|
BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN
|
Kanun No. 7539
|
Kabul
Tarihi: 31/1/2025
|
MADDE 1- 1/4/1981 tarihli ve 2443 sayılı Devlet Denetleme Kurulu
Başkan ve Üyelerine İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanunun adı “Devlet
Denetleme Kuruluna İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun” şeklinde
değiştirilmiş ve mülga 2 nci maddesi başlığıyla
birlikte aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“Kamuya yararlı derneklerle vakıflar, kooperatif ve
birliklere ilişkin görevler:
MADDE 2- Devlet Denetleme Kurulu kamuya yararlı
derneklerle vakıflarda, kooperatiflerde, birliklerde ve bu kurum ve
kuruluşların her türlü ortaklık ve iştiraklerinde her türlü idari
soruşturma, inceleme, araştırma ve denetleme yapabilir.”
MADDE 2- 2443 sayılı Kanunun mülga 5 inci maddesi başlığı
ile birlikte aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“Denetçilerin görev ve yetkileri:
MADDE 5- Denetçilerin görevleri şunlardır:
a) Denetim ve soruşturma grupları içinde görev
onayları ve/veya grup çalışma programlarıyla verilen konularda denetim,
inceleme, araştırma ve soruşturma yapmak.
b) Denetlemelerde görevlendirildikleri konularla
ilgili olarak kurum ve kuruluşlar ve bankalar dahil
diğer gerçek ve tüzel kişilerle yazışma yapmak, bilgi ve belge ile açıklamalarda
bulunulmasını istemek.
c) Raporlar hazırlamak ve Kurul toplantılarında
açıklamalarda bulunmak.
ç) Mevzuatla verilen görevleri yapmak.
d) Kurul Başkanı ve ilgili Kurul üyesinin verdiği
işleri yapmak.
Kurul üyeleri ve denetçiler denetim görevi
mucibince, denetim kapsamına dahil kurum ve
kuruluşların teftiş, denetim veya bu maksatla kurulmuş birimlerinin görev,
yetki ve sorumluluklarını haizdir.”
MADDE 3- 2443 sayılı Kanunun mülga 6 ncı
maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“Görevden uzaklaştırma:
MADDE 6- İlgili Kurul üyesi veya denetçi;
a) Denetlemeler sırasında denetimi güçleştiren veya
engelleyen davranışlarda bulunan,
b) Görevde kalması halinde kamu zararını artıracağı
anlaşılan,
c) Suç delillerini karartacağı anlaşılan,
ç) Kamu hizmetinin gerekleri yönünden görevi
başında kalmasında sakınca görülen,
her kademe ve rütbedeki görevliler hakkında görevden
uzaklaştırma tedbirinin uygulanmasını yetkili makamlara önerebilir,
memurlar ve diğer kamu görevlileri hakkında bu tedbiri uygulayabilir.
Görevden uzaklaştırma tedbirine ilişkin gerekçeli
yazı, görevden uzaklaştırılanın atamaya yetkili amirine, Kurul Başkanına ve
diğer ilgililere bildirilir.
Denetlemeler sırasında görevden uzaklaştırma
gerekçesinin ortadan kalkması, denetlemeler sonunda suç işlendiğinin
belirlenememesi veya disiplin yönünden memurluktan çıkarma dışında bir ceza
önerilmesi halinde, ilgili denetim veya soruşturma grubunca hazırlanacak
yazı veya rapor üzerine, görevden uzaklaştırılan, atamaya yetkili amir
tarafından derhal görevine başlatılır.
Görevden uzaklaştırma tedbiri uygulamasına ilişkin
iş ve işlemler öncelikle tamamlanır.”
MADDE 4- 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel
Sağlık Sigortası Kanununun ek 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının birinci
cümlesinde yer alan “12.500” ibaresi “14.469” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 5- 5510 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde
eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 109- 4 üncü maddenin birinci
fıkrasının (a) bendi kapsamında haklarında uzun vadeli sigorta kolları
hükümleri uygulanan sigortalıları çalıştıran işverenlerce;
a) 2024 yılının aynı ayına ilişkin
Kuruma verilen aylık prim ve hizmet belgelerinde veya muhtasar ve prim
hizmet beyannamelerinde prime esas günlük kazancı 1.000 Türk lirası ve
altında bildirilen sigortalıların toplam prim ödeme gün sayısını geçmemek
üzere, 2025 yılında cari aya ilişkin verilen aylık prim ve hizmet
belgelerinde veya muhtasar ve prim hizmet beyannamelerinde bildirilen
sigortalılara ilişkin toplam prim ödeme gün sayısının,
b) 2025 yılı içinde ilk defa bu Kanun kapsamına
alınan işyerlerinden bildirilen sigortalılara ilişkin toplam prim ödeme gün
sayısının,
2025 yılı Ocak ila Aralık ayları/dönemi için günlük
33,33 Türk lirası ile çarpımı sonucu bulunacak tutar, bu işverenlerin
Kuruma ödeyecekleri sigorta primlerinden mahsup edilir ve bu tutar İşsizlik
Sigortası Fonundan karşılanır. Ancak (a) bendinde belirtilen prime esas
günlük kazanç tutarı, 6356 sayılı Kanun hükümleri uyarınca toplu iş
sözleşmesine tabi özel sektör işverenlerine ait işyerleri için 2.000 Türk
lirası olarak esas alınır.
