Başbakanlık

Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğünce Yayımlanır

 Kuruluş : 7 Ekim 1920

15 Ekim 2002

SALI

Sayı : 24907

Å ÖNCEKİ

SONRAKİ

Æ

YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

 

Bakanlar Kurulu Kararı

2002/4741 3109 Kişinin Türk Vatandaşlığından Çıkmasına İzin Verilmesi Hakkında Karar

 

Yönetmelikler

— Hazine Müsteşarlığı Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik

— Milli Savunma Bakanlığı Hesap Teftiş Yönetmeliği

— İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğü Dernekler Daire Başkanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatı Kuruluş,Görev, Çalışma ve Denetim Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik

— Gıda Işınlama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik

— Tekerlekli Tarım veya Orman Traktörlerinin Aydınlatma ve Işıklı Sinyal Cihazlarının Yerleştirilmesi ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliği (78/933/AT)

— Sivil Kullanım Amaçlı Patlayıcı Maddelerin Belgelendirilmesi Piyasaya Arzı ve Denetlenmesi Hakkında Yönetmelik (93/15/AT)

— Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Yönetmeliği

— Yeditepe Üniversitesi Arşiv Hizmetleri Yönetmeliği

 

Tebliğler

— Gümrük Genel Tebliği (Tarife-İzahname) (Seri No: 3)

— 2002 Yılı Eylül Ayına Ait Dahilde İşleme İzin Belgelerinin Sektörel Dağılımı Hakkında Tebliğ

— 2002 Yılı Eylül Ayına Ait Yurt İçi Satış Teslimler ile İlgili Belgelerin Sektörel Dağılımı Hakkında Tebliğ

— 2002 Yılı Eylül Ayına Ait Hariçte İşleme İzin Belgelerinin Sektörel Dağılımı Hakkında Tebliğ

— 2002 Yılı Eylül Ayına Ait Vergi Resim ve Harç İstisnası Belgelerinin Sektörel Dağılımı Hakkında Tebliğ


YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

Bakanlar Kurulu Kararı

Sayfa Başı


Yönetmelikler

Devlet Bakanlığından :

Hazine Müsteşarlığı Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, Hazine Müsteşarlığı merkez, taşra ve yurt dışı teşkilatları birimlerinde bulunan arşiv malzemesi ile ileride arşiv malzemesi haline gelecek arşivlik malzemenin tespit edilmesine, herhangi bir sebepten dolayı bunların kayba uğramamasına, gerekli şartlar altında korunmalarının teminine ve milli menfaatlere uygun olarak, Devletin, gerçek ve tüzel kişilerin ve ilmin hizmetinde değerlendirilmelerine, muhafazasına lüzum görülmeyen malzemenin ayıklama ve imhasına dair usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, Hazine Müsteşarlığının merkez, taşra ve yurt dışı teşkilatlarını kapsar.

Hukuki Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 16/5/1988 tarihli ve 19816 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe konan ''Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik"in 45 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

a) Arşiv Malzemesi: Hazine Müsteşarlığı merkez, taşra ve yurt dışı teşkilatları birimlerinin işlemleri sonucunda oluşan ve en son işlem tarihi üzerinden 30 yıl geçmiş veya üzerinden 15 yıl geçtikten sonra kesin sonuca bağlanmış olup; Türk Milletinin geleceğine, tarihi, siyasi, sosyal, kültürel, hukuki ve teknik değer olarak intikal etmesi gereken belgeler ve Devlet hakları ile milletler arası hakları belgelemeye, korumaya, bunlarla ilgili işlem ve ilişkiler bakımından tarihi, hukuki, idari, askeri, iktisadi, dini, ilmi, edebi, estetik, kültürel, biyografik, jeneolojik ve teknik herhangi bir konuyu aydınlatmaya, düzenlemeye, tespite yarayan, ayrıca ait olduğu devrin ahlak, örf ve adetlerini veya çeşitli sosyal özelliklerini belirten her türlü yazılı evrak, defter, resim, plan, harita, proje, mühür, damga, fotoğraf, film, ses ve görüntü bandı, baskı ve benzeri belgeleri ve malzemeyi,

b) Arşivlik Malzeme: Yukarıdaki bentde sayılan her türlü belge ve malzemeden zaman bakımından henüz arşiv malzemesi vasfını kazanmayanlarla, son işlem tarihi üzerinden 101 yıl geçmemiş memuriyet sicil dosyaları, Devletin gerçek ve tüzel kişilerle veya yabancı devlet ve milletler arası kuruluşlarla akdettiği ikili ve çok taraflı milletler arası antlaşmaları ve benzeri belgeleri,

c) Birim Arşivi: Hazine Müsteşarlığı’nın merkez, taşra ve yurt dışı teşkilatlarının görev ve faaliyetleri sonucu kendiliğinden oluşan ve bu teşkilatların çeşitli birimlerinde, güncelliğini kaybetmemiş olarak aktif bir biçimde ve günlük iş akımı içinde kullanılan arşivlik malzemenin belirli bir süre saklandığı birim arşivlerini,

d) Merkez Arşivi: Hazine Müsteşarlığı merkez teşkilatı içinde yer alan arşiv malzemesi ile arşivlik malzemenin, birim arşivlerine nazaran daha uzun süreli saklandığı merkez arşivini,

e) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığı’nı,

f) Daire Başkanlığı: Hazine Müsteşarlığı İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanlığı’nı,

g) Daire Başkanı: Hazine Müsteşarlığı İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanı’nı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Arşiv Malzemesi ile Arşivlik Malzemenin Korunması, Birim ve Merkez Arşivlerinde Saklanması

Koruma Yükümlülüğü

Madde 5 — Müsteşarlık, elinde bulunan ve Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne teslim etmedikleri arşiv malzemesi ile arşivlik malzemeyi her türlü zararlı tesir ve unsurlardan korumak, mevcut asli düzenleri içerisinde tasnif edip saklamakla yükümlüdür.

Müsteşarlık, arşiv malzemesi ile arşivlik malzemenin korunmasıyla ilgili olarak;

a) Yangın, hırsızlık, rutubet, su baskını, toz ve her türlü hayvan ve haşeratın zararlarına karşı gerekli tedbirlerin alınmasından,

b) Yangına karşı, yangın söndürme cihazlarının yangın talimatı çerçevesinde daimi çalışır durumda bulundurulmasından,

c) Arşivin her bölümünde uygun yerlerde higrometre bulundurmak suretiyle, rutubetin % 50-60 arasında tutulmasından,

d) Fazla rutubeti önlemek için rutubet emici cihaz veya kimyevi maddelerin kullanılmasından,

e) Yılda en az bir defa mikroorganizmalara karşı koruyucu tedbir olarak, arşiv depolarının dezenfekte edilmesinden,

f) Işık ve havalandırma tertibatının uygun bir şekilde düzenlenmesinden,

g) Isının mümkün olduğu kadar sabit (kağıt malzeme için 12-15 derece arasında) tutulmasından,

sorumludur.

Merkez ve Birim Arşivleri

Madde 6 — Müsteşarlık, belirli bir süre saklanacak arşivlik malzeme için ''Birim Arşivleri''ni, daha uzun bir süre saklanacak arşiv malzemesi veya arşivlik malzeme için ''Merkez Arşivi''ni kurar.

Müsteşarlıkta bulunan arşivlik malzeme, birim arşivlerinde 1-5 yıl süre ile; arşiv malzemesi ise, Merkez Arşivinde 10-14 yıl süre ile saklanır.

Ancak, Müsteşarlık Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğü ile Teşvik ve Uygulama Genel Müdürlüğü, ellerinde bulunan arşivlik malzemeyi, özelliği nedeniyle, yukarıdaki süreye bağlı olmaksızın birim arşivlerinde bulundururlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Arşiv Malzemesinin Gizliliği, Gizliliğin Kaldırılması İşlemleri ve Arşivlerden Yararlanma

Arşiv Malzemesinin Gizliliği

Madde 7 — Birimlerin ellerinde bulunan ve cari olduğu dönemde gizli kabul edilmiş ve halen bu özelliklerini koruyan arşiv malzemesi, Merkez Arşivine geçtikten sonra da gizli kalır. Bu çeşit arşiv malzemesinin gizlilikleri, ilgili birimin görüşü alındıktan sonra, Müsteşarlıkça kaldırılabilir.

Müsteşarlıkta gizliliğin kaldırılması, Merkez Arşivinde kurulacak bir "Gizliliği Kaldırma Komisyonu" vasıtasıyla yapılır. Ancak, evrakı üreten dairenin gizliliğin kaldırılması yolundaki görüşü esastır.

Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne gizli özelliğini taşıyarak intikal eden arşiv malzemesinin gizliliğinin kaldırılması ise, Müsteşarlığın görüşü alındıktan sonra Başbakanlıkça kararlaştırılır.

Gizliliği Kaldırma Komisyonunun Teşkili

Madde 8 — Gizliliği kaldırılacak arşiv malzemesi için, Daire Başkanı veya bir Yardımcısının başkanlığında, Merkez Arşivinden bir kişi ile evrakın ait olduğu birimden konusunda bilgi ve tecrübe sahibi iki kişi olmak üzere toplam dört kişiden oluşturulan "Gizliliği Kaldırma Komisyonu" kurulur.

Gizliliği Kaldırma Komisyonunun Yetki, Sorumluluk ve Çalışma Esasları

Madde 9 — Gizlilik kaydı taşıyan arşiv malzemesinin gizliliğinin kaldırılması, "Gizliliği Kaldırma Komisyonu"nun nihai kararından sonra, bu Yönetmeliğin 11 inci maddesi hükmüne göre yapılır.

Gizliliği Kaldırma Komisyonu, lüzum görülen hallerde veya tasnif işlemleri tamamlanarak araştırmaya açılma aşamasına gelmiş arşiv malzemesinin gizliliğinin kaldırılıp kaldırılamayacağına karar vermek üzere çalışmaya başlar.

Komisyon kararları oy çokluğuyla alınır.

Komisyonun oy çokluğu ile karar veremediği durumlarda gizliliğin kaldırılması işlemi yapılmaz.

Gizliliği Kaldırılan Arşiv Malzemesinin Listelerinin Düzenlenmesi

Madde 10 — Gizliliği kaldırılan malzeme için; teşekkül ettiği birim, yılı, mahiyeti, aidiyeti, aidiyet içerisindeki tarihi, sıra numarası ve dosya numarası esas alınmak üzere iki nüsha olarak liste hazırlanır. Listeler, Komisyon başkanı ve üyeleri tarafından imzalanır.

Gizliliği kaldırılan arşiv malzemesinin üzerine "… Tarih ve… Sayılı Gizliliği Kaldırma Komisyonu Kararı ile Gizliliği Kaldırılmıştır." damgası vurularak gizlilik damgası iptal edilir.

Gizliliği Kaldırılan Arşiv Malzemesinin Listelerinin Kesinlik Kazanması

Madde 11 — Gizliliği kaldırılan arşiv malzemesine ilişkin hazırlanan listeler Müsteşar veya görevlendireceği üst düzey amirin onayı ile kesinlik kazanır.

Gizliliği Kaldırılan Arşiv Malzemesinin Listelerinin Saklanması

Madde 12 — İkişer nüsha olarak hazırlanan listeler, bunlarla ilgili yazışma ve onaylar dikkate alınarak gruplandırılır. Bu nüshalardan birincisi birim arşivinde, ikincisi Merkez Arşivinde muhafaza edilir.

Arşivlerden Yararlanma

Madde 13 — Arşiv malzemesinin aslı, hiçbir sebep ve suretle, arşivlerden veya bulundukları yerlerden dışarıya verilemez.

Ancak, Devlete, gerçek ve tüzel kişilere ait bir hizmetin görülmesi, bir hakkın korunması ve ispatı gerektiğinde, usulüne göre örnekler verilebilir. Yahut mahkemelerce tayin edilecek bilirkişiler veya ilgili dairelerce görevlendirilecek yetkililerce yerinde incelenebilir.

Yararlanma Usul ve Esasları

Madde 14 — Müsteşarlıkta bulunan araştırmaya açık arşiv malzemesinden yerli ve yabancı, gerçek ve hükmi şahısların yararlanması, yükümlülükleri, arşiv malzemesinin örneklerinin verilmesi hususunda 1/3/2002 tarihli ve 24682 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2002/3681 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Esaslar uygulanır.

Birimlerin Merkez Arşivinden yararlanması, "Arşiv Araştırma ve Fotokopi Talep Formu" (Ek-1) ve Daire Başkanının onayı ile yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Birim Arşivi İşlemleri

Birim Arşivine Verilecek Malzemenin Ayırımı ve Hazırlanması

Madde 15 — Her yılın Ocak ayı içerisinde, önceki yıla ait arşivlik malzeme, birimlerince gözden geçirilir. İşlemi tamamlananlar, işlemi devam edenler ve işlemi tamamlanmış olmasına karşılık elde bulundurulması gerekli olanlar şeklinde, ayırıma tabi tutulur.

Ayırım işlemlerini müteakip, arşive devredilecek malzeme, ilgili birimlerde işin ve malzemenin özelliklerine göre;

a) Birimi,

b) İşlem yılı (teşekkül ettiği yıl),

c) Konu ve işlem itibariyle aidiyeti,

d) Aidiyet içerisindeki tarih (Aidiyet içerisindeki kronolojik sıralama, küçük tarihten büyük tarihe doğru yapılır. Ekler için de aynı usul uygulanır) ve sıra numarası,

esas alınmak suretiyle hazırlanır.

Ancak, istisnai bir kaide olarak, sicil dosyaları; sicil numarası (Müsteşarlık sicil numarasına ilaveten, emekli sicil numarası da belirtilmelidir) veya isim esas alınmak suretiyle hazırlanır ve arşivde de buna göre bir yerleştirme yapılır.

Ayrıca, Müsteşarlık merkez, taşra ve yurt dışı teşkilatları birimlerinin, verilen hizmet itibariyle, özellik arz eden arşiv malzemesi veya arşivlik malzeme, bu birimlerin kendi aralarında mutabakat sağlaması ve dosya planı da dikkate alınarak, hizmetin şekline ve malzemenin türüne göre geliştirilecek geçerli bir sistem içerisinde (alfabetik, numerik, kronolojik, tematik, coğrafi ve benzeri) hazırlanır ve arşiv yerleştirmesi yapılır.

İçerisinde tamamen veya kısmen gizlilik derecesi taşıyan kamu evrakının bulunduğu klasörün veya dosya gömleğinin sağ üst köşesine kırmızı ıstampa mürekkebi ile ''Gizli'' damgası vurulur. Gizlilik dereceli malzeme, arşivdeki tasnif ve yerleştirme sırasında normal malzeme gibi işleme tabi tutulur.

Gizlilik dereceli kamu evrakı, ait olduğu dairesinde gizliliği kaldırılmadıkça, bu özelliğini muhafaza eder.

Gizliliği kaldırılan malzemeye bu Yönetmeliğin Üçüncü bölümü çerçevesinde ''Gizliliği Kaldırıldı'' damgası vurularak, "Gizli" damgası iptal edilir.

Yukarıda belirtilen işlemler sonucunda hazırlanan klasör ve dosyalar içerisine, dosya veya klasörde yer alan evrakın dökümünü veren bir "Dosya Muhteviyatı Döküm Formu" (Ek-2) konur.

Uygunluk Kontrolü

Madde 16 — Ayırım sonucu işlemi tamamlanmış ve birim arşivine devredilecek malzeme, uygunluk kontrolünden geçirilir. Bu kontrolde;

a) Arşive devredilecek malzemenin, işlem yılı itibariyle, aidiyetine göre kaydına mahsus ''Kayıt Defteri'' veya ''Föyleri'' gözden geçirilerek, sıra numaralarında atlama, tekerrür veya eksiklik olup olmadığına,

b) Bir aidiyet içerisinde, aynı mahiyette birden fazla malzeme birimi varsa, kayıt defteri veya föylerdeki kayıtların düzeltilmek suretiyle birleştirilip birleştirilmediğine,

c) Dosya içerisinde bulunan evrakın, gerektiği biçimde dosyalanıp dosyalanmadığına,

d) Klasörler veya dosyalar üzerine, devirden önce klasör ve dosyalara verilmiş numaraların, birim adının, ait olduğu işlem yılının yazılıp yazılmadığına,

e) Ciltli olarak saklanması düşünülmüş olanların, ciltlenip ciltlenmediğine,

f) Zarflanması gerekenlerin, zarflanıp zarflanmadığına,

g) Defterlerle, ciltlenmiş veya zarflanmış olanların üzerine, devirden önce verilmiş numaraların, birim adının, ait olduğu işlem yılının yazılıp yazılmadığına,

h) İşlem yılı esasına göre düzenlenen kayıt defterlerinin veya bu maksatla kullanılan föy ciltlerinin kapaklarının etiketlenip etiketlenmediğine,

ı) Sayfaların ve eklerinin yırtık, kopuk veya eksik olup olmadığına,

i) Dosya veya klasör içerisine konulması gereken dosya muhteviyatı döküm formlarının konulup konulmadığına,

bakılır, varsa eksikleri tamamlanır.

Uygunluk kontrolü, ilgili birim personeli ile birim arşivi yetkili personelince müştereken yapılır.

Malzemenin Birim Arşivine Devri

Madde 17 — İlgili birimlerce, her türlü işlemi tamamlanmış ve uygunluk kontrolü yapılarak eksiklikleri giderilmiş arşivlik malzeme, müteakip takvim yılının ilk üç ayı içerisinde birim arşivine devredilir. Malzemenin belirtilen süre içerisinde devrinde, belirli bir sıra uygulanır. Bu sıranın tespitinde, birim arşivince ilgili üniteler arasında mutabakat sağlanır.

Teslim işlemleri ise birim arşiv personeli tarafından yerine getirilir. Arşivlik malzemenin, birim arşivine devri, uygunluk kontrolü yapılmış olan kayıt defterleri veya föyleri ile yapılır.

Birim Arşivine Devredilmesi Gerekmeyen Malzeme

Madde 18 — Müsteşarlıkça yayımlanan ve arşivlik malzeme özelliği taşıyan basılı yayınlar hariç, Resmî Gazete, kitap, broşür ve benzerleri ilgili birimlerinde muhafaza edilir.

Malzemenin Birim Arşivinde Tasnifi ve Yerleştirilmesi

Madde 19 — Arşiv ve arşivlik malzeme, birim arşivlerinde işlem gördüğü tarihlerdeki asli düzenleri bozulmadan saklanır. Bekleme süresini müteakip Merkez Arşivine aynı düzende teslim edilir.

Taşra ve yurt dışı teşkilatları arşivlerinde yapılacak ayıklama ve imha işlemlerinden sonra arşivdeki malzemenin tasnif ve yerleştirilmesi bu Yönetmeliğin 28 inci maddesi hükümlerine göre yapılır.

Malzemenin Birim Arşivinde Saklanma Süresi

Madde 20 — Arşivlik malzemenin birim arşivlerinde bekletilme ve saklanma süresi 1-5 yıldır.

Bu sürenin uzatılması veya kısaltılması birimlerin ihtiyaçları göz önüne alınmak suretiyle Daire Başkanlığı tarafından tespit edilir.

Yurt dışı birim arşivlerinde arşivlik malzemenin saklanma süresi 10 yıldır.

Birim Arşivinden Yararlanma

Madde 21 — Birimlerce gerektiğinde, görülmek veya incelenmek üzere birim arşivinden dosya alınabilir.

Diğer birimlerin birim arşivinden yararlanma talebi ise, ilgili birim amirinin iznine tabi olup; dosya veya evrak, arşiv dışına çıkarılmamak kaydıyla, incelenebilir veya usulüne uygun örnekler verilebilir.

Birim Arşivinde Ayıklama ve İmha

Madde 22 — Birim arşivlerinde ayıklama ve imha işlemi yapılmaz. Ayıklama ve imha işlemleri Merkez Arşivinde yapılır.

Ancak, Müsteşarlık taşra ve yurt dışı teşkilatlarındaki ayıklama ve imha işlemleri bu Yönetmeliğin Altıncı ve Yedinci bölümlerindeki hükümler çerçevesinde yapılır.

Merkez Arşivine Devredilecek Malzemenin Ayrılması

Madde 23 — Birim arşivinde saklanma süresini tamamlayan arşivlik malzeme, ''Merkez Arşivine Devredilecek'' şeklinde ayrılır.

Merkez Arşivine Devretme

Madde 24 — Birim arşivinde saklanma süresini tamamlayan arşivlik malzeme, kayıt defterleri, föyler ve devredilecek malzemeye ait "Dosya Muhteviyatı Döküm Formları"nı da ihtiva eden bir yazı ile Merkez Arşivine devredilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Merkez Arşivi İşlemleri

Uygunluk Kontrolü

Madde 25 — Merkez Arşivine devredilecek arşivlik malzeme, uygunluk kontrolünden geçirilir. Eksiklikleri varsa bu Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde belirtilen biçimde tamamlanır.

