T

MADDE 1.- (1) Bu Kanunun amacı, ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin usûl ve esasları düzenlemektir.

MADDE 2.- (1) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin kurallar hükümlülerin ırk, dil, din, mezhep, milliyet, renk, cinsiyet, doğum, felsefî inanç, millî veya sosyal köken ve siyasî veya diğer fikir yahut düşünceleri ile ekonomik güçleri ve diğer toplumsal konumları yönünden ayırım yapılmaksızın ve hiçbir kimseye ayrıcalık tanınmaksızın uygulanır.

(2) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazında zalimane, insanlık dışı, aşağılayıcı ve onur kırıcı davranışlarda bulunulamaz.

MADDE 3.- (1) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı ile ulaşılmak istenilen temel amaç, öncelikle genel ve özel önlemeyi sağlamak, bu maksatla hükümlünün yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, hükümlünün; yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara, nizamlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmaktır.

MADDE 5.- (1) Mahkeme, kesinleşen ve yerine getirilmesini onayladığı cezaya ilişkin hükmü Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Bu hükme göre cezanın infazı Cumhuriyet savcısı tarafından izlenir ve denetlenir.

MADDE 6.- (1) Hapis cezalarının infaz rejimi, aşağıda gösterilen temel ilkelere dayalı olarak düzenlenir:

a) Hükümlüler ceza infaz kurumlarında güvenli bir biçimde ve kaçmalarını önleyecek tedbirler alınarak düzen, güvenlik ve disiplin çerçevesinde tutulurlar.

b) Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin düzenli bir yaşam sürdürmeleri sağlanır. Hürriyeti bağlayıcı cezanın zorunlu kıldığı hürriyetten yoksunluk, insan onuruna saygının korunmasını sağlayan maddî ve manevî koşullar altında çektirilir. Hükümlülerin, Anayasada yer alan diğer hakları, infazın temel amaçları saklı kalmak üzere, bu Kanunda öngörülen kurallar uyarınca kısıtlanabilir.

c) Cezanın infazında hükümlünün iyileştirilmesi hususunda mümkün olan araç ve olanaklar kullanılır. Hükümlünün kanun, tüzük ve yönetmeliklerle tanınmış haklarının dokunulmazlığını sağlamak üzere cezanın infazında ve iyileştirme çabalarında kanunîlik ve hukuka uygunluk ilkeleri esas alınır.

d) İyileştirmeye gereksinimleri olmadığı saptanan hükümlülere ilişkin infaz rejiminde, bu hükümlülerin kişilikleriyle orantılı bireyselleştirilmiş programlara yer verilmesine özen gösterilir ve bu hususlar yönetmeliklerde düzenlenir.

e) Cezanın infazında adalet esaslarına uygun hareket edilir. Bu maksatla ceza infaz kurumları kanun, tüzük ve yönetmeliklerin verdiği yetkilere dayanarak nitelikli elemanlarca denetlenir.

f) Ceza infaz kurumlarında hükümlülerin yaşam hakları ile beden ve ruh bütünlüklerini korumak üzere her türlü koruyucu tedbirin alınması zorunludur.

g) Hükümlünün infazın amacına uygun olarak kanun, tüzük ve yönetmeliklerin belirttiği hükümlere uyması zorunludur.

h) Kanunlarda gösterilen tutum, davranış ve eylemler ile kurum düzenini ihlâl edenler hakkında Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır. Cezalara, Kanunda belirtilen merciler, sürelerine uygun olarak hükmederler. Cezalara karşı savunma ve itirazlar da Kanunun gösterdiği mercilere yapılır.

MADDE 7.- (1) Hapis cezalarının infazında hükümlülerin iyileştirilmeleri amacını güden programların başarısı, elde ettikleri yeni tutum ve becerilerle orantılı olarak ölçülür. Bunun için iyileştirme çabalarına yönelik olarak hükümlünün istekli bulunması teşvik edilir.

(2) Hapis cezasının, kendisinde var olan zararlı etki yapıcı niteliğini mümkün olduğu ölçüde azaltacak biçimde düzenlenecek programlar, usûller, araçlar ve zihniyet doğrultusunda yerine getirilmesi esasına uyulur. İyileştirme araçları hükümlünün sağlığını ve kişiliğine olan saygısını korumasını sağlayacak usûl ve esaslara göre uygulanır.

MADDE 8.- (1) Kapalı ceza infaz kurumları, iç ve dış güvenlik görevlileri bulunan, firara karşı teknik, mekanik, elektronik veya fizikî engellerle donatılmış, oda ve koridor kapıları kapalı tutulan, ancak mevzuatın belirttiği hâllerde aynı oda dışındaki hükümlüler arasında ve dış çevre ile temasın olanaklı bulunduğu, yeterli düzeyde güvenlik sağlanmış ve hükümlünün gereksinimine göre bireysel, grup hâlinde veya toplu olarak iyileştirme yöntemlerinin uygulanabileceği tesislerdir.

MADDE 9.- (1) Yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumları, iç ve dış güvenlik görevlilerine sahip, firara karşı teknik, mekanik, elektronik ve fizikî engellerle donatılmış, oda ve koridor kapıları sürekli kapalı tutulan, ancak mevzuatın belirttiği hâllerde aynı oda dışındaki hükümlüler arasında ve dış çevre ile temasların geçerli olduğu sıkı güvenlik rejimine tâbi hükümlülerin bir veya üç kişilik odalarda barındırıldıkları tesislerdir. Bu kurumlarda bireysel veya grup hâlinde iyileştirme yöntemleri uygulanır.

(2) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar ile süresine bakılmaksızın, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek veya bu örgütün faaliyeti çerçevesinde, Türk Ceza Kanununda yer alan;

e) Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlardan (madde 309, 310, 311, 312, 313, 314, 315),

(3) Eylem ve tutumları nedeniyle tehlikeli hâlde bulunan ve özel gözetim ve denetim altında bulundurulmaları gerekli olduğu saptananlar ile bulundukları kurumlarda düzen ve disiplini bozanlar veya iyileştirme tedbir, araç ve usûllerine ısrarla karşı koyanlar bu kurumlara gönderilirler.

(4) Birinci fıkrada tanımı yapılan kurumların ihtiyacı karşılama bakımından yetersiz olması hâlinde, diğer kapalı ceza infaz kurumlarının yüksek güvenlikli bölümleri kullanılır.

(5) Toplam cezasının üçte birini bu kurumlarda geçirerek iyi hâl gösteren hükümlülerin, tutum ve kişiliklerine uygun diğer ceza infaz kurumlarına gönderilmelerine karar verilebilir.

MADDE 10.- (1) Kadın kapalı ceza infaz kurumları, kadın hükümlülerin hapis cezalarının infaz edildiği Kanunun 8 ve 9 uncu maddelerine göre kurulmuş kurumlardır. Bu kurumlarda iç güvenlik görevlileri kadınlardan oluşturulur.

(2) Bu maksatla kurulmuş kurumların ihtiyacı karşılama bakımından yetersiz olması hâlinde, kadın hükümlülerin hapis cezaları diğer kurumların, erkek hükümlülerin kaldığı bölümlerle bağlantısı olmayan bölümlerinde infaz edilir.

MADDE 11.- (1) Çocuk tutukluların ya da çocuk eğitimevlerinden disiplin veya diğer nedenlerle kapalı ceza infaz kurumlarına nakillerine karar verilen çocukların barındırıldıkları ve firara karşı engelleri olan iç ve dış güvenlik görevlileri bulunan, eğitim ve öğretime dayalı kurumlardır.

(2) Oniki-onsekiz yaş grubu çocuklar, cinsiyetleri ve fizikî gelişim durumları göz önüne alınarak bu kurumların ayrı ayrı bölümlerinde barındırılırlar.

(3) Bu hükümlüler, kendilerine özgü kurumun bulunmadığı hâllerde kapalı ceza infaz kurumlarının çocuklara ayrılan bölümlerine yerleştirilirler. Kurumlarda ayrı bölümlerin bulunmaması hâlinde, kız çocukları kadın kapalı ceza infaz kurumlarının bir bölümünde veya diğer kapalı ceza infaz kurumlarının kendilerine ayrılan bölümlerinde barındırılırlar.

(4) Bu kurumlarda çocuklara eğitim ve öğretim verilmesi ilkesine tam olarak uyulur.

MADDE 12.- (1) Gençlik kapalı ceza infaz kurumları, cezanın infazına başlandığı tarihte onsekiz yaşını bitirmiş olup da yirmibir yaşını doldurmamış genç hükümlülerin cezalarını çektikleri, eğitim ve öğretim esasına dayalı, firara karşı engelleri olan, iç ve dış güvenlik görevlileri bulunan kurumlardır.

(2) Bu hükümlüler için ayrı bir kurum kurulamadığı takdirde, yukarıdaki fıkra kapsamındaki hükümlüler, diğer kapalı ceza infaz kurumlarının gençlere ayrılan bölümlerinde bu maddedeki esaslara göre barındırılırlar.

(3) 9 uncu madde kapsamındaki gençlerin cezaları, gençlik kapalı ceza infaz kurumlarının güvenlikli bölümlerinde yerine getirilir.

MADDE 13.- (1) Hükümlülerin durumlarına uygun kurumlara ayrımı, 23 üncü maddede belirtilen gözlem ve sınıflandırma merkezlerince yapılır.

(2) Gözlem ve sınıflandırma merkezlerinin kuruluş, görev, çalışma esas ve usûlleri yönetmelikte gösterilir.

MADDE 14.- (1) Açık ceza infaz kurumları, hükümlülerin iyileştirilmelerinde, çalıştırılmaları ve meslek edindirilmelerine öncelik verilen, firara karşı engelleri ve dış güvenlik görevlisi bulunmayan, güvenlik bakımından kurum görevlilerinin gözetim ve denetimi ile yetinilen kurumlardır. Açık ceza infaz kurumları ihtiyaca göre ayrıca;

(2) Hükümlülerin açık cezaevlerine ayrılmalarına ilişkin esas ve usûller yönetmelikte gösterilir.

(3) İlk kez suç işleyen ve iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına hükümlü bulunanların cezaları doğrudan açık ceza infaz kurumlarında yerine getirilebilir.

(4) Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur.

MADDE 15.- (1) Çocuk eğitimevleri; çocuk hükümlüler hakkında verilen cezaların, hükümlülerin eğitilmeleri, meslek edinmeleri ve yeniden toplumla bütünleştirilmeleri amaçları güdülerek yerine getirildiği tesislerdir. Bu kurumlarda firara karşı engel bulundurulmaz; kurum güvenliği iç güvenlik görevlilerinin gözetim ve sorumluluğunda sağlanır.

(2) Kurum içinde veya dışında herhangi bir eğitim ve öğretim programına devam eden ve onsekiz yaşını dolduran çocukların, eğitim ve öğretimlerini tamamlayabilmeleri bakımından yirmibir yaşını bitirinceye kadar bu tesislerde kalmalarına izin verilebilir.

(3) Haklarında tutuklama kararı bulunanlar ile 11 inci madde kapsamına girenler hariç olmak üzere, bu tesislerde bulunan çocuk hükümlüler kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmezler.

MADDE 16.- (1) Akıl hastalığına tutulan hükümlünün cezasının infazı geriye bırakılır ve hükümlü, iyileşinceye kadar Türk Ceza Kanununun 57 nci maddesinde belirtilen sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınır. Sağlık kurumunda geçen süreler cezaevinde geçmiş sayılır.

(2) Diğer hastalıklarda cezanın infazına, resmî sağlık kuruluşlarının mahkûmlara ayrılan bölümlerinde devam olunur. Ancak bu durumda bile hapis cezasının infazı, mahkûmun hayatı için kesin bir tehlike teşkil ediyorsa mahkûmun cezasının infazı iyileşinceye kadar geri bırakılır.

(3) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen geri bırakma kararı, Adlî Tıp Kurumunca düzenlenen ya da Adalet Bakanlığınca belirlenen tam teşekküllü hastanelerin sağlık kurullarınca düzenlenip Adlî Tıp Kurumunca onaylanan rapor üzerine, infazın yapıldığı yer Cumhuriyet Başsavcılığınca verilir. Geri bırakma kararı, mahkûmun tâbi olacağı yükümlülükler belirtilmek suretiyle kendisine ve yasal temsilcisine tebliğ edilir. Mahkûmun geri bırakma süresi içinde bulunacağı yer, kendisi veya yasal temsilcisi tarafından ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilir. Mahkûmun sağlık durumu, geri bırakma kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığınca veya onun istemi üzerine, bulunduğu veya tedavisinin yapıldığı yer Cumhuriyet Başsavcılığınca, sağlık raporunda belirtilen sürelere, bir süre bulunmadığı takdirde üçer aylık dönemlere göre bu fıkrada yazılı usule uygun olarak incelettirilir. İnceleme sonuçlarına göre geri bırakma kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığınca, geri bırakmanın devam edip etmeyeceğine karar verilir. Geri bırakma kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının istemi üzerine, mahkûmun izlenmesine yönelik tedbirler, bildirimin yapıldığı yerde bulunan kolluk makam ve memurlarınca yerine getirilir. Bu fıkrada yazılı yükümlülüklere aykırı hareket edilmesi hâlinde geri bırakma kararı, kararı veren Cumhuriyet Başsavcılığınca kaldırılır. Bu karara karşı infaz hâkimliğine başvurulabilir.

(4) Hapis cezasının infazı, gebe olan veya doğurduğu tarihten itibaren altı ay geçmemiş bulunan kadınlar hakkında geri bırakılır. Çocuk ölmüş veya anasından başka birine verilmiş olursa, doğumdan itibaren iki ay geçince ceza infaz olunur.

MADDE 17.- (1) Üç yıl ve daha az süreli hapis cezalarının derhâl infazının, hükümlü veya ailesi için mahkûmiyetin amacı dışında ağır bir zarara neden olacağı anlaşılırsa, hükümlünün istemi üzerine infazı Cumhuriyet Başsavcılığınca ertelenebilir. Erteleme süresi altı ayı geçemez.

(2) Üç yıl ve daha az süreli hapis cezaları; hükümlünün yüksek öğrenimini bitirebilmesi, ana, baba, eş veya çocuklarının ölümü veya adı geçenlerin sürekli hastalık veya malûllükleri nedeniyle ailenin tarım topraklarının işlenebilmesinin olanaksız hâle gelmesi veya hükümlünün hastalığının sürekli bir tedaviyi gerektirmesi gibi zorunlu ve çok ivedi hâllerde, Cumhuriyet Başsavcılığınca altı ayı geçmeyen sürelerle ara verilerek infaz edilebilir. Ancak bu ara verme iki defadan fazla olamaz.

(3) Erteleme isteminin kabulü, güvence gösterilmesine veya diğer bir koşula bağlanabilir.

Akıl hastalığı dışında ruhsal rahatsızlığı olan hükümlülerin cezalarının infazı

MADDE 18.- (1) Hapsedilme ve diğer nedenlerden kaynaklanan akıl hastalığı dışında ruhsal rahatsızlıkları bulunup da ruh ve sinir hastalıkları hastanelerinde tutulmaları gerekli görülmeyerek infaz kurumlarına geri gönderilenlerin cezaları, belirlenen infaz kurumlarının mahsus bölümlerinde infaz edilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilenlerin cezalarının infazı için belirlenen infaz kurumlarının ihtiyaç duyduğu uzman ve diğer tıp görevlileri, Sağlık Bakanlığınca karşılanır.

MADDE 19.- (1) Hükümlü, hapis cezası veya güvenlik tedbirinin infazı için gönderilen çağrı kâğıdının tebliği üzerine on gün içinde gelmez, kaçar ya da kaçacağına dair şüphe uyandırırsa, Cumhuriyet savcısı yakalama emri çıkarır.

(2) Üç yıldan fazla hapis cezalarının infazı için doğrudan yakalama emri çıkarılır.

MADDE 20.- (1) Hapis cezasını içeren kesinleşmiş mahkûmiyet kararları, mahkemece, hangi hükümlü ve hangi cezanın infazına ilişkin olduğu açıkça belirtilmek suretiyle Cumhuriyet Başsavcılığına verilir.

(2) Cumhuriyet Başsavcılığınca infaz defterine kaydedilen ilâmdaki cezanın süresi gözetilerek hükümlü hakkında çağrı kâğıdı veya yakalama emri çıkarılır.

(3) Çağrı kâğıdı, hükümde gösterilen adrese tebliğ edilir. Hükümlü, adres değişikliklerini mahkemeye veya Cumhuriyet Başsavcılığına bildirmekle yükümlüdür. Aksi hâlde hükümde gösterilen adreste yapılan tebligat geçerlidir.

(4) Hükümlüye, Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ceza infaz kurumuna alındığı ve salıverileceği tarih ile ceza süresini ve cezanın hangi hükme ilişkin bulunduğunu belirten bir belge verilir.

MADDE 21.- (1) Haklarında kesinleşmiş hapis cezasını içeren mahkûmiyet ve ödenmeyen adlî para cezalarının hapse çevrilmesine ilişkin karar bulunanlar, Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emriyle ceza infaz kurumuna gönderilirler. Üstleri ve eşyaları arandıktan sonra kabul odalarına konulur ve hekim muayenesinden sonra kuruma yerleştirme işlemleri yapılır.

(2) Ceza infaz kurumuna alınan hükümlülerin adı ve soyadı, işledikleri suç, cezalarının türü ve süresi, mahkûmiyet ilâmının tarih ve numarası ve infaza başlandığı gün "hükümlü defteri"ne kayıt olunur. Bu defterdeki sıra numarası, hükümlünün numarasını oluşturur.

(3) Tanıya yönelik olarak hükümlülerin parmak ve avuç içi izleri alınır, fotoğrafları çekilir, kan grupları, vücutlarının dış özellikleri ve ölçüleri belirlenir. Kayıt altına alınan söz konusu bilgiler hükümlünün kişisel dosyasında veya elektronik ortamda saklanır. Bu bilgiler, Kanunun zorunlu kıldığı hâller dışında hiçbir kurum ve kişiye verilemez.

MADDE 22.- (1) Hükümlülere, kuruma alındıklarında uygulanacak iyileştirme çalışmaları, disiplin suçları ve cezaları, bilgi edinme ve şikâyet yolları, hak ve sorumlulukları gibi konular ile kurumdaki yaşam biçimine uyum sağlamaları için gereken bilgiler, kurum yöneticileri tarafından sözlü olarak anlatılır ve yazılı olarak tebliğ olunur. İnfaz sonrası koruma ve yardım konusunda ayrıca bilgi verilir. Türkçe bilmeyen yabancı uyruklu hükümlülere kendi dilinde, mümkün olmadığında İngilizce, Fransızca veya Almanca olarak bildirilir. Duyma ve konuşma engellilere işaret diliyle anlatılır. Görme engellilere ise kendi alfabeleri ile yazılmış kitapçık verilir.

(2) Hükümlülerin ceza infaz kurumlarına alınmalarında, başka kuruma nakillerinde ve hastaneye yatırılmalarında, istekleri üzerine ailelerine veya gösterdikleri kişilere; hükümlü yabancı ise, yazılı olarak karşı çıkmaması hâlinde, uyruğu olduğu devletin diplomatik temsilcilik veya konsolosluğuna durum bildirilir.

(3) Askerlik çağına giren, hâlen silâh altında bulunan kişilerin ceza infaz kurumlarına alınmalarında, başka kuruma nakillerinde veya kurumda iken askerlik çağına girmeleri veya salıverilmeleri hâlinde durum, kayıtlı bulundukları askerlik şubesine bildirilir.

(4) Hükümlülerin ölümü hâlinde de yukarıdaki hükümler uygulanır ve ayrıca durum ailelerine derhâl bildirilir.

MADDE 23.- (1) Hükümlülerin gözlem ve sınıflandırılması aşağıdaki esaslara göre yapılır:

a) Hükümlülerin kişisel özellikleri, bedensel, aklî ve sağlık durumları, suç işlemeden önceki yaşamları, sosyal çevre ve ilişkileri, sanat ve meslek faaliyetleri, ahlâkî eğilimleri, suça bakış açıları, hükümlülük süreleri ve suç türleri belirlenerek, durumlarına uygun infaz kurumlarına ayrılmaları ve bunlara göre saptanacak infaz ve iyileştirme rejimi; gözlem, inceleme ve değerlendirme yöntemiyle çalışan gözlem ve sınıflandırma merkezlerinde veya kapalı ceza infaz kurumlarının bu hizmete ayrılan bölümlerinde yapılır. Hükümlüler, işledikleri suç tiplerine, gösterdikleri eğilimlere, tutum ve davranışları nedeniyle sıkı gözetim ve denetim altında bulundurulmaları gerekip gerekmediğine göre yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarına veya normal güvenlikli ceza infaz kurumlarına veya açık ceza infaz kurumlarına gönderilirler.

b) Bu merkezlerde; mümkün olduğunca kriminoloji, penoloji, davranış bilimleri, adalet psikolojisi veya ceza hukuku alanında bilgi ve deneyime sahip yöneticiler, psikiyatri uzmanı, hekim, adlî tıp uzmanı, psikolog, pedagog, çocuk gelişimcisi, sosyal çalışmacı, psikolojik danışman, rehberlik uzmanı ve öğretmen gibi uzman görevliler ile diğer kurum görevlileri bulundurulur.

c) Kadın, çocuk ve genç hükümlüler ile ilgili gözlem ve sınıflandırma, gerekli görülen yer veya bölgelerdeki ayrı gözlem ve sınıflandırma merkezlerinde veya bunların noksanlığı hâlinde kadın, çocuk ve kadın ve erkek gençlik kapalı ceza infaz kurumlarının bu hizmete ayrılan bölümlerinde yerine getirilir.

d) Hükümlülerin gözlemleri, gözlem kurulunca kuruma kabul tarihinden başlayarak tek kişilik odalarda yapılır. Ancak kurumun tek kişilik odası bulunmaması veya kısıtlı sayıda olması durumunda tahsis edilmiş özel bölümlerinde de yapılabilir.

e) Ağırlaştırılmış müebbet hapis ve müebbet hapis cezalarına veya iki yıldan fazla süreli hapis cezasına mahkûm olanlar, haklarında uygulanacak rejimi ve gönderilmeleri gereken infaz kurumunu ve bu maksatla kişisel ve sosyal özelliklerini belirlemek için Kanunda gösterilen esaslar uyarınca gözleme tâbi tutulurlar. Gözlem süresi altmış günü geçemez.

f) Hükümlü; kişiliğine, sair hâllerine, suçun işlenmesindeki özelliklere göre gerektiğinde gözleme tâbi tutulmayabilir.

g) Gözlem sonunda, gözlem merkezi hükümlüye ait dosyayı görüşü ile birlikte Adalet Bakanlığına gönderir. Gözlem sonucuna göre hükümlünün gönderileceği infaz kurumu Bakanlıkça belirlenir.

(2) Hükümlülerin gözleme tâbi tutulmasına ve cezaevlerinin sınıflandırılmasına dair hükümler, askerî cezaevleri ve buralarda cezaları infaz olunan hükümlüler hakkında uygulanmaz.

(3) Kısa süreli hapis cezaları, Kanunda gösterilen esaslara göre infaz olunur. Bu tür cezalara mahkûm olanlar gözleme tâbi tutulmazlar.

Hükümlülerin gruplandırılması

a) İlk defa suç işleyenler, mükerrirler, itiyadî suçlular veya suç işlemeyi meslek edinenler,

b) Aklî ve bedensel durumları nedeniyle veya yaşları itibarıyla özel bir infaz rejimine tâbi tutulması gerekenler,

e) Suç örgütlerine veya çıkar amaçlı suç örgütlerine mensup olan suçlular,

(2) Hükümlüler ayrıca yaşları, hükümlülük süreleri ve suç türleri itibarıyla da gruplandırılırlar.

MADDE 25.- (1) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının infazı rejimine ait esaslar aşağıda gösterilmiştir:

b) Hükümlüye, günde bir saat açık havaya çıkma ve spor yapma hakkı tanınır.

c) Risk ve güvenlik gerekleri ile iyileştirme ve eğitim çalışmalarında gösterdiği gayret ve iyi hâle göre; hükümlünün, açık havaya çıkma ve spor yapma süresi uzatılabileceği gibi kendisi ile aynı ünitede kalan hükümlülerle temasta bulunmasına sınırlı olarak izin verilebilir.

d) Hükümlü, yaşadığı yerin olanak verdiği ve idare kurulunun uygun göreceği bir sanat veya meslek etkinliğini yürütebilir.

e) Hükümlü, kurum idare kurulunun uygun gördüğü hâllerde ve onbeş günde bir kez olmak üzere (f) bendinde gösterilen kişilere, süresi on dakikayı geçmemek üzere telefon edebilir.

f) Hükümlüyü; eşi, altsoy ve üstsoyu, kardeşleri ve vasisi, belirlenen gün, saat ve koşullar içerisinde onbeş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere ziyaret edebilirler.

g) Hükümlü hiçbir suretle ceza infaz kurumu dışında çalıştırılamaz ve kendisine izin verilmez.

h) Hükümlü, kurum iç yönetmeliğinde belirtilenlerin dışında herhangi bir spor ve iyileştirme faaliyetine katılamaz.

ı) Hükümlünün cezasının infazına, hiçbir surette ara verilemez. Hükümlü hakkında uygulanacak tüm sağlık tedbirleri, tıbbî tetkik ve zorunluluklar hariç ceza infaz kurumlarında, mümkün olmadığı takdirde tam teşekküllü Devlet ya da üniversite hastanelerinin tek kişilik ve yüksek güvenlikli mahkûm koğuşlarında uygulanır.

MADDE 26.- (1) Hükümlü, hapis cezasının yerine getirilmesine katlanma ve bu amaçla düzenlenen infaz rejimine uygun tutum ve davranışlar içinde bulunmakla yükümlüdür.

(2) Hükümlü, ceza infaz kurumunun güvenlik ve iyileştirme programlarına tam bir uyum göstermekle yükümlüdür. Her ne amaçla olursa olsun, bilerek kendi yaşamlarını ve bedensel bütünlüklerini tehlikeye düşürecek eylemlere girişmeleri, cezanın yerine getirilmesine katlanma yükümlülüğünün ihlâli sayılır.

