|
Gümrük ve Ticaret Bakanlığından:
D-8 ÜYESİ DEVLETLER ARASINDA TERCİHLİ TİCARET
ANLAŞMASI
ÇERÇEVESİNDEKİ TİCARETTE EŞYANIN TERCİHLİ
MENŞEİNİN TESPİTİ HAKKINDA YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı,
18/04/2011 tarihli ve 2011/1681 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanan
D-8 Üye Devletleri Arasında Tercihli Ticaret Anlaşması eki D-8 Üyesi
Devletler Arasında Tercihli Ticaret Anlaşmasına (TTA) İlişkin Menşe
Kurallarının uygulanmasına dair usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, D-8 Üyesi Devletler Arasında
Tercihli Ticaret Anlaşmasına (TTA) İlişkin Menşe Kurallarının
uygulanmasına dair usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 3/6/2011
tarihli ve 640 sayılı Gümrük ve Ticaret Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri
Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesi ile bu Yönetmeliğin 1
inci maddesinde belirtilen D-8 Üye Devletleri Arasında Tercihli Ticaret
Anlaşması eki D-8 Üyesi Devletler Arasında Tercihli Ticaret Anlaşmasına
(TTA) İlişkin Menşe Kurallarına dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan;
a) Anlaşma: D-8 Üye Devletleri Arasında Tercihli
Ticaret Anlaşmasını,
b) Armonize Sistem: 10 Kasım 1988 tarihli ve 3501
sayılı Kanunla katılmamız uygun bulunan Uyumu Sağlanmış (Armonize) Mal
Tanımı ve Kodlama Sistemi Hakkında Uluslararası Sözleşmede belirtilen
şekilde ve Sözleşmenin ekinde yer alan pozisyonları, alt pozisyonları ve
bunlara ait sayısal kodları, Bölüm, Fasıl ve Alt Pozisyon Notlarını ve
Armonize Sistemin yorumu ile ilgili Genel Kuralları kapsayan Nomanklatürü,
c) Bakanlık: Gümrük ve Ticaret Bakanlığını,
ç) CIF kıymeti: İthalat limanında eşyanın
taşıyıcıdan boşaltıldığı sırada eşyanın bedeli, eşyanın varış limanına
teslim edilmesi için gereken navlun ve sigorta dahil olmak üzere eşya için
ihracatçıya gerçekte ödenen veya ödenebilecek fiyatı,
d) Eşya: Hem girdileri hem de ürünleri,
e) Etkisiz unsurlar:
1) Yakıt ve enerji,
2) Alet, kalıp ve şekiller,
3) Bina ve ekipmanların bakımında kullanılan parça
ve maddeler,
4) Yağ, gres, birleştirici maddeler ve üretimde
veya bina ve ekipmanların işletilmesinde kullanılan diğer maddeler,
5) Eldivenler, gözlükler, ayak giyecekleri, elbise,
güvenlik ekipmanları ve donanımları,
6) Eşyanın test edilmesi veya incelenmesi amacıyla
kullanılan ekipman, aygıt ve donanımları,
7) Katalizör ve solventler,
8) Eşyaya dahil edilmeyen ancak eşyanın üretiminde
kullanılmasının üretimin bir parçasını teşkil ettiği makul olarak
ispatlanabilecek diğer tüm eşya,
dahil olmak üzere bir eşyanın üretiminde, test
edilmesinde veya muayenesinde kullanılan fakat fiziki olarak eşyaya dahil
edilmemiş bir eşyayı veya eşyanın üretimiyle bağlantılı binaların bakımı
veya ekipmanın işletimi ile ilgili bir eşyayı,
f) Fabrika çıkış fiyatı: Ürün için nihai işçilik
veya işlemin gerçekleştirilmesini üstlenen imalatçıya fabrika çıkışı itibarıyla
ödenen, kullanılan bütün girdi fiyatlarının dâhil edilmiş olduğu elde
edilmiş ürünün ihracında geri ödenen veya ödenecek yurtiçi vergilerin
tenziliyle bulunan fiyatı,
g) Girdi: Ürün imalatında kullanılan herhangi bir
madde, parça, aksam, yarı mamul ve/veya diğer eşyaya fiziken dahil edilmiş
veya diğer eşyanın üretim sürecine dahil edilmiş eşyayı,
ğ) Gümrük kıymeti: İthalat ülkesine ihraç amaçlı
satışlarda diğer tahsil edilebilir vergiler ve ödenen miktarlar da dâhil
olmak üzere eşya için gerçekte ödenen veya ödenebilir kıymet olan ithal
eşyasının satış bedelini, eşyanın satış bedeline göre belirlenemediği
hallerde,
1) Aynı eşyanın satış bedeli yöntemi kullanılarak
belirlenen bedeli,
2) Benzer eşyanın satış bedeli yöntemi kullanılarak
belirlenen bedeli,
3) İndirgenmiş kıymet yöntemi kullanılarak
belirlenen bedeli,
4) Hesaplanmış kıymet yöntemi kullanılarak
belirlenen bedeli,
5) Son yöntem kullanılarak belirlenen bedeli,
h) Menşe İspat Belgesi: Eşyanın Anlaşma kapsamında
menşeli olduğunu ispat etmek üzere düzenlenen ve bir örneği ekte yer alan
D-8 Menşe İspat Belgesini,
ı) Menşeli olmayan girdi: Üretimde kullanılan,
menşe ülkesi Anlaşmaya taraf ülkeler dışındaki bir ülke olan veya menşei
belirlenemeyen her türlü girdiyi,
i) Sevkiyat: Bir ihracatçıdan bir alıcıya aynı anda
gönderilen ya da ihracatçıdan alıcıya sevkinde tek bir sevk evrakı
kapsamında yer alan veya böyle bir evrakın olmaması halinde tek bir fatura
kapsamına giren ürünleri,
j) Sınıflandırılmış: Ürün veya girdilerin belirli
bir pozisyon altında sınıflandırılmasını,
k) Taraf ülke: D-8 Üye Devletleri Arasında Tercihli
Ticaret Anlaşması’nı onaylamış ülkelerden biri olarak;
Türkiye Cumhuriyeti,
Endonezya Cumhuriyeti,
İran İslam Cumhuriyeti,
Malezya,
Nijerya Federal Cumhuriyeti,
Pakistan İslam Cumhuriyetini,
l) Ülkeler: Karasularını da kapsayacak şekilde
taraf ülke topraklarını,
m) Üretim: İmal etmek, üretmek, monte etmek,
işlemek, yetiştirmek, büyütmek, beslemek, madencilik, özünü çıkartmak,
hasat etmek, balıkçılık, tuzakla avlamak, bir araya getirmek, toplayıcılık,
avcılık ve yakalamak da dahil olmak üzere eşya elde etme yöntemlerini,
n) Ürün: Bilahare başka bir imalat işleminde girdi
olarak kullanılması söz konusu olsa bile imal edilmiş ürünü,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Menşeli Ürün Kavramının Tanımı ve Koşulları
Menşeli
ürünler
MADDE 5 – (1) 14 üncü maddede belirtilen sevkiyat
hükümlerine uygun olarak bir taraf ülkeden diğer taraf ülkeye ihraç edilen
aşağıda belirtilen ürünler, taraf ülkelerden biri menşeli kabul edilerek
Anlaşma kapsamındaki tercihli tavizden yararlanırlar:
a) 6 ncı maddede belirtildiği ve tanımlandığı
şekilde, tamamen elde edilmiş veya üretilmiş ürünler.
