|
TURİZMİ TEŞVİK KANUNU İLE BAZI KANUNLARDA
DEĞİŞİKLİK
YAPILMASINA DAİR KANUN
|
Kanun No. 7334
|
Kabul
Tarihi: 18/7/2021
|
MADDE 1 – 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 3
üncü maddesinin birinci fıkrasının (b), (d), (g) ve (i) bentleri aşağıdaki
şekilde değiştirilmiş ve fıkraya aşağıdaki bentler eklenmiştir.
“b) Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim
Bölgeleri: Turizm hareketleri ve faaliyetleri yönünden önem taşıyan veya
doğal, tarihî ve kültürel değerlerin yoğun olarak yer aldığı, korunması ve
geliştirilmesinde kamu yararı bulunan yörelerde, koruma kullanma dengesi
gözetilerek sektörel kalkınmanın sağlanması ve
turizm sektörünün plânlı ve kontrollü gelişiminin sağlanması amacıyla yeri,
mevkii ve sınırları Cumhurbaşkanı kararıyla tespit ve ilân edilen alanları,”
“d) Turizm Merkezleri: Kültür ve
turizm koruma ve gelişim bölgeleri dışında kalmakla birlikte, bu bölgelerin
niteliğini taşıyan, turizm hareketleri ve faaliyetleri açısından öncelikle
geliştirilmesinde kamu yararı bulunan orman vasıflı olanlar dâhil Hazine
taşınmazları ile tescili mümkün olan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki
yerlerde yeri, mevkii ve sınırları Cumhurbaşkanı kararıyla tespit ve ilân
edilen alanları,”
“g) Turizm İşletmesi Belgesi: Basit konaklama
tesisleri hariç olmak üzere, turizm sektöründe faaliyet gösteren turizm
işletmelerine Bakanlıkça verilen belgeyi,”
“i) Deniz turizmi araçları: Deniz
ve iç sularda gezi, spor ve eğlence amaçlı olarak turizm faaliyetinde
bulunan gerçek ve tüzel kişilere ait özel yatları ve ticari faaliyetine
esas olarak Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından düzenlenmiş belgeleri
haiz ticarî yatları, kruvaziyer gemileri,
günübirlik gezi teknelerini, dalabilir deniz araçlarını ve diğer deniz
turizmi araçlarını,”
“n) Basit konaklama turizm işletmesi belgesi:
Geçici 11 inci madde kapsamında verilen belgeyi,
o) Belge sahibi: Adına turizm belgesi düzenlenen
gerçek veya tüzel kişileri,
p) Turizm belgesi: Turizm yatırımı belgesi, turizm
işletmesi belgesi ve basit konaklama turizm işletmesi belgesini,”
MADDE 2 –
2634 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi
başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve
turizm merkezlerinin tespiti ve niteliği:
MADDE 4 – Kültür ve turizm koruma ve gelişim
bölgeleri ve turizm merkezlerinin tespitinde; ülkenin doğal, tarihî,
arkeolojik ve sosyo-kültürel turizm değerleri ile
turizm potansiyeli dikkate alınır.
Cumhurbaşkanınca kabul edilen yatırımlarda devlet
yardımları hakkında kararda kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri
için belirlenen istisna, muafiyet ve teşvik hükümleri turizm merkezleri
hakkında da uygulanır.
Bakanlıkça uygun görülen kültür ve turizm koruma ve
gelişim bölgelerinde alanın bütüncül bir anlayışla korunmasının,
geliştirilmesinin, sosyal ve teknik altyapının gerçekleştirilmesinin ve
işletilmesinin özel sektör iş birliği ile sağlanması amacıyla, Bakanlık tarafından
adına tahsis yapılanların katılımıyla turizm hizmetleri yönetim birlikleri
kurulmasında Bakanlık yetkilidir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça belirlenir.”
MADDE 3 –
2634 sayılı Kanunun 5 inci maddesi
başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Konaklama ve plaj işletmelerinin belgelendirilmesi
ve diğer işlemler:
MADDE 5 – Turizm sektöründe; bu Kanun ve diğer
mevzuatta yer alan teşvik tedbirleri ile istisna, muafiyet ve haklardan
yararlanabilmek için Bakanlıktan turizm yatırımı belgesi veya turizm
işletmesi belgesi alınması zorunludur.
Belgeli yatırımların, Bakanlıkça belirlenen süreler
içinde tamamlanarak işletmeye açılması zorunludur. Ancak, Bakanlıkça bu
süre uzatılabilir.
Yetkili idare tarafından işyeri açma ve çalışma
ruhsatı verilen konaklama işletmelerinin bu ruhsatı aldıkları tarihten
itibaren bir yıl içinde Bakanlıktan turizm işletmesi belgesi almaları
zorunludur.
Bakanlık tarafından turizm işletmesi belgesi iptal
edilen konaklama işletmelerinin, iptal kararının tebliğ tarihinden itibaren
bir yıl içinde yeniden turizm işletmesi belgesi almaları zorunludur.
Kamu kurum veya kuruluşlarının misafirhaneleri,
vilayetler evi ve ordu evleri için Bakanlıktan turizm belgesi alınması
zorunlu değildir.
Konaklama içermeyen müstakil plaj işletmelerinin,
işyeri açma ve çalışma ruhsatı almalarını takiben yedi gün içerisinde
turizm işletmesi belgesi almak için Bakanlığa başvuru yapmaları ve
başvuruyu takiben yapılacak denetim sonucunda varsa belirlenen
eksikliklerini, tebligat tarihinden itibaren otuz gün içerisinde gidererek
turizm işletmesi belgesi almaları zorunludur. Bakanlık tarafından turizm
işletmesi belgesi iptal edilen plaj işletmelerinin, iptal işleminin tebliğ
tarihinden itibaren otuz gün içinde turizm işletmesi belgesi almaları
zorunludur. Bu fıkra kapsamında belgelendirilecek plaj işletmelerinin
nitelikleri ve denetimlerine ilişkin konular Bakanlıkça yürürlüğe konulacak
yönetmelikle belirlenir.