MADDE 27.- (1) Hükümlü, sağlığının korunması ve salgın hastalıkların önlenmesi için gerekli ve alınmış tedbirlere uymak, kişi sağlığı için tehlike doğuran durumları gecikmeksizin kurum yönetimine bildirmek, kendi ve içinde yaşadığı ortamın temizliğine uygun davranışlar göstermek zorundadır.

(2) Hükümlü, hem kendi, hem de diğer hükümlülerin sağlığını tehlikeye düşürebilecek eylemlerden kaçınmakla yükümlüdür.

MADDE 28.- (1) Hükümlü, barındırıldığı odayı, kurum binasını, yönetimce kendisine bırakılan şeyleri düzenli bir biçimde kullanmak ve bunlarla diğer kişilere ait eşyayı özenle korumakla yükümlüdür.

MADDE 29.- (1) Kurum hekimi tarafından ruhsal ve bedensel olarak sağlıklı olduğu belirlenen meslek sahibi olmayan hükümlüler ile meslek sahibi olan istekliler, kurum imkânları ölçüsünde belirlenen ücret karşılığında atölye veya işyurtlarında çalıştırılabilirler.

(2) Çalıştırmanın amacı, hükümlülerin salıverilmelerinden sonra yaşamlarını sürdürecek meslek ve sanatları öğrenmelerini sağlamak, çalışma ve üretme isteklerini geliştirmek veya güçlendirmektir. Çalıştırmada hükümlünün yeteneği, becerisi, eğilimi, zihinsel ve bedensel durumları göz önünde bulundurulur.

(3) Çocuk hükümlülerin çalıştırılması yalnızca meslek eğitimine yönelik olur. Öğretim kurumlarına veya örgün eğitime devam eden çocuk ile genç hükümlüler, öğretim yılı içinde atölye ve işyerlerinde çalıştırılmazlar.

(4) Bunların çalıştırılmalarında 5.6.1986 tarihli ve 3308 sayılı Meslekî Eğitim Kanununun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

MADDE 30.- (1) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumlarında bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanmış hükümlüler, kurum dışındaki iş alanlarında çalıştırılabilirler.

(2) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ceza infaz kurumu görevlileri gözetiminde, kapalı ceza infaz kurumunda bulunanlar ise iç ve dış güvenlik görevlilerince alınacak tedbirler altında çalıştırılırlar.

(3) Çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlülerin, kurum dışında çalıştırılmaları sırasında kurum görevlilerinin gözetimi ve muhafazası aranmaz.

(4) İş alanlarına sahip kuruluşların hükümlü çalıştırmaları teşvik olunur.

(5) Hükümlülerin kurum dışında çalışma esasları tüzükte gösterilir.

MADDE 31.- (1) Kurum yönetimi, cezasının en az bir yılını iyi hâlli olarak çekmiş bulunan hükümlüleri, durumlarına uygun kurum içi hizmetlerde çalıştırabilir. Çocuk hükümlüler, kendi yaşam alanları veya eğitsel amaçlar dışında çalıştırılamazlar.

(2) Hükümlü, yöneticilerin ve görevlilerin kişisel işlerinde çalıştırılamaz.

Ücret ve sosyal haklar

MADDE 32.- (1) Çalışan hükümlülere ürettiklerinden elde edilen gelirden, çalışmaları karşılığı ücret ödenir ve bu hükümlüler sosyal haklardan yararlandırılırlar.

(2) Sosyal güvenlik kurumlarına tâbi olanlar ile bunların hak sahiplerine yapılan her türlü yardım ve giderler, kendi mevzuatları çerçevesinde ilgili sosyal güvenlik kurumunca karşılanır.

MADDE 33.- (1) Kurumların iç güvenliği, Adalet Bakanlığına bağlı infaz ve koruma görevlileri tarafından sağlanır. İç güvenlik görevlileri, gerektiğinde dış güvenlik görevlileri ile işbirliği yapar.

(2) Açık kurumlar ile çocuk eğitimevlerindeki idare ile infaz ve koruma görevlileri; firarların önlenmesi, asayiş ve disiplinin sağlanması için gözetim ve denetimle yükümlüdürler.

MADDE 34.- (1) Kapalı ceza infaz kurumlarında oda ve koridor kapıları kapalı tutulur. Kapılar aşağıdaki hâllerde açılır:

c) Tahliye, ziyaret, arama, sayım, denetim, eğitim, öğretim, spor ve iyileştirme çalışmaları, kurumda çalıştırma.

(2) Hükümlüler, yukarıda sayılan hâller dışında, diğer odalardaki hükümlüler ve kurum görevlileri ile temasta bulunamazlar.

MADDE 35.- (1) Kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin oda ve eklentilerinde bulundurabilecekleri veya bulunduramayacakları kişisel eşya, gıda, tıbbî malzeme ve diğer ihtiyaç maddeleri yönetmelikle düzenlenir.

MADDE 36.- (1) Kurumlarda, odalar ve eklentilerinde, hükümlülerin üst ve eşyasında habersiz olarak her zaman arama yapılabilir. Her ay bir kez mutlaka arama yapılır.

(2) Aramalar, gerektiğinde dış güvenlik görevlileri veya kolluk kuvvetleriyle veya diğer kamu görevlilerince ortaklaşa gerçekleştirilebilir.

MADDE 37.- (1) Hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlâl ettiğinde, eyleminin niteliği ile ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanır.

(2) Suç oluşturan eylemlerden dolayı açılan kamu davası, disiplin soruşturması yapılmasını ve cezanın uygulanmasını engellemez.

MADDE 38.- (1) Çocuklar haricindeki hükümlüler hakkında uygulanabilecek disiplin cezaları ağırlık derecesine göre şunlardır:

(2) Toplu, bedensel, zalimane, insanlık dışı veya küçültücü cezalar disiplin cezası olarak uygulanamaz.

MADDE 39.- (1) Kınama cezası, hükümlüye eyleminin kötü niteliğinin ve uygunsuzluğunun açıklanması ve tekrarı durumunda doğuracağı sonuçlara dikkatinin çekilmesidir.

b) Hükümlü ve tutuklulara karşı edep ve nezakete aykırı şekilde konuşmak veya davranışlarda bulunmak.

ı) Ceza infaz kurumlarının duvarlarına yazı yazmak, resim yapmak veya afiş yapıştırmak.

MADDE 40.- (1) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar süreyle kurumun kültürel ve spor etkinliklerine katılmaktan yoksun bırakılmasıdır.

(2) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

d) Olumsuz davranışa yönelik gruplaşmaya neden olmak veya bu amaca yönelik gruba katılmak.

e) Kurum görevlilerine karşı uygunsuz söz sarf etmek veya davranışta bulunmak.

f) Çıkar sağlamak amacıyla hükümlülere veya kurum görevlilerine eşya vermek veya satmak.

MADDE 41.- (1) Ücret karşılığı çalışılan işten yoksun bırakma cezası, hükümlünün kurum yönetiminde ücret karşılığı çalıştığı işten bir aydan üç aya kadar yoksun bırakılmasıdır.

(2) Ücret karşılığı çalışılan işten yoksun bırakma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

d) İşte gerekli özeni göstermemek veya işin gereği olan özeni göstermemek.

g) İş yerini veya çalışanları dikkatsiz ve tedbirsiz davranışlarıyla tehlikeye düşürmek veya bunlara ağır zarar vermek.

MADDE 42.- (1) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar mektup, faks ve telgraf almak ve yollamaktan, televizyon izlemekten, radyo dinlemekten, telefon etmekten ve diğer iletişim araçlarından yararlanmaktan tamamen veya kısmen yoksun bırakılmasıdır.

a) Protesto amacıyla idarece verilen yemeği topluca almama eylemine katılmak.

c) Herhangi bir şeyi protesto amacıyla veya idareye karşı toplu olarak sessiz direnişte bulunmak.

d) Odalarda, eklentilerinde ve diğer alanlarda ilâç ve gıda maddesi stoku yapmak.

(3) Hükümlüye gelen mektup, faks ve telgraflar, disiplin cezasının infazından sonra kendisine verilir. Aynı türden olsa bile sonraki disiplin cezasının infazına bu işlem yapılmadan başlanamaz.

(4) Anne, baba, eş, çocuk ve kardeşlerin ölüm veya ağır hastalıkları ile doğal afet hâllerinde yapılması gereken haberleşmeler ve avukat ile ilişkilerde bu madde hükmü uygulanmaz.

MADDE 43.- (1) Ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası, hükümlünün bir aydan üç aya kadar ziyaretçi görüşüne çıkarılmamasıdır.

(2) Ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

c) Sevke, nakle veya bunlarla ilgili olarak alınacak tedbirlere karşı çıkmak.

d) Kurumda korku, kaygı veya panik yaratabilecek biçimde söz söylemek veya davranışta bulunmak.

e) Hükümlülerin haberleşmelerini, ziyaretçileriyle görüşmelerini, iyileştirme ve eğitim programları çerçevesinde eğitim ve spor, meslek kazandırma ve işyurdu çalışmaları ile diğer sosyal ve kültürel faaliyetlere katılmalarını, kurum hekimince muayene ve tedavi edilmelerini, avukat tayin etmelerini, mahkemelere veya Cumhuriyet Başsavcılıklarına gitmelerini, kurum görevlileri ile görüşmelerini, salıverilenlerin kurum dışına çıkmalarını her ne suretle olursa olsun engellemek, hükümlü ve tutukluları bu fiillere teşvik etmek, bu yolda talimat vermek, mevzuatın hükümlü ve tutuklulara tanıdığı sair her türlü görüşme ve temas olanaklarını engellemek.

(3) Resmî ve yetkili merciler ile avukatlar ve yasal temsilcilerle görüşmelerde bu madde hükmü uygulanmaz.

MADDE 44.- (1) Hücreye koyma cezası, hükümlünün eylemlerinin nitelik ve ağırlığına göre bir günden yirmi güne kadar, açık havaya çıkma hakkı saklı kalmak üzere, geceli ve gündüzlü bir hücrede tek başına tutulması ve her türlü temastan yoksun bırakılmasıdır.

(2) Bir günden on güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

d) Hükümlü ve tutukluları idareye karşı kışkırtmak veya isyana kalkışmak.

e) Hükümlü ve tutukluları daha az cezayı gerektiren şekilde kasten yaralamak.

f) Hükümlü ve tutuklular üzerinde baskı kurarak çıkar sağlamak, özel işleriyle başka işlerde kullanmak, bunlara kalkışmak veya bu amaçları gerçekleştirmek için oluşturulan gruplara katılmak veya bunlarla dayanışma içinde olmak.

g) Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak.

h) Sayım ve aramalar ile 43 üncü maddenin (e) bendinde belirtilen faaliyetlere şiddet kullanarak engel olmak veya buna kalkışmak.

ı) Kurum görevlileri ile dış güvenlik görevlilerine rüşvet teklif etmek veya vermeye kalkışmak.

k) Kuruma, kurum görevlilerine veya hükümlü ve tutuklulara ait şeyleri çalmak veya bunlara kasten zarar vermek.

m) Hükümlü ve tutukluların beslenmelerini engellemek, açlık grevine ve ölüm orucuna teşvik veya ikna etmek, bu yolda talimat vermek.

(3) Onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

e) Hükümlü ve tutukluları kasten veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamak ile görevlileri her türlü kasten yaralamak.

f) Cinsel saldırıda veya çocuklara karşı cinsel istismarda bulunmak, bu suçlara kalkışmak veya cinsel tacizde bulunmak.

g) Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak.

j) Hükümlü ve tutuklular üzerinde baskı kurarak çıkar sağlamak, özel işleriyle başka işlerde kullanmak, bunlara kalkışmak veya bu amaçları gerçekleştirmek için nüfuz kullanarak grup oluşturmak.

k) Suç örgütlerine ait her türlü yayın, bez afiş, pankart, resim, sembol, işaret ve benzeri eşyayı kurumların herhangi bir yerine asmak veya teşhir etmek.

l) Suç örgütlerinin eğitim ve propaganda faaliyetlerini yapmak veya yaptırmak.

(5) Hücreye konulan hükümlünün, resmî ve yetkili merciler ve avukat ile görüşmesine engel olunmaz.

MADDE 45.- (1) Çocuk hükümlüler hakkında uygulanabilecek disiplin tedbirleri, çocuğun disiplin cezası gerektiren eyleminin gerçekleşme riskinin bulunması hâlinde bu riski ortadan kaldırmak veya soruşturma sürerken giderilmesi güç ve imkânsız zararların doğmasını önlemek amacıyla uygulanan ve ceza niteliği taşımayan koruma ve önleme amaçlı tedbirlerdir.

d) Meslek eğitiminin bütünlüğünü ve sürekliliğini bozmayacak şekilde çalıştığı işyerini veya atölyeyi değiştirmek.

MADDE 46.- (1) Uyarma: Çocuğa eyleminin niteliğinin kötü ve uygunsuz olduğunun açıklanması ve tekrarı durumunda doğuracağı sonuçlara dikkatinin çekilmesidir. Uyarma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

a) Yatakhane, atölye, etüt salonu, kütüphane ve buna benzer yerlerde sigara içmek.

b) Aynı alanı veya etkinliği paylaştığı arkadaşlarının rahatsız olmasına neden olacak biçimde gürültü yapmak veya davranışlarda bulunmak.

h) Kurum görevlilerine, kurumu ziyaret eden kişilere, kurum dışında katıldığı faaliyetlerin görevlilerine ve arkadaşlarına kaba veya saygısız davranmak.

ı) Kişisel durumu, adresi ve buna benzer konularda kurum görevlilerini yanlış bilgilendirmek, yalan söylemek.

k) Katıldığı etkinlikler ve derslerle ilgili olarak bulundurması gereken araç ve gereçleri yanında bulundurmamak.

l) Kurum içinde katılması gereken faaliyetlere katılmamak, geç katılmak veya katıldıktan sonra izinsiz ayrılmak.

m) Siyasî partilere, bu partilere bağlı yan kuruluşlara ait amblem, rozet, yazı, slogan, bildiri, ilân, broşür ve buna benzer eşyaları bulundurmak, asmak, teşhir etmek ya da üzerinde taşımak.

(2) Kınama: Çocuğun, daha önce uyarı cezası verilmesine sebep olan davranışı ikinci kez tekrarlaması hâlinde, davranışının sonuçlarına ikinci kez dikkatinin çekilmesidir.

(3) Onarma, tazmin etme ve eski hâle getirme: Disiplin cezası gerektiren eylemin sonuçlarının, istekli olması koşulu ile çocuk tarafından onarma, tazmin etme veya eski hâle getirme suretiyle giderilmesidir. Bu disiplin cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

h) İyileştirme ve eğitim faaliyetlerinde kendisine verilen ödev ve görevleri yapmamak.

ı) Kurum kitaplığından, atölye ve derslik gibi yerlerden aldığı kitap, araç ve gereçleri zamanında geri vermemek, eksik vermek ve bunlara zarar vermek.

j) Dikkatsizlikle kurumun bina, eklenti ve donanımları ile kuruma ait taşınır ve taşınmaz malları veya başkasına ait herhangi bir eşyayı yakmak, kırmak veya hasara uğratmak.

k) Üzerinde bulundurulmasına izin verilmeyen veya bulundurabileceğinden fazla eşya veya para bulundurmak.

l) Yasaklanmış her tür yayını kuruma veya kuruma bağlı yerlere sokmak veya yanında bulundurmak.

m) Kurum eşyasına, kendisinin veya arkadaşlarının araç ve gereçlerine ahlâk dışı, ideolojik veya siyasî amaç taşıyan resim, amblem ve benzerlerini yapmak, yazılar yazmak ve asmak.

(4) Harcamalarına sınır koyma: Çocuğun daha önce onarma, tazmin etme ve eski hâle getirme cezası verilmiş olan davranışı ikinci kez tekrarlaması hâlinde çalışması karşılığında aldığı ücret ve ailesinden gelen paranın haftalık harcama limitinin üçte birinin otuz gün süre ile kesilmesidir.

(5) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma: Çocuğun otuz güne kadar sosyal, kültürel ve sportif faaliyetlere katılmaktan yoksun bırakılmasıdır. Bu disiplin cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

c) Dikkatsiz davranışı sonucu başkalarının güvenliğini veya sağlığını tehlikeye düşürmek.

d) Katıldığı kurum dışı faaliyetlerden zamanında dönmemek ve uyması gereken koşullara uymamak.

e) Kullanması için kendisine verilen bir şeyi satmak veya başkasına vermek.

g) Suç örgütlerine ait her türlü yayın, bez afiş, pankart, resim, sembol, işaret ve benzeri eşyayı kurumun herhangi bir yerine asmak veya teşhir etmek.

h) Katıldığı faaliyetlerin akışını ve düzenini engelleyici ve bozucu nitelikte kastî davranışlarda bulunmak, faaliyeti yürüten kişinin uyarısına rağmen bu davranışlarına devam etmek.

(6) Teşvik esaslı ayrıcalıkları geri alma: Çocuğun, daha önce bazı faaliyetlere katılmaktan alıkoyma cezası verilmiş olan davranışı ikinci kez tekrarlaması hâlinde, teşvik esaslı ayrıcalıkların otuz gün süre ile geri alınmasıdır.

(7) İznin ertelenmesi: Disiplin cezasını gerektiren eylemin niteliğine ve ağırlık derecesine göre çocuğun izninin altmış güne kadar ertelenmesidir. Bu disiplin cezasını gerektiren eylemler şunlardır:

a) Diğer çocuklar üzerinde nüfuz kurmak ve husumet hislerini tahrike çalışmak, imtiyaz ve menfaat hırsları yaratmak.

b) Her türlü bağımlılık yapıcı maddeyi kuruma getirmek, kullanmak, bulundurmak, satmak, kullanmış olarak kuruma gelmek.

d) Taarruz ve firara yarayacak ve gerektiğinde bu işler için kullanılabilecek madde ve aletleri yapmak, saklamak, bulundurmak.

e) İdareye ait olup kendisine verilmemiş bulunan yatak, battaniye, karyola ve dolap gibi eşyayı zapt etmek ve yeni gelenlere satmak.

g) Başkalarının güvenliğini veya sağlığını tehlikeye sokan davranışlarda bulunmak.

h) Mazeretsiz olarak izinden dönmesi gereken zamandan geç dönmek ve uyması gereken koşullara uymamak.

j) Okul, işyeri gibi gitmesi gereken bir yere gitmemek, katılması gereken faaliyetlere katılmamak.

k) Hakaret veya iftira etmek, alçaltıcı söz söylemek veya davranışta bulunmak, başkalarını bu tür davranışlara kışkırtmak.

l) Suç örgütlerinin propaganda ve eğitim faaliyetlerini yapmak veya yaptırmak.

n) Kurumca verilen kimlik kartında veya kendisine verilen her tür belgede tahrifat yapmak, sahte belge düzenlemek, kullanmak.

o) İyileştirme ve eğitim faaliyetlerinin yapılmasına engel olmak, katılanları faaliyetleri terk etmeye zorlamak veya kışkırtmak.

(8) Kapalı ceza infaz kurumuna iade: Çocuğun, eyleminin nitelik ve ağırlığına göre çocuk kapalı ceza infaz kurumlarına, bulunmadığı hâllerde kapalı ceza infaz kurumlarının çocuklara ayrılan bölümlerine altı ay süre ile iadesidir. Çocuk, bu fıkra dışında işlenen disiplin suçları ve disiplin cezalarından dolayı çocuk kapalı infaz kurumuna iade edilemez. Kapalı ceza infaz kurumuna iadeyi gerektiren eylemler şunlardır:

a) Kurum içinde veya dışında yaralayıcı, öldürücü her türlü âlet, silâh ve patlayıcı madde kullanmak suretiyle herhangi bir kimseyi yaralamaya teşebbüs etmek, yaralamak.

e) Kasten kurumun bina, eklenti ve donanımları ile taşınır ve taşınmaz mallarını yakmak veya yakmaya teşebbüs etmek, ağır hasar vermek.

f) Hükümlü ve tutukluları idareye karşı kışkırtmak, isyan çıkartmak veya isyana teşebbüs etmek.

h) Cinsel saldırı, çocukların cinsel istismarı ve cinsel tacizde bulunmak veya bunlara teşebbüs ve bu tür davranışlara kışkırtmak.

(9) Odaya kapatma cezası: Sekizinci fıkrada belirtilen kapalı infaz kurumunda bulunan çocuğun, aynı fıkrada belirtilen eylemlerde bulunması hâlinde, beş güne kadar açık havaya çıkma hakkı saklı kalmak üzere, gece ve gündüz tek başına bir odada tutulmasıdır. Bu ceza, çocuğun kurum görevlilerine istediği zaman ulaşmasına engel olunmayacak şekilde uygulanır. Çocuk, cezanın infazı öncesinde, sırasında ve sonrasında doktor kontrolünden geçirilir. Cezanın infazı sırasında çocuğun; ailesi, avukatı ve yasal temsilcisiyle görüşmesine izin verilir.

MADDE 47.- (1) Kınama ve bazı etkinliklerden alıkoyma cezaları kurumun en üst amiri tarafından verilir ve uygulanır.

(2) Hükümlülerin diğer disiplin cezalarını gerektiren eylemlerinin öğrenilmesinden itibaren derhâl ve en geç iki gün içinde kurum en üst amirince atanan bir görevli tarafından soruşturmaya başlanır.

(3) Soruşturma en geç yedi gün içerisinde tamamlanır ve düzenlenen rapor ve ekleri disiplin kuruluna sunulur. Soruşturma süresi eylemin ve soruşturmanın niteliğine göre infaz hâkiminin yazılı onayı ile yedi güne kadar uzatılabilir.

(4) Savunma alınmadan disiplin cezası verilemez. Haklarında disiplin soruşturması yapılanlara, yüklenen eylemin niteliği ve sonuçları ile üç gün içinde savunmalarını vermeleri, aksi hâlde bu haklarından vazgeçmiş sayılacakları yazılı olarak bildirilir. Savunma yazılı olarak sunulabileceği gibi sözlü olarak da yapılabilir. Sözlü savunma tutanakla saptanır. Türkçe bilmeyenlerle, sağır ve dilsizlerin savunmaları tercüman aracılığıyla alınır.

(5) Disiplin cezaları disiplin kurulunca evrak üzerinden görüşülerek en geç üç gün içinde karara bağlanır. Disiplin kurulu, yasada yazılı disiplin cezası uygulanmasına veya disiplin cezası verilmesine yer olmadığına karar verebilir. Disiplin kurulu kararları gerekçeli olarak yazılır ve kararda şikâyet mercii ve süresi açıkça gösterilir.

(6) Disiplin kurulu kararı, haklarında soruşturma yapılanlara yönetim tarafından derhâl tebliğ edilir.

(7) Kurumun iç düzenini ve hükümlülerin yaşam ve beden bütünlüklerinin ciddî tehlike altında bulunması nedeniyle derhâl tedbir alınması zorunlu olan hâllerde, kurumun en üst amiri 49 uncu maddede belirtilen tedbirleri almakla beraber soruşturmayı başlatır. Bu hâlde infaz hâkimine bilgi verilir.

Disiplin cezasını gerektiren eylemlerin tekrarı, disiplin cezalarının infazı ve kaldırılması

MADDE 48.- (1) 37 ilâ 46 ncı maddelerde yer alan eylemlerin tanımına uymayan ve kanunda tanımları yapılmamış olan eylemler, nitelik ve ağırlıkları bakımından bunlara benzediklerinde, aynı maddelerdeki disiplin cezaları ile karşılanırlar.

(2) Bir eylemden dolayı verilen disiplin cezası kesinleştikten sonra bu cezanın kaldırılması için gerekli süre içinde yeniden disiplin cezasını gerektiren bir eylemde bulunan hükümlü hakkında, her defasında bir üst ceza uygulanır.

a) Hücreye koyma cezasının infazına, infaz hâkiminin onayı ile başlanır. Hücreye koyma cezasına ilişkin diğer hükümler saklı kalmak üzere, kesinleşen disiplin cezalarının infazına derhâl başlanır. Birden fazla disiplin cezası verilmiş olması hâlinde, bu cezalar kesinleşme tarihleri sırasına göre ayrı ayrı infaz edilir. Bir cezanın infazı tamamlanmadan diğerinin infazına başlanmaz.

b) Disiplin cezalarının tamamı infaz edilip kaldırılmadıkça koşullu salıverilme işlemi yapılmaz, ancak bu süre hakederek salıverme tarihini geçemez.

c) Hücreye koyma cezasına ilişkin disiplin cezalarının infazından önce ve infazı sırasında hükümlü, hekim tarafından muayene edilir. İlgilinin bu cezaya katlanamayacağı anlaşılırsa cezanın infazı sonraya bırakılır veya hekiminin belirleyeceği aralıklarla infaz edilir. Koşullu salıverilme tarihine kadar hükümlünün iyileşemeyeceğinin tam teşekküllü Devlet veya üniversite hastanesi sağlık kurulu raporu ile saptanması hâlinde hücreye koyma cezası infaz edilmez; yerine ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası iki katı süreyle uygulanır. Raporlar infaz dosyasına konulur.

(4) İnfaz edildiği tarihten itibaren disiplin cezasının kaldırılmasında ve iyi hâlin kazanılmasında aşağıda belirtilen süreler esas alınır;

d) Haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama cezası üç ay,

f) Hücreye koyma cezası 44 üncü maddenin ikinci fıkrasındaki hâllerde altı ay, üçüncü fıkrasındaki hâllerde bir yıl,

g) Hücre cezasına karşılık ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası, (f) bendinde belirtilen süre,

Sonunda disiplin cezası almamak ve iyi hâlli olmak koşuluyla (a) ve (b) bentlerinde belirtilen cezalar kurum en üst amiri tarafından, diğer bentlerde belirtilen cezalar, kurumun en üst amirinin önerisi ve disiplin kurulu kararıyla kaldırılır.

Kendiliğinden kalkmış sayılır. (a) bendi hariç, bu fıkradaki diğer süreler karar tarihinden, firar hâlinde infaz tarihinden itibaren başlar.

(6) Disiplin kurulu, kurum kurallarına uyma, iyileştirme programında ilerleme veya verilen ceza ile amaçlanan sonucun gerçekleşmesi durumunda, çocuk hakkında vermiş olduğu cezayı süre koşulu aranmaksızın her zaman kaldırabilir.

MADDE 49.- (1) Yönetim, disiplin soruşturması yapılan hükümlünün odasını, iş ve çalışma yerini değiştirebilir, hükümlüyü kurumun başka kesimine nakledebilir veya diğer hükümlülerden ayırabilir.

