|
İçişleri Bakanlığından:
SÜRÜCÜ ADAYLARI
VE SÜRÜCÜLERDE ARANACAK SAĞLIK ŞARTLARI İLE
MUAYENELERİNE DAİR YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK
YAPILMASINA
DAİR YÖNETMELİK
MADDE 1 – 26/9/2006 tarihli ve 26301 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Sürücü Adayları ve Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile
Muayenelerine Dair Yönetmeliğin 3 üncü maddesinde yer alan “birinci
fıkrasının (c) bendine” ibaresi “ikinci fıkrasına” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“MADDE 4
– (1) Sürücü ve sürücü adaylarının
muayeneleri; Sağlık Bakanlığına ve üniversitelere bağlı sağlık tesisleri,
aile sağlığı merkezleri ve Sağlık Bakanlığınca ruhsatlandırılan özel sağlık
kuruluşlarında görevli tabip veya uzman tabip tarafından bu Yönetmelik
hükümlerine göre yapılır ve sağlık raporu düzenlenir. Emniyet Genel Müdürlüğü
ve Jandarma Genel Komutanlığınca verilen eğitim sonrasında sürücü belgesi
alacak personelin sağlık raporları kendi kurum tabipliklerince de
verilebilir. Tabiplerce verilen sağlık raporlarında tabibin kaşe ve
imzasının bulunması gerekir. Tabiplerce verilen raporların gerçeğe uygun
olmadığının tespiti halinde bu raporlar geçersiz sayılır ve sorumlular
hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur. Bu tabipler
bir daha sürücü adayları ve sürücüler için sağlık raporu veremez. Bu husus
Emniyet Genel Müdürlüğüne bildirilir.
(2) Tabip tarafından, sürücü veya sürücü adayının
yapılan genel muayenesinde;
a) İşitme kaybı,
b) Günlük hayatı kısıtlayan denge problemi, baş
dönmesi nedeni olabilecek bir hastalık,
c) Uyku bozukluğu (Obstrüktif
uyku apnesi sendromu,
gündüz aşırı uyuklama hali),
ç) Malign tümör hikâyesi,
d) Eklem hareketlerinde kısıtlama,
e) Ekstremite noksanlığı,
f) Kas, tendon ve bağ
lezyonları,
g) Hipoglisemiye yol açabilecek ilaç kullanılan diabetes mellitus hastalığı,
ğ) Kalp-damar hastalığı (anjinal
yakınma, akut koroner sendrom tanısı, angioplasti, kalp yetmezliği, hipertansiyon, bilinç
bozukluğuna yol açabilecek ritim bozukluğu, kalıcı pil implantasyonu),
h) Organ yetmezliği (organ nakli geçirilmiş olması,
kronik böbrek yetmezliği ve diğer hayati önemi haiz organlarda dekompanse yetmezlik),
ı) Santral sinir sistemi hastalıkları,
i) Periferik sinir
sistemi hastalıkları,
j) Epilepsi,
k) Kas hastalıkları (myopati,
progresif muskuler distrofi, kas-sinir kavşak hastalıkları),
l) Ruh hastalığı (ağır akıl hastalığı, zeka geriliği, demans, kişilik
bozukluğu, ağır davranış bozukluğu),
m) Alkol bağımlılığı,
n) Psikotrop madde
bağımlılığı,
o) Görme derecelerinin 5 inci maddenin ikinci
fıkrasına uygun,
ö) Görme alanının uygun,
p) Renk körlüğü (Herhangi bir koşul aranmadan
sürücü olabilirler.),
r) Gece körlüğü (tavuk karası),
gün içinde yapılan yolculuklar ile sınırlı (gün doğumundan bir saat sonra,
gün batımından bir saat önce),
s) Derinlik duyusunun normal,
ş) Pitozis-hemipitozis,
t) Diplopi ve şaşılığı,
u) Blefarospazm,
katarakt, afaki, progresif
göz hastalığı,
ü) Monoküler görme (snellen eşeli ile görme derecelerinin 5 inci maddenin
ikinci fıkrasına uygun)
olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılır.
(3) Pratisyen tabip tarafından, sürücü/sürücü adayının
genel sağlık durumuna ilişkin yazılı beyanı alınarak ikinci fıkrada
tanımlanan durumlarının olup olmadığı yönünde ilk muayenesi yapılır. Bu
Yönetmeliğe göre sürücülüğe engel hali olmayanlara muayeneyi yapan tabip
tarafından uygun rapor verilir. Yapılan muayene sonucunda, sürücülüğe engel
hali tespit edilen veya ikinci fıkrada tanımlanan durumlardan bir veya
birkaçının olması veya hakkında karar verilemeyen sürücü/sürücü adayının
muayene bulguları ve sevke neden olan uzmanlık muayenesi hariç sürücü belgesi
alabileceği sağlık raporunda belirtilir ve ilgili uzman tabip/tabiplere
gönderilir. İlgili uzman tabip/tabipler tarafından sürücü/sürücü adayının
muayenesi yapılarak sağlık raporu verilir. Bu durumda, ilk muayene sonucunu
gösteren sağlık raporu ve uzman tabip/tabipler tarafından düzenlenecek
sağlık raporu birlikte geçerlidir. Ancak kişinin özel tertibatlı araç
kullanması gerektiği durumlarda ilgili uzman tabip/tabipler tarafından
sekizinci fıkraya göre işlem yapılır.