Bu maddede belirtilen süreler içerisinde turizm
işletmesi belgesi alamayan konaklama ve plaj işletmeleri, işletmeye
açılamaz ve faaliyette bulunamaz. Bu işletmelerin işyeri açma ve çalışma
ruhsatı Bakanlıkça yapılan bildirim üzerine yetkili idare tarafından bir ay
içinde iptal edilir ve faaliyetlerine son verilir.
Butik oteller ve özel konaklama tesisleri hariç oda
sayısı onbeş ve altında olan turizm işletmesi
belgeli konaklama işletmeleri ile turizm işletmesi belgeli plaj işletmeleri
19 uncu madde hariç bu Kanuna, 24/4/1930 tarihli
ve 1593 sayılı Umumi Hıfzısıhha Kanununun 178
inci maddesine, 5/1/1961 tarihli ve 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanununun
61 inci maddesine ve 8/6/1942 tarihli ve 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu
İçkiler İnhisarı Kanununun 9 uncu maddesine tabidir. Ancak bu işletmeler
için 4250 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki mesafe şartı
aranır.
Tahsisli kamu taşınmazları üzerinde yer alan
tesisler için tahsis koşulları uygulanır.
Bakanlık tarafından, turizm
sektörünün kalkınmasını ve planlı ve kontrollü şekilde gelişimini sağlamak
amacıyla sosyal ve teknik altyapı hizmetlerinin karşılanması için kültür ve
turizm koruma ve gelişim bölgesi ve turizm merkezlerinde bulunan konaklama
tesislerinin tür veya kullanım kararı değişikliği ile kapasite artışı
durumlarında yatırımcıdan sosyal ve teknik ve benzeri altyapıya katılım
payı istenir.”
MADDE 4 –
2634 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş ve maddeye ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki
fıkralar eklenmiştir.
“Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerde,
bölgenin doğal ve kültürel özelliklerinin bozulmaması, turizm işletmelerine
zarar verilmemesi, turizm yatırımı veya işletmesi belgesi alınması ve çevre
kirliliğinin önlenmesine ilişkin tüm önlemlerin alınması ve 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa uygun
olması koşulu ile bu yerlerin kontrollü kullanımını sağlamak amacıyla
Bakanlık tarafından, 8 inci maddeye göre, imar planı gerektirmeyen, sabit
olmayan, kamuya yararlı, konaklama içermeyen, ücretsiz girişli günübirlik
tesis yapılabilir. Bu fıkranın uygulanması ile ücretsiz girişli günübirlik
tesis niteliklerine ilişkin usul ve esaslar, 37 nci
maddenin (A) fıkrasının (3) numaralı bendine dayanılarak yürürlüğe
konulacak yönetmelikle belirlenir.”
“Ücretsiz girişli günübirlik tesis ile 9 uncu
maddenin (b) bendinde belirtilen tesislerin Bakanlık tarafından yapılması
halinde, ağaçlandırma ve bakım bedeli ile orman köylüleri kalkındırma
geliri Bakanlıkça ödenmez.
3621 sayılı Kanuna uygun olmak kaydıyla, yerleşim tasarım
ve yönetim planı ile koşulları belirlenen, doğal çevre ile uyumlu, kalıcı
yapı içermeyen, gerekli güvenlik tedbirleri alınan iyi donanımlı lüks
çadırlarda gelişmiş hizmet sunan geçici lüks çadır tesisleri yapılması
amacıyla kiralama yapılabilir. Tesis kapsamında yapılacak her türlü ünite,
temelsiz ahşap platform üzerine, mümkün olan en az müdahaleyle, çevre dostu
çadır malzemesi kullanılarak ve doğal ekosisteme uygun olarak yapılır.
Bakanlığın belirlediği kriterlere uygun yapılmayan
ve Bakanlıktan turizm işletmesi belgesi almayan tesisler işletmeye
açılamaz. Bakanlıktan turizm işletmesi belgesi alınmasını müteakip, başka
bir işleme gerek kalmaksızın onbeş gün içinde bu
tesisler için işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilir. Bu fıkra kapsamında
sözleşmelerine aykırı olarak Bakanlığın belirlediği kriterlere
uygun yapılmayan tesislerin kira sözleşmeleri feshedilir ve taşınmazın
tahliyesi sağlanır.”