(2) Kurumun düzeninin ve kişilerin güvenliklerinin ciddî tehlikeyle karşı karşıya kalması hâlinde, asayiş ve düzeni sağlamak için Kanunda açıkça belirtilmeyen diğer tedbirler de alınır. Tedbirlerin uygulanması, disiplin cezasının verilmesine engel olmaz.

MADDE 50.- (1) Hiçbir hâlde zincir ve demire vurmak tedbir olarak uygulanmaz. Kelepçe ve bedensel hareketleri kısıtlayıcı araçlar;

a) Yetkili makamın önüne getirildiğinde çıkarılmak kaydıyla, sevk ve nakil sırasında kaçmayı önlemek için,

c) Diğer kontrol usûllerinin yetersizliği hâlinde hükümlünün kendisine veya başkalarına zarar vermesine veya eşyayı tahrip etmesine engel olmak için kurum en üst amirinin emriyle,

MADDE 51.- (1) Kurum içindeki veya dışındaki genel durumları, iyileştirme etkinliklerine ilgileri ve uyumları, kurum düzenine karşı tutumları, kendilerine verilen işlerdeki gayretleri gibi beklenen davranış ve tutumları gösteren hükümlülere teşvik esaslı ayrıcalıklar tanınır.

MADDE 52.- (1) Disiplin cezalarına ve tedbirlerine karşı şikâyet ve itiraz durumunda 16.5.2001 tarihli ve 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu hükümleri uygulanır.

MADDE 53.- (1) Hükümlüler, kendi istekleri veya toplu sevk, disiplin, asayiş ve güvenlik, hastalık, eğitim, öğretim, suç ve yargılama yeri nedenleriyle başka bir kuruma nakledilebilirler.

(2) Hükümlü nakilden önce aranır ve kurum hekimine, yoksa diğer bir resmî hekime muayene ettirilir; muayene sonucu yola çıkarılamayacağı anlaşılanlar, kurumun en üst amirince derhâl resmî bir sağlık kuruluşuna sevk edilir. Mazeretinin, biri hastalığın uzmanı olmak üzere en az iki uzman hekimin imzaladığı ve hastane başhekiminin onayladığı resmî rapor ile belgelenmesi hâlinde nakil, mazeret ortadan kalkıncaya kadar geri bırakılır ve durum Adalet Bakanlığına bildirilir.

MADDE 54.- (1) Hükümlülerin kendi istekleri ile bulundukları kurumdan başka kurumlara nakledilebilmeleri için;

a) Gitmek istedikleri kurumlardan durumlarına uygun en az üç yeri belirten bir dilekçe vermeleri,

d) İyi hâl göstermeleri, disiplin cezası almamış veya kaldırılmış olması,

e) İstekte bulunulan kurumda yer, kapsama gücü ve sınıfının uygun bulunması ve tutukevi olmaması,

f) Mahkûmiyet sürelerine uygun hükümlülerin barındırıldığı bir kurum olması,

g) Daha önce disiplin nedeniyle ayrılmak zorunda kaldıkları kurum olmaması,

(2) Bu hükümlüler nakledildikleri kurumlarda, eğitim öğretim veya hastalık nedeniyle nakil hariç, bir yıl kalmak zorundadırlar. Çocuklar bakımından bu süre altı ay olarak uygulanır.

MADDE 55.- (1) Hükümlü, hücreye koyma cezasını gerektiren eylemlerde bulunması hâlinde kurum yönetimince hakkında disiplin işlemi yapılır ve kurum en üst amirinin istemi üzerine Bakanlıkça başka kurumlara nakledilebilir. Disiplin cezaları yeni kurumlarda çektirilir.

(2) Bu hükümlüler nakledildikleri kurumlarda, mahkeme kararı, kurum güvenliği, can güvenliği veya hastalık sebepleriyle nakil hariç, altı ay kalmak zorundadırlar.

MADDE 56.- (1) Kurumların elverişsiz ve yetersiz kalması, kapsama gücünün aşılması, kullanılamaz hâle gelmesi, asayiş, güvenlik, doğal afet, yangın ve büyük onarım gibi zorunlu nedenlerle başka kurumlara nakledilmeleri gerekli görülen hükümlüler, yargı çevresi dışında Adalet Bakanlığınca belirlenen ve konumlarına uygun olan diğer kurumlara nakledilebilirler.

MADDE 57.- (1) Hastaneye sevki zorunlu görülen hükümlü, bulunduğu yere en yakın tam teşekküllü Devlet veya üniversite hastanesinin hükümlü koğuşuna yatırılır.

(2) Bu hastanelere gönderilen hükümlülerin başka yerlerdeki hastanelere sevki, sağlık kurulu raporuyla, acil ve yaşamsal tehlikesi bulunması hâlinde, varsa biri hastalığın uzmanı olmak üzere iki uzman hekim tarafından verilip, başhekim tarafından onaylanan ve hastalığın sebebi, tedavinin hangi sebeple bulunduğu hastanede gerçekleştirilemediği, hastaya nerede ve ne tür bir tedavi gerektiğini açıkça belirten bir raporla mümkündür. Bu durumda da en yakın ve hükümlü koğuşu bulunan Devlet veya üniversite hastaneleri tercih edilir.

(3) Hükümlünün bu hastanelerde kontrol ve tedavisinin devam edip etmeyeceğinin sağlık kurulu raporuyla belgelendirilmesi gerekir; aksi hâlde hükümlü ait olduğu kuruma iade edilir.

(4) Hükümlü, acil hâller dışında özel sağlık kuruluşlarında tedavi edilemez. Acil hâllerin varlığı hâlinde Adalet Bakanlığına bilgi verilir.

(5) Hükümlü, sağlık nedenleriyle bulunduğu kurumda kalmasının uygun olmadığı, kurum hekiminin önerisi ve en üst amirinin isteği üzerine alınacak sağlık kurulu raporuyla belirlendiği takdirde, başka kurumlara nakledilebilir.

MADDE 58.- (1) Hükümlülerin kuruma veya başka bir yere götürülüp getirilmesi sırasında, halkla bir araya gelmelerine ve başkaları tarafından görülmelerine engel olacak tedbirler alınır.

(2) Hükümlü, havalandırma ve ışık durumu yetersiz araçlarla, eziyet verici veya onur kırıcı şekilde nakledilemez. Nakil sırasında alınacak tedbirler, hükümlünün firarını önleyici ve yukarıdaki fıkrada yazılı engelleri gerçekleştirici sınırları aşamaz, birbirleriyle ve görevlilerle herhangi bir tartışmaya girmelerini engelleyici boyutları geçemez.

(3) Açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerine nakiller kurum görevlilerinin gözetiminde yapılır.

Ceza İnfaz Kurumunda Hükümlünün Hakları, Güvenceleri ve Kısıtlamalar

Savunma Haklarının Kullanılması, Kültür ve Sanat Etkinliklerine Katılma, İfade Özgürlüğü

MADDE 59.- (1) Hükümlü, avukatlık mesleğinin icrası çerçevesinde avukatları ile vekâletnamesi olmaksızın en çok üç kez görüşme hakkına sahiptir.

(2) Avukat ve noter ile görüşme, meslek kimliklerinin ibrazı üzerine, tatil günleri dışında ve çalışma saatleri içinde, bu iş için ayrılan görüşme yerlerinde, konuşulanların duyulamayacağı, ancak güvenlik nedeniyle görülebileceği bir biçimde yapılır.

(3) Avukatlar, vekâletnameleri olsa da aynı anda birden fazla hükümlü ile görüşme yapamazlar.

(4) Avukatların savunmaya ilişkin belgeleri, dosyaları ve müvekkilleri ile yaptıkları konuşmaların kayıtları incelemeye tâbi tutulamaz.

(5) Yabancı ülkelerde haklarında soruşturma veya kovuşturma yapılmakta olan, yabancı ülke veya uluslararası yargı mercilerinde dava açmak isteyen, leh veya aleyhine açılmış davası olan Türk vatandaşı veya yabancı uyruklu hükümlülerle yabancı uyruklu avukatları, bu soruşturma ve kovuşturma, açılacak veya açılmış davalarla sınırlı olmak ve vekâletname sunmak koşuluyla görüşebilirler. Vekâletnamesi olmayan yabancı uyruklu avukatlar, hükümlü ile Türkiye barolarına kayıtlı bir avukatla birlikte görüşme yapabilirler.

MADDE 60.- (1) Ceza infaz kurumlarında, olanaklar elverdiğince, kültürün ve sanatın çeşitli dallarını temsil eden programlar hazırlanır ve hükümlülerin bunlara katılmaları hususundaki usûller düzenlenir.

(2) Bu programların temel hedefi, hükümlülerin ifade yeteneklerini geliştirmelerini ve bilgilerini artırmalarını sağlamaktır.

(3) Kurumun kültür ve sanat programları, Adalet Bakanlığınca belirlenen esaslara göre kurum en üst amiri tarafından düzenlenir. Bu maksatla Devletin kültür ve sanat işleriyle görevli kuruluşları gerekli yardımları yaparlar.

(4) Hükümlülerin ifade özgürlüğü çerçevesinde gerçekleştirebilecekleri yayın etkinlikleri, kurumda çalışma esaslarını düzenleyen hükümlere ve bu husustaki koşullara bağlıdır.

MADDE 61.- (1) Ceza infaz kurumlarında, kurumun büyüklüğüne göre, kütüphane veya kitaplık oluşturulur. Kütüphanelerde veya kitaplıklarda verilen derslere kaynaklık edecek kitapların yanı sıra olanaklar ölçüsünde hükümlülerin boş zamanlarını değerlendirmelerini, okuma alışkanlığı edinmelerini ve kültür bakımından ufuklarını geliştirmelerini sağlayacak kitaplar da bulundurulur.

MADDE 62.- (1) Hükümlü, mahkemelerce yasaklanmamış olması koşuluyla süreli ve süresiz yayınlardan bedelini ödeyerek yararlanma hakkına sahiptir.

(2) Resmî kurumlar, üniversiteler, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ile mahkemelerce yasaklanmamış olması koşuluyla Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınan vakıflar ve kamu yararına çalışan dernekler tarafından çıkartılan gazete, kitap ve basılı yayınlar, hükümlülere ücretsiz olarak ve serbestçe verilir. Eğitim ve öğretimine devam eden hükümlülerin ders kitapları denetime tâbi tutulamaz.

(3) Kurum güvenliğini tehlikeye düşüren veya müstehcen haber, yazı, fotoğraf ve yorumları kapsayan hiçbir yayın hükümlüye verilmez.

MADDE 63.- (1) Tehlikeli hâli bulunan hükümlü ancak bir veya üç kişilik odalarda, diğer hükümlüler ise kurumun fizikî yapısı, kapasite durumu ve güvenlik gerekleri göz önüne alınarak cezaevi yönetimi tarafından belirlenecek sayıda mahkûmun kalabileceği odalarda barındırılırlar.

(2) Her hükümlüye yöresel iklime uygun nitelikte tek tip yatak ve yeterli sayıda yatak takımı verilir.

(3) Kadınların erkeklerle, hükümlülerin tutuklularla, çocukların yetişkinlerle, örgüt veya çıkar amaçlı örgüt suçluları ile terör suçlularının Kanunda sayılan hâller dışında bir araya gelmelerine ve bağlantı kurmalarına izin verilmez.

(4) Oda ve kısımlarda iklim koşulları göz önüne alınarak yeterli yer, ışık, ısınma, havalandırma ve hijyen sağlanır.

MADDE 64.- (1) Muhtaç hükümlülere talepleri hâlinde, idare tarafından iklime ve sağlığa uygun giysiler verilir.

(2) Hükümlülerin giysileri, iç ve dış güvenlik görevlilerinin giymekte olduğu üniformalara benzer şekil ve renkte olamaz.

MADDE 65.- (1) Anaları hükümlü olup da dışarıda korumasına bırakılacak kimsesi bulunmayan sıfır-altı yaş grubundaki çocuklar, analarının yanında kalabilirler. Bu çocuklar gündüzleri ceza infaz kurumu bünyesindeki veya Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu veya diğer kurum ve kuruluşlara ait kreş ve gündüz bakımevlerinde barındırılırlar.

(2) Analarının yanında kalan çocuklara, yaş ve durumlarına ve ihtiyaçlarına göre yiyecek ve içecek verilir.

(3) Üç yaşını doldurmuş çocuklar, hâkim kararıyla çocuk yuvalarına veya yetiştirme yurtlarına yerleştirilebilirler. Bu çocukların belirlenecek bir program ve usule göre zaman zaman analarıyla temasları sağlanır.

MADDE 66.- (1) Kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlüler, tüzükte belirlenen esas ve usullere göre idarenin kontrolündeki ücretli telefonlar ile görüşme yapabilirler. Telefon görüşmesi idarece dinlenir ve kayıt altına alınır. Bu hak, tehlikeli hâlde bulunan ve örgüt mensubu hükümlüler bakımından kısıtlanabilir.

(2) Açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde hükümlüler, ücretli telefonlarla serbestçe görüşme yapabilirler.

(3) Açık ve kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlüler altsoy, üstsoy, eş ve kardeşlerinin ölüm, ağır hastalık veya doğal afet hâllerinde, kuruma ait telefon ve faks cihazından derhâl yararlandırılırlar. Görüşmeler, tutanak ile belgelenir ve tutanaklar özel bir dosyada saklanır.

(4) Hükümlüler açık ve kapalı ceza infaz kurumlarında, çocuk eğitimevlerinde araç telefonu, telsiz telefon veya cep telefonu ve benzeri iletişim araçlarını bulunduramaz ve kullanamazlar.

Hükümlünün radyo, televizyon yayınları ile internet olanaklarından yararlanma hakkı

MADDE 67.- (1) Hükümlü, ceza infaz kurumlarında merkezî yayın sistemi bulunduğu takdirde bu sisteme bağlı olarak radyo ve televizyon yayınlarını izleme hakkına sahiptir.

(2) Merkezî yayın sistemi bulunmayan kurumlarda, yararlı olmayan yayınların izlenmesini ve dinlenmesini engelleyecek önlemler alınmak suretiyle bağımsız anten kullanılarak televizyon ve radyo izlenmesine ve dinlenmesine izin verilir. Bu cihazlar, bedeli kendisi tarafından ödenmek koşuluyla hükümlü adına kurumca satın alınır. Her ne biçimde olursa olsun dışardan gelenler tarafından getirilen radyo, televizyon ve bilgisayarlar kuruma alınmaz.

(3) Kapalı ve açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde ancak, eğitim ve iyileştirme programları çerçevesinde kurum yönetimince belirlenen yerlerde görsel ve işitsel eğitim araç ve gereçlerinin kullanımına izin verilebilir. Eğitim ve iyileştirme programları gerekli kıldığı takdirde denetim altında internetten yararlanılabilir. Hükümlü, odasında bilgisayar bulunduramaz. Ancak, Adalet Bakanlığının uygun görmesi hâlinde eğitim ve kültürel amaçlı olarak bilgisayarın ceza infaz kurumuna alınmasına izin verilebilir.

(4) Bu haklar, tehlikeli hâlde bulunan veya örgüt mensubu hükümlüler bakımından kısıtlanabilir.

MADDE 68.- (1) Hükümlü, bu maddede belirlenen kısıtlamalar dışında, kendisine gönderilen mektup, faks ve telgrafları alma ve ücretleri kendisince karşılanmak koşuluyla, gönderme hakkına sahiptir.

(2) Hükümlü tarafından gönderilen ve kendisine gelen mektup, faks ve telgraflar; mektup okuma komisyonu bulunan kurumlarda bu komisyon, olmayanlarda kurumun en üst amirince denetlenir.

(3) Kurumun asayiş ve güvenliğini tehlikeye düşüren, görevlileri hedef gösteren, terör ve çıkar amaçlı suç örgütü veya diğer suç örgütleri mensuplarının haberleşmelerine neden olan, kişi veya kuruluşları paniğe yöneltecek yalan ve yanlış bilgileri, tehdit ve hakareti içeren mektup, faks ve telgraflar hükümlüye verilmez. Hükümlü tarafından yazılmış ise gönderilmez.

(4) Hükümlü tarafından resmî makamlara veya savunması için avukatına gönderilen mektup, faks ve telgraflar denetime tâbi değildir.

MADDE 69.- (1) Kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlü, dinî bayram, yılbaşı veya kendi doğum günlerinde, dışarıdan gönderilen ve kurum güvenliği için tehlikeli olmayan bir hediyeyi kabul etme hakkına sahiptir. Bunun esas ve usûlleri tüzükte gösterilir.

MADDE 70.- (1) Hükümlü, ceza infaz kurumunda, mensup bulunduğu dinin ibadetlerini, düzeni bozmayacak ve çalışmayı engellemeyecek biçimde serbestçe yerine getirebilir ve ibadette kullanılan eşyayı, dinî yaşamı bakımından zorunlu olan kitap ve eserleri temin ve bulunduğu yerlerde muhafaza edebilir.

(2) Hükümlünün, mensup bulunduğu dinin görevlilerince ziyaret edilmesine ve onlarla iletişim kurmasına, kurum güvenliğini tehlikeye düşürmemek koşuluyla izin verilir.

MADDE 71.- (1) Hükümlü, beden ve ruh sağlığının korunması, hastalıklarının tanısı için muayene ve tedavi olanaklarından, tıbbî araçlardan yararlanma hakkına sahiptir. Bunun için hükümlü öncelikle kurum revirinde, mümkün olmaması hâlinde Devlet veya üniversite hastanelerinin mahkûm koğuşlarında tedavi ettirilir.

MADDE 72.- (1) Hükümlüye Adalet ve Sağlık bakanlıklarınca birlikte belirlenecek kalori esasına göre, sağlıklı ve güçlü kalması için nitelik ve nicelik olarak besleyici, sağlık koşullarına uygun, makul çeşitlilikte, yaş, sağlık, çalıştığı işin özelliği, dinî ve kültürel gerekleri göz önünde tutularak besin verilir ve içme suyu sağlanır.

(2) Hükümlü, kendisine verilen günlük besin ve ihtiyaç maddeleri dışındaki ihtiyaçlarını kurum kantininden sağlayabilir. Kantini bulunmayan kurumlarda, bu maddeler, idarenin izin ve kontrolü altında dışardan sağlanabilir.

(4) Kurumda annesiyle birlikte kalan çocuklara ve süt emziren annelere durumlarına uygun gıda verilir.

MADDE 73.- (1) Hükümlünün geçmişi, suçluluk nedenleri, suç sicili, fizik yeteneği ve ruhsal yapısı, kişisel doğası, arz edebileceği tehlike hâlleri, hapis cezasının süresi, salıverildikten sonraki beklentisi dikkate alınarak, toplumun hukuka uygun hareket eden ve üretken bir üyesi olarak yaşamını sürdürmesini sağlayacak ve bireysel ihtiyaçlarına uygun bir biçimde iyileştirme programları uygulanır. Bu programların hazırlanması ve uygulanması amacıyla ceza infaz kurumlarında eğitim ve psiko-sosyal hizmet servisleri oluşturulur.

(2) Hükümlü, amaca uygun iyileştirme gereklerinin gerçekleştirilebileceği kurumlara veya bölümlere yerleştirilir.

MADDE 74.- (1) Hükümlülerin yerleştirildikleri kurum veya bölümlerde bireyselleştirmeyi mümkün kılacak sayıda bulundurulmalarına özen gösterilir.

(2) İyileştirme programları uygulanan grupların özelliklerine göre değişik güvenlik tedbirlerine yer verilir.

(3) Tehlikeli hâlde oldukları saptanan hükümlüler, bireyselleştirilmeleri için yapılacak çalışmalarda on kişiyi aşacak biçimde gruplandırılamaz.

MADDE 75.- (1) Ceza infaz kurumlarında bulunduğu süre içinde hükümlüye, kişiliğini geliştirecek, eğitimini güçlendirecek, yeni beceriler elde etmesini, suç işleme eğilimini yok etmeyi sağlayacak ve salıverilme sonrasına hazırlayacak programlar uygulanır.

(2) Hükümlünün yaş, ceza süresi ve yeteneklerine öncelik verilerek ekonomik ve kültür durumuna uygun biçimde düzenlenen eğitim programları; temel eğitim, orta ve yüksek öğretim, meslek eğitimi, din eğitimi, beden eğitimi, kütüphane ve psiko-sosyal hizmet konularını kapsar.

MADDE 76.- (1) Açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlülerin örgün ve yaygın, kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin yaygın öğretimden yararlanmaları sağlanır.

Dernekler, vakıflar, gönüllü kuruluşlar ve kamu kurum ve kuruluşları ile ilişkiler

MADDE 77.- (1) Hükümlülerin iyileştirilme çabalarında başarıya ulaşılması için dernekler, vakıflar ve gönüllü kişi ve kuruluşlar ile işbirliği yapılabilir. Kamu kurum ve kuruluşları bu maksatla olanakları ölçüsünde, gerekli yardımları yapmakla yükümlüdürler.

MADDE 78.- (1) Kurumun sağlık koşullarının düzenlenmesi, hükümlünün acil veya olağan muayene ve tedavisi kurumun hekimi tarafından yapılır. Genel veya hastalık nedeniyle yapılan tüm muayene ve tedavi sonuçları, sağlık izleme kartına işlenir ve dosyasında saklanır.

(2) Sağlık Bakanlığı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile üniversitelerin sağlık kuruluşları, hükümlülerin tedavileri bakımından gerekli yardımları yapmakla görevlidirler.

Sağlık denetimi

MADDE 79.- (1) Kurum hekimi, kurumu ayda en az bir kez denetleyerek genel ve özel önlem alınması gereken hastalıklar ile kurumda sağlık koşulları yönünden alınması gereken önerileri içeren bir rapor düzenler ve kurum yönetimine verir.

MADDE 80.- (1) Hükümlünün sağlık nedeniyle hastaneye sevkine gerek duyulduğunda durum, kurum hekimi tarafından derhâl bir raporla ceza infaz kurumu yönetimine bildirilir.

MADDE 81.- (1) Kurum hekimi veya görevli hekim tarafından yapılan muayene ve incelemeler sonucunda hükümlünün cezasını yerine getirmesine engel olabilecek hastalığı saptanırsa durum, kurum yönetimine bildirilir.

MADDE 82.- (1) Hükümlüler, hangi nedenle olursa olsun, kendilerine verilen yiyecek ve içecekleri sürekli olarak reddettikleri takdirde; bu hareketlerinin kötü sonuçları ile bırakacağı bedensel ve ruhsal hasarlar konusunda ceza infaz kurumu hekimince bilgilendirilirler. Psiko-sosyal hizmet birimince de bu hareketlerinden vazgeçmeleri yolunda çalışmalar yapılır ve sonuç alınamaması hâlinde, beslenmelerine kurum hekimince belirlenen rejime göre uygun ortamda başlanır.

(2) Beslenmeyi reddederek açlık grevi veya ölüm orucunda bulunan hükümlülerden, birinci fıkra gereğince alınan tedbirlere ve yapılan çalışmalara rağmen hayatî tehlikeye girdiği veya bilincinin bozulduğu hekim tarafından belirlenenler hakkında, isteklerine bakılmaksızın kurumda, olanak bulunmadığı takdirde derhâl hastaneye kaldırılmak suretiyle muayene ve teşhise yönelik tıbbî araştırma, tedavi ve beslenme gibi tedbirler, sağlık ve hayatları için tehlike oluşturmamak şartıyla uygulanır.

(3) Yukarıda belirtilen hâller dışında, bir sağlık sorunu olup da muayene ve tedaviyi reddeden hükümlülerin sağlık veya hayatlarının ciddî tehlike içinde olması veya ceza infaz kurumunda bulunanların sağlık veya hayatları için tehlike oluşturan bir durumun varlığı hâlinde de ikinci fıkra hükümleri uygulanır.

(4) Bu maddede öngörülen tedbirler, kurum hekiminin tavsiye ve yönetimi altında uygulanır. Ancak, kurum hekiminin zamanında müdahale edememesi veya gecikmesi hükümlü için hayatî tehlike doğurabilecek ise, bu tedbirlere ikinci fıkrada belirtilen şartlar aranmaksızın başvurulur.

(5) Bu madde uyarınca hükümlülerin sağlıklarının korunması ve tedavilerine yönelik zorlayıcı tedbirler, onur kırıcı nitelikte olmamak şartıyla uygulanır.

MADDE 83.- (1) Hükümlü, belgelendirilmesi koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile vasisi veya kayyımı tarafından haftada bir kez ve ayrıca kuruma kabullerinde, zorunlu hâller dışında bir daha değiştirilmemek üzere, ad ve adreslerini bildirdiği en fazla üç kişi tarafından, yarım saatten az ve bir saatten fazla olmamak üzere çalışma saatleri içinde ziyaret edilebilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilenler dışındaki kimselerin ziyaretine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yazılı olarak izin verilebilir.

(3) Görüşler, koşul ve süreleri Adalet Bakanlığınca hazırlanan yönetmelikle kapalı ve açık olmak üzere iki biçimde yaptırılır.

MADDE 84.- (1) Yabancı hükümlülerin, vatandaşı olduğu devletin diplomatik temsilciliği veya konsolosluğunun ziyaret istemleri, mevzuatta belirlenen esas ve usûllere uygun olarak geciktirilmeden yerine getirilir.

(2) Diplomatik temsilciliği veya konsolosluğu bulunmayan devletler vatandaşlığındaki hükümlüler ile mülteci veya vatansız olan hükümlülerin, yararlarını koruyan devletin diplomatik temsilciliği veya bu gibi kimseleri koruma görevini üstlenmiş ulusal veya uluslararası kuruluşlarla görüştürülmelerinde yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır.

MADDE 85.- (1) Resmî kurum ve kuruluşlar, heyet hâlinde veya bireysel olarak ceza infaz kurumlarını ziyaret edebilmek ve hükümlülerle görüşebilmek için Adalet Bakanlığından izin almak zorundadırlar. Bilimsel araştırma yapanlarla görsel ve yazılı basın mensupları hakkında da bu hüküm uygulanır.

(2) Hükümlü, denetim amacıyla Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerle yetkisi kabul edilen kurum ve kuruluşların temsilcileri tarafından gerekçesi belirtilmek suretiyle ve Adalet Bakanlığının izniyle ziyaret edilebilir.

