|
Gümrük ve Ticaret Bakanlığından:
GÜMRÜK
YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA
DAİR YÖNETMELİK
MADDE 1 –
7/10/2009 tarihli ve 27369 mükerrer
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinin 67 nci maddesinin
dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(4) Karayolu taşımacılığında, uluslararası
sözleşmeler kapsamında başlamış bir transit işlemi kapsamında Türkiye
Gümrük Bölgesine getirilen eşya hariç olmak üzere, özet beyan bilgilerini
de içeren transit beyanı taşıtın giriş gümrük idaresine varmasından önce
elektronik ortamda giriş gümrük idaresine verilir.”
MADDE 2 –
Aynı Yönetmeliğin 72/Ç maddesine
aşağıdaki yedinci fıkra eklenmiştir.
“(7) Türkiye karasularından geçen ve hakkında ihbar
bulunan veya şüphe edilen eşya yüklü gemilerin ambar kapakları veya eşya
konulan diğer yerleri, gümrük idarelerince mühürlenebilir.”
MADDE 3 –
Aynı Yönetmeliğin 196 ncı
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine “27.05” ibaresinden sonra gelmek
üzere “, 2709.00.90” ibaresi eklenmiş, yedinci fıkrasında yer alan “kara
hudut kapılarından” ibareleri “kara ve demiryolu hudut kapılarından” olarak
değiştirilmiştir.
MADDE 4 –
Aynı Yönetmeliğin 205 inci
maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(4) Ticaret politikası önlemine tabi eşyadan;
a) Türkiye'nin bazı ülkeler veya ülke grupları ile
yaptığı anlaşmalar çerçevesinde veya tek taraflı olarak tanıdığı tercihli
tarife uygulamasından faydalanmak amacıyla eşyanın tercihli menşeini tevsik
eden belgelerin ibraz edilmesi halinde,
b) Serbest ticaret anlaşmaları veya
Genelleştirilmiş Tercihler Sistemi çerçevesinde tercihli tarife uygulamasının
ortadan kalktığı tarihten önce gümrük gözetimi altında bulunan serbest
dolaşımda olmayan eşyaya ait dördüncü fıkranın (a) bendinde sayılan
belgelerin ibraz edilmesi halinde,
c) Doğrudan ticaret politikası önleminin
uygulandığı ülkeden ithal edilen veya önlem kararı alınan ülke menşeli
olduğu beyan edilen ve ilgili mevzuatı uyarınca önleme ilişkin belge ibraz
edilen eşyanın serbest dolaşıma girişinde,
menşe şahadetnamesi aranmaz.”
MADDE 5 –
Aynı Yönetmeliğin dördüncü
kitabının üçüncü kısmının 212 ilâ 244 üncü maddeleri başlıkları ile birlikte
aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, 245 ilâ 252 nci maddeleri ile 263 ilâ 278
inci maddeleri yürürlükten kaldırılmıştır.
“Kapsam ve
tanımlar
MADDE 212
– (1) Transit rejimi; ulusal
transit rejimi, 14/11/1975 tarihli TIR Karneleri Himayesinde Uluslararası
Eşya Taşınmasına Dair Gümrük Sözleşmesi (TIR Sözleşmesi), 22/6/2012 tarihli
ve 6333 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan 20/5/1987 tarihli Ortak
Transit Rejimine İlişkin Sözleşme, 26/6/1990 tarihli Geçici İthalat
Sözleşmesi ve 19/6/1951 tarihli Kuvvetlerin Statüsü Hakkında Kuzey Atlantik
Anlaşmasına Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme kapsamındaki transit
işlemlerini kapsar.
(2) Bu Bölümde geçen;
a) Akit Taraf: 20/5/1987 tarihli Ortak Transit
Rejimine İlişkin Sözleşmenin bir akit tarafını,
b) Eşyanın serbest bırakılması: Hareket gümrük
idaresinin, eşyanın transit rejiminde öngörülen amaçlara uygun olarak
sevkine izin verdiği tasarrufu,
c) Hareket gümrük idaresi: Eşyanın transit rejimine
tabi tutulmasına ilişkin beyanın kabul edildiği gümrük idaresini,
ç) Kağıt usul: Ulusal ve ortak transit rejimlerinde
standart usulün elektronik yollarla yürütülmesinin mümkün olmadığı
durumlarda, transit beyanının sunulması ve kontrolü ile transit işleminin
izlenmesine olanak veren, kağıt belge kullanılmasına dayalı usulü,
d) Kefil: Teminat tutarına kadar doğabilecek gümrük
vergileri ve diğer yükleri rejim hak sahibi ile birlikte müştereken ve
müteselsilen ödemeyi yazılı olarak üstlenen gerçek veya tüzel üçüncü
kişiyi,
e) Ortak transit rejimi: Eşyanın yetkili makamların
denetimi altında Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşme kapsamında Akit
Taraflardan birinin idaresinden en az bir sınır geçerek aynı Akit Tarafın
başka bir idaresine veya başka bir Akit Tarafın idaresine taşınmasında
uygulanan gümrük rejimini,
f) Rejim hak sahibi (asıl sorumlu): Transit rejimi
beyanında bulunan veya hesabına transit rejimi beyanında bulunulan ve
transit rejimi kapsamında gümrük idaresine karşı mali olarak sorumlu olan
kişiyi,
g) Sistem: Ortak ve ulusal transit rejimlerine
ilişkin işlemlerin yürütüldüğü Yeni Bilgisayarlı Transit Sistemini (NCTS),
ğ) Sözleşme: 20/5/1987 tarihli Ortak Transit
Rejimine İlişkin Sözleşmeyi,
h) Transit idaresi: Ortak transit rejiminde;
1) Bir Akit Tarafa giriş noktasındaki gümrük
idaresini veya,
2) Bir Akit Taraf ile üçüncü bir ülke arasındaki
bir sınırdan geçerek gerçekleştirilen transit işlemi sırasında sevkiyat bu
Akit Tarafın gümrük bölgesinden ayrıldığında, bu Akit Taraftan çıkış
noktasındaki gümrük idaresini,
ı) Transit refakat belgesi: Eşyanın hareket gümrük
idaresince serbest bırakıldığı andan itibaren eşyaya ve taşımaya eşlik eden
ve transit beyanı bilgilerini içeren, Ek-48’deki örneğe uygun olarak
Ek-49’daki açıklamalar çerçevesinde düzenlenen belgeyi,
i) Ulusal transit rejimi: Türkiye Gümrük Bölgesi
içerisinde başlayıp biten transit rejimini,
j) Varış gümrük idaresi: Transit rejimine tabi
tutulan eşyanın, rejimin sonlandırılması için sunulması gereken gümrük
idaresini,
k) Yetkili makamlar: Gümrük idaresini veya Ortak
Transit Rejimine İlişkin Sözleşmenin uygulanmasından sorumlu başka bir
makamı,
ifade eder.
(3) Ulusal transit rejiminin uygulanmasında, bu
Yönetmelikte ya da diğer ikincil mevzuat düzenlemelerinde özel veya farklı
bir hüküm bulunmadığı sürece, ortak transit rejimine ilişkin hükümler
ulusal transit rejimi için de geçerlidir.
Transit
beyanı
MADDE 213
– (1) Transit beyanı olarak;
a) Ortak ve ulusal transit rejimi hükümleri
çerçevesinde transit refakat belgesi,
b) TIR Sözleşmesi kapsamında kullanılan bir TIR
Karnesi,
c) Geçici İthalat Sözleşmesi kapsamında kullanılan
bir ATA Karnesi,
ç) Kuvvetlerin Statüsü Hakkında Kuzey Atlantik
Anlaşmasına Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme ile öngörülen Form 302,
d) Demiryolu ile taşımalara ilişkin
basitleştirilmiş usulde CIM taşıma belgesi,
e) Denizyolu ve havayolu ile taşımalara ilişkin
basitleştirilmiş usulde manifesto,
f) Ulusal transit rejiminde, 220 nci maddenin
birinci fıkrası çerçevesinde Ek-22’de yer alan sözlü beyan formu,
kullanılır.
(2) Transit beyanı Türkçe olarak, rejim hak sahibi
tarafından ve kağıt usulde işlem yapıldığı durumlar hariç sistem üzerinden
yapılır. Kanunun 5 inci maddesi uyarınca, transit beyanı rejim hak sahibi
adına ve hesabına doğrudan temsil yoluyla veya rejim hak sahibi hesabına
olmak üzere rejim hak sahibinin dolaylı temsilcisi tarafından da yapılabilir.
(3) Sistem üzerinden yapılan ve beyanın yapıldığı
tarihten itibaren otuz gün içerisinde kabul işlemi yapılmak üzere hareket
gümrük idaresine sunulmayan transit beyanları hareket gümrük idaresince
reddedilir. Bu durumdaki transit beyanları da dâhil olmak üzere, hareket
gümrük idaresince kabul işlemi yapılmayan transit beyanlarının reddedilmesi
durumunda Kanunun 241 inci maddesi uyarınca işlem yapılmaz.
(4) Transit rejimi kapsamında hareket varış gümrük
idareleri ile transit ve teminat idarelerince gerçekleştirilecek işlemler
Bakanlıkça belirlenir.
Transit
refakat belgesi ve kalem listesi
MADDE 214
– (1) Ortak ve ulusal transit
rejimlerinde eşyanın hareket gümrük idaresince serbest bırakıldığı andan
itibaren eşyaya ve taşımaya eşlik etmek üzere, transit refakat belgesi
kullanılır. Transit refakat belgesine, Ek-50’deki örneğe uygun şekilde ve
Ek-51’deki açıklamalar çerçevesinde düzenlenen kalem listesi eklenir ve
kalem listesi transit refakat belgesinin ayrılmaz bir parçasını oluşturur.
Bir transit refakat belgesi kapsamı eşyanın birden fazla alıcısı ya da
göndericisi bulunması durumunda, alıcı ya da göndericilere ilişkin bilgiler
kalem listesine kaydedilir.
Ortak
Transit Rejimine İlişkin Sözleşme kapsamında transit işlemleri
MADDE 215
– (1) Ortak transit rejimine tabi
eşyanın taşınmasında, Ortak Transit Rejimine İlişkin Sözleşme hükümleri
uygulanır.