Bu madde kapsamında destekten
yararlanılacak ayda/dönemde, 2024 yılı Ocak ila Aralık aylarında/döneminde
aylık prim ve hizmet belgesi veya muhtasar ve prim hizmet beyannamesi ile 4
üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında uzun vadeli sigorta
kollarından en az sigortalı bildirimi yapılan aydaki/dönemdeki sigortalı
sayısının altında bildirimde bulunulması hâlinde bu madde hükümleri
uygulanmaz.
Mevcut bir işletmenin kapatılarak
değişik bir ad ve unvan altında ya da bir iş birimi olarak açılması veya
yönetim ve kontrolü elinde bulunduracak şekilde doğrudan veya dolaylı
ortaklık ilişkisi bulunan şirketler arasında istihdamın kaydırılması, şahıs
işletmelerinde işletme sahipliğinin değiştirilmesi gibi İşsizlik Sigortası
Fonu katkısından yararlanmak amacıyla muvazaalı işlem tesis ettiği anlaşılan
veya sigortalıların prime esas kazançlarını 2025 yılı Ocak ila Aralık
ayları/dönemi için Kuruma bildirmediği veya eksik bildirdiği tespit edilen
işyerlerinden İşsizlik Sigortası Fonunca karşılanan tutar, gecikme cezası
ve gecikme zammıyla birlikte geri alınır ve bu işyerleri hakkında bu madde
hükümleri uygulanmaz. Ancak,
ilgili ayda 2025 yılı Ocak ila Aralık aylarına/dönemine ait aylık brüt
asgari ücretin onda birini geçmeyecek tutarda eksik prime esas kazanç
bildirimi yapıldığının tespiti durumunda Kurumca yapılacak ihtar üzerine on
beş günlük süre içinde söz konusu eksikliği gideren işyerleri hakkında bu
madde hükümleri uygulanmaya devam eder.
İşyerinde çalıştırılan
sigortalılarla ilgili 2025 yılı Ocak ila Aralık aylarına/dönemine ait aylık
prim ve hizmet belgelerinin veya muhtasar ve prim hizmet beyannamelerinin
yasal süresi içinde verilmediği, sigorta primlerinin yasal süresinde
ödenmediği, denetim ve kontrolle görevli memurlarca yapılan soruşturma ve
incelemelerde; çalıştırılan kişilerin sigortalı olarak bildirilmediği veya
bildirilen sigortalının fiilen çalıştırılmadığı durumlarının tespit
edilmesi, Kuruma prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası
ve gecikme zammı borcunun bulunması hâllerinde bu maddeye ilişkin hükümler
uygulanmaz. Ancak Kuruma olan
prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı
borçlarını 6183 sayılı Kanunun 48 inci maddesine göre tecil ve
taksitlendiren ya da ilgili diğer kanunlar uyarınca yapılandıran işverenler
bu tecil ve taksitlendirme veya yapılandırma devam ettiği sürece bu madde
hükümlerinden yararlandırılır. Bu maddenin uygulanmasında bu Kanunun ek 14
üncü maddesi hükümleri uygulanmaz.
Birinci fıkranın (a) bendinin uygulanmasında, bir
önceki yılın aynı ayına ilişkin olarak aylık prim ve hizmet belgesi veya
muhtasar ve prim hizmet beyannamesi verilmemiş olması hâlinde bildirim
yapılmış takip eden ilk aya ilişkin aylık prim ve hizmet belgesindeki veya
muhtasar ve prim hizmet beyannamesindeki bildirimler esas alınır. 2025
yılından önce bu Kanun kapsamına alınmış ancak 2024 yılında sigortalı
çalıştırmamış işyerleri hakkında birinci fıkranın (b) bendi hükümleri
uygulanır.
Sigortalı ve işveren hisselerine ait sigorta
primlerinin Devlet tarafından karşılandığı durumlarda işverenin ödeyeceği
sigorta priminin İşsizlik Sigortası Fonunca karşılanacak tutardan az olması
hâlinde sadece sigorta prim borcu kadar mahsup işlemi yapılır.