(3) Bu ziyaret ve görüşmelerde güvenliği tehlikeye düşürmeyecek tedbirler kurum yönetimince alınır. Ziyaret ve görüşmeler yasal zorunluluk olmadıkça kurum görevlilerinin gözetiminde yapılır.

(4) Güvenlik bakımından bir araya getirilemeyecek hükümlülerle toplu görüşme yapılamaz. Önceden izin verilmiş olsa bile doğal afet, yangın ve ayaklanma gibi olağanüstü durumlarda ziyaret ve görüşmeler ertelenebilir.

MADDE 86.- (1) Kapalı ve açık ceza infaz kurumlarına ziyaret veya görüşe gelen resmî heyet ve özel kişiler, kurum güvenliğini tehlikeye sokacak davranışlarda bulunamaz, kurum güvenliği için alınan ve uygulanan yasal ve idarî tedbirlerin değiştirilmesini isteyemezler.

(2) Kurumun düzen ve güvenliğini, hükümlülerin sağlığını bozabilecek nitelikteki eşya ve maddeler ile her türlü iletişim araçları ve taşıma izin belgesi olsa da silâhlar kuruma sokulamaz. Ziyaret ve görüşlerde hükümlülere para, kıymetli evrak ve eşya verilemez.

(3) Kurum görevlileri ve dış güvenlik görevlileri dahil olmak üzere, sıfat ve görevi ne olursa olsun, ceza infaz kurumlarına girenler duyarlı kapıdan geçmek zorundadır. Bu kişilerin üstleri metal dedektörle aranır; eşyaları x-ray cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden geçirilir, ayrıca şüphe hâlinde elle aranır. Bu cihazların bulunmadığı yerlerde arama ve kontrol elle yapılır. Ancak milletvekilleri, mülkî amirler, hâkim, Cumhuriyet savcıları ve bu sınıftan sayılanlar, avukatlar, noterler, ceza infaz kurumları ve tutukevleri kontrolörleri, izleme kurulu başkan ve üyeleri, uluslararası sözleşmelerle yetkileri tanınmış kişi ve kuruluşların temsilcileri, ceza infaz kurumu ve tutukevi koruma birlik komutanı ile kurum müdürünün üstleri ağır cezayı gerektiren suçüstü hâlleri dışında elle aranamaz. Duyarlı kapı cihazının ikazının sürmesi hâlinde bu kişiler ancak, elle aramayı kabul ettikleri takdirde kuruma girebilirler. Ziyaret yerleri de ziyaret öncesi ve bitiminde aranır.

(4) Ceza infaz kurumlarına giren avukatlarca savunmaya ilişkin olduğu yazılı olarak beyan edilen belge ve dosyalar incelemeye tâbi tutulmaz.

(5) Konusu suç teşkil etmemekle birlikte ceza infaz kurumlarına sokulması yasak olan her türlü eşya, çıkışta sahibine verilmek üzere idare tarafından muhafaza altına alınır.

(6) Hükümlüler, odalarından çıkış ve dönüşlerinde ayrı yerlerde ve farklı memurlarca üst ve eşya aramasına tâbi tutulurlar.

(8) Ziyaret ve görüşlerde kurallara uymayan heyet ve kişilerin ziyaret ve görüşmeleri sürdürmelerine derhâl son verilir. Suç oluşturan davranışlar, ilgili idarî ve adlî makamlara bildirilir. Görüşme hakkına sahip özel kişilerin kurum güvenliğinin korunması amacıyla alınan tedbirlere aykırı davranışları ve istekleri nedeniyle görüşme hakları, kurumun en üst amirince bir aydan bir yıla kadar kısıtlanabilir. Mevzuatın avukatlar bakımından getirdiği hükümler saklıdır.

MADDE 87.- (1) Hükümlünün toplumsal, ruhsal ve bedensel gelişmelerini sağlamak amacıyla fizik ve ruhsal sağlık durumlarının elverdiği ölçüde spor, beden eğitimi ve eğlendirici etkinliklere katılmasına müsaade olunur ve olanaklar ölçüsünde yer ve araç sağlanır.

(2) Açık havada çalışmayan veya kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüye, hava koşulları elverdiği ölçüde, günde en az bir saat açık havada gezinmek olanağı verilir. Bu süre içerisinde bireysel spor da yapılabilir. Kurum dışındaki etkinliklere açık ceza infaz kurumları ile çocuk eğitimevlerinde bulunan hükümlüler katılabilirler.

MADDE 88.- (1) Hükümlü, çalışma saatleri dışında ve belirlenecek düzene göre idarece tertiplenen kurslara katılabilir ve kütüphaneden yararlanabilir. Bu konudaki programlar uzmanların önerileri ve hükümlünün istekleri dikkate alınarak kurum yönetimince belirlenir.

MADDE 89.- (1) Hükümlünün, Kanunun 107 nci maddesinde öngörülen süreleri, ceza infaz kurumlarının düzen ve güvenliği amacıyla konulmuş kurallara içtenlikle uyarak, haklarını iyi niyetle kullanarak, yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirerek geçirmiş ve uygulanan iyileştirme programlarına göre de toplumla bütünleşmeye hazır olduğunun disiplin kurulunun görüşü alınarak idare kurulunca saptanmış bulunması gerekir.

MADDE 90.- (1) Hükümlünün salıverildikten sonraki geleceğini düzenlemeyi düşünmesini sağlayıcı tedbirler alınır ve toplumla uyumu ile ailesinin çıkarları için bu konularda hizmet veren resmî ve özel kuruluş veya kişilerle ilişki kurması doğrultusunda katkı ve yardımda bulunulur.

MADDE 91.- (1) Hükümlü, salıverildiğinde iş bulması veya kendi işini kurması yönünde özendirilir. Bu konuda gönüllü kişi ve kuruluşlar ile resmî kurumlarla işbirliği yapılır. Bu husustaki ayrıntılar tüzükte gösterilir.

MADDE 92.- (1) Hükümlü; izin, hastaneye, Cumhuriyet Başsavcılığına veya duruşmaya sevk, eğitim, öğretim, işyurdu, cezanın ertelenmesi, salıverilme, nakil, deprem, sel gibi doğal afet ve yangın hâlleri dışında ve yetkili makamca verilmiş yazılı bir emir olmadıkça kapalı kurumun dışına çıkarılamaz.

MADDE 93.- (1) Yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarında bulunanlar dışındaki hükümlülere mazeret izni, özel izin veya iş arama izni verilebilir. İzinde geçen süreler hükümlülükte geçmiş sayılır.

(2) İzinlerin kullandırılması ile ilgili ayrıntılar tüzükte gösterilir.

MADDE 94.- (1) Hükümlülük süresinin beşte birini iyi hâlle geçirmiş olanlara hükümlünün isteği ile;

a) Ana, baba, eş, kardeş veya çocuğunun ölümü nedeniyle ceza infaz kurumu en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile,

b) Yukarıdaki bentte sayılan yakınlarından birisinin yaşamsal tehlike oluşturacak önemli ve ağır hastalık hâllerinin veya deprem, su baskını, yangın gibi felâketler nedeniyle zarara uğradıklarının belgelendirilmesi koşuluyla kurum en üst amirinin görüşü, Cumhuriyet Başsavcılığının önerisi ve Adalet Bakanlığının onayı ile,

(2) Tehlikeli hükümlüler hariç olmak üzere, hükümlünün, infaz kurumunun bulunduğu yerde olmak ve dış güvenlik görevlisinin refakatinde bulunmak şartıyla, talebi ve Cumhuriyet Başsavcısının onayı ile ana, baba, eş, kardeş ve çocuk cenazesine katılmasına izin verilebilir.

MADDE 95.- (1) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlarla kapalı ceza infaz kurumunda olup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazananlara, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini veya güçlendirmelerini ve dış dünyaya uyumlarını sağlamak amacıyla kurum en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile yılda en çok üç kez olmak üzere her defasında yol hariç üç güne kadar izin verilebilir.

MADDE 96.- (1) Ceza infaz kurumlarında hükümlülük sürelerinin en az altı ayını kesintisiz geçirmiş ve koşullu salıverilmelerine bir ay kalmış hükümlülere olağan yaşantılarına döndüklerinde uyum sorunu ile karşılaşmamaları ve iş bulma olanakları sağlanmak üzere kurum en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile çalışma günleri içinde sekiz saate kadar izin verilebilir.

MADDE 97.- (1) İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında Türk Ceza Kanununun 292 nci ve izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır.

(2) İzin süresini iki gün veya daha az bir süre geçiren hükümlüler hakkında disiplin işlemi yapılır. İzinli iken firar eden hükümlüye bir daha izin verilmez.

Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama

MADDE 98.- (1) Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir.

(2) 16 ncı madde gereğince cezasının ertelenmesi isteminin reddi hâlinde de aynı hüküm uygulanır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca yapılan başvurular cezanın infazını ertelemez. Ancak, mahkeme olayın özelliğine göre infazın ertelenmesine veya durdurulmasına karar verebilir.

MADDE 99.- (1) Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir.

MADDE 100.- (1) Cezanın infazına başlandıktan sonra hastalık nedeniyle hükümlünün ceza infaz kurumundan hastaneye kaldırılması hâlinde burada geçirdiği süre, cezadan indirilir.

(2) Ancak, cezanın infazını durdurmak için hükümlü, hastalığına kasten neden olmuşsa bu hükümden yararlanamaz. Bu hâlde Cumhuriyet savcısı mahkemeden bir karar verilmesini ister.

MADDE 101.- (1) Cezanın infazı sırasında, 98 ilâ 100 üncü maddeler gereğince mahkemeden alınması gereken kararlar duruşma yapılmaksızın verilir. Karar verilmeden önce Cumhuriyet savcısı ve hükümlünün görüşlerini yazılı olarak bildirmeleri istenebilir.

(2) 99 uncu madde gereğince cezaların toplanması gerektiğinde, bu hususta hüküm vermek yetkisi, en fazla cezaya hükmetmiş bulunan mahkemeye, bu durumda birden çok mahkeme yetkili ise son hükmü vermiş olan mahkemeye; hükümlerden biri doğrudan doğruya bölge adliye mahkemesi tarafından verilmiş ise, bölge adliye mahkemesine, Yargıtay tarafından verilmiş ise Yargıtaya aittir.

(3) Bölge adliye mahkemesi veya Yargıtaydan başka mahkemeler tarafından verilmiş olan bu kararlara karşı itiraz yoluna gidilebilir.

MADDE 102.- (1) Hükümlülerin ceza infaz kurumlarından salıverilmelerinden önce veya salıverilmelerinden sonra kişisel zorluklarını aşmalarını, iyileştirilmelerini ve dışarıdaki yaşama uyumlarını sağlamak amacıyla ilgili bakanlıklar, kamu kurum ve kuruluşları ile kamu tüzel kişileri görev alanlarına giren konularda gerekli desteği ve hizmeti vermekle yükümlüdürler.

(3) Bu yükümlülük ve yardımların yöntem ve esasları tüzükte belirlenir.

MADDE 103.- (1) Meslek ve sanatlarında becerili olan hükümlüler, çalışma yeteneğine sahip ve istekli diğer hükümlülere, yönetimle işbirliği yaparak ceza infaz kurumunda ve salıverilmelerinden sonraki yaşamlarında iş, meslek veya sanat öğrenmelerini sağlamak amacıyla katkıda bulunabilirler.

MADDE 104.- (1) Cezaları ertelenen, salıverilen veya haklarında hapis cezası dışında herhangi bir tedbire hükmedilen hükümlülerin toplum içinde izlenmesi, iyileştirilmesi, psiko-sosyal problemlerinin çözülmesi, salıverme sonrası korunması ve yargılanan kişiler hakkında sosyal araştırma raporlarının düzenlenmesi ve mağdurun korunması gibi görevleri yerine getirmek üzere denetimli serbestlik ve yardım merkezleri kurulur.

(2) Salıverilme sonrasında hükümlülere iş sağlanması için koruma kurulları kurulur.

(3) Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri ile koruma kurullarının kuruluşu, çalışma yöntem ve esasları, ilgili kanununda düzenlenir.

MADDE 105.- (1) Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır.

(2) Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri, bölgelerinde bulunan bu tür kurumlardan hükümlüleri ne suretle çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar. Bu listeler mahkemelere verilir. Mahkeme, bu listelerden uygun gördüğü hizmeti ve süresini hükümlüye önerir ve bunu reddetme hakkına sahip olduğunu hatırlatır.

(3) Diğer bir hapis cezasına hükmedildiğinde kamu yararına çalıştırma kararı verilemez.

(4) İki yıl veya daha az süre ile hapis cezasına mahkûm olanlardan, hükümlülük süresinin yarısını iyi hâlle geçirenlerin, istekleri bulunmak koşuluyla kendilerinin veya yasal temsilcilerinin veya Cumhuriyet Başsavcılığının istemi üzerine, mahkûmiyet sürelerinin geriye kalan yarısını kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına mahkemece karar verilebilir.

(5) Mahkeme kararında belirtilen çalışma esasları ile rejimlere uymama hâlinde, geri kalan ceza aynen çektirilir.

MADDE 106.- (1) Adlî para cezası, Türk Ceza Kanununun 52 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen usule göre tayin olunacak bir miktar paranın Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) Adlî para cezasını içeren ilâm Cumhuriyet Başsavcılığına verilir. Cumhuriyet savcısı otuz gün içinde adlî para cezasının ödenmesi için hükümlüye 20 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir ödeme emri tebliğ eder.

(3) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir.

(4) Çocuklar hakkında verilen adlî para cezası ile kısa süreli hapis cezasından çevrilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezalar hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.

(5) Adlî para cezasının hapse çevrileceği mahkeme ilâmında yazılı olmasa bile üçüncü fıkra hükmü Cumhuriyet Başsavcılığınca uygulanır.

(6) Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir. İlk taksidin süresinde ödenmemesi hâlinde, verilen ikinci takside ilişkin izin hükümsüz kalır.

(7) Adlî para cezası yerine çektirilen hapis süresi üç yılı geçemez. Birden fazla hükümle adlî para cezalarına mahkûmiyet hâlinde bu süre beş yılı geçemez.

(8) Hükümlü, hapis yattığı günlerin dışındaki günlere karşılık gelen parayı öderse hapisten çıkartılır.

(9) Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi saklı kalmak üzere, adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanamaz. Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır.

(10) Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre kısa süreli hapis cezasından çevrilen adlî para cezalarının infazında, aynı maddenin altıncı ve yedinci fıkraları hükümleri saklıdır.

(11) İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.

Koşullu Salıverilme, Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri

MADDE 107.- (1) Koşullu salıverilmeden yararlanabilmek için mahkûmun kurumdaki infaz süresini iyi hâlli olarak geçirmesi gerekir.

(2) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar yirmidört yılını, diğer süreli hapis cezalarına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının üçte ikisini infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler.

a) Birden fazla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına veya ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde otuzaltı,

c) Bir ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla otuzaltı,

d) Bir müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla otuz,

e) Birden fazla süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla yirmisekiz,

(4) Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet hâlinde; ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuzaltı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler. Ancak, bu süreler;

a) Birden fazla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına veya ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde kırk,

c) Bir ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla kırk,

d) Bir müebbet hapis cezası ile süreli hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde en fazla otuzdört,

(5) Koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onsekiz yaşını dolduruncaya kadar infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır.

(6) Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.

(7) Hükümlü, denetim süresinde, infaz kurumunda öğrendiği meslek veya sanatı icra etmek üzere, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında, ücret karşılığında çalıştırılabilir.

(8) Onsekiz yaşından küçük olan hükümlüler, denetim süresinde eğitimlerine, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir kurumda devam ederler.

(9) Hâkim, denetim süresinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişiyi görevlendirebilir. Bu kişi, kötü alışkanlıklar edinebileceği çevrelerden uzak kalması ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda hükümlüye öğütte bulunur; eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya yanında çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunur; hükümlünün davranışları, sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek hâkime verir.

(10) Hâkim, koşullu salıverilen hükümlünün kişiliğini ve topluma uyumdaki başarısını göz önünde bulundurarak; denetim süresinin, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmadan veya herhangi bir yükümlülük belirlemeden geçirilmesine karar verebileceği gibi, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasını veya belirlenen yükümlülükleri denetim süresi içinde kaldırabilir.

(11) Bir hükümlünün koşullu salıverilmesi hakkında ceza infaz kurumu idaresi tarafından hazırlanan gerekçeli rapor, hükmü veren mahkemeye; hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemeye verilir. Mahkeme, bu raporu uygun bulursa hükümlünün koşullu salıverilmesine dosya üzerinden karar verir. Mahkeme, raporu uygun bulmadığı takdirde gerekçesini kararında gösterir. Bu kararlara karşı itiraz yoluna gidilebilir.

(12) Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.

b) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, koşullu salıverilme kararının geri alınması kararının kesinleştiği tarih ile hakederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla takdir edilecek bir sürenin,

Ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir. Koşullu salıverilme kararının geri alınmasından sonra aynı hükmün infazı ile ilgili bir daha koşullu salıverilme kararı verilmez.

(14) Denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.

a) Hükümlü geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkûm edilirse, hükmü veren ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi tarafından,

b) Hükümlünün bağlı tutulduğu yükümlülükleri yerine getirmemesi hâlinde koşullu salıverilme kararına esas teşkil eden hükmü veren ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi veya koşullu salıverilme kararını vermiş olan mahkeme tarafından,

(16) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap, Dördüncü Kısım, "Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar" başlıklı Dördüncü Bölüm, "Anayasal Düzene ve Bu Düzenin İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı Beşinci Bölüm, "Milli Savunmaya Karşı Suçlar" başlıklı Altıncı Bölüm altında yer alan suçlardan birinin bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi dolayısıyla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz.

İnfaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabilir.

(2) Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz.

(3) İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez.

(4) Hâkim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler.

(5) Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıverilmeye ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Hâkim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir.

MADDE 109.- (1) Kısa süreli hapis cezası yerine Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesine göre hükmedilen seçenekli yaptırımların infazında uygulanacak rejim, tüzükte gösterilir.

MADDE 110.- (1) Hükmü veren mahkeme veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkeme, altı ay veya daha az süreli hapis cezasının;

a) Her hafta cuma günleri saat 19.00'da girmek ve pazar günleri aynı saatte çıkmak suretiyle hafta sonları,

b) Her gün saat 19.00'da girmek ve ertesi gün saat 07.00'de çıkmak suretiyle geceleri,

(2) Kadın veya altmışbeş yaşını bitirmiş hükümlülerin mahkûm oldukları altı ay veya daha az süreli hapis cezasının konutunda çektirilmesine karar verilebilir.

(3) Yetmişbeş yaşını bitirmiş olup da üç yıl ve daha az süreli hapis cezasına mahkûm olanların, bu cezalarının ceza infaz kurumlarında çektirilmesi sağlık durumları itibarıyla elverişli olmadığı, tam teşekküllü Devlet veya üniversite hastanelerince verilecek raporla tespit edilenler hakkında cezanın konutlarında çektirilmesine hükmü veren mahkemece veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemece karar verilebilir. Ancak, mahkûmiyete konu suç nedeniyle herhangi bir zarar doğmuşsa, bu zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şartı da ayrıca aranır. Bunlar hakkında beşinci fıkra hükümleri uygulanmaz.

(4) Cezanın özel infaz usulüne göre çektirilmesi kararı, infaza başlandıktan sonra da verilebilir.

(5) Cezanın özel infaz usulüne göre çektirilmesine karar verilenler hakkında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz.

(6) Bu infaz usulünün gereklerine geçerli bir mazeret olmaksızın uyulmaması hâlinde, cezanın baştan itibaren infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.

MADDE 111.- (1) Tutuklular, iç ve dış güvenlik görevlisi bulunan, firara karşı teknik, mekanik, elektronik veya fizikî engelleri olan, 34 üncü maddede sayılan hâller dışında oda ve koridor kapıları sürekli olarak kapalı tutulan ve yasal zorunluluklar ayrık, dışarıyla irtibat ve haberleşme olanağı bulunmayan normal güvenlik esasına dayalı tutukevlerinde veya maddî olanak bulunmadığı hâllerde diğer kapalı ceza infaz kurumlarının bu amaca ayrılmış bölümlerinde tutulurlar.

(2) Eylem ve davranışları ile 9 uncu madde kapsamına giren tutuklular, yüksek güvenlikli tutukevlerinde veya buna olanak bulunmadığı hâllerde yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumlarının tutuklulara ayrılan bölümlerinde barındırılırlar.

(3) Kadın, çocuk ve gençlik tutukevleri müstakil olarak kurulabilir. Tutuklular, tutukevlerinde veya maddî olanak bulunmadığı hâllerde kapalı ceza infaz kurumlarının tutuklulara ayrılan bölümlerinde, büyükler, kadınlar, gençler, çocuklar olmak üzere ve suç türleri de gözetilerek ayrı yerlerde barındırılırlar.

MADDE 112.- (1) Sanığın tutukevine kabul edilebilmesi için hâkim veya mahkeme tarafından verilmiş bir tutuklama kararının bulunması zorunludur.

(2) Tutuklunun tutukevine konulduğu, kararı veren hâkim veya mahkemeye gün ve saati belirtilerek bildirilir.

MADDE 113.- (1) Tutuklular, maddî olanaklar elverdiğince suç türlerine ve taşıdıkları güvenlik riskine göre ayrı odalarda barındırılırlar. Aralarında husumet bulunanlar ile iştirak hâlinde suç işlemiş olanlar aynı odalarda barındırılmazlar ve birbirleri ile temas etmelerini engelleyecek tedbirler alınır.

MADDE 114.- (1) Tutuklulardan çalışmaları istenebilir; ancak, buna mecbur tutulamazlar. Tutuklular istediklerinde idare, barındırıldıkları odalarda çalışmalarına izin verebilir. Odada çalışma imkânı yoksa, tutukluların iş yerlerinde çalışmalarına da izin verilebilir. Bu takdirde kendileri hakkında çalışmakta olan hükümlülere ait rejim uygulanır.

(2) Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde tutuklular, kurumun bu husustaki genel düzenine uymak suretiyle ziyaretçi kabul edebilirler. Ancak soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde hâkim veya mahkeme, soruşturmanın veya davanın selameti bakımından tutuklunun ziyaretçi kabulünü yasaklayabilir veya bu hususta kısıtlamalar koyabilir.

(3) Tutukluların yazılı haberleşmeleri ile telefonla görüşmeleri, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde hâkim veya mahkemesince kısıtlanabilir.

(4) Tutuklu, savunması için istediği müdafii seçmek ve görevlendirmek hakkına sahiptir. Her dereceden kurum görevlileri bu hususta tutukluya tavsiyelerde bulunamaz.

(5) Tutuklunun müdafii ile olan haberleşmesine ve kurum düzeni çerçevesinde temas ve görüşmelerine hiçbir suretle engel olunamaz ve kısıtlamalar konulamaz.

MADDE 115.- (1) Tehlikeli hâlde bulunan, delil karartma tehlikesi olan, soruşturmanın amacını veya tutukevinin güvenliğini tehlikeye düşüren veya suçun tekrarına olanak verecek davranışlarda bulunan tutuklulara soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde hâkim veya mahkemesince aşağıdaki tedbirler uygulanabilir:

a) Tutuklunun tek başına, sıkı bir rejim altında muhafaza edilmesi ve kaldığı odanın kamera ile izlenmesi.

b) Belirli süre ile dışarıyla ilişkisinin, ziyaretçi kabulünün ve telefon görüşmelerinin kısıtlanması.

c) Gerekiyorsa kendisine veya başkalarına zarar vermesini önleyici biçimde hazırlanmış özel bir odada barındırılması ve kaldığı odanın kamera ile izlenmesi.

d) Saldırganlık göstermesi hâlinde belirli süreyle kelepçelenmesi veya hareketlerinin engellenmesi.

MADDE 116.- (1) Bu Kanunun; yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumları, hapis cezasının infazının hastalık nedeni ile ertelenmesi, kuruma alınma ve kayıt işlemleri, hükümlüler ile yakınları ve ilgililerin bilgilendirilmesi, cezayı çekme, güvenlik ve iyileştirme programına ve sağlığın korunması kurallarına uyma, bina ve eşyaların korunması, kapıların açılmaması ve temasın önlenmesi, oda ve eklentilerinde bulundurulabilecek kişisel eşyalar, arama, disiplin cezalarının niteliği ve uygulanma koşulları, kınama, bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma, ücret karşılığı çalışılan işten yoksun bırakma, haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakma veya kısıtlama, ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma, hücreye koyma, çocuk hükümlüler hakkında uygulanabilecek disiplin tedbirleri ve cezaları, disiplin soruşturması, disiplin cezasını gerektiren eylemlerin tekrarı, disiplin cezalarının infazı ve kaldırılması, yönetim tarafından alınabilecek tedbirler, zorlayıcı araçların kullanılması, ödüllendirme, şikâyet ve itiraz, nakiller, disiplin nedeniyle nakil, zorunlu nedenlerle nakil, hastalık nedeniyle nakil, nakillerde alınacak tedbirler, avukat ve noterle görüşme hakkı, kültür ve sanat etkinliklerine katılma, ifade özgürlüğü, kütüphaneden yararlanma, süreli veya süresiz yayınlardan yararlanma hakkı, telefonla haberleşme hakkı, radyo, televizyon yayınları ile internet olanaklarından yararlanma hakkı, mektup, faks ve telgrafları alma ve gönderme hakkı, bu Kanunda sayılan günlerde dışarıdan gönderilen hediyeyi kabul etme hakkı, din ve vicdan özgürlüğü, muayene ve tedavi istekleri, hükümlülerin beslenmesi, iyileştirme programlarının belirlenmesi, hükümlülerin sayısı ve uygulanacak güvenlik tedbirleri, eğitim programları, öğretimden yararlanma, muayene ve tedavileri, sağlık denetimi, hastaneye sevk, infazı engelleyecek hastalık hâli, kendilerine verilen yiyecek ve içecekleri reddetmeleri, ziyaret, yabancı hükümlüleri ziyaret, ziyaret ve görüşlerde uygulanacak esaslar, beden eğitimi, kütüphane ve kurslardan yararlanma konularında 9, 16, 21, 22, 26 ilâ 28, 34 ilâ 53, 55 ilâ 62, 66 ilâ 76, 78 ilâ 84 ve 86 ilâ 88 inci maddelerinde düzenlenmiş hükümlerin tutukluluk hâliyle uzlaşır nitelikte olanları tutuklular hakkında da uygulanabilir.

