Başbakanlık

Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğünce Yayımlanır

 Kuruluş : 7 Ekim 1920

26 Aralık 2001

ÇARŞAMBA

Sayı : 24622

Å ÖNCEKİ

SONRAKİ

Æ

YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

 

Milletlerarası Andlaşma

2001/3321 Türkiye-Moğolistan Karma Ekonomik ve Ticaret Komitesi Üçüncü Dönem Toplantısı Protokolü’nün Onaylanması Hakkında Karar

 

Bakanlar Kurulu Kararı

2001/3405 Tarımda Mevcut Destekleme Politikalarının Değiştirilerek Çiftçilere Doğrudan Gelir Desteği Sağlanması ve Kayıt Sisteminin Oluşturulması Amacıyla Ülke Çapında Uygulama Başlatılmasına İlişkin 12/12/2000 Tarihli ve 2000/2172 Sayılı Kararnamenin Eki Karar’da Değişiklik Yapılmasına Dair Karar

 

Yönetmelikler

— Adalet Bakanlığı Görevde Yükselme Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına  Dair Yönetmelik

— Gecekondu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine Dair Yönetmelik

— Motorlu Araçların İç Donanımı (Kumanda, İkaz ve Göstergelerin Tanımı) ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik (78/316/AT)

— İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Malzeme Araştırma Merkezi (İYTE-MAM) Yönetmeliği

 

Tebliğ

— Altın, Gümüş ve Platin Bonolarının Kurul Kaydına Alınmasına İlişkin Esaslar Tebliği (Seri: III, No: 26)

 

Sirküler

— Orman Bakanlığı, 2001-2002 Av Dönemi Merkez Av Komisyonu Kararı (No: 67)

 

YARGI BÖLÜMÜ

 

Yargıtay Kararları

— Yargıtay 2. ve 20. Hukuk Dairelerine Ait 6 Adet Karar


 

 

İLAN BÖLÜMÜ

 

İlanları görmek için tıklayınız

 

 

YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

 

 

Milletlerarası Andlaşma

 

Sayfa Başı


 Bakanlar Kurulu Kararı

 

Sayfa Başı


 Yönetmelikler

Adalet Bakanlığından :

 

Adalet Bakanlığı Görevde Yükselme Yönetmeliğinde

Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

 

MADDE 1 — 11/2/2000 tarihli ve 23961 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Adalet Bakanlığı Görevde Yükselme Yönetmeliği’nin 6 ncı maddesinin (b) bendinin (9) numaralı alt bendi ile (c) bendinin (10) numaralı alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Ceza ve tevkifevleri personeli için müfettiş veya kontrolörlerce doldurulan hâl kağıtlarının en az 2/3’ü iyi olmak,"

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin değişik 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki gibi değiştirilmiş ve üçüncü fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki iki fıkra eklenmiştir.

"Eğitime alınacakların seçiminde öğrenim düzeyi, hizmet süresi, sicilleri, disiplin cezası alıp almadıkları, hizmet içi eğitim kurslarından aldıkları puanları ile Kamu Personeli Yabancı Dil Bilgisi Seviye Tespit Sınavından aldıkları derecelerine göre puanlama yapılır. Buna göre; lise ve dengi okul mezunlarına 1, adalet meslek lisesi mezunlarına 2, iki yıllık yüksek okul mezunlarına 3, adalet yüksek okulu veya yüksek okulların adalet bölümleri mezunlarına 4, dört yıllık yüksek öğrenim görenlere 5 puan verilir. Ayrıca yüksek lisans yapanlara 1, doktora yapanlara 2 puan eklenir. Fiilen çalışılan her üç hizmet yılı için 1 puan verilir. Gizli sicil not ortalamaları, 60-75 olanlara 1, 76-89 olanlara 2, 90-100 olanlara 3 puan verilir. Hizmet içi eğitim notu (birden fazla ise ortalaması) 70-79 olanlara 2, 80-89 olanlara 4, 90-100 olanlara 6 puan verilir. Kamu Personeli Yabancı Dil Bilgisi Seviye Tespit Sınavından (C) alanlara 1, (B) alanlara 2, (A) alanlara 3 puan eklenir. Yapılan puanlama sonunda eşitlik olması halinde doğum tarihi eski olana öncelik verilir."