b) 7 nci maddede belirtilen şartları karşılamak
kaydıyla, tamamen elde edilmemiş veya üretilmemiş ürünler.
Tamamen
üretilmiş veya elde edilmiş ürünler
MADDE 6 – (1) Aşağıdaki ürünler tamamen bir taraf ülkede
üretilmiş veya elde edilmiş kabul edilir:
a) O taraf ülkede hasat edilen, toplanan veya
harmanlanan bitki ve bitkisel ürünler.
b) O taraf ülkede doğmuş ve yetiştirilmiş canlı
hayvanlar.
c) O taraf ülkede doğmuş ve yetiştirilmiş canlı
hayvanlardan elde edilen ürünler.
ç) O taraf ülkede avcılık, tuzakla avcılık,
balıkçılık, su ürünleri yetiştiriciliği, toplayıcılık veya yakalama yoluyla
elde edilen ürünler.
d) O taraf ülkenin topraklarından, sularından,
deniz yataklarından veya deniz yataklarının altından çıkarılan ancak (a) ve
(ç) bentlerinde belirtilen ürünlere dahil olmayan mineral ürünler ve diğer
doğal maddeler.
e) Uluslararası hukuka göre işletme hakkı bulunması
koşuluyla taraf ülkenin karasuları dışındaki sulardan, deniz yataklarından
veya deniz yataklarının altından çıkartılan ürünler.
f) Bir taraf ülkeye kayıtlı veya söz konusu taraf
ülkenin bayrağı altında seyreden gemilerle açık denizden elde edilen
balıkçılık ürünleri ve diğer denizcilik ürünleri.
g) Bir taraf ülkeye kayıtlı veya söz konusu taraf
ülkenin bayrağı altında seyreden fabrika gemilerinin bordasında münhasıran
(f) bendinde belirtilen ürünlerden işlenen ve/veya üretilen eşya.
ğ) Bir taraf ülkede esas amacını daha fazla
sürdüremeyen ve yenilenmesi veya tamiri mümkün bulunmayan ve sadece imha
edilmeye veya hammaddelerin bir kısmının geri kazanılmasına veya geri
dönüşümüne müsait kullanılmış ürünler.
h) Taraf ülkede yapılan imalat işlemleri sonucu
ortaya çıkan atık ve hurdalar.
ı) Münhasıran (a) ila (h) bentlerinde tanımlanan
ürünlerden bir Taraf ülkede elde edilen veya üretilen eşya.
(2) Birinci fıkranın (f) ve (g) bentlerinde
belirtilen gemiler veya fabrika gemileri terimi sadece aşağıda belirtilen
gemi ve fabrika gemileri için uygulanır:
a) Taraf ülkede kayıtlı veya tescilli olanlar,
b) Taraf ülkelerden birinin bayrağı altında
seyredenler,
c) En az yüzde 50'si bir taraf ülke vatandaşlarına
ait olanlar veya yönetim merkezi bu taraf ülkelerden birinde bulunan, müdür
veya müdürleri, Yönetim Kurulu veya Denetleme Kurulu Başkanı ve bu kurullar
üyelerinin çoğunluğunun bir taraf ülke vatandaşı olan ve ilave olarak,
ortaklık veya limited şirket durumunda, sermayesinin en az yarısı o taraf
ülkeye veya söz konusu taraf ülkenin kamu kuruluşları ya da vatandaşlarına
ait olanlar.
Tamamen
üretilmemiş veya elde edilmemiş ürünler
MADDE 7 – (1) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b)
bendinin uygulanması bakımından bir ürün, o ürünün fabrika çıkış fiyatının
en az %40’lık bir kısmı bir taraf ülke menşeli olması kaydıyla menşeli
olarak kabul edilir.
(2) Birinci fıkra kapsamında bir taraf ülke menşeli
girdilerin yüzdesinin hesaplanmasında aşağıda belirtilen yöntem uygulanır:
Fabrika Çıkış Fiyatı -
Menşeli Olmayan Girdilerin Kıymeti
________________________________________________
x 100 ≥ %40
Fabrika
Çıkış Fiyatı
(3) Menşeli olmayan girdilerin kıymeti:
a) Girdilerin ithalatı esnasındaki CİF Kıymeti veya
b) İşçilik veya işlemin yapıldığı Taraf ülkede
menşei belli olmayan girdiler için ödenen tespiti mümkün ilk fiyattır.
Menşe
kümülasyonu
MADDE 8 – (1) 5 inci maddede belirtilen koşulları karşılayan
ve Anlaşma kapsamındaki tercihli rejimden yararlanmaya ehil bir nihai ürün
için bir taraf ülkede girdi olarak kullanılan ürünler, nihai üründeki taraf
ülkeler menşeli toplam içeriğin %40’dan az olmaması kaydıyla, nihai ürünün
işçilik veya işleminin gerçekleştirildiği taraf ülke menşeli olarak kabul
edilirler.