(4) 2918 sayılı Kanunun 45 inci maddesi kapsamında
il sağlık müdürlüğüne sevk edilen sürücüler il sağlık müdürlüğü tarafından;
sürücünün bedensel değişikliğinin ortopedik olması halinde; ortopedi ve travmatoloji uzmanı, diğer durumların tespiti halinde
ise ilgili branşta uzmanın bulunduğu hastaneye sevk edilir. İlgili uzman
tabip/tabipler tarafından yapılan muayene sonucunda sağlık raporu
düzenlenir. Bu sağlık raporu, gerek görülmesi halinde ilgili diğer uzman
tabip/tabiplerle birlikte muayene ve değerlendirme yapılarak düzenlenir.
(5) Kişinin, adına düzenlenen rapora itiraz hakkı
vardır. Rapora itiraz, raporun verildiği ilin il sağlık müdürlüğüne
yapılır. İl sağlık müdürlüğü raporun olumsuz olmasına neden olan tanıya
göre kişiyi, ilgili branş/branşlarda üçer uzmanın
bulunduğu hastaneye sevk eder. Kurul tarafından düzenlenen raporda
belirtilen karara göre işlem yapılır. Kişinin bu rapora da itirazının
olması durumunda; kişinin Sağlık Bakanlığınca belirlenecek bir kurul
tarafından sürücünün veya sürücü adayının muayene ve değerlendirmesi yapılır
ve karar verilir. Verilen karar kesin olup itiraz hakkı yoktur.
(6) Bütün branşlarda
yapılacak muayene açısından sürücü belgesi sınıfları aşağıda belirtildiği
şekilde iki gruba ayrılır:
a) Birinci grup: M, A1, A2, A, B1, B, BE ve F
sınıfları,
b) İkinci grup: C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE ve G
sınıfları.
(7) Sürücü adayı veya sürücünün sağlık şartları
nedeniyle araç kullanması belirli şartlara bağlanmış ise bu şart kod
numarası ile birlikte sağlık raporuna yazılır.
(8) Özel tertibatlı motorlu araç kullanılması
gereken durumlarda düzenlenen sağlık raporuna; tanı, sürücü belgesi
alabileceği ve özel tertibatlı araç kullanabileceği belirtilerek kod ve
sürücü belgesi sınıfı yazılmadan il sağlık müdürlüğü bünyesinde
oluşturulacak komisyona sevk edilir. İl sağlık müdür yardımcısı veya
görevlendireceği il sağlık müdürlüğü görevlisinin başkanlığında kişinin
sağlık raporunda belirtilen tanı ile ilgili branş
uzmanı/uzmanları ve valilikçe kamu kurum/kuruluşlarından veya ilgili meslek
odalarından görevlendirilecek bir makine mühendisinden oluşan komisyon
tarafından belirlenecek özel tertibat kod numarası ile hangi sınıf sürücü
belgesi alabileceği aynı sağlık raporunun ilgili bölümüne yazılır. Bu
komisyon il sağlık müdürlüğünce uygun görülen ilçelerde de oluşturulabilir.
İl sağlık müdürlüğü tarafından ihtiyaç duyulması halinde bu Komisyona
elektrik mühendisi dâhil edilebilir. Komisyon tarafından, aracın tadil
edilmesini müteakip sürücünün aracı kullanıp kullanamadığı kontrol
edilebilir.
(9) Sürücü ve araçlara ilişkin kod tablosu İçişleri
Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığınca
belirlenerek bu kurumların internet sitesinde yayımlanır. Sürücü adayları
ve sürücüler için düzenlenecek Sağlık Raporunun şekli ve içeriği Sağlık
Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığınca (Emniyet Genel Müdürlüğü) belirlenir.
(10) Sürücünün sağlık şartları ile araçta bulunması
gereken özel tertibatlara ilişkin kod numaraları, sürücü ve araçlara
ilişkin kod tablosuna uygun olarak sürücü belgesi ve araç tescil belgesinin
ilgili bölümüne yazılır.
(11) Bu Yönetmelik kapsamında Sağlık Bakanlığınca
Emniyet Genel Müdürlüğüne yapılacak bildirimler alt yapının uygun olması
halinde elektronik sistem üzerinden yapılır. Bu durumda ayrıca yazılı
olarak bildirimde bulunulmaz. Elektronik sistem üzerinden bildirimin mümkün
olmadığı durumlarda bildirimler yazılı olarak sağlık kuruluşları tarafından
en yakın trafik tescil kuruluşuna yapılır.”
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“MADDE 5
– (1) Sürücü/sürücü adayının motorlu bir aracı
kullanmak için gerekli olan yeterli görme keskinliğine sahip olduklarından
emin olunması için uygun değerlendirilme yapılır. Kişilerin görme
keskinliğinin yetersiz olduğuna ve/veya göze ait bir hastalığa dair bir
şüphe söz konusu olduğunda, uzman tabip tarafından muayene edilir.