Merkez Arşivinde Ayıklama ve İmha

Madde 26 — Merkez Arşivinde yapılacak ayıklama ve imha işlemleri, bu Yönetmeliğin Altıncı ve Yedinci bölümlerindeki hükümlere göre yapılır.

Bu Yönetmeliğin 28 inci maddesinde açıklandığı üzere, Merkez Arşivinde yapılacak kesin tasnif, dosya ve kutu gruplarının hazırlanması, Merkez Arşivinde muhafazasına lüzum görülmeyen ve ayıklama işlemine tabi tutulacak evrak ve malzemenin ayrılmasından sonra yapılır.

Damgalama

Madde 27 — Ayıklama ve imha işlemini müteakip, Merkez Arşivine devredilen malzeme, siyah ıstampa mürekkebi ve lastik damga kullanılmak kaydıyla "Hazine Müsteşarlığı Merkez Arşivi'' damgası ile damgalanır. Damga, evrakların ön yüz sol üst köşesine, defterlerin ise iç kapağının ön yüz sol üst köşesine ve defterlerdeki belgelerin, aynı şekilde, sol üst köşesine basılır. Bunlar dışında kalan diğer tür arşiv malzemesine ise, yapıştırıcı etiket üzerine basılmış damga tatbik edilir.

Malzemenin Merkez Arşivinde Tasnifi ve Yerleştirilmesi

Madde 28 — Arşivlik malzeme (ve arşiv malzemesi), işlem gördüğü tarihte meydana gelen teşekkül ve ilişki biçimlerine uymak suretiyle düzenleme esasına dayanan organik metodla (Provenance Sistemi) tasnif edilir. Bu tasnif sisteminin esası, arşivlere devredilen fonları, bütünlüklerini bozmadan asli düzeni ile bırakmaktır.

Arşivlik malzemenin işlem gördüğü tarihlerdeki Müsteşarlık birim ve alt birimleri, hiyerarşik bütünlük içerisinde tespit edilir. Birimlerin kendilerine ait olan evrakı biraraya getirilir.

Tasnif işlemleri şu sırayı takip eder:

a) Önce, her birim ve alt birimlerine ait evrak, tek tek elden geçirilerek ayırma işlemi yapılır. Birimlerin evrakı, işlem gördükleri tarihlerdeki teşekkül ve ilişki biçimlerine uygun şekilde biraraya getirilir.

Ayırma işlemi Müsteşarlığın teşkilat şeması tespit edildikten sonra yapılır.

Kesin tasnif, muhafazasına lüzum görülmeyen malzemenin ayıklama ve imhasından sonra yapılır.

b) Teşkilat kodlarının tespiti, uygulanması veya yeni kurulan daire ve alt birimler için kod ihdası Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü ile koordineli olarak yapılır.

c) Ayırımı yapılan evrak ve vesaikten, konu ve işlem itibariyle aidiyeti aynı olanlar, ekleriyle birlikte biraraya getirilir.

Evraka ekli olan harita, plan, proje ve benzerleri, asıl evrak ve vesaikten ayrılmaz. Bu tür ekler, asıl evrak ve vesaik ile birlikte ele alınır.

Birden fazla yaprak ve sayfadan ibaret olan evrakın, dağılmasına mani olmak, yerlerinin kaybolmasını önlemek ve aidiyetlerini sağlamak, dolayısıyla kullanılmalarını kolaylaştırmak için, yaprak ve sayfaları numaralandırılır. Her dosyada, evraklar 1'den başlamak üzere sıra numarası alır. Evrakın ekleri, kendi içerisinde sayıldıktan sonra, asıl evrakın ön yüzünün sol alt köşesine, adet olarak kurşun kalemle yazılır.

d) Daha sonra, birimleri tespit edilmiş olan evrak ve vesaik, kendi içerisinde ''gün, ay, yıl'' sırasına göre, kronolojik sıraya konur. Bu işlem yapılırken aşağıdaki hususlar göz önüne alınır:

ı) Kronolojik sıralama işlemi, küçük tarihten büyük tarihe doğru yapılır. Birden fazla eki bulunan evrak ve vesaikin kronolojik sıralamasında da aynı usul uygulanır.

ıı) Üzerinde yalnızca ''ay'' olup günü belli olmayan evraklar, sıralamada, evrakın sayısı gibi ipucu olacak bir unsura sahip değilse, bunlar bulundukları ayın en sonuna toplu olarak konulur.

ııı) Üzerinde gün ve ay olmayıp sadece yıl yazılı olanlar, ait oldukları yılın en sonuna konulur.

ıv) Üzerinde yazılı bir tarih olmadığı halde, tahmini tarihlemesi yapılan evraklar da ait oldukları yılın, ayı ve günü belli olmayan evrakları arasına konulur. Tahmini tarihleme kaydı, köşeli parantez içerisinde gösterilir.

e) Ayırma neticesinde, evrak ve vesaikin ait olduğu daire başkanlığına ve şube müdürlüğüne kadar, daha önceden belirlenmiş kodları ihtiva eden, lastikten yapılmış "Arşiv Yer Damgası'' (Ek-3), evrakın ön yüz alt bölümüne, siyah ıstampa mürekkebi kullanılmak suretiyle basılır. Arşiv Yer Damgasında, ''Alt Birim Kodu''na kadar olan kısımlar değişmeyeceğinden, bunların belirlenmiş kodları, lastik damganın yapılması sırasında damgada yer alır. Aynı damganın ''Kutu veya Klasör Numarası'', ''Dosya Numarası'' ve ''Evrak Sıra Numarası'' bölümleri ise kurşun kalemle doldurulur.

''Kutu Numarası'' bölümüne, evrak ve vesaikin dosyalar içerisinde konacağı kutuya verilecek müteselsil numara yazılır.

''Dosya Numarası'' bölümüne, bir kutuda yer alacak dosyalara verilecek müteselsil numara yazılır.

''Evrak Sıra Numarası'' bölümüne ise, her bir dosyaya yerleştirilecek evraka verilecek sıra numarası yazılır. Her bir dosya içerisinde yer alacak evrak, 1'den başlamak üzere sıra numarası alır. ''Arşiv Yer Damgası'', aidiyet ve bütünlüğü sağlaması bakımından evrakın eklerine de basılır .

Kodlama, ''Kutu Numarası'', ''Dosya Numarası'' ve ''Evrak Sıra Numarası'' bölümleri, kurşun kalemle doldurulur. Boyalı, sabit, tükenmez veya mürekkepli kalemle evrak üzerine yazı yazılmaz.

f) Her bir dosya gömleği içerisine, o dosyada yer alacak evrakın dökümünü verecek, bir ''Dosya Muhteviyatı Döküm Formu'' (Ek-2) konulur.

g) İstenen belgelere süratli bir şekilde ulaşmayı sağlamak için, belgelerin dosyalar içerisinde yerleştirileceği kutuların (veya klasörlerin) sırtlarında bulunan etiketler üzerine, yukarıda belirtilen kodlamanın ''Evrak Sıra Numarası'' hanesine kadar olan bilgiler kaydedilir. Bu etiketlerde (Ek-4), ''Dosya Numarası'' hanesine, bir kutuda yer alacak dosyaların ilk ve son numaraları ile ayrıca ''İşlem Yılı'' yazılır. Aynı şekilde, dosya gömleklerinin ön yüzlerine de, kodlamanın ''Dosya Sıra Numarası'' dahil, ''İşlem Yılı'' kaydedilir.

Ayrıca, hizmetlerin hususiyeti ve aidiyeti itibariyle kendi arasında müteselsil numara almış olan evrak ve vesaik için, kutu etiketleri ile dosya gömleklerinin ön yüzlerinde, "İşlem Yılı" hanesinin altına, dosya ve dolayısıyla kutu içerisinde yer almış olan bu tür evrak ve vesaikin almış olduğu müteselsil numaranın başlangıç ve bitiş numaraları, aramada bir kolaylık unsuru olması bakımından kaydedilir.

h) Kutu ve dosyalara verilecek sıra numaraları, dosyalama sistemi devam ettiği sürece, müteselsil olarak devam ettirilir.

ı) Bu tasnif sisteminde, ayırma ve tarihleme işlemi tamamlanan evrakın envanteri hazırlanır. Bunun için her evrakın veya ekleriyle birlikte evrak bütünlüğünün mahiyeti hakkında özeti çıkarılıp fişlenir.

i) Bütün bu işlemler daha sonra kataloglara geçirilir.

j) Tasnifi tamamlanmış olan evrak, standart dosya gömlekleri içerisinde kutulara (Ek-5) (veya klasörlere) konmuş olarak, gerekli şartları haiz arşiv depolarında ve madeni raflarda, tasnif planına uygun olarak, bir yerleştirme planı dahilinde yerleştirilir.

Bu yerleştirmede; raflarda, çift taraflı ranzalar da dahil, soldan sağa, gözlerde ise yukarıdan aşağıya doğru teselsül eden bir sıra dahilinde hareket edilir.

Yerleştirme işlemi, arşiv deposuna girildiğinde, sol taraftaki ilk rafın sol üst köşesinden başlamak üzere yapılır. Bu işlem, her raf grubu için tekrarlanır.

Arşiv deposunun yerleşim şeması çıkarılır ve depo girişinin uygun bir yerine asılır.

Bu tasnif sistemi, yalnızca klasik tip arşiv belgesi denilen evrak için söz konusudur. Değişik tür ve çeşitteki malzemenin (film, fotoğraf, plak, ses ve görüntü bandı ve benzeri) tasnifi, değişik sistem ve işlemlere göre yapılır.

Malzemenin Merkez Arşivinde Saklanma Süresi

Madde 29 — Müsteşarlığın elinde bulunan arşiv malzemesinin, Merkez Arşivinde bekletilme ve saklanma süreleri, birim arşivlerindeki saklanma sürelerine göre 10-14 yıl arasındadır.

Malzemenin Envanterlerinin Çıkarılması, Kataloglarının Hazırlanması

Madde 30 — Merkez Arşivindeki arşivlik malzemenin veya arşiv malzemesinin, kullanılmasını kolaylaştırmak ve üzerinde tasarrufta bulunabilmek için envanterleri çıkarılır, katalogları hazırlanır.

Elektronik Ortamlarda Kaydedilen Arşiv Malzemesi

Madde 31 — Elektronik ortamlarda teşekkül eden bilgi ve belgelerden arşiv malzemesi özelliği taşıyanların kaybını önlemek ve devamlılığını sağlamak amacıyla bir kopyası, cd, disket veya benzeri kayıt ortamlarına aktarılmak suretiyle muhafaza edilir.

Bu tür malzemelerin muhafaza, tasnif, devir ve benzeri arşiv işlemlerinde diğer malzemeler için uygulanan hükümler uygulanır.

Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne Devredilecek Malzemenin Ayrılması ve Teslimi

Madde 32 — Merkez Arşivi ile taşra ve yurt dışı teşkilatları arşivlerinde saklanma süresini tamamlayan arşiv malzemesi ''Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne Devredilecekler'' şeklinde ayırılarak, hazırlanacak ''Arşiv Malzemesi Devir-Teslim ve Envanter Formu'' (Ek-6), varsa kayıt defterleri ile en geç 1 yıl içinde Genel Müdürlüğe devredilir.

Elektronik ortamlarda kayıtlı arşiv malzemesinin devir işlemlerinde Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü tarafından belirlenecek formatlara riayet edilir.

Arşiv malzemesinden hangilerinin Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünce teslim alınıp, hangilerinin geçici veya sürekli olarak Müsteşarlık elinde kalacağı, Müsteşarlığın görüşü alındıktan sonra Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünce kararlaştırılır. Merkez Arşivinde kalan arşiv malzemesi, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesi hükümlerine tabidir.

Arşiv Malzemesi Devir-Teslim ve Envanter Formunun Düzenlenmesi

Madde 33 — Aynı tür arşiv malzemesi, aynı forma kaydedilir. Değişik türde arşiv malzemesi bulunması halinde her biri için ayrı form düzenlenir.

Form üzerinde teslim edilen arşiv malzemesinin;

a) ''Birimi'' bölümüne, arşiv malzemesini devreden birimin adı,

b) ''Türü'' bölümüne, dosya, defter, form, plan, program, model, fotoğraf, resim, film, plak, görüntü bandı, ses bandı, damga ve benzeri olduğu,

c) ''İşlem Yılı'' bölümüne, arşiv malzemesinin oluştuğu yıl,

d) ''Teşkilat Kodu'' bölümüne, her dikdörtgen içine, sırayla; kurum, birim, alt birim ve hizmet kodları, yanındaki ''kutu'' ve ''dosya'' bölümüne de kutu ve dosya numarası,

e) ''Envanter Sıra Numarası" bölümüne, ekleri dışında, evrakın teslim dönemiyle ilgili olarak, envanter dökümünde verilen müteselsil sıra numarası,

f) ''İşlem Tarihi'' bölümüne, evrakın gün/ay/yıl olarak aldığı tarih,

g) ''Sayı'' bölümüne, evraka verilen sayı,

h) ''Gizlilik Derecesi'' bölümüne, evrakın gizli olup olmadığı (gizli evrak ''G'' kısaltması ile gösterilir),

ı) ''Konusu'' bölümüne, o evrakın konusunu ifade edecek kısa açıklama,

i) ''Adedi'' bölümüne, dosyalar için toplam yazı sayısı, defterler için toplam sayfa sayısı, diğer tür belgeler için de toplam adet,

j) ''Açıklama'' bölümüne, yıpranma, eksiklik ve benzeri gibi, devredilecek arşiv malzemesiyle ilgili olarak yapılması gereken açıklamalar,

k) ''Evrak Sıra Numarası" bölümüne, evrakın dosya içindeki sıra numarası,

yazılır.

ALTINCI BÖLÜM

Muhafazasına Lüzum Kalmayan ve İmha Edilecek Malzeme Ayıklama ve İmha Komisyonları

İmha İşlemine Tabi Tutulmayacak Malzeme

Madde 34 — Cari işlemlerde fiilen rolü bulunan, saklanmaları belli sürelerde kanun ve diğer mevzuatla tayin olunanlar (özel mevzuat hükümlerine göre lüzumlu görülenler) ile herhangi bir davaya konu olan malzeme, bu Yönetmeliğin 35 inci maddesinde sayılan malzeme içerisinde yer almış dahi olsalar, malzemede belirtilen süre ve mevzuatın tayin ettiği zaman sınırı içerisinde ve/veya davanın sonuçlanmasına kadar ayıklama ve imha işlemine tabi tutulamazlar.

İmha Edilecek Malzeme

Madde 35 — İmha edilecek malzeme aşağıda gösterilmiştir:

1) Şekli ne olursa olsun, her çeşit tekid yazıları,

2) Elle, daktilo ile veya bir başka teknikle yazılmış her çeşit müsveddeler,

3) Resmi veya özel her çeşit zarflar (tarihi değeri olanlar hariç),

4) Adli veya idari yargı organları ile PTT ve diğer resmi kuruluşlardan gelen ve genellikle bir ihbar mahiyetinde bulunan alındı, tebliğ ve benzeri her çeşit kağıtlar, PTT'ye zimmet karşılığında verilen evrakın (koli, tel, adi ve taahhütlü zarf ve benzeri) kayıt edildiği zimmet defteri ve havale fişleri,

5) Bilgi toplamak amacıyla yapılan ve kesin sonucu alınan yazışmalardan geriye kalanlar (anket soru kağıtları, istatistik formları, çeşitli cetvel ve listeler, bunlara ait yazışmalar ve benzeri hazırlık dokümanları),

6) Aynı konuda bir defa yazılan yazıların her çeşit kopyaları ve çoğaltılmış örnekleri,

7) Esasa taalluk etmeyip, sadece daha önce belirlenmiş bir sonucun alınmasına yarayan her türlü ara yazışmalar,

8) Bir örneği takip veya saklanılmak üzere, ilgili ünite, daire, kurum ve kuruluşlara verilmiş her çeşit rapor ve benzerlerinin fazla kopyaları,

9) Ünite, daire, kurum ve kuruluşlar arasında yapılan yazışmalardan ilgili ünite, kurum ve kuruluşta bulunan asılları dışındakilerin tamamı,

10) Bir ünite, daire, kurum ve kuruluşlar tarafından yazılan ve diğer ünite, daire, kurum ve kuruluşlara sadece bilgi maksadıyla gönderilen tamim, genelge ve benzerlerinin fazla kopyaları, aslı ilgili ünite, daire ve kuruluşlarda bulunan raporlarla ilgili mütalaaların, diğer ünite ve kuruluşlarda bulunan kopya ve benzerleri,

11) Dış kuruluşlardan bilgi için gelen rapor, bülten, sirküler, broşür, kitap ve benzeri basılı evrak ve malzeme ile her türlü süreli yayından ve basılı olmayan malzemeden, kütüphane ve dokümantasyon ünitelerine mal edilenler dışında kalanlar, kullanılmasına ve muhafazasına lüzum görülmeyen kitap, broşür, sirküler, form ve benzerleri ile mevzuat veya form değişikliği sebebiyle kullanılmayan basılı evrak ve defterlerden elde tutulacak örnekler dışındakilerin tamamı,

12) Demirbaş, mefruşat ve benzeri taleplerle ilgili olarak yapılan yazışmalardan sonucu alınan ve işlemi tamamlanmış yazışmaların fazla kopyaları,

13) İşlemi tamamlanmış bütçe teklif yazılarının fazla kopyaları,

14) Çalışma raporlarının fazla kopyaları,

15) Yanlış havale ve sevk sebebiyle, ilgili evrak için yapılan her türlü yazışmalar,

16) Kanun, tüzük ve yönetmelik icabı belli bir süre sonra imhası gereken şifre, gizli emir, yazı ve benzerleri, ilgili mevzuat hükümlerine göre belli saklama sürelerini doldurmuş bulunan yazışmalar,

17) İsimsiz, imzasız ve adresi bulunmayan dilekçe, ihbar ve şikayetler,

18) Bilgi için gönderilmiş yazılar, müteferrik işler meyanında, kesin bir sonuç doğurmayan her türlü yazışmalar,

19) Personel devam defter ve çizelgeleri, izin onayları, izin dönüşü bilgi verme yazıları, hasta sevk formları,

20) Sınav duyuruları, başvurular, sınav tutanakları, sınav yazılı kağıtları, sınav sonuç yazıları ve duyuru cetvelleri,

21) Görev talepleri ve cevapları, işleme konmamış (hıfz edilmiş) başvurular ve yazılar,

22) Daireler arası müteferrik yazışmalar, vatandaşlarla olan müteferrik yazışmalar,

23) Vatandaşlardan gelen istek, teklif, teşekkür yazıları ve cevapları,

24) Davetiyeler, bayram tebrikleri ve benzerleri,

25) İstifade edilmesi, onarılması ve yeniden yerine konması mümkün olmayan evrak ve benzerleri,

26) Her türlü cari işlemlerde güncelliğini kaybetmiş olup, değersiz oldukları takdir edilenler,

27) Yukarıdaki genel tarifler içerisinde sayılanlar dışında kalıp da bürokratik gelişmeler sonucunda zamanla kendiliğinden oluşan evrak ve vesaik ile benzerlerinden delil olma vasfı taşımayan, hukuki ve ilmi kıymeti bulunmayan, muhafazasına lüzum görülmeyenlerin, imhasına, Müsteşarlık bünyesinde kurulacak "Ayıklama ve İmha Komisyonları''nca karar verilir.

Gerektiğinde, yukarıda sayılan malzemeler, bir örnek saklanmak suretiyle, tür ve yıllarını gösteren imha listeleri tutularak imha edilebilir.

Merkez Arşivinde Yapılacak Ayıklama ve İmha

Madde 36 — Kullanılmasına ve muhafazasına lüzum görülmeyen her türlü malzemenin ayıklama ve imhası Merkez Arşivinde yapılır. Bu hizmet yerine getirilirken, eski yıllara ait malzemenin ayıklanmasına öncelik verilir.

Ayıklama ve imha komisyonları, çeşitli sebeplerle, zamanında Merkez Arşivine intikal ettirilmemiş olup, muhafazasına lüzum kalmamış malzemeyi ilgili birim arşivinde ayıklama ve imha işlemine tabi tutup, arşivlik malzemeyi Merkez Arşivine intikal ettirirler.