TIR
Karnesi kapsamında transit işlemleri
MADDE 216
– (1) TIR Karnesi kapsamında
transit rejimine tabi eşyanın taşınmasında, TIR Sözleşmesi hükümleri
uygulanır.
ATA
Karnesi kapsamında transit işlemleri
MADDE 217
– (1) Geçici İthalat Sözleşmesi
kapsamında transit rejimine tabi eşyanın taşınmasında, Geçici İthalat
Sözleşmesi hükümleri uygulanır.
(2) ATA Karnesi kapsamında gerçekleştirilen bir
transit işlemi ile ilgili olarak bir usulsüzlüğün belirlenmesi halinde,
ödenmesi gereken gümrük vergilerinin tahsili ve ceza takibine ilişkin
işlemler taraf olduğumuz uluslararası sözleşme hükümleri saklı kalmak
kaydıyla Bakanlıkça belirlenir.
Form 302
kapsamında transit işlemleri
MADDE 218
– (1) Kuvvetlerin Statüsü Hakkında
Kuzey Atlantik Antlaşmasına Taraf Devletler Arasındaki Sözleşme kapsamı
eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinde transiti, bu sözleşmede yer alan Form 302
ibraz edilmesi halinde, bu belge kapsamında yapılır.
(2) Form 302 kapsamında yapılan taşıma esnasında,
gümrük vergilerinin tahsilini gerektirir bir durumun ortaya çıkması
halinde, sözleşme hükümleri uyarınca işlem yapılır.
(3) Form 302 kapsamında yapılacak transit
işlemlerinde doğabilecek ihtilaflar Bakanlıkça (Gümrükler Genel Müdürlüğü)
sonuçlandırılır.
Posta
yoluyla transitte uygulanacak hükümler
MADDE 219
– (1) Posta eşyasının Türkiye
Gümrük Bölgesi içerisindeki transitinde 468 inci madde hükümleri uygulanır.
Transit
rejiminde sözlü beyana tabi eşya
MADDE 220
– (1) Yolcuların beraberinde
bulunmak kaydıyla; yurt dışından getirilen veya geçici depolama yeri veya
antrepolardan çıkarılan ve kişisel veya hediyelik eşya muafiyeti dışında
kalan eşyanın ulusal transit rejimine tabi tutulmasında, talep edilmesi
halinde, 172 nci madde hükümlerine göre sözlü beyan ile işlem yapılır. Söz
konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette olması halinde bu madde hükmü
uygulanmaz.
Rejim hak
sahibinin yükümlülükleri
MADDE 221
– (1) Rejim hak sahibi, Kanunun 86
ncı maddesi çerçevesinde;
a) Teminat aranmayan haller ve teminattan
vazgeçmenin uygulandığı durumlar saklı kalmak üzere, transit rejimine konu
eşyaya ilişkin doğabilecek gümrük vergilerinin ödenmesini sağlamak üzere
gerekli teminatı vermekle,
b) Kontrolden sorumlu yetkili makamlarca talep
edildiğinde ve belirlenen süre içinde gerekli tüm bilgi ve belgeleri
sunmakla ve gerekli tüm yardımı sağlamakla,
yükümlüdür.
(2) Rejim hak sahibi ile rejim hak sahibi hesabına transit
beyanında bulunanlar, bu Yönetmeliğin 113 üncü maddesi kapsamında
beyannamede yer alan bilgiler ile beyanname eki belgelerin doğruluğu ve
gerçekliğinden sorumludur.
Transit
rejiminde teminat
MADDE 222
– (1) Transit rejimi kapsamında
taşınan eşya için tahakkuk edebilecek gümrük vergilerinin ödenmesini
garanti altına almak amacıyla teminat verilmesi zorunludur. Ancak;
a) Havayolu,
b) Boru hattı,
c) Denizyolu,
ç) 235 inci madde çerçevesinde basitleştirilmiş
usulde demiryolu,
ile yapılan taşımalarda teminat aranmaz.
(2) Ortak transit rejimi çerçevesinde Bakanlıkça
verilen kapsamlı teminat kullanma izni kapsamındaki teminatlar, ulusal
transit işlemlerinde de kullanılabilir.
(3) Bakanlıkça belirlenecek istisnai hallerde
transit rejimine tabi eşya için teminat şartına bağlı olmaksızın memur
refakati uygulanabilir.
(4) TIR Sözleşmesi ve Türkiye’nin taraf olduğu
diğer uluslararası anlaşma veya sözleşme ile öngörülen teminat
şekillerinden biri de teminat olarak kabul edilebilir.
(5) Transit rejiminde geçerli teminat uygulamaları,
teminat idaresi, teminat türleri, teminat belgeleri, kefil ve basitleştirme
izni kapsamında teminat uygulamalarına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça
belirlenir.
Transit
rejiminde ayniyet önlemleri
MADDE 223
– (1) Ulusal ve ortak transit
rejimi altında taşınan eşyanın ayniyeti genel kural olarak mühürleme ile
sağlanır. Ancak, diğer ayniyet önlemleri dikkate alınarak, eşyanın
tanımının, eşyanın kolayca tanınmasına yeterli açıklıkla imkân vermesi ve
transit beyanının eşyanın miktarı ile cinsi ve eşyanın seri numarası gibi
belirleyici özelliklerini içermesi koşuluyla, hareket idaresince eşyanın
mühürlenmeksizin sevkine karar verilebilir.
(2) Denizyolu ve havayolu ile yapılan taşımalarda,
gümrük idaresince gerekli görülen hallerin dışında mühürleme yapılmaz.
Masraflar
MADDE 224
– (1) Transit rejimine tabi eşyaya
ilişkin olarak yapılan denetlemenin gerektirdiği masraflarla yükleme,
boşaltma, mühürleme, antrepo veya depolarda muhafaza gibi hizmetler
karşılığı ücretler ilgililerce ödenir.
Yasaklamaya
tabi eşyanın transiti
MADDE 225
– (1) Kanunun 55 inci maddesinin
ikinci fıkrası kapsamında yasaklanan eşya ile 56 ncı maddesinin birinci
fıkrası kapsamına giren eşyanın ve kanun veya genel idari düzenleyici
işlemlerle ithali yasaklanan eşyanın transitine izin vermeye gümrük ve
ticaret bölge müdürlükleri yetkilidir.
Hayvan ve
hayvansal maddeler ile bitki ve parçalarının transiti
MADDE 226
– (1) Hayvan ve hayvansal maddeler
ile bitki ve parçalarının sınır gümrük idaresinde uluslararası anlaşma,
kanun ve ikincil mevzuat düzenlemelerine göre gerekli sağlık muayeneleri,
ilgili kurumun personeli tarafından yapılır. Bu muayeneler yapılmadan
gümrük idaresi eşyanın serbest bırakılmasına veya sevkine izin vermez.
(2) Hayvan ve hayvansal maddeler, bitki ve parçalarının
giriş ve çıkış kapıları ve bunların Türkiye’den transit geçirileceği yollar
hususunda kanun, tüzük ve anlaşma hükümleri göz önünde tutulur.
Denizyolu
ile transite ilişkin özel hükümler
MADDE 227
– (1) Bir Türk limanından başka
bir Türk limanına transit olunacak eşyayı, yalnız Türk bandıralı gemiler
nakledebilir.
(2) Yabancı limanlara yapılacak transit
isteklerinin kabulü için, özet beyan veya özet beyan yerine geçen belgelerde
eşyanın gideceği yerin Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yabancı bir liman olarak
gösterilmesi gerekir.
(3) Serbest dolaşımda bulunan ve bulunmayan eşyayı
birlikte taşıyan Türk bandıralı gemilerin sahip, kaptan veya acenteleri, bu
iki türlü eşyanın birbirine karışmaması için, gereğine göre, bunları ayrı
yer ve bölümlere koymak veya gümrük idaresince uygun görülecek tedbirleri
almak zorundadır.
(4) Serbest dolaşımda bulunmayan eşyanın bir Türk
limanına sevkine izin verilebilmesi için, eşyanın gideceği limandaki gümrük
idaresinin, o eşyanın gümrük işlemlerini yapmaya yetkili olması gerekir.
(5) Türk bandıralı geminin, kazan, makine veya
teknesinde ortaya çıkan bir arıza sebebiyle yoluna devam edememesi halinde,
kurtarma amacıyla, yükü, yabancı bir gemiye aktarılabilir.
(6) Yabancı bir limana götürmek üzere Türk limanlarından
eşya alan yabancı bayraklı gemilerin, kazaya uğraması, makinelerinin
bozulması, haciz altına alınması, sefer değiştirmesi için emir alması gibi
yoluna devamına mani sebeplerden ötürü, yükünü bir Türk limanında başka bir
gemiye nakletmesine izin verilir. Yabancı bir limana sevk edilmek üzere,
bir Türk limanından diğer bir Türk limanında bulunan başka gemilere
taşınacak söz konusu eşya, nakliyatının deniz üstünde olmak şartıyla,
yabancı bandıralı gemilerle yapılmasına da izin verilir.
(7) Bir Türk limanına denizyolu ile gelen serbest
dolaşımda olmayan eşyanın gemiden indirilmeksizin aynı gemi ile bir başka
Türk limanına taşınması durumunda transit beyannamesi düzenlenmez.
Telef
veya kayıp olan eşya
MADDE 228
– (1) Transit rejimine tabi
eşyanın mücbir sebep veya beklenmeyen haller nedeniyle telef veya kaybının
kanıtlanması halinde, gümrük vergileri aranmaz. Ancak;
a) Suçüstü şeklindeki hırsızlıklar, hazırlık
tahkikatı üzerine Cumhuriyet Savcılığınca verilen belge ile,
b) Hasar, telef veya kayıp herkesçe bilinen ve
duyulan başka olaylar yüzünden olmuşsa, o yerin en büyük mülki idare amiri
tarafından verilecek belge ile,
c) Trafik kazaları, trafik kaza raporuna göre ve en
yakın gümrük idaresi tarafından yapılan tespit sonucunda gümrük idare
amirinin vereceği karar ile,
kanıtlanır.
(2) Birinci fıkrada sayılan belgeler, ulusal
transit işlemlerinde hareket gümrük idaresine sunulur. Söz konusu
belgelerin incelenmesi ve kabulü, ilgili idareye aittir. İlgili idare,
gerektiğinde bunları veren makamlarla yazışma yaparak eksikliklerini
tamamlatır.