Yetersiz
işçilik veya işlemler
MADDE 9 – (1) 6 ncı, 7 nci veya 8 inci maddelerde belirtilen
koşullar yerine getirilmiş olsun veya olmasın, aşağıda belirtilen
işlemlerin menşeli ürün statüsü vermede yetersiz işçilik veya işlem
oldukları kabul edilir:
a) Nakliye ve depolama esnasında ürünlerin iyi
koşullarda muhafaza edilmesini sağlamaya yönelik faaliyetler (kurutma,
dondurma, tuzlu suda bekletme, havalandırma, yayma, soğutma, tuza, sülfür
dioksit veya diğer sulu çözeltilere yatırma, hasar görmüş parçalardan
ayırma ve benzeri işlemler).
b) Tozdan arındırma, eleme, kalburdan geçirme,
sıraya koyma, tasnifleme, eşleştirme (maddelerden setler oluşturma dahil),
yıkama, boyama, kesmeyi içeren basit işlemler.
c) Ambalaj değişikliği ve sevkiyata konu eşyanın
ayrılması ve birleştirilmesi.
ç) Basit kesme ve dilimleme.
d) Ürün veya paketler üzerine marka, etiket ve
diğer benzeri ayırt edici işaretleri yapıştırma.
e) Yeniden paketleme veya şişeleme, beherlere
koyma, torbalama, kutulama, karton veya tahta üzerine yerleştirme ve tüm
diğer paketleme işlemleri.
f) Farklı türde olmalarına bakılmaksızın ürünlerin
basit karıştırılma işlemleri.
g) Tamamlanmış bir ürün oluşturmak üzere parçaların
basit montajı.
ğ) Demonte etme.
h) Hayvan kesimi.
ı) Sadece suyla veya eşyanın niteliklerini maddesel
olarak değiştirmeyen diğer maddelerle seyreltme.
i) Dokuma kumaşları ütüleme veya presleme.
j) Tahıl ve pirinci kabuklarından ayırma, kısmi
veya tam ağartma, parlatma ve perdahlama.
k) Şeker renklendirme veya şeker topaklarını
biçimlendirme işlemleri.
l) Meyvelerin, kuruyemişlerin ve sebzelerin
kabuklarını soyma, zarlarını ayıklama, çekirdeklerini çıkarma.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Eşyanın Sınıflandırılması, Aksesuarlar, Yedek
Parçalar,
Aksam ve Etkisiz Unsurlar
Eşyanın
sınıflandırılması
MADDE 10
– (1) Bu Yönetmeliğin
uygulanmasında eşya, girdi ve ürünler Armonize Sistemin Genel Yorum
Kurallarına göre sınıflandırılır.
(2) Bir taraf ülkede, gümrük vergilerinin
hesaplanmasında, ambalaj üründen ayrı olarak muameleye tabi tutuluyorsa,
Anlaşma kapsamında o ülkeye yapılan ithalatlarda da ambalajın menşei
üründen ayrı olarak tespit edilebilir.
(3) İkinci fıkra hükümlerinin uygulanmadığı
hallerde ambalaj, ürünün menşeinin belirlenmesi açısından dikkate alınmaz.
(4) Bir ürünün münhasıran nakliyesi için kullanılan
ambalaj malzemesi ve konteyner, ürünün menşeinin belirlenmesinde dikkate
alınmaz.
Aksesuarlar,
yedek parçalar ve aksam
MADDE 11
– (1) Bir ürünle birlikte teslim
edilen aksesuarlar, yedek parçalar, aksam ve talimatname veya diğer
bilgilendirme materyallerinin menşei, söz konusu unsurların eşyayla
birlikte sınıflandırılması ve ithalatçı taraf ülke tarafından gümrük
vergilerinin tahsil edilmesi kaydıyla, eşyanın menşeinin tespit edilmesinde
dikkate alınmaz.
(2) Bir cihaz, makine, alet veya aracın beraberinde
teslim edilen, normal olarak bir cihazın bölümü durumundaki ve fiyata dâhil
edilmiş bulunan ve bu nedenle ayrıca fatura edilmemiş olan aksesuarlar,
yedek parçalar ve aksam, söz konusu cihaz, makine, alet veya araç içinde
mütalaa edilir.
Etkisiz
unsurlar
MADDE 12
– (1) Bir ürünün menşeli olup
olmadığını belirlemek için etkisiz unsurların veya ürünün imalatında
kullanılmış olmakla birlikte ürünün içerisinde kalmayan veya ürünün bir
parçasını oluşturmayan girdilerin menşei dikkate alınmaz.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Ülkesel Gereklilikler
Ülkesellik
ilkesi
MADDE 13
– (1) İkinci ve üçüncü bölümde yer
alan menşe statüsü kazandırılmasına ilişkin koşullar, taraf ülkelerden
birinde kesintisiz olarak yerine getirilir.
(2) Taraf ülkelerden birinden başka bir ülkeye
ihraç edilmiş olan menşeli eşyanın geri gelmesi halinde, geri gelen eşyanın
ihraç edilen eşya ile aynı olduğu, söz konusu ülkede bulunma veya ihraç
edilme esnasında iyi koşullarda muhafaza edilmeleri için gerekli olanların
ötesinde herhangi bir işleme tabi tutulmadığı hususları gümrük idarelerini
tatmin edecek şekilde ispat edilmediği takdirde menşeli olmadığı kabul
edilir.
Doğrudan
sevkiyat
MADDE 14
– (1) Anlaşma kapsamında sağlanan
tercihli muamele, sadece bu Yönetmeliğin gerekliliklerini yerine getirmiş
taraf ülkeler arasında doğrudan nakledilen ürünler için uygulanır.
(2) Üçüncü ülkelerde aktarma yapılıp yapılmadığına
veya geçici olarak depolanıp depolanmadığına bakılmaksızın, aracı
niteliğindeki bir veya daha fazla üçüncü ülke üzerinden transit edilen
ürünler;
a) Bu transit geçişin, coğrafi nedenlerle veya
münhasıran nakil koşullarının değerlendirilmesi suretiyle haklı görülmesi,
b) Ürünlerin söz konusu ülkelerde ticaret veya
tüketime konu olmamaları,
c) Ürünlerin boşaltma, tekrar yükleme veya iyi
koşullarda muhafaza edilmeleri için gerekli olanların dışında herhangi bir
işleme tabi tutulmamaları,
halinde ihracatçı taraf ülkeden doğrudan
nakledilmiş sayılır.