Ayıklama ve İmha Komisyonlarının Teşkili

Madde 37 — a) Merkez Arşivi Ayıklama ve İmha Komisyonu:

Merkez Arşivinde yapılacak ayıklama ve imha işlemleri için, arşiv hizmet ve faaliyetlerinin yürütülmesinden sorumlu Daire Başkanının veya Merkez Arşiv Sorumlusunun başkanlığında, Merkez Arşivinden görevlendirilecek iki memur ile malzemeleri ayıklanacak ve imha edilecek ilgili daire veya ünitenin amiri tarafından görevlendirilecek kamu idaresi, evrak yönetimi ve aynı zamanda bağlı olduğu daire ve ünitenin verdiği hizmetlerde bilgi ve tecrübe sahibi iki temsilciden teşkil olunacak beş kişilik bir ''Merkez Arşivi Ayıklama ve İmha Komisyonu" kurulur. Müsteşarlık bünyesindeki kütüphane ve dokümantasyon hizmetlerinin sorumlusu veya sorumluları da bu komisyona tabii üye olarak katılırlar.

b) Taşra Teşkilatı Ayıklama ve İmha Komisyonu:

Taşra teşkilatı arşivlerinde yapılacak ayıklama ve imha işlemi için, arşiv hizmetlerinin düzenlenmesi ve yürütülmesinden sorumlu ünite amirinin başkanlığında, varsa birim arşiv sorumlusu ve birim arşivinden görevlendirilecek bir memur, yoksa bu işlerde görevlendirilmiş sorumlu kişi ile malzemeleri ayıklanacak ve imha edilecek ilgili daire veya ünitenin amiri tarafından görevlendirilecek kamu idaresi ve evrak yönetimi konusunda bilgi ve tecrübe sahibi iki temsilciden teşkil olunacak 5 veya 4 kişilik bir ''Ayıklama ve İmha Komisyonu'' kurulur. Yeterli personelin olmaması halinde, bu komisyon en az 3 kişiden teşkil olunur.

c) Yurt Dışı Teşkilatı Ayıklama ve İmha Komisyonu:

Yurt dışı teşkilatlarında yapılacak ayıklama ve imha işlemleri ise, ilgili misyonda görevli bir Müsteşarlık personeli ile misyon şefinin belirleyeceği iki kişiden oluşan toplam 3 kişilik bir komisyon marifetiyle yapılır.

Ayıklama ve İmha Komisyonlarının Yetki ve Sorumlulukları

Madde 38 — Kullanılmasına ve muhafazasına lüzum görülmeyen her türlü malzemenin imhası, ayıklama ve imha komisyonlarının nihai kararı ile yapılır. Ancak bu Yönetmeliğin 42 nci madde hükümleri saklıdır.

Ayıklama ve İmha Komisyonlarının Çalışma Esasları

Madde 39 — Ayıklama ve imha komisyonları, her yılın Mart ayı başında çalışmaya başlar.

Komisyonlar kullanılmasına ve muhafazasına lüzum görülmeyen malzemelerle ayıklanması o yıla devredilmiş malzemeleri ayıklamaya tabi tutarlar.

Komisyonlar, üye tam sayısı ile toplanır ve kararları oy çokluğu ile alırlar. Oyların eşit çıkması halinde, söz konusu malzemenin muhafazasına karar verilmiş sayılır.

İmhası reddedilen malzeme sonraki yıllarda ilgili komisyonlarca yeniden gözden geçirilebilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

İmha İşlemleri

Ayıklama ve Tasnif

Madde 40 — Ayıklama ve imha komisyonlarınca ayıklanan ve imhasına karar verilen malzeme, özelliklerine göre, birimi, yılı, mahiyeti, aidiyeti, aidiyet içerisindeki tarih ve sıra numarası, imha edileceği yıl, dosya planı esas olmak üzere ayrılır ve tasnif edilir.

İmha Listelerinin Düzenlenmesi

Madde 41 — İmha edilecek malzeme için, özelliklerine göre, teşekkül ettiği birim, yılı, mahiyeti, aidiyeti, aidiyet içerisindeki tarih ve sıra numarası ve dosya planı esas alınmak üzere, iki nüsha olarak imha listesi hazırlanır.

İmha listeleri, ayıklama ve imha komisyonlarının başkan ve üyeleri tarafından imzalanır.

İmha Listelerinin Kesinlik Kazanması

Madde 42 — a) Merkez Arşivinde: Hazırlanan imha listeleri, Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü’nün uygun görüşü alındıktan sonra, Müsteşarın onayını müteakip kesinlik kazanır.

b) Taşra ve Yurt Dışı Teşkilatları Arşivlerinde: Hazırlanan imha listeleri, Merkez Arşivinin uygun görüşü alındıktan sonra, ilgili birimin en üst amirinin onayını müteakip kesinlik kazanır.

İmha Şekilleri

Madde 43 — İmha edilecek malzeme, başkaları tarafından görülüp okunması mümkün olmayacak şekilde özel makinelerle kıyılarak kağıt hammaddesi olarak kullanılmak üzere değerlendirilir.

Özelliği gereği imha şekli kendi mevzuatında belirlenmiş malzemenin imhası hakkında ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

İmha Edilecek Malzemenin Ayıklanması

Madde 44 — İmha edilecek malzeme iğne, raptiye, tel gibi madeni kısımlarından ve karbon kağıtlarından ayıklanır. Kullanma imkanı bulunan klasör ve dosyalar ayırılır.

İmha Tutanağı

Madde 45 — İmha işlemi, düzenlenecek iki nüsha tutanakla tespit edilir. Bu tutanak, ayıklama ve imha komisyonlarının başkan ve üyeleri tarafından imzalanır.

İmha Listeleri ve Tutanaklarının Saklanması ve Denetleme

Madde 46 — İkişer nüsha olarak hazırlanan imha listeleri ve tutanakları, bunlarla ilgili yazışma ve onaylar, aidiyetleri göz önünde bulundurularak gruplandırılır. Bu nüshalardan birincisi birim, ikincisi Merkez Arşivinde muhafaza edilir.

Listeler, denetime hazır vaziyette 10 yıl süreyle saklanır.

Taşra ve yurt dışı teşkilatlarınca hazırlanan imha listelerinin onaylı bir örneği Daire Başkanlığına gönderilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Sorumluluk ve Arşiv Hizmetlerinde Görevlendirilecek Personel

Madde 47 — Müsteşarlık arşiv hizmet ve faaliyetleri Daire Başkanlığı tarafından yürütülür.

Bu Yönetmelik gereğince oluşturulacak Merkez Arşivi ve birim arşivleri için yetkililer gereken tedbirleri alırlar.

Müsteşarlığın arşiv faaliyet ve hizmetlerinin yürütülmesi, geliştirilmesi, modern arşiv sistemlerinin takibi ve uygulanması; üniversitelerin arşivcilik, kütüphanecilik veya dokümantasyon bölümlerinden mezun olanlar ile en az dört yıllık yüksek öğrenim mezunu, arşiv hizmetleri konusunda yeterli bilgi ve tecrübeye sahip personelce sağlanır. Bu amaçla, Daire Başkanlığı emrinde yeterli sayıda personel istihdam edilir.

Faaliyet Raporu

Madde 48 — Daire Başkanlığı, yıl içindeki arşiv faaliyetleriyle ilgili bilgileri, 08/08/2001 tarihli ve 24487 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik" ekinde yer alan "Arşiv Hizmetleri Faaliyet Raporu"nu düzenleyerek, müteakip takvim yılının Ocak ayında Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne gönderir.

Yönetmelikte Yer Almayan Hususlar

Madde 49 — Bu Yönetmelikte yer almayan hususlarda 16/5/1988 tarihli ve 19816 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik" hükümleri uygulanır.

Yürürlük

Madde 50 — Bu Yönetmelik hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 51 — Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığı’nın bağlı bulunduğu Devlet Bakanı yürütür.

—— • ——

—— • ——

—— • ——

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından :

Gıda Işınlama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik

MADDE 1 — 6/11/1999 tarihli ve 23868 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıda Işınlama Yönetmeliğinin 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 2 — Bu Yönetmelik; gıda maddelerinin ışınlama esas ve usulleri ile gıda ışınlama tesislerinin kuruluşları ve ışınlanmış gıdaların pazarlamasına ilişkin; lisans, izin, tescil, istihdam, kontrol, denetim, ithalat ve ihracata dair esas ve usulleri kapsar.

Bu Yönetmelik, tıbbi gözetim altında steril diyet ihtiyacı duyan hastalar için hazırlanan ışınlanmış gıda maddelerini kapsamaz."

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 5 — Gıdaların ışınlanması aşağıdaki esaslara göre yapılır;

a) Gıda ışınlama işlemi; gıdalarda bozulmaya sebep olan mikroorganizmalar ve biyokimyasal olayların miktar ve faaliyetlerinin engellenmesi, azaltılması, yok edilmesi, gıdaların raf ömürlerinin uzatılması, olgunlaşma süresinin kontrolü veya müteakip işlemlerdeki istenen değişiklikleri sağlamak amaçlarından biri veya birkaçı için belirlenmiş ışınlama dozunda, uygun teknolojik ve hijyenik koşullarda yapılır.

b) Işınlanacak gıda ve ambalaj materyali, 16/11/1997 tarihli ve 23172 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği’nin hükümlerine ve ışınlama işlemine uygun olması gerekir.

c) Işınlanmış gıdalar ile ilgili koşullar EK-3’de verilmiştir.

d) Ortalama absorblanan doz EK-4’e göre hesaplanır.

e) Gıda ışınlaması ile aynı amaçla uygulanacak olan herhangi bir kimyasal işlem, gıda ışınlaması ile birlikte kullanılamaz.

f) Bozulmuş gıdalar insan tüketimine sunulmak üzere ışınlanamaz.

g) Işınlama işlemi öncesinde, işlem sırasında ve sonrasında Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinde belirtilen genel hijyen kurallarına uyulur. İşyeri yetkilisi ve/veya sorumlusu 9/6/1998 tarihli ve 23367 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıdaların Üretimi Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Yönetmeliğin işyeri sorumlulukları ile ilgili hükümlerini yerine getirir.

h) Gıda ışınlamada kullanılacak ışınlama dozu, gıdanın özelliklerine ve istenen doz aralığına uygun uluslararası kabul edilebilir dozimetri yöntemleriyle gıdanın belli hacim biriminde absorblanan ortalama doz ölçülerek belirlenir.

ı) Bu Yönetmeliğe tabi olarak kurulan tesisler radyasyon güvenliği açısından 24/7/1985 tarihli ve 85/9727 sayılı Radyasyon Güvenliği Tüzüğü hükümlerine uymakla yükümlüdürler."

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 7 — Nem oranı düşük hububat, bakliyat, kurutulmuş gıdalar ve benzeri gıdalarda ışınlama sonrası, böceklenme ve bulaşmaları azaltmak veya yok etmek amacıyla tekrar ışınlama yapılabilir. Yeniden ışınlama; 1 kGy civarında düşük dozlarda ışınlanmış bileşenlerden hazırlanmış gıdalarda başka bir teknolojik amaç için ve/veya bileşiminde % 5’den daha az ışınlanmış katkı maddesi içeren gıdalarda 6 ncı maddeye uygun olarak yapılır. Maksimum ışınlama dozunu aşmamak kaydı ile birden fazla ışınlama yapıldığı durumlarda, bu işlem yeniden ışınlama anlamı taşımaz."

MADDE 4 — Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 10 — Gıda ışınlama tesisi kurmak isteyen özel ve tüzel kişiler;

a) Radyasyon Güvenliği Tüzüğüne dayanılarak çıkarılan 18/6/1994 tarihli ve 21964 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gama ve Elektron Demeti Işınlama Tesislerinin Güvenliği Yönetmeliğine göre TAEK’den gıda ışınlama tesisi kurmak ve işletmek için lisans alır.

b) Bu tesis, üretime geçmeden önce 10/7/1996 tarihli ve 22692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıdaların Üretim ve Satış Yerleri Hakkındaki Yönetmeliğin ilgili hükümlerine göre Sağlık Bakanlığı’ndan çalışma izni alır ve Sağlık Bakanlığı’nın düzenleyeceği gıda işyeri siciline kaydolur.

c) Çalışma iznine ait başvurular Sağlık Bakanlığı’ndan 3 ve TAEK’den 3 olmak üzere 6 uzman kişiden teşekkül edecek bir komisyon tarafından incelemeye alınır, inceleme sonucu uygun bulunan tesise çalışma izni verilir.

d) Alınan lisans belgesi ve çalışma izniyle birlikte tesiste kullanılacak alet ve ekipmanların isimlerini, ışınlama tipini ve dozimetri metodunu içeren bir dosya ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’na gıda ışınlama izni için başvurulur.

Başvuru dosyası, Tarım ve Köyişleri Bakanlığından 3 ve TAEK’den 3 olmak üzere 6 uzman kişiden teşekkül edecek bir komisyon tarafından incelemeye alınır, inceleme sonucu uygun bulunan tesise izin verilerek tescil edilir.

Tescil edilen tesiste ışınlanacak olan gıda maddeleri 9/6/1998 tarihli ve 23367 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gıdaların Üretimi Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Yönetmeliğin ilgili hükümlerine göre Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’ndan üretim izni alınmış olan gıdalar olması gerekir."

MADDE 5 — Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 12 — Işınlanan her bir parti gıda için en az 5 yıl saklanacak bir kayıt bulundurulur. Bu kayıtta;

a) İşlemin parti numarası,

b) Işınlama tarihi,

c) Işınlanmış gıdanın miktar ve tipi,

d) Işınlanacak gıda maddesinin yüzde bileşimi,

e) Işınlama sırasında kullanılan ambalaj materyali ve şekli,

f) Işınlama sırasında ölçülen minimum ve maksimum doz oranları, ortalama doz ve diğer proses kontrol değerleri,

g) Işınlama sırasında gözlenen normal proses koşullarından sapmalar,

h) Işınlama işlemini talep eden kişi veya kuruluş,

belirtilir."

MADDE 6 — Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 13 — 16/11/1997 tarihli ve 23172 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinin 9 uncu bölümünde yer alan bilgilere ilaveten etikette aşağıdaki hususların yer alması zorunludur;

a) Işınlanmış gıdalar için, önceden paketlenmiş olsun veya olmasın, düzenlenecek nakliye belgelerinde ışınlama yapmasına izin verilen tesisin adı, ışınlama tarihi, ışınlama dozu ve parti numarası verilir.

b) Tüketiciye ve toplu tüketim yerlerine ulaşacak ışınlanmış ürünlerde etiket üzerinde "Işınlanmıştır" veya "Işınlama İşlemi Yapılmıştır" ifadesinin yanında Ek-2’de verilen yeşil renkli uluslararası gıda ışınlama sembolünün kolayca görülebilir şekilde etiket üzerinde bulunması zorunludur.

Dökme olarak satılan ışınlanmış ürünlerde bu ifadeler ürünün ismi ile birlikte ürünün bulunduğu kabın üzerinde veya yanında bulunan satış etiketinde yer almalıdır.

c) Işınlanmış ürün, gıda maddesinde bileşen olarak yer alıyorsa, bileşen listesinde "Işınlanmıştır" veya "Işınlama İşlemi Yapılmıştır" ifadesi yer almalıdır.

Dökme olarak satılan gıda maddesinde, ışınlanmış ürün bileşen olarak kullanılıyorsa bu ifadeler ürünün ismi ile birlikte ürünün konduğu kabın üzerinde veya yanında bulunan satış etiketinde yer almalıdır.

d) Gıda maddesi içinde gıda bileşeni birden fazla bileşenden oluşuyorsa ve bu bileşenler ışınlanmış ise gıda maddesine doğrudan eklenen bileşen son üründe % 25 in altında dahi olsa "Işınlanmıştır" veya "Işınlama İşlemi Yapılmıştır" ifadesi bileşen listesinde yer almalıdır.

e) Tüketiciye ve toplu tüketim yerlerine ulaşmayan ürünlerde; ışınlanmamış bir gıda maddesinin içerdiği gıda ve bileşenlerin her ikisi de ışınlama işlemine tabi tutulmuş ise "Işınlanmıştır" veya "Işınlama İşlemi Yapılmıştır" ifadesi yer alır.

Ayrıca ışınlama yapılan tesisin adı, adresi veya gıda işyeri sicil numarası belirtilir.

f) Işınlanmış gıda maddeleri ile ilgili belgelerde gıdanın ışınlandığına dair bilgiler yer almalıdır.

g) Gıda bileşenlerinden birisi ham veya çiğ iken ışınlanmış ise içindekiler bölümünde verilirken bu bileşenin yanında hangi dozda ışınlandığı belirtilir.

h) (a) ve (b) bentlerindeki bilgilere göre dökme gıdaların taşınmasında kullanılan taşıma belgelerinde ışınlanmış gıda olduğu bildirilir.

ı) Gıdaların ışınlanıp ışınlanmadığının tespiti amacıyla ışınlanacak gıdaların üstüne ışınlamayla renk değiştiren bir indikatör yapıştırılması gereklidir."

MADDE 7 — Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesine aşağıdaki ikinci fıkra eklenmiştir.

"Bunun yanı sıra ışınlanmış bir gıdanın ithalatı için aşağıdaki kurallara uyulmalıdır:

a) Işınlanmış gıda maddeleri, bu Yönetmelikte belirtilen koşulları sağlamalıdır.

b) Işınlama yapmış olan tesisin isim ve adresini gösteren belgeler ve 12 nci maddede belirtilen kayıtta yer alan bilgiler diğer belgeler ile birlikte sunulmalıdır."

MADDE 8 — Aynı Yönetmeliğe 16 ncı maddeden sonra gelmek üzere aşağıdaki 17 nci madde eklenmiş ve diğer maddeler buna göre teselsül ettirilmiştir.

"Avrupa Birliğine uyum

Madde 17 — Bu Yönetmelik "1999/2/EEC sayılı Işınlanmış Gıda ve Gıda Bileşenleri ile ilgili Üye Ülkelerin Kanunlarının Yaklaştırılması ve 1999/3/EEC sayılı Işınlanmış Gıda ve Gıda Bileşenleri ile ilgili Komisyon Listesinin Oluşturulması" için Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifleri esas alınarak Avrupa Birliğine uyum çerçevesinde hazırlanmıştır."

MADDE 9 — Aynı Yönetmeliğe, ekteki 3 ve 4 nolu ekler ilave edilmiştir.

Geçici Madde 1 — Halen faaliyet gösteren ve bu Yönetmelik kapsamında yer alan ürünleri üreten ve satan işyerleri 2 yıl içinde bu Yönetmelik hükümlerine uymak zorundadır. Bu süre içinde gerekli düzenlemeleri yapmayan işyerleri ve satış yerlerinin faaliyetine izin verilmez. Bu işyerleri hakkında 560 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre yasal işlem yapılır.

Yürürlük

MADDE 10 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 — Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı, Sağlık Bakanı ve Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Başkanı yürütür.

—— • ——

—— • ——

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

Sivil Kullanım Amaçlı Patlayıcı Maddelerin Belgelendirilmesi Piyasaya Arzı ve Denetlenmesi Hakkında Yönetmelik (93/15/AT)

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 —Bu Yönetmeliğin amacı; sivil kullanım amaçlı patlayıcı maddelerin belgelendirilmesi, işaretlenmesi ve gerekli emniyet şartlarının belirlenmesi, piyasaya arz edilmesi, piyasa gözetimi ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 —Bu Yönetmelik kapsamına ilişkin hususlar aşağıda belirtilmiştir.

A) Aşağıda yer alan patlayıcı maddeler, bu Yönetmelik kapsamındadır.

(1) Karabarutlar (komprime veya komprime olmayan),

(2) Tek bazlı veya çift bazlı barutlar (yakıtlar),

(3) Kompozit barutlar (yakıtlar),

(4) Dinamitler,

(5) Patlayıcı nitratlar,

(6) Amonyum nitrat – Fuel oil karışımı (ANFO) ve Güçlendirilmiş ANFO (Gübre amacıyla kullanılan amonyum nitrat hariç)

(7) Emülsion, jel, bulamaç (slurry) tip patlayıcılar,

(8) Kloratlı patlayıcılar,

(9) Sıvı patlayıcılar,

(10) Yemleme (booster) patlayıcılar,

(11) Patlatma röleleri,

(12) Tahrip kalıpları,

(13) Çukur imla şarjları,

(14) Emniyetli (asfalt veya PVC kaplı) fitiller,

(15) İnfilaklı fitiller,

(16) Elektrikli (gecikmeli – gecikmesiz) kapsüller,

(17) Adi (düz – plain) kapsüller,

(18) Diğer kapsüller (şok tüpler- nonelectric),

(19) Herhangi bir ad altında sunulan diğer patlayıcılar.

B) Aşağıdaki patlayıcı maddeler, bu Yönetmelik kapsamı dışındadır.