Basitleştirmeler
MADDE 229
– (1) Bakanlık, rejim hak
sahibinin başvurusu üzerine, duruma göre aşağıdaki basitleştirmelere izin
verebilir:
a) Kapsamlı teminat veya teminattan vazgeçme,
b) Belirli taşıma şekillerine özgü
basitleştirmeler:
1) Demiryolu ile taşınan eşya,
2) Havayolu ile taşınan eşya,
3) Denizyolu ile taşınan eşya,
4) Boru hattı ile taşınan eşya.
(2) Basitleştirmelere ilişkin ek koşullar, iznin
verilmesi, iptali ve düzenlenmesine ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça
belirlenir.
(3) Boru hattı ile yapılan taşımalarda, rejim hak
sahipleri başvuru ve izin koşullarına tabi değildir.
Basitleştirme
izninin genel koşulları
MADDE 230
– (1) 229 uncu maddede belirtilen
basitleştirmelere ilişkin izinlerin verilebilmesi için başvuru sahibinde
aşağıdaki şartlar aranır:
a) Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik olmak,
b) Usulsüzlük ve vergi cezaları ile ilgili olarak;
1) Başvurunun kayda alındığı ayın ilk gününden
geriye dönük son bir yıl içinde işlem gören beyanname sayısının % 2’sini
aşan sayıda vergi kaybına neden olan gümrük mevzuatı ihlali nedeniyle ceza
uygulanmamış olması,
2) Başvurunun kayda alındığı ayın ilk gününden
geriye dönük son bir yıl içinde işlem gören beyanname sayısının % 5’ini
aşan sayıda gümrük mevzuatının ihlali nedeniyle usulsüzlük cezası
uygulanmamış olması,
3) Gümrük ve vergi mevzuatları uyarınca ödenmemiş
herhangi bir vergi, ceza ve gecikme faizi bulunmaması.
c) Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde
onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük ve dış ticaret
işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanlarının; devletin güvenliğine
karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, devlet
sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikâp, rüşvet, güveni kötüye
kullanma (emniyeti suistimal), hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik,
inancı kötüye kullanma, hileli (dolanlı) iflas, yalan tanıklık (yalan yere
şahadet), suç uydurma (suç tasnii) ve iftira suçları ile ihaleye fesat
karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan mal varlığı
değerlerini aklama suçlarından mülga 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk
Ceza Kanunu ile 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa; vergi
kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından 4/1/1961 tarihli
ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa; mülga 7/1/1932 tarihli ve 1918 sayılı
Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun, mülga 10/7/2003 tarihli ve 4926
sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu,19/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal
Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu ile
20/2/1930 tarihli ve 1567 sayılı Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna,
5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa, 5549 sayılı Suç Gelirlerinin
Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanuna, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin
Murakabesi Hakkında Kanuna, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle ilgili Kanuna
muhalefetten kesinleşmiş ceza veya mahkumiyet kararı bulunmaması,
ç) Basitleştirmelerin usulüne uygun olarak yürütülmesini
sağlamak üzere; başvurunun kayda alındığı ayın ilk gününden geriye dönük
son bir yıl içinde en az 500 transit beyannamesi (TIR Karnesi dâhil)
kapsamı eşyayı transit etmesi veya ilgili basitleştirilmiş usul
kapsamındaki yükümlülüklerini yerine getirebileceğine ilişkin bilgi ve
belgeleri sunması.
(2) Genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri,
iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu iktisadi kuruluşları ile sermayesinin
tamamı bir iktisadi devlet teşekkülüne veya kamu iktisadi kuruluşuna ait
bağlı müesseselerin başvurularında bu maddede belirtilen şartlar aranmaz.
(3) Taşıma şekillerine özgü basitleştirmelerde, bu
maddede sayılan koşullara ek olarak aranacak özel koşullar ve bu maddede
belirtilen şartların aranmayacağı haller Bakanlıkça belirlenir.
(4) Kapsamlı teminat veya teminattan vazgeçme
basitleştirmelerine ilişkin olarak, bu maddede sayılan koşullara ek olarak
aranacak özel koşullar ile başvuruya ve iznin verilmesine ilişkin usul ve
esaslar Bakanlıkça belirlenir.
Basitleştirme
izinleri için yetkili makamlar
MADDE 231
– (1) Basitleştirme izni vermeye
Bakanlık (Gümrükler Genel Müdürlüğü) yetkilidir. Kapsamlı teminat
başvuruları için başvuru sahibinin şirket merkezinin ticaret siciline
kayıtlı bulunduğu yerden sorumlu gümrük ve ticaret bölge müdürlüklerine
yetki verilebilir.
Basitleştirme
izni başvurusu
MADDE 232
– (1) Basitleştirmelerin
kullanılmasına yönelik izin başvurusu, izin makamına yazılı olarak veya
elektronik veri işleme tekniği kullanılarak yapılır.
(2) Başvuru sahibi verilen bilgi ve ekli belgelerin
tam ve doğru olmasından sorumludur.
(3) Basitleştirme başvurusunda;
a) Rejim hak sahibinin bağlı bulunduğu ticaret
sicil müdürlüğü bilgisi ile kuruluşa ilişkin şirket esas sözleşmesinin,
şirket güncel adresinin, cari ortakların ve gümrük ve dış ticaret
işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanların yayımlandığı Ticaret Sicil
Gazetesi tarih ve sayılarını içerir liste,
b) Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin yüzde
onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük ve dış ticaret
işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanlarının arşiv bilgilerini de
içeren son bir ay içerisinde alınmış adli sicil kayıtları, bu kişilerden
yabancı uyruklu olanların adli sicil kayıtlarını ibraz edememeleri halinde,
Ek-52’de yer alan taahhütname ile birlikte geçerli pasaportlarının yeminli
tercümesi,
c) Vergi mükellefi olduğuna ve vergi borcu
bulunmadığına ilişkin ilgili vergi dairesinden son bir ay içerisinde
alınmış yazı,
ç) Firmayı temsile yetkili kişilerin imza
sirkülerleri,
d) Bu Yönetmeliğin 230 uncu maddesinin birinci
fıkrasının (ç) bendi kapsamındaki bilgi ve belgeler,
yer alır.
(4) Bu Yönetmeliğin 230 uncu maddesinin ikinci
fıkrasında belirtilen kurum ve kuruluşların başvurusunda, yetkili
şahıslarca imzalanmış başvuru yazısına, varsa basitleştirmeye ilişkin ek koşullara
ilişkin bilgi ve belgeler eklenir.
Basitleştirme
izin başvurularının kabulü ve reddi ile iznin verilmesi
MADDE 233
– (1) İzin makamı,
basitleştirmelerden yararlanma başvurusu üzerine 230 uncu maddede belirtilen
genel koşullar ve varsa her bir basitleştirmeye ilişkin özel koşulları
dikkate alarak izni verir veya başvuruyu reddeder. Başvurunun reddine
ilişkin karar gerekçesiyle birlikte başvuru sahibine bildirilir.
(2) İzin makamı, basitleştirmeye ilişkin bir
başvuru aldığında, başvurunun tam olup olmadığını kontrol eder. Aranan
belgelerin bir kısmının başvuru dosyasında yer almadığının veya eksik bilgi
içerdiğinin tespit edilmesi halinde başvuru sahibine bildirilen eksiklikler
bunlara ilişkin bildirimin yapıldığı tarihi müteakip en geç altmış gün içinde
tamamlanır. Bu süre içerisinde tamamlanmayan başvuru yapılmamış sayılır.
Basitleştirme
izninin yeniden değerlendirilmesi, askıya alınması ve iptali
MADDE 234
– (1) İzin sahibi, izin
verildikten sonra ortaya çıkan ve iznin devam etmesini veya içeriğini etkileyebilecek
her türlü unsuru yetkili makamlara gecikmeksizin bildirir.
(2) Yanlış ve eksik bilgiye dayanarak verilmiş olan
izin, izin sahibinin bilginin yanlış veya eksik olduğunu bildiği veya
bilmesi gerektiği hallerde iptal edilir. Söz konusu iptal kararı
gerekçesiyle birlikte başvuru sahibine bildirilir.
(3) Basitleştirme izni;
a) İznin uygulanmasını etkileyecek bir mevzuat
değişikliğinin söz konusu olması,
b) İznin verilmesi için belirtilen bir veya birden
fazla koşulun ya da izin kapsamında öngörülen bir yükümlülüğün yerine
getirilmemiş veya getirilemeyecek olması,
c) İznin verilmesinden sonra ortaya çıkan bir
unsurun, iznin devamını veya içeriğini etkilemesi,
ç) Bakanlıktaki mevcut bilgi ve belgelerin
değerlendirilmesi sonucunda gerekli görülmesi,
d) İzin sahibi tarafından bu yönde talepte
bulunulmuş olması,
durumlarından birinin gerçekleşmesi halinde,
durumun niteliğine göre, izin makamı tarafından yeniden değerlendirilebilir,
düzeltilebilir, izin makamınca belirlenecek süre boyunca askıya alınabilir
ya da iptal edilebilir. Yapılan değerlendirme ve işlem sonucu izin sahibine
bildirilir.
Demiryolu
ile taşımalara ilişkin basitleştirilmiş usul
MADDE 235
– (1) Eşyanın demiryolu ile
basitleştirilmiş usulde taşınmasına ilişkin yapılacak izin başvurusu, 230
uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen koşulların sağlanması halinde
232 nci maddede belirtilen bilgi ve belgeler ibraz edilerek yapılır. Ancak
230 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen kurum ve kuruluşların
başvurularında, 232 nci maddede yer alan bilgi ve belgeler aranmaksızın,
demiryolu işletmecisinin Uluslararası Demiryolları Birliği (UIC) işletme
kodunun yer aldığı ve verilecek izin kapsamında gerçekleştirilecek transit
işlemlerine ilişkin yükümlülüklerin rejim hak sahibi sıfatıyla taraflarınca
üstlenildiğine dair ibare içeren, yetkili şahıslarca imzalanmış başvuru
yazısına istinaden işlem yapılır.
(2) Birinci fıkrada belirtilen koşulları taşıyan
demiryolu işletmecisine Bakanlıkça basitleştirme izni verilebilir.