3213 sayılı Kanunun ek 9 uncu
maddesi uyarınca ücretleri asgari ücretin iki katından az olamayacağı hükme
bağlanan “Linyit” ve “Taşkömürü” çıkarılan işyerlerinde yer altında çalışan
sigortalılar için birinci fıkranın uygulanmasında (a) bendi uyarınca belirlenecek
günlük kazanç 2.667 Türk lirası olarak ve 2024 yılının aynı ayına ilişkin
Kuruma verilen aylık prim ve hizmet belgelerinde veya muhtasar ve prim
hizmet beyannamelerinde bildirilen prim ödeme gün sayısının bir buçuk
katını geçmemek üzere, 2025 yılında cari aya ilişkin verilen aylık prim ve
hizmet belgelerinde veya muhtasar ve prim hizmet beyannamelerinde
bildirilen sigortalılara ilişkin toplam prim ödeme gün sayısı dikkate
alınır.
Bu madde hükümleri, 5335 sayılı Kanunun 30 uncu
maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait
işyerleri için uygulanmaz.
4734 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (d)
bentlerinde sayılan idareler tarafından ilgili mevzuatı uyarınca yapılan ve
sözleşmesinde fiyat farkı ödeneceği öngörülen hizmet alımlarında, ihale dokümanında
personel sayısının belirlendiği ve haftalık çalışma saatinin tamamının
idarede kullanılmasının öngörüldüğü işçilikler için bu maddenin birinci
fıkrası uyarınca İşsizlik Sigortası Fonu tarafından karşılanacak tutarlar
bu idarelerce işverenlerin hak edişinden kesilerek Türkiye İş Kurumuna iade
edilir.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve Türkiye İş Kurumunun görüşleri
alınmak suretiyle Kurum tarafından belirlenir.”
MADDE 6- 14/3/2013 tarihli ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun
26 ncı maddesinin yedinci, sekizinci, dokuzuncu,
onuncu, onbirinci, onikinci,
onüçüncü ve ondördüncü
fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(7) EÜAŞ, mülga TETAŞ’ın
taraf olduğu mevcut sözleşmeler kapsamında imzalanmış olan enerji alış ve
satış anlaşmalarını yürütür. Elektrik enerjisi mübadele, ithalat ve ihracat
anlaşmaları ile mevcut imtiyaz ve uygulama sözleşmeleri kapsamında enerji
alış ve satış anlaşmaları imzalayabilir.
(8) EÜAŞ, bu Kanun ve ilgili mevzuat kapsamında
elektrik enerjisi ve kapasitesi alım ve satımına ilişkin ikili anlaşmalar
yapar ve yürütür, organize toptan elektrik piyasalarında faaliyette
bulunabilir.
(9) EÜAŞ, görevli tedarik şirketlerine tarifesi
düzenlemeye tabi olan tüketiciler için toptan satış tarifesinden elektrik
enerjisi satar.
(10) EÜAŞ’ın tarifesi
düzenlemeye tabi olmayan tüketiciler için görevli tedarik şirketlerine
elektrik enerjisi satışına ilişkin fiyat, hüküm ve şartlar taraflar
arasında serbestçe belirlenir.
(11) Kurul tarafından son kaynak tedarikçisi olarak
yetkilendirilen tedarikçiler, son kaynak tedarikçisi kapsamındaki
müşteriler için temin ettiği elektrik enerjisinin Kurul tarafından
belirlenecek oranı kadarını, EÜAŞ’tan temin
etmekle yükümlüdür.
(12) Dağıtım şirketleri, genel aydınlatma ile
teknik ve teknik olmayan kayıplarından dolayı enerji ihtiyaçlarını EÜAŞ’tan temin ederler.
(13) EÜAŞ; dokuzuncu, onbirinci
ve onikinci fıkralarda belirtilen elektrik
enerjisi miktarını mevcut sözleşmeler kapsamında karşılayamaması durumunda
yerli kömür yakıtlı elektrik üretim santrallerini işleten şirketlerden
temin eder. Söz konusu teminle ilgili miktar, süre ve fiyat belirleme dâhil
diğer usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(14) Bakanlık ve Kurum, EÜAŞ’ın
alım yükümlülüklerini tam olarak karşılayabilmesi ve bu yükümlülüklerden
kaynaklanan herhangi bir mali yükün ortaya çıkmamasını teminen,
enerji piyasasında faaliyet gösteren diğer kamu iktisadi teşebbüslerinin
mali yapılarını olumsuz etkilemeyecek şekilde, ilgili bakanlık ve kamu
kurumlarının görüşlerini almak suretiyle her türlü önlemi almaya yetkili ve
yükümlüdür.”