(1) 3763 sayılı Türkiye’de Harp Silah ve Mühimmatı Yapan Hususi Sanayi Müesseselerinin Kontrolü Hakkında Kanun kapsamında bulunan askeri amaçlı barut ve patlayıcı maddeler,

(2) Kolluk kuvvetlerinin kullanımına tahsis edilmiş patlayıcı maddeler,

(3) Piroteknik maddeler.

Dayanak

Madde 3 —Bu Yönetmelik, 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanuna ve 87/12028 Karar sayılı Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzüğe dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 —Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Sanayi ve Ticaret Bakanlığını,

b) Müsteşarlık: Dış Ticaret Müsteşarlığını,

c) AT : Avrupa Topluluğunu,

d) Komisyon: Avrupa Topluluğu Komisyonunu,

e) Onaylanmış Kuruluş : 4703 sayılı Kanun ve bu Kanunun uygulama yönetmeliklerinden Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ile Onaylanmış Kuruluşlara Dair Yönetmelik ve bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde uygunluk değerlendirme faaliyetinde bulunmak üzere test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşları arasından Bakanlık tarafından belirlenerek yetkilendirilen özel veya kamu kuruluşunu,

f) Üretici: Bu Yönetmelik kapsamındaki patlayıcı maddeleri üreten, imal eden, ıslah eden veya ürüne adını, ticari markasını veya ayırt edici işaretini koymak suretiyle kendini üretici olarak tanıtan gerçek veya tüzel kişiyi; üreticinin Türkiye dışında olması halinde, üretici tarafından yetkilendirilen temsilciyi ve/veya ithalatçıyı; ayrıca, ürünün tedarik zincirinde yer alan ve faaliyetleri ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen gerçek veya tüzel kişiyi,

g) Patlayıcı Madde: Tehlikeli malların taşınması ile ilgili Birleşmiş Milletler tavsiyelerinde patlayıcı olarak tabir edilen ve bu tavsiyelerin Sınıf 1'i kapsamına giren ve bu Yönetmeliğin kapsamında yer alan; imal, ıslah, ithal veya başka yollarla elde edilen ve piyasaya arz edilmesi hedeflenen ve bu Yönetmelikte ürün olarak da anılan malzeme ve maddeleri,

h) Birleşmiş Milletler Tavsiyeleri: Birleşmiş Milletler (BM) Tehlikeli Malların Taşınması ile İlgili Uzmanlar Komitesince hazırlanan, BM Turuncu Kitapta yayımlanan tavsiyeleri,

i) Standart: Üzerinde mutabakat sağlanmış olan, kabul edilmiş bir kuruluş tarafından onaylanan, mevcut şartlar altında en uygun seviyede bir düzen kurulmasını amaçlayan, ortak ve tekrar eden kullanımlar için bu Yönetmelik kapsamındaki teçhizatın, özellikleri, işleme ve üretim yöntemleri, bunlarla ilgili terminoloji, sembol, ambalajlama, işaretleme, etiketleme ve uygunluk değerlendirmesi işlemleri hususlarından biri veya birkaçını belirten ve uyulması ihtiyari olan düzenlemeyi,

j) Uyumlaştırılmış Avrupa Standardı: Avrupa Topluluğu Komisyonunun talimatı üzerine bir Avrupa Standardizasyon Kuruluşu tarafından hazırlanan ve Avrupa Toplulukları Resmi Gazetesinde yayımlanan standardı,

k) Uyumlaştırılmış Ulusal Standart: Bir uyumlaştırılmış Avrupa Standardını uyumlaştıran ve Türk Standartları Enstitüsü tarafından Türk standardı olarak kabul edilip yayımlanan standardı,

l) Ulusal Standart: Türk Standardları Enstitüsü tarafından hazırlanan standartları,

m) Güvenlik: Kanunlara ve düzene aykırı kullanımın önlenmesini,

n) Emniyet: Kazaların önüne geçilmesini ve bunda başarılı olunmadığı taktirde kazanın etkilerinin kontrolünü,

o) CE Uygunluk İşareti : Üreticinin ilgili teknik düzenlemeden kaynaklanan yükümlüklerini yerine getirdiğini ve ürünün ilgili uygunluk değerlendirme işlemlerine tabi tutulduğunu gösteren işareti,

p) Uygunluk Değerlendirmesi : Patlayıcı maddelerin, bu Yönetmeliğe uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve/veya belgelendirilmesine ilişkin her türlü faaliyeti,

r) Piyasaya Arz: Patlayıcı maddenin, tedariki ve/veya kullanımı amacıyla bedelli veya bedelsiz olarak piyasada yer alması için yapılan ilk faaliyeti,

s) Modül: Bu Yönetmelik gereğince, ürünün taşıdıkları risklere göre hangi uygunluk değerlendirmesine tabi tutulacağını gösteren yollardan her birini,

t) AT Uygunluk Belgesi : Üreticinin uygunluk değerlendirmesi işleminden sonra düzenlediği ve piyasaya arz ettiği patlayıcı maddelerin bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğunu beyan ettiği belgeyi,

u) AT Tip İncelemesi Belgesi: Üreticiye onaylanmış kuruluşça verilen, üretim numunesinin uygunluğunu gösteren belgeyi,

v) Piyasa Gözetimi ve Denetimi: Bakanlık tarafından patlayıcı maddelerin piyasaya arzı veya dağıtımı aşamasında veya bunlar piyasada veya kullanımda iken, bu Yönetmeliğe uygun olarak üretilip üretilmediğinin ve emniyetli olup olmadığının denetlenmesi veya denetlettirilmesini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Temel Emniyet Şartları, Standartlar

Temel Emniyet Şartları

Madde 5 —Bu Yönetmelik kapsamındaki patlayıcı maddelerin Ek I’de belirtilmiş olan temel emniyet şartlarına uygun olması zorunludur.

Referans olarak Avrupa Toplulukları Resmi Gazetesinde yayımlanmış bulunan uyumlaştırılmış Avrupa standardının yerini alan uyumlaştırılmış ulusal bir standarda uygun olarak üretilen bu Yönetmelik kapsamındaki patlayıcıların, Ek I’de belirtilen temel emniyet şartlarını karşıladığı kabul edilir.

Standartlar

Madde 6 —Bu Yönetmelik kapsamına giren ürünler ile ilgili uyumlaştırılmış ulusal standartların isimleri, referans numaraları ile bunlara ilişkin değişiklikleri, standartların bu Yönetmelik ile ilgili olduğu belirtilmek suretiyle, Bakanlıkça Resmi Gazete’de yayımlanır. Bakanlık bu bilgileri Komisyona iletilmek üzere Müsteşarlığa bildirir.

Uyumlaştırılmış ulusal standartların mevcut olmadığı durumlarda, Bakanlık bu Yönetmeliğe ek olarak çıkartılacak tebliğle Türk Standardları Enstitüsünce hazırlanan ulusal standartların isimleri ve numaralarını Resmi Gazete’de yayımlar ve bu standartların isimleri, numaraları ve metinlerini Komisyona iletilmek üzere Müsteşarlığa bildirir.

Bakanlık uyumlaştırılmış Avrupa standartların 5 inci maddede belirtilen temel emniyet şartlarını tamamen sağlamadığını tespit etmesi durumunda, konuyu Müsteşarlık aracılığı ile Komisyona bildirir. Konu üzerinde yapacağı değerlendirmeyi müteakiben, Komisyonun söz konusu uyumlaştırılmış Avrupa standardını ve bunu uyumlaştıran uyumlaştırılmış ulusal standardın yayından çekilmesi gerektiğini bildirmesi halinde, söz konusu uyumlaştırılmış ulusal standardı Resmi Gazete’deki listeden çıkarır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Uygunluk Değerlendirme Prosedürleri, CE Uygunluk İşaretinin İliştirilmesi ve Kullanılması

CE Uygunluk İşaretinin Usulsüz Kullanımı

Uygunluk Değerlendirme Prosedürleri

Madde 7 —Uygunluk değerlendirme prosedürleri olarak aşağıdaki (a) ve (b) bentlerinden birisi olmalıdır. Üretici, uygunluk değerlendirme işlemlerinden sonra uygun patlayıcı maddeler için AT uygunluk beyanı düzenler ve bunlar üzerine 8 inci maddede belirtilen CE uygunluk işaretini iliştirir.

a) Ek II-(I)’de belirtilen AT Tip İncelemesi (B Modülü) ile birlikte üreticinin tercihine göre aşağıdakilerden birisi olmalıdır.

(1) Ek II-(II)’de belirtilen Tipe Uygunluk (C Modülü), veya

(2) Ek II-(III)’de belirtilen Üretim Kalite Güvencesi (D Modülü), veya

(3) Ek II-(IV)’de belirtilen Ürün Kalite Güvencesi (E Modülü), veya

(4) Ek II-(V)’de belirtilen Ürün Doğrulaması (F Modülü), veya

b) Ek II-(VI)’da belirtilen Birim Doğrulaması (G Modülü).

CE Uygunluk İşaretinin İliştirilmesi ve Kullanılması

Madde 8 —CE uygunluk işareti "CE" harflerinden ibarettir. Kullanılacak işaretin şekli Ek IV’de verilmiştir. CE uygunluk işaretinin iliştirilmesinde ve kullanılmasında 17/1/2002 tarihli ve 24643 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2001/3530 sayılı "CE" Uygunluk İşaretinin Ürüne İliştirilmesi ve Kullanılmasına Dair Yönetmeliğin 5 inci maddesinin hükümleri geçerlidir.

CE Uygunluk İşaretinin Usulsüz Kullanımı

Madde 9 —13 üncü madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla;

a) Bakanlık, CE işaretinin usulsüz olarak iliştirildiğini belirlediği taktirde, üretici veya patlayıcı maddeleri piyasaya arz eden, patlayıcı maddelerin CE uygunluk işareti iliştirilmesine ilişkin hükümlere uygunluğunu sağlamakla yükümlü olup, söz konusu usulsüzlüğe son vermek zorundadır.

b) Uygunsuzluğun devam etmesi halinde, Bakanlık bu Yönetmelik ve 17/1/2002 tarihli ve 24643 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2001/3529 sayılı Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde sorunlu patlayıcı maddelerin piyasaya arzının yasaklanmasını veya kısıtlanmasını veya 13 üncü maddede belirtilen işlemlere uygun şekilde piyasadan geri çekilmesini sağlayacak tedbirleri alır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Onaylanmış Kuruluş

Onaylanmış Kuruluş

Madde 10 —Bakanlık, bu Yönetmeliğin Üçüncü Bölümünde belirtilen uygunluk değerlendirme işlemlerinde faaliyet gösterecek onaylanmış kuruluşların tespitini, tayinini, bildirimini ve statülerinin kaldırılmasını 17/1/2002 tarihli ve 24643 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2001/3531 sayılı Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ile Onaylanmış Kuruluşlara Dair Yönetmelikte belirtilen hükümler ve bu Yönetmeliğin Ek III’ünde yer alan asgari kriterler çerçevesinde gerçekleştirir. Onaylanmış Kuruluşlar uygunluk değerlendirme faaliyetinde bulunurken 2001/3531 sayılı Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ile Onaylanmış Kuruluşlara Dair Yönetmelikte belirtilen ilgili hükümlere riayet ederler.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Piyasaya Arz, Piyasa Gözetimi ve Denetimi Genel Şartlara Uygunsuzluk ve Nakil, Muhafaza ve Depolama

Piyasaya Arz

Madde 11 —Bu Yönetmelik kapsamına giren ve bu Yönetmelik şartlarına uygun olan patlayıcı maddelerin piyasaya arzı yasaklanamaz, kısıtlanamaz veya engellenemez.

CE uygunluk işareti iliştirilmiş, belgeleri Ek II’de belirtilen işlemler doğrultusunda hazırlanmış ve bu Yönetmelik hükümlerinin tamamını yerine getiren, bu Yönetmelik kapsamındaki patlayıcıların pazarlanabilmesi için Bakanlık ve İçişleri Bakanlığı koordineli olarak gerekli tüm tedbirleri alır.

Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen uygunluk beyanını ve 8 inci maddesinde belirtilen CE işaretini taşımayan bu Yönetmelik kapsamındaki patlayıcı maddeler, piyasaya arz edilemez, nakledilemez ve muhafaza edilemez.

Piyasa Gözetimi ve Denetimi

Madde 12 —Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamındaki patlayıcı maddelerin piyasa gözetimi ve denetimini 2001/3529 sayılı Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelikte belirtilen hükümler çerçevesinde gerçekleştirir. Denetim sonuçlarının olumsuz olması halinde, bu Yönetmeliğin 18 inci maddesi hükümleri uygulanır.

Genel Şartlara Uygunsuzluk

Madde 13 —Bakanlık, üzerinde CE uygunluk işaretini taşıyan ve amacına uygun olarak kullanılan patlayıcı maddelerin emniyeti tehlikeye düşürdüğünü tespit ettiği takdirde, söz konusu patlayıcıların piyasadan geri çekilmesini, piyasaya arzını ya da serbest dolaşımını yasaklamak için gerekli tüm tedbirleri alır.

Bakanlık, alınan bu tür bir tedbiri, kararının gerekçelerini ve özellikle de uygunsuzluğun aşağıdakilerin hangisinden kaynaklandığını belirterek, Müsteşarlık aracılığı ile Komisyona bildirir.

a) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen gerekli emniyet şartlarının sağlanmaması,

b) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen standartların yanlış uygulanması,

c) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen standartlardaki eksiklikler.

Koşullara uygun olmayan bir patlayıcının CE uygunluk işareti taşıması halinde, işareti iliştirenler hakkında 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulamasına Dair Kanun hükümleri uyarınca işlem yapılır ve bu Müsteşarlık aracılığı ile Komisyona ve diğer üye ülkelere bildirilir.

Nakil, Muhafaza ve Depolama

Madde 14 —Bu Yönetmelik kapsamında yer alan sivil kullanım amaçlı patlayıcı maddelerin nakli, muhafazası ve depolanmasına ilişkin hususlar, 29/9/1987 tarihli ve 19589 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 87/12028 Karar sayılı Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzükte belirtilmiştir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

İlgili Avrupa Birliği Mevzuatı

Madde 15 — Bu Yönetmelik, Avrupa Birliğinin 93/15/EEC sayılı Sivil Patlayıcı Maddeler ile ilgili direktifi dikkate alınarak hazırlanmıştır.

Bildirim

Madde 16 —Bu Yönetmeliğin uygulamaya konulduğu Müsteşarlık aracılığı ile Avrupa Birliği Komisyonuna bildirilir.

Ulusal Daimi Komite

Madde 17 —Bu Yönetmeliğin uygulanması ve işlerliğinin sağlanması amacıyla, gerektiğinde, Bakanlık koordinasyonunda ilgili kamu ve özel kurum ve kuruluşlarının temsilcilerinden oluşan daimi komite kurulabilir. Bu komiteye iştirak edecek kurum ve kuruluşlar ve komitenin çalışma usul ve esasları yayımlanacak bir tebliğ ile belirlenir.

Aykırı Davranışlarda Uygulanacak Hükümler

Madde 18 —Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davranışta bulunanlara, 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun hükümleri uygulanır.

Geçici Madde 1 —Bu Yönetmelik, 1/7/2003 tarihinde zorunlu olarak yürürlüğe girer. Bu Yönetmeliğin kapsamına giren patlayıcı maddeler, bu tarihe kadar geçiş dönemi içinde ülkede yürürlükte bulunan mevzuata uygun ise, imal edilebilir, satılabilir, ithal edilebilir, ihraç edilebilir, nakledilebilir, kartuşlanabilir, muhafaza edilebilir, elde bulundurulabilir veya kullanılabilir.

Yürürlük

Madde 19 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 20 —Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.

Ek I

 

TEMEL EMNİYET ŞARTLARI

 

I- Genel Kurallar

1- Her patlayıcı madde, kullanıldığı ana kadar olmak üzere özellikle emniyet kuralları ve standart uygulamaları açısından normal, önceden tahmin edilebilir koşullarda, insan hayatı ve sağlığına yönelik tehlikeleri en az düzeye indirecek, mülke ve çevreye zarar verilmesini önleyecek şekilde tasarımlanmalı, imal edilmeli ve temin edilmelidir.

2- Her bir patlayıcı madde, en üst düzeyde emniyet ve güvenirlilik sağlaması için imalatçı tarafından belirlenen özelliklere sahip olmalıdır.

3- Her bir patlayıcı madde, çevreye verilecek zarar en az düzeyde olmak üzere, uygun teknikler kullanılarak, etkisiz hale getirilebilecek şekilde tasarımlanmalı ve üretilmelidir.

II- Özel Kurallar

1- En azından, aşağıdaki bilgiler ve özellikler uygun durumlarda dikkate alınmalıdır. Her patlayıcı madde gerçekçi şartlarda test edilmelidir. Bunun bir laboratuvarda yapılması mümkün değilse, testler, patlayıcının kullanılacağı şartlarda yapılır.

(a) Kimyasal bileşim, karışım oranı ve gerektiğinde ebat ve tane büyüklüğü dağılımı dahil olmak üzere yapısal ve kendine özgü (karakteristik) özellikleri,

(b) Patlayıcı maddenin, maruz kalabileceği tüm çevre koşullarında, fiziksel ve kimyasal kararlılığı,

(c) Darbe ve sürtmeye karşı duyarlılığı,

(d) Bütün bileşenlerinin, fiziksel ve kimyasal kararlılıkları bakımından uygunlukları,

(e) Patlayıcı maddenin kimyasal saflığı,

(f) Patlayıcı maddenin, nemli veya ıslak ortamlarda kullanılması durumunda, emniyet veya güvenirliliğinin sudan olumsuz etkileneceği durumlarda, suyun etkilerine karşı direnci,

(g) Patlayıcı maddenin, düşük veya yüksek sıcaklıklarda muhafaza veya kullanılması durumunda, emniyet veya güvenirliliğinin, patlayıcı maddenin bir parçasının veya tamamının soğutulması ya da ısıtılmasından olumsuz yönde etkilenebileceği durumlarda düşük ve yüksek sıcaklıklara karşı direnci,

(h) Tehlikeli ortamlarda (örneğin: grizu (metan-hava karışımı), sıcak cisimler tarafından tehdit edilen bir çevre) kullanılmak üzere imal edilmiş patlayıcı maddenin bu ortamlarda kullanıma uygunluğu,

(i) Zamansız veya dikkatsiz başlatma ya da ateşlemeyi önlemeye yönelik emniyet önlemleri,

(j) Amacına uygun olarak kullanıldığında patlayıcı maddenin doğru yüklenmesi ve işlem görmesi,

(k) Alıcı ülkenin resmi dili veya dillerinde hazırlanmış, emniyetli taşıma, depolama, kullanma ve elden çıkarma (imha) için gerekli talimatlar ve işaretleri,

(l) Üretici tarafından belirlenen son kullanım tarihine kadar, depolama esnasında patlayıcı maddenin, ambalajının veya diğer bileşenlerinin bozulmaya karşı dayanaklılığı,

(m) Patlayıcı maddenin, güvenilir ve emniyetli kullanımı için gerekli bütün cihaz ve aksesuarların özellikleri.

2- Çeşitli patlayıcı gruplarının en azından aşağıda belirtilen şartlara da uygun olması gerekir:

A) İnfilak eden patlayıcılar

(a) Önerilen başlatma yöntemi, infilak eden patlayıcı maddenin, emniyetli, güvenilir ve duruma göre tam patlamasını veya tutuşmasını sağlamalıdır. Özel durumda kara barut için, tutuşturma konusundaki kapasitenin kontrol edilmesi gerekir.

(b) Kartuş şeklindeki patlayıcı maddenin patlamayı, kartuş dizisinin bir ucundan diğerine güvenilir ve emniyetli bir şekilde iletmelidir.

(c) Yeraltında kullanılması öngörülen infilak edici patlayıcı maddelerin patlatılmaları sonucunda açığa çıkan gazlar, sadece normal çalışma şartlarında, sağlık açısından zarar vermeyecek miktarlar da karbon monoksit, azot gazları, öteki gazlar, buhar ve havada asılı katı parçacıklar içerebilirler.

B) İnfilaklı Fitiller, Emniyetli (Saniyeli) Fitiller, Ateşleme Fitilleri ve Şok Tüpler

(a) İnfilaklı fitilleri, emniyetli fitilleri ve ateşleme fitillerinin kaplaması yeterli dayanıklılığa sahip olmalı ve normal gerilmelere (basınca) maruz kaldığında içerisinde bulunan patlayıcı dolgu maddesini yeterince koruyabilmelidir.

(b) Emniyetli fitillerin yanma süreleri ile ilgili özellikleri belirtilmeli ve bunlar güvenilir bir şekilde karşılanmalıdır.