Basitleştirme izin başvurusunda aranacak ilave koşullar ve belgeler ile
izin kapsamında hareket ve varış gümrük idarelerinde yapılacak işlemler,
izin sahibi rejim hak sahibinin yükümlülükleri ve izne ilişkin diğer
hususlar Bakanlıkça belirlenir.
Denizyolu
ile taşımalara ilişkin basitleştirilmiş usul
MADDE 236
– (1) 230 uncu maddenin birinci
fıkrasında belirtilen koşulları taşıdığını 232 nci maddede belirtilen bilgi
ve belgeler ile tevsik eden denizyolu taşımacılığı yapan firmalara
Bakanlıkça basitleştirme izni verilebilir. Basitleştirme izin başvurusunda
aranacak ilave koşullar ve belgeler ile izin kapsamında hareket ve varış
gümrük idarelerinde yapılacak işlemler, izin sahibi rejim hak sahibinin
yükümlülükleri ve izne ilişkin diğer hususlar Bakanlıkça belirlenir.
Havayolu
ile taşımalara ilişkin basitleştirilmiş usul
MADDE 237
– (1) Transit rejimi çerçevesinde
eşyanın havayolu ile basitleştirilmiş usulde taşınmasına ilişkin yapılacak
izin başvurusunda, başvuru sahibinin Türkiye Gümrük Bölgesinde en az iki
yıldır yerleşik olması, başkası adına ve namına hareket etmemesi, düzenli
olarak transit işlemleri yapması ve Yönetim Kurulu üyeleri, sermayesinin
yüzde onundan fazlasına sahip gerçek kişiler ile gümrük ve dış ticaret
işlemlerinde temsil yetkisini haiz çalışanları hakkında 230 uncu maddenin
birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca
kesinleşmiş ceza veya mahkûmiyet kararının bulunmaması şartı aranır. Bu
kapsamda yapılacak başvurularda, 230 uncu maddede belirtilen diğer koşullar
aranmaz.
(2) Birinci fıkrada belirtilen koşulları taşıdığını
232 nci maddenin üçüncü fıkrasının ilgili bentlerinde sayılan belgeler ile
tevsik eden havayolu firmalarına Bakanlıkça basitleştirme izni verilebilir.
Basitleştirme izin başvurusunda aranacak ilave koşullar ve belgeler ile
izin kapsamında hareket ve varış gümrük idarelerinde yapılacak işlemler,
izin sahibi rejim hak sahibinin yükümlülükleri ve izne ilişkin diğer
hususlar Bakanlıkça belirlenir.
Boru
hattı ile taşımalara ilişkin basitleştirilmiş usul
MADDE 238
– (1) Boru hattıyla transit rejimi
hükümleri;
a) Boru hattıyla Türkiye Gümrük Bölgesine gelen
eşya için Türkiye Gümrük Bölgesine girişte,
b) Türkiye Gümrük Bölgesinde bulunan eşyanın boru
hattına girişinde,
uygulanır.
(2) Boru hattı ile transit rejiminde, rejim hak
sahibi, boru hattı işletmesidir.
(3) Boru hattı ile transit taşımada, transit
rejimi, eşyanın gönderildiği kişinin işletmesine ulaşıp kayıtlarına
geçmesiyle son bulur.
(4) Boru hattı taşımacılığında, taşımayı yapan
işletme ve eşyanın gönderildiği işletme, bu eşyaya ilişkin muhasebe
kayıtlarını eksiksiz tutmak ve gümrük idaresinin denetimine her an hazır
durumda bulundurmak zorundadır.
(5) Boru hattı ile yapılan transit işlemlerine ve
basitleştirme koşullarına ilişkin özel hükümler getirmeye Bakanlık
yetkilidir.
Ulusal transit
rejiminde serbest dolaşımda olmayan eşyada beyana aykırılık
MADDE 239
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesine
getirilerek, ulusal transit rejimi altında taşınan serbest dolaşımda
olmayan eşyanın, varış gümrük idaresince yapılan muayenesi sonucunda beyana
göre eksik çıkması halinde;
a) Varış gümrük idaresince, eksik çıkan miktar
üzerinden hareket gümrük idaresine uyuşmazlık bildirilir. Eksikliğin
mahrecindeki eksik yüklemeden veya yanlış beyandan kaynaklandığının,
uyuşmazlık bildiriminden itibaren 28 gün içerisinde rejim hak sahibince
hareket gümrük idaresine ispat edilmesi gerekir. Bu süre yazılı başvuru
halinde 28 gün daha uzatılabilir. Eksikliğin sebebinin, süresi içerisinde
ispat edilmesi halinde işlemler tamamlanır ve hareket gümrük idaresince
rejim ibra edilir. Eksikliğin sebebinin süresi içerisinde ispat edilememesi
halinde, gümrük vergileri ve diğer yüklerin tahsil edilmesinin yanı sıra,
Kanunun 241 inci maddesinin birinci fıkrası uygulanarak işlemler tamamlanır
ve hareket gümrük idaresince rejim ibra edilir.
b) Varış gümrük idaresinde, sistemde kontrol sonucu
girilmeden, yükümlüsünce eksikliğe ilişkin gümrük vergileri ve diğer
yüklerin ödenmek istenmesi ve bunların varış bildirimini müteakip üç gün
içinde ödenmesi halinde, varış gümrük idaresi sistem üzerinden uyuşmazlığın
çözümünün beklenilmediğini ve vergilerin ödendiğini içeren mesajı hareket
gümrük idaresine gönderir. Bu durumda, hareket gümrük idaresince ilave
bilgi ve belge aranmaksızın rejim ibra edilir. Bu süre içinde gerekli
ödemenin yapılmaması halinde varış gümrük idaresi kontrol sonucunun uygun
olmadığını ve uyuşmazlığın hareket gümrük idaresince çözüleceğini belirtir
ve işlemler (a) bendine göre yapılır.
c) Türkiye Gümrük Bölgesinin dışına çıkarılacak
eşya için vergilerin tahsilini müteakip aracın çıkışına izin verilir.
(2) Türkiye Gümrük Bölgesine getirilerek, ulusal
transit rejimi altında taşınan serbest dolaşımda olmayan eşyanın, varış
gümrük idaresince yapılan muayenesi sonucunda beyana göre fazla çıkması
halinde;
a) Fazla çıkan eşya geçici depolama yeri veya
antrepoya alınır; talep edilmesi halinde, beyana konu diğer eşyanın gümrük
işlemlerine devam edilir. Beyannameye ekli fatura ve ticari belgelerde
kayıtlı bilgilerden fazlalığın yanlış beyan sebebiyle ortaya çıktığı
anlaşılırsa, fazla eşyaya ilişkin rejim beyanında bulunulmasına izin
verilir. Aksi halde, fazlalığın mahrecindeki fazla yüklemeden veya yanlış
beyandan kaynaklandığının, 28 gün içerisinde ispat edilmesi gerekir. Bu
süre yazılı başvuru halinde 28 gün daha uzatılabilir. Yükümlüsünce süresi
içerisinde ispat edilmesi halinde, fazla eşyaya ilişkin rejim beyanında
bulunulmasına izin verilir. Süresi içerisinde ispat edilememesi halinde,
fazla eşya Kanunun 177 nci maddesi kapsamında tasfiyeye tabi tutulur. Her
iki durumda da, varış gümrük idaresince hareket gümrük idaresine bildirimde
bulunulmasını müteakip hareket gümrük idaresince rejim ibra edilir.
b) Türkiye Gümrük Bölgesinin dışına çıkarılacak
eşya için, fazla çıkan eşya ile beyan edilen eşyanın aynı olması durumunda,
tespit edilen fazlalık transit refakat belgesine ve sisteme gerekli
açıklamalar yapılarak kaydedilir ve transit rejimi sonlandırılarak eşyanın
Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılmasına izin verilir. Ayrıca, hareket
veya giriş gümrük idaresine bilgi verilir. Çıkış gümrük idaresinde, beyan
edilen serbest dolaşımda bulunmayan eşyaya ilaveten farklı eşya tespit
edilmesi halinde ise, durum transit refakat belgesine ve sisteme gerekli
açıklamalar yapılarak kaydedilir, transit rejimi sonlandırılarak beyan
edilen eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesi dışına çıkarılmasına izin verilir,
ancak farklı çıkan eşyanın yurtdışına çıkışına izin verilmez. Farklı eşya
bulunması durumunun mahrecindeki yüklemeden veya yanlış beyandan
kaynaklandığının 28 gün içerisinde ispat edilmesi gerekir. Bu süre yazılı
başvuru halinde 28 gün daha uzatılabilir. Yükümlüsünce süresi içerisinde
ispat edilmesi halinde, bu eşyanın yurtdışı edilmesine ya da transit
rejimine tabi tutulmasına izin verilir. Süresi içerisinde ispat edilememesi
halinde, fazla eşya Kanunun 177 nci maddesi kapsamında tasfiyeye tabi
tutulur. Ayrıca, hareket veya giriş gümrük idaresine bilgi verilir.
Ortak
transit rejiminde serbest dolaşımda olmayan eşyada beyana aykırılık
MADDE 240
– (1) Ortak transit rejimi kapsamında,
Türkiye Gümrük Bölgesine mühürlü olarak gelen ve mühürleri kontrol edilmek
suretiyle varış gümrük idaresine sevk edilen veya mühürsüz gelen ve transit
idaresince mühür tatbik edilmek suretiyle ya da mühürden vazgeçme
uygulanarak varış gümrük idaresine sevk edilen serbest dolaşımda olmayan
eşyanın, varış gümrük idaresince yapılan muayenesi sonucunda eşyanın
beyanda belirtilen cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre eksik çıkması
halinde;
a) Hareket/transit gümrük idaresinde tatbik edilen
orijinal mührün sağlam olması durumunda, varış gümrük idaresince eksik
çıkan miktar üzerinden transit işlemi sonlandırılır ve hareket gümrük
idaresine, çözümünün beklenmediği belirtilerek uyuşmazlık bildirilir.
b) Hareket/transit gümrük idaresinde tatbik edilen
orijinal mührün sağlam olmaması veya sökülmüş olması ya da eşyanın Türkiye
Gümrük Bölgesi içinde boşaltıldığı veya değiştirildiğine ilişkin kanaatin
oluşması durumunda, tahsilat işlemi başlatılır. Tahsilat henüz
gerçekleşmeden hareket gümrük idaresince araştırma başlatılması durumunda,
tahsilat talebinde bulunulur. Hareket gümrük idaresince, araştırma
başlatılmadan ya da araştırma başlatılıp varış gümrük idaresince
araştırmaya cevap verme süresi dolmadan önce vergi ve diğer yüklerin tahsil
edilmesi durumunda, vergilerin ödendiğini içeren mesaj hareket gümrük
idaresine gönderilir.