(3) İkinci fıkrada yer alan koşulların yerine
getirildiğinin ithalatçı ülkenin gümrük yetkililerine ispatı, aşağıdaki
belgelerden birinin ibrazı yoluyla yapılır:
a) Ürünün, ihracatçı ülkeden transit ülkesi
aracılığıyla geçişini kapsayan konşimento veya tek taşıma belgesi.
b) (a) bendinde belirtilen belgelerin temin
edilememesi halinde herhangi bir nevide ikame kanıtlayıcı belgeler.
Sergiler
MADDE 15
– (1) Taraf ülkelerin birinden bir
başka ülkeye sergilenmek üzere gönderilen ve sergi sonrasında diğer taraf
ülkeye ithal edilmek üzere satılan menşeli ürünler, gümrük idarelerinin;
a) Bir ihracatçının bu ürünleri bir taraf ülkeden
serginin yapıldığı ülkeye nakletmesi ve orada sergilemesi,
b) Ürünlerin aynı ihracatçı tarafından diğer taraf
ülkedeki bir kimseye satıldığı veya tasarrufuna verildiği,
c) Ürünlerin sergi süresi içinde veya sergiden
hemen sonra sergilenmek üzere gönderildiği durumunu koruyarak sevk
edildiği,
ç) Ürünlerin sergilenmek üzere gönderildikleri
andan itibaren bu sergide teşhir edilmek dışında başka bir amaçla
kullanılmadığı,
hususlarında tatmin edilmesi kaydıyla ithallerinde
Anlaşma kapsamındaki tercihli rejimden yararlanır.
(2) Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak
düzenlenen veya hazırlanan D-8 menşe ispat belgesi, normal usullere uygun
olarak ithalatçı ülke gümrük yetkililerine ibraz edilir. Bu belge üzerinde
serginin adı ve adresi belirtilir. Gerektiği takdirde ürünlerin sergilenmelerine
ilişkin koşullar hakkında ek kanıtlayıcı belgeler istenebilir.
(3) Özel amaçla yabancı ürün satmak üzere kurulmuş
işyeri veya mağazalarda düzenlenmemiş olan, süresi zarfında eşyanın gümrük
denetimi altında kaldığı her türlü ticaret, sanayi, tarım ve el sanatları
sergi, fuar veya benzeri umumi gösterilere birinci fıkra hükümleri
uygulanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Eşyanın Menşeinin İspatı, Menşe İspat Belgesinin
Düzenlenmesi ve
Vize İşlemleri
Menşe
İspat Belgesi
MADDE 16
– (1) Taraf ülkelerden biri menşeli
ürünler, ithal edilmeleri esnasında bir örneği ekte yer alan D-8 Menşe
İspat Belgesinin ibrazı üzerine Anlaşmadan yararlanır.
Menşe
İspat Belgesinin şekli, basımı ve dağıtılması
MADDE 17
– (1) Menşe İspat Belgesi ve
Başvuru Formu, ekte yer alan basım talimatına ve örneğe uygun olarak ve
seri numaraları verilerek Bakanlık veya Bakanlıkça yetkilendirilen
kuruluşlarca bastırılır ve ihtiyaca göre dağıtılır.
(2) Menşe İspat Belgesi yalnızca ihracatçı veya
ihracatçının gümrük beyannamesini imzalamakla yetkili kanuni temsilcisi
tarafından, Menşe İspat Belgesi ile Menşe İspat Belgesi başvuru formunun bu
Yönetmeliğe uygun olarak doldurulması suretiyle yazılı başvurusu üzerine
düzenlenir.
Menşe
İspat Belgesi düzenlenme işlemleri
MADDE 18
– (1) İhracatçılar veya yetkili
kanuni temsilcileri Menşe İspat Belgesi ve Menşe İspat Belgesi başvuru
formlarını, bu belgelerin arka sayfasında yazılı kurallara uygun olarak
doldurur.
(2) Bu maddenin birinci fıkrası hükümlerine göre;
a) Belgeler, İngilizce dilinde ihracatçı ülkenin
ulusal mevzuat hükümleri çerçevesinde doldurulur.
b) Belgeler, yazı makinesi veya elle
doldurulabilir. Elle doldurulmaları halinde mürekkepli kalem ve matbaa
harfleri kullanılır.
c) Belge üzerinde silinti ve birbiri üzerine
yazılmış sözcük ve ilaveler bulunamaz ve değişiklikler doğru olmayan
kayıtların üzeri çizilerek gerekli düzeltmelerin eklenmesi suretiyle
yapılır. Bu şekilde yapılan düzeltmelerin belgeyi düzenleyen kişi tarafından
paraflanması ve taraf ülke yetkili makamları tarafından tasdik edilmesi
gerekir.
ç) Belgelerde kayıtlı her bir maddeye sıra numarası
verilir ve madde aralarında boşluk bırakılmaz. Son kaydın hemen altına
sonradan bir ilave yapılmasını önlemek üzere yatay bir çizgi çekilerek
kullanılmayan yerler çapraz bir çizgiyle iptal edilir.
d) Belgelerde kayıtlı eşyanın, tanınmalarına olanak
verecek kesinlikte ve ticari deyimleri ile hiçbir tereddüde yer vermeyecek
açıklıkta cins, nevi, nitelik, AS Kodu ve miktar olarak ayrıntılı bir
biçimde beyan edilir.
(3) İhracatçılar veya yetkili kanuni temsilcileri,
Menşe İspat Belgesi başvuru formlarının arka yüzünde yer alan İhracatçı
Beyanında belirtilen hususları yer ve tarih belirterek imzalar.
İhracatçının
ibraz yükümlülüğü
MADDE 19
– (1) Menşe İspat Belgesi
düzenlenmesi için başvuruda bulunan ihracatçı, bu belgeleri düzenleyecek
gümrük idarelerinin veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya kuruluşların
talep edebileceği, söz konusu ürünün menşe statüsü ile bu Yönetmeliğin
diğer hükümlerinin yerine getirilmiş olduğunu tevsik eden her türlü bilgi
ve belgeyi vermekle yükümlüdür.