"Haklarında adlî veya idarî bir kovuşturma veya soruşturma bulunanlar görevde yükselme eğitimine katılamazlar."

"Görevde yükselme eğitimine, öncelikle adalet komisyonlarının merkez ve mülhakatından yapılan başvurular arasından seçim yapılır. Adalet komisyonlarının merkez ve mülhakatından yapılan başvurulardan, aranan şartları taşıyan münhal kadronun iki katı kadar aday bulunamadığı takdirde eksiklik diğer adalet komisyonlarından başvuran ve şartları taşıyan adaylardan tamamlanır."

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin (b) bendinin ikinci paragrafı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"(a) bendinde yazılı sınav kurulunun sekretarya görevi, Eğitim Dairesi Başkanlığı tarafından yerine getirilir."

Yürürlük

MADDE 4 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 5 — Bu Yönetmelik hükümlerini Adalet Bakanı yürütür.

—— • ——

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından :

 

Gecekondu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin Bazı

Maddelerinin Değiştirilmesine Dair Yönetmelik

 

MADDE 1 — 17/10/1966 tarihli ve 12428 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gecekondu Kanunu Uygulama Yönetmeliği’nin 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 2 — 775 sayılı Gecekondu Kanununun uygulanması hususunda bu Yönetmelik esasları uygulanır. Bu Yönetmelikte bulunmayan hususlar 775 sayılı Gecekondu Kanunu esaslarına uygun olarakBakanlıkça alınacak Olurlar, belediyelerin yetkili organlarınca alınacak kararlar veya ilgili kuruluşlarla ortaklaşa hazırlanacak protokollarla belirlenir.”

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 5 — 775 sayılı Gecekondu Kanununa göre şahıslara yapılacak yardımlar şunlardır:

a)Arsa tahsisi,

b)Kredi tahsisi,

c)Ayni yardım,

d) Teknik yardım ve diğer kolaylıklar,

e)Konut yardımı.

Bu yardımlardan faydalanacak kimselerin;

a)Yoksul ve dar gelirli olmaları,

b) Kendisinin, eşinin veya ergin olmayan çocuğunun;

(1) Herhangi bir belediye sınırı içinde ev yapmaya müsait arsa veya herhangi bir yerde bir ev veya apartmanının ayrı bir dairesine karşılık olan payına sahip olmaması,

(2) Müracaat ve tahsis tarihinde başvuruda bulunulan konut yapı kooperatifi dışında herhangi bir yapı kooperatifine üye olmaması,

c) Daha önce 775 sayılı Gecekondu Kanunu ile sosyal güvenlik kurum ve kuruluşlarının herhangi birinin arsa, konut ve konut kredisinden yararlanmamış olması

şarttır.”

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin sonuna aşağıdaki fıkralar ilave edilmiştir.

“Gecekondu ıslah ve önleme bölgelerinde arsa tahsis edilen konut yapı kooperatifleri ve müşterek müracaatlardan 6 aylık süre içinde arsa bedelinin 1/10’unu Bankadaki belediye fon hesabına yatırdığına dair banka makbuzu ibraz edenlere belediyelerce arsa tahsis belgesi verilir.

Konut yapı kooperatifleri ve müşterek müracaatlardan arsa tahsisi yapılanlar bu belgeleri alır almaz derhal bankaya başvurarak bakiye arsa bedelini borçlanmak üzere Bankanın tanzim edeceği sözleşmeyi imzalar. Tapu daireleri, lehine arsa tahsis edilen şahıs ve Banka tarafından ibraz edilen sözleşme ve tahsis belgesine istinaden belge ve sözleşmede ada ve parsel numaraları belirtilmiş olan arsayı lehdar adına tescil ve aynı anda mezkur arsa üzerine sözleşmedeki meblağ ve şartlar dairesinde birinci derece ve sırada olmak üzere Banka lehine ipotek tescilini yaparak tapu senedini ilgili şahsa ve ipotek belgesini de Bankaya verir. Konut yapı kooperatifleri ve müşterek müracaat edenler inşa kredisi alamayacak ise, tapu senedinin tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde konutunu yapmaya başlamaları ve önceden tespit edilen plana göre tüm bloklar için zemin kat taban döşeme seviyesini en geç 2 yıl içinde bitirmeleri şarttır.Bu şartlara uymayanlardan tahsis edilen arsalar, hiçbir hüküm alınmasına lüzum kalmaksızın arsa bedeline mahsuben tahsil olunan meblağ kendisine iade olunarak geri alınır. Kendilerine arsa tahsis edilen ve bedelinin 1/10’unu tediye eden şahıslar bakiye borçlarını yıllık ve aylık eşit taksitler halinde olmak üzere 9 yılda tediye eder. İlk taksit sözleşmenin imzası tarihinden itibaren bir yıl sonra başlar.”