(2) Ortak transit rejimi kapsamında, Türkiye Gümrük
Bölgesine mühürlü olarak gelen ve mühürleri kontrol edilmek suretiyle varış
gümrük idaresine sevk edilen veya mühürsüz gelen ve transit idaresince
mühür tatbik edilmek suretiyle ya da mühürden vazgeçme uygulanarak varış
gümrük idaresine sevk edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın, varış
gümrük idaresince yapılan muayenesi sonucunda eşyanın beyanda belirtilen
cinsine uygun olmakla birlikte beyana göre fazla çıkması halinde, 239 uncu
maddenin ikinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
(3) Ortak transit rejimi kapsamında, transit
idaresinde tespit edilen bu madde kapsamı eksiklik için işlemler varış
gümrük idaresi olarak gerçekleştirilir, hareket gümrük idaresine uyuşmazlık
bildirilir ve mevcut olan eşya ulusal transit rejimi kapsamında yapılacak
beyana istinaden varış gümrük idaresine sevk edilir. Fazlalık tespit
edilmesi durumunda, ilgilisince talep edilmesi halinde, fazla çıkan eşya ulusal
transit rejimi kapsamında yapılacak beyana istinaden varış gümrük idaresine
sevk edilir.
Ulusal ve
ortak transit rejimlerinde serbest dolaşımda olmayan eşyada beyana
aykırılıklar için ortak hükümler
MADDE 241
– (1) 239 ve 240 ıncı maddelere
konu eksiklik veya fazlalığın eşyanın tabiatı icabı, Ek-11’de yer alan
oranlarda olduğunun anlaşılması halinde, eksiklik veya fazlalık takibatı
yapılmayarak işlemler varış gümrük idaresince tespit edilen miktar
üzerinden sonuçlandırılır. Eksiklik veya fazlalık takibatı gerektiren
durumlar için takibat ve varsa cezaî işlem, eksiklik veya fazlalığın tamamı
için değil, Ek-11’de belirtilen oranları aşan kısmı için uygulanır.
(2) Varış gümrük idaresinde yapılan kontrol
neticesinde tespit edilen 239 ve 240 ıncı maddelere konu aykırılığın,
Kanunun ve/veya 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununu da ihlal ettiği
sonucuna varılması durumunda ilgili hükümler uyarınca gerekli işlemler
yapılır.
(3) Varış gümrük idaresinde yapılan kontrol
neticesinde, taşıta tatbik edilen mühürlerin sağlam olduğu, 5607 sayılı
Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ihlal edildiğine yönelik bir tespitte
bulunulmadığı ve 239 ve 240 ıncı maddeler çerçevesinde bir eksiklik ya da
fazlalık bulunmadığı; ancak, eşyanın tarife alt pozisyonunun beyan
edilenden farklı olduğunun tespit edildiği hallerde Kanunun 241 inci
maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılır.
Serbest
dolaşımda bulunan eşyada beyana aykırılık
MADDE 242
– (1) Varış gümrük idaresince
yapılan muayene neticesinde, miktar ve cins bakımından transit
beyannamesine göre aykırı çıkan ihraç eşyası için sonradan ihraç edilsin
veya edilmesin Kanunun 241 inci maddesi uygulanır. Söz konusu aykırılığın
Kanunun diğer hükümlerini ve/veya 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununu da ihlal ettiği sonucuna varılması durumunda ilgili hükümler
uyarınca gerekli işlemler yapılır.
Belirgin
bir şekilde farklı cinste eşya
MADDE 243
– (1) Türkiye Gümrük Bölgesine
getirilerek transit rejimine konu edilen serbest dolaşımda olmayan eşyanın
giriş gümrük idaresinde yapılan kontrolü neticesinde, beyan edilenden
açıkça farklı olduğu tahlil, teknik inceleme ve araştırmaya gerek
olmaksızın kolayca anlaşılabilen ve gümrük vergileri ve/veya ticaret
politikası önlemleri açısından farklılık oluşturan eşya, belirgin bir
şekilde farklı cinste eşya olarak kabul edilir. Kanunun 235 inci maddesinin
beşinci fıkrası uyarınca idari para cezasının uygulanmasını müteakip
eşyanın sevkine izin verilir.
Yükümlü
ve kefile yönelik tahsilat işlemleri
MADDE 244
– (1) İlgili gümrük idaresince
transit işleminin usulüne uygun olarak gerçekleştirilmediğinin tespit
edilmesi durumunda tahsilat işlemi başlatılır.
(2) İlgili gümrük idaresince yükümlüsüne tebliğ
edilen gümrük vergileri ve diğer yükler, 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.
(3) Süresi içinde ödenmeyen kesinleşmiş gümrük
vergileri ve diğer yükler için, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü
Hakkında Kanunun ilgili hükümleri çerçevesinde, ilgili gümrük idaresince
kefil nezdinde tahsilat işlemi başlatılır. Ortak transit rejimi kapsamı
işlemlerde kefilden tahsilatın yapılabilmesi için, gerekli bildirimlerin
öngörülen sürelerde kefile yapılmış olması gerekir.
(4) Kefil tarafından süresi içinde ödenmeyen gümrük
vergileri ve diğer yükler için kefil nezdinde 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takibata
geçilir.
(5) Teminatın yeterli olmaması halinde kalan tutar,
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre
yükümlüsünden tahsil edilir.”
MADDE 6 –
Aynı Yönetmeliğin 493 üncü
maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(1) Toplu teminat sisteminde, bir kişinin bir
gümrük idaresine her türlü gümrük işlemlerine ilişkin vermiş olduğu
teminat, o kişinin o gümrük idaresindeki transit rejimi hariç bütün gümrük
işlemleri için kullanılır.”
“(4) Götürü teminat sisteminde ise, gümrük
yükümlülüğü gerektiren veya gerektirebilecek birden fazla işlem için
Bakanlıkça belirlenecek şartları taşıyanların talebi üzerine, gümrükçe
onaylanmış işlem veya kullanımlardan her biri için ayrı ayrı teminat
verilmesi yerine, transit rejimi hariç tüm işlemleri kapsayacak bir teminat
verilebilir.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 512 nci maddesinin birinci
fıkrasında yer alan “kurulu” ibaresinden sonra gelmek üzere “başkanı ve”
ibaresi, “şirketi” ibaresinden sonra gelmek üzere “gümrük ve dış ticaret
işlemlerinde” ibaresi eklenmiş; ikinci fıkrasında yer alan “kurucular ile
şirket müdürünün ve imza sirkülerindeki (A) grubu imzaya yetkililerin”
ibaresi “ortaklar ile şirket müdürünün” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 8 –
Aynı Yönetmeliğin 513 üncü
maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde, ikinci fıkrasında
yer alan “başmüdürlüğe” ibaresi “bölge müdürlüğüne”, dördüncü fıkrasında
yer alan “Başmüdürlük” ibaresi “Bölge müdürlüğü”, beşinci fıkrasında yer
alan “çalıştırma” ibaresi “çalışma” olarak değiştirilmiştir.
“(1) Geçici depolama yeri açıp işletmek isteyen
kişiler izin almak için aşağıda sayılan belgelerle birlikte ilgili gümrük
müdürlüğüne bir dilekçe ile başvurmaları gerekir.
a) 512 nci maddede sayılan suçlardan mahkûm
olunmadığına dair adli sicil belgesi,
b) Geçici depolama yeri olarak açılıp işletilecek
yerin mülkiyetinin veya üzerindeki sınırlı ayni hakkın başvuru sahibine ait
olduğunu belgeleyen onaylı tapu sicil örneği veya kira sözleşmelerinin aslı
veya örnekleri,
c) İlgili Ticaret Sicili Gazetesinin (tadiller
dâhil) aslı veya gümrük müdürlüğünce onaylanmış örneği,
ç) Noterden tasdikli imza sirküleri,
d) Geçici depolama yeri alanının tümünü gösteren,
resmi kurum ve kuruluşlar, belediyeler veya ilgili odalara kayıtlı mühendis
ve mimarlarca onaylanmış plan veya kroki,
e) Geçici depolama yeri olarak açılmak istenilen
yer; belediye sınırları içerisinde ise ilgili belediye başkanlığından
alınacak İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı, diğer yerlerde ise ilgili yerden
(valilikler ya da konusu ile ilgili yetkili Kurum veya Kuruluş) alınacak
İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı veya buna karşılık gelen belge,
f) Geçici depolama yerini ve eklentilerini içten,
dıştan ve her bir cepheden ayrıntılı bir şekilde gösteren ilgili gümrük
müdürlüğünce onaylı fotoğraflar,
g) Vergi mükellefiyet belgesi,
ğ) Geçici depolama yerinde yangın ve patlamalar
için gerekli önlemlerin alındığını gösteren itfaiye raporu,
h) Ek-79’da yer alan taahhütname.
İmza sirküleri hariç yukarıda sayılan belgelerin
asıllarının gümrük idaresine gösterilmesi halinde gümrükçe onaylanmış bir
örneklerinin dosyasında bulundurulması yeterlidir. Gümrük idarelerince bu
belgeler yanında gerekli görülen hallerde ilave bilgi ve belge
istenilebilir.
“(3) İkinci fıkranın (b) bendinde belirtilen yerler
dışında geçici depolama yeri açma talepleri ile ilgili olarak, açılması
düşünülen geçici depolama yerinde gümrük gözetimi ve denetimini olumsuz
etkileyecek bir durumun olup olmadığı, geçici depolama yeri açılmasına
ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı ve yatırım yapılacak yere eşya
sevkiyatının gümrük denetimi altında güvenli bir şekilde yapılıp
yapılamayacağı hususlarına ilişkin Bölge Müdürlüğünce yapılacak
değerlendirme dikkate alınarak Bakanlıkça ön izin verilebilir. Ekonomik
yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair değerlendirme; geçici depolama
yeri açılacak yerdeki diğer geçici depolama yerlerinin fiziki kapasiteleri,
dönemsel doluluk oranları, başvurunun yapıldığı gümrük müdürlüğünün işlem
hacmi, gümrük müdürlüğünün idari kapasitesi ve geçici depolama yeri
açılmasının öngörüldüğü yerdeki ticari ve sınai yatırımları da dikkate
alacak şekilde yapılır. Ön izin başvuruları, dilekçe, Ticaret Sicil
Gazetesi ve imza sirküleri ile birlikte ilgili gümrük müdürlüğüne yapılır.”