(2) Görme derecesi snellen
eşeli ile ölçülmelidir.
a) Birinci grup sürücülerde düzeltmeli veya
düzeltmesiz olarak bir gözün görmesi 0,1 den aşağı olmamak şartıyla her iki
gözün görme derecesi toplamı 1,0 (tam) olmalıdır.
b) İkinci grup sürücülerde düzeltmeli veya
düzeltmesiz olarak az gören gözün görmesi 0,6 ve iyi gören gözün görmesi
0,8 den aşağı olmamalı veya sağ göz 0,7 ve sol göz 0,7 olmalıdır.
c) Monoküler sürücülerde
görme gücü gören gözde 1,0 (tam) olmalıdır.
(3) Görme düzeltmesi;
a) Gözlükle düzeltme kabul edilir. Ancak araç
kullanırken sürücü gözlüğünü takmak zorundadır.
b) Kontakt lens ile
düzeltme kabul edilir. Ancak araç kullanırken kontakt
lenslerin takılması zorunludur.
(4) Görme alanı;
a) Santral 20 derece içerisinde skotom
olmamalıdır. Her iki gözde santral skotom
olanlar, hiçbir sınıf sürücü belgesi alamaz. Tek gözde santral skotom olanlar ve ikinci fıkranın (c) bendindeki görme
derecesine sahip olanlar monoküler sürücü belgesi
alabilir.
b) Periferik görme alanı;
yatay düzlemde her iki gözde ayrı ayrı görme
alanı 120 dereceden daha az olamaz. 120 dereceden daha az görme alanına
sahip olanlar sürücü belgesi alamaz. İki gözden herhangi birinde 120
dereceden az görme alanı olanlara monoküler
sürücü belgesi verilir.
c) Periferik görme alanı
kayıpları; yatay düzlemde uzanan 3 veya daha fazla kayıp kümesi ya da
herhangi bir uzunlukta ancak tek nokta genişliğinde, başkaca kayıp alana
dokunmayan, yatay hattı kesen ya da yatay hatta dokunan, dik uzanımlı görme
alanı kayıplarıdır.
ç) Kabul edilmeyen santral görme kayıpları;
1) Santral 20 dereceye kadar olan alanda küme
şeklinde veya tek nokta tarzında kayıp olmamalıdır.
2) Hemianopsi ya da kadranopsi uzantısı olan santral görme alanı kayıplarından,
gece körlüğü, glokom, retinopati gibi organik ve
ilerleyici tabiatta olan hastalıklarda görme alanı defektlerinde
normal binoküler görme alanı şartı aranır.
(Dördüncü fıkranın (a) bendi uygulanır.) Binoküler
homonium ya da bitemporal
defektler-hemianopik ya
da kadranopik defektler
sürüş için güvenli kabul edilmez ve bu şahıslar sürücü olamaz.
(5) Derinlik duyusu: İki gözü olanlarda derinlik
duyusu olmalıdır. Monoküler olanlarda en az
üzerinden bir yıl geçmiş olmalıdır.
(6) Gece körlüğü olanlar gün doğumunun bir saat
sonrasından itibaren gün batımından bir saat öncesine kadar araç
kullanabilirler.
(7) Renk körlüğü olanlar, herhangi bir koşul
aranmadan sürücü olabilir.
(8) Pitozis-Hemipitozis;
a) Görme derecesi ne olursa olsun iki gözünde tam pitozisi olanlara sürücü belgesi verilmez. Tek taraflı pitozisi olup pupili kapalı
kişiler monoküler gibi işlem görür.
b) Monoküler veya binoküler kişilerde, ameliyatla düzeltilmiş veya
ameliyatsız olarak hemipitozisi olanlarda, üst kapak
kenarı primer pozisyonda iken pupillanın
üst kenarına kadar iniyor, fakat pupilla alanını
engellemiyorsa ve görme dereceleri ikinci fıkraya uygun ise sürücü belgesi
verilir.
(9) Diplopi (monokülerler dahil) ve paralitik
şaşılığı olanlara görme dereceleri ne olursa olsun sürücü belgesi verilmez.
Diplopi tanısı konulduğu anda sürücünün sürücü
belgesine el konulmak üzere Emniyet Genel Müdürlüğüne bildirilir. Tedavi
ile diplopi ve paralitik
şaşılığın düzelmesi durumunda uzman tabibin kanaati ile sürücü belgesi verilebilir.
(10) Şaşılığı mevcut olup da binoküler
görmesi olan ve görme dereceleri ikinci fıkradaki şartlara uygun olanlara
sürücü belgesi verilebilir.
(11) Blefarospazm;
a) Hafif (1 dakikada 5 kez oluşan) olduğu
durumlarda sürücü belgesi verilir.
b) Orta derecede (1 dakikada 6-10 kez oluşan) ise, botulinum toksini kullanımı ile (a) bendindeki tanıma
uyuyorsa sürücü belgesi verilir.
c) Ciddi (1 dakikada 10’dan fazla oluşan) blefarospazmda ara ara tedavi
edilebiliyor olsa dahi sürücü belgesi verilmez.
(12) Katarakt hastalığında, her bir grup için
asgari standartlar mevcut olmak koşuluyla, tıbbi görüş doğrultusunda ve
tıbbi kanaatte öngörülen aralıkta muayene ve kontrolleri yapılmak üzere bu
maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarındaki şartları taşımak kaydıyla sürücü
belgesi verilir.