MADDE 5 –
2634 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde,
ikinci fıkrasında yer alan “3 ay” ibaresi “otuz gün” şeklinde
değiştirilmiş, üçüncü fıkrasına “satış,” ibaresinden sonra gelmek üzere
“bedelsiz devir, trampa, sınırlı ayni hak tesisi,” ibaresi ve maddeye
üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
“Bakanlık; kültür ve turizm koruma ve gelişim
bölgeleri ve turizm merkezleri içinde her ölçekteki planları yapmaya,
yaptırmaya, re’sen onaylamaya ve tadil etmeye
yetkilidir. Kültür ve turizm koruma
ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezleri içinde yer alan korunan alanlarda
her ölçekteki plan teklifleri sadece Bakanlığa sunulur. İlgili kurul, kurum
ve kuruluş görüşleri doğrultusunda Bakanlıkça incelenerek uygun görülen
planlar, Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bu planlar, Bakanlık
ile mutabakat sağlanarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca ilgili tabiat
varlıklarını koruma bölge komisyon kararı da dahil
en geç altı ay içinde sonuçlandırılır. Bu alanlarda, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı
tarafından plan hazırlanması veya hazırlattırılması durumunda; Çevre ve Şehircilik
Bakanlığınca yapılacak onamaya esas olmak üzere Bakanlığın uygun görüşü
alınır. 23/5/2019 tarihli ve 7174 sayılı Kapadokya
Alanı Hakkında Kanun, 19/6/2014 tarihli ve 6546 sayılı Çanakkale Savaşları
Gelibolu Tarihi Alanı Hakkında Bazı Düzenlemeler Yapılmasına Dair Kanun ve
18/12/1981 tarihli ve 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik
Bölgeleri Kanunu kapsamında kalan alanlar ile 18/11/1983 tarihli ve 2960
sayılı Boğaziçi Kanununda öngörünüm bölgesi olarak belirlenen alanlar, özel
çevre koruma bölgeleri ve özelleştirme kapsam ve programına alınan alanlar
bu fıkra kapsamı dışındadır.”
“Turizm merkezleri ve kültür ve turizm koruma ve
gelişim bölgelerinde onaylanacak alt ölçekli planlar ile belirlenecek
turizm tesis alanı kullanımları için yatak kapasitesi belirlenmesi esastır.
Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve
turizm merkezlerinde, özelleştirme kapsam ve programına alma işlemlerinden
önce Bakanlığa bilgi verilir.”
MADDE 6 – 2634 sayılı
Kanunun 8 inci maddesinin (A) fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan
“iki ay” ibaresi “üç ay” şeklinde değiştirilmiş, bende ikinci cümlesinden
sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle ve fıkraya (3) numaralı bendinden sonra
gelmek üzere aşağıdaki bentler eklenmiş, (C) fıkrasında yer alan “Maliye
Bakanlığı ve Çevre ve Orman Bakanlığı” ibaresi “Çevre ve Şehircilik
Bakanlığı ile Tarım ve Orman Bakanlığı” şeklinde, (D) fıkrasında yer alan
“Maliye” ibaresi “Çevre ve Şehircilik” şeklinde değiştirilmiş, (F)
fıkrasına aşağıdaki bent eklenmiş, (G) fıkrasında yer alan “Maliye” ibaresi
“Çevre ve Şehircilik” şeklinde, (H) fıkrası aşağıdaki şekilde, (J)
fıkrasında yer alan “Maliye” ibaresi “Çevre ve Şehircilik” şeklinde
değiştirilmiştir.
“Mera, yaylak ve kışlaklar; ot
bedeli taşınmazın yatırımcıya tahsisi aşamasında yatırımcı tarafından
karşılanmak kaydıyla, 25/2/1998 tarihli ve 4342
sayılı Mera Kanunu hükümlerine göre tahsis amacı değiştirilerek, sadece
turizm amaçlı kullanılacağına ilişkin şerhli olarak Hazine adına tapuya
tescil edilir ve tescili müteakip Bakanlığa tahsis edilir.”
“(4) Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri
ve turizm merkezleri ile bu bölge ve merkezlerin dışında olmakla birlikte
denize kıyısı olan ilçelerde, 9/8/1983 tarihli ve
2873 sayılı Millî Parklar Kanunu gereğince tespit ve ilân edilen yerlerde,
ilgili Bakanlıkça belirlenen ve üzerinde konaklama tesisi bulunan veya
konaklama tesisi yapılması uygun görülen alanları yatırımcılara tahsis
etmeye sadece Bakanlık yetkilidir. Bu yerlerde lüks çadır, çadır ve karavan
alanı yapılması ve işletilmesi amacıyla yapılacak kiralamalar hariç ilgili
kurumlarca konaklama içeren tesis yapılması amacıyla kiralama veya tahsis
yapılamaz, izin verilemez.
(5) Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve
turizm merkezlerinde Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığınca uygun görülen yat
limanlarının yapılması amacıyla yatırımcılara taşınmaz tahsis etmeye
Bakanlık yetkilidir.”
“(1) Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri
ve turizm merkezleri dışında kalan ve imar planları ile turizm amaçlı
kullanıma ayrılan;
a) Kamu hizmetlerinde kullanılanlar ile üzerinde
irtifak hakkı tesis edilenler hariç, Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan
taşınmazlar, tapuya tescili mümkün olan Devletin hüküm ve tasarrufu
altındaki tescil harici yerleri,
b) Jeotermal suyun kullanımına yönelik turizm amaçlı
kullanıma konu edilebilecek Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar
ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerleri,
konaklama tesisleri yapılmak amacıyla yatırımcılara tahsis
etmeye münhasıran Bakanlık yetkilidir. Bu yerlerin Bakanlığın tasarrufuna
alınması ile Bakanlık tarafından yatırımcılara tahsis edilmesinde bu madde
hükümleri uygulanır.”
“H. Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgesinin
tamamı veya planlarla belirlenmiş alt bölgeleri veya bir veya birden fazla
parselleri, plan amaçlarına uygun olarak Bakanlıkça tahsis edilebilir.