(2) Bu amaçla, gümrük idaresi ihracatçının
hesaplarında denetleme yapma veya gerekli görülen başka herhangi bir
kontrol hakkına sahiptir.
Başvurunun
değerlendirilmesi
MADDE 20
– (1) İhracatçılar veya yetkili
kanuni temsilcileri tarafından 18 inci madde hükümlerine uygun olarak
doldurulan ve imzalanan başvuru formları ile belgeler gümrük idarelerine
veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya kuruluşlara verilir.
(2) Gümrük idareleri veya Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi veya kuruluşlar, başvuru formları ile Menşe İspat
Belgesinin kurallara uygun olarak doldurulup doldurulmadığını kontrol edip
belgede kayıtlı eşyanın 5 inci veya 8 inci madde hükümleri gereğince
Türkiye menşeli olduğu veya sayıldığı hususunda, ihracata ait diğer evrakı
da inceleyerek kesin bir kanıya vardıktan sonra gerekli işlemleri tamamlar.
Menşe
İspat Belgesinin gümrük idaresince incelenmesi
MADDE 21
– (1) Gümrük idareleri, 20 nci
madde hükümleri çerçevesinde başvurunun değerlendirilmesini müteakip;
a) Menşe İspat Belgesinin bu Yönetmelikteki
şartlara uygun olup olmadığını, özellikle ürünün tanımı için ayrılmış
bulunan boşluğun her türlü sahte ilaveler yapılması imkânını ortadan
kaldıracak şekilde doldurulup doldurulmadığını,
b) İhraç konusu eşyanın cins, nevi, nitelik ve
miktar itibariyle dolaşım belgesindeki kayıtlara uygun olup olmadığını,
c) İhraç konusu eşyanın menşeli olduğunu veya
sayıldığını,
ürün ve imalatında kullanılan girdilere ait diğer
evrakın yanı sıra, nakliyeciler tarafından verilen kara, demiryolu, hava ve
deniz taşımalarına ilişkin konşimento, manifesto, yük senetleri, fatura ve
beyannameye eklenen diğer belgeleri ve gerektiğinde muhasebe kayıt ve
defterlerini incelemek ve ihraç konusu eşyayı 7/10/2009 tarihli ve 27369
mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğindeki esaslara
göre muayene etmek suretiyle kontrol eder.
(2) Bu şekilde Menşe İspat Belgesinin kontrolü
yapıldıktan sonra 22 nci madde hükümleri uyarınca vize işlemine geçilir.
Menşe
İspat Belgesinin vize edilmesi
MADDE 22
– (1) İhracatçılar tarafından vize
edilmek üzere ibraz olunan, usulüne uygun olarak doldurulmuş Menşe İspat
Belgesi, 20 ve 21 inci maddeler uyarınca yapılacak değerlendirme ve incelemelerin
uygun sonuç vermesi halinde gümrük idarelerince vize edilir.
(2) Menşe İspat Belgesinin gümrük idaresince vize
edilmesini talep etme hakkı, bizzat ihracatçıya veya gümrük beyannamelerini
imzalamaya yetkili kanuni temsilcisine aittir. Yetkili olmayan kimseler
tarafından yapılan vize talepleri, gümrük idaresince reddedilir.
(3) Menşe İspat Belgesinin gümrük vizesine ayrılmış
(11) numaralı kutusunun doğru olarak ve noksansız doldurulması şarttır.
Yanlış veya noksan yapılan vize işlemi belgeyi geçersiz kılar ve sonradan
kontrol sebeplerinden birini teşkil eder.
(4) Gümrük idareleri, Menşe İspat Belgesindeki (11)
numaralı vize kutusuna; gümrük beyannamesinin tarihi, sayısı ve gümrük
idaresinin açık posta adresini, yazı makinesi veya mürekkepli kalemle ve
matbaa harfleriyle okunabilecek şekilde olmasına özen göstererek yazar ve
idarenin okunabilir mührünü işaretli bölümdeki yere basarak, tarih, imza ve
kaşe koymak suretiyle vize işlemini tamamlar.
(5) Menşe İspat Belgesi Anlaşma ile sağlanan
tercihli ticarette yazılı delil olarak ancak gümrük idaresinin vizesi ile
hüküm ifade edeceğinden, düzenlenme işlemi vize ile tamamlanmış olur.
(6) Düzenlenen Menşe İspat Belgesi fiili ihraç
gerçekleştiği veya kesinleştiği anda ihracatçıya verilmek üzere hazır
bulundurulur.
(7) Menşe İspat Belgesi biri beyaz üzerine yeşil
meneviş zeminli, dördü beyaz olan beş nüshalık takım halinde düzenlenir.
Gümrük idareleri, ihracatın gerçekleşmesinden sonra Menşe İspat
Belgelerinin ithalatçı gümrük idaresine ibraz edilecek yeşil renkte zemini
olan ilk nüshası ile ihracatçıda kalacak beyaz nüshayı ihracatçıya verirler.
Gümrük İdareleri, kalan beyaz renkli nüshalardan birini alıkoyar ve diğer
nüshayı, ihracatı takip eden ilk iş günü içinde teyit nüshası olarak
alıkonulmak üzere ilgili kişi veya kuruluşa gönderirler.
ALTINCI BÖLÜM
Menşe İspat Belgesinin Sonradan Verilmesi, İkinci
Nüsha
Düzenlenmesi ve Değiştirilmesi
Menşe
İspat Belgesinin sonradan verilmesi
MADDE 23
– (1) 22 nci madde hükümlerine
istisna olarak, Menşe İspat Belgesi hata, istenmeyerek yapılan ihmal veya
özel durumlar nedeniyle ihraç anında düzenlenmemiş olması veya Menşe İspat
Belgesinin düzenlenmiş, ancak teknik nedenlerle ithalatta kabul edilmemiş
olduğu hususu, gümrük idarelerine veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya
kuruluşlara tatmin edici bir şekilde ispat edilmesi halinde, ürünün
sevkiyat tarihinden itibaren altı ayı geçmemek kaydıyla sonradan
düzenlenebilir.