(13) Afaki;
a) Tek veya iki taraflı afak olanlara ikinci grup
sürücü belgesi verilmez.
b) Tek veya iki taraflı afak olanlar ameliyattan 6
ay sonra bu maddenin ikinci fıkrasının (a) bendindeki görme şartlarına
sahip iseler birinci grup sürücü belgesi verilir.
c) Psödofaklar; görme
dereceleri bu maddenin ikinci fıkrasındaki şartlara uygun ise sürücü
belgesi alabilir.
(14) Progresif
hastalıklar;
a) Görmeyi zamanla azaltabilecek hastalıklarda
(katarakt, makula dejenerasyonu,
retinopatiler gibi) görme durumu ikinci fıkradaki
şartlara uysa dahi, bu sürücülerin muayeneleri yılda 1 kez tekrarlanır.
(15) Şahsın tek gözü var, diğer gözü yok ise veya
sadece bir gözünü kullanabiliyor diğer gözde görme yeterli değilse (İkinci
fıkranın (a) bendi); (Monoküler vizyon var ise)
a) Görme gücü kriteri, gören gözün en az 1.0 görme keskinliği olmalıdır.
b) Görme alanı, şahsın yatay görüş alanı 120
dereceden daha az olmamalıdır.
c) Eğer şahıs herhangi bir nedenle hayatının
herhangi bir döneminde tek gözlü (monoküler) olma
durumuna gelmiş ise; olayın üzerinden en az 1 yıllık adaptasyon süreci
geçmeli ve sonunda şahsın 120 dereceden daha az olmamak koşuluyla görüş
alanına sahip olduğu saptanmış olmalıdır.
ç) Monoküler kişiler;
1) Birinci grup sürücü belgesi sınıflarından
alabilir.
2) Ambulans, resmi veya ticari araç kullanamaz.
3) Kendileri açısından konulan kurallara uyup
uymadıklarının denetlenebilmesi için sürücü belgelerine monoküler
kodu yazılır.
4) Kullanacakları araçların içinde, sağında ve solunda
olmak üzere en az 3 adet ayna bulunması zorunludur.
5) Sürücü belgesi aldıktan sonra her yıl bir göz
tabibinden sağlık raporu almaları zorunludur.
6) Kullanacakları araçların azami hız sınırları; yerleşim
yeri içinde 50, yerleşim yeri dışında 18/7/1997
tarihli ve 23053 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik
Yönetmeliğinin 100 üncü maddesinde belirtilen hız sınırlarından 10 km daha
az olmalıdır.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 6
– (1) İç hastalıklarından diabetes mellitusda;
a) Ağır diabetes mellitus vakalarında; kişinin araç kullanmasını olumsuz
etkileyecek ölçüde kronik komplikasyonları olan
(ağır retinopati ve/veya ağır nefropati
ve/veya ağır nöropati gibi) ve/veya insülin ve/veya oral antidiyabetik
kullanmak zorunda olup sık hipoglisemiler nedeni ile kan şekeri regulasyonu sağlanamayan labil
kan şekerine sahip olanlara, kalıcı hipoglisemi duyarsızlığı olanlara ve
durumu sağlık raporu ile tespit edilenlere sürücü belgesi verilmez.
b) Tam bir hipoglisemi bilincine ve risk anlayışına
sahip, ancak (a) bendi dışında kalan diyabetlilere, birinci grup sürücüler
için en fazla beş yıl, ikinci grup sürücüler için en fazla üç yıl
aralıklarla muayene ve tetkik edilmek suretiyle sürücü belgesi verilebilir.
c) Duyarsız hipogliseminin tespit edilmesi halinde;
tespiti yapan tabip/kuruluş tarafından 4 üncü maddenin onbirinci
fıkrası kapsamında bildirimde bulunulur.
ç) Diyabet tanısı konulmuş kişiler ilk muayenede ve
kontrollerde diyabetli olduklarını bildirmekle yükümlüdür.
(2) Kalp-Damar Hastalıkları;
a) Anjinal yakınması
olanlara; akut koroner sendrom (Stabil olmayan angina pektoris, ST
yükselmeli miyokard infarktüsü
ve ST yükselmesiz miyokard infarktüsü)
tanısı almış olanlara ve koroner arter bypass cerrahisi uygulanan
sürücü/sürücü adaylarına gerekli medikal tedavi ve/veya invaziv
girişimleri tamamlandıktan 6 hafta sonra yapılacak olan uzman tabip
kanaatine göre sürücü belgesi verilir.
b) Anjiyoplasti işlemi
uygulanmış ikinci grup sürücü/sürücü adaylarına işlemden 6 hafta sonra
yapılacak olan uzman tabip kanaatine göre sürücü belgesi verilir.
c) Kalp atım sayısı çok düşük (dakikada 40’ın
altı), atrioventriküler bloklu ve hasta sinüs
sendromu olanlardan kalıcı kalp pili takılmamış olanlara kardiyoloji uzmanı
kanaatine göre
sürücü belgesi verilir.