Hapis cezalarının ve tedbirlerin infazında göz önünde bulundurulacak ve uygulanacak diğer kanunlardaki hükümler

MADDE 117.- (1) Cezanın kesinleşmesinden sonra asker edilen kişiler hakkındaki hapis cezasının infazı ve geri bırakılması hususunda da 21.6.1927 tarihli ve 1111 sayılı Askerlik Kanununun 39 uncu maddesi göz önünde bulundurulur ve uygulanır.

MADDE 118.- (1) Sırf askerî suçlar ile askerî disiplin suçları ayrık olmak üzere, askere alınmadan önce ve askerlikleri sırasında işledikleri suçlardan dolayı er ve erbaşlar ile yedek subaylar hakkında kısa süreli hapis cezaları yerine hükmedilen Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (c), (e) ve (f) bentlerinde yazılı tedbirler ile bu Kanunun 106 ncı maddesinde yazılı adlî para cezasının yerine getirilmesi askerlik hizmetlerinin sonuna bırakılır. Bu süreler içinde zamanaşımı işlemez.

(2) Herhangi bir suçtan askerî ceza ve tutukevinde tutuklu bulunan kişiler hakkında, adliye mahkemelerince verilen veya askerî mahkemelerce verilip de 22.5.1930 tarihli ve 1632 sayılı Askerî Ceza Kanununun 39 uncu maddesi uyarınca Adalet Bakanlığı ceza infaz kurumlarında infazı gereken hapis cezaları, bu kişilerin tutukluluk hâli durdurulmak suretiyle askerî ceza ve tutukevlerinde yerine getirilir. Hükümlü, tutukluluğunun sona ermesi durumunda, cezası infaz edilmemişse Adalet Bakanlığı ceza infaz kurumuna gönderilir. Cezaları askerî ceza ve tutukevinde bu suretle infaz edilenler hakkında koşullu salıverilmeye ilişkin bu Kanun hükümleri uygulanır.

MADDE 119.- (1) Bu Kanunda kullanılan terimler, mevzuatta bunun karşılığı olarak kullanılmış olan terimlerin yerini alır.

MADDE 120.- (1) Diğer kanunlarda 13.7.1965 tarihli ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun hapis cezaları ile tedbirlerin infazına ilişkin hükümlerine yapılan yollamalar bu Kanunda düzenlenen ilgili hükümlere yapılmış sayılır.

MADDE 121.- (1) Bu Kanun gereğince çıkarılması gereken tüzük ve yönetmelikler, Kanunun yürürlüğünden itibaren altı ay içinde çıkarılır.

MADDE 122.- (1) 13.7.1965 tarihli ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun ile 14.6.1930 tarihli ve 1721 sayılı Hapishane ve Tevkifhanelerin İdaresi Hakkında Kanunun 3, 4 ve 6 ncı maddeleri yürürlükten kaldırılmıştır.

GEÇİCİ MADDE 1.- (1) 26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, hükümlüler bir gün yüz Türk Lirası hesabı ile hapsedilirler.

GEÇİCİ MADDE 2.- (1) 14.7.2004 tarihli ve 5218 sayılı Kanunun 1 inci maddesi ile değişik 3.8.2002 tarihli ve 4771 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunla; ölüm cezaları, müebbet ağır hapis cezasına dönüştürülen terör suçluları ile ölüm cezaları ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezasına dönüştürülen veya ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezasına mahkûm olan terör suçluları, koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanamaz. Bunlar hakkında, ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezası, hayatı boyunca devam eder.

190 Sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Eki Cetvellerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun

MADDE 1. - Adalet Bakanlığı merkez ve taşra teşkilâtında kullanılmak üzere, ilişik (1), (2), (3) ve (4) sayılı listelerde yer alan kadrolar ihdas edilerek, 13.12.1983 tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) ve (I) sayılı Cetvellerin ilgili bölümlerine eklenmiştir.

Diyanet İşleri Başkanlığının taşra teşkilatı olarak Bursa İlinde bir adet Eğitim Merkezi Müdürlüğü kurulması; Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı ile Devlet Personel Başkanlığının görüşlerine dayanan Devlet Bakanlığının 1/12/2004 tarihli ve 8161 sayılı yazısı üzerine, 27/9/1984 tarihli ve 3046 sayılı Kanunun 17 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre, Bakanlar Kurulu’nca 8/12/2004 tarihinde kararlaştırılmıştır.

4/7/1956 tarihli ve 6772 sayılı Kanun kapsamına giren kurumlarda çalışan işçilere, aynı Kanunun 3 üncü maddesine göre 2004 yılında yapılacak ilave tediyenin tamamının 29/12/2004 tarihine kadar ödenmesi; Maliye Bakanlığı’nın 20/12/2004 tarihli ve 31572 sayılı yazısı üzerine, mezkur Kanunun 4 üncü maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 27/12/2004 tarihinde kararlaştırılmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 19, 21, 23/8, 31, 47, 48, mükerrer 80, 82, 86 ve mükerrer 121 inci maddelerinde yer alan maktu had ve tutarlar ile ilgili ekli Karar’ın yürürlüğe konulması; Maliye Bakanlığı’nın 15/12/2004 tarihli ve 060464 sayılı yazısı üzerine, adı geçen Kanunun mükerrer 123 üncü maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 20/12/2004 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Madde 1- 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 19 uncu maddesinde yer alan ticari ve zirai kazançlarda yatırım indirimi istisnasına ilişkin asgari tutar, 2005 takvim yılında uygulanmak üzere 10.000 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 2- 193 sayılı Kanunun 21 inci maddesinde yer alan gayrimenkul sermaye iradı istisnasına ilişkin tutar, 2005 takvim yılı gelirlerine uygulanmak üzere 2.000 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 3- 193 sayılı Kanunun 23/8 inci maddesinde yer alan hizmet erbabına işyeri veya işyeri müştemilatı dışında kalan yerlerde yemek verilmek suretiyle sağlanan menfaatlere ilişkin istisna tutarı, 2005 takvim yılında uygulanmak üzere 7,50 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 4- 193 sayılı Kanunun 31 inci maddesinde yer alan sakatlık indirimi tutarları; birinci derece sakatlar için 480 Yeni Türk Lirası, ikinci derece sakatlar için 240 Yeni Türk Lirası, üçüncü derece sakatlar için 120 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 5- 193 sayılı Kanunun 47 nci maddesinin (2) numaralı bendinde yer alan yıllık kira bedeli toplamına ilişkin tutar, büyükşehir belediye sınırlan içinde 3.200 Yeni Türk Lirası, diğer yerlerde 2.300 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 6- 193 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin (1) numaralı bendinde yer alan yıllık alım tutan 47.000 Yeni Türk Lirası, yıllık satış tutan 66.000 Yeni Türk Lirası, (2) numaralı bendinde yer alan gayri safi iş hasılatı 23.000 Yeni Türk Lirası, (3) numaralı bendinde yer alan yıllık satış tutan ile iş hasılatı toplamı 47.000 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 7- 193 sayılı Kanunun mükerrer 80 inci maddesinde yer alan değer artışı kazançlarına ilişkin istisna tutan 2005 takvim yılı gelirlerine uygulanmak üzere 13.000 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 8- 193 sayılı Kanunun 82 nci maddesinde yer alan arızi kazançlara ilişkin istisna tutarı, 2005 takvim yılı gelirlerine uygulanmak üzere 13.000 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 9- 193 sayılı Kanunun 86 nci maddesinde yer alan tevkifata ve istisnaya konu olmayan menkul ve gayrimenkul sermaye iratlarına ilişkin beyanname verme sınırı 2005 takvim yılı gelirlerine uygulanmak üzere 800 Yeni Türk Lirası olarak tespit edilmiştir.

Madde 10- 193 sayılı Kanunun mükerrer 121 inci maddesinde yer alan ücretlilerde vergi indirimi uygulamasında esas alman tarife 2005 yılı harcamalarına uygulanmak üzere aşağıdaki şekilde yeniden belirlenmiştir.

6.600 Yeni Türk Lirasının 3.300 Yeni Türk Lirası için %8'i, aşan kısmı için %6'sı

6.600 Yeni Türk Lirasından fazlasının, 6.600 Yeni Türk Lirası için %7'si, aşan kısmı için %4'ü."

Madde 11- Bu Karar 1/1/2005 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranlarının tespitine ilişkin Karar’da ekte belirtildiği şekilde değişiklik yapılması; Maliye Bakanlığı’nın 27/12/2004 tarihli ve 62663 sayılı yazısı üzerine, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 28 inci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 27/12/2004 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Madde 1- 17/7/2002 tarihli ve 2002/4480 sayılı Kararnameye ekli I sayılı listenin; 2 nci sırasında yer alan "fiğ" ibaresi buradan çıkartılarak II sayılı listenin 7 nci sırasına "yonca" ibaresinden sonra gelmek üzere eklenmiş, 5 inci sırası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve listenin sondan bir önceki paragrafında yer alan "1, 2, 3 ve 6 nci" ibaresi "2, 3 ve 6 ncı", "4 üncü sırasında" ibaresi "1 ve 4 üncü sıralarında" şeklinde değiştirilmiştir.

"5- Buğday unu, buğday unundan imal edilen ekmekler (kepekli olanlar dahil, diğer katkı maddeliler hariç), yufka,"

Madde 2- 2002/4480 sayılı Kararnameye ekli II sayılı listenin; Temel Gıda Maddeleri başlıklı (A) bölümünün 2, 3 ve 5 inci sıraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"2- Süt, süt tozu, yoğurt, ayran, peynir, peynir altı suyu ve tozu, yumurta (likit ve pastörize olanlar dahil), hamur mayası, paketlenmiş kuru çay, şeker pancarının işlenmesi ile elde edilen kristal ve kesme şeker, arı balı, reçel, pekmez, pestil, tahin, helva, su, maden suyu,

3- Pirinç, bulgur, makarna, mantı, erişte, her nevi ekmek (I sayılı listenin 5 inci sırasında belirtilen ekmekler hariç), simit, poğaça, galeta, kadayıf ile hububat, bakliyat, pirinç ve bulgurdan elde edilen un ve irmikler,

5- Taze sebze ve meyveler ile bunların konserve, turşu, salamura ve kurutulmuşları (dondurulmuş olanlar hariç), taze sebze ve meyvelerin yetiştirilmesi amacıyla kullanılan tohum, çekirdek, fide, fidan, çelik, daldırma, misel, spor ve benzerleri."

Madde 3- 2002/4480 sayılı Kararnameye ekli II sayılı listenin; Diğer Mal ve Hizmetler -başlıklı (B) bölümünün 4 ve 9 uncu sıraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, 6 nci sırasının sonuna- . gelmek üzere "kurşun kalem, boya kalemleri, sulu boya ve pastel boyalar, okul defterleri, silgi,-kalemtıraş, cetvel, pergel, gönye, iletki," ibaresi eklenmiş ve bölümün sonuna aşağıdaki 12, 13 ve 14 üncü sıralar eklenmiştir.

"4- Üniversite ve yüksekokullar ile 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu ve 573 sayılı Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında verilen eğitim ve öğretim, hizmetleri, "Okul Servis Araçları Hizmet Yönetmeliği" kapsamında verilen öğrenci taşıma servis hizmetleri ile "Özel Öğrenci Yurtlan Yönetmeliği" hükümlerine tabi yurtlarda verilen hizmetler,

9- Sağlık Bakanlığı tarafından ruhsatlandırılan veya ithaline izin verilen beşeri tıbbi ürünler,

12- İlgili Bakanlıklar tarafından ya da kanunlarla izin verilen gerçek ve tüzel kişiler tarafından yerine getirilen insan veya hayvan sağlığına yönelik koruyucu hekimlik, teşhis, tedavi ve rehabilitasyon hizmetleri (hayvan ırkının ıslahına yönelik hizmetler dahil), ambulans hizmetleri,

13- Tıbbi cihazlar (Sağlık Bakanlığı tarafından yayımlanan "Tıbbi Cihaz Yönetmeliği", "Vücuda Yerleştirilebilir Aktif Tıbbi Cihazlar Yönetmeliği" ile "Vücut Dışında Kullanılan Tıbbi Tam Cihazları Yönetmeliği" kapsamında tanımları verilen ve doğrudan sağlık hizmetleri ile veterinerlikte kullanılan cihazlar, bunların aksam ve parçaları) ile bunların kiralanması hizmetleri,

14- Belediyeler veya bunların iktisadi işletmeleri tarafından verilen atık su hizmetleri."

Yaş çay üreticilerine 2004 yılı ürünü destekleme primi ödenmesine ilişkin ekli Karar’ın yürürlüğe konulması; Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın 8/11/2004 tarihli ve 5408 sayılı yazısı üzerine, 3/1/2002 tarihli ve 4733 sayılı Kanunun 7 nci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 27/12/2004 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Madde 1- Yaş çay ürünü destekleme priminden, 15/12/1993 tarihli ve 93/5096 sayılı Bakanlar Kurulu Karan gereği ruhsatlandırılmış çay tarım alanlarında yaş çay üreten kamu ve/veya özel sektörde cüzdan sahibi olan üreticiler faydalanır.

Madde 2- Yaş çay ürünü destekleme priminden faydalanmak üzere başvuran çay üreticilerine 2004 yılı ürünü için kilogram basma 65.000 TL ödeme yapılır.

Madde 3- Destekleme primi, kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesislerine üreticiler tarafından satılan yaş çay yaprağı ürünü karşılığında T.C. Ziraat Bankası A.Ş. aracılığı ile ödenir.

Madde 4- Uygulamadan ilk defa yararlanmak isteyen üreticiler, 25/2/2005 tarihi mesai bitimine kadar Çiftçi Belgesi, nüfus cüzdanının fotokopisi veya vukuatlı nüfus kayıt örneği fotokopisi, T.C. kimlik numarası ile vergi kimlik numarasını gösterir belge ile kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesislerine başvururlar. 2003 yılı destekleme priminden faydalanmak için kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesislerine başvuruda bulunan üreticilerin belgeleri, 2004 yılı destekleme primi için de geçerlidir. Bu üreticilere, kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesisleri tarafından, 2004 yılında sattıkları çay miktarı üzerinden, 2004 yılı destekleme primi, başvuru yapılmaksızın tahakkuk ettirilir. Ancak, bu pirimden ilk defa yararlanmak isteyen veya bu yıl farklı bir özel sektör yaş çay işleme tesisine yaş çay satan üreticiler, bu belgeleri süresi içerisinde çay sattıkları kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesislerine teslim ederler.

Kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesisleri, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ilgili maddeleri gereğince müstahsil makbuzu ve/veya fatura ile onaylı yaş çay tahakkuk bordrosu düzenlemek sureti ile üreticilerden satın aldıkları yaş çay ürünü miktarını Ticaret Borsalarında tescil ettirirler. Tescil edilen miktar karşılığında, kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesisleri destekleme priminden faydalanacak olan üreticiler için, başvuru tarihinin bitiminden sonra 10 gün içinde Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ve/veya ilgili ya da bağlı kuruluşları tarafından hazırlanan formlara göre üretici bazında icmaller düzenler. Düzenlenen bu icmaller kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesislerinin bulunduktan yerde, kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesislerince 10 gün süreyle askıya çıkarılır.

Askıya çıkarma, indirme tarih ve saati tutanağa bağlanır. Askı süresince herhangi bir itiraz olmaz ise, icmallerdeki bilgiler doğru kabul edilir. Daha sonra yapılacak herhangi bir itiraz değerlendirmeye alınmaz ve herhangi bir hak doğurmaz.

İcmallerin askıda kalma süresi zarfında maddi hatalara ilişkin olarak yapılan yazılı itirazlar, askı süresi ve bu sürenin bitiminden itibaren 10 gün içerisinde değerlendirilir. Askı süresince itirazın bulunmaması ya da itirazların değerlendirilerek sonuçlandırılması halinde, kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesislerince icmaller yeniden düzenlenerek Ticaret Borsasında onaylattırılır.

Kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesislerince ticaret borsasında onaylattırılan icmaller ve askı ile ilgili tutanaklar, onayı müteakip 3 gün içerisinde Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ve/veya ilgili ya da bağlı kuruluşlarına intikal ettirilir. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ve/veya ilgili ya da bağlı kuruluşları tarafından hazırlanan icmaller, üreticilere yapılacak ödemelere esas olmak üzere T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü'ne gönderilir.

Madde 5- Kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesisleri satın aklıkları yaş çay yaprağı karşılığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ilgili maddeleri gereğince müstahsil makbuzu ve/veya fatura ile onaylı yaş çay tahakkuk bordrosu düzenleyerek üreticiye vermek zorundadırlar. Bu belgelerin üretici tarafından 5 yıl saklanması zorunludur.

Kamu ve/veya özel sektör yaş çay işleme tesisleri düzenledikleri bilgi ve belgelerin doğruluğundan sorumludurlar. Ürün teslim edildiği halde, ürün karşılığı belge vermeyen yaş çay işleme tesisleri hakkında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun ilgili maddeleri uyarınca ceza kovuşturması ve diğer kanuni işlemler yapılır.

Madde 6- Tarım ve Köyişleri Bakanlığı 2005 Mali Yılı Bütçesinin ilgili harcama kaleminden doğrudan üreticilere ödeme yapılmak üzere T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğüne kaynak aktarır. T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğüne üstlendiği hizmetlerden dolayı üreticilere yapılan ödemelerin % 0,5'i oranında hizmet komisyonu Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından ayrıca ödenir.

Madde 7- Uygulamaya yönelik işlemlerin denetimi Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ile Maliye Bakanlığı tarafından yapılır.

Haksız yere ödemeye neden olanlar ile haksız yere ödemelerden yararlanmak üzere sahte veya içeriği itibarıyla gerçek dışı belge düzenleyen ve kullananlar hakkında gerekli cezai ve diğer kanuni işlemler yapılır. Haksız yere yapılan ödemeler 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde haksız ödemenin yapılmasına esas olan belge veya belgeleri düzenleyen gerçek ve tüzel kişilerden ve ödemelerden yararlananlardan geri alınır. Söz konusu gerçek ve tüzel kişiler haksız yere yapılan bu ödemelerden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulurlar.

Madde 8- Mücbir sebepler (savaş, destekleme priminden faydalanacak cüzdan sahibinin ölümü, yangın, deprem ve sel gibi tabii afetler) dışında bu Karar'ın 4 üncü maddesinde belirtilen süre içerisinde istenilen belgeler ile listelerde isminin bulunmaması veya askı süresi sonuna kadar hatalı kayıtların düzeltilmesi için başvuru yapmayan kişiler, destekleme priminden yararlanamazlar.

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 7600 ek göstergeli Müsteşarlığa, Bakanlık Müşaviri Haşim ÖĞÜT’ün atanması, 657 sayılı Kanunun 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

MADDE 1 — 19/3/1989 tarihli ve 20113 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin 2 nci maddesinde yer alan Adalet komisyonu tanımı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin değişik 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"b) Müfettişlerin denetim sırasında tespit ettikleri usulsüzlük ve yolsuzluklar ile öğrendikleri ve gecikmesinde sakınca bulunan konuların soruşturulması için, bu yerde çalışmış ve ayrılmış olanlar da dahil olmak üzere, önceden izin alınması gerekmez. Ancak durum Bakana sunulmak üzere hemen Başkanlığa bildirilir."

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin değişik 6 ncı maddesinin (A) bendinin (c) alt bendi, (H) bendinin (c) alt bendi ve (M) bendinin (c) alt bendinde geçen "cezaevi yapı pulu hesabı" ibareleri, "cezaevi yapı harcı hesabı" şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 4 — Aynı Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin değişik birinci fıkrası ve ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Denetim yerindeki görevlilerin belirlenmesi için atanmaları Adalet Komisyonlarına ait memurlar da dahil olmak üzere, ad ve soyadlarını, sicil numaralarını, birinci sınıfa ayrılma tarihlerini, çalıştıkları yer belirtilerek sıfatlarını, kadro ve maaşlarını, doğum yeri ve tarihlerini, o yerde göreve başladıkları, mesleğe girdikleri tarihleri içeren bir "Kadro Cetveli" düzenlettirilir. Denetim döneminde asaleten veya yetkili olarak görev yapıp denetimden önce ayrılan hâkim ve savcıların o yerde göreve başlama ve ayrılma tarihleri ile başka mahallerde yetkili çalışanların ayrılış ve dönüş tarihleri de bu cetvelde gösterilir. Bu cetvel müstakil noterlik dairesi personeli için ayrıca tanzim ettirilir.”

“Cumhuriyet başsavcılığı, mahkemeler, infaz hâkimliği ile icra ve noterlik dairelerine ait "İş ve Mahiyet Cetvelleri" Cumhuriyet başsavcısı, hâkim ve ilgili amirin imzasıyla düzenlettirilir ve iş cetvellerinin kayıtlara uygunluğu müfettiş tarafından ayrıca kontrol edilir."

MADDE 5 — Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle eklenmiş ve beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Ankara, İstanbul ve İzmir merkezleri ile Başkanlığın tasvibi alınmak suretiyle işi yoğun diğer ünitelerde, kasa hesabının tahsilat ve reddiyat yekûnu alınmak suretiyle yapılması gereken kontrolü, her yıl için birbuçuk aylık süreye inhisar ettirilir. Ancak birbuçuk aylık sürenin ayrı ayrı onbeşer günlük dönemleri kapsaması gerekir. Diğer yerlerde onbeşer günlük dönemler kanaat verecek sayıda yapılır."

MADDE 6 — Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasında geçen "yevmiye defteri" ibaresi, "sayman mutemedi kasa defteri" olarak değiştirilmiş ve fıkranın sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

"İlgililerin bu hususta kontrol görevlerini yapıp yapmadıkları üzerinde durularak, işi yoğun olan yerlerde üç aylık dönemleri kapsayacak biçimde tetkik edilir."

MADDE 7 — Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"İnfaz işlemleri iki denetim tarihi arasında ceza mahkemelerinden verilip kesinleşen mahkûmiyet kararlarının tamamı, mahkeme esas defteri ile Cumhuriyet başsavcılığı ilâmat defteri karşılaştırılmak suretiyle incelenir. İşi yoğun merkezlerde düzenli tutulduğuna kanaat getirildiği takdirde, her yıl için üçer aylık dönemler hâlinde inceleme yapılabilir. İlâmların zamanında infaza verilip verilmediği ve verilenlerin de yine zamanında Cumhuriyet başsavcılığınca deftere kaydedilerek infazına tevessül olunup olunmadığına bakılır."

MADDE 8 — Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "lüzumu halinde" ibaresi metinden çıkarılmış ve ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Temyiz dilekçeleri ve gıyabî hükümlerin tebliğe çıkarılması, temyiz edilen dosyaların Yargıtay’a ve Danıştay’a sevk işlemleri ile ceza mahkemelerinde üçer aylık infaz listelerinin düzenlenmesi üzerinde hassasiyetle durulur."

MADDE 9 — Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"d) İcra ve noterlik daireleri, ceza infaz kurumu ve tutukevleri denetim kartonları ile nezarete alınanların kaydına mahsus defter,"

MADDE 10 — Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesinin değişik ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Ayrıca kamu düzenine, can ve mal güvenliğine, laikliğe, eğitim ve öğretim özgürlüğüne karşı işlenen suçlar ile dernek, siyasî partiler, basın ve yayın organlarınca işlenen suçlar ile yıkıcı, bölücü ve ulusal çıkarlara karşı işlenen suçlar hakkındaki soruşturmaların bizzat Cumhuriyet savcısı tarafından yapılıp yapılmadığı, bu davaların hassasiyetle takip edilip edilmediği, İnkılap Kanunlarının uygulanmasında, Atatürk aleyhine işlenen suçlarda beklenen titizliğin gösterilip gösterilmediği, kaçakçılık suçlarında Bakanlığa, memura ait kovuşturmalarda ilgili mercie bilgi verilip verilmediği, gözetim ve tutukluluk sürelerine riayet edilip edilmediği araştırılır."

MADDE 11 — Aynı Yönetmeliğin değişik 20 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki "ve mağduru" ibaresi metinden çıkarılmıştır.

MADDE 12 — Aynı Yönetmeliğin 22 nci maddesinin ikinci ve değişik altıncı fıkralarına aşağıdaki cümleler eklenmiştir.

"İzale-i şüyu satış dosyalarında, parasal yönden inceleme yapıldıktan sonra, işi yoğun olan yerlerde tasfiye ve derdest dosyalardan, harç ve vergiler ile Yönetmelikte öngörülen tüm incelemeler yönünden, kanaat verecek tarzda ve otuzdan az olmamak üzere sondaj suretiyle belirlenip incelenen dosya numaraları, listede altı çizilmek veya ayrı bir tutanak eklenmek suretiyle belirtilir."

MADDE 13 — Aynı Yönetmeliğin 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (l) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 14 — Aynı Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının (o) ve (v) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"o) Tereke ve vesayet işlerinde, Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzük hükümlerine riayet edilmesi ve özellikle belli sürelerde hesap alınması, müdebbir bir müdür gibi hareket edilmesi,"

MADDE 15 — Aynı Yönetmeliğin 28 inci maddesinin değişik yedinci fıkrasındaki "cezaevi yapı pulu" ibaresi, "cezaevi yapı harcı" şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 16 — Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesinin değişik ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Suç eşyası ile paraların kabulü, muhafazası, iade ve müsaderesi, tasfiyesi ve bunlara ait işlemlerin takibinde 26/10/1971 tarihli ve 13988 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Suç Eşyası Emanet Yönetmeliği hükümlerine uyulup uyulmadığı incelenir. Cumhuriyet başsavcılığı zaptolunan eşya defteri ile memurluğa ait esas defteri kayıtları karşılaştırılarak kıymetli eşya, 10/7/1953 tarihli ve 6136 Sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun kapsamına giren silahlar ile uyuşturucu maddeler sondaj suretiyle kontrol edilir. Bunların ve listeye alınması gerekli görülen diğer eşyanın (av tüfekleri ile mermiler dahil edilmeden) bir sonraki denetime esas olmak üzere iki nüsha listesi, iş bölümüne göre görevli Cumhuriyet savcısınca kayıtlara uygun olarak tanzim ettirilir ve rapora eklenir. Ayrıca suç eşyası emanet memurluğu denetimine ait iki nüsha inceleme tutanağı düzenlettirilir. Bu tutanakta önceki denetimde mevcut oldukları saptanan suç eşyaları ile son denetim döneminde gelenlerden sahiplerine iade, zoralım suretiyle merciine teslim veya imha edilenlerin, sahiplerince tebligata rağmen alınmadığı için satılanların ve başka yere yollananların emanet numaraları yer alır. Listeler üzerine "kayıtlara uygun olduğu" hususunu belirten şerh verdirilerek dosyaya bağlanır."