MADDE 7- 25/7/2018 tarihli ve 7145 sayılı Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna aşağıdaki geçici
madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 2- (1) 26/9/2004
tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 282 nci,
314 üncü ve 315 inci maddelerinde veya 7/2/2013 tarihli ve 6415 sayılı
Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinde
düzenlenen suçların işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı
halinde Ceza Muhakemesi Kanununun 133 üncü maddesi gereğince şirketlere
veya 128 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince malvarlığı değerlerine
kayyım atanmasına karar verildiği takdirde, bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren beş yıl süreyle Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu kayyım
olarak atanabilir. Bu halde kayyımlık hak ve yetkileri bakımından 19/10/2005 tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanununda
Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna verilen hak ve yetkiler kıyasen uygulanır.
Şirketlerin genel kurul yetkileri, 13/1/2011
tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın
Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından kullanılır. Bu şirketler veya
malvarlığı değerleri Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun gözetiminde,
Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun atadığı yöneticiler tarafından ticari
teamüllere uygun olarak ve basiretli bir tacir gibi yönetilir. Bu
şirketlerin veya malvarlığı değerlerinin mali durumu, ortaklık yapısı,
piyasa koşulları veya diğer sorunları nedeniyle şirketin veya varlıklarının
ya da malvarlığı değerlerinin kısmen veya tamamen satılmasına veya feshi
ile tasfiyesine Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından karar
verilebilir. Satış ve tasfiye işlemleri, ilgili şirketin yönetim/müdürler
kurulu veya malvarlığı değerleri kayyım temsilcileri ya da Tasarruf
Mevduatı Sigorta Fonu tarafından yerine getirilir. Satış ve tasfiye
işlemlerinde azınlık hisselerinin sahiplerinin rızası aranmaz. Satıştan
elde edilen gelirden şirket veya malvarlığı değerlerinin borçları
ödendikten sonra kalan tutar, şirket veya malvarlığı değerlerinin işlerinde
kullanılabilir. Fesih ve tasfiye işlemleri sonunda borçlar ödendikten sonra
kalan tutar, yargılamanın kesin hükümle sonuçlandırılmasına kadar açılan
bir hesapta nemalandırılır. Şirketlerin tasfiye işlemlerini yürütmek üzere
Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Kurulu tarafından görevlendirilen tasfiye
komisyonu, adli işlemler veya davalar bakımından taraf ehliyetine sahiptir.
Kayyımlık görevi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından yürütülen
şirketler, açtıkları davalarda harçtan muaftır. Tasarruf Mevduatı Sigorta
Fonunun kayyım olarak atanmasına karar verilen şirket, taşınmaz, hak,
varlık ve alacaklar hakkında Ceza Muhakemesi Kanununun 128 inci maddesi
uyarınca verilen el koyma ve tedbir kararları, kayyım yetkisinin Tasarruf
Mevduatı Sigorta Fonuna devriyle birlikte kendiliğinden kalkar. Tasarruf
Mevduatı Sigorta Fonunun kayyım olarak atandığı şirketleri veya malvarlığı
değerlerini yönetmek ve temsil etmek üzere atananlar veya
görevlendirilenler ya da atananlar tarafından temsil yetkisini haiz olmak
üzere görevlendirilenler ile bu kapsamda yapılan işlemler hakkında 5411
sayılı Kanunun 127 nci maddesi uygulanır.
(2) Bu şirketlerin veya malvarlığı değerlerinin
müsaderesine karar verilmesi halinde müsadere kararı; şirketlerin veya
malvarlığı değerlerinin, bunların yönetim/müdürler kurulları veya kayyım
temsilcilikleri ya da Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından satışı veya
tasfiye edilmesi suretiyle yerine getirilir. Bu süreçte şirket ya da
malvarlığı değerlerinin yönetimine birinci fıkra kapsamında devam edilir.
Şirket veya malvarlığı değerlerinin satış veya tasfiyeleri veya ticari ve
iktisadi bütünlük satışları 5411 sayılı Kanun ile Tasarruf Mevduatı Sigorta
Fonuna verilen yetkiler çerçevesinde yapılır. Satıştan elde edilen gelirden
şirket veya malvarlığı değerlerinin borçları ödendikten sonra kalan tutar
şirket veya malvarlığı değerlerinin işlerinde kullanılabilir. Tasfiyeye
karar verilmesi halinde işlemler tasfiye komisyonlarınca yerine getirilir.
Tasfiye sonunda bakiye kalması halinde Hazineye irat kaydedilir.
(3) Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun kayyımlık
görevi kapsamındaki karar ve işlemlerine karşı açılan davalar, Tasarruf
Mevduatı Sigorta Fonunun merkezinin bulunduğu yer idare mahkemelerinde
görülür.”
MADDE 8- Bu Kanunun;
a) 4 üncü maddesi 2025 yılı Ocak ayı ödeme
döneminden itibaren uygulanmak üzere yayımı tarihinde,
b) 5 inci maddesi 1/1/2025
tarihinden itibaren uygulanmak üzere yayımı tarihinde,
c) Diğer maddeleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
MADDE 9- Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.
3/2/2025
|