Bölgenin tamamının veya alt bölgenin tek bir ana yatırımcıya tahsisi için
yapılan başvuruların tamamı Cumhurbaşkanı tarafından değerlendirilerek
seçilen yatırımcıya ön izin verilmesine ve ön izin koşullarına karar
verilir. İşlemler, ön izin koşullarına göre Bakanlıkça yürütülür. Bu
taşınmazlar üzerinde ana yatırımcı lehine bağımsız ve sürekli nitelikli üst
hakları dahil olmak üzere irtifak hakkı tesisi
Bakanlığın uygun görüşü üzerine, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca
belirlenen koşullarla ve bu Bakanlık tarafından yapılır. Bu fıkra
kapsamında ana yatırımcıya ve alt yatırımcılara taşınmaz tahsisi
işlemlerine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgelerinde;
Çevresel Etki Değerlendirmesi Olumlu Kararı veya Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gerekli Değildir Kararı verilen yatırımlar hakkında,
yatırımın gerçekleşmesi için alınması gereken tüm izin, onay ve ruhsatlar,
ilgili kurumlarca başkaca hiçbir işleme gerek kalmaksızın on beş gün içinde
verilir. İrtifak hakkı dahil diğer bütün işlemler
ise en geç üç ay içerisinde tamamlanır. Yatırımın tamamlanıp tesisin
işletmeye geçebilmesi için alınması gereken izin ve ruhsatlar da ilgili
kurumlarca on beş gün içinde verilir.”
MADDE 7 –
2634 sayılı Kanunun 11 inci
maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Bilgi verme ve tebligat:
MADDE 11 – Belgeli yatırım ve işletmelerin turizm
amaçlı kullanımının devamı kaydıyla tümünün devredilmesi veya kiraya
verilmesi durumunda, devir veya kiralama öncesinde Bakanlığa bilgi
verilmesi zorunludur. Tahsisli kamu taşınmazında yer alan belgeye konu
tesisler için tahsis koşulları ayrıca uygulanır.
Belgeli işletmeler, ülke turizminin göstergelerinin
belirlenmesinde kullanılacak verileri Bakanlıkça belirlenen sürelerde
Bakanlığa bildirmekle yükümlüdürler.
Belgeli yatırım ve işletmeler Bakanlıkça istenilen
bilgi ve belgeleri verilen süre içerisinde sağlamakla yükümlüdür.
Bakanlık, göreviyle ilgili işlemlerin tebliği için
gerçek ve tüzel kişilere elektronik tebligat adresi alma zorunluluğu
getirmeye ve bu adresin alınmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye
yetkilidir. Bu şekilde adres alanlara tebligatın 11/2/1959
tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 7/a maddesi uyarınca elektronik
yolla yapılması zorunludur.
Belgeli işletmeler, 11/7/2019
tarihli ve 7183 sayılı Türkiye Turizm Tanıtım ve Geliştirme Ajansı Hakkında
Kanuna göre turizm payının ödenmesine ilişkin belgeyi on beş gün içerisinde
Bakanlıkça belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde ibraz etmekle
yükümlüdürler. Bu belgelerin tesis mahallinde yapılacak denetimlerde de
ibrazı zorunludur.”
MADDE 8 –
2634 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“Deniz turizmi tesisleri işletmeciliği:
MADDE 26 – Gerçek ve tüzel kişiler, Bakanlıktan
belge almak koşulu ile deniz turizmi tesisleri işletmeciliği yapabilirler.
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından
faaliyetine ilişkin ilk defa izin verilen deniz turizmi tesisleri işletmelerinin,
bu izni aldıkları tarihten itibaren bir yıl içinde Bakanlıktan turizm
işletmesi belgesi almaları zorunludur.
Bakanlık tarafından turizm işletmesi belgesi iptal
edilen deniz turizmi tesisleri işletmelerinin, iptal kararının tebliğ
tarihinden itibaren bir yıl içinde yeniden belge almaları zorunludur.”
MADDE 9 –
2634 sayılı Kanunun 27 nci maddesinin başlığı “Deniz turizmi araçları
işletmeciliği:” şeklinde, birinci ve ikinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş,
mevcut ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Gerçek ve tüzel kişiler tarafından turizm amaçlı
sportif faaliyet işletmeciliği ve ticari faaliyetine esas olarak Ulaştırma
ve Altyapı Bakanlığı tarafından düzenlenmiş belgeleri haiz olmak kaydıyla
deniz turizmi araçları işletmeciliği yapılabilmesi için Bakanlıktan belge
alınması zorunludur.
Bakanlıktan belgeli deniz turizmi araçları ile
turizm amaçlı sportif faaliyet işletmeleri, Bakanlıkça düzenlenecek
yönetmelikte belirtilen amaçlar dışında faaliyette bulunamazlar.”
“İstanbul ilinde faaliyet gösteren ve ilgili
idareler tarafından yolcu taşımacılığı yapmak üzere yetkilendirilen deniz
araçları, Bakanlıkça belirlenecek şartları taşımaları kaydıyla ve
belirlenecek bedel üzerinden belge düzenlenmek suretiyle turistik gezi
amaçlı kullanılabilir.”
MADDE 10
– 2634 sayılı Kanunun 29 uncu
maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Yabancı bayraklı deniz turizmi
araçları” ibaresi “Yabancı bayraklı gezi, spor, eğlence amaçlı özel yatlar”
şeklinde, ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, maddeye ikinci
fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Türk bayraklı yatlar, sahipleri veya sahiplerinden
kiralayan işletenleri tarafından Bakanlıktan belge alınmak suretiyle gezi,
spor ve eğlence amacıyla kullanılmak üzere Türk ve yabancı uyruklu kişilere
kiraya verilebilir. Bu şekilde belge sahibi tarafından kiraya verilen
yatların kiracıları tarafından ticarî amaçla kullanımı yasaktır.”
“Bakanlıkça ülke turizmine ve tanıtımına katkı
sağladığı değerlendirilen ve boyları otuz dokuz metrenin üzerinde olan
yabancı bayraklı ticari yatların Türk karasularında faaliyet göstermelerine
ve seyrine her yıl belirlenen sosyal ve teknik altyapı hizmetlerine katkı
payı alınması suretiyle, aynı takvim yılını geçmeyecek şekilde geçici
süreli olarak Bakanlıkça izin verilebilir. İzin süresi sonunda yeniden süre
verilmeyen ve Türk karasularından ayrılmayan yatlar hakkında 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu
hükümleri uygulanır.”
“Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığınca düzenlenen
denize elverişlilik belgesinde kapasitesi on ikiden fazla olan deniz
turizmi araçları, 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı
Türk Ticaret Kanununun 1259 uncu maddesindeki sigorta gereklerine tabidir.”
MADDE 11
– 2634 sayılı Kanunun 30 uncu
maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Denetim yetkisi:
MADDE 30 – Belge talebinde bulunan işletmelerin
belgelendirilmesine esas denetimleri, belgeli yatırım ve işletmelerin niteliklerine
ilişkin denetimleri ve işletmeleri sınıflandırma yetkisi Bakanlığa aittir.
Bakanlık gerek görmesi durumunda, denetim yetkisini
sınırlarını belirlemek kaydıyla valilik vasıtasıyla da kullanabilir.
Bakanlık, Türkiye Turizm Tanıtım
ve Geliştirme Ajansı ile iş birliği halinde, ülke turizminin uluslararası
standartlarda geliştirilmesi, turizm faaliyetlerinin sürdürülebilir,
çevreye duyarlı ve güvenli bir ortamda gerçekleştirilmesi, ülke turizm
ürünlerinin uluslararası alanda tanıtılması ve pazarlanmasına katkı
sağlaması amacıyla, yetki verilecek Türk Akreditasyon Kurumundan akredite
ve uluslararası faaliyette bulunan denetim firmaları aracılığıyla sertifika
programları uygulayabilir. Denetim
firmalarının nitelikleri, belirlenme ilkeleri, görevleri, yetkileri ile
gerçeğe aykırı tespitler için uygulanacak usul ve esaslar Bakanlık
tarafından belirlenir.”
MADDE 12
– 2634 sayılı Kanunun 31 inci
maddesinin (b) fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“b) 33 üncü maddedeki idari yaptırımlar; 30 uncu
maddenin ikinci fıkrası kapsamında denetim yetkisi verilenler, Bakanlık
kontrolörleri ve Bakan tarafından yetkilendirilen kamu görevlilerince tayin
edilir.”
MADDE 13
– 2634 sayılı Kanunun 32 nci maddesinin başlığı “Uyarma:” şeklinde, birinci
fıkrada yer alan “uyarma cezası” ibaresi “uyarma” şeklinde değiştirilmiş ve
fıkraya aşağıdaki bent eklenmiş, ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde ve
maddenin son fıkrasında yer alan “uyarma cezaları” ibaresi “uyarma”
şeklinde değiştirilmiştir.
“d) Belgeli işletmeler veya seyahat acentaları tarafından 7183 sayılı Kanun kapsamında
turizm payının ödenmesine ilişkin belgenin on beş gün içerisinde Bakanlığa
ibraz edilmemesi veya yapılacak denetimlerde bu belgenin sunulmaması.”
“Birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen durumda,
uyarmayla birlikte eksikliğin niteliği ve tesisin bulunduğu bölge dikkate
alınarak eksikliğin giderilmesi için altı ayı geçmemek üzere süre verilir,
(b) ve (c) bentlerinde belirtilen durumlarda ise eksikliğin giderilmesi
için otuz gün süre verilir.”
MADDE 14 – 2634 sayılı
Kanunun 33 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “uyarma
cezası” ve “uyarma cezasını” ibareleri “uyarma” şeklinde, “verilen uyarma
cezasının tebliği” ibaresi “uyarmanın tebliği” şeklinde, (b) bendinde yer
alan “uyarma cezasına” ibaresi “uyarmaya” şeklinde, (h) bendinde yer alan
“tür ve kapasiteye” ibaresi “tür ve/veya kapasiteye” şeklinde
değiştirilmiş, fıkraya aşağıdaki bentler, maddeye birinci fıkrasından sonra
gelmek üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiş, mevcut ikinci fıkrasında yer alan
“faaliyette bulunan deniz turizmi araçları işletmecileri” ibaresi “deniz
turizmi araçlarıyla ticari faaliyette bulunanlar” şeklinde, “turizm amaçlı
sportif faaliyette bulunan turizm işletmecilerine Bakanlıkça” ibaresi
“turizm amaçlı sportif faaliyette bulunanlara mahallin en büyük mülki amiri
tarafından” şeklinde değiştirilmiştir.
“j) Salgın hastalık durumunda, Bakanlıkça
belirlenecek usul ve esaslar kapsamında eksiklik tespit edilmesi halinde on
üç bin beş yüz Türk lirası idari para cezası.
k) Usul ve esasları Bakanlıkça belirlenen sertifika
programları çerçevesinde sertifikaların alınmaması halinde on üç bin beş
yüz Türk lirası idari para cezası.
l) 32 nci maddenin
birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen uyarmayı takiben verilecek onbeş günlük süre içerisinde 7183 sayılı Kanun
kapsamında turizm payının ödenmesine ilişkin belgenin ibraz edilmemesi
halinde on üç bin beş yüz Türk lirası idari para cezası.
m) Deniz turizmi tesislerinin 26 ncı maddede belirtilen süresi içerisinde turizm
işletmesi belgesi almaması halinde yirmi bin Türk lirası idari para cezası.
n) Basit konaklama turizm
işletmesi belgeli tesislerin 34 üncü maddenin birinci fıkrasının (d), (f)
ve (k) bentlerinde belirtilen aykırılıkların tespiti halinde, belge iptali
yaptırımı yerine, ilk tespitte on üç bin beş yüz Türk lirası para cezası,
bir yıl içinde her tespitinde ise bir önceki cezanın iki katı tutarında
para cezası.”