MADDE 17 — Aynı Yönetmeliğin değişik 31 inci maddesinin ikinci fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

"Ayrıca mevcut yazı makineleri ile bilgisayar ve taşıtların teknik ayrıntılarına girmeksizin cins ve vasıflarını belirtir listesi dosyaya eklenir."

MADDE 18 — Aynı Yönetmeliğin 38 inci maddesinin değişik dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve beşinci fıkrasının değişik (f) bendine, "yatırılmadıkları" kelimesinden sonra gelmek üzere "sondaj suretiyle" ibaresi; (h) bendinin üçüncü cümlesindeki "Para ve pul" ibaresi yerine "Harç, vergi, değerli kâğıt ve katma değer vergisi gibi" ibaresi eklenmiştir.

"Karşılaştırma ve toplamların alınması işlemi, sondaj suretiyle ve her yıl için üç aydan az olmamak üzere, muayyen dönemler için yapılır. Bilgisayar kullanılan noterlerde, yevmiye defterinin sayfa toplamlarının alınması yerine, günlük toplamların teselsül edip etmediği, onbeş günlük yekûnların aylık yekûnlara, bunların da muvazene defterine aynen geçip geçmediğine bakılır, inceleme yapılan dönemler tutanakta belirtilir."

MADDE 19 — Aynı Yönetmeliğin 42 nci maddesinin ikinci fıkrasının değişik (f) bendindeki "Baro gelir ve giderleri" ibaresi, "Baro gelir-gider ve adlî yardım hesapları" şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 20 — Aynı Yönetmeliğin 43 üncü maddesinin değişik birinci fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

"Ancak bu işlemler daha önce Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü Kontrolörlerince denetlenmişse, tespit tutanağı tanzim edilmeyip Cumhuriyet başsavcısı ve görevli Cumhuriyet savcısı ile ilgililerin kontrol görevlerini yerine getirip getirmedikleri üzerinde durulur."

MADDE 21 — Aynı Yönetmeliğin 46 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan "(Ek-7)" ibaresi "(Ek-6)", ikinci fıkrasının (d) bendinin ikinci paragrafında geçen "yetkileri açıklanarak," ibaresi "yetkilerini gösteren liste tanzim ettirilerek,", (s) bendindeki "43 ve 44 üncü" ibaresi "ve 43 üncü", beşinci fıkrasındaki "(Ek-8)" ibaresi "(Ek-7)" olarak değiştirilmiş; ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan "ana hatları ile" kelimelerinden sonra gelmek üzere "kısaca" kelimesi eklenmiş; ikinci fıkrasının (f) bendinin ikinci paragrafındaki "(özellik arzedenlerde dosya numaraları belirtilerek)" ibaresi metinden çıkarılmış ve birinci fıkrasının (t) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"t) Ayrıca mevcut ise, idarî işler müdürlüğü ve daire mutemetliği birimleri, müstakil başlıklar altında ve sırasıyla bu Yönetmeliğin 6 ve 33 üncü maddelerinde gösterilen şekilde yapılan denetleme sonucu edinilen bilgilere ve görevlilerin uhdelerindeki para, pul hesaplarının ve işlemlerinin güven verici olup olmadığına, görevlerine devamlarında sakınca bulunup bulunmadığına yer verilir."

MADDE 22 — Aynı Yönetmeliğin 48 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Denetlenen görevlinin denetim yerindeki hizmet süresinin üç ayı aşması hâlinde "kimliği" ile "kişisel ve sosyal özellikleri" bölümleri, altı ayı aşanlar için de bunlara ilaveten "meslekî bilgi ve çalışması" bölümü doldurulur. Ancak denetlenen hakkında denetim süresi içinde bir kanaat edinilmişse, süreye bakılmaksızın hâl kâğıdı düzenlenir. Aksi hâlde sebebi raporda açıklanır. Denetime başlandığı tarih dikkate alınarak o mahâlden ayrılmalarından itibaren üç ay geçmeyenlere oradaki çalışmaları göz önünde tutularak hâl kâğıdı tanzim edilir."

MADDE 23 — Aynı Yönetmeliğin değişik 49 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 49 — Adlî yargı hâkimleri için bu Yönetmeliğe ekli olan (Ek-1), Cumhuriyet başsavcısı ve savcıları için (Ek-2), idarî yargı hâkimleri için (Ek-3) numaralı "Hâl Kâğıdı" formları doldurulur.

"Kimliği", "Kişisel ve Sosyal Özellikleri" ve "Meslekî Bilgi ve Çalışması" bölümlerini ihtiva eden hâl kâğıdı formlarının "Kimliği" ve "Kişisel ve Sosyal Özellikleri" bölümlerine ait bütün hanelerin değerlendirmeye tâbi tutularak doldurulması zorunludur. Hâl kâğıdının "Kişisel ve Sosyal Özellikleri" bölümünün doldurulmasında, bu bölüm altında gösterilen (NOT) kısmındaki açıklama esas alınır.

Hâl kâğıdı formunun "Meslekî Bilgi ve Çalışması" bölümünde ise, sıfat, yetki ve iş bölümüne göre, ilgilinin sadece baktığı işle alâkalı olan haneler değerlendirmeye tâbi tutulur. Bu bölümde bütün hanelerin doldurulamaması hâlinde, tam not olan 100 puan, değerlendirmeye esas alınan hane adedine bölünür. Bu suretle bulunan sayı değerlendirmeye alınan hanelerin tam notu olur. Değerlendirme, bulunan bu tam not üzerinden yapılır. Hâl kâğıdının "Meslekî Bilgi ve Çalışması" bölümünde, tam not %50’nin altında takdir edildiğinde, sebebi ilgili hanesinde açıklanır.

Toplamdaki yarım ve daha fazla küsurat tam sayıya iblağ edilir. Yarımdan az olan küsurat hesaba alınmaz.

"Kişisel ve sosyal özelliği" bölümünde verilen not "Sonuç" bölümünde sadece rakam ve yazı ile belirtilmekle yetinilir ve derece kısmında değerlendirilmesi yapılmaz.

Hâl kâğıdının "Meslekî Bilgi ve Çalışması" bölümünde verilen notların toplamı ise "Sonuç" bölümüne rakam ve yazı ile yazılır, müfettişlik mührü ile mühürlenerek imzalanır. Ayrıca;

kabul edilerek, ilgilinin meslekî bilgi ve çalışması belirlenir ve bu husus hâl kâğıdının bu bölümünün derece kısmına yazılır.

Henüz birinci derecenin son kademesine gelmemiş olanların terfie lâyık bulunup bulunmadığı, ikinci derece kadro aylığını almış olup da müteakip denetim tarihine kadar hâkimlik ve savcılık mesleğinde 10 yıl görev süresini dolduracak olan hâkim ve savcıların, emsallerine göre birinci sınıfa ayrılabilecek derecede temayüz edip etmediği, gerek görüldüğünde mesailerinden Yargıtay ve Danıştay üyeliklerinde yararlanılabilip yararlanılamayacağı, kendisinden hangi alanda (hâkimlik, savcılık, hukuk, ceza) faydalanılabileceği, büyük merkezlerde görev yapmaya, mahkeme başkanlığına veya müfettişliğe ehil bulunup bulunmadığı hususları da kanaat bölümünde belirtilir.

Sabit olmayan inceleme ve soruşturma konularına hâl kâğıdında değinilmez."

MADDE 24 — Aynı Yönetmeliğin değişik 50 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 50 — Noterler için bu Yönetmeliğe ekli (Ek-4) numaralı hâl kâğıdı formu düzenlenir.

Noterlere ait hâl kâğıdı formunda bütün bölümlerin haneleri doldurulur. Hâl kâğıdının "Kişisel ve Sosyal Özellikleri" bölümünün doldurulmasında, bu bölüm altında gösterilen (NOT) kısmındaki açıklama esas alınır. Hâl kâğıdının "Meslekî Bilgi ve Çalışması" bölümünde tam notun %50’nin altında takdir edilmesi hâlinde sebepleri ilgili hanesinde açıklanır.

Noterlik Kanunu ve Yönetmeliği hükümleri de göz önünde tutularak, noterin meslekte yeterli olup olmadığı, yeterlilik derecesi, ikinci veya üçüncü sınıf noterin ise daha yukarı bir sınıftaki noterliğe yükselmeye yeteneğinin bulunup bulunmadığı belirtilir.

Noterin meslekte yeterli sayılabilmesi için "Meslekî Bilgi ve Çalışması" notları toplamının 50 veya daha yukarı olması gerekir.

Noterin yukarı sınıfa atanmaya yetenekli sayılabilmesi için "Meslekî Bilgi ve Çalışması" not toplamının en az 70 puan olması gerekir.

"Meslekî Bilgi ve Çalışması" bölümlerindeki notların toplamı noterin yeterlilik derecesidir. Bulunan rakam, hâl kâğıdının "Sonuç" bölümünün ilgili hanesine yazılır."

MADDE 25 — Aynı Yönetmeliğin değişik 51 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 51 — Atamaları Bakanlığa ait olan müdür, sayman, idare memuru, psikolog, sosyolog, tabip, veteriner, mimar, mühendis, öğretmen, bilgisayar veri hazırlama uzmanı ve benzeri görevliler ile Adlî Tıp Kurumu Başkanı, Grup başkanlıkları, Şube müdürleri ve kuruma bağlı, imza yetkisini haiz doktor ve uzmanlar için bu Yönetmeliğe ekli (Ek-5) numaralı örneğe göre hâl kâğıdı düzenlenir.

Kimliği bölümünde doğum yeri ve tarihi, medenî hali, maaş derecesi, hangi tarihten itibaren burada görev yaptığı açıklanır.

Kişisel ve sosyal özellikleri bölümünde mizaç ve karakteri, sağlık durumu, giyim tarzı, davranışları ile fizikî yapısı gibi özellikleri belirtilmek suretiyle mesleğin gerektirdiği manevî nitelikleri haiz bulunup bulunmadıkları açıklanır. Görevi özellik arz edenlerde de (müstakil müdür ve başkanlık gibi) temsil kabiliyeti ile idarecilik vasıflarını kazanıp kazanmadıkları belirtilir.

Bu bölümde ayrıca geniş ve sıhhatli bir tafahhusa istinaden ilgililerin ahlakî temayülü, dürüstlük ve tarafsızlığı, menfaatine düşkün olup olmadığı, meslek vakar ve haysiyetini ön plânda tutup tutmadığı, mesleğe yakışmayan, onur kıran ve itibarını gölgeleyici nitelik taşıyan alışkanlıklarının bulunup bulunmadığı, sosyal ve özel yaşantısının sivri ve dikkat çeken yanları, halkla ve arkadaşlarıyla ilişkisi, bu ilişkilerin derece ve mahiyeti itibarıyla görevi olumsuz yönde etkileyip etkilemediği, iş sahiplerine karşı tutum ve davranışı, varsa personeli üzerideki nüfuz ve hâkimiyeti, amirlerinin itimadını kazanıp kazanmadığı, mesaiye devamı ve göreve bağlılığı yazılır. İcra müdürleri ile paraya vazülyed diğer personelin yaşantılarının gelirlerine denk düşüp düşmediği konusu üzerinde özellikle durulur.

Meslekî bilgi ve çalışma bölümünde, bu Yönetmeliğin İkinci Kısmında yer alan hükümlere göre yapılan tetkikattan edinilen sonuçlara yer verilir. Para ve pul işleriyle görevli olanlarda hesapların güven verici olup olmadığı belirtilir.

Ayrıca, ceza infaz kurumları ve tutukevi müdürleri ile sayman, öğretmen, idare memuru, psikolog ve sosyologlar hakkında düzenlenen hâl kâğıdında; disiplin, kurumda düzen ve temizliği sağlama, hükümlü ve tutuklulara eşit davranma, güvenlik tedbirlerini alma, genel bütçe ve sermaye işlemlerinin yürütülüp, hükümlü ve tutukluların iaşe ve barındırılmaları, eğitilmeleri, işyurtlarının idare ve geliştirilmesi, mevzuatı takip, infaz muamelâtının sağlıklı şekilde yürütülüp kayıtlarının tutulması, eğitim ve sosyal faaliyetler ile ruhî durumlarının düzeltilmesi gibi hususlara yer verilir.

Tabip ve diş tabipleri hakkında düzenlenen hâl kâğıtlarında; hükümlü, tutukluların muayeneleri, tedavileri ile koruyucu hekimlik uygulamaları, kurumun genel temizliği gibi hususlarda gösterdikleri hassasiyet belirtilir.

Mimar, mühendis ve veterinerler için düzenlenen hâl kâğıdında ise; ayrıca tarım ve hayvancılık iş kolları faaliyetine katkılarına ve benzeri konulardaki tutumlarına yer verilir.

Adalet meslek lisesi müdür ve öğretmenleri hakkında düzenlenen hâl kâğıtlarında; öğrencilerin yıllık ve haftalık plânlara uygun biçimde eğitilmesi, derslere hazırlıklı çıkılması, nöbetlerin aksamaya meydan vermeden yürütülmesi, idarî görevlerin yönetmelik ve tüzük hükümlerine uygun olarak ifası hususlarına yer verilir.

Adlî tıp kurumu görevlileri hakkında düzenlenen hâl kâğıtlarında, işlemlerin Yönetmelik hükümlerine uygun yürütülüp yürütülmediğine, görevi ile ilgili hususlara değinilir.

Bilgisayar ve veri hazırlama uzmanları hakkında düzenlenen hâl kâğıtlarında ise faaliyet konuları içerisine giren hususlarda bir aksamaya yol açıp açmadığı belirtilir.

Sonuç ve kanaat bölümünde, ilgilinin meslekî bilgi, çalışma ve başarısı (ZAYIF), (ORTA), (İYİ) ve (PEKİYİ) olarak takdir edilir, ayrıca gerektiğinde terfie müstahak olup olmadığı, görevinin veya görev yerinin değiştirilmesinde zorunluluk bulunup bulunmadığı, üst görevi başarıp başaramayacağı hususlarına da yer verilir.

Tabip, diş tabibi, mühendis, mimar gibi meslek sahibi görevlilerin meslekî bilgilerinin değerlendirilmesi yapılmaz."

MADDE 26 — Aynı Yönetmeliğin 52 nci maddesinin değişik birinci ve ikinci fıkralarında geçen "(4) numaralı fiş" ibaresi, "(3) numaralı fiş" şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 27 — Aynı Yönetmeliğin 58 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Atamaları Bakanlığa ait bulunan hâkim adayları, icra müdür ve yardımcıları, cezaevi müdürü, idare memuru, sayman, tabip gibi görevliler ile geçici yetkili noter yardımcılarının suç niteliğindeki fiilleri ve işlemleri ile disiplin cezasını gerektirir yolsuzluklarından dolayı, gerek denetim ve soruşturma, gerekse ihbar ve şikâyet sebebiyle izin alınmadan, haklarında soruşturma yapılır. Neticede fiil suç mahiyetinde görüldüğü takdirde, Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu Tüzüğünün 34 üncü maddesinde belirtildiği üzere, 9/12/1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümlerine tâbi memurlar dışındakiler için umumî hükümler dairesinde kovuşturma yapılmak üzere, düzenlenecek evrak rapora ve basit işlerde ise ayrıntılı bir yazıya bağlanarak mahallî Cumhuriyet başsavcılığına tevdi edilir."

MADDE 28 — Aynı Yönetmeliğin 69 uncu maddesinin onuncu fıkrasındaki "(4) numaralı fişler, inceleme ve soruşturmalarda ifade tespitleri" ibaresi, (3) numaralı fişler" şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 30 — Aynı Yönetmeliğin 44 üncü, 59 uncu maddesinin dördüncü fıkrası ve Yönetmeliğin ekleri ile 26/12/1995 tarihli ve 22505 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine Dair Yönetmeliğin geçici 1 inci maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

KİMLİĞİ

Çocuklarının okul durumu : 1-

Terfileri : 8. Dereceye: 4. Dereceye:

7. Dereceye: 3. Dereceye:

6. Dereceye: 2. Dereceye:

5. Dereceye: 1. Dereceye:

KİŞİSEL VE SOSYAL ÖZELLİKLERİ

NOT: Bu sahifenin 1. hanesinde tam notun altına düşülmesi halinde sebebinin açıklanması ile yetinilir. 3,4,5,6 ve 7. hanelerinde tam notun % 30’u; 2,8,9 ve 10. hanelerinde tam notun % 50’si altına düşülmesi halinde ise bu hususlarda soruşturma geçirmiş olması veya soruşturma yapılması gerekmekte olup, ilgili sütununda açıklama yapılmalıdır.

NOT: Sebepler ilgili sütuna sığmaz ise, hâl kâğıdına kâğıt eklenmek suretiyle yazılabilir.

........ – ...../..../.....

Adalet Başmüfettişi

(Ek – 2)

(Ön yüz)

HÂL KÂĞIDI

(Cumhuriyet başsavcı ve savcıları için)

KİMLİĞİ

Adı ve soyadı :

Sicil numarası :

Doğum yeri ve tarihi :

Görevi :

Derece ve kademesi :

Medenî hali ve çocuk sayısı :

Çocuklarının okul durumu : 1-

2-

3-

Eşi çalışıyorsa mesleği :

Mesleğe başlama tarihi :

Burada göreve başladığı tarih :

Son göreve başladığı tarih :

1. sınıfa ayrılmışsa tarihi :

Terfileri : 8. Dereceye: 4. Dereceye:

7. Dereceye: 3. Dereceye:

6. Dereceye: 2. Dereceye:

5. Dereceye: 1. Dereceye:

KİŞİSEL VE SOSYAL ÖZELLİKLERİ

Sıra No:	Özellikler:	Tam Not:	Verilen Not:		Düşünceler:
Sıra No:	Özellikler:	Tam Not:	Rakam ile	Yazı ile	Düşünceler:
1	Sağlık Durumu	10
2	Kılık ve kıyafeti	10
3	Söz ve davranışları ile temsil yeteneği ve idarecilik vasıfları	10
4	Dürüstlük ve tarafsızlığı ile mesleğin vakar ve haysiyetini koruması	10
5	Kötü alışkanlıklarının bulunmaması	10
6	Menfaatine düşkün olmaması	10
7	Şahsı ve ailesi itibariyle çevrede bıraktığı intiba	10
8	Daire arkadaşları, iş sahipleri ve halkla ilişkileri	10
9	Kalem personeli üzerindeki etkinliği ve yetiştirmekteki gayreti	10
10	Mesaiye riayeti ve göreve bağlılığı	10
	TOPLAM	100

NOT: Sebepler ilgili sütuna sığmaz ise, hâl kâğıdına kâğıt eklenmek suretiyle yazılabilir.

.......... – ..../...../.....

Adalet Başmüfettişi

KİMLİĞİ

Çocuklarının okul durumu : 1-

Terfileri : 8. Dereceye: 4. Dereceye:

7. Dereceye: 3. Dereceye:

6. Dereceye: 2. Dereceye:

5. Dereceye: 1. Dereceye:

KİŞİSEL VE SOSYAL ÖZELLİKLERİ

NOT: Sebepler ilgili sütuna sığmaz ise, hâl kâğıdına kâğıt eklenmek suretiyle yazılabilir.

........ – ...../....../.....

Adalet Başmüfettişi

KİMLİĞİ

KİŞİSEL VE SOSYAL ÖZELLİKLERİ

NOT: Bu sahifenin 1. hanesinde tam notun altına düşülmesi halinde sebebinin açıklanması ile yetinilir. 4,5,6,7 ve 8. hanelerinde tam notun % 30’u; 2,3,9 ve 10. hanelerinde tam notun % 50’si altına düşülmesi halinde ise bu hususlarda soruşturma geçirmiş olması veya soruşturma yapılması gerekmekte olup, ilgili sütununda açıklama yapılmalıdır.

NOT: Sebepler ilgili sütuna sığmaz ise, hâl kâğıdına kâğıt eklenmek suretiyle yazılabilir.

NOT:

1) Noterin meslekte yeterli sayılabilmesi için “meslekî bilgi ve çalışması” notları toplamının 50 veya daha yukarı olmalıdır.

2) Noterin yukarı sınıfa yükselmeye yetenekli sayılabilmesi için “meslekî bilgi ve çalışması” notları toplamının en az 70 puan olması gerekir.

3) “Mesleki bilgi ve çalışması” notları toplamı noterin yeterlik derecesidir.

........ – ...../..../......

Adalet Başmüfettişi

........ – ...../..../......

Adalet Başmüfettişi

Tarih

Adalet Müfettişi

Mühür ve İmza

DENETİM DOSYASI DİZİ LİSTESİ

3-Cumhuriyet Başsavcılığı, İcra Müdürlüğü ve sair görevlilere ait iş bölümü çizelge örnekleri.

6-Cumhuriyet Başsavcılığı iş durumu, incelenen evrak ve dosyaların numaralarını gösterir liste.

7-Hâkimliklere ait iş ve mahiyet cetvelleri ile incelen dosyaları gösterir tutanak, (Ağır Ceza, Asliye Ceza, Sulh Ceza, Trafik, Asliye Ticaret, Asliye Hukuk, İş, İcra Hukuk, İcra Ceza, Sulh Hukuk, Kadastro sıralamasına göre)

9-İcra Müdürlüğü ve Noterlik iş durumu ile incelenen dosyaları gösterir liste. Ayrıca denetlenmişse Cezaevine ait bilgi ve belgeler.

10-Diğer tutanakları (Hesabat haricindeki diğer aksamalar ve inceleme, soruşturma konularına ait)

Adnan Menderes Üniversitesi Yabancı Dil Hazırlık Sınıfı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

MADDE 1 — 16/5/2003 tarihli ve 25110 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Adnan Menderes Üniversitesi Yabancı Dil Hazırlık Sınıfı Yönetmeliğinin 6 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 6 — Hazırlık eğitimi programları, ilgili birimden ve Yabancı Diller Bölümünden oluşacak Üniversite Yönetim Kurulunun belirleyeceği bir komisyon tarafından düzenlenir ve Senatonun onayı ile kesinleşir.

Hazırlık sınıfının dili, birimin özelliğine göre Almanca, Fransızca veya İngilizce olabilir. Hazırlık sınıfının hangi dilde açılacağına, ilgili fakülte veya yüksekokul kurulu karar verir ve Senatonun onayına sunar."

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 7 — Hazırlık sınıfı öğrencilerinin eğitim-öğretim yılı boyunca derslerin %85’ine devam etmeleri zorunludur. Hangi nedenle olursa olsun derslere bu oranda devam etmemiş olanlar, yıl sonu sınavlarına alınmazlar ve başarısız sayılırlar. Ancak bu öğrenciler takip eden öğretim yılı başında açılan yeterlik sınavına katılabilirler. "

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 8 — Yabancı Dil Hazırlık Sınıfı süresi 2 (iki) yarıyıldır ve Üniversitenin akademik takvimine göre düzenlenir."

MADDE 4 — Aynı Yönetmeliğin 9 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 9 — Hazırlık eğitimi sırasında her yarıyılda en az 2 (iki) ara sınav ve üçüncü ara sınav yerine geçecek en az 10 (on) adet kısa süreli sınav, öğretim yılı sonunda da yıl sonu sınavı yapılır. Her sınav yazılı, sözlü veya hem yazılı hem sözlü olarak yapılabilir. Öğrencinin yıl sonu sınavından başarılı sayılabilmesi için yıl sonu sınav notunun en az 60 (altmış) olması kaydıyla, bu sınavda aldığı notun %50’si ile ara sınav not ortalamasının %50’sinin toplamının 100 (yüz) üzerinden en az 70 (yetmiş) olması gerekir."

MADDE 5 — Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesi başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 11 — Yabancı Dil Hazırlık Sınıfında başarılı olan öğrenciler, bir sonraki öğretim yılında kaydoldukları lisans programında öğrenimlerine başlarlar.

Başarısız olan öğrenciler, bir sonraki öğretim yılı başında yapılacak "Yabancı Dil Yeterlik ve Düzey Belirleme Sınavı"na katılırlar. Bu sınavda da başarısız olan öğrencilerin birinci sınıfa kayıtları yapılır. Ancak bu öğrencilerin mezun olabilmeleri için başarılı oluncaya kadar her öğretim yılı başında açılacak "Yabancı Dil Yeterlik ve Düzey Belirleme Sınavı"na girmeleri gerekir. Yasal öğretim süresi içinde bu sınavdan başarılı olamayan öğrencilerin Üniversite ile ilişkileri kesilir.

Yabancı Dil Hazırlık Sınıfında devamsızlık nedeni ile kalan öğrenciler, devam zorunluluğunu yerine getirene kadar birinci sınıfa kayıt yaptıramazlar."

MADDE 7 — Bu Yönetmelik hükümlerini Adnan Menderes Üniversitesi Rektörü yürütür.

Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Lise Devresi Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliği

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarının lise devresinde eğitim-öğretim, sınav ve sınıf geçme ile ilgili esas ve usulleri düzenlemektir.

Madde 2 — Bu Yönetmelik, Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Lise Devresi öğrencilerinin sınıf geçme ve sınav işlemleri ile devam ve devamsızlıklarına ilişkin esasları kapsar.