ç) Kalıcı pil implantasyonu
ve başarılı kateter ablasyonu
yapılan ikinci grup sürücü/sürücü adaylarına işlemden 6 hafta sonra
kardiyoloji uzmanı kanaatine göre sürücü belgesi verilir.
d) İmplante edilebilir kardiyoverter defibrilatör implantasyonu yapılmış olan sürücü/sürücü adaylarına
kardiyoloji uzmanı kanaatine göre sürücü belgesi verilir.
e) Hipertansiyonu olan ve maksimal
tedaviye rağmen istirahat TA: 200/120 mmHg nin üzerinde olan sürücü/sürücü adaylarına ikinci grup
sürücü belgesi verilmez.
f) Hipertrofik kardiyomiyopati ve dilate kardiyomiyopati tanısı konmuş semptomatik
olan sürücü/sürücü adaylarına kardiyoloji uzmanı kanaatine göre sürücü belgesi verilir.
g) Kalp yetersizliği ve kapak hastalığı tanısı
konan ve ağır semptomatik (NewYork
Kalp Cemiyeti Sınıf 3-4) olan sürücü/sürücü adaylarına kardiyoloji uzmanı kanaatine göre
sürücü belgesi verilir.
ğ) Konjenital kalp
hastalığı tanısı konmuş olanlardan kompleks veya
ciddi kardiyak problemi olanlara sürücü belgesi verilmez. Diğer konjenital hastalığı olanlar ve başarılı cerrahi onarım
yapılmış olanlara belirli aralıklarla kontrolden geçmek kaydıyla
kardiyoloji veya kardiyovasküler cerrahi uzmanı kanaatine göre
sürücü belgesi verilir.
(3) Organ yetmezliğinde;
a) Hayati önemi haiz organlarında dekompanse yetmezliği olanlara sürücü belgesi verilmez.
b) Büyük organ nakli geçirmiş olanlara veya kronik
böbrek yetmezliği olup diyaliz tedavisi görenlere, ilgili uzmanın görüşü
alınmak suretiyle sürücü belgesi verilir.
(4) Sürücü adaylarında yapılacak laboratuvar testleri tabibin takdirine bağlıdır.”
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 7 nci
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 7
– (1) İşitme ile ilgili olarak;
tabip tarafından, işitmenin normal kabul edilmesi için kişinin gürültüsüz
ortamda dudak okumasına imkan vermeyecek şekilde
normal konuşma sesi veya güçlü fısıltı ile değerlendirmesi yapılır. İşitme
kaybı şüphesi olması durumunda kişi uzman tabibe yönlendirilir.
a) İlgili uzman tabip tarafından gerek görülmesi
halinde kişinin; Sağlık Bakanlığı veya Üniversitelere bağlı kurumlarda bir odyolog veya odyometrist
tarafından saf ses ve konuşma odyometrisi
yapılır. Saf ses ortalaması; 500, 1000 ve 2000 Hz frekanslarda elde edilen
hava yolu işitme eşiklerinin aritmetik ortalaması ile her iki kulak için
ayrı ayrı belirlenir. İşitme kaybı olanlarda
gerektiğinde işitme cihazı ile işitme testi tekrar edilip işitme cihazlı
eşikler belirlenir.
b) Birinci grup sürücü belgeleri için;
1) En az bir kulakta işitme cihazsız veya cihazlı
saf ses ortalaması 35 dB veya daha iyi ise
yeterli kabul edilir. Bu kriteri işitme cihazı ile sağlayanların sağlık raporlarında
işitme cihazı kullanma kodu belirtilir. İşitsel implant
kullanan sürücü/sürücü adaylarına da bu bendde
belirtilen şartları sağlamaları halinde birinci grup sürücü belgesi
sınıfları verilebilir.
2) (1) numaralı alt bentte belirtilen kriteri sağlayamayanlar ve tam işitme-konuşma engelli
olanlar aynı kategoride değerlendirilir. Bu kişilerin kullanacakları araçta
kişinin görüş açısını artırmaya yönelik ayna tertibatı ve ek-2’ deki işaret
kullanılmalıdır.
3) Bu bende göre sürücü belgesi verilebilen kişiler
ambulans, resmi veya ticari araç kullanamazlar.
c) İkinci grup sürücü belgeleri için; her iki
kulakta işitme cihazsız veya işitme cihazı ile saf ses ortalaması 35 dB veya daha iyi ise yeterli kabul edilir. Bu kriteri işitme cihazı ile sağlayanların sürücü
belgelerine işitme cihazı kullanma kodu belirtilir. İşitsel implant kullanan sürücü/sürücü adaylarına bu bendde belirtilen şartları sağlamaları halinde ikinci
grup sürücü belgesi sınıfları verilebilir.
(2) İleri derecede ses kısıklığı, solunum bozukluğu
ve ileri derecede konuşma bozukluğu olanlar ambulans, resmi veya ticari
araç kullanamazlar, bu kişilere ikinci grup sürücü belgesi sınıfları
verilemez.
(3) Kalıcı trakeostoması
olanlara ambulans, resmi veya ticari amaçlı yolcu taşıyan araçları
kullanmamak kaydıyla her iki gruptaki sürücü belgesi sınıfları verilebilir.