(2) Birinci fıkrada belirtilen durumlarda bizzat
ihracatçı veya gümrük beyannamelerini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi
eşyanın cinsi, nevi, niteliği ve miktarını, ambalaj şeklini, marka ve
numaralarını, işaretlerini, çıkış işleminin yapıldığı gümrük idaresinin
adını, gümrük beyannamesinin tarih ve sayısını belirterek yazılı talepte
bulunur. Söz konusu eşya için ihraç sırasında Menşe İspat Belgesi verilmediğini
veya Menşe İspat Belgesinin taraf ülke yetkili makamlarınca teknik
nedenlerle kabul edilmediğini sebepleri ile birlikte yazılı olarak beyan
eder. Usulüne uygun olarak doldurulmuş Menşe İspat Belgesi ve başvuru
formunu imzalayıp talep yazısına ekler.
(3) Bu maddede belirtilen şartları yerine getiren
ihracatçının veya gümrük beyannamelerini imzalamaya yetkili kanuni
temsilcisinin talebi, ilgili gümrük idareleri veya Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi veya kuruluşlar tarafından incelenir. Söz konusu ihraç
eşyasına ait gümrük beyannamesi ve ekleri diğer evrak ile varsa bu işleme
dair dosyaların incelenmesi ve kontrolü sonucunda, ihracatçının beyanına
tamamen uygun olduğu anlaşıldığı takdirde Menşe İspat Belgesi verilir ve
vize edilir.
(4) İhracattan sonra verilen Menşe İspat Belgesinin
(6) numaralı Gözlemler başlıklı kutusuna, belgenin sonradan verildiğini
belirtmek üzere İngilizce “ISSUED RETROSPECTIVELY” ifadesi yazılır.
İkinci
nüsha Menşe İspat Belgesi düzenlenmesi
MADDE 24
– (1) Menşe İspat Belgesinin
çalınma, kaybedilme ve hasar görmesi hallerinde ihracatçı veya gümrük
beyannamelerini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi, ilk belgeyi
düzenleyen gümrük idaresine veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya
kuruluşlara başvurarak belgenin ikinci bir nüshasının düzenlenmesini talep
edebilir.
(2) Gümrük idareleri, kendilerinde bulunan ve ihraç
işlemi yapılmış olan eşyaya ait belgelere ve ilk belgeye uygun olarak
düzenlendiğini tespit ettikten sonra ikinci nüsha Belgenin vize işlemini
yapar.
(3) Ancak gümrük vizesi kutusuna vize tarihi olarak
hüküm ifade etmek üzere, ilk dolaşım belgesinin vize tarihi ve seri
numarası yazılır.
(4) İkinci nüsha olarak düzenlenen Belgenin (6)
numaralı “Gözlemler” başlıklı kutusuna, Belgenin ikinci nüsha olduğunu
belirtmek üzere İngilizce “DUPLICATE” ifadesi yazılır.
Menşe
İspat Belgesinin değiştirilmesi
MADDE 25
– (1) Bir taraf ülke gümrük
idaresi kontrolü altında bulunan menşeli ürünlerin tamamının veya bir
kısmının gümrük işlemlerinin tamamlanması amacıyla o taraf ülke içinde
başka bir yere gönderilmesi halinde, orijinal menşe ispat belgesi bir veya
daha fazla D-8 Menşe İspat Belgesi ile değiştirilebilir. Müfrez D-8 Menşe
İspat Belgesi/Belgeleri ürünleri kontrolü altında bulunduran Gümrük İdaresi
veya yetkili makamlarca düzenlenir.
(2) Bir taraf ülkenin gümrük idaresinin kontrolü
altında bulunan gümrük antrepolarına ithal edilen veya konulan taraf
ülkelerden biri menşeli ürünlerin tamamının veya bir kısmının diğer bir
taraf ülkeye gönderilmesi halinde, ürünleri kontrolü altında tutan gümrük
idareleri veya yetkili makamlarca yeni bir D-8 Menşe İspat Belgesi
düzenlenir. Bu durumda menşe ülkesi D-8 Menşe İspat Belgesinin 3 no’lu
kutusuna dercedilir.
YEDİNCİ BÖLÜM
İbraz
Menşe
İspat Belgelerinin geçerliliği
MADDE 26
– (1) Menşe İspat Belgesi,
ihracatçı ülkedeki vize tarihinden itibaren altı ay geçerli olur ve bu süre
zarfında ithalatçı ülkenin yetkili makamlarına ibraz edilmesi gerekir.
(2) İthalatçı ülkenin yetkili makamlarına ibraz
edilecek Menşe İspat Belgeleri, ithalatçı gümrük idaresine birinci fıkrada
belirtilen sürenin bitiminden sonra sunulması halinde, gecikmenin
ihracatçının kontrolü dışında gerçekleşen istisnai durumlardan
kaynaklanması halinde, uygulanan tercihli muamele çerçevesinde kabul
edilebilir.
(3) Diğer geç ibraz hallerinde, ithalatçı ülkenin
yetkili makamı, eşyanın belirtilen son tarihten önce gümrüğe sunulmuş
olması kaydıyla menşe ispat belgelerini kabul edebilir.
(4) Menşe İspat Belgelerinin ibraz süresinden sonra
tercihli muameleden yararlanması için bu sürenin bitiminden önce eşyanın
gümrüğe gelmiş ve yine bu süreden önce ithalatçı veya gümrük beyannamesini
imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi tarafından yazılı olarak ilgili
gümrüğe başvurulmuş olması gerekmektedir.
Menşe
İspat Belgesinin ibrazı
MADDE 27
– (1) Menşe İspat Belgesi, gümrük
mevzuatı ve ilgili mevzuat gereğince ibraz edilir. İlgili gümrük idaresi bu
belgeye ek olarak ithalatçıdan eşyanın Anlaşmanın uygulanması için gerekli
tüm koşulları karşıladığına dair yazılı bir beyan talep edebilir.