Yürürlük

MADDE 4 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 5 —Bu Yönetmelik hükümlerini Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.

—— • —— 

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından :

 

Motorlu Araçların İç Donanımı (Kumanda,İkaz ve Göstergelerin

Tanımı) ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliğinde Değişiklik

Yapılmasına Dair Yönetmelik

 

(78/316/AT)

MADDE 1 — 23/9/1999 tarihli ve 23825 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Motorlu Araçların İç Donanımı (Kumanda, İkaz ve Göstergelerin Tanımı) ile ilgili Tip Onayı Yönetmeliğinin (78/316/AT) 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 2 —Bu Yönetmelik, MARTOY kapsamında yer alan motorlu araçların iç donanımı (kumanda, ikaz ve göstergelerin tanımı) ile ilgili AT Araç Tip Onayı Belgesi verilmesine ilişkin hususları kapsar.”

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (b) ve (k) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“b) MARTOY:Avrupa Topluluğunun 70/156/AT Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliği’nin Resmî Gazete’de yayımlanan şekliyle son seviyesidir.”

“k) M1 Sınıfı Araç:Sürücü dışında en fazla sekiz kişilik oturma yeri olan, yolcu taşımaya yönelik motorlu aracıdır.”

MADDE 3 —Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 6 — Onay Kuruluşu, bu Yönetmelikte belirtilen şartları yerine getiren araçlara örneği Ek VI’da bulunan AT Araç Tip Onayı Belgesi ve ATAraç Tip Onayı Numarası verir.”

MADDE 4 —Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Yönetmeliğin Uygulaması

Madde 10 — MARTOY’a göre Ulusal Tip Onayı Belgesi alınacak M1 sınıfı yeni tip araç bu Yönetmeliğe uymak zorundadır. Aksi takdirde MARTOY’a göre Ulusal Tip Onayı Belgesi verilmez.”

Yürürlük

MADDE 5 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 6 —Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.

—— • —— 

İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsünden :

 

İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Malzeme Araştırma Merkezi

(İYTE-MAM)Yönetmeliği

 

Kuruluş

Madde 1 — İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Malzeme Araştırma Merkezi (İYTE-MAM), Rektörlüğe bağlı olarak 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 2880 sayılı Kanunla değişik 7/d-2 maddesi uyarınca kurulmuştur.

Amaç

Madde 2 — Merkezin amacı, malzeme bilimi ve mühendisliği alanında araştırmalar yapmak, disiplinlerarası çalışmaları teşvik ve organize etmektir. Bu çalışmaların yürütülmesinde kullanılacak merkezi laboratuar olanaklarını sağlamaktır.

Tanımlar

Madde 3 — Bu Yönetmelikte kullanılan terimlerden;

a) Enstitü : İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsünü,

b) Merkez : İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Malzeme Araştırma Merkezini (İYTE-MAM),

c) Rektör : İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Rektörünü,

d) Yönetim Kurulu : İYTE-MAMYönetimKurulunu,

e) Müdür : İYTE-MAMMüdürünü,

ifade eder.