(4) Günlük hayatı kısıtlayan denge problemleri ile
ilgili;
a) Tedavi edilemeyen veya kontrol edilemeyen baş
dönmesi rahatsızlığı olan kişilere sürücü belgesi verilmez.
b) Sürücü/sürücü adaylarında baş dönmesine neden
olabilecek hastalıklardan herhangi birinin teşhis edilmesi durumunda,
sürücü belgesi alması için gereken medikal ve/veya cerrahi müdahalelerden
en erken 2 ay sonra sağlık kurulu raporu düzenlenir. Bu raporda ikinci grup
sürücü belgesi sınıflarından alıp alamayacağı ile ambulans, resmi veya
ticari araç kullanıp kullanamayacağı belirtilir.
(5) Obstrüktif Uyku Apnesi Sendromu ile ilgili olarak;
a) Ağır derecede apnesi
olanlar (AHI>30/saat) veya orta derecede apne
(15<AHI<30) ile birlikte gündüz uyuklama hali tespit edilenler tedavi
görmeden sürücü belgesi alamazlar.
b) Uyku apnesinin kontrol
altına alındığı
veya tedavi edildiği; en az bir uyku sertifikalı doktor
(göğüs hastalıkları, psikiyatri, nöroloji, KBB uzmanı) ve bir KBB uzmanı
olan üçlü heyet tarafından tespit edilen kişilere sürücü belgesi
verilebilir. Hastalığın şiddeti, tedaviden alınan cevap, hasta PAP tedavisi
uyumu gibi faktörler dikkate alınarak; ikinci grup sürücü belgesi
sınıflarından alıp alamayacağı ile ambulans, resmi veya ticari araç
kullanıp kullanamayacağı raporda belirtilir.
c) Vücut kitle endeksi (VKE) 33 ve üzerinde olan
kişilerden şikayetine bakılmaksızın tüm gece polisomnografi testi istenir.
ç) Tanıklı apnesi ve
gündüz uyuklama hali olan kişilerden vücut kitle endeksine bakılmaksızın
tüm gece polisomnografi testi istenir.
(6) Malign (Kötü huylu)
tümörler ile ilgili olarak;
a) Malign hastalığı ve
santral sinir sistemi metastazı olanlar ile malign
hastalığın kontrol dışına çıkması nedeniyle genel durum bozukluğu ve
düşkünlüğü olan kişilere sürücü belgesi verilmez.”
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesi başlığı ile
birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Kas iskelet
sistemi muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 8 – (1) Eklem hareketlerinden;
a) Vertebra (boyun ve
bel) hareketleri, kişinin baş ve boynunu arkaya döndürmesini ve bakmasını
%50’den fazla engelleyen boyun vertebra ve boyun
bölgesi hastalıklarında sürücü belgesi verilmez. Lumbal
vertebra eğilme ve dönme hareketlerini %75’den
fazla engelleyen durumlarda da sürücü belgesi verilmez.
b) Diğer eklem hareketleri, her iki omuz ve/veya
dirsek artrodezinde veya fonksiyonel olmayan
ankilozlarında sürücü belgesi verilmez. Simetriği sağlam olan tek büyük
eklem ankiloz veya atrodezinde, ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi rehabilitasyon
uzmanının raporu ile birinci grup sürücü belgesi sınıfları verilebilir.
Ancak bu belgelerle iki tekerlekli motorlu araçlar kullanılamaz.
c) El eklemleri, her iki elin baş ve işaret
parmaklarının hareketlerinin % 75’ten fazla kaybında ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi rehabilitasyon uzmanı
raporu ile birinci grup sürücü belgesi sınıfları verilebilir. Ancak bu
belgelerle iki tekerlekli motorlu araçlar kullanılamaz. Bundan daha az
hareket sınırlılığı yapan el parmaklarında fonksiyonel durumdaki ankiloz ve
artrodezlerde ortopedi uzmanı ve/veya fizik
tedavi ve rehabilitasyon uzmanının raporu ile
birinci grup sürücü belgesi sınıfları verilebilir. Bir eldeki baş ve işaret
parmağı dışındaki iki parmaktaki ankilozlarda ikinci grup sürücü belgesi
sınıfları verilemez.
(2) Ekstremite
noksanlığında;
a) Bir elin başparmak veya başparmak dışında iki
parmak noksanlığı veya noksan sayılacak şekilde fonksiyon kaybı olanlarda,
ortopedi uzmanının ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon
uzmanının görüşleri doğrultusunda birinci grup sürücü belgesi sınıfları
verilebilir. Her iki el başparmak
noksanlığında ve/veya ileri derece fonksiyon kaybı olanlara sadece F sınıfı
sürücü belgesi verilebilir.
b) Üst ekstremitenin dışında ekstremite
noksanlığının (doğuştan veya sonradan) olması halinde ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon
uzmanının raporu uyarınca birinci grup sürücü belgesi sınıfları verilir.
Üst ekstremitenin tek taraflı noksanlığında da
ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi
rehabilitasyon uzmanının kanaatiyle, birinci grup sürücü belgesi sınıfları
verilebilir. Ancak bu bentte belirtilen sürücü belgesi sınıfları ile iki
tekerlekli motorlu araçlar kullanılamaz.
c) Alt ekstremite diz
altı amputasyonlarında protezle fonksiyon
kazananlar ile protezle fonksiyon uyumu iyi olmayanlardan, özel tertibatlı
araç kullanabilecek durumda olanlara ortopedi ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı kanaatine göre birinci grup sürücü
belgesi sınıfları verilir. Bunun dışındaki alt ekstremite
noksanlık veya amputasyonlarında, ortopedi ve travmatoloji uzmanı ve/veya fizik tedavi ve
rehabilitasyon uzmanı kanaatine göre birinci grup sürücü belgesi sınıfları
verilir. Ancak bu bentte belirtilen sürücü belgesi sınıfları ile iki
tekerlekli motorlu araçlar kullanılamaz.