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 14/06/1973 tarihli ve 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 33 üncü maddesi ile 04/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 7 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

g) Konservatuvar Kurulu: Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarının Bölüm Başkanları ve Ana Sanat-Ana Bilim Dalı Başkanlarından oluşan Konservatuvar Kurulunu,

h) Konservatuvar Yönetim Kurulu: Konservatuvar Müdürü Başkanlığında, kadrolu öğretim elemanları arasından Konservatuvar Kurulu tarafından seçilen üyelerden oluşan Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Yönetim Kurulunu,

i) Dönem: Ders yılının başladığı tarihten dinlenme tatiline, dinlenme tatili bitiminden ders kesimine kadar geçen süreyi,

j) Ders Yılı: Derslerin başladığı tarihten kesildiği tarihe kadar geçen ve iki dönemi kapsayan süreyi,

k) Öğretim Yılı: Ders yılının başladığı tarihten ertesi ders yılının başladığı tarihe kadar geçen süreyi,

l) Ölçme Araçları: Öğrencilerin bilgi, beceri ve davranışlarının değerlendirilmesinde başvurulacak yazılı, sözlü ve uygulamalı sınavlar ile ödev ve projeleri,

m) Ortalama Yükseltme Sınavı: Öğrencilerin yıl sonu başarı ortalamalarını yükseltme amacı ile yapılan sınavı,

n) Sınıf Danışman Öğretim Elemanı: Konservatuvar Müdürü tarafından kendisine verilen sınıf öğrencilerinin yönlendirilmesine yardımcı olan, öğrenci velileri ile yakın işbirliği yapan, öğrencinin Konservatuvar Yönetimi, öğretim elemanları ve çevre ile ilişkilerini sağlıklı bir şekilde düzenleyip yürüten öğretim elemanını,

o) Sınıf Öğretim Elemanları Kurulu: Aynı sınıfta derse giren öğretim elemanlarından oluşan kurulu,

ö) Öğretim Elemanları Kurulu: Konservatuvarın bütün öğretim elemanları ile stajyer öğretim elemanlarından oluşan kurulu,

p) Ortak Genel Kültür Dersleri: Alan (meslek) ve alan seçmeli (yardımcı meslek) dersleri dışındaki dersleri,

Madde 5 — Öğrenci başarısı ile ilgili ölçme ve değerlendirme, devam-devamsızlık konularında yapılacak işlerde aşağıdaki ilkeler göz önünde bulundurulur:

b) Her öğrencinin alanında geliştirilmesine ve ilerlemesine imkan sağlanır.

d) Öğrencilerce alınacak alan/bölüm seçmeli dersleri ile diğer seçmeli derslerin seçimi; sınıf danışman öğretim elemanının rehberliğinde öğrencinin ve velisinin ortak görüşü alınarak yapılır.

e) Sınıf danışman öğretim elemanının, Konservatuvar Rehberlik Servisi ile yakın bir işbirliği içinde çalışması esas alınır.

f) Öğrencinin sınıf geçmesi, o sınıfta aldığı bütün derslerden başarılı olması veya yıl sonu başarı ortalamasına göre belirlenir.

g) Ölçme ve değerlendirmede, programlarda belirtilen özel ve genel amaçlar, hedef davranışlar, açıklamalar ve konular esas alınır.

h) Öğrenci başarısının ölçülmesinde kullanılan ölçme araçları; geçerlilik, güvenirlilik, objektiflik, örnekleyicilik, kullanışlılık ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olmalıdır.

ı) Öğrenci başarısının belirlenmesi amacı ile hazırlanan ölçme araçlarıyla bilginin yanında kavrama, uygulama, analiz, sentez ve değerlendirme düzeylerindeki davranışların da ölçülmesine ağırlık verilir.

i) Ölçme ve değerlendirmede okul, ilçe, il ve yurt çapında birlik ve beraberlik ön planda tutulur.

j) Trakya Üniversitesi Konservatuvarından başka konservatuvarlara ve diğer dengi orta öğretim kurumlarına ve programlarına yatay ve dikey geçişlere imkan sağlanır.

k) Eğitim-öğretim etkinliklerinde demokrasi ve insan hakları ile ilgili kurallara uyulur.

Madde 6 — Öğrenci başarısının değerlendirilmesinde "beşli not düzeni" kullanılır. Öğrencinin başarısı dört, başarısızlığı iki ayrı notla değerlendirilir.

Bütün sınavlar ile ödev ve projeler 100 (yüz) tam puan üzerinden değerlendirilir. Bir dönem sonu notu o dersten alınan puanların aritmetik ortalamasına göre takdir edilir ve nota çevrilir.

Puanların aritmetik ortalaması alınırken yarım ve yarımdan büyük kesirler tama yükseltilir, yarımdan küçük kesirler dikkate alınmaz.

b) Alan/Bölüm (meslek) dersleri: Meslek derslerinde öğrencinin başarısı 100 (yüz) tam puan üzerinden değerlendirilir. 0-59 puan arası başarısız kabul edilirken, 60-100 puan arası başarılı sayılır ve nota çevrilmeden puan olarak değerlendirilir.

Puanların aritmetik ortalaması alınırken yarım ve yarımdan büyük kesirler tama yükseltilir, yarımdan küçük kesirler dikkate alınmaz.

c) Alan/Bölüm seçmeli (yardımcı meslek) dersleri: Yardımcı meslek derslerinde öğrencinin başarısı yüz (100) tam puan üzerinden değerlendirilir. 0-49 puan arası başarısız kabul edilirken, 50-100 puan arası başarılı sayılır ve nota çevrilmeden puan olarak değerlendirilir.

Puanların aritmetik ortalaması alınırken yarım ve yarımdan büyük kesirler tama yükseltilir, yarımdan küçük kesirler dikkate alınmaz.

Madde 7 — Konservatuvarda mesleğe ve yüksek öğretime hazırlayan programlar uygulanır.

Konservatuvarın Lise Devresinde, tam zamanlı statüde eğitim - öğretim yapılır.

Öğrenciler ortaöğretim düzeyindeki temel öğrenimleri ile müzik alanlarında mesleki öğrenimlerini Konservatuvarda sürdürürler. Öğrencinin öğrencilik haklarından yararlanabilmesi için, Konservatuvar Kurulunca "Akademik Takvim"e uygun olarak belirlenen, eğitim programlarında ön görülen alan/bölüm (meslek) dersleri, alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) dersleri ve Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulunun ortaöğretim ve dengi okullar için ön gördüğü esaslara uygun olarak ortak genel kültür derslerine devam etmesi zorunludur.

Konservatuvarın Lise Devresinde 3 (üç) yıllık Lise eğitim-öğretimi verilir.

Madde 8 — Ortak Genel Kültür Dersleri, her öğrencinin okulu bitirinceye kadar almakla yükümlü olduğu derslerdir.

a) Bütün öğrencilere asgari ortak genel kültür vermek, toplum sorunlarını kavramak, yurdun ekonomik, sosyal ve kültürel kalkınmasına katkıda bulunma bilincini ve gücünü,

b) Öğrencilere Atatürk İlke ve İnkılapları doğrultusunda Türk milletinin milli, ahlaki, insani, manevi ve kültürel değerlerini özümseyerek, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına ve demokrasinin ilkelerine uygun olarak haklarını kullanabilme, görevlerini yapabilme ve sorumluluklarını yüklenebilme bilincini

Genel kültür derslerinde Milli Eğitim Bakanlığınca onaylanan öğretim programları, belirlenen kitap ve eğitim araçları kullanılır.

Madde 9 — Alan/Bölüm (meslek) dersleri; öğrenciyi, hedeflediği yüksek öğrenim dalına, mesleğe yönelten ve ona bu yönde gelişme imkanı sağlayan derslerdir.

Madde 10 — Alan/Bölüm seçmeli (yardımcı meslek) dersleri; öğrenciye yöneldiği alanda/bölümde gelişme ve derinleşme imkanı sağlayan derslerdir.

Madde 11 — Seçmeli dersler, ortak genel kültür, alan/bölüm (meslek) ile alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) dersleri dışında kalan; öğrencilerin ilgileri ve istekleri doğrultusunda çeşitli programlarda ilerlemelerini, kişisel yeteneklerini geliştirmelerini sağlayıcı derslerdir.

Madde 12 — Konservatuvar Müdürlüğünce ders yılı sonunda, okulun derslik sayısı ve kullanabilme durumları ile mevcut branş öğretim elemanlarının maaş karşılığı okutmak zorunda oldukları veya ücret karşılığı okutabilecekleri dersler göz önünde bulundurularak; takip eden ders yılında öğretime açılabilecek olan seçmeli dersler ile alan/bölüm seçmeli derslerin tümü ilan edilir. Ders kesiminin on gün öncesinden on gün sonrasına kadar 20 (yirmi) gün içerisinde, ilan edilen bu dersler arasında sınıf danışman öğretim elemanı, veli ve öğrenicinin katılımı ile öğrencinin okumak istediği alan/bölüm seçmeli dersleri ve seçmeli dersler belirlenir. Belirlenen dersler öğrenci veya velisi tarafından Konservatuvar Müdürlüğüne yazılı olarak bildirilir.

Ancak, Konservatuvarın yeni imkanlara kavuşması durumunda derslerin başladığı hafta içinde de bazı derslerin seçimi yapılabilir.

a) Gelişim dosyasındaki bilgiler dikkate alınarak, öğrencinin önceki yıllara ait başarısı ve derslerdeki başarı grafiği,

b) Öğrencinin yönelmek istediği veya yöneldiği alan/bölümde alması gereken derslerin hangileri olduğu,

c) Öğrencinin hangi sınıflarda hangi dersleri almasının uygun olacağı gibi hususlar

Madde 13 — Konservatuvara alınacak öğrencilerde aranacak genel ve özel şartlar, Konservatuvar Kurulu tarafından hazırlanan ve Trakya Üniversitesi Senatosu tarafından kabul edilen yönerge ile belirlenir.

Madde 14 — Konservatuvarın lise düzeyine alınacak öğrenci sayısı, Konservatuvar Kurulu tarafından tespit edilir ve Trakya Üniversitesi Senatosu kararı ile kesinleşir.

Madde 15 — Konservatuvara müracaat eden öğrenciler için tespit edilecek aday kayıt süreleri ve ilk kabul sınav tarihleri, Konservatuvar Kurulunun önerisi, Senatonun kararı ile belirlenerek Rektörlük tarafından ilan edilir.

Adaylar, ilan edilen süre içinde Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Müzik Bölümü Lise Devresi Ön Kayıt ve Yetenek Sınavları Yönergesinde belirtilen esaslar dahilinde başvurularını yapmak, başvurdukları sanat dallarına ait "Öğrenci Aday Kayıt Formu" ile istenilen diğer belgeleri eksiksiz olarak hazırlayarak süresi içinde Müdürlüğe teslim etmek zorundadırlar.

Adaylar birden çok ana sanat dalına aday kayıtlarını yaptırabilirler. Adayların bölüm, ana sanat dalı ve sanat dalları itibari ile seçme ve seçilmeleri, bu Yönetmeliğin ilk kabul sınavlarına ilişkin 16 ncı ve 17 nci maddeleri hükümlerine tabidir.

Sağlık nedenleri dışında başarısızlık ve devamsızlık nedeni ile Konservatuvar ile ilişkisi kesilenler yeniden başvuramazlar.

Öğrenci aday kayıt formunda veya istenilen diğer belgelerde yanlış beyanda bulunanlar ile belgelerinde tahrifat yapanların, sınavlarda başarılı olsalar dahi kayıtları yapılmaz. Gerçek dışı bilgi ve belgelere göre aday kaydı veya kesin kaydı yapılmış olan öğrencilerin kayıtları silinir.

Madde 16 — Konservatuvara öğrenci olarak kabul edilebilmek için kayıt ve kabul şartlarını taşıdıklarını belgeleyen adaylar, Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Müzik Bölümü Lise Devresi Ön Kayıt ve Yetenek Sınavları Yönergesine göre teorik ve uygulamalı sınavlarda başarılı olmak zorundadırlar. Adaylar Rektörlükçe ilan edilecek gün ve saatlerde sınavlara girmek zorundadırlar. Aksi halde haklarından vazgeçmiş sayılırlar.

Madde 17 — Kabul sınavları teorik ve uygulama sınavları olmak üzere iki kademede yapılır. Bunlardan;

b) Uygulama Sınavı: Bu sınavda sanat dallarının gerektirdiği beceri uygulamalı olarak yapılır.

Teorik ve uygulama sınavlarının değerlendirilmesi 100 (yüz) tam puan üzerinden yapılır.

Teorik sınav notunun % 30’u ile uygulama sınavı notunun % 70’inin toplamı 100 (yüz) tam puan üzerinden en az 70 (yetmiş) olanlar başarılı kabul edilirler.

Başarılı olan adaylar not durumlarına göre o yıl için belirlenen kontenjana göre sıraya konulur. Kontenjan ve not sıralamasına göre adayların kayıtları yapılır. Kontenjan açığı kaldığı takdirde yedek sıralamaya göre adayların kayıtları yapılabilir.

Madde 18 — Kabul sınavları sonuçlarına göre Konservatuvara girmeye hak kazanan öğrencilerin kayıt işlemleri Rektörlükçe ilan edilen tarihlerde yapılır. Kayıt için Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Müzik Bölümü Lise Devresi Ön Kayıt ve Yetenek Sınavları Yönergesine göre belirlenen belgeler istenir.

a) Eğitim ve öğretim yılı başlamadan en geç 30 (otuz) gün önce Müdürlüğe yazılı olarak başvurması,

b) Ayrılacağı Konservatuvarda bir üst sınıfta öğrenim hakkını kazanmış olması,

c) Konservatuvar Kurulu tarafından o yıl için belirlenen yatay geçiş kontenjan durumuna ve başarı sıralamasına göre isteğinin kabul edilmiş olması

Madde 20 — Bütün öğrencilerin Akademik Takvime göre eğitim-öğretim başlamadan önce kayıt yenileme işlemlerini yaptırmaları zorunludur.

Madde 21 — Konservatuvarın lise devresinde öğretim süresi en az 180 (yüzseksen) iş günüdür. Öğretim yılının başlangıç-bitiş tarihleri Konservatuvar Kurulunun önerisi üzerine Trakya Üniversitesi Senatosu tarafından belirlenir ve onaylanarak ilan edilir.

Madde 22 — Eğitim programları ve programlarda ileride ön görülebilecek değişiklikler Konservatuvar Kurulunca belirlenerek, Bakanlığa gönderilmek üzere Rektörlüğe sunulur ve Bakanlık tarafından uygun bulunmasından sonra yürürlüğe girer.

Madde 23 — Bir sınıfın alan/bölüm (meslek) ve alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinden başarılı olamayan öğrenci bir üst sınıfa devam edemez. Ancak, sınıfında bulunan meslek derslerinin hepsinden başarılı olupta sadece alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinin birinden başarılı olamayanlar, başarısız bulundukları bu dersten sorumlu olarak bir üst sınıfa devam edebilirler. Öğrenciler takip eden öğretim yılı sonunda, sorumlu bulundukları o dersten başarılı olmak zorundadırlar. Aksi halde aynı sınıfı tekrar ederler.

Lise öğreniminde her dönem sonunda öğrenci başarısının tespiti ders gruplarına göre aşağıdaki şekilde yapılır:

a) Ortak genel kültür dersleri: Öğrencilerin her dönemde ulaşmaları amaçlanan genel başarı seviyesi dikkate alınır. Her dersin dönem sonu notu, o döneme ait yazılı, sözlü, uygulamalı sınavlarla, ödev veya projelere verilen puanlara göre dersin öğretim elemanı tarafından takdir edilir.

Öğrencinin başarısı; dersin özelliğine göre yazılı, sözlü ve uygulamalı sınavlar, ödev, projeler ile ders içi ve ders dışı eğitim öğretim faaliyetleri değerlendirilerek tespit edilir.

Öğretim elemanı, her türlü sınav, ödev, proje, ders içi ve ders dışı eğitim ve öğretim faaliyetleri yoluyla öğrencinin programlarda amaçlanan davranışları kazanıp kazanmadığını sürekli olarak kontrol eder.

Yapılacak yazılı ve sözlü sınav sayısı; haftalık ders saati sayısı 3 (üç) ve daha çok olan dersler için üçten az, bir ve iki saat olan dersler için ikiden az olamaz. Bu sınavlarda değerlendirmeler 100 (yüz) tam puan üzerinden yapılır.

b) Alan/Bölüm (meslek) dersleri: Öğrenci her dönemde bu gruba giren her dersten en az iki ara sınava ve bir dönem sonu sınavına tabii tutulur. Ara sınavlar dersin öğretim elemanı tarafından, dönem sonu sınavları ise Konservatuvar Yönetim Kurulunun belirleyeceği komisyonlar tarafından yapılır. Bu değerlendirmeler 100 (yüz) tam puan esasına göre yapılır. Lise son sınıfların ikinci dönem sonu sınavları "Mezuniyet Sınavı" şeklinde ve dinleyiciye açık olarak yapılabilir.

c) Alan/Bölüm seçmeli (yardımcı meslek) dersleri: Öğrencinin bu gruba giren her hangi bir dersten dönemdeki başarısı, her dönemde iki defadan az olmamak koşuluyla dersin öğretim elemanı ya da Yönetim Kurulu Kararı ile bir komisyon tarafından, dersin özelliğine göre yazılı, sözlü veya uygulamalı ya da bunlardan yalnızca biri ile yapılacak sınavlara göre tespit edilir. Bu sınavlarda değerlendirmeler 100 (yüz) tam puan esasına göre yapılır.

Madde 24 —Yazılı ve uygulamalı sınavların zamanı en az bir hafta önceden öğrencilere duyurulur. Bir sınıfta bir günde uygulanacak yazılı ve uygulamalı sınavların sayısı ikiyi geçemez.

Yazılı sınavlar, genellikle çok sorulu kısa cevaplı ölçme araçları ile yapılır. Derslerin özelliklerine göre gerektiğinde az sorulu uzun cevaplı ölçme araçlarına da başvurulabilir.

Madde 25 — Öğretim elemanları, yazılı ve uygulamalı sınav sorularını düzenlerken, ders yılı başında zümre öğretim elemanlarınca dersin programına uygun olarak hazırlanan yıllık ders planlarındaki ders konularını ve amaçlarını göz önünde bulundururlar.

Madde 26 — Bir dersin dönem notu, o döneme ait yazılı, sözlü ve uygulamalı sınavlarla, ödev ve projelere verilen puanların aritmetik ortalaması alınarak ve nota çevrilerek belirlenir. Öğretim elemanı, öğrencinin sınıf içi etkinlik ve başarı durumunu dikkate alarak takdir hakkını kullanabilir.

Takdir edilen not; yazılı, sözlü ve uygulamalı sınavlar ile ödev ve projelere verilen puan ve notlarla izah edilebilmeli, bu puanların aritmetik ortalamasının nota çevrilmesiyle elde edilen nottan aşağı olmamalıdır. Ancak;

a) Kompozisyon ayrı, dil ve edebiyat ayrı not konusu olmakla birlikte, dönem notu olarak Türk Dili ve Edebiyatı dersi için bir not verilir. Bu notun nasıl tespit edileceği dersin programında belirtilir.

b) Yabancı dil dersinde okuma, anlama, konuşma ve yazmada verilen yazılı, sözlü ve ödev puanları ve notlarının ayrı ayrı aritmetik ortalamaları alınır. Daha sonra bunların ağırlıklı ortalamasına göre dönem notu takdir edilir.

c) Öğretim elemanının raporlu, izinli olması, göreve geç başlaması, dönem bitmeden ayrılmasının kesinlik kazanmasından ya da doğal afet, salgın hastalık, olağanüstü hal ve benzeri durumlardan dolayı yapılamayan dersler yoğunlaştırılmış programlar ile tamamlanır. Ders yılının uzatılması yönüne gidilmez. Bu programlarda ayrılacak ders saati sayısı, dönem içinde devam edilmeyen ders saati sayısından az olmayacak şekilde düzenlenir.

Madde 27 — Birinci ve ikinci dönemde her öğrenciye değişik ders gruplarındaki derslerden ayrı ayrı dönem sonu notu verilir.

Dönem sonu notlarının tespiti, ders gruplarına göre aşağıda gösterilmiştir:

a) Alan/Bölüm (meslek) dersleri: Bu gruptaki bir dersin dönem sonu notu, o döneme ait ara sınav notlarının % 30’u ile dönem sonu sınav notunun % 70’inin toplanmasından elde edilen nottur.

b) Alan/Bölüm seçmeli (yardımcı meslek) dersleri: Bu gruptaki bir dersin dönem sonu notu, o dönem içinde alınan notların aritmetik ortalamasından elde edilen nottur.

c) Ortak genel kültür dersleri: Bu gruptaki bir dersin dönem sonu notu, o döneme ait yazılı ve sözlü sınavlardan alınan puanların aritmetik ortalamasından elde edilen nottur.

Kesirli not verilmez. Ortalamada çıkan kesirli rakamlardan yarım ve yukarı olanlar bir üst tam sayıya yükseltilir.

Madde 28 — Öğrenci ders yılı içinde yapılan bütün sınavlara katılmak zorundadır. Sınavlara mazeretsiz olarak katılmayan öğrenciye sıfır (0) verilir ve öğrenci bu sınav hakkını kullanmış sayılır. Konservatuvar Yönetim Kurulu tarafından mazereti kabul edilmiş olan öğrenci, dersin öğretim sorumlusu tarafından sınava alınır. Bu sınav önceki sınavla denk olabilecek sorularla öğretim elemanının belirteceği bir zamanda yapılır. Bu yöntem ara sınavlar için geçerli olup yıl sonu sınavlarının mazereti yoktur.

Ancak yatak istirahatını gerektirecek hastalığının olması veya sınavlarda başarısını engelleyecek sakatlık durumunu Konservatuvar doktorundan, Trakya Üniversitesi Mediko Sosyal Merkezinden veya resmi hastaneden alacağı raporla belgelendiren; Ülkemizi bulunduğu il dışında ulusal ve uluslararası düzeyde temsil eden öğrenciler mazeretlerinin Yönetim Kurulunca kabul edilmesi halinde, komisyonca tespit edilen ve Müdürlükçe de onaylanan günde mazeret sınavına alınırlar.

Madde 29 — Öğretim yılı süresince okutulan derslerde ders yılı sonunda öğrenci başarısının tespiti değişik ders gruplarına göre aşağıda gösterilmiştir:

a) Alan/Bölüm (meslek) dersleri : Bu gruptaki bir dersin yıl sonu başarı notu devam şartını yerine getirmiş olmak ve ikinci dönem notunun 60 (altmış) "Geçer" ve daha yukarı olması koşulu ile birinci ve ikinci dönem sonundaki notlarının aritmetik ortalamasıdır. Bu not o derse ait sınıf geçme notudur.

Başarı notu 100 (yüz) tam not üzerinden alınmış 60 (altmış) "Geçer" nottur. İkinci dönem sonu notu ve aritmetik ortalaması 60 (altmış) "Geçer" nottan az olan öğrenci o dersten bütünlemeye kalır.

b) Alan/Bölüm seçmeli (yardımcı meslek) dersleri: Bu gruptaki bir dersin yıl sonu başarı notu, devam şartını da yerine getirmiş olmak kaydıyla öğrencinin birinci ve ikinci dönem sonu notlarının aritmetik ortalamasıdır.

Öğrencinin bu gruptaki herhangi bir dersten yıl sonunda başarılı sayılması için; bu derse ait iki dönem notu aritmetik ortalamasının en az 50 (elli) "Geçer" olması gerekir.

c) Ortak Genel Kültür Dersleri: Öğrencinin bu gruptaki her hangi bir dersten yıl sonunda başarılı sayılması için iki kanaat dönemi notunun aritmetik ortalamasının en az 45 (kırkbeş) "Geçer" olması gerekir.

Madde 30 — Bir dersin yıl sonu notu, öğrencinin o dersten aldığı birinci ve ikinci dönem notlarının aritmetik ortalamasıdır. Aritmetik ortalama hesaplanırken, yarım ve yarımdan büyük kesirler tama yükseltilir.

Özüre dayalı bir sebeple bir dersten yalnız bir dönem notu almış olan öğrencinin bu notu yıl sonu notu sayılır.

Ortalama yükseltme sınavı sonunda en az "Geçer" not alınarak başarılan dersin yıl sonu notu, bu sınavlarda alınan notla daha önce belirlenen yıl sonu notunun toplamının aritmetik ortalamasıdır.

Yıl sonu notu, derslerin ağırlıklı notları yıl sonu başarı ortalamasının hesaplanmasında esas alınır.

Madde 31 — Öğrencinin ders yılı sonunda her hangi bir ortak genel kültür dersinden başarılı sayılması için;

a) İkinci dönem notu en az "Geçer", ancak birinci dönem notu "Etkisiz" ise ikinci dönem notunun en az "Orta",

a) Her dersten bu Yönetmeliğin 30 uncu maddesi hükmüne göre başarılı sayılan,

b) Alan/Bölüm (meslek), alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek ) ve Türk Dili ve Edebiyatı dersleri dışındaki her hangi bir ders veya derslerden başarısızlık söz konusu ise yıl sonu başarı ortalaması 3.00 ve daha yukarı olan

Madde 33 — Alan/Bölüm (meslek) ve alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinden en çok 4 (dört) dersten bütünlemeye kalınabilir. Aksi halde öğrenci sınıf tekrarı yapar.

Madde 34 — Bütünleme sınavları, yıl sonu sınavlarından en erken 15 (onbeş) gün sonra Müdürlükçe belirlenecek gün, saat ve yerde yapılır. Öğrencinin bu sınavlarda başarılı sayılabilmesi için bütünlemeye kaldığı alan/bölüm (meslek) derslerinden, alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinden en az "Geçer" puan alması zorunludur. Bu puan öğrencinin yıl sonu başarı notudur.

Madde 35 — Alan/Bölüm (meslek) ve alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinden bütünleme sınavlarında başarılı olamayan öğrenci bir üst sınıfa devam edemez. Aynı sınıfı tekrar eder.

Ancak, alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinin birinden başarısız olan öğrenci o dersten sorumlu olarak bir üst sınıfa geçer.

Madde 36 — Bir üst sınıfa devam etme hakkını kazanamayan öğrenciler, aynı sınıfı bir defaya mahsus olmak üzere, daha önce başarılı oldukları alan/bölüm (meslek) ve alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) ve ortak genel kültür derslerini de kapsamak koşuluyla tekrar etmek zorundadırlar.

Öğrencilerin tekrarladıkları derslerdeki başarı durumu bir yıllık öğrenciler gibi tespit edilir. Aynı sınıfta iki yıl üst üste başarısız duruma düşen öğrencilerin Konservatuvar ile ilişikleri kesilir.

Ortak Genel Kültür Derslerinde Ortalama Yükseltme Sınavı ile Sınıf Geçme

Madde 37 — Ortalama yükseltme sınavı sonunda; başarısız olduğu derslerin her birinden en az "Geçer" not alan veya bu sınavlar sonunda ağırlıklı yıl sonu başarı ortalaması 2.50 ve daha yukarı olanlar bu derslerden başarılı sayılırlar.