Çalışma Alanı ve Faaliyetleri

Madde 4 — Merkez, belirtilen amacı doğrultusunda aşağıdaki işlevleri yerine getirir.

a) Bilimsel ve teknolojik araştırma yapmak.

b) Bölümler arası ortak araştırmaları desteklemek ve organize etmek.

c) Yapılacak araştırmalar için bölümler tarafından ortaklaşa kullanılan ve kullanılması planlanan laboratuar ekipmanlarının bu merkez altında bir araya getirilerek daha etkin kullanımını sağlamak.

d) Enstitüde yapılan yüksek lisans, doktora tez çalışmaları ve diğer araştırmalarda, araştırmacıların merkezin olanaklarından yararlanmasını sağlamak.

e) Endüstrinin ihtiyaç duyduğu ve gelişmesine olanak sağlayacak araştırma ve uygulama projelerini yürütmek.

f) Özel ve kamu kuruluşlarına danışmanlık ve eğitim hizmetleri vermek. Seminerler, çalıştaylar ve konferanslar düzenlemek.

g) Ulusal ve uluslararası kuruluşlarla işbirliğini sağlamak.

Organlar

Madde 5 — Merkezin organları şunlardır:

a) Müdür ve Müdür Yardımcısı,

b) Yönetim Kurulu,

c) Danışma Kurulu,

d) Araştırma ve Proje Grupları.

Müdür ve Müdür Yardımcısı

Madde 6 — Müdür, Merkez Yönetim Kuruluna seçilmiş ve başka bir birimde idari görevi bulunmayan öğretim üyeleri arasından üç yıllığına Enstitü Yönetim Kurulu görüşü de alınarak Rektör tarafından görevlendirilir. Süresi biten Müdür tekrar görevlendirilebilir. Müdür, malzeme anabilim dalında deneyimi olan Enstitü öğretim üyelerinden birisini Müdür Yardımcısı olarak seçer. Müdür Yardımcısı, Müdürün yokluğunda yerine vekalet eder, vekalet 6 aydan fazla sürerse yeni Müdür görevlendirilir. Müdür Yardımcısı Yönetim Kurulu toplantılarına oy hakkı olmaksızın katılır.

Müdürün Görevleri

Madde 7 — Müdürün görevleri aşağıdaki gibidir.

a) Merkezi temsil eder.

b) Merkez Yönetim Kuruluna Müdürlük eder.

c) Merkeze bağlı personelin ve fiziki alt yapının düzenli bir şekilde, kuruluş ve gelişme amaçlarına uygun olarak çalışmasını sağlar.

d) Yönetim Kurulu kararlarını uygular.

e) Yurtiçinde ve yurtdışındaki kuruluşlarla işbirliği protokolleri hazırlayıp, onay için Rektöre sunar.

f) Her yıl sonunda, Merkezin çalışmaları hakkında Yönetim Kuruluna faaliyet raporunu ve bir sonraki yıla ait çalışma programını sunar.

YönetimKurulu

Madde 8 — Yönetim Kurulu, Enstitüde tam gün çalışan ve malzeme bilimi alanında yayın, araştırma, uygulama deneyimi ve birikimi bulunan:

a) 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 13/b maddesi çerçevesinde Merkezde görevlendirilmiş, Malzeme Bilimi ve Mühendisliği alanında eğitim ve araştırma birikimi bulunan, öğretim üyeleri arasından Rektör tarafından seçilecek üç,

b) Mühendislik Fakültesi öğretim üyeleri arasından Mühendislik Fakültesi Dekanı tarafından Fakülte Kurulu görüşü alınarak önerilecek beş kişi arasından Rektör tarafından seçilecek üç,

c) Fen Fakültesi öğretim üyeleri arasından Fen Fakültesi Dekanı tarafından Fakülte Kurulu görüşü alınarak önerilecek üç kişi arasından Rektör tarafından seçilecek iki,

d) Mimarlık Fakültesi öğretim üyeleri arasından Mimarlık Fakültesi Dekanı tarafından Fakülte Kurulu görüşü alınarak önerilecek iki kişi arasından Rektör tarafından seçilecek bir, üyeden oluşur.

Yönetim Kurulunun oluşturulma prosedürü Rektörlüğün tüm öğretim üyelerine konuyu duyurması ve adayların ilgili bölüm başkanlıklarına müracaatı ile başlar. Yönetim Kurulu üyelerinin görevi 3 yıldır. Görev süresi dolmadan ayrılan veya üç aydan fazla bir süre üniversite dışında görevlendirilen bir üyenin yerine aynı yöntemle seçim ve görevlendirme yapılır. Görevi sona eren üyeler tekrar seçilebilirler.