(3) Kas, tendon ve bağ
lezyonlarının kalça, diz ve ayak bileği eklemlerini veya bu eklemleri
oluşturan kemik hareketlerini % 50’den az bozduğu ortopedi ve travmatoloji veya fizik tedavi ve rehabilitasyon
uzmanınca belirlenenlere birinci grup sürücü belgesi sınıfları verilir.
Ancak bu bentte belirtilen sürücü belgeleri ile iki tekerlekli motorlu
araçlar kullanılamaz. Bunun dışındaki durumlarda, ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon
uzmanının vereceği rapora göre işlem yapılır.
(4) Sürücü/sürücü adayının sağlık şartları
nedeniyle araç kullanması belirli şartlara (ortez-protez) bağlanmış
ise tanı, gerekli ise kontrolün süresi, sürücü belgesi sınıfı ve özel
tertibatlı araç kullanabileceği belirtilerek kod yazılmadan 4 üncü maddenin
sekizinci fıkrası kapsamında oluşturulan komisyona sevk edilir.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 9 uncu maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“MADDE 9
– (1) Ruh sağlığı
hastalıklarından; ister doğumsal isterse hastalığa, travma
veya beyin sinir ameliyatına bağlı oluşmuş ağır akıl hastalığı olanlar,
zeka geriliği olanlar, demans (bunama) ve/veya
yaşlılığa bağlı davranış bozukluğu olanlar, muhakeme, davranış ve uyumu
belirgin ölçüde bozacak düzeyde kişilik bozukluğu, dürtü kontrol bozukluğu
ve ağır davranış bozukluğu olanlar ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı
tarafından değerlendirilir. Buna göre.
a) Sürücü belgesi verilemeyecek durumlar şunlardır;
1) Zekâ geriliği (IQ düzeyi 79 ve altı),
2) Bunama,
3) Dikkat bilinci, duygu ve heyecanı düşünceyi bozan
sürekli bir hastalığın ya da ilaç kullanımının olması,
4) Alkol bağımlılığı olanlar veya alkollü araç
kullanmaktan vazgeçmeyenler,
5) Uyuşturucu veya uyarıcı maddelere bağımlı
olanlar veya bağımlı olmasa da düzenli olarak kullananlar.
b) Sürücü belgesinin geçici olarak verilemeyeceği
durumlar şunlardır;
1) Psikotik bozukluk,
akut alevlenme dönemlerinde kişinin sürücü belgesi geri alınır. Patolojinin
düzelmesi ya da tedaviye yanıtın oluşması için geçecek en az 3 aylık süre
sonunda yeniden muayene şartı aranır. Bu sürenin sonunda durumu sürücü
olmaya uygunsa 6 ayda bir kontrol şartıyla sürücü belgesi geri verilebilir.
Ancak şizofreninin tedavi yanıtı düşüklüğü ve kronikleşme eğilimi
göstermesi ya da kullanılan ilaçların giderilemeyen yan etkilerinin varlığı
gibi durumlarda sürücü belgesinin kalıcı olarak alınması kararı da
verilebilir.
2) Kanıtlanmış, uzun süreli bir alkol almama
döneminden sonra, uzman tabiplerin görüşlerine ve düzenli tıbbi kontrollere
başvurularak, geçmişte alkol bağımlısı olan kimselere sürücü belgesi
verilebilir. Sürücü belgesinin yenilenmesi de aynı şartlara tabidir.
3) Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanım
bozukluğu ya da bağımlılığı olan kişilerde remisyon
ölçütleri karşılanana kadar sürücü belgesinin en az 6 ay süreyle geri
alınmasına karar verilir. Remisyon sonrası
hastalığın gidişatı, yeti yitimi ve kullanılan ilaçların özelliklerine göre
kontrol süresi belirlenir. Tedavi yanıtı düşük ve kronikleşme eğilimi
göstermesi ya da kullanılan ilaçların giderilemeyen yan etkilerinin varlığı
gibi durumlarda kalıcı olarak sürücü belgesinin alınması kararı
verilebilir.
4) Bipolar duygu durum
bozukluğu, psikotik özellikli depresyon
durumlarında: kişinin durumuna göre
akut dönemlerde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilir. Subakut ve remisyon
durumlarında sürücü belgesi kontrol muayeneleri koşuluyla geri verilir.
Kontrol muayenelerinin süre ve aralıklarının raporda belirtilmesi gerekir.
5) Dürtü denetimi bozukluğu, patlayıcı dürtü
bozukluğu, sınır kişilik (dürtüsellik yüksekse), antisosyal
kişilik (dürtüsellik yüksekse) bozukluklarında kalıcı olarak sürücü
belgesinin geri alınmasına karar verilebilir.
6) Bu bentte tanımlanan durumlara sahip sürücülere
ikinci grup sürücü belgesi sınıfları verilemez, ambulans, resmi veya ticari
araç kullanamazlar.