(c) İnfilaklı fitillerinin, yeterli ateşleme gücünde olması ve özel hava koşullarında bile depolama bakımından gerekli şartları haiz olarak ateşlenebilir güçte olması gerekir.

C) Kapsüller (Gecikmeli kapsüller dahil) ve Röleler

(a) Kapsüller, öngörülen tüm kullanım koşullarında, irtibatlandırıldıkları patlayıcı maddelerin patlatılmasını güvenilir şekilde başlatmalıdır.

(b) İnfilaklı fitiller için kullanılan röleler (gecikme bağlantısı) güvenilir ateşlemeye sahip olmalıdır.

(c) Ateşleme kapasitesi nemden olumsuz etkilenmemelidir.

(d) Gecikmeli kapsüllerin gecikme süreleri, öngörülen süreyi aşma olasılığının önemsiz derecede olmasını temin edecek şekilde olmalıdır.

(e) Elektrikli kapsüllerin elektriksel özellikleri ambalaj üzerinde verilmelidir. (örneğin: akım, direnç gibi)

(f) Elektrikli kapsüllerin telleri, kullanım amaçları doğrultusunda, kapsüle olan bağlantılarının sağlamlığı da dahil olmak üzere, yeterli yalıtım ve dayanıklılığa sahip olmalıdır.

D) Sevk Yakıtları ve Roket Sevk Yakıtları

(a) Bu malzemeler planlanan amaç için kullanıldığında patlamamalıdır.

(b) Sevk barutları, gerektiğinde (örneğin: nitroselüloz bazlı olanlar) bozulmaya karşı stabilize edilmelidir.

(c) Roket katı sevk yakıtları, sıkıştırılmış (preslenmiş) veya döküm halinde iken işlevlerini tehlikeli şekilde etkileyen herhangi bir çatlak veya gaz kabarcıkları içermemelidir.

Ek II

UYGUNLUK DEĞERLENDİRME İŞLEMLERİ

 

I- B MODÜLÜ : AT Tip İncelemesi

1- Bu Modül, öngörülen üretimi temsil eden bir örneğin Onaylanmış Kuruluş tarafından doğrulanan ve tevsik edilen prosedürlerin bir kısmını, bu Yönetmeliğin ilgili hükümlerini karşılayıp karşılamadığını belirtir.

2- AT tip inceleme başvurusu, üreticinin seçeceği bir onaylanmış kuruluşa yapılır.

Başvuruda bulunması gereken bilgiler;

- Üreticinin ad ve adresi ile başvuru yetkili temsilci tarafından yapılmışsa, bu temsilcinin de ad ve adresi eklenecek.

- Aynı başvurunun başka bir Onaylanmış Kuruluşa yapılmamış olduğunu gösteren yazılı bir beyanname.

- Bu Modülün 3 üncü Bölümünde belirtilen teknik belgeler.

Başvuran, Onaylanmış Kuruluşun tasarrufunda, bundan böyle "tip" olarak adlandırılacak olan öngörülen ürünün bir örneğini arz edecektir. Onaylanmış Kuruluş, inceleme programının yürütülmesi için gerek olduğu takdirde, daha fazla örnek talep edebilecektir.

3- Teknik belgeler, ürünün bu Yönetmeliğin değerlendirilecek şartlarına uygunluğunu mümkün kılması gerekir. Söz konusu belgeler, böyle bir değerlendirmenin gerektirebildiği ölçüde, tasarımı, üretimi ve işlenmesini kapsamalı ve değerlendirme için gerekebilecek hususları içermelidir.

- Bir genel tip tanımlaması,

- Kavramsal tasarımı ile üretim çizimleri ve bileşenlerin diyagramları, alt bileşenler, devreler vb.,

- Çizimlerin, şemaların ve ürünün işleme mekanizmasının anlaşılması için gereken tanımlama ile açıklamalar,

- Tamamen ya da kısmen uygulanmış olarak bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde atıfta bulunulan standartların bir listesi ile eğer bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen standartlar uygulanmamışsa, Yönetmelikteki gerekli koşulları karşılamak üzere kabul edilen çözümlerin tanımlamaları,

- Yapılan tasarım hesaplamalarının ve gerçekleştirilen incelemelerin sonuçları,

- Test raporları.

4- Onaylanmış Kuruluşun yapması gerekenler;

4.1- Teknik belgeleri incelemek, tipin bu belgelere uygun olarak üretildiğini onamak ve bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen ilgili standart hükümlerine uygun olarak tasarlanan elemanlar ile söz konusu standartları uygulamaksızın tasarlanan bileşenleri belirlemek,

4.2- Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde atıfta bulunulan standartların uygulanmadığı durumlarda, üretici tarafından kabul edilen çözümlerin Yönetmeliğin gerekli koşullarını karşılayıp karşılamadığını kontrol etmek için uygun incelemeler ile gerekli testleri yapmak ya da yaptırmak,

4.3- Üreticinin ilgili standartları uygulamayı tercih ettiği durumda, bunların gerçekten uygulanıp uygulanmadığını kontrol etmek için uygun incelemeler ile gerekli testleri yapmak ya da yaptırmak,

4.4- Başvuru sahibi ile birlikte incelemelerin ve gerekli testlerin yapılacağı yeri kararlaştırmak.

5- Tip bu Yönetmeliğin ilgili hükümlerini karşıladığı takdirde, Onaylanmış Kuruluş başvuru sahibine bir AT tip inceleme belgesi verir. Bu belgede; üreticinin ad ve adresi, inceleme sonucu ile onaylanan tipin tanınmasını sağlayacak gerekli kimlik bilgileri bulunmalıdır.

Teknik belgelerin ilgili kısımlarının bir listesi verilen belgeye eklenir ve bir kopyası Onaylanmış Kuruluş tarafından saklanır.

Üreticinin tip belgesi reddedilirse, Onaylanmış Kuruluşun bu reddin nedenlerini ayrıntıları ile belirtmesi gerekir. Bu da başvuru prosedürüne uygun yapılmalıdır.

6- Başvuru sahibi, onaylanmış teçhizat üzerinde yapılan bütün değişiklikleri Onaylanmış Kuruluşa bildirir. Söz konusu değişikliklerin ürününün gerekli şartlara uygunluğunu ve kullanım şartlarını etkilemesi durumunda ilave onay alınması gereklidir. Bu ilave onay, orijinal AT tip inceleme belgesine ek şeklinde verilir.

7- Her Onaylanmış Kuruluşun verilen ve iptal edilen AT tip inceleme belgeleri ile eklerine yönelik bilgiyi diğer Onaylanmış Kuruluşlara iletmesi gerekir.

8- Diğer Onaylanmış Kuruluşlar bu belge ve/veya eklerinin kopyalarını alabilir. Belge eklerinin diğer Onaylanmış Kuruluşların tasarrufunda saklanması gerekir.

9- Üretici, AT tip inceleme belgeleri ile eklerinin teknik belge kopyalarını, ilgili ürünün son üretim tarihinden sonra en az 10 yıllık bir süre için saklaması gerekir.

Üreticinin bulunmadığı durumunda, teknik belgelerin korunması zorunluluğu, ürünü piyasaya arz eden kişinin olacaktır.

II- C MODÜLÜ : Tipe Uygunluk

1- Bu modül, üretici veya onun yetkili temsilcisinin söz konusu olan patlayıcıların AT tip inceleme belgesinde tanımlanan tipe uygun olduğunu ve bu Yönetmelik koşullarını yerine getirdiğini temin ve beyan ettiği prosedür kısmını tanımlamaktadır. Üreticinin CE işaretini her patlayıcıya eklemesi ve yazılı bir uygunluk beyanı hazırlaması gerekir.

2- Üretici; üretim sürecinin, üretilen ürünün bu Yönetmelikteki temel emniyet şartları ile AT tip inceleme belgesinde belirtilen tipe uygunluğunu sağlamak için gerekli tüm tedbirleri almalıdır.

3- Üretici, uygunluk beyanının bir kopyasını son üretim tarihinden en az on yıl süreyle saklaması gerekir.

Üreticinin bulunmadığı durumunda, teknik belgelerin korunması zorunluluğu, ürünü piyasaya arz eden kişinin olacaktır.

4- Üretici tarafından seçilen bir Onaylanmış Kuruluş, ürünün incelemelerini rastgele aralıklarla yapmalı veya yaptırmalıdır. Onaylanmış Kuruluş tarafından, yerinde alınan tamamlanmış mamul ürünlerden uygun bir örnek incelenir ve bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde anılan standartta veya ilgili diğer standartlarda tanımlanan ya da bunlara eşdeğer testlerle ürünün bu Yönetmelik koşullarına uyup uymadığı incelenir. İncelenen bir veya daha fazla ürün örneğinin uygun olmaması halinde, Onaylanmış Kuruluş gerekli tedbirleri almalıdır.

Onaylanmış Kuruluşun sorumluluğunda olmak üzere, üretici Onaylanmış Kuruluşun tanıtım sembolünü üretim süreci boyunca ürüne iliştirir.

III- D MODÜLÜ : Üretim Kalite Güvencesi

1- Bu Modül, bu Modülün 2 nci Bölüm zorunluluklarını yerine getiren üreticinin, söz konusu patlayıcıların AT tip inceleme belgesinde tanımlanan tipe uygun olduğunu temin veya beyan ettiği ve bu Yönetmelik koşullarını yerine getirdiği prosedürü tanımlar. Üretici CE uygunluk işaretini her bir patlayıcıya iliştirir ve yazılı bir uygunluk beyanı hazırlar. CE uygunluk işareti ile birlikte bu Modülün 4 üncü Bölümünde belirtilen kontrollerden sorumlu Onaylanmış Kuruluşun tanıtma sembolü de bulunur.

2- İmalatçı, bu Modülün 3 üncü Bölümde belirtilen üretim, son ürün incelemesi ve test için onaylanmış bir kalite sistemi uygulamalıdır. İmalatçı, bu Modülün 4 üncü Bölümde belirtilen kontrollere tabidir.

3- Kalite sistemi

3.1- Söz konusu patlayıcılar için üreticinin kendi seçeceği Onaylanmış Kuruluşa kendi kalite sisteminin değerlendirilmesi için başvuruda bulunur.

Başvuru aşağıdakileri içermelidir;

- Öngörülen patlayıcı kategorisi ile ilgili tüm bilgiler,

- Kalite sistemi ile ilgili tüm belgeler,

- Onaylanan tiple ilgili teknik dokümanlar ile AT tip inceleme belgesinin bir kopyası.

3.2- Kalite sistemi, patlayıcıların AT tip inceleme belgesinde belirtilen tipe ve bu Yönetmeliğin şartlarına uygunluğu sağlamalıdır.

Üretici tarafından kabul edilen tüm elemanlar, koşullar ile hükümlerin, yazılı politikalar (izlenen yol, yöntem), prosedürler ile talimatlar halinde sistematik ve düzenli olarak belgelenmesi gerekir. Kalite sistemi belgelerinin kalite programları, planları, talimatnameler ve kalite kayıtlarının yorumları birbiri ile tutarlı olmalıdır.

Belgeler aşağıdaki hususların yeterli tanımlarını içermelidir;

- Patlayıcıları kalitesi ile ilgili olarak, kalite hedefleri, örgütsel yapı, yönetim sorumlulukları ve yetkileri,

- Üretim, kalite kontrolü ve kalite temini teknikleri, uygulanacak yöntem ve sistematik faaliyetler,

- Üretim öncesi, üretim esnasında ve sonrasında yapılacak inceleme ve testler ile bunların her sıklıkta yapılacağı,

- İnceleme raporları ve test verileri, ayarlama verileri, personel vasıflarına ilişkin rapor gibi kaliteye yönelik kayıtları,

- Patlayıcının öngörülen kalitesinin elde edilişini gözlemleme yolları ve kalite sisteminin başarılı işleyişini izleme yolları.

3.3- Onaylanmış Kuruluşun, kalite sisteminin bu Modülün madde 3.2 de yer alan koşulları yerine getirip getirmediğini belirlemek üzere değerlendirmesi gerekir. İlgili uyumlaştırılmış standardı uygulayan kalite sistemlerinin koşullarına uygunluğu sağladığı kabul edilir. Denetleme ekibinin, ilgili ürün teknolojisini deneylendirme tecrübesi olan en az bir üyesi olmalıdır. Değerlendirme işlemine, üreticinin tesislerine inceleme gezisi yapılması da dahildir.

Karar üreticiye bildirilir. Bildirim kapsamına inceleme sonuçları ile gerçekleşen değerlendirme kararı da dahildir. İmalatçıya kararı konusunda bildirimde bulunmalıdır. Bu bildirim, incelemenin sonuçlarını ve kanıtlanmış değerlendirme kararını içermelidir.

3.4- Üretici onaylanan kalite sisteminden doğan yükümlülükleri yerine getirmeli ve sistemi yeterli ve etkin bir düzeyde tutmalıdır.

Üreticinin sistemini onaylayan Onaylanmış Kuruluş, sistemde yapılması öngörülen her türlü değişiklikle ilgili olarak üretici tarafından bilgilendirilmelidir.

Onaylanmış Kuruluşun önerilen değişiklikleri değerlendirerek değişiklik yapılan kalite sisteminin bu Modülün madde 3.2’de belirtilen koşullara uyup uymadığına ya da yeni bir değerlendirmenin gerekli olup olmadığına karar vermesi gerekir.

Karar üreticiye bildirilmelidir. Bildirim, inceleme sonuçları ile değerlendirme kararını da içermelidir.

4- Onaylanmış Kuruluşun sorumluluğunda izleme,

4.1- İzlemenin amacı, üreticinin onaylanan kalite sisteminden doğan yükümlülükleri usulüne uygun olarak yerine getirmesini temin etmektir.

4.2- Üretici, Onaylanmış Kuruluşun inceleme amacı ile üretim, inceleme, test etme ve depolama yerlerine girmesine izin vermeli ve Onaylanmış Kuruluşa gerekli tüm bilgilerle birlikte özellikle aşağıdaki bilgileri vermelidir;

- Kalite sistem belgeleri,

- İnceleme raporları ve test verileri, kalibrasyon verileri, ilgili personelin vasıflarına ilişkin raporları gibi kalite kayıtları.

4.3- Onaylanmış Kuruluşun, üreticinin kalite sistemini belirleyip uygulamasından emin olmak üzere periyodik denetlemelerde bulunması ve üreticiye bir denetleme raporu vermesi gerekir.

4.4- Buna ek olarak Onaylanmış Kuruluş üreticiye habersiz ziyaretlerde bulunabilir. Bu ziyaretler esnasında Onaylanmış Kuruluş kalite sisteminin doğru işlediğini tasdik etmek için testler yapabilir veya üreticiye bu testleri yaptırabilir; gerekirse Onaylanmış Kuruluşun üreticiye bir ziyaret raporu, bir test yapıldı ise test raporu vermesi gerekir.

5- Üreticinin, üretimin son gününden en az on yıl sonrasına kadar ulusal yetkililerin incelemesine açık tutması gereken belgeler:

- Bu Modülün madde 3.1’in 2 nci şıkkında atıfta bulunulan belge,

- Bu Modülün madde 3.4.’ün 2. paragrafında atıfta bulunulan belge,

- Bu Modülün madde 3.4’ün son paragrafında ve bu Modülün madde 4.3 ile 4.4’de atıfta bulunulan Onaylanmış Kuruluşun karar ve raporları.

6- Her Onaylanmış Kuruluşun verilen ve iptal edilen kalite sistem onaylarından diğer Onaylanmış Kuruluşları bilgilendirmesi gerekir.

lV- E MODÜLÜ: Ürün Kalite Güvencesi

1- Bu Modül, bu Modülün 2 nci Bölümünün zorunluluklarını yerine getiren üreticinin, AT tip inceleme belgesinde tanımlanan tipte patlayıcıların uygun olduğunu temin ve beyan etmesi prosedürünü tanımlamaktadır. Üreticinin CE uygunluk işaretini her patlayıcının üzerine iliştirilmesi ve bir yazılı uygunluk beyanı hazırlaması gerekir. CE uygunluk işareti ile birlikte bu Modülün 4 üncü Bölümünde değinilen kontrollerden sorumlu Onaylanmış Kuruluşun bir tanıtma sembolü bulunmalıdır.

2- Üreticinin, bu Modülün 3 üncü Bölümde belirtildiği şekilde nihai patlayıcı inceleme ve test edilmesi için onaylanan bir kalite sistemini uygulaması gerekir. Bu Modülün 4 üncü Bölümünde anılan kontrollere tabi olmalıdır.

3- Kalite sistemi,

3.l- Üretici, patlayıcıları için uygulanacak kalite sisteminin değerlendirilmesi için bir Onaylanmış Kuruluşa başvuruda bulunacaktır.

Başvuruda bulunması gerekenler;

- Öngörülen patlayıcı sınıfı ile ilgili tüm bilgiler,

- Kalite sisteminin belgeleri,

- Onaylanan tipin teknik belgeleri ile AT tip inceleme belgesinin bir kopyası.

3.2- Kalite sistemi kapsamına her patlayıcı, bu Yönetmeliğin gerekli şartlarına uygunluğunun tasdik edilebilmesi için bu Modülün 4 üncü Bölümündeki standartlarda açıklanan uygun testler veya eşdeğer testler doğrultusunda incelenir. Üretici tarafından kabul edilen tüm eleman, koşul ve hükümler yazılı politikalar, prosedür ve talimatlar şeklinde sistematik ve düzenli olarak belgelenecektir.

Kalite sistemi belgelerinin kalite programları, plan, talimatname ve kayıtların bir bütünlük içinde olması gerekir.

Özellikle aşağıdaki hususların tam bir tanımlamasını içermelidir:

- Ürün kalitesi ile ilgili yönetimin kalite hedefleri ile örgütsel yapısı, sorumluluk ve yetkileri,

- Kalite sistemin etkili işlemesinin izlenmesi yolları,

- Üretimden sonra uygulanacak inceleme ve testler,

- İnceleme raporları ile test verileri, ölçüm verileri, ilgili personelin kalifikasyon raporları gibi kalite kayıtları vb.

3.3- Kalite sisteminin bu Modülün madde 3.2’sinde atıfta bulunulan şartları yerine getirip getirmediğini belirlemek üzere Onaylanmış Kuruluşça değerlendirilmesi gerekir. İlgili uyumlaştırılmış standardı uygulayan kalite sistemlerinin bu Yönetmeliğin şartlarına uygunluğu sağlanmalıdır.

Denetleme ekibinin, ilgili ürün teknolojisini değerlendirme tecrübesine sahip en az bir üyesi olmalıdır. Değerlendirme işlemi üreticinin bulunduğu yere bir teftiş ziyaretini de içermelidir.

Üreticinin karardan haberdar edilmesi gerekir. Bu bildirim, incelemenin sonuçlarını ve usule uygun olarak kanıtlanmış değerlendirme kararını içermelidir.

3.4- Üreticinin, onaylandığı şekilde kalite sisteminden doğan yükümlülükleri üstlenmesi ve bunları yeterli ve etkili bir düzeyde koruması gerekir.

Üretici veya yetkili temsilcinin, kalite sistemini onaylayan Onaylanmış Kuruluşu sistemde önerilen her değişiklikten haberdar etmesi gerekir.

Onaylanmış Kuruluşun önerilen değişiklikleri değerlendirmesi ve değişiklik yapılan kalite sisteminin bu Modülün madde 3.2’de sunulan koşulları yerine getirip getirmediğinin ya da yeni bir değerlendirmenin gerekli olup olmadığının kararlaştırılması gerekir.

Onaylanmış Kuruluşun kararını üreticiye bildirmesi gerekir. Bildirimde inceleme sonuçları ile değerlendirme kararı da bulunmalıdır.

4.1- İzlemenin amacı üreticinin onaylanan kalite sisteminden doğan yükümlülükleri tam olarak yerine getirmesini temin etmektir.

4.2- Üreticinin, Onaylanmış Kuruluşun inceleme, test etme ve depolama alanlarına inceleme yapmak amacı ile girmesine izin vermesi Onaylanmış Kuruluşa, başta aşağıdaki hususlar olmak üzere, gerekli tüm bilgiyi temin etmesi gerekir;

- Kalite sistem belgeleri,

- Teknik belgeler,

- İnceleme raporları ile test verileri, ölçme verileri, ilgili personel vasıflarına ilişkin raporları gibi kaliteye yönelik kayıtlar, vb.

4.3- Onaylanmış Kuruluşun, üreticinin kalite sistemin sürdürüp uyguladığını temin etmek üzere periyodik olarak denetlemelerde bulunması ve üreticiye bu denetleme raporunu vermesi gerekir.