MADDE 9 –
Aynı Yönetmeliğin 514 üncü maddesi
başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Geçici
depolama yeri bulunmayan yerler
MADDE 514
– (1) Gümrük Yönetmeliğinin 97 nci
maddesi kapsamında geçici depolama yeri bulunmayan yerlerdeki eşyanın
konulduğu yerin geçici depolama yeri olarak kabul edilmesine ilişkin
başvuru ve buna ilişkin işlemler, gümrük müdürlüğünün görüşü üzerine bağlı
bulunulan bölge müdürlüğünce sonuçlandırılır ve Bakanlığa bilgi verilir.
Geçici depolama yeri olarak kabul edilen söz konusu yerlere konulan eşyaya
ilişkin gümrük işlemlerinin tamamlanmasını müteakip bu yerin geçici
depolama yeri statüsü sona erer.”
MADDE 10
– Aynı Yönetmeliğin 515 inci
maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Geçici
depolama yeri işleticilerinin gümrüğe karşı sorumlulukları
MADDE 515
– (1) Eşyanın geçici depolama
yerine giriş ve çıkışına ilişkin kayıtlar, geçici depolama yeri işleticilerince
bilgisayar ortamında tutulur.
(2) Geçici depolama yerlerinde bulunan eşyanın
geçerli veya zorlayıcı nedenler dışında ziyanından, hasara uğramasından
veya değiştirilmesinden doğan mali sorumluluk işleticilere aittir. Bu
sorumluluk söz konusu eşyaya ait gümrük vergileri ile Kanunun 236 ncı
maddesindeki cezaların gümrük idaresine ödenmesini de kapsar. Sorumlular
hakkında duruma göre ayrıca 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu
hükümleri uyarınca işlem yapılır.”
MADDE 11
– Aynı Yönetmeliğin 517 nci
maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “geçici depolama yeri geçici olarak
derhal kapatılır” ibaresi “tedbir olarak geçici depolama yerine eşya
girişine izin verilmez” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 12
– Aynı Yönetmeliğin 518 inci
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE
518 – (1) Antrepo açma ve işletme
izni almak üzere başvuracak gerçek ve tüzel kişiler, yatırım yapmadan önce,
antreponun bağlı bulunacağı gümrük müdürlüğüne dilekçe ile başvurur.
Akaryakıt antrepoları hariç olmak üzere, özel antrepolar için yatırım izni
aranmaz.
(2) Yatırım izni yalnızca kamu kuruluşları ve
belediyeler ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu
hükümlerine göre kurulmuş, asgari iki yıldır faaliyette bulunan ve ödenmiş
sermayesi;
a) Gelişmiş yöre kapsamındakiler için 2.500.000 TL,
b) Normal yöre kapsamındaki iller için 1.000.000
TL,
c) Kalkınmada öncelikli yöre kapsamındaki iller
için 500.000 TL,
olan anonim ve limited şirketlere verilebilir.
Asgari iki yıldır faaliyette bulunma ve ödenmiş sermaye miktarının
tespitinde, anonim ve limited şirketlerde unvan değişikliği veya şirket
birleşmeleri göz önünde bulundurulur.
(3) Antrepo açma izni almak üzere başvuracak gerçek
kişilerin ve tüzel kişilerin yönetim kurulu başkanı ve üyeleri, şirketi gümrük
ve dış ticaret işlemlerinde temsile yetkili kişiler ile şirket sermayesinin
% 10 veya daha fazlasına sahip gerçek kişilerin, affa uğramış olsalar dahi
hırsızlık, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflas, kamu
güvenine karşı işlenen suçlar, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, ihaleye
fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, zimmet, irtikap, zimmet
veya irtikâp suçunun işlenmesine kasten göz yumma, rüşvet, iftira, suç
uydurma, yalan tanıklık, yalan yere yemin, suç delillerini yok etme,
gizleme veya değiştirme, muhafaza görevini kötüye kullanma suçları ile 5607
sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu, mülga 4926 sayılı Kaçakçılıkla
Mücadele Kanunu, mülga 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun,
1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun, 213 sayılı
Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinde (1/1/1999 tarihinden önceki dönem
için aynı Kanunun 344 üncü maddesinin l-6 numaralı bentlerinde) belirtilen
vergi kaçakçılığına ilişkin fiillerden mahkum olmamış/ceza almamış olmaları
şarttır. Limited şirketlerde ortaklar ile şirket müdürünün söz konusu
suçları işlememiş olmaları şarttır. Anonim şirketlerde, şirketin yönetim
kurulu başkanı ve üyeleri ile sermayesinin % 10 veya daha fazlasına sahip
ortakları; limited şirketlerde şirket ortakları arasında yurt dışında
ikamet eden yabancı şahısların ise söz konusu suçları işlememiş olduklarına
dair yazılı beyanlarına itibar edilir.
(4) Antrepo açma ve işletme yatırım izni, izin ve
devir başvuruları, üçüncü fıkrada sayılan fiillere ilişkin gümrük
idaresince sürdürülen suistimal, yolsuzluk veya kaçakçılık kapsamında bir
inceleme veya araştırmaya rastlanılması halinde inceleme veya araştırma
sonuçlanıncaya kadar reddedilir.
(5) Gümrük müdürlüğü başvuruya ilişkin görüşünü
başvuru dilekçesi, ilgili Ticaret Sicili Gazetesi, imza sirküleri ve üçüncü
fıkrada sayılan kişilere ait adli sicil belgeleri ile birlikte gümrük ve
ticaret bölge müdürlüğüne iletir. Bölge müdürlüğü, gümrük gözetimi ve
denetimini olumsuz etkileyecek bir durumun olup olmadığı, antrepo açılmasına
ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığı ve yatırım yapılacak yere eşya
sevkiyatının gümrük denetimi altında güvenli bir şekilde yapılıp
yapılamayacağı hususlarına ilişkin görüşleri ile birlikte talebi Bakanlığa
intikal ettirir. Ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair
değerlendirme; antrepo açılacak yerdeki diğer antrepo ve geçici depolama
yerlerinin fiziki kapasiteleri, dönemsel doluluk oranları, başvurunun
yapıldığı gümrük müdürlüğünün işlem hacmi, gümrük müdürlüğünün idari
kapasitesi ve antrepo açılmasının öngörüldüğü yerdeki ticari ve sınai
yatırımları da dikkate alacak şekilde yapılır. Yatırım izni talepleri
Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(6) Yatırım izni verilen başvuru sahiplerine
yapılacak bildirim tarihinden itibaren altı ay içerisinde antrepo olarak
açılmak istenen tesisin/yerin hazır hale getirilerek ilgili gümrük
müdürlüğüne başvurulması gerekir. Bu süre içerisinde açılıp işletilmek
istenen tesisin/yerin hazırlanamaması veya gerekli belgelerin sunulamaması
halinde söz konusu süre içerisinde ilgili gümrük müdürlüğü ve bölge
müdürlüğü aracılığıyla Bakanlıktan ek süre talebinde bulunulması gerekir.
İlgililerce süresi içerisinde başvuru yapılmaması veya ek süre talebinde
bulunulmaması halinde verilen yatırım izni iptal edilmiş sayılır.
(7) Özellikli eşyanın depolanacağı antrepolar ile
lojistik faaliyetlerin yürütüldüğü deniz limanı, havalimanı, gümrüklü
sahalar ve lojistik merkezler içerisinde açılacak antrepolarda beşinci fıkrada
yer alan ekonomik yönden ihtiyaç bulunup bulunmadığına dair değerlendirme
ölçütlerine bağlı kalınmaksızın idarenin genel değerlendirmesi ile yatırım
izni talepleri sonuçlandırılabilir.”
MADDE 13
– Aynı Yönetmeliğin 519 uncu
maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(1) Genel antrepo açma ve işletme izinleri, açma
ve işletme izin belgesinin düzenlendiği tarihten itibaren beş yıl geçerli
olacak şekilde verilir. Süre sonunda faaliyetine devam etmek isteyen
antrepo işleticileri açma ve işletme iznine ilişkin yürürlükte olan
mevzuata uygun şartların sağlandığını gösteren belgeleri bağlı oldukları
gümrük müdürlüğüne ibraz ederek açma ve işletme izninin geçerlilik
süresinin uzatılmasını talep ederler. Söz konusu talep, iznin sona erdiği
tarihten en erken dört ay, en geç bir ay önce yapılır. Bir aydan sonra
yapılan başvurularda gecikme süresi kadar antrepoya eşya girişi durdurulur.
Talep gümrük ve bölge müdürlüğünün görüşü ile birlikte Bakanlığa
aktarılarak nihai değerlendirme Bakanlıkça yapılır. Talebin uygun bulunması
halinde izin belgesinin geçerlilik süresi beş yıl uzatılır. Süre sonunda
yürürlükte olan mevzuata uygun şartları yerine getirmeyen genel
antrepoların açma ve işletme izinleri iptal edilir.”
MADDE 14
– Aynı Yönetmeliğin 520 nci
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 520 –
(1) Antrepo açma ve işletme izni almak isteyen kişilerin Ek-80’in “I.
BAŞVURU İÇİN ARANACAK BİLGİ VE BELGELER” bölümünde belirtilen belgeler ve
Ek-81’de yer alan taahhütname ile antreponun bağlı bulunacağı gümrük
müdürlüğüne başvuruda bulunmaları gerekir.”
MADDE 15
– Aynı Yönetmeliğin 521 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer alan “534 üncü maddede” ibaresi “Ek-80’in
II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE NİTELİKLER bölümünde” olarak, ikinci ve
üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş; dördüncü fıkrasında yer
alan “Antrepo” ibaresinden sonra gelmek üzere “açma ve işletme” ibaresi
eklenmiştir.