Yönetim Kurulunun Görevleri

Madde 9 — Yönetim Kurulu, Müdürün çağrısı üzerine en az iki ayda bir kez toplanır. Yönetim Kurulunun görevleri;

a) Merkezin faaliyeti ve yönetimi ile ilgili konularda karar almak,

b) Proje gruplarının kuruluş ve çalışma ilkelerini belirleyen yönergeler hazırlamak,

c) Merkeze bağlı laboratuarların ve cihazların kullanım ilkelerini belirleyen yönergeler hazırlamak,

d) İYTE’de bölümler arasında işbirliğini gerektiren çalışmaların yürütülmesini sağlamak amacı ile protokoller düzenlemek,

e) Bir önceki yıla ait faaliyet raporunu ve bir sonraki yıla ait çalışma programını değerlendirip ve Rektörlüğe iletilmek üzere karara bağlamaktır.

Danışma Kurulu ve Görevleri

Madde 10 — Danışma Kurulu, Merkez Yönetim Kurulu tarafından önerilen ve Rektörlükçe uygun görülen, İYTE içinden ve dışından konu ile ilgili bilim adamları, sanayiciler, kamu ve özel kuruluşların temsilcilerinden en fazla 12 üyeden oluşur. Danışma Kurulu üyelerinin görev süresi üç yıldır. Süresi biten üye yeniden görevlendirilebilir. Danışma Kurulu yılda en az bir kere toplanarak, merkezin çalışmaları konusunda görüşlerini bildirir ve yeni çalışma alanları üzerinde Yönetim Kuruluna önerilerde bulunur.

Proje Grupları ve Merkez Birimleri

Madde 11 — Proje gruplarının ve Merkez birimlerinin sayısı, çalışma konuları ve görev süreleri Merkez Yönetim Kurulunca belirlenir.

Kadrolar

Madde 12 — Merkezin akademik, idari ve teknik personel ihtiyacı, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 13/b maddesi çerçevesinde yapılacak görevlendirmelerle sağlanır.

Yürürlük

Madde 13 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 14 — Bu Yönetmelik hükümlerini İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Rektörü yürütür.

Sayfa Başı


Tebliğ

 

 

Sayfa Başı


 

Sayfa Başı


YARGI BÖLÜMÜ

 

Yargıtay Kararları

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinden :

 

Esas

: 2001/14938

 

Karar

: 2001/16328

 

İncelenen Kararın

 
 

Mahkemesi

: Kırıkkale 2.S.H.

 

Tarihi

: 2.3.1999

 

Numarası

: 1998/782-1999/107

 

Davacı

: Gönül Baydar ve Ahmet Baydar

 

Davalı

: Sosyal Hizmetler Müdürlüğü

 

Dava Türü

: Evlat Edinmeye İzin

 

Temyiz Eden

: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar Gönül ve Ahmet’in,Kırıkkale İl SosyalHizmetler Müdürlüğünün koruması altında bulunan, 21/1/1998 doğumlu Hatice ve Oğulcan’ın evlat edinmelerine izin verilmesini istedikleri, mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 253. maddesi hükmüne göre, evlat edinme hakkı en az otuz beş yaşında olup da nesebi sahih füruu bulunmayanlara münhasırdır.

Mahkemece, davacıların müşterek çocukları olmadığı belirtilerek hüküm kurulmuş ise de, dosyada evlat edinenlere ait nüfus aile kayıt tablosunun bulunmadığı, mevcut ikametgah ilmuhaberi fotokopilerinden de davacı Gönül’ün 1/1/1965 doğumlu olup, gerek dava gerekse, hüküm tarihinde 35 yaşını doldurmadığı anlaşılmaktadır.

Davacılara ait nüfus aile kayıt tablosu getirtilerek, nesebi sahih füruu bulunup bulunmadığı araştırılmadan, davacı Gönül’ün 35 yaşını da ikmal etmediği dikkate alınmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 22/11/2001

—— • —— 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinden :

 

Esas

: 2001/14936

 

Karar

: 2001/16459

 

İncelenen Kararın

 
 

Mahkemesi

: İncirliova S.H.