“Birinci fıkranın (a) bendinin uygulanması
durumunda, eksikliklerin giderilmesi için yeniden verilecek süre otuz gün
olarak uygulanır.
7183 sayılı Kanun kapsamında turizm payının
ödenmesine ilişkin belgenin art arda üç beyanname döneminde Bakanlığa ibraz
edilmemesi halinde, birinci fıkranın (l) bendinde yer alan tutar iki katı
olarak uygulanır ve on beş gün süreyle işletme faaliyeti durdurulur.
Birinci fıkranın (k) bendi uyarınca idari yaptırım
uygulanmış işletmelerde aynı bent kapsamında bir yıl içinde ikinci kez
eksiklik tespit edilmesi halinde on beş gün süre ile işletme faaliyeti
durdurulur.
Birinci fıkranın (h) ve (ı)
bendinde belirtilen kabahatlerin işlenmesinde deniz turizmi aracının veya
turizm amaçlı sportif faaliyet iznine sahip olan işletmenin faaliyeti;
kabahatin ilk defa işlenmesinden itibaren bir yıl içerisinde ikinci defa
işlenmesi halinde on gün, üçüncü defa işlenmesi halinde bir ay süre ile
durdurulur, dördüncü defa işlenmesi halinde belgesi iptal edilir.
Birinci fıkranın (m) bendinin uygulanmasını
müteakip bir yıl içerisinde belge alınmaması halinde aynı bentte yer alan
tutarlar iki katı olarak uygulanır.
Dört ve beş yıldızlı oteller ile dört ve beş
yıldızlı tatil köyleri, özel tesis, butik oteller ve kruvaziyer
liman ile yat limanları hariç diğer işletmeler için birinci fıkrada
belirlenen para cezaları yarısı oranında uygulanır.”
MADDE 15 – 2634 sayılı Kanunun
34 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Turizm yatırım veya işletmesi
belgesi” ibaresi “Turizm belgesi” şeklinde, fıkranın (d) bendinde yer alan
“turizm yatırım veya turizm işletmesi belgesinin” ibaresi “turizm
belgesinin” şeklinde değiştirilmiş, fıkraya aşağıdaki bentler eklenmiş,
ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra
eklenmiştir.
“j) Kültür ve turizm koruma ve
gelişim bölgeleri ile turizm merkezleri içinde bulunan ve yapılaşma
koşulları ile projelendirilmelerine ilişkin 37 nci
maddenin (C) fıkrasının (3) numaralı bendi uyarınca belirlenen usul ve
esaslardan faydalanan belgeli turizm tesislerinin, belirlenen asgari tür ve
sınıflarda kısmi turizm işletmesi belgesi veya turizm işletmesi belgesi
alamaması.
k) İşletmelerde, sertifika programları çerçevesinde
usul ve esasları Bakanlıkça belirlenen sertifikaların olmaması ve 33 üncü
maddenin birinci fıkrasının (k) bendinin uygulanmasını müteakip Bakanlıkça
verilecek otuz günlük süre içerisinde sertifika alınmaması.
l) 33 üncü maddenin dördüncü fıkrası uyarınca idari
yaptırım uygulanmış işletmelerde aynı fıkralar kapsamında eksiklik tespit
edilmesi.”
“Turizm yatırım belgesinde belirtilen işletmeye
açılma süresi sona ermeden süre uzatımı veya turizm işletmesi belgesi düzenlenmesine
ilişkin başvuruda bulunulmaması veya süre uzatımı talebinde bulunulmakla
birlikte, verilen sürelerde belge düzenlenmesine ilişkin yükümlülüklerin
tamamlanmaması halinde turizm yatırım belgesi iptal edilmiş sayılır.”
“Birinci fıkranın (j) ve (l) bendi kapsamında
tesislerin turizm belgelerinin iptal edilmesi durumunda yetkili idare
tarafından bir ay içinde işyeri açma ve çalışma ruhsatları da iptal
edilir.”
MADDE 16
– 2634 sayılı Kanunun ek 5 inci
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“EK MADDE 5 – Ormanlık alanlar
üzerinde bulunan ve 6831 sayılı Kanunun 17 nci
maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Orman Genel Müdürlüğü sabit kıymetlerine
alınan tesislerden konaklama amaçlı kullanılması mümkün olanlar ile kültür
ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ile turizm merkezleri içinde ve bu
bölge ile merkezlerin dışında olmakla birlikte denize kıyısı olan
ilçelerde, içerisinde her tür ve kapasitede konaklama tesisi bulunan mesire
yerlerini tahsis etmeye, gelirleri Orman Genel Müdürlüğüne ait olmak üzere
Bakanlık yetkilidir. Bu madde
kapsamında kalan yerlerin Bakanlığa tahsisi ile Bakanlık tarafından
yatırımcılara tahsis edilmesinde 8 inci madde hükümleri uygulanır. Bu
yerlerde lüks çadır, çadır ve karavan alanı yapılması amacıyla ilgili
mevzuatı uyarınca Orman Genel Müdürlüğü tarafından da kiralama
yapılabilir.”
MADDE 17
– 2634 sayılı Kanuna aşağıdaki
geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 11 – Bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihte ilgili idaresinden alınmış işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile
faaliyette bulunan ve turizm işletmesi belgesi bulunmayan konaklama
tesislerine, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde
Bakanlığa başvurmaları halinde basit konaklama turizm işletmesi belgesi
verilir. Aynı süre içerisinde turizm işletmesi belgesi alan konaklama
tesislerinin basit konaklama turizm işletmesi belgesi alması zorunlu
değildir.