(2) Eşyanın tercihli rejiminden yararlanmasını
teminen ibrazı gereken Menşe İspat Belgesinin, bu belgeyle ilgili eşyanın
fiili ithalinden evvel veya fiili ithali sırasında ibraz edilememesi ve
ilgili ithalatçı tarafından eşyanın bekletilmeden ithalinin istenilmesi
durumunda, tercihli rejim uygulanmaz ve indirimsiz vergi nispetleri
üzerinden tahakkuk yapılarak vergiler kesin olarak tahsil edilir. Ancak bu
kabil eşyanın fiili ithalini müteakip süreleri içerisinde, usulüne uygun
Menşe İspat Belgesi işlemi yapan gümrük idaresine ibraz olunduğu takdirde;
ibraz olunan Menşe İspat Belgesinin ithal edilen eşyaya ait olduğunun
gümrük beyannamesi ve ekleri belgelerle karşılaştırılarak anlaşılması ve
belgenin geçerlilik süresinin geçirilmemiş olduğunun tespiti kaydıyla
tercihli vergi oranına göre hesaplanan vergi tutarları ile tercihsiz vergi
oranına göre hesaplanan vergi tutarları arasındaki fark mükelleflerine iade
edilir.
(3) İbraz edilen Menşe İspat Belgesinde Anlaşma
kapsamında tercihli taviz tanınmayan eşyanın da belirtilmiş olması halinde
tercihli muamele yalnızca Belgede yer verilen Anlaşma kapsamında tercihli
taviz tanınan eşyaya uygulanır.
Parçalar
halinde ithalat
MADDE 28
– (1) İthalatçının talebi üzerine
ve Bakanlıkça belirlenen şartlara binaen, Armonize Sistemin 2. (a) Genel
Kuralı anlamındaki birleştirilmemiş veya monte edilmemiş halde olan ve
Armonize Sistemin XVI ncı ve XVII nci bölümlerinde ya da 7308 ve 9406 nolu
pozisyonlarında yer alan ürünlerin, parçalar halinde ithal edilmesi
halinde, bu tür ürünler için tek bir Menşe İspat Belgesi, ilk parçanın
ithalatı esnasında gümrük idaresine verilir.
Destekleyici
belgeler
MADDE 29
– (1) Aşağıda sayılan belgeler,
bir Menşe İspat Belgesi kapsamındaki ürünlerin Türkiye menşeli olduğunu ve
bu Yönetmeliğin diğer koşullarını yerine getirdiği hususlarını desteklemek
amacıyla, 19 uncu maddede belirtilen belgeler arasındadır:
a) İhracatçı veya tedarikçi tarafından söz konusu
eşyanın elde edilmesi için gerçekleştirilen işlemleri doğrudan kanıtlayıcı
nitelikte, örneğin ihracatçı veya tedarikçinin hesaplarında veya kendi
muhasebe kayıtlarında yer alan bilgi ve belgeler.
b) Taraf ülkelerden birinde düzenlenmiş veya
hazırlanmış, imalatta kullanılan girdilerin menşe statüsünü tevsik eden,
ulusal mevzuat uyarınca kullanılan belgeler.
c) Taraf ülkelerden birinde düzenlenmiş veya
hazırlanmış, girdiler üzerinde Türkiye’de yapılan işçilik veya işlemi
kanıtlayan, ulusal mevzuat uyarınca kullanılan belgeler.
ç) Taraf ülkelerden birinde bu Yönetmelik
hükümlerine uygun olarak düzenlenmiş olan D-8 Menşe İspat Belgesi.
Menşe
İspat Belgeleri ile destekleyici belgelerin muhafazası
MADDE 30
– (1) Yürürlükteki kanunlarda
öngörülen süreler saklı kalmak üzere;
a) Menşe İspat Belgesi düzenlenmesi için başvuruda
bulunan ihracatçı, 19 uncu maddede belirtilen belgeleri,
b) Menşe İspat Belgesini düzenleyen gümrük idaresi
veya Bakanlıkça yetkilendirilen kişi veya kuruluşlar, 17 nci maddede
belirtilen başvuru formunu ve başvuru sırasında firma tarafından
kendilerine sunulan diğer tüm vesaiki,
c) İthalat gümrük idaresi, kendisine ibraz edilen
Menşe İspat Belgesini,
en az üç yıl muhafaza eder.
Farklılıklar
ve şekli hatalar
MADDE 31
– (1) Menşe İspat Belgelerindeki
beyanlar ile ürünlerin ithalat işlemlerini yerine getirmek amacıyla gümrük
idarelerine ibraz edilen belgelerdeki ifadeler arasında küçük
farklılıkların bulunması, belgenin gümrüğe sunulan ürünlere tekabül ettiğinin
kesin olarak ortaya konması kaydıyla, söz konusu menşe ispat belgelerinin
geçerliliğini kendiliğinden ortadan kaldırmaz.
(2) Menşe ispat belgeleri üzerindeki ifadelerin
doğruluğu üzerinde şüphe yaratması söz konusu olmayan, daktilo hatası gibi
bariz maddi hatalar, bu belgelerin reddedilmesini gerektirmez.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Yetkili Makamlar Arasında Karşılıklı İşbirliği
Karşılıklı
yardım
MADDE 32
– (1) Taraf ülkeler, yetkili
makamları vasıtasıyla birbirlerine Menşe İspat Belgelerinin geçerliliklerinin
ve bu belgelerde yer alan bilgilerin doğruluğunun kontrolünde yardımcı
olur.
Sonradan
kontrol talebi
MADDE 33
– (1) İthalatçı ülke yetkili
makamları, Menşe İspat Belgelerinin sonradan kontrolünü talep edebilir.
(2) İthalatçı ülke yetkili makamı, ihracatçı ülke
yetkili makamınca verilen Menşe İspat Belgelerinin gerçekliği veya eşyanın
gerçek menşeine ilişkin bilgilerin doğruluğu hakkında makul bir şüphesi
olduğunda veya sondaj usulü ile yapacağı kontrol sonucunda anılan belgeleri
sonradan kontrol talebi ile vizeyi yapan ihracatçı ülke yetkili makamına
geri gönderir.
(3) İthalatçı ülke yetkili makamları Menşe İspat
Belgesi ve fatura yahut bu belgelerin birer kopyasını, gerektiğinde
araştırmanın gerekçelerini de belirterek ihracatçı ülkenin yetkili
makamlarına geri gönderir. Menşe ispat belgesinde yer alan bilgilerin doğru
olmadığı kanaatini uyandıran elde edilmiş tüm belge ve bilgi, kontrol
talebini desteklemek üzere gönderilir.