 

Tarihi

: 18.5.2001

 

Numarası

: 192-157

 

Davacı

: Mithat Kızıl

 

Davalı

: -----

 

Dava Türü

: Evlenmeye İzin

 

Temyiz Eden

: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

 Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı Mithat Kızıl’ın açtığı dava ile velayeti altındaki kızı Gürcan Kızıl’ın evlenmesine izin verilmesini istediği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 88/2. maddesi ile, “şu kadar ki hakim, fevkalade hallerde ve pek mühim bir sebebe mebni on beş yaşını ikmal etmiş olan bir erkeğin veya on dört yaşını bitirmiş bir kadının evlenmesine müsaade edebilir. Karardan önce ana, baba veya vasinin dinlenmesi şarttır.” Hükmü getirilmiş olup, evlenmeye izin verilebilmesi için ana, baba veya vasinin muvafakatlarından söz edilmemiş, adı geçenlerin karardan önce dinlenmeleri öngörülmüştür.

Anılan madde gereğince, mümeyyiz küçük ya da onun yasal temsicileri davayı açabileceklerdir. Yasal temsilci tarafından açılmış olan davada, mümeyyiz küçük dinlenecek, evlenme için gerekli kişiliğe bedeni ve fikri olgunluğa erişip erişmediği hakim tarafından gözlemlenecek, gerekirse bu konularda uzman bilirkişiden rapor alınacaktır.

Evlenmesi için izin istenen Gürcan Kızıl dinlenmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 23/11/2001

—— • —— 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinden :

 

Esas

: 2001/15599

 

Karar

: 2001/16595

 

İncelenen Kararın

 
 

Mahkemesi

: Simav A.H.

 

Tarihi

: 24/5/2001

 

Numarası

: 203-175

 

Davacı

: Mandy Wöckner

 

Davalı

: Kazım Kaymaz (Kazim)

 

Dava Türü

: Boşanma

 

Temyiz Eden

: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Türk Medeni Kanunu’nun 134/3. maddesi hükmüne göre, en az bir yıl sürmüş evliliklerde, eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde evlilik birliğinin temelinden sarsılmış sayılabileceği öngörülmüştür. Bu halde boşanma kararı verilebilmesi için hakimin tarafları bizzat dinlemesi, iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması gerekmektedir.

Taraflar hazır bulunup, bizzat anlaştıklarını açıklamaz veya hakim, tarafların anlaşmalarını uygun bulmaz ise, taraflardan delilleri sorulup toplanması sonucunda evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olup olmadığının, Medeni Kanunun 150. maddesi çerçevesinde takdiri gerekirken davacı ve davalı asil dinlenilmeksizin, taraf vekillerinin beyanı ile boşanma hükmü kurulmuş olması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 26/11/2001

—— • ——

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinden :

 

Esas

: 2001/10137

 

Karar

: 2001/9360

 

Mahkemesi

: Serik Kadastro Mahkemesi

 

Tarihi

: 24/12/1992

 

Numarası

: 1990/858-1992/263

 

Davacı

: Muhterem Uzun

 

Davalı

: Hazine-Orman Yönetimi

 Taraflar arasında görülen orman tahdidine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda davanın açılmamış sayılması yolunda kurulup, temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen hükmün H.U.M.Y.’nın 427. maddesi gereğince kanun yararına bozulması Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2001 tarih ve Hukuk 153665 sayılı yazıları ile istenilmekle, dosya içerisindeki tüm belgeler incelenerek, gereği düşünüldü:

– KARAR –

Davacı, orman kadastro çalışmalarında orman sahası olarak tesbit edilen taşınmazın kadimden beri kendi mülkiyeti ve zilyetliği altında bulunduğunu iddia ile tesbitinin iptalini istemiş, mahkemece H.U.M.Y.’nın 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