Basit konaklama turizm işletmesi belgeli tesisler;
13 üncü, 14 üncü, 18 inci, 19 uncu ve 20 nci
maddeler hariç bu Kanuna, 1593 sayılı Kanunun 178 inci maddesine, 222
sayılı Kanunun 61 inci maddesine, 4250 sayılı Kanunun 9 uncu maddesine
tabidir. Ancak bu işletmeler için 4250 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin
ikinci fıkrasındaki mesafe şartı aranır. Bunların mevcut işyeri açma ve
çalışma ruhsatı kapsamındaki hakları devam eder.
Birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde basit
konaklama turizm işletmesi belgesi almak için başvuruda bulunmayan
konaklama tesisleri faaliyette bulunamaz. Bu tesislerin, işyeri açma ve
çalışma ruhsatı Bakanlıkça yapılan bildirim üzerine yetkili idare
tarafından bir ay içinde iptal edilir ve faaliyetlerine son verilir.
Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte faaliyette
bulunan konaklama içermeyen müstakil plaj işletmelerine, bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir ay içerisinde turizm işletmesi
belgesi almak için Bakanlığa başvuruda bulunmaları halinde turizm işletmesi
belgesi verilir. Bu süre içerisinde başvuruda bulunmayan ve Bakanlıkça
yapılacak denetim sonucunda belirlenen kriterleri
taşımadığı veya sonradan kaybettiği anlaşılan işletmelerin belgeleri iptal
edilir. Belgesi iptal edilen işletmelerin, yetkili idare tarafından bir ay
içinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı iptal edilir ve faaliyetlerine son
verilir.
Bu madde kapsamında belgelendirilecek konaklama
tesisleri ve plaj işletmelerinin nitelikleri ve denetimlerine ilişkin
konular ile belgelendirme usul ve esasları Bakanlıkça yürürlüğe konulacak
yönetmelikle belirlenir.
Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce
Bakanlıktan belge almadan faaliyetine devam eden deniz turizmi tesislerinin
bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl içinde turizm
işletmesi belgesi almaları zorunludur. Bu süre sonunda belge alamamaları
durumunda, bu tesisler hakkında 33 üncü maddenin birinci fıkrasının (m)
bendi ile altıncı fıkrası hükümleri uygulanır. Bu fıkranın uygulanmasına
ilişkin usul ve esaslar ile bu fıkra kapsamında belgelendirilecek deniz
turizmi tesislerinin nitelikleri ve denetimlerine ilişkin konular 37 nci maddenin (A) fıkrasının (4) numaralı bendine
dayanılarak yürürlüğe konulacak yönetmelikle belirlenir.”
MADDE 18
– 2634 sayılı Kanuna aşağıdaki
geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 12 – Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce mevzuatı uyarınca orman sayılan alanlar ve
milli parklar üzerinde, turizm yatırımı gerçekleştirilmek amacıyla, Tarım
ve Orman Bakanlığınca konaklama amaçlı yapılan kiralama sözleşmeleri ile ön
izin ve kesin izin verilen, bu izne bağlı olarak Çevre ve Şehircilik
Bakanlığınca irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen
yatırımcı ve işletmecilerin sözleşmeleri; bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren söz konusu kiralama, ön izin, kesin izin, irtifak hakkı
veya kullanma iznine ilişkin olarak varsa açılan davalardan tüm yargılama
giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız olarak feragat edilmesi,
ödenmesi gereken herhangi bir borcunun bulunmaması ve bir yıl içinde
başvurulması halinde Bakanlıkça yeniden belirlenecek bedel ve tahsis
koşullarının kabul edilerek yeniden sözleşme düzenlenmek suretiyle, bu
Kanunun 8 inci maddesine uyarlanır. Bu şekilde uyarlanan sözleşmeler kapsamında tespit edilen yeni
bedeller ilgili idareler tarafından tahsil edilmeye devam edilir.
2873 sayılı Kanun gereğince tespit ve ilân edilen
yerlerde, Tarım ve Orman Bakanlığınca, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce üzerinde konaklama tesisi yapılması amacıyla ihalesi
yapılmış veya sözleşmeye bağlanmış yerler hakkında, sözleşme süresi boyunca
ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.
8 inci maddenin (A) fıkrasının (4) numaralı bendi
kapsamında bulunan yerlerden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce
Tarım ve Orman Bakanlığınca verilen izinler ve yapılan kiralamalar uyarınca
Tarım ve Orman Bakanlığı döner sermayesine gelir kaydedilen bedellerin
tahsiline döner sermaye tarafından devam edilir. Gelirleri Tarım ve Orman
Bakanlığı döner sermayesine kaydedilen bu yerlerin sözleşme süresi sonunda
Kültür ve Turizm Bakanlığınca yeniden tahsis edilmesi durumunda da bedeller
Tarım ve Orman Bakanlığı döner sermayesi tarafından tahsil edilir.”
MADDE 19 –
2634 sayılı Kanuna aşağıdaki
geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 13 – Orman sayılan alanlarda, 15/5/2008 tarihinden önce kesin tahsisi yapılmış turizm
yatırımları için bunların tahsis edildiği tarihte yürürlükte olan
yapılaşmaya esas inşaat hakkı, tahsis süresi sonuna kadar kullanılabilir.
Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce
Bakanlık tarafından yapılan ücretsiz girişli günübirlik tesis ile 9 uncu
maddenin (b) bendinde belirtilen tesisler için ağaçlandırma ve bakım bedeli
ile orman köylüleri kalkındırma geliri tahsil edilmez, varsa tahsil edilmiş
olanlar iade edilmez.”