Madde 38 — Ders kesiminde, yıl sonu başarı ortalaması 3.00’den aşağı olan öğrenciler ders kesimini takip eden 15 (onbeş) gün içinde istedikleri en fazla 3 (üç) dersten ortalama yükseltme sınavına girebilirler.

Ortalama yükseltme sınavına girecek öğrenci, sınava gireceği ders veya dersleri velisi ve sınıf danışman öğretim elemanı ile birlikte belirler. Bu durum, öğrenci ve veli tarafından yazılı olarak belirlenerek Konservatuvar Müdürlüğüne verilir.

Lise son sınıfta okuyan ve ortak genel kültür derslerinden başarısız olduğu için mezun olamayan öğrenciler için, ayrıca ders yılının başlamasından önceki hafta içinde aynı şartlarda ikinci bir ortalama yükseltme sınavı yapılır.

Ortalama yükseltme sınavları, 08/12/2004 tarihli ve 25664 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Orta Öğretim Kurumları Sınıf Geçme ve Sınav Yönetmeliği ile Milli Eğitim Bakanlığı Orta Öğretim Kurumları Ortalama Yükseltme ve Sorumluluk Sınavları Yönergesi hükümleri doğrultusunda yapılır.

Madde 39 — Dokuzuncu sınıfta; ortak genel kültür derslerinden, yıl sonu başarı ortalaması ile başarılı sayılmayan dersler de dahil olmak üzere;

b) Yıl sonu başarı ortalaması 2.50-2.99 arasında olanlardan başarısız oldukları ders sayısını en fazla iki derse indirenler, bu derslerden sorumlu olarak onuncu sınıfa geçerler.

Diğer sınıflarda; başarısız olduğu ortak genel kültür dersi bulunmasına rağmen yıl sonu başarı ortalaması 3.00’dan aşağı olanlar ile alan seçmeli derslerin birinden başarısızlığı bulunanlar, başarısız oldukları bu ders/derslerden sorumlu olarak bir üst sınıfa geçerler.

Sorumluluk sınavları; Milli Eğitim Bakanlığı Orta Öğretim Kurumları Sınıf Geçme ve Sınav Yönetmeliği ile Milli Eğitim Bakanlığı Orta Öğretim Kurumları Ortalama Yükseltme ve Sorumluluk Sınavları Yönergesi hükümleri doğrultusunda yapılır.

Madde 40 — Öğrencinin o dersin üst sınıfında uygulanan programlardan başarılı olması, "Sorumluluk Sınavı" sonunda o dersten en az "Geçer" not alması durumunda mümkündür.

Madde 41 — Başarısız dersi veya dersleri bulunan öğrencilerden; ders kesiminde yıl sonu başarı ortalaması 3.00’ den aşağı olan ve ortalama yükseltme sınavına girmeyenler, ortalama yükseltme sınavı sonunda yıl sonu başarı ortalaması 2.50’ den aşağı olanlar ile devamsızlık sebebiyle başarısız sayılanlar ve sorumlu olduğu derslerden iki yıl üst üste başarısız olan öğrenciler de sınıf tekrar ederler. Ancak sınıf tekrar etme öğretim süresi boyunca bir defa yapılır.

Madde 42 — Öğrenciler, Türk Dili ve Edebiyatı dersi ile Konservatuvar programında belirtilen alan/bölüm (meslek), alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinin her hangi birinden başarılı olmadıkça, yıl sonu başarı ortalaması ile başarılı sayılmazlar ve başarmadıkça mezun olamazlar.

Madde 43 — Bir dersin ağırlığı, o dersin haftalık ders saati sayısına eşittir. Bir dersin yıl sonu notu ile o dersin haftalık ders saati sayısı çarpılır. Çıkan sayı o dersin ağırlıklı notudur.

Madde 44 — Aynı yılda okunan bütün derslerin ağırlıklı notları toplamı, aynı derslerin haftalık ders saatleri toplamına bölünür. Çıkan sayı öğrencinin "Yıl Sonu Başarı Ortalaması"dır.

Yıl sonu başarı ortalaması hesaplanırken bölme işlemi virgülden sonra iki basamak yürütülür.

Yıl sonu başarı ortalaması ile sınıf geçen öğrencilerin notları değiştirilmez . "Yıl Sonu Başarı Ortalaması ile Başarılı Sayıldı" yazılır.

Yıl sonu başarı ortalaması öğrencinin dosyasına, sınıf geçme ve diploma defterine işlenir ve mezuniyet notunun hesaplanmasında esas alınır.

Madde 45 — Ders yılının süresi, derslerin başladığı günden kesildiği güne kadar, Konservatuvar Lise Devresinin açık bulunduğu günler ile öğrencilerin törenlere katıldıkları resmi ve mahalli bayram günleri sayılarak hesaplanır.

Konservatuvar Lise Devresinde tam zamanlı (normal) statüde eğitim-öğretim yapılır. Sabah ve öğleden sonraki süreler yarım gün sayılır.

İlk derse girdiği halde arada bir veya daha fazla derse özürsüz olarak girmeyen öğrencinin devamsızlığı yarım gün sayılır.

Geç kalan öğrenci birinci ders süresince okul yönetiminden alacağı izin belgesi ile derse alınır. Birinci dersten sonra derse gelen öğrenci yönetimden alacağı izin belgesi ile derse alınır, ancak devamsızlığı yarım gün sayılır.

Madde 46 — Öğrenciler Konservatuvar Lise Devresine devam etmek zorundadırlar. Devamla ilgili esaslar şunlardır:

a) Bir ders yılı içinde toplam 20 (yirmi) gün okula özürsüz olarak devam etmeyen öğrenci, notları ne olursa olsun başarısız sayılır.

b) Bir ders yılı içinde; her alan/bölüm (meslek) dersine 8 (sekiz) saat, alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinin herhangi birine haftalık ders saatinin 4 (dört) katı kadar süre ile mazeretsiz olarak girmeyen öğrenciler, o dersten kanaat notları ne olursa olsun başarısız sayılırlar ve o yıl için sınav haklarını kaybeder, sınıf tekrarı yaparlar.

c) Yurt içinde ve yurt dışında; müzik, spor, folklor ve benzeri eğitici kültürel faaliyetlere katılan öğrenciler Konservatuvar Lise Devresine devam etmedikleri süre için izinli sayılırlar.

Yurt içi ve yurt dışı faaliyetlere katılan öğrencilere Trakya Üniversitesi Rektörü izin verir. Bu izinlerin toplamı ile devamsızlıklarının toplamı 45 (kırkbeş) günü aşamaz. Ancak uluslararası, yurt içi ve yurt dışı yarışmalarla bunların hazırlık çalışmalarına katılan öğrencilerin, bu organizasyonun devamı süresince izinli sayıldıkları süreler devamsızlık süresinin hesabında dikkate alınmaz.

Madde 47 —Derslere zamanında gelmeyen öğrenciler, özürleri Konservatuvar yönetimi tarafından kabul edildiği takdirde derslere alınırlar.

Geç gelmeyi alışkanlık haline getirenler ile izinsiz olarak sınıftan ve Konservatuvardan ayrılanlar için disiplin işlemi yapılır.

Madde 48 — Okula devam ederken yangın, deprem gibi doğal afetler yüzünden veya ana, baba, kardeş gibi yakınlarından birinin ağır hastalığı, ölümü gibi sebeplerle kendilerine izin verilenler ve tedavi gerektiren bir hastalıktan dolayı okula özürlü olarak devam edemeyen öğrenciler ile tutuklanıp serbest bırakılan veya tutuklandıktan sonra serbest bırakılarak yargılaması devam eden veya beraat eden öğrenciler;

a) Devam süresinin en az yarısını doldurmuş ve bir dönem notu almış bulunmak,

b) Özürleri resmi tam teşekküllü bir sağlık kurumundan usulüne göre alınmış ve zamanında Konservatuvar idaresine teslim edilmiş bir rapor veya belge ile tespit edilmiş ve özür belgesini, özrün sona erdiği tarihten 7 (yedi) gün içinde vermiş olmak

Ancak; kaza, ölüm, yangın gibi durumlarda 7 (yedi) günlük süre Konservatuvar Yönetim Kurulunun takdirine bırakılır.

Madde 49 — Bu Yönetmeliğin 28 inci maddesi hariç genel kural olarak sınavların mazereti yoktur. Ancak, bütünleme sınavları sırasında yatakta tedavi gerektiren bir hastalık sebebi ile bu sınavlara girecek durumda olmadığından mazeretlerini, devam ettiği süre içinde tam teşekküllü resmi kurumlardan usulüne uygun olarak alacakları raporla belirleyenlere ve yangın, deprem ve benzeri gibi afetler ya da ana, baba, kardeş gibi yakınlarından birinin ölümü yüzünden sınavlara giremeyenlere Konservatuvar Yönetim Kurulu tarafından "Mazeret Sınavı" hakkı tanınır. Mazeret sınavı, bütünleme sınavlarının bitiminden itibaren en geç 15 (onbeş) gün içinde Müdürlükçe tespit edilecek günde yapılır. Bu sürenin dışında mazeret sınavı yapılamaz.

Madde 50 — Dokuzuncu veya onuncu sınıflarda sağlık koşulları nedeniyle eğitim öğretim gördüğü dal çalgısında başarılı olamayacağı söz konusu olan ve bu durumlarını tam teşekküllü resmi bir sağlık kurumundan alacağı sağlık kurulu raporu ile belgeleyen öğrenciler, dal değiştirmek isteyebilirler. Dal değiştirmek isteyen öğrencilerin durumu Konservatuvar Yönetim Kurulu tarafından değerlendirilerek karara bağlanır.

Öğrencinin "Dal Değiştirme Sınavı"na girebilmesi için, bulunduğu sınıfın alan/bölüm (meslek) ve alan/bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinden başarılı olması zorunludur. Dal değiştirme sınavı yıl sonu sınavından bir hafta sonra, Konservatuvar Yönetim Kurulu tarafından belirlenen tarih ve yerde yapılır.

Madde 51 — Alan/Bölüm (meslek) derslerinin dönem sonu ve yıl sonu sınav komisyonları Konservatuvar Yönetim Kurulu Kararı ile belirlenir. Her komisyon en az 3 (üç) asil, 2 (iki) yedek üyeden oluşur.

Alan/Bölüm seçmeli (yardımcı meslek) derslerinin dönem sonu veya yıl sonu sınav komisyonları Konservatuvar Yönetim Kurulu Kararı ile belirlenir. Her komisyon en az 3 (üç) asil, 2 (iki) yedek üyeden oluşur.

Madde 52 — Öğrenci nakilleri yıl sonundaki sınavlardan sonra yapılır. Nakillerde bu Yönetmeliğin 15, 18 ve 19 uncu maddelerinde belirtilen hususlar uygulanır.

Nakil olarak giden öğrenciye tasdikname ve öğrenim belgesi (transkript) düzenlenir.

Madde 53 — Her öğretim elemanı, bir not defteri tutar ve bu deftere bu Yönetmelikte gösterilen esaslara göre tespit ettiği puanları ve dönem notlarını yazar.

Öğretim yılı başında Konservatuvar yönetimi tarafından temin edilen not defterleri, imza karşılığında öğretim elemanına verilir.

Puanların ve dönem notlarının mürekkeple yazılmasına, silinti ve kazıntı olmamasına özen gösterilir.

Her öğretim elemanı not defterini; Konservatuvar yönetimine vereceği not cetvellerine esas olmak üzere kullanmakla ve istendiği zaman Konservatuvar Müdürüne veya denetleme yetkisi olanlara göstermekle yükümlüdür.

Ders yılı sonunda not defterleri Konservatuvar idaresine teslim edilir. Bu defterler yönetimce bir öğretim yılı saklanır.

Ders yılı içinde çeşitli sebeplerle Konservatuvardan ayrılan öğretim elemanları da not defterlerini tutanak karşılığında Konservatuvar İdaresine teslim etmek zorundadırlar.

Not defterlerine; dönemlere ait yazılı, sözlü ve uygulamalı sınavlarla, ödev ve projelere verilen puanlar ve bu puanların aritmetik ortalamasına göre takdir edilen dönem notu rakamla yazılır.

Madde 54 — Her dönem sonunda öğrencilere, velilerine duyurulmak üzere başarı, gelişme ve devam durumlarını gösteren bir karne verilir.

Karneler Konservatuvar yönetimi tarafından düzenlenir ve Konservatuvar Müdürü ile Müdür Yardımcısı tarafından imzalanır.

Madde 55 — Konservatuvarın lise eğitim-öğretim programını başarı ile tamamlayan her öğrenciye ilgili sanat dalında "Lise Diploması" verilir.

Madde 56 — Diploma almaya hak kazanan her öğrenciye kimliğini, diploma bilgilerini, okul öğrenimi boyunca aldığı dersleri, ders notlarını ve mezuniyet notunu gösteren bir öğrenim belgesi verilir.

Madde 57 — Mezuniyet notu; öğrenim süresince alınan yıl sonu başarı notu ortalamalarının aritmetik ortalamasından elde edilen nottur.

Mezuniyet notu tespit edilirken bölme işlemi, virgülden sonra iki basamak yürütülür. Ayrıca mezuniyet alanı /bölümü diplomada gösterilir.

a) Doğrudan mezun olanlarla, ders kesimini takip eden 15 (onbeş) gün içinde yapılan "Ortalama Yükseltme Sınavı"nda mezun olanlar için derslerin kesildiği,

b) Ders yılının başlama tarihinden önceki haftada yapılan "Ortalama Yükseltme Sınavı"nda mezun olanlar için bu sınavın sona erdiği,

c) Bütünleme sınavı sonunda mezun olanlar için bu sınav veya sınavların sona erdiği

Madde 59 — Diplomaların düzenlenmesinde "Sınıf Geçme ve Diploma Defteri ile Diplomaların Düzenlenmesine Dair Talimat"a uyulur.

Madde 60 — Konservatuvarın son sınıflarında, her ders yılı sonunda Konservatuvar Yönetim Kurulunun da görüşü alınarak bölüm ve alan ayrımı yapılmaksızın mezuniyet notu en yüksek olan öğrenciler arasında öğretim elemanları kurulunca okul birincisi seçilir. Ancak, "Kısa Süreli Uzaklaştırma" ve daha ağır ceza almış öğrenciler okul birincisi seçilemezler.

Öğrencilerin mezuniyet notlarının eşit olması halinde, son sınıf yıl sonu başarı ortalaması yüksek olan öğrenci okul birincisi seçilir. Eşitlik bozulmadığı takdirde, bir alt sınıftan başlanarak geriye doğru eşitlik bozuluncaya kadar yıl sonu başarı notları incelenerek tespit edilir. Bu şekilde de eşitlik bozulmuyorsa; son ders yılından başlanarak derslerin dönem notlarına esas olan puanlarının ağırlık ortalaması alınır. Bu değerlendirmeler sonunda da eşitlik bozulmaması halinde, öğretim elemanları kurulunda ilgili öğrenci ve velilerin de katılımı ile Konservatuvar Yönetim Kurulu tarafından kura çekilerek okul birincisi tespit edilir.

Tespit edilen okul birincileri, Konservatuvar Müdürlüğünce zamanında "Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi"ne bildirilir.

Madde 61 — Birinci döneme ait not çizelgeleri dönem sona ermeden en geç 3 (üç) gün önce, ikinci döneme ait not çizelgeleri ise dönemin son gününde öğretim elemanları tarafından Konservatuvar Müdürlüğüne verilir. Bu çizelgelerde; o döneme ait yazılı, sözlü, uygulamalı sınavlarla ödev ve projelere verilen puanlar belirtilir ve puanların aritmetik ortalamasına göre takdir edilen dönem notu rakamla yazılır.

Madde 62 — Birinci döneme ait karneler dinlenme tatilinden önce verilir ve öğrenci velisi tarafından imzalandıktan sonra, dinlenme tatili sonunda sınıf danışman öğretim elemanına iade edilir.

Madde 63 — Eğitim-öğretimle ilgili denetimler, Milli Eğitim Bakanlığı ile Trakya Üniversitesi Rektörlüğünün işbirliği ile yürütülür.

Madde 64 — Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde; 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun ilgili hükümleri ile 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

Madde 65 — 12/08/1993 tarihli ve 21666 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Orta ve Lise Devresi Öğretim ve Sınav Yönetmeliği ile 28/01/1999 tarihli ve 23594 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Trakya Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Lise Kısmı Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 66 — Bu Yönetmelik 2004-2005 eğitim-öğretim yılı başından geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 67 — Bu Yönetmelik hükümlerini Trakya Üniversitesi Rektörü yürütür.

		SERBEST	TUTULAN
		KADRO	KADRO
UNVAN	DERECE	ADEDİ	ADEDİ	TOPLAM
ADALET BAŞMÜFETTİŞİ	1	10	-	10
ADALET MÜFETTİŞİ	1	25	-	25
ADALET MÜFETTİŞİ	2	45	-	45
ADALET MÜFETTİŞİ	3	20	-	20

	TOPLAM	100		100

		SERBEST	TUTULAN
		KADRO	KADRO
UNVAN	DERECE	ADEDİ	ADEDİ	TOPLAM
HÂKİM VE SAVCI	2	250	-	250
HÂKİM VE SAVCI	3	450	-	450
HÂKİM VE SAVCI	4	450	-	450
HÂKİM VE SAVCI	5	650	-	650
HÂKİM VE SAVCI	6	450	-	450
HÂKİM VE SAVCI	7	350	-	350
HÂKİM VE SAVCI	8	400	-	400
HÂKİM	2	150	-	150
HÂKİM	3	150	-	150
HÂKİM	4	150	-	150
HÂKİM	5	150	-	150
HÂKİM	6	150	-	150
HÂKİM	7	125	-	125
HÂKİM	8	125	-	125

	TOPLAM	4000		4000

			SERBEST	TUTULAN
			KADRO	KADRO
SINIF	UNVAN	DERECE	ADEDİ	ADEDİ	TOPLAM
GİH	YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ	4	100	-	100
GİH	YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ	5	150	-	150
GİH	YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ	6	100	-	100
GİH	YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ	7	150	-	150
GİH	HÂKİM ADAYI	9	1000	-	1000
GİH	ZABIT KÂTİBİ	5	1000	-	1000
GİH	ZABIT KÂTİBİ	6	500	-	500
GİH	ZABIT KÂTİBİ	7	500	-	500
GİH	ZABIT KÂTİBİ	8	500	-	500
GİH	ZABIT KÂTİBİ	9	500	-	500
GİH	ZABIT KÂTİBİ	10	600	-	600
GİH	ZABIT KÂTİBİ	11	700	-	700
GİH	ZABIT KÂTİBİ	12	700	-	700

		TOPLAM	6 500		6 500

					SERBEST	TUTULAN
					KADRO	KADRO
SINIF	UNVAN		DERECE		ADEDİ	ADEDİ	TOPLAM
THS	MÜHENDİS		6		5	-	5
THS	MÜHENDİS		7		5	-	5
THS	MÜHENDİS		8		5	-	5
GİH	KORUMA VE GÜVENLİK GÖREV.		9		24	-	24
GİH	KORUMA VE GÜVENLİK GÖREV.		10		40	-	40
GİH	KORUMA VE GÜVENLİK GÖREV.		11		40	-	40
		TOPLAM		119			119

Recep Tayyip ERDOĞAN
Başbakan
H. ÇELİK	A. ŞENER	M. A. ŞAHİN	B. ATALAY
Dışişleri Bak. ve Başb. Yrd. V.	Devlet Bak. ve Başb. Yrd.	Devlet Bak. ve Başb. Yrd.	Devlet Bakanı
A. BABACAN	M. AYDIN	M. H. GÜLER	K. UNAKITAN
Devlet Bakanı	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı V.	Devlet Bakanı V.
C. ÇİÇEK	C. ÇİÇEK	A.AKSU	K.UNAKITAN
Adalet Bakanı	Milli Savunma Bakanı V.	İçişleri Bakanı	Maliye Bakanı
H.ÇELİK	Z. ERGEZEN	R.AKDAĞ	B. YILDIRIM
Milli Eğitim Bakanı	Bayındırlık ve İskan Bakanı	Sağlık Bakanı	Ulaştırma Bakanı
S.GÜÇLÜ	M. BAŞESGİOĞLU	A. COŞKUN
Tarım ve Köyişleri Bakanı	Çalışma ve Sos. Güv. Bakanı	Sanayi ve Ticaret Bakanı
M.H.GÜLER	E. MUMCU	O. PEPE
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı	Kültür ve Turizm Bakanı	Çevre ve Orman Bakanı

Recep Tayyip ERDOĞAN
Başbakan
A.GÜL	A. ŞENER	M. A. ŞAHİN	B. ATALAY
Dışişleri Bak. ve Başb. Yrd.	Devlet Bak. ve Başb. Yrd.	Devlet Bak. ve Başb. Yrd.	Devlet Bakanı
A. BABACAN	M. AYDIN	G. AKŞİT	K. TÜZMEN
Devlet Bakanı	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı	Devlet Bakanı
C. ÇİÇEK	M. V.GÖNÜL	A.AKSU	K.UNAKITAN
Adalet Bakanı	Milli Savunma Bakanı	İçişleri Bakanı	Maliye Bakanı
H.ÇELİK	Z. ERGEZEN	R.AKDAĞ	B. YILDIRIM
Milli Eğitim Bakanı	Bayındırlık ve İskan Bakanı	Sağlık Bakanı	Ulaştırma Bakanı
S.GÜÇLÜ	M. BAŞESGİOĞLU	A. COŞKUN
Tarım ve Köyişleri Bakanı	Çalışma ve Sos. Güv. Bakanı	Sanayi ve Ticaret Bakanı
M.H.GÜLER	E. MUMCU	O. PEPE
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı	Kültür ve Turizm Bakanı	Çevre ve Orman Bakanı

Recep Tayyip ERDOĞAN	S. GÜÇLÜ
Başbakan	Tarım ve Köyişleri Bakanı

Sıra No:	Bilgi ve çalışması:	Tam Not:	Baktığı işe göre tam Not:	Verilen Not:		Baktığı işe göre tam notun % 50’sinin altında takdiri halinde sebebi:
Sıra No:	Bilgi ve çalışması:	Tam Not:	Baktığı işe göre tam Not:	Rakam ile	Yazı ile
1	Tensiplerinin amaca uygunluğu ile duruşmalara hazırlıklı çıkması	10
2	Davalara vukufiyeti ile usul hükümlerine riayeti	10
3	İfadeleri zapta geçirme kabiliyeti	10
4	Muhakemeyi süratlendirici hükümleri uygulaması, tutuklu veya acele işlerdeki hassasiyeti ile not endişesi taşımaması	10
5	Keşifleri zamanında ve yeterli bir şekilde yerine getirmesi	10
6	Haklı sebeplere dayalı iş durumuna veya davanın mahiyetine uygun süreli talik yapması	10
7	Süratli ve isabetli karar verme yeteneği ile kararlarının yeterli gerekçeyi ihtiva etmesi ve zamanında yazılması	10
8	Eski yıllara ait dosyalara ve yetki ile baktığı işlere gösterdiği ilgi derecesi	10
9	Meslekî müktesebatının hizmet süresine uygunluğu ile inceleme, araştırma, mevzuat ve içtihatları takip alışkanlığı	10
10	Kalem muamelâtına gösterdiği ilgi ile Bakanlık genelgelerini izleme ve uygulaması	10
	TOPLAM	100

YASAMA BÖLÜMÜ

Kanunlar

Hükümlülerin gruplandırılması

Ücret ve sosyal haklar

Sağlık denetimi

UNVAN

UNVAN

KİMLİĞİ

Çocuklarının okul durumu : 1-

2-

3-

Terfileri : 8. Dereceye: 4. Dereceye:

7. Dereceye: 3. Dereceye:

6. Dereceye: 2. Dereceye:

5. Dereceye: 1. Dereceye:

KİŞİSEL VE SOSYAL ÖZELLİKLERİ

Sıra

Sağlık Durumu

Sıra

TOPLAM

NOT: Sebepler ilgili sütuna sığmaz ise, hâl kâğıdına kâğıt eklenmek suretiyle yazılabilir.

........ – ...../..../.....

Adalet Başmüfettişi

KİMLİĞİ

Çocuklarının okul durumu : 1-

2-

3-

Terfileri : 8. Dereceye: 4. Dereceye:

7. Dereceye: 3. Dereceye:

6. Dereceye: 2. Dereceye:

5. Dereceye: 1. Dereceye:

KİŞİSEL VE SOSYAL ÖZELLİKLERİ

Sıra

Sağlık Durumu

Sıra

TOPLAM

NOT: Sebepler ilgili sütuna sığmaz ise, hâl kâğıdına kâğıt eklenmek suretiyle yazılabilir.

.......... – ..../...../.....

Adalet Başmüfettişi

KİMLİĞİ

Çocuklarının okul durumu : 1-

2-

3-

Terfileri : 8. Dereceye: 4. Dereceye:

7. Dereceye: 3. Dereceye:

6. Dereceye: 2. Dereceye:

5. Dereceye: 1. Dereceye:

KİŞİSEL VE SOSYAL ÖZELLİKLERİ

Sıra

Sağlık Durumu

Sıra

TOPLAM

NOT: Sebepler ilgili sütuna sığmaz ise, hâl kâğıdına kâğıt eklenmek suretiyle yazılabilir.

........ – ...../....../.....

Adalet Başmüfettişi

KİMLİĞİ

KİŞİSEL VE SOSYAL ÖZELLİKLERİ

Sıra

Sağlık durumu

Sıra

TOPLAM

NOT: Sebepler ilgili sütuna sığmaz ise, hâl kâğıdına kâğıt eklenmek suretiyle yazılabilir.

NOT:

1) Noterin meslekte yeterli sayılabilmesi için “meslekî bilgi ve çalışması” notları toplamının 50 veya daha yukarı olmalıdır.

2) Noterin yukarı sınıfa yükselmeye yetenekli sayılabilmesi için “meslekî bilgi ve çalışması” notları toplamının en az 70 puan olması gerekir.

3) “Mesleki bilgi ve çalışması” notları toplamı noterin yeterlik derecesidir.

........ – ...../..../......

Adalet Başmüfettişi

........ – ...../..../......

Adalet Başmüfettişi

Tarih

Adalet Müfettişi

Mühür ve İmza

DENETİM DOSYASI DİZİ LİSTESİ