“(2) Başvurunun incelenmesi esnasında ilgili gümrük
müdürlüğü tarafından antrepo olarak açılmak ve işletilmek üzere hazırlanan
yer için görgü raporu düzenlenir. Görgü raporu; söz konusu yerin ek-80’in
II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE NİTELİKLER bölümünde belirtilen şart ve
nitelikleri taşıyıp taşımadığının ve eşyanın güvenli bir şekilde
muhafazasını sağlayacak durumda olup olmadığının yetkilendirilmiş gümrük
müşaviri tarafından yapılan tespitine ilişkin tüm bilgileri, antreponun
özelliğine göre bulunması öngörülen koşulları, antrepo alanının tam
adresini ve özellik arz eden eşyanın depolandığı antrepolarda Ek-80’in II.
Bölümü’nün B kısmında belirtilen şart ve nitelikleri taşıyıp taşımadığı
hususlarını kapsar.”
“(3) Antrepo açılış taleplerine ilişkin başvurular,
yerinde incelemeler de yaptırılmak suretiyle ilgili antreponun fiziki
yapısının bu Yönetmelikte belirtilen vasıf ve şartları haiz olup olmadığı
hususu ile birlikte 518 inci maddenin beşinci fıkrasında belirtilen
hususlar ve dış ticaret politikaları göz önünde bulundurularak gümrük
müdürlüğünce incelenir ve görüş de belirtilmek suretiyle talep bölge müdürlüğüne
intikal ettirilir. Antrepo açılış talepleri, bölge müdürlüğünün görüşü ile
birlikte Bakanlığa aktarılır ve Bakanlıkça sonuçlandırılır.”
MADDE 16
– Aynı Yönetmeliğin 523 üncü
maddesinin altıncı fıkrası aşağıdaki şekilde, sekizinci fıkrasındaki “idaresine”
ibaresi “müdürlüğüne”, onuncu fıkrasındaki “idaresince” ibaresi
“müdürlüğünce” olarak değiştirilmiş; yedinci fıkrasında yer alan
“getirmediği” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve devralan kişiye ilişkin
koşulların sağlanıp sağlanmadığı” ibaresi, onuncu fıkrasında yer alan
“üzere” ibaresinden sonra gelmek üzere “en geç altı ay içerisinde” ibaresi
ile aynı maddeye aşağıdaki on birinci fıkra eklenmiştir.
“(6) Antrepoyu devralmak isteyen gerçek veya tüzel
kişi tarafından; 518 inci maddenin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında,
519 uncu maddede ve Ek-80’in I. BAŞVURU İÇİN ARANACAK BİLGİ VE BELGELER bölümünde
bahsi geçen tüm şartların sağlandığını ispat eden belgelerin ve antreponun
devrine ilişkin düzenlenen sözleşmenin ilgili gümrük idaresine ibraz edilmesi
gerekir.”
“(11) Devrin şirket birleşmesi, bölünmesi veya tür
değiştirmesi nedeniyle gerçekleşmesi halinde 518 inci maddenin dördüncü ve
beşinci fıkrası hükmü uygulanmaz ve antrepoyu devretmek isteyen eski
işleticinin antreponun fiziki alanına ilişkin sağladığı mevcut koşulların
antrepo izninin geçerlilik süresinin bitimine kadar korunması yeterlidir.
Sadece antrepo işletme izninin devredilmesi durumlarında devralmak isteyen
işleticinin antreponun fiziki alanına ilişkin mer’i mevzuatla getirilen
şartları yerine getirmesi gerekir.”
MADDE 17
– Aynı Yönetmeliğin 524 üncü
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 524 –
(1) Antrepolarda yapılmak istenilen ve antrepo planında değişiklik
yapılmasını gerektiren tadilat, genişletme ve daraltma talepleri antreponun
mevcut işletmecisinin taahhütlerini tamamen yerine getirip getirmediğinin
incelenmesi neticesine göre gümrük müdürlüğünün görüşü ile birlikte bölge
müdürlüğüne aktarılır ve bölge müdürlüğünce sonuçlandırılarak Bakanlığa
bilgi verilir. Genişletme ve daraltma taleplerinde antrepo işletme iznine
hak kazanılmasından sonra talep edilen değişikliğe ilişkin gerçekleştirilen
mevzuat değişiklikleri dikkate alınır. Söz konusu talepler dışında kalan ve
antrepo planında değişiklik yapılmasını gerektirmeyen değişiklik talepleri
ise gümrük müdürlüğünce sonuçlandırılır ve bölge müdürlüğünce Bakanlığa
bilgi verilir.
(2) Antreponun aynı gümrük idaresi denetiminde
bulunan başka bir adrese taşınması talepleri ile akaryakıt antrepolarına
ilişkin tank ilavesi talepleri gümrük müdürlüğünce görüş belirtilmek
suretiyle bölge müdürlüğüne intikal ettirilir. Talep bölge müdürlüğünün
görüşü ile birlikte Bakanlığa aktarılır ve Bakanlıkça sonuçlandırılır.
(3) Bu madde kapsamında yapılacak değişiklik;
akaryakıt antrepolarında tank ilavesi ise Ek-80’in I. BAŞVURU İÇİN ARANACAK
BİLGİ VE BELGELER bölümünün 1-a, 1-b, 1-g, 1-h maddelerinde belirtilen
belgeler, bunun dışında kalan değişiklikler için ise, değişikliğin
özelliğine göre gerekli görülen belgeler ibraz edilir ve her türlü değişiklik
başvurusunda yapılacak değişikliğe ilişkin bütün ayrıntılar başvuru
dilekçesinde belirtilir.
(4) Birinci ve ikinci fıkrada yer alan işlemlere
ilişkin yetkilendirilmiş gümrük müşavirince tespit raporu düzenlenir. İznin
Bakanlıkça verildiği durumlarda tespit raporları Bakanlığa da (Tasfiye
Hizmetleri Genel Müdürlüğü) gönderilir. Birinci ve ikinci fıkra kapsamı
dışında kalan ve antrepo planında değişiklik yapılmasını gerektirmeyen
değişiklik talepleri için yetkilendirilmiş gümrük müşavirince tespit raporu
düzenlenmez.”
MADDE 18
– Aynı Yönetmeliğin 525 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer alan “işleticilerinin” ibaresinden sonra
gelmek üzere “518 inci maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları ile” ibaresi
eklenmiş, dördüncü fıkrasında yer alan “Gümrükler Genel Müdürlüğü
kontrolörleri ve stajyerleri” ibaresi yürürlükten kaldırılmış ve maddeye
aşağıdaki onuncu fıkra eklenmiştir.
“(10) Bu maddenin uygulanmasında, Ek-80’in II.
ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE NİTELİKLER bölümünün “C. ANTREPO ŞARTLARINA
İLİŞKİN KUSURLAR” kısmında yer alan hafif, orta ve ağır kusurlar dikkate
alınır. Yapılan inceleme, denetim veya işlemlerde antrepoda Ek-80’de
sayılan kusurların tespiti halinde antrepo işleticilerine ilk tebligat
tarihinden başlamak üzere “Hafif Kusur”da üç ay, “Orta Kusur”da bir ay süre
verilerek yükümlülüklerin yerine getirilmesi bildirilir ve bu sürede
antrepoya eşya girişine izin verilir. “Hafif Kusur” veya “Orta Kusur”un
verilen süre içerisinde giderilememesi ile “Ağır Kusur” durumlarında
antrepoya eşya girişine izin verilmez ve ikinci fıkra uyarınca işlem
yapılır. Bu fıkra kapsamında verilen süreler en fazla bir kez ve verilen
süre kadar uzatılır.”
MADDE 19
– Aynı Yönetmeliğin 534 üncü
maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, ikinci ve
dördüncü fıkraları yürürlükten kaldırılmış, üçüncü fıkrasında yer alan
"iskele veya şamandıradan" ibaresi “iskele, platform veya
şamandıradan” olarak değiştirilmiş ve beşinci fıkrasında yer alan “Ek-81/A
ve ek-81/B’de” ibaresi “Ek-80’de” olarak değiştirilmiştir.
“(1) Genel ve özel antrepo olarak kullanılacak
kapalı ve/veya açık alanlarda Ek-80’in “II. ANTREPOLARDA ARANACAK ŞART VE
NİTELİKLER” bölümünde belirtilen koşullar aranır.”
MADDE 20
– Aynı Yönetmeliğin 535 inci
maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 21
– Aynı Yönetmeliğin 536 ncı
maddesinin yedinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(7) Bu defterde; Ek-83’teki tablo muhteviyatı
asgari bilgiler yer alır.”
MADDE 22
– Aynı Yönetmeliğin 541 inci
maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(1) Akaryakıt antrepoları, benzin türleri, ham
petrol, nafta (hammadde ve solvent nafta hariç), gaz yağı, jet yakıtı,
motorin türleri, fuel-oil türleri, bio dizel ile sıvılaştırılmış petrol
gazının (LPG) dökme veya kaplı olarak konulmasına özgü genel veya özel
antrepolardır. Akaryakıt konulan antrepoların mal tahmil ve tahliyesinde
kullanılan boru hatları da antreponun mütemmim cüzü sayılır. Antrepo
izninde antrepo tipi de gösterilir.”
MADDE 23
– Aynı Yönetmeliğin 542 nci
maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde, altıncı fıkrasının (e)
bendinde yer alan “17/6/2004 tarihli ve 25495 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde
akaryakıt olarak sayılan ürünlerin” ibaresi “Benzin türleri, nafta
(hammadde ve solvent nafta hariç), gaz yağı, jet yakıtı, motorin türleri,
fuel-oil türleri, bio dizel ile sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG)”
olarak değiştirilmiş; sekizinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
“(1) Dökme gelen sıvılar tanklara konulur. Tanklara
konulan sıvıların ölçümlerinin uygun yöntem ve cihazlarla yapılması
esastır. Ancak, denizyoluyla gelen veya giden benzin türleri, nafta
(hammadde ve solvent nafta hariç), gaz yağı, jet yakıtı, motorin türleri,
fuel-oil türleri, bio dizel ile sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG)
akaryakıt antreposuna girişinde ve antrepodan çıkışında Ek-80’in II.