7) Bu bent kapsamında sürücü belgesinin geri
alınmasına ilişkin verilen kararlar hakkında 4 üncü maddesinin onbirinci fıkrası kapsamında bildirimde bulunulur.
(2) Sinir Hastalıklarından;
a) Santral sinir sistemi ile ilgili doğuştan veya sonradan
geçirilmiş veya cerrahi girişime bağlı hastalıklarla ortaya çıkan uzuvların
parezi ve paralizileri (duyusal, motor,
koordinasyon ve denge açısından), araç kullanmasını ve trafik güvenliğini
engelleyecek şekilde olanlara sürücü belgesi verilmez.
b) Periferik sinir
sisteminin etkilenmesi sonucu ortaya çıkan uzuvlarda parezi
ve paraliziler araç kullanmayı ve trafik güvenliğini engelleyecek şekilde
olanlara sürücü belgesi verilmez. İki ayağı felçli (parapleji),
diğer vücut fonksiyonları normal olan şahıslara birinci grup sürücü belgesi
sınıfları verilebilir. Ayrıca ambulans, resmi veya ticari araç
kullanamazlar.
c) Epilepsi hastalarına aşağıda sayılan hallerde
sadece birinci grup sürücü belgesi sınıfları verilebilir. Bu sürücüler
ambulans, resmi veya ticari araç kullanamazlar.
1) Şuur kaybının olduğu epilepsi hastalarının altı
aylık periyodlarla kontrol muayenesini
yaptırdıklarını, beş yıl boyunca nöbet geçirmediklerini ve antiepileptik ilaçları kullanmadıklarını belgelemeleri
halinde durumları nöroloji sağlık kurulunda değerlendirilir. Sürücü belgesi
alabileceğine dair rapor düzenlenmesi halinde kontrol süresi raporda
belirtilir.
2) Direksiyon başında tekrarlanma olasılığı
olmayan, fark edilir bir uyarıcı nedeniyle uyarılmış epilepsi nöbeti
geçiren kişilere nöroloji uzmanının kanaatine göre sürücü belgesi
verilebilir.
3) İlk veya tek uyarılmamış epilepsi nöbeti geçiren
kişilerin altı aylık periyodlarla kontrol
muayenesini yaptırdıklarını, üç yıl boyunca nöbet geçirmediklerini ve antiepilepsi ilaçları kullanmadıklarını belgelemeleri
halinde durumları nöroloji sağlık kurulunda değerlendirilebilir.
4) Sadece uykuda geçirilen epilepsi nöbeti olan
kişiler altı aylık periyodlarla kontrol
muayenesini yaptırdıklarını, beş yıl boyunca nöbet geçirmediklerini ve antiepileptik ilaçları kullanmadıklarını belgelemeleri
halinde durumları nöroloji sağlık kurulunda değerlendirilebilir.
5) Bilinci veya hareket etme yetisini etkilemeyen
nöbet geçiren kişilerde 6 aylık periyodlarla
kontrol muayenesini yaptırdıklarını, beş yıl boyunca nöbet geçirmediklerini
ve antiepileptik ilaçları kullanmadıklarını
belgelemeleri halinde durumları nöroloji sağlık kurulunda
değerlendirilebilir.
6) Tedavi edici epilepsi cerrahisi uygulanan
kişiler (1) numaralı alt bende göre değerlendirilir.
7) Bu bent kapsamında nöroloji sağlık kurulunca
yapılacak tıbbi değerlendirmede, ayrıntılı nörolojik inceleme, elektroensefalografi ve nörogörüntüleme
yapılır.
8) Epilepsi tanısı konulan ve araç kullanmalarında
sakınca bulunan ya da araç kullanmaları belirli şartlara bağlanan kişiler
hakkında 4 üncü maddenin onbirinci fıkrası
kapsamında bildirimde bulunulur.
ç) Progresif seyirli,
fonksiyon kaybına neden olan parkinson hastalığı,
multipl skleroz, motor nöron hastalığı gibi nörodejeneratif hastalıkları bulunan kişilere yılda bir
kez nöroloji uzmanı muayenesinden geçmek kaydıyla hastalıklarındaki
fonksiyon kayıplarına göre değerlendirme yapılarak sürücü belgesi
verilebilir.
(3) Kas
hastalıklarından myopati ve progresif
muskuler distrofisi, myotonisi ve kas-sinir kavşak hastalıkları olan
şahıslardan trafik güvenliğini engelleyecek şekilde olanlara sürücü belgesi
verilmez. Trafik güvenliğini engelleyecek şekilde olmayanlara yılda bir kez
muayene olmak kaydıyla birinci grup sürücü belgesi sınıflarından verilebilir.
Ancak bu fıkrada belirtilen sürücü belgeleri ile iki tekerlekli motorlu
araçlar, ambulans, resmi veya ticari araçlar kullanılamaz.
(4) Kişide bilinç kaybının yaşandığı ancak epilepsi
tanısı konulmayan diğer durumlarda nöroloji uzmanınca bilinç kaybının sürüş
esnasında tekrarlama riskine göre değerlendirilir.”
MADDE 8 –
Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan
Ek-1 yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 9 –
Bu Yönetmelik 1/1/2016
tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 10
– Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık
ve İçişleri Bakanları birlikte yürütür.
|