(4) Sonradan kontrol işlemleri veya eldeki başka
bilgilerden bu Yönetmelik hükümlerinin ihlal edildiğinin anlaşılması
durumunda gümrük idaresi, resen veya taraf ülkenin talebi üzerine inceleme
yapar ya da bu tür bir ihlalin belirlenmesi ve önlenmesine yönelik olarak
ivedi bir inceleme başlatır.
Sonradan
kontrol işlemleri
MADDE 34
– (1) Menşe İspat Belgelerinin
kontrol talebi, bu belgelerin Bakanlığa gönderilmesi suretiyle yapılır.
(2) Menşe İspat Belgelerinin kontrol talebi;
belgenin arkasında yer alan doğruluğun kontrolü istemi bölümünün, kontrol
talebinde bulunan ithalatçı ülke yetkili makamının adı ve açık posta
adresi, yazı makinesi veya mürekkepli kalemle ve matbaa harfleri ile yazılarak
doldurulması suretiyle yapılır.
(3) Kontrol talebinde bulunulan yer ve tarih
belirtilip mühür, imza ve kaşe koymak suretiyle onaylanır.
Sonradan
kontrol talebinin incelenmesi
MADDE 35
– (1) Kontrol, ihracatçı ülke
yetkili makamı tarafından yapılır. Bu amaçla, ihracatçı ülke yetkili
makamı, her türlü delil talep etme ve ihracatçının hesaplarını denetleme
veya gerekli gördüğü diğer kontrolleri yapabilme yetkisine sahiptir.
(2) İhracatçı ülke yetkili makamları Menşe İspat
Belgesinin kontrol sonucunu belgenin arkasında yer alan kontrolün sonucu
bölümünü aşağıdaki şekilde doldurmak suretiyle belirtir:
a) Birinci veya ikinci maddelerden uygun olanın
önüne (x) işareti konur,
b) Kontrolü yapan yetkili makamın adı ve kontrol
tarihi yazılır,
c) Okunabilir mühür, imza ve kaşe koymak suretiyle
onaylanır.
Sonradan
kontrol sonuçları
MADDE 36
– (1) Sonradan kontrol talebinde
bulunan ithalatçı ülke yetkili makamı, kontrol sonucundan en kısa zamanda
haberdar edilir.
(2) Kontrol sonuçlarında, belgelerin gerçek olup
olmadığı, söz konusu ürünlerin taraf ülkelerden biri menşeli olarak kabul
edilip edilemeyeceği ve bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine uygun olup
olmadığı hususları açıkça belirtilir.
(3) 8 inci madde kapsamında kümülasyon uygulandığı
hallerde, kontrol sonuçlarına ithal edilen girdilere eşlik eden D-8 Menşe
İspat Belgesinin bir örneği de eklenir.
(4) Gümrük idaresi, kontrol sonucunun beklenmesi
süresinde söz konusu ürünlere tercihli muamele uygulanmasını askıya almaya
karar verirse, ürünlerin gerekli görülen ihtiyati tedbirlere bağlı olarak
serbest bırakılmasını ithalatçıya önerir. Bu önerinin kabulü halinde, söz
konusu belge kapsamı eşyanın kanuni vergisi ile tercihli vergisi arasındaki
fark kadar nakit veya teminat mektubu alınarak, eşyanın gümrük işlemleri
tamamlanır. Sonradan kontrol amacıyla gönderilen belgelerin, ihracatçı ülke
yetkili makamınca doğruluğunun teyidi yapılarak geri gönderilmesinden sonra
teminata bağlanan gümrük vergileri iade edilir.
(5) Makul şüphe durumlarında, on ay içinde cevap
alınamaması veya cevapta söz konusu belgelerin doğruluğunun ya da ürünlerin
gerçek menşeinin tespitine imkân verecek ölçüde yeterli bilginin
bulunmaması halinde, talepte bulunan ithalatçı ülke yetkili makamları,
istisnai durumlar hariç olmak üzere söz konusu eşyaya Anlaşma hükümlerinin
uygulanmasını reddeder.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Cezalar
MADDE 37
– (1) Bu Yönetmelik hükümlerine
aykırı fiiller hakkında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu,
21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile
yürürlükteki ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.
Serbest
bölgeler
MADDE 38
– (1) Yetkili gümrük idaresi,
nakliyeleri esnasında bir serbest bölgeyi kullanan ve bir Menşe İspat
Belgesi kapsamında ticarete konu olan eşyanın başka eşyayla
değiştirilmemesinin veya hasara uğraması ve bozulmasını önleyici normal
işlemler dışındaki herhangi bir işleme tabi tutulmamasının temini
konusundaki her türlü tedbiri alır.
(2) Birinci fıkra hükümlerine istisna olarak, taraf
ülkelerden biri menşeli herhangi bir ürün, bir menşe ispat belgesi
kapsamında bir serbest bölgeye ithal edildiği ve bir işçilik veya işlemden
geçirildiği takdirde, tatbik edilmiş olan işçilik veya işlemin bu
Yönetmelik hükümlerine uygun olması koşuluyla, ihracatçının talebi üzerine
yeni bir Menşe İspat Belgesi, ilgili gümrük idaresi veya Bakanlıkça
yetkilendirilen kişi veya kuruluşlar tarafından düzenlenir.
Transit
haldeki veya antrepodaki eşyaya ilişkin geçici hükümler
MADDE 39
– (1) Bu Yönetmelik hükümlerine
uygun olan ve Yönetmeliğin geçerli olduğu tarihte sevk halinde olan ya da
antrepolarda veya serbest bölgelerde geçici depolanan eşyaya, gümrük
idaresine Yönetmeliğin geçerli olduğu tarihten itibaren dört ay içinde,
eşyanın 14 üncü madde hükümleri çerçevesinde doğrudan nakledilmiş olduğunu
gösteren belgelerle beraber ihracatçı ülkenin gümrük idaresince sonradan
verilmiş bir Menşe İspat Belgesinin sunulması kaydıyla tercihli rejim
uygulanabilir.
Diğer
hususlar
MADDE 40
– (1) Bu Yönetmelikte yer almayan
hususlar hakkında 7/10/2009 tarihli ve 27369 mükerrer sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinin ilgili hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 41
– (1) Bu Yönetmelik 1 Temmuz 2016
tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 42
– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini
Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.
Ekleri için tıklayınız.
|