Bölümü’nün B kısmının 16 ncı maddesinde belirtilen sayaçlar ile ölçüm
yapılır. Sayaçla ölçüm yapılmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça
belirlenir. Yurtdışına transit edilecek olması durumu hariç olmak üzere,
Bakanlıkça belirlenecek hallerde bu eşya, sayaç sistemi ile ölçümünün
yapılması koşuluyla antrepoya alınmaksızın doğrudan başka bir gümrük
rejimine tabi tutulabilir.”
MADDE 24
– Aynı Yönetmeliğin 553 üncü maddesi
başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Ayrı dosya
açılması, açma ve işletme izin belgesi düzenlenmesi ve harçların tahsili
MADDE 553
– (1) Gümrük idarelerinin gözetim ve
denetimi altında bulunan her antrepo ve geçici depolama yeri için bu
idarelerde ayrı bir dosya açılır. Bu dosyalarda izinler, yazışmalar ve
benzeri belgeler muhafaza edilir. Antrepolar ve geçici depolama yerleri
kapatılsa dahi, bu belgeler kapanış tarihinden itibaren beş yıl süre ile
saklanır.
(2) 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (8) sayılı
tarifede yazılı olan ve harca tabi bulunan antrepo ve geçici depolama
yerleri açma izni belgelerine ilişkin harcın peşin olarak ödenmesi, harcın
ödenmesini müteakip söz konusu belgenin düzenlenmesi gerekmektedir. Harç
ödenmeden açma ve işletme izin belgesi verilmesi halinde, bu belgelere
ilişkin harçlardan belgeleri veren memurlar mükellef ile müteselsilen
sorumludurlar. Her yıl tahsil edilecek bu harçlar, antrepo veya geçici
depolama yerlerinin bağlı bulunduğu vergi dairesince tahsil edilir.
(3) Açma ve işletme izin belgeleri ile açma izin
belgelerinin verilmesi ve bu belgelere ait harçların tahsiline ilişkin
olarak aşağıda belirtildiği şekilde işlem yapılır.
a) Antrepo ve geçici depolama yerlerine ilişkin
izin yazısının gümrük idaresine intikal etmesini müteakip, harcın ödenmesi
için, vergi dairesine bir yazı yazılır; aynı zamanda bu yazının bir örneği
firma yetkilisine elden verilir.
b) Açma ve işletme harcının veya açma harcının
tahsil edildiğine dair vergi dairesi makbuzunun veya yazısının ilgili
tarafından yedi gün içinde gümrük müdürlüğüne ibrazı halinde, Açma ve
İşletme İzin Belgesi veya Açma İzin Belgesi gümrük idaresince düzenlenerek
ilgilisine verilir. Söz konusu belgeler bizzat gümrük müdürü veya vekili
tarafından imzalanır.
c) Açma ve işletme harcı toplamı veya açma harcının
tahsil edildiğine dair Vergi Dairesi makbuzu veya yazısının, Vergi
Dairesine muhatap yazının ilgiliye verildiği tarihten itibaren yedi gün
içinde gümrük müdürlüğüne ibraz edilmemesi halinde, bu sürenin bitiminden
itibaren on beş gün içinde bir müzekkere ile durumun aynı vergi dairesine
bildirilmesi, ayrıca bu süre içinde ilgiliye gönderilecek yazıda söz konusu
harcın yatırılması gerektiği, aksi takdirde verilen iznin iptal edileceği
hususu bildirilir.
ç) Açma ve İşletme İzin Belgesinin ilgili bulunduğu
antreponun veya geçici depolama yerinin görülebilir bir yerine asılacağı
ilgilisine tebliğ edilir. Denetimler sırasında bu belgelerin yerinde
bulunup bulunmadığına dikkat edilir.
d) Açma ve işletme harçları yatırılmadan izin
belgesi düzenlenmez ve söz konusu yere eşya girişine izin verilmez.
e) Bu yerler kapatıldığında söz konusu belgeler
geri alınarak dosyasında muhafaza edilir.
(4) Açma ve işletme izin belgelerinin verildiği
tarihi takip eden yıllarda da bu harçların tahsilini sağlamak amacıyla
işleticilerin mükellefiyet kayıtlarının bulunduğu vergi dairesine
bildirilir. Gümrük müdürlüklerince düzenlenen antrepo ve geçici depolama
yerleri açma ve işletme izin belgelerinde, harca konu değişikliklerin,
değişiklik tarihinden itibaren on beş gün içerisinde ilgili Vergi Dairesi
Başkanlığına veya Defterdarlığa bildirilmesi gerekir.
(5) Antrepolara veya geçici depolama yerlerine
ilişkin yıllık harcın Ocak ayı sonuna kadar yatırıldığına ilişkin makbuzun
gümrük idaresine ibraz edilmemesi halinde, bu antrepolara ve geçici
depolama yerlerine eşya girişine izin verilmez.
(6) Antrepo ve geçici depolama yerlerinin gerek
ilgilinin isteği, gerekse idarece re'sen kapatılması üzerine kapatma
işleminin gerçekleşmesini müteakip ilgili vergi dairesine durum bir yazı
ile bildirilir.”
MADDE 25
– Aynı Yönetmeliğin 48 ilâ 51
numaralı ekleri ekteki şekilde değiştirilmiş, 33 ilâ 47.05 numaralı ekleri
ile 82 numaralı ekinin 14, 16 ve 36 ncı satırları yürürlükten kaldırılmış,
aynı Yönetmeliğin eki Ek-52 ekteki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
MADDE 26
– Aynı Yönetmeliğin Ek-80 ve
Ek-81’i ekteki şekilde değiştirilmiş, Ek-81/A ve Ek-81/B’si yürürlükten
kaldırılmıştır.
MADDE 27 – Aynı Yönetmeliğin Ek-82’sindeki tabloya aşağıdaki
satır eklenmiştir.
“
|
51
|
Havalimanlarında hizmet veren geçici depolama
yeri ve antrepo işleticilerinin serbest zaman uygulaması kapsamında
Bakanlıkça yapılan düzenlemelere uymaması.
|
”
MADDE 28
– Aynı Yönetmeliğe ekteki Ek-83
eklenmiştir.
MADDE 29
– Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki
geçici maddeler eklenmiştir.
“Mevcut
antrepoların durumu
GEÇİCİ
MADDE 11 – (1) 519 uncu maddenin
birinci fıkrasının uygulanmasında antrepo açma ve işletme izni bulunan
antrepolar için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren,
Ek-80’de belirtilen kusur durumuna göre belirlenen eksikliklerin
giderilmesi için hafif kusurda bir yıl, orta kusurda iki yıl ve ağır
kusurda üç yıl süre tanınır ve eksiklik bulunan hususların süre sonuna
kadar Yönetmelik hükümlerine uyumlu hale getirilmesi gerekir.
(2) Ek-80’in II. bölümünün “A-GENEL ÖZELLİKLER”
kısmının (m) ve (n) bentleri ile aynı bölümün “B-ÖZELLİK ARZ EDEN EŞYANIN
DEPOLANDIĞI ANTREPOLARIN ÖZELLİKLERİ” kısmının 13 üncü maddesi, “C-ANTREPO
ŞARTLARINA İLİŞKİN KUSURLAR” bölümünde ağır kusur olarak sayılmakla
birlikte;
a) Antrepo açma ve işletme izni bulunan antrepolar
için (m) ve (n) bentleri hafif kusur olarak değerlendirilir ve bunlar
hakkında hafif kusura ilişkin hükümler uygulanır.
b) Antrepo açma ve işletme izni bulunan akaryakıt
antrepoları için 13 üncü maddede belirtilen iskele veya platforma bağlı
olma şartı, açma ve işletme izni süresinin uzatılmasında aranmaz ve bu
şartın sağlanmaması kusur olarak değerlendirilmez.”
“Demiryolu
ile yapılan taşımalarda teminat uygulaması
GEÇİCİ
MADDE 12 – (1) Demiryolu ile
yapılan taşımalarda, 1/11/2017 tarihine kadar tüm taşıma işlemlerinde; bu
tarihten sonra ise sadece 235 inci madde çerçevesinde basitleştirilmiş usulde
yapılan taşıma işlemlerinde teminat aranmaz.”
MADDE 30
– Bu Yönetmeliğin;
a) 1 inci maddesi 15/8/2017 tarihinde,
b) 6 ncı maddesi 1/11/2017 tarihinde,
c) 21 inci ve 28 inci maddeleri 1/1/2018 tarihinde,
ç) Diğer hükümleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
MADDE 31
– Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük
ve Ticaret Bakanı yürütür.
|
Yönetmeliğin
Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
|
|
Tarihi
|
Sayısı
|
|
7/10/2009
|
27369 (Mükerrer)
|
|
Yönetmelikte
Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
|
|
Tarihi
|
Sayısı
|
|
1-
|
31/3/2010
|
27538
|
|
2-
|
2/7/2010
|
27629
|
|
3-
|
2/12/2010
|
27773
|
|
4-
|
31/12/2010
|
27802
|
|
5-
|
26/3/2011
|
27886
|
|
6-
|
30/4/2011
|
27920
|
|
7-
|
23/5/2011
|
27942
|
|
8-
|
16/7/2011
|
27996
|
|
9-
|
2/11/2011
|
28103
|
|
10-
|
28/12/2011
|
28156
|
|
11-
|
31/3/2012
|
28250
|
|
12-
|
12/6/2012
|
28321
|
|
13-
|
20/11/2012
|
28473
|
|
14-
|
10/1/2013
|
28524
|
|
15-
|
7/2/2013
|
28552
|
|
16-
|
5/4/2013
|
28609
|
|
17-
|
15/5/2013
|
28648
|
|
18-
|
12/6/2013
|
28675
|
|
19-
|
3/8/2013
|
28727
|
|
20-
|
21/11/2013
|
28828 (Mükerrer)
|
|
21-
|
21/5/2014
|
29006
|
|
22-
|
2/12/2014
|
29193
|
|
23-
|
31/1/2015
|
29253
|
|
24-
|
18/2/2015
|
29271
|
|
25-
|
13/3/2015
|
29294
|
|
26-
|
13/5/2015
|
29354
|
|
27-
|
30/6/2015
|
29402
|
|
28-
|
20/8/2015
|
29451
|
|
29-
|
22/1/2016
|
29601
|
|
30-
|
13/2/2016
|
29623
|
|
31-
|
29/3/2016
|
29668
|
|
32-
|
7/10/2016
|
29850
|
|
33-
|
12/1/2017
|
29946
|
Ekleri için tıklayınız
|