4.4- Buna ek olarak, Onaylanmış Kuruluş üreticiye habersiz ziyaretlerde de bulunabilir. Bu ziyaretler esnasında Onaylanmış Kuruluş kalite sisteminin doğru işlediğini tasdik etmek için testler yapabilir veya üreticiye bu testleri yaptırabilir; gerekirse Onaylanmış Kuruluşun üreticiye bir ziyaret raporu, bir test yapılmış ise bir test raporu vermesi gerekir.

5- Üreticinin, üretimin son gününden en az on yıl sonrasına kadar ulusal yetkililerin incelenmesine açık tutması gereken belgeler;

- Bu Modülün madde 3.1’in 2 nci şıkkında atıfta bulunulan belge,

- Bu Modülün madde 3.4’ün 2 nci paragrafında atıfta bulunulan yenilemeler,

- Bu Modülün madde 3.4’ün son paragrafında ve bu Modülün madde 4.3 ile 4.4.’de atıfta bulunulan Onaylanmış Kuruluşun karar ve raporları.

6- Her Onaylanmış Kuruluşun, verilmiş ve iptal edilmiş kalite sistem onaylarından diğer Onaylanmış Kuruluşları bilgilendirmesi gerekir.

V- F MODÜLÜ: Ürün Doğrulaması

1- Bu Modül, üretici ya da yetkili temsilcinin 3 üncü Bölüm hükümleri kapsamına giren patlayıcının AT tip inceleme belgesinde tanımlanan tipe uygunluğunu ve Yönetmeliğin ilgili koşullarını haiz olup olmadığını kontrol ve tasdik ettiği prosedürü tanımlar.

2- Üretici, üretim sürecinin AT tip inceleme belgesinde tanımlanan tipe ve bu Yönetmelik şartlarına uygunluğunu temin etmek için gereken tüm tedbirleri alacaktır. CE işaretini her bir patlayıcıya ekleyecek ve bir uygunluk beyanı hazırlayacaktır.

3- Onaylanmış Kuruluş patlayıcının, bu Modülün 4 üncü Bölümünde belirtildiği gibi her birini inceleme ve test etme yolu ile Yönetmelik koşullarına uygunluğunu kontrol etmek üzere uygun inceleme ve testler gerçekleştirecektir.

Üretici veya yetkili temsilcisi uygunluk belgesinin bir kopyasını en son patlayıcının üretildiği tarihten itibaren en az on yıl boyunca saklayacaklardır.

4- Her patlayıcının inceleme ve test edilme yolu ile tasdik edilmesi.

4.1- Bütün patlayıcılar tek tek sınanacak ve ilgili patlayıcı tipi ile Yönetmelik koşullarına uygunluklarını tasdik etmek üzere bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen standartlarda belirtilen gerekli testler veya eşdeğer testler yapılacaktır.

4.2- Onaylanmış Kuruluş onay alan her patlayıcıya kendi kimlik (ayırt edici) sembolünü iliştirecek veya iliştirilmesini sağlayacak ve yapılan testlere yönelik yazılı bir uygunluk belgesi hazırlayacaktır.

4.3- Üretici veya yetkili temsilcisi, talep halinde, Onaylanmış Kuruluşa uygunluk belgelerini temin edeceğini taahhüt eder.

Vl- G MODÜLÜ: AT Birim Doğrulaması

1- Bu modül, üreticinin bu Modülün 2 nci Bölümünde atıfta bulunulan belgenin verildiği patlayıcının bu Yönetmeliğin şartlarına uygun olduğunu taahhüt ve beyan ettiği prosedürü tanımlamaktadır. Üreticinin CE işaretini patlayıcıya eklemesi ve bir uygunluk beyannamesi hazırlaması gerekir.

2- Onaylanmış Kuruluşun patlayıcının bu Yönetmeliğin şartlarına uygunluğunu temin amacı ile bu Modülün 4 üncü Bölümünde atıfta bulunulan standartlarda belirtildiği gibi veya eşdeğer testler uygulamak suretiyle patlayıcıyı incelemek zorundadır.

Onaylanmış Kuruluş onaylanan patlayıcı üzerine kendi kimlik sembolünü iliştirecek veya iliştirilmesini sağlayacak ve yapılan, testler ile ilgili bir uygunluk belgesi hazırlayacaktır.

3- Teknik belgelerin amacı, Yönetmelik koşullarına uygunluğun değerlendirilmesi ile patlayıcının dizayn, üretim ve işlemesinin anlaşılmasını mümkün kılmaktır.

Belgelerde, evvelce de belirtmiş olduğu gibi, değerlendirme için bulunması gereken hususlar;

- Tipin genel bir tanımlanması,

- Tasarım dizaynı ile üretim çizimleri ve bileşenlerin şemaları, alt-bileşenler, devreler (akım) vb.

- Adı geçen çizim ile şemaların anlaşılması için gerekli olan tanımlama ve açıklamalar ile patlayıcının çalışması veya koruma sisteminin çalışmasına yönelik açıklamalar,

- Bu Modülün 4 üncü Bölümünde atıfta bulunulan, tamamen ya da kısmen uygulanmış standartların bir listesi ve belirtilen standartlara uyulmadığı taktirde Yönetmeliğin gerekli şartlarını karşılamak üzere kabul edilen çözümlerin tanımlamaları,

- Yapılan dizayn hesaplamalarının sonuçları, gerçekleştirilen incelemeler vb.,

- Test raporları.

Ek III

 

ONAYLANMIŞ KURULUŞ YETKİLENDİRMESİNDE BAKANLIK TARAFINDAN DİKKATE ALINMASI GEREKEN MİNİMUM KRİTERLER

 

1- Onaylanmış Kuruluş yöneticileri ile onaylama testlerini yapmakla sorumlu çalışanlar, incelenen patlayıcının tasarımcısı, üreticisi, tedarikçisi ve tesisatçısı, yetkili temsilcisi olamaz. Bu kişiler, söz konusu patlayıcının tasarımı, yapımı, pazarlanması veya elde edilmesine, ne doğrudan karışabilecek ne de yetkili temsilcisi olabileceklerdir.

Bu durum, üretici ile Onaylanmış Kuruluş arasındaki teknik bilgi alışverişine engel oluşturmaz.

2- Onaylanmış Kuruluş ve çalışanları, onaylama testlerini üst düzey mesleki bütünlük ve teknik yeterlilik ile gerçekleştirecek ve özellikle onaylama işleminin sonucu ile ilgilenen kişi veya kişilerden gelebilecek maddi unsurlar olmak üzere inceleme sonuçları ya da yargılarını etkileyebilecek nitelikteki her türlü baskı ve teşviklerden muaf olacaklardır.

3- Onaylanmış Kuruluş hizmetinde gerekli personel bulunacak ve kontrolle ilgili mali ve teknik görevleri doğru bir şekilde yapmasına imkan verecek yeterli kolaylıklara sahip olacaktır; özel kontrol için gerekli teçhizattan yararlanacaktır.

4- İncelemeden sorumlu çalışanların;

- Kusursuz teknik ve mesleki bilgisi,

- Yapacakları testlerin koşulları ile ilgili tatmin edici bilgi ve bu konuda yeterli deneyimi,

- Test uygulamasının doğruluğunu kanıtlamak için gereken belge, kayıt ve raporları hazırlama yeterliliği olacaktır.

5- İnceleme elemanlarının tarafsızlığı temin edilecektir. Ücretleri yaptıkları test sayısına veya o testlerin sonuçlarına bağlı olmayacaktır.

6- Ulusal mevzuat gereği, Devlet sorumluluğu olmadıkça veya Bakanlık kendisi testlerden doğrudan sorumlu olmadıkça, Onaylanmış Kuruluş mesleki sorumluluk sigortasını üstlenir.

7- Onaylanmış Kuruluş elemanları, bu Yönetmelik hükmünde veya yürürlükteki ulusal hukuk hükümleri uyarınca görevlerini icra ederken elde edecekleri tüm bilgiler (faaliyetlerini yürüttükleri Devletin yetkili idari otoriteleri ile karşılıklı yapılan görüşmeler hariç) ile ilgili olarak mesleki gizlilik prensibine riayet etmeye mecburdurlar.

—— • ——

Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesinden :

Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Yönetmeliği

Amaç

Madde 1 — Çağdaş sağlık ve hastane yönetimi ilkeleri doğrultusunda hastanenin, Tıp Fakültesi ve Üniversitenin diğer tüm birimleri ile koordinasyon içinde hizmet üretmesini, eğitim ve sağlık hizmetlerinin verimliliğini, niteliğini artırmak, tıbbi uygulamaların en üst düzeyde gerçekleştirilmesini sağlamaktır.

Kapsam

Madde 2 — Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi ile ilgili organların belirlenmesi, çalışmalarının düzenlenmesi ve hizmetlerin yürütülmesi bu Yönetmelik ile sağlanır.

Organlar

Madde 3 — Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinin organları şunlardır:

a) Başhekimlik

b) Hastane Genel Kurulu

c) Hastane Yönetim Kurulu

Başhekimlik

Madde 4 — Başhekim, tam gün statüsünde çalışan Tıp Fakültesi öğretim üyeleri arasından dekanın görüşü alınarak Rektör tarafından 3 yıl için atanır. Süresi biten Başhekim yeniden atanabilir.

Başhekim gerekli görüldüğü hallerde süresi bitmeden Rektör tarafından görevden alınabilir.

Başhekim Rektörün onayı ile tam gün statüsünde çalışan öğretim üyeleri arasından en az 2 en çok 3 yardımcı seçer. Yardımcıların süresi, Başhekimin süresi ile beraber sona erer.

Başhekimin Görevleri

Madde 5 — Başhekim, hastane Yönetim Kurulu kararları doğrultusunda, mevcut Kanun, Tüzük ve Yönetmeliklere uygun olarak, hastane hizmetlerini yönetir.

a) Hastanenin gelişmesi için gerekli tedbirleri alır ve gerekli düzenlemeleri yapar. Planları hazırlayarak veya hazırlatarak, Hastane Yönetim Kuruluna getirir.

b) Hastaneye bağlı, idari, sağlık, teknik olmak üzere tüm hastane personelinin yönetim, denetim ve genel gözetimini yapar.

c) Yatacak hastaların (acil hastalar dahil) kabul şekli ve çıkarılması, ölüm vukuunda yapılacak işlemle ilgili esasları belirler ve gereğini yapar.

d) Hizmet personelinin istihdamı, çalışma düzeni, nöbeti, kıyafeti, disiplini, başarılarının değerlendirilmesini ve terfi esaslarını mevzuat hükümleri içinde tespit eder ve uygular.

e) Çeşitli sağlık alanlarındaki hizmetlerin koordinasyonunu sağlar, Klinik, poliklinik, acil servis ve laboratuarlardan en iyi şekilde yararlanmak için gerekli tedbirleri alır.

f) Hastaların iaşe ve diyetleri ile ilgili esasları belirler ve uygulanması için gerekli tedbirleri alır.

g) Hastane hizmetleri ile ilgili nöbet ve çalışma düzeni hakkındaki klinik görüşleri aldıktan sonra karar verir.

h) Hastanenin, temizlik, onarım, bakım, emniyet ve teknik hizmetleri ile ilgili esasları tespit eder.

ı) Hasta dosya arşivinin düzenli çalışması için gerekli kararları alır ve uygular.

j) Hastanenin ödenek, kadro ihtiyaçları ve bütçe ile ilgili önerilerini gerekçeleri ile birlikte Hastane Yönetim Kuruluna sunar.

k) Hastane Yönetim Kurulunun vereceği diğer görevleri yerine getirir.

l) Yasal çalışma saatleri dışında ve tatil günlerinde, hastane hizmetlerini, Başhekim adına hastane Nöbetçi Amiri yürütür.

m) Hastane Başmüdürü hariç, diğer müdürler ve koordinatör atanması için Rektöre öneride bulunur.

Hastane Genel Kurulu

Madde 6 — Hastane Genel Kurulu, Rektör başkanlığında aşağıda belirtilen üyelerden oluşur.

a) Rektör

b) Tıp Fakültesi Dekanı

c) Başhekim

d) Tıp Fakültesi Bölüm Başkanları

e) Dahili Tıp Bilimleri Bölümünden

1 Profesör (kendi aralarından seçimle)

1 Doçent (kendi aralarından seçimle)

1 Yardımcı Doçent (kendi aralarından seçimle)

f) Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümünden

1 Profesör (kendi aralarından seçimle)

1 Doçent (kendi aralarından seçimle)

1 Yardımcı Doçent (kendi aralarından seçimle)

g)Biyokimya ve Mikrobiyoloji gibi Laboratuar Branşlarından

1 Profesör (kendi aralarından seçimle)

1 Doçent (kendi aralarından seçimle)

1 Yardımcı Doçent (kendi aralarından seçimle)

h) Dahili ve Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümünden

2 Araştırma Görevlisi Doktor (kendi aralarından seçimle)

ı) Üniversite Genel Sekreteri

j) Hastane Başmüdürü

k) Döner Sermaye İşletme Müdürü

l) Hemşirelik Hizmetleri Müdürü

m) Hastane Çalışanlarından Rektörün seçeceği 1 temsilciden oluşur.

Seçimle gelen üyelerin görev süreleri 3 yıldır. Üyelerden birinin görevden ayrılması halinde seçilen üye önceki üyenin süresini tamamlar.

Kurul, yılda en az 4 kere toplanır, her kesimden gelen önerileri değerlendirerek, bunlar arasında amaç maddesinde belirtilen ilkelere uygun olanlar ile hastane hizmetleri açısından yararlı bulunan kararları alır. Bunun dışında Rektör lüzum gördükçe gündemli olarak Genel Kurulu her zaman toplantıya çağırabilir.

Hastane Yönetim Kurulu

Madde 7 — Hastane hizmetlerinin yürütülebilmesi ile ilgili yetkili kuruldur. Kurul aşağıdaki üyelerden oluşur:

a) Rektör

b) Tıp Fakültesi Dekanı

c) Başhekim

d) Dahili Tıp Bilimleri Bölümüne bağlı Anabilim Dalı Başkanları arasından seçilecek bir öğretim üyesi

e) Cerrahi Tıp Bilimleri bölümüne bağlı Anabilim Dalı Başkanları arasından seçilecek bir öğretim üyesi

f) Hastane Başmüdürü

g) Döner Sermaye İşletme Müdürü

h) Hemşirelik Hizmetleri Müdürü

Kurul, ayda en az bir kere, gerekli hallerde Rektörün talebi ile daha sık toplanır. Yönetim Kurulu toplantısına Rektörün katılamaması hallerinde, kurula Rektör Vekili olan Rektör Yardımcısı başkanlık yapar.

Kurulun Raportörlüğünü Hastane Başmüdürü yapar. Başhekim yardımcıları oy hakkı olmaksızın, kurul toplantılarına katılırlar.

Hastane Yönetim Kurulunun Yetki ve Görevleri

Madde 8 — Hastane Yönetim Kurulu, Hastane ile ilgili, kanun, yönetmelik ve Genel Kurulun tavsiyeleri ışığında, Hastanenin yönetimi ve işletilmesi için gerekli bütün kararları alır. Hastane yönetiminde Başhekime yardım eder.

a) Hastanenin faaliyette bulunan klinik ver laboratuar birimlerinin, idari ünitelerinin, ortak kullanım sahalarının ve yeni kurulan ünitelerin rasyonel çalışması için yerleşim planlarını ve koordinasyonunu yapar.

b) Hastanenin kadro ve bütçe tasarısı hakkında görüş hazırlar.

c) Yönetim Kurulu, hastane Başhekimi (veya yetki verdiği takdirde Başmüdürünce) hazırlanan çalışma raporlarını, istatistiki verileri görüşerek denetler.

d) Yıllık Faaliyet Raporunun hazırlanmasında Başhekime yardım eder.

Hastane Başmüdürü ve Görevleri

Madde 9 — Hastane Başmüdürü, temel eğitimi idare ve işletmecilik olan Fakülte veya Yüksekokul veya Sağlık İdaresi Yüksekokul mezunu ya da sağlık yönetimi konusunda lisansüstü eğitim yapmış ve alanlarında en az 10 yıl deneyimli adaylar arasından, 2547 sayılı Kanunun 52 nci maddesi hükümlerine göre Hastane Yönetim Kurulunun görüşü alınarak Rektör tarafından atanır.

a) Hastanenin idari mali ve teknik konularında, planlama, örgütlenme, koordinasyon ve denetim gibi temel yönetim işlevlerini Başhekime karşı sorumlu olarak yürütür.

b) İlgili yasa, tüzük ve yönetmeliklere uygun olarak, hastanenin gereksinmelerinin tespit ve temin edilmesini, depolanmasını ve birimlere dağıtılmasını sağlar. Hastanenin, iaşe hizmetlerini yürütür ve güvenliğini sağlayıcı önlemler alır.

c) Başmüdürlüğe bağlı; idari ve mali işler, personel, destek hizmetler, iç düzen ve çevre hizmetleri, tıbbi dokümantasyon ve arşiv hizmetlerinden sorumlu hastane müdürlerinin çalışmasını sağlar. Hastane Yönetim Kurulu ve Başhekim tarafından kendisine verilen diğer görevleri yapar.

Hastane Müdürleri ve Görevleri

Madde 10 — Sağlık İdaresi Yüksekokulu veya temel eğitim idare ve işletmecilik olan Fakülte veya Yüksekokul mezunu, ayrıca hastane yönetim hizmetlerinde en az beş yıl başarı ile hizmet vermiş olmalıdırlar. 9 uncu maddede belirtilen görevlere uygun olarak en çok 5 müdür atanabilir.

a) Hastanenin, idari, mali ve teknik işlevini, kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge, çalışma programları, bütçe esasları ve işletmecilik ilkelerine uygun biçimde yürütür.

b) Her türlü makine, teçhizat, eşya ve bina onarımı gibi işlerin zamanında yapılmasını sağlarlar.

c) Hastanenin periyodik, istatistik poliklinik ve laboratuar çalışma cetvellerini vaktinde, doğru ve eksiksiz olarak düzenleterek merciine gönderilmesini sağlar. Keza sıhhi, idari, mali ve her çeşit evrak ve cetvellerin, kurumca zamanında düzenlenip, ait olduğu makama iletilmesini sağlar. Bulaşıcı hastalık teşhislerini ve bunlardan ölenleri ilgili sağlık amirine ve en seri şekilde Başhekimliğe bildirirler.

d) Tıbbi Dokümantasyon ve arşiv işlerini düzenler ve yürütürler.

Hemşirelik Hizmetleri Müdürü ve Görevleri

Madde 11 — Hemşirelik Hizmetleri Müdürü, Hemşirelik yüksekokulu mezunu ya da hemşirelik yönetimi konusunda lisansüstü eğitim yapmış ve en az 10 yıllık mesleki deneyimli olmalıdır. Başhekime bağlı olarak, hastanede her türlü hemşirelik ve ebelik hizmetlerinin en iyi şekilde yürütülmesini sağlayacak önlemleri alır.

a) Yardımcıları ve servis başhemşireleri aracılığıyla kliniklerdeki hemşirelik hizmetlerini denetler ve hizmetlerin aksamadan yürütülmesini sağlar.

b) Hemşirelerin ve yardımcı sağlık personelinin dağıtım ve izinlerini, ilgili Anabilim dalı Başkanlıklarının görüşünü alarak düzenler.

c) Hemşire ve yardımcı sağlık personelinin nöbet ve izin günlerini düzenler.

d) Hemşirelik Hizmetleri Müdürü, hemşirelik hizmetlerine yönelik eğitim ve yönetim çalışmalarını hastane Başmüdürlüğü ile koordinasyon halinde yürütür ve başhekime karşı sorumludur.

Eczacılık Hizmetleri Müdürlüğü

Madde 12 — Eczacılık Fakültesi mezunu olan Eczacılık Hizmetleri Müdürü ilaç ve tıbbi sarf malzemelerinin tespit ve Başmüdürlüğe bildirilmesini, sağlanan malzemelerin depolanmasını, dağıtılmasını ve bu işlerle ilgili kağıt ve envanter işlerinin yürütülmesi görevlerini gerçekleştirir ve Başhekime karşı sorumludur.

Enfeksiyon Komitesi

Madde 13 — Enfeksiyon Hastalıkları Anabilim Dalına mensup bir öğretim üyesi başkanlığında, başhekimin görevlendireceği bir başhekim yardımcısı, Hastane Başmüdürü, Halk Sağlığı Uzmanı, Dahili ve Cerrahi Bilimlerden birer öğretim üyesi, Biyokimya, Yoğun Bakım Sorumluları, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Uzmanı, Mikrobiyoloji, Hematoloji, patoloji laboratuarlarından birer temsilci, Eczacılık Müdürü ve Enfeksiyon Kontrol Hemşiresinden oluşur.