MADDE 20
– 2634 sayılı Kanuna aşağıdaki
geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 14 – Bu maddenin yürürlük tarihinden
önce onaylanmak üzere Çevre ve Şehircilik Bakanlığına intikal ettirilmiş
bulunan plânlarla ilgili iş ve işlemler Bakanlığın görüşü alınarak Çevre ve
Şehircilik Bakanlığınca tamamlanarak sonuçlandırılır.”
MADDE 21
– 2634 sayılı Kanuna aşağıdaki
geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 15 – Bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihte, genel bütçe ve özel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinde mesleğe
özel yarışma sınavına tabi tutulmak suretiyle girilen ve belirli bir
yetişme programı sonrası yeterlik sınavına tabi tutularak müfettiş,
denetçi, denetmen ve kontrolör kadrolarında yardımcılık veya stajyerlikte
geçen süreler dâhil en az beş yıl görev yapmış olanlar ile aynı sürede
görev yapmış olmak kaydıyla daha önce bu unvanları ihraz etmiş olanlar
arasından, yapılacak yazılı ve/veya sözlü sınav sonucunda başarılı olanlar, 31/12/2021
tarihine kadar durumlarına uygun kontrolör veya başkontrolör
kadrolarına naklen atanabilirler. Bu şekilde atananların sayısı kırkı
geçemez.
Bu maddeye göre atananların yardımcılık veya stajyerlik
kadrolarında geçirdikleri süreler, Kültür ve Turizm Bakanlığı stajyer
kontrolör kadrolarında; müfettiş, denetçi, denetmen ve kontrolör unvanlı
kadrolarda geçirdikleri süreler Kültür ve Turizm Bakanlığı kontrolör
kadrolarında geçirilmiş sayılır.”
MADDE 22
– 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (7)
sayılı tarifenin “II-Liman işlemleri:” başlıklı bölümünün (9) numaralı
fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“9. 12/3/1982 tarihli ve
2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 29 uncu maddesinin üçüncü fıkrası
çerçevesinde yatlara verilen izin belgesi:
Aşağıdaki tarifeye göre harç alınır:
Boyları 39 metreden 60 metreye kadar olan yatlardan 200.000
TL
Boyları 60 metreden 80 metreye kadar olan yatlardan 300.000
TL
Boyları 80 metrenin üstünde olan yatlardan 400.000 TL
Belgenin yenilenmesi ve süresinin uzatılması
hâlinde aynı miktarda harç alınır.”
MADDE 23
– 3/6/2007 tarihli ve 5686 sayılı Jeotermal Kaynaklar ve
Doğal Mineralli Sular Kanununun 17 nci maddesinin
başlığı “Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlara ilişkin işlemler”
şeklinde, birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan “görüşü” ibaresi “uygun
görüşü” şeklinde değiştirilmiş, üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere
aşağıdaki fıkra eklenmiş ve mevcut son fıkra buna göre teselsül
ettirilmiştir.
“(4) Bu Kanun kapsamında orman alanları ile
Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki
taşınmazlarda, turizm tesisi yapılması amacıyla kiralama yapılamaz, irtifak
hakkı tesis edilemez ve kullanma izni verilemez. Bu yerlerin turizm amaçlı
yatırımlara tahsisi 2634 sayılı Kanun hükümlerine göre münhasıran Kültür ve
Turizm Bakanlığınca yürütülür.”
MADDE 24
– 5686 sayılı Kanuna aşağıdaki
geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 7 – (1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten önce, kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ile turizm
merkezlerinde olup, 2634 sayılı Kanun kapsamında değerlendirmek üzere
tasarruf hakkı Kültür ve Turizm Bakanlığına verilen taşınmazlar üzerinde
alınmış;
a) Arama ruhsatları, turizm yatırımları
gerçekleştirmek üzere Kültür ve Turizm Bakanlığının talebi üzerine ruhsatı
veren idare tarafından iptal edilir. Bu durumda ruhsat ve yatırım
giderleri, iptal tarihindeki gerçek karşılığı üzerinden hesaplanarak Kültür
ve Turizm Bakanlığı bütçesinden ödenir.
b) İşletme ruhsatlarına bağlı olarak edinilmiş
kaynak ve irtifak hakları, turizm yatırımları gerçekleştirmek üzere Kültür
ve Turizm Bakanlığınca kamulaştırılır. Kamulaştırma bedeli, yapılan
harcamaların güncel değeri ile sınırlıdır. Bu durumda işletme ruhsatı ile
bu ruhsata bağlı yatırım ve faaliyetlere ilişkin izin ve kiralamalar idare
tarafından iptal edilir.
(2) Bu madde kapsamında yatırımcının her türlü
gideri ile haklarının ödenmesinde sulh usulü öncelikli olarak uygulanır.
Sulh usulünün yerine getirilmesi için Kültür ve Turizm Bakanlığı komisyon
kurmaya ve gerekli her türlü iş ve işlemi yapmaya yetkilidir. Bu maddede
hüküm bulunmayan hallerde 2942 sayılı Kanunun 8 inci maddesinde belirtilen
satın alma usulü, niteliğine uygun düştüğü ölçüde sulh usulü hakkında
kıyasen uygulanır.
(3) 1/7/2021 tarihinden
önce kabulü yapılmış ve/veya faaliyete geçmiş jeotermal kaynağa dayalı
tesisler, bu madde kapsamı dışındadır.
(4) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve
esaslar Kültür ve Turizm Bakanlığının uygun görüşü alınarak Bakanlıkça
çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.”
MADDE 25
– Bu Kanun yayımı tarihinde
yürürlüğe girer.
MADDE 26
– Bu Kanun hükümlerini
Cumhurbaşkanı yürütür.
27/7/2021
|