Enfeksiyon Komitesinin İşlevleri şunlardır:

a) Hastanede oluşan tüm enfeksiyonların epidemiyolojik araştırmalarını yapmak ve görev gerekli önlemlere ilişkin kararları almak.

b) Hastanede varolan tüm bulaşıcı hastalıkların saptanması, bildirilmesi, tanısı, tedavisi ve korunma yollarına ilişkin görüşleri bildirmek.

c) Ayda bir toplanarak güncel sorunları tartışmak ve önerilerde bulunmak.

Kalite Kontrol Komitesi

Madde 14 — Hastanede verilen başta tedavi edici sağlık hizmetleri olmak üzere hizmeti kullananları direkt etkileyen hizmetlerin istenilen ve önceden tanımlanan standartlarda olup, olmadığını denetlemekle görevlidir. Komite, Başhekimin uygun göreceği bir Başhekim Yardımcısı, Başmüdür, Dahili ve Cerrahi Tıp Bölümlerinden birer uzman hekim ile Hemşirelik Müdüründen oluşur. Komite 2 ayda bir toplanır. Komite Başkanı Başhekim Yardımcısıdır.

Sağlık Kayıtları Komitesi

Madde 15 — Hastanenin rasyonel yönetimi için gerekli olan sağlık kayıtlarının saptanan sağlık kayıt politikası doğrultusunda düzenlenmesi için kararlar almak ve Hastane Yönetim Kuruluna önerilerde bulunmakla görevlidir. Komite, Başhekimin uygun göreceği bir Başhekim yardımcısı, ilgili müdür ile Dahili ve Cerrahi Tıp Bölümlerinden birer Uzmandan oluşur. 2 ayda bir toplanır. Komite Başkanı Başhekim Yardımcısıdır.

Ameliyathane Yönetimi

Madde 16 — Ameliyathanelerin kontrol ve idaresi Ameliyathane Kurulu tarafından yürütülür. Ameliyathane Kurulu, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölüm Başkanı, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı Başkanı ve cerrah bir öğretim üyesinden oluşur. Bu kurul ameliyathanelerin verimli çalışabilmesi için gerekli önlemleri alır.

Diğer Hükümler

Madde 17 — 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu ile buna ilişkin Yönetmeliklere aykırı olmayan ve bu Yönetmelikte belirtilmeyen hususlarda 13/1/1983 tarih ve 17927 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin ilgili maddeleri uygulanır.

Yürürlük

Madde 18 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 19 — Bu Yönetmelik hükümlerini Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Rektörü yürütür.

—— • ——

Yeditepe Üniversitesinden :

Yeditepe Üniversitesi Arşiv Hizmetleri Yönetmeliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, Yeditepe Üniversitesi’nin eğitim-öğretim, araştırma ve idari birimleri elinde bulunan arşiv malzemesi ile ileride arşiv malzemesi haline gelecek arşivlik malzemenin tespit edilmesini, herhangi bir sebepten dolayı, bunların kayba uğramamasını, gerekli şartlar altında korunmalarının teminini ve milli menfaatlere uygun olarak devletin, gerçek ve tüzel kişilerin ve bilimin hizmetinde değerlendirilmelerini, muhafazasına lüzum görülmeyen malzemenin ayıklama ve imhasına dair usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik Yeditepe Üniversitesi’nin bütün birimlerini kapsar.

Tanımlar

Madde 3 — Bu Yönetmelikte geçen;

a) Arşiv Malzemesi : Türk Devlet ve Millet hayatını ilgilendiren ve en son işlem tarihi üzerinden otuz yıl geçmiş veya üzerinden on beş yıl geçtikten sonra kesin sonuca bağlanmış olup, Yeditepe Üniversitesi’nin işlemleri sonucunda teşekkül eden ve Üniversite tarafından muhafazası gereken, Türk Milletinin geleceğine tarihi, siyasi, sosyal, kültürel, hukuki ve teknik değer olarak intikal etmesi gereken belgeler ve devlet hakları ile milletler arası hakları belgelemeye, korumaya, bunlarla ilgili işlem ve münasebetler bakımından tarihi, hukuki, idari, askeri, iktisadi, dini, ilmi, edebi, estetik, kültürel, biyografik ve teknik herhangi bir konuyu aydınlatmaya, düzenlemeye, tespite yarayan, ayrıca ait olduğu devrin ahlak, örf ve adetlerini veya çeşitli sosyal özelliklerini belirten her türlü yazılı evrak, defter, resim, plan, harita, proje, mühür, damga, fotoğraf, film, ses ve görüntü kaseti, bilgisayar disketleri, cd’ler ile bunların kullanılabilirliğini sağlayan dökümantasyonu, baskı ve benzeri belgeleri ve malzemeyi;

b) Arşivlik Malzeme : Yukarıdaki bentte sayılan her türlü belge ve malzemeden zaman bakımından henüz arşiv malzemesi vasfını kazanmayanlarla, son işlem tarihi üzerinden yüz bir yıl geçmemiş memuriyet sicil dosyaları, Üniversitenin gerçek ve tüzel kişilerle yada yabancı devlet ve uluslar arası kuruluşlarla akdettiği ikili veya çok taraflı uluslar arası anlaşma gibi belgeleri;

c) Birim Arşivi : Yeditepe Üniversitesi birimlerinin görev ve faaliyetleri sonucu kendiliğinden teşekkül eden ve bu birimlerin bünyesinde güncelliğini kaybetmemiş olarak aktif bir biçimde ve günlük iş akımı içerisinde kullanılan arşivlik malzemenin belirli bir süre saklandığı;

Rektörlük’de; Daire Başkanlıkları ile Rektöre doğrudan bağlı birimler düzeyinde,

Eğitim-Öğretim ve araştırma birimlerinde; Dekanlıklar, Enstitü Müdürlükleri, Yüksek Okul Müdürlükleri ve Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlükleri düzeyinde, ayrı ayrı teşkil olunan arşiv birimlerini,

d) Üniversite Arşivi : Üniversitenin Rektörlük teşkilatı içinde yer alan ve arşiv malzemesi ile arşivlik malzemenin, birim arşivlerine nazaran daha uzun süreli saklandığı merkezi arşivi;

e) Ayıklama : Arşiv malzemesi ile ait olduğu dönemde bir değere sahip olduğu halde hukuki kıymetini ve bir delil olma niteliğini kaybetmiş, ileride kullanılmasına ve saklanmasına gerek görülmeyen her türlü malzemenin ayrılması işlemini,

f) İmha : İleride kullanılmasına ve korunmasına gerek görülmeyen arşiv malzemesi ve arşivlik malzeme dışında kalan, hukuki kıymetini ve bir delil olma niteliğini kaybetmiş malzemenin ayrılarak bu Yönetmelikte belirtilecek usul ve esaslara göre yok edilmesi işlemini,

g) Üniversite : Yeditepe Üniversitesini;

h) Rektörlük : Yeditepe Üniversitesi Rektörlüğünü,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Arşiv Malzemesi ile Arşivlik Malzemenin Korunması, Birim ve Üniversite Arşivinde Saklanması, Gizliliği ve Yararlanma

Koruma Yükümlülüğü

Madde 4 — Rektörlük gerek birim arşivlerinde, gerekse Üniversite Arşivinde bulunan arşiv malzemesi ile arşivlik malzemenin korunması ile ilgili olarak;

a) Yangın, hırsızlık, rutubet, su baskını, toza ve her türlü hayvan ve haşeratın tahriplerine karşı gerekli tedbirlerin alınmasından,

b) Yangına karşı, yangın söndürme cihazlarının yangın talimatı çerçevesinde daimi çalışır durumda bulundurulmasından,

c) Arşivin her bölümünde uygun yerlerde hidrometre bulundurmak suretiyle rutubetin % 50-60 arasında tutulmasından,

d) Fazla rutubeti önlemek için, rutubet emici cihaz veya kimyevi maddelerin kullanılmasından,

e) Yılda en az bir defa mikroorganizmalara karşı koruyucu tedbir olarak arşiv depolarının dezenfekte edilmesinden,

f) Işık ve havalandırma tertibatının elverişli bir şekilde düzenlenmesinden,

g) Sıcaklığın mümkün olduğu kadar sabit (kağıt malzeme için 12-15 derece arasında) tutulmasından,

sorumludur.

Üniversite ve Birim Arşivleri

Madde 5 — Üniversite, belirli bir süre saklayacağı arşivlik malzeme için "Birim Arşivleri"ni, daha uzun süre saklayacağı arşiv malzemesi veya arşivlik malzeme için "Üniversite Arşivi"ni kurar.

Arşivlik malzeme, birim arşivlerinde 1-5 yıl süreyle, arşiv malzemesi ise , Üniversite arşivinde 10-14 yıl süre ile saklanır.

Arşiv Malzemesinin Gizliliği

Madde 6 — Birimlerin elinde bulunan ve ait olduğu dönemde gizli kabul edilmiş ve halen bu özelliklerini koruyan arşiv malzemesi, Üniversite arşivine geçtikten sonra da gizli kalır. Bu çeşit arşiv malzemesinin gizlilikleri ilgili birimin görüşü alındıktan sonra Rektörlükçe kaldırılabilir.

Arşivlerden Yararlanma

Madde 7 — Arşiv malzemesinin aslı hiçbir sebep ve suretle, arşivlerden veya bulundukları yerlerden dışarıya verilemez. Ancak, Devlete, gerçek ve tüzel kişilere ait bir hizmetin görülmesi, bir hakkın korunması ve ispatı gerektiğinde birim amirinin izni ile usulüne göre örnekler verilebilir. Yahut mahkemelerce tayin edilecek bilir kişiler veya ilgili dairelerince görevlendirilecek yetkililerce yerinde incelenebilir.

Yararlanma Usul ve Esasları

Madde 8 — Üniversite elindeki araştırmaya açık arşiv malzemesinden yerli ve yabancı hakiki ve hükmi şahısların yararlanması, yükümlülükleri, arşiv malzemesinin örneklerinin verilmesi hususunda Bakanlar Kurulunca tespit edilen 1/3/2002 tarihli ve 24682 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2002/3681 sayılı karar uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Birim Arşivi İşlemleri

Birim Arşivine Verilecek Malzemenin Ayırımı ve Hazırlanması

Madde 9 — Her yılın ocak ayı içerisinde, önceki yıla ait arşivlik malzeme, birimlerince gözden geçirilir. İşlemi tamamlananlar, işlemi devam edenler ve işlemi tamamlanmış olmasına karşılık elde bulundurulması gerekli olanlar şeklinde bir ayırıma tabi tutulur.

Ayırım işlemlerini müteakip, arşive devredilecek malzeme ilgili birimlerde işin ve malzemenin özelliklerine göre;

a) Birimi,

b) İşlem yılı (teşekkül ettiği yıl),

c) Konu ve işlem itibariyle aidiyeti,

d) Aidiyet içerisindeki tarih (Aidiyet içerisindeki kronolojik sıralama, küçük tarihten

büyük tarihe göre yapılır. Ekler için de, aynı usül uygulanır.) ve sıra numarası,

esas alınmak suretiyle hazırlanır.

Ancak, istisnai bir kaide olarak, sicil dosyaları, sicil numarası, emekli sicil numarası veya isim esas alınmak suretiyle hazırlanır ve arşivde de, buna göre bir yerleştirme yapılır.

Ayrıca, üniversitenin verilen hizmet itibariyle, özellik arzeden arşiv malzemesi veya arşivlik malzeme, dosya planı da dikkate alınarak, hizmetin şekline ve malzemenin türüne göre geliştirilecek geçerli bir sistem içerisinde –alfabetik, numerik, kronolojik, tematik, coğrafi ve benzeri- hazırlanır ve arşiv yerleştirmesi yapılır.

İçerisinde tamamen veya kısmen gizlilik derecesi taşıyan evrakın bulunduğu dosya gömleğinin, sağ üst köşesine kırmızı ıstampa mürekkebi ile "Gizli" damgası vurulur. Gizlilik dereceli malzeme, arşivde tasnif ve yerleştirme sırasında normal malzeme gibi işleme tabi tutulur.

Gizliliği kaldırılan malzemeye, "Gizliliği Kaldırıldı" damgası vurularak, gizlilik damgası iptal edilir.

Uygunluk Kontrolü

Madde 10 — Ayırım sonucu, işlemi tamamlanmış ve birim arşivine devredilecek malzeme, uygunluk kontrolünden geçirilir. Bu kontrolde;

a) Arşive devredilecek malzemenin işlem yılı itibariyle, aidiyetine göre kaydına mahsus "Kayıt Defteri" veya "Föyleri" gözden geçirilerek, sıra numaralarında atlama, tekerrür veya eksiklik olup olmadığına,

b) Bir aidiyet içerisinde, aynı mahiyette birden fazla malzeme birimi varsa, kayıt defteri veya föylerdeki kayıtların düzeltilmek suretiyle birleştirilip birleştirilmediğine,

c) Dosya içerisinde bulunan evrakın, gerektiği biçimde dosyalanıp dosyalanmadığına,

d) Klasörler veya dosyalar üzerine, devirden önce klasör ve dosyalara verilmiş numaraların, birim adının, ait olduğu işlem yılının yazılıp yazılmadığına,

e) Ciltli olarak saklanması düşünülmüş olanların, ciltlenip ciltlenmediğine,

f) Zarflanması gerekenlerin, zarflanıp zarflanmadığına,

g) Defterlerle, ciltlenmiş veya zarflanmış olanların üzerine, devirden önce verilmiş numaraların, birim adının, ait olduğu işlem yılının yazılıp yazılmadığına,

h) İşlem yılı esasına göre düzenlenen kayıt defterlerinin veya bu maksatla kullanılan föy ciltlerinin kapaklarının etiketlenip etiketlenmediğine,

ı) Sayfalarının ve eklerinin yırtık, kopuk veya eksik olup olmadığına,

bakılır, eksikler varsa tamamlanır.

Uygunluk kontrolü, ilgili birim personeli ile birim arşivi yetkili personelince müştereken yapılır.

Malzemenin Birim Arşivine Devri

Madde 11 — İlgili birimlerce, her türlü işlemi tamamlanmış ve uygunluk kontrolü yapılarak eksiklikleri giderilmiş arşivlik malzeme, müteakip takvim yılının ilk üç ayı içerisinde arşive devredilir. Malzemenin belirtilen süre içinde devrinde, belirli bir sıra uygulanır. Bu sıranın tespitinde, birim arşivince ilgili üniteler arasında mutabakat sağlanır.

Teslim işlemleri birim arşiv personeli tarafından yerine getirilir. Arşivlik malzeme, birim arşivine, uygunluk kontrolü yapılmış olan kayıt defterleri veya föyleri ile yapılır.

Birim Arşivine Devredilmesi Gerekmeyen Malzeme

Madde 12 — Resmî Gazete, kitap, broşür ve benzerleri, ilgili birimlerde muhafaza edilir.

Malzemenin Birim Arşivinde Tasnifi, Yerleştirilmesi ve Saklanması

Madde 13 — Arşiv malzemesi ve arşivlik malzeme birim arşivlerinde işlem gördüğü tarihlerdeki asli düzenleri bozulmadan saklanır. Bekleme süresini müteakip Üniversite arşivine aynı düzende teslim edilir.

Arşivlik malzemenin birim arşivlerinde bekletilme ve saklanma süreleri 1-5 yıldır.

Birim Arşivinden Yararlanma

Madde 14 — Birimlerce, gerektiğinde, görülmek veya incelenmek üzere, ancak dışarıya çıkarılmamak kaydıyla, birim arşivinden birim amirinin izni ile dosya alınabilir. Birim arşivinden alınan dosya inceleme sonunda geri verilir.

Birim Arşivinde Ayıklama ve İmha

Madde 15 — Birim arşivlerinde ayıklama ve imha işlemi yapılmaz. Ayıklama ve imha

işlemleri Üniversite arşivinde yapılır.

Üniversite Arşivine Devredilecek Malzemenin Ayrılması

Madde 16 — Birim arşivinde saklanma süresini tamamlayan arşivlik malzeme,"Üniversite Arşivine Devredilecekler" şeklinde ayrılarak, uygunluk kontrolünden geçirilir. Eksikleri varsa 10 uncu maddede gösterilen biçimde tamamlanır.

Üniversite Arşivine Devretme

Madde 17 — Birim arşivinde saklanma süresini tamamlayan arşivlik malzeme, kayıt defterleri veya föyler ile birlikte üniversite arşivine devredilir.

Üniversite Arşivi İşlemleri

Üniversite Arşivinde Ayıklama ve İmha

Madde 18 — Üniversite arşivinde yapılacak ayıklama ve imha işlemleri, bu Yönetmeliğin 4 üncü ve 5 inci bölümlerindeki hükümlere göre yapılır.

20 nci maddede açıklandığı üzere, Üniversite arşivinde yapılacak kesin tasnif, dosya ve kutu gruplarının hazırlanması, Üniversite arşivindeki muhafazasına lüzum görülmeyen ve ayıklama işlemine tabi tutulacak evrak ve malzemenin ayrılmasından sonra yapılır.

Damgalama

Madde 19 — Ayıklama ve imha işlemini müteakip, Üniversite arşivine devredilen malzeme, siyah ıstampa mürekkebi ve lastik damga kullanılmak kaydıyla "Yeditepe Üniversitesi Üniversite Arşivi" damgası ile damgalanır. Damga, evrakların, ön yüz sol üst köşesine, defterlerin ise, iç kapağının ön yüz sol üst köşesine ve defterlerdeki belgelerin aynı şekilde sol üst köşesine basılır. Bunlar dışında kalan diğer tür arşiv malzemesine ise, yapıştırıcı etiket üzerine basılmış damga tatbik edilir.

Malzemenin Üniversite Arşivinde Tasnifi ve Yerleştirilmesi

Madde 20 — Arşivlik malzeme ve arşiv malzemesi, işlem gördüğü tarihte meydana gelen teşekkül ve münasebet biçimlerine uymak suretiyle düzenleme esasına dayanan organik metodla (Provenance Sistemi) tasnif edilir. Bu tasnif sisteminin esası, arşivlere devredilen fonları, bütünlüklerini bozmadan asli düzeni ile bırakmaktır.

Arşivlik malzemenin işlem gördüğü tarihlerdeki ait olduğu birimler, hiyerarşik bütünlük içerisinde tesbit edilir. Birimlerin kendilerine ait olan evrakı bir araya getirilir.

Tasnif işlemleri, şu sırayı takip eder :

a) Önce, her birime ait evrak, tek tek elden geçirilerek ayırma işlemi yapılır. Birimlerin evrakı, işlem gördükleri tarihlerdeki teşekkül ve münasebet biçimlerine uygun şekilde bir araya getirilir. Ayırma işlemi, üniversitenin genel idari yapı şeması tesbit edildikten sonra yapılır. Kesin tasnif, muhafazasına lüzum görülmeyen malzemenin ayıklama ve imhasından sonra yapılır.

b) Teşkilat şemasına göre, birim ve alt birime kadar teşkilat kodlarının ayrı ayrı tespit edilmesi işlemine geçilir.

Teşkilat kodlarının tespiti işlemi veya yeni kurulan daire ve alt birimler için kod ihdası Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü ile koordineli olarak yapılır.

c) Ayırımı yapılan evraktan, konu ve işlem itibariyle aidiyeti aynı olanlar, ekleriyle birlikte bir araya getirilir. Evraka ekli olan harita, plan, proje ve benzerleri, asıl evraktan ayrılmaz. Bu tür ekler, asıl evrak ve vesaik ile birlikte ele alınır.

Birden fazla yaprak ve sayfadan ibaret olan evrakın, dağılmasına mani olmak, yerlerinin kaybolmasını önlemek ve aidiyetlerini sağlamak, dolayısıyla kullanılmalarını kolaylaştırmak için yaprak ve sayfalar numaralandırılır. Her dosyada, evraklar 1’den başlamak üzere sıra numarası alır. Evrakın ekleri, kendi içerisinde sayıldıktan sonra, asıl evrakın ön yüzünün sol alt köşesine, adet olarak kurşun kalemle yazılır.

d) Daha sonra, birimleri tesbit edilmiş olan evrak, kendi içerisinde "gün, ay ve yıl" sırasına göre, kronolojik sıraya konur. Bu işlem yapılırken, aşağıdaki hususlar göz önüne alınır:

i) Kronolojik sıralama işlemi, küçük tarihten büyük tarihe doğru yapılır. Birden fazla eki bulunan evrakın, kronolojik sıralamasında da aynı usul uygulanır.

ii) Üzerinde yalnızca "ay" olup, günü belli olmayan evraklar, sıralamada, evrakın sayısı gibi ipucu olacak bir unsura sahip değilse, bunlar bulundukları ayın en sonuna, toplu olarak koyulur.

iii) Üzerinde gün ve ay olmayıp, sadece yıl yazılı olanlar, ait oldukları yılın en sonuna koyulur.

iv) Üzerinde yazılı bir tarih olmadığı halde, tahmini tarihlemesi yapılan evraklar da, ait oldukları yılın, ayı ve günü belli olmayan evrakları arasına koyulur. Tahmini tarihleme kaydı, köşeli parantez içinde gösterilir.

e) Ayırma neticesinde arşiv malzemesinin ait olduğu, alt birime kadar daha önceden belirlenmiş kodlarını ihtiva eden, lastikten yapılmış "Arşiv Yer Damgası" (Ek:1) evrakın ön yüz alt bölümüne siyah ıstampa mürekkebi kullanılmak suretiyle basılır. Arşiv yer damgasında, "Alt Birim Kodu"na kadar olan kısımlar değişmeyeceğinden, bunların belirlenmiş kodları, lastik damganın yapılması sırasında damgada yer alır. Aynı damganın "Kutu veya Klasör Numarası", "Dosya Numarası" ve "Evrak Sıra Numarası" bölümleri ise kurşun kalemle doldurulur.

"Kutu Numarası" bölümünde, evrak ve vesaikin dosyalar içerisinde konulacağı kutuya verilecek müteselsil numara yazılır.

"Dosya Numarası" bölümüne, bir kutuda yer alacak dosyalara verilecek müteselsil numara yazılır.

"Evrak Sıra Numarası" bölümüne ise, her bir dosyaya yerleştirilecek evraklara verilecek sıra numarası yazılır. Her bir dosya içerisinde yer alacak evraklar 1’den başlamak üzere sıra numarası alır. "Arşiv Yer Damgası", aidiyet ve bütünlüğü sağlaması bakımından, evrakın eklerine de basılır.

Kodlamada, "Kutu Numarası", "Dosya Numarası" ve "Evrak Sıra Numarası" bölümleri, kurşun kalemle doldurulur. Boyalı, sabit, tükenmez veya mürekkepli kalemle evrak üzerine yazı yazılmaz.

f) Her bir dosya gömleği içerisine, o dosyada yer alacak evrakın dökümünü verecek, bir "Dosya Muhteviyatı Döküm Formu" (Ek:2) koyulacaktır.

g) İstenen belgelere süratli bir şekilde ulaşmayı sağlamak için, belgelerin dosyalar içerisinde yerleştirileceği kutuların (veya klasörlerin) , sırtlarında bulunan etiketler üzerine yukarıda belirtilen kodlamanın, "Evrak Sıra Numarası" hanesine kadar olan bilgiler kaydedilir. Bu etiketlerde (Ek:3) "Dosya Numarası" hanesine, bir kutuda yer alacak dosyaların ilk ve son numaraları ile, ayrıca "İşlem Yılı" yazılır. Aynı şekilde, dosya gömleklerinin ön yüzlerine de, kodlamanın "Dosya Sıra Numarası" dahil, "İşlem Yılı" kaydedilir.

Ayrıca, hizmetlerin hususiyeti ve aidiyeti itibariyle kendi arasında müteselsil numara almış olan evrak için, kutu etiketleri ile dosya gömleklerinin ön yüzlerinde, "İşlem Yılı" hanesinin altına, dosya ve dolayısıyla kutu içerisinde yer almış olan bu tür evrakın almış olduğu müteselsil numaranın başlangıç ve bitiş numaraları, aramada bir kolaylık unsuru olması bakımından kaydedilir. Bunun için, "İşlem Yılı" hanesinin altında bu numaraların yer alacağı boş bir kısım bırakılır.

h) Kutu ve dosyalara verilecek sıra numaraları, dosyalama sistemleri devam ettiği sürece müteselsil olarak devam ettirilir. Dosya sıra numaraları ise yıl veya yıl gruplarına göre yeniden başlatılır.

ı) Bu tasnif sisteminde, ayırma ve tarihleme işlemi tamamlanan evrakın, envanteri hazırlanır. Bunun için her evrakın veya ekleriyle birlikte evrak bütünlüğünün, mahiyeti hakkında özeti çıkarılıp fişlenir.

i) Bütün bu işlemler, daha sonra kataloglara geçirilir.

j) Tasnifi tamamlanmış olan evrak, standart dosya gömlekleri içerisinde kutulara (EK-4) veya klasörlere koyulmuş olarak, gerekli şartları haiz arşiv depolarında ve madeni raflarda, tasnif planına uygun olarak, bir yerleştirme planı dahilinde yerleştirilir.

Bu yerleştirmede, raflarda, çift taraflı ranzalar da dahil soldan sağa, gözlerde ise yukarıdan aşağıya doğru teselsül eden bir sıra dahilinde hareket edilir.

Yerleştirme işlemi, arşiv deposuna girildiğinde, sol taraftaki ilk rafın sol üst köşesinden başlamak üzere yapılır. Bu işlem, her raf grubu için tekrarlanır.

Arşiv deposunun yerleşim şeması çıkarılır ve depo girişinin uygun bir yerine asılır.

Bu tasnif sistemi, yalnızca klasik tip arşiv belgesi denilen evrak için söz konusudur. Değişik tür ve çeşitteki malzemenin (film, fotoğraf, plak, ses ve görüntü kaseti, disket, cd v.b.) tasnifi, değişik sistem ve işlemlere göre yapılır.

Elektronik Ortamlarda Kaydedilen Arşiv Malzemesi

Madde 21 — Elektronik ortamlarda teşekkül eden bilgi ve belgelerden arşiv malzemesi özelliği taşıyanların kaybını önlemek ve devamlılığını sağlamak amacıyla bir kopyası cd, disket veya benzeri kayıt ortamlarına aktarılmak suretiyle saklanır.

Bu tür malzemelerin muhafaza, tasnif, devir vb. arşiv işlemlerinde diğer malzemeler için uygulanan hükümler aynen geçerlidir.

Malzemenin Üniversite Arşivinde Saklanma Süresi

Madde 22 — Arşiv malzemesinin Üniversite Arşivinde bekletilme ve saklanma süreleri, birim arşivlerindeki saklanma sürelerine göre 10-14 yıl arasındadır.

Malzemenin Envanterlerinin Çıkarılması, Kataloglarının Hazırlanması

Madde 23 — Üniversite arşivindeki arşivlik malzemenin veya arşiv malzemesinin kullanılmasını kolaylaştırmak ve üzerinde tasarrufta bulunabilmek için envanterleri çıkarılır, katalogları hazırlanır.

Üniversite Arşivinden Yararlanma

Madde 24 — Üniversite Arşivinden yararlanmada, bu Yönetmeliğin 7, 8 ve 14 üncü madde hükümleri saklıdır.

Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne Devredilecek Malzemenin Ayrılması ve Teslimi

Madde 25 — Üniversite arşivinde saklanma süresini tamamlayan arşiv malzemesi "Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne Devredilecekler" şeklinde ayrılır ve hazırlanacak "Arşiv Malzemesi Devir-Teslim ve Envanter Formu"(Ek:5) varsa kayıt defterleri ile birlikte en geç 1 yıl içinde Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü’ne devredilir.

Elektronik ortamlarda kayıtlı arşiv malzemesinin devir işlemlerinde Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü tarafından belirlenecek formatlara uyulur.

Arşiv Malzemesi Devir-Teslim ve Envanter Formunun Düzenlenmesi

Madde 26 — Aynı tür arşiv malzemesi, aynı form’a kaydedilir. Değişik türde arşiv malzemesi bulunması halinde, her biri için ayrı form düzenlenir.

Form üzerindeki, teslim edilen arşiv malzemesinin;

a) "Birimi" bölümüne, arşiv malzemesini devreden birimin adı,

b) "Türü" bölümüne, dosya, defter, form, plan, program, model, fotoğraf, resim, film, plak, görüntü kaseti, ses kaseti, damga vb. olduğu,

c) "İşlem yılı" bölümüne, arşiv malzemesinin teşekkül ettiği yıl,

d) "Teşkilat kodu" bölümüne, her dikdörtgen içine sırasıyla kurum, birim, alt birim ve hizmet kodları yanındaki "kutu" ve "dosya" bölümüne de, kutu ve dosya numarası,

e) "Envanter sıra numarası" bölümüne, ekleri dışında, evraka teslim dönemi ile ilgili olarak, envanter dökümünde verilen müteselsil sıra numarası,

f) "İşlem Tarihi" bölümüne, evrakın gün/ay/yıl olarak aldığı tarih,

g) "Sayı" bölümüne, evraka verilen sayı,

h) "Gizlilik Derecesi" bölümüne, evrakın gizli olup olmadığı (gizli evrak "G" kısaltılması ile gösterilir.),

ı) "Konusu" bölümüne, o evrakın konusunu ifade edecek kısa açıklama,

i) "Adedi" bölümüne, dosyalar için toplam yazı sayısı, defterler için toplam sayfa sayısı, diğer tür belgeler için toplam adet,

j) "Açıklama" bölümüne, yıpranma, eksiklik ve benzeri gibi, devredilecek arşiv malzemesi ile ilgili olarak yapılması gerekli açıklamalar,

k) "Evrak sıra numarası" bölümüne, evrakın dosya içindeki sıra numarası,

yazılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Muhafazasına Lüzum Kalmayan ve İmha Edilecek Malzeme Ayıklama ve İmha Komisyonları

İmha İşlemine Tabi Tutulmayacak Malzeme

Madde 27 — Cari işlemlerde fiilen rolü bulunan, saklanmaları belli sürelerde kanun ve diğer mevzuatla tayin olunanlar (özel mevzuat hükümlerine göre lüzumlu görülenler) ile herhangi bir davaya konu olan malzeme, 28 inci maddede sayılan malzeme içerisinde yer almış dahi olsalar, malzemede belirtilen süre ve mevzuatın tayin ettiği zaman sınırı içerisinde ve/veya davanın sonuçlanmasına kadar ayıklama ve imha işlemine tabi tutulamazlar.

İmha Edilecek Malzeme

Madde 28 — İmha edilecek malzeme aşağıda gösterilmiştir.

1) Şekli ne olursa olsun, her çeşit tekid yazıları,

2) Elle, daktilo ile veya bir başka teknikle yazılmış her çeşit müsveddeler,

3) Resmi veya özel her çeşit zarflar (Tarihi değeri olanlar hariç),

4) Adli ve idari yargı organları ile PTT ve diğer resmi kuruluşlardan gelen ve genellikle bir ihbar mahiyetinde bulunan alındı, tebliğ ve benzeri her çeşit kağıtlar, PTT’ye zimmet karşılığında verilen evrakın kayıt edildiği zimmet defterleri ve havale fişleri,

5) Bilgi toplamak amacıyla yapılan ve kesin sonucu alınan yazışmalardan geriye kalanlar (anket soru kağıtları, istatistik formları, çeşitli cetvel ve listeler, bunlara ait yazışmalar ve benzeri gibi hazırlık dokümanları),

6) Aynı konuda bir defa yazılan yazıların her çeşit kopyaları ve çoğaltılmış örnekleri,

7) Esasa taalluk etmeyip, sadece daha önce belirlenmiş bir sonucun alınmasına yarayan her türlü ara yazışmalar,

8) Bir örneği takip veya saklanılmak üzere, ilgili ünite, daire, kurum ve kuruluşlara verilmiş her çeşit rapor ve benzerlerinin fazla kopyaları,

9) Ünite, daire, kurum ve kuruluşlar arasında yapılan yazışmalardan, ilgili ünite, daire, kurum ve kuruluşta bulunan asılları dışındakilerin tamamı,

10) Bir ünite, daire, kurum ve kuruluş tarafından yazılan ve diğer ünite, daire, kurum, ve kuruluşlara sadece bilgi maksadı ile gönderilen tamim, genelge ve benzerlerinin fazla kopyaları, asıl ilgili ünite, daire ve kuruluşlarda bulunan raporlar ile ilgili mütalaaların, diğer ünite ve kuruluşlarda bulunan kopya ve benzerleri,

11) Dış kuruluşlardan bilgi için gelen rapor, bülten, sirküler, broşür, kitap ve benzeri basılı evrak ve malzeme ile her türlü süreli yayından ve basılı olmayan malzemeden, kütüphane ve dokümantasyon ünitelerine mal edilenler dışında kalanlar, kullanılmasına ve muhafazasına lüzum görülmeyen kitap, broşür, sirküler, form ve benzerleri ile mevzuat veya form değişikliği sebebiyle kullanılmayan basılı evrak ve defterlerden elde tutulacak örnekler dışındakilerin tamamı,

12) Demirbaş, mefruşat ve benzeri talepler ile ilgili olarak yapılan yazışmalardan sonucu alınan ve işlemi tamamlanmış yazışmaların fazla kopyaları,

13) İşlemi tamamlanmış bütçe teklif yazılarının fazla kopyaları,

14) Çalışma raporlarının fazla kopyaları,

15) Yanlış havale ve sevk sebebiyle, ilgili evrak için yapılan her türlü yazışmalar,

16) Kanun, tüzük ve yönetmelik icabı, belli bir süre sonra imhası gereken şifre, gizli emir, yazı ve benzerleri, ilgili mevzuat hükümlerine göre belli saklanma sürelerini doldurmuş bulunan yazışmalar,

17) İsimsiz, imzasız ve adresi bulunmayan dilekçe, ihbar ve şikayetler,

18) Bilgi için gönderilmiş yazılar, müteferrik işler meyanında, kesin bir sonuç doğurmayan her türlü yazışmalar,

19) Personel defter devam ve çizelgeleri, izin onayları, izin dönüşü bilgi verme yazıları, hasta sevk formları,

20) İmtihan duyuruları, başvurular, imtihan tutanakları, imtihan yazılı kağıtları, imtihan sonuç yazıları ve duyuru cetvelleri,

21) Görev talepleri ve cevap yazıları, işleme konmamış başvurular ve yazılar,

22) Daireler arası müteferrik yazışmalar, vatandaşlarla olan müteferrik yazışmalar,

23) Vatandaşlardan gelen istek, teklif, teşekkür yazıları ve cevapları,

24) Davetiyeler, bayram tebrikleri ve benzerleri,

25) İstifade edilmesi, onarılması ve yeniden yerine konması mümkün olmayan evrak ve benzerleri,

26) Her türlü cari işlemlerde güncelliğini kaybetmiş olup, değersiz oldukları takdir edilenler ile,

27) Yukarıda, genel tarifler içerisinde sayılanlar dışında kalıp da, bürokratik gelişmeler sonucunda, zamanla kendiliğinden teşekkül eden evrak ve vesaik ile benzerlerinden delil olma vasfı taşımayan, hukuki ve ilmi kıymeti bulunmayan, muhafazasına lüzum görülmeyenlerin,

imhasına Üniversite bünyesinde kurulacak "Ayıklama ve İmha Komisyonları" nca karar verilir.

Üniversite Arşivinde Yapılacak Ayıklama ve İmha

Madde 29 — Üniversitenin elinde bulunan, kullanılmasına ve muhafazasına lüzum görülmeyen her türlü malzemenin ayıklama ve imhası, Üniversite Arşivinde yapılır. Bu hizmet yerine getirilirken, eski yıllara ait malzemenin ayıklanmasına öncelik verilir.

Ayıklama ve imha komisyonları, çeşitli sebeplerle, zamanında Üüniversite Arşivine intikal ettirilmemiş olup, muhafazasına lüzum kalmamış malzemeyi ilgili birim arşivinde ayıklama ve imha işlemine tabi tutup, arşivlik malzemeyi Üniversite Arşivine intikal ettirirler.

Ayıklama ve İmha Komisyonlarının Teşkili

Madde 30 — Üniversite arşivinde yapılacak ayıklama ve imha işlemleri için, arşiv hizmet ve faaliyetlerinin düzenlenmesi ve yürütülmesinden sorumlu birim amirinin veya Üniversite Arşiv sorumlusunun başkanlığında, Üniversite Arşivinden görevlendirilecek iki memur ile malzemeleri ayıklanacak ve imha edilecek ilgili birimin amiri tarafından görevlendirilecek kamu idaresi, evrak yönetimi ve aynı zamanda bağlı olduğu birimin verdiği hizmetlerde bilgi ve tecrübe sahibi iki temsilciden oluşacak 5 kişilik bir "Üniversite Arşivi Ayıklama ve İmha Komisyonu" Rektör onayı ile kurulur. Kütüphane Müdürü veya belirleyeceği kişi veya kişiler de bu komisyona asli üye olarak katılır.

Ayıklama ve İmha Komisyonlarının Yetki ve Sorumlulukları

Madde 31 — Kullanılmasına ve muhafazasına lüzum görülmeyen her türlü malzemenin imhası, ayıklama ve imha komisyonlarının nihai kararı ile yapılır. Ancak, bu Yönetmeliğin 35 inci madde hükümleri saklıdır.

Ayıklama ve İmha Komisyonlarının Çalışma Esasları

Madde 32 — Ayıklama ve imha komisyonları, her yılın Mart ayı başında çalışmaya başlar.

Komisyonlar kullanılmasına ve muhafazasına lüzum görülmeyen malzemelerle, ayıklanması o yıla devredilmiş malzemeleri ayıklamaya tabi tutarlar.

Komisyonlar üye tam sayısı ile toplanır ve kararlarını oy çokluğu ile alır. Oyların eşit çıkması halinde, söz konusu malzemenin muhafazasına karar verilmiş sayılır.

İmhası reddedilen malzeme sonraki yıllarda ilgili komisyonlarca yeniden gözden geçirilebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

İmha İşlemleri

Ayıklama ve Tasnif

Madde 33 — Ayıklama ve imha komisyonlarınca ayıklanan ve imhasına karar verilen malzeme, özelliklerine göre, birimi, yılı, mahiyeti, aidiyeti, aidiyet içerisindeki tarih ve sıra numarası imha edileceği yıl, dosya planı esas olmak üzere ayrılır ve tasnif edilir.

İmha Listelerinin Düzenlenmesi

Madde 34 — İmha edilecek malzeme için bunların özelliğine göre teşekkül ettiği birim, yılı, mahiyeti, aidiyeti, aidiyet içerisindeki tarih ve sıra numarası ve dosya planı esas alınmak üzere iki nüsha olarak imha listesi hazırlanır. İmha listeleri, ayıklama ve imha komisyonunun başkan ve üyeleri tarafından imzalanır.

İmha Listelerinin Kesinlik Kazanması

Madde 35 — Üniversite Arşivinde hazırlanan imha listeleri, Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü’nün uygun görüşü alındıktan sonra, Rektör onayı ile kesinleşir.

İmha Şekilleri

Madde 36 — İmha edilecek malzeme, başkaları tarafından görülüp okunması mümkün olmayacak şekilde özel makinelerle kıyılarak, kağıt ham maddesi olarak kullanılmak üzere değerlendirilir.

İmha Edilecek Malzemenin Ayıklanması

Madde 37 — İmha edilecek malzeme iğne, raptiye, tel gibi madeni kısımlarından ve karbon kağıtlarından ayıklanır. Kullanma imkanı bulunan klasör ve dosyalar ayrılır.

İmha Tutanağı

Madde 38 — İmha işlemi düzenlenecek iki nüsha tutanakla tespit edilir. Bu tutanak, ayıklama ve imha komisyonlarının başkan ve üyeleri tarafından imzalanır.

İmha Listeleri ve Tutanaklarının Saklanması ve Denetleme

Madde 39 — İkişer nüsha olarak hazırlanan imha listeleri ve tutanakları, bunlarla ilgili yazışma ve onaylar, aidiyetleri göz önünde bulundurularak gruplandırılır. Bu nüshalardan birincisi birim, ikincisi Üniversite Arşivinde muhafaza edilir.

Listeler, denetime hazır vaziyette 10 yıl süreyle saklanır.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Faaliyet Raporu

Madde 40 — Rektörlük yıl içindeki arşiv faaliyetleri ile ilgili bilgileri "Arşiv Hizmetleri Faaliyet Raporu" (Ek:6) ile mütakip takvim yılının Ocak ayında Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü’ne gönderir.

Yönetmelikte Hüküm Bulunmayan Haller

Madde 41 — Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 16/5/1988 tarihli ve 19816 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.

Yasal Dayanak

Madde 42 — Bu Yönetmelik 16/5/1988 tarihli ve 19816 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren "Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik" in 45 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Yürürlük

Madde 43 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 44 — Bu Yönetmelik hükümlerini Yeditepe Üniversitesi Rektörü yürütür.

Sayfa Başı


Tebliğler

 

—— • ——

 

—— • ——

 

—— • ——

 

—— • ——

 

Sayfa Başı