3402 Sayılı Yasanın 25/1. maddesinde kadastro mahkemesinin, özel yasalarca kendisine verilen işlere bakacağı; 6831 Sayılı Yasanın değişik 11/1. maddesinde de sınırlama ve 2/B uygulamasından doğan davaların kadastro mahkemelerinde; kadastro mahkemesi olmayan yerlerde ise, kadastro davalarında bakmakla görevli genel mahkemede bakılacağı hükme bağlanmıştır. 3402 Sayılı Yasanın 33/1. maddesinde dava ayrımı yapılmaksızın, bu yasadaki usul ve esasların uygulanacağı vurgulanmış olup; 29/1. maddesinde de “kadastro mahkemesinde gelmeyen tarafın yokluğunda duruşma yapılır. Taraflardan hiç biri gelmez ise dosya işlemden kaldırılmaz” hükmüne yer verilmiştir. Orman kadastrosu da bir kadastro işidir. 6831 Sayılı Orman Yasası ve bunu değiştiren tüm orman yasalarında yer alan özel hükümler saklı olup; esas alınmak koşulu ile 3402 Sayılı Yasadaki yargılama usul hükümlerine tabidir.

Mahkemece, taraflar gelmese dahi, işin esasının görülüp, toplanması mümkün olan deliller toplanıp incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, davacının gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılıp; H.U.M.Y.’nın 409. maddesi gereğince, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; H.U.M.Y.’nın 427/6. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulüne ve Serik Kadastro Mahkemesince verilen ve temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen 24/12/1992 tarih ve 1990/858 – 1992/263 K. sayılı hükmün hukuki neticesi saklı kalmak kaydı ile KANUN YARARINA BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine 4/12/2001 günü oybirliğiyle karar verildi.

—— • —— 

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinden :

 

Esas

: 2001/10138

 

Karar

: 2001/9361

 

Mahkemesi

: Serik Kadastro Mahkemesi

 

Tarihi

: 17/9/1992

 

Numarası

: 1990/878-1992/202

 

Davacı

: Hamza Uzun

 

Davalı

: Hazine-Orman Yönetimi

 Taraflar arasında görülen orman tahdidine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda davanın açılmamış sayılması yolunda kurulup, temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen hükmün H.U.M.Y.’nın 427. maddesi gereğince kanun yararına bozulması Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2001 tarih ve Hukuk 153666 sayılı yazıları ile istenilmekle, dosya içerisindeki tüm belgeler incelenerek, gereği düşünüldü:

 

– KARAR –

 

Davacı, orman kadastro çalışmalarında orman sahası olarak tesbit edilen taşınmazın kadimden beri kendi mülkiyeti ve zilyetliği altında bulunduğunu iddia ile tesbitinin iptalini istemiş, mahkemece H.U.M.Y.’nın 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

3402 Sayılı Yasanın 25/1. maddesinde kadastro mahkemesinin, özel yasalarca kendisine verilen işlere bakacağı; 6831 Sayılı Yasanın değişik 11/1. maddesinde de sınırlama ve 2/B uygulamasından doğan davaların kadastro mahkemelerinde; kadastro mahkemesi olmayan yerlerde ise, kadastro davalarında bakmakla görevli genel mahkemede bakılacağı hükme bağlanmıştır. 3402 Sayılı Yasanın 33/1. maddesinde dava ayrımı yapılmaksızın, bu yasadaki usul ve esasların uygulanacağı vurgulanmış olup; 29/1. maddesinde de “kadastro mahkemesinde gelmeyen tarafın yokluğunda duruşma yapılır. Taraflardan hiç biri gelmez ise dosya işlemden kaldırılmaz” hükmüne yer verilmiştir. Orman kadastrosu da bir kadastro işidir. 6831 Sayılı Orman Yasası ve bunu değiştiren tüm orman yasalarında yer alan özel hükümler saklı olup; esas alınmak koşulu ile 3402 Sayılı Yasadaki yargılama usul hükümlerine tabidir.

Mahkemece, taraflar gelmese dahi, işin esasının görülüp, toplanması mümkün olan deliller toplanıp incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, davacının gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılıp; H.U.M.Y.’nın 409. maddesi gereğince, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; H.U.M.Y.’nın 427/6. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulüne ve Serik Kadastro Mahkemesince verilen ve temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen 17/9/1992 tarih ve 1990/878 E.– 1992/202 K. sayılı hükmün hukuki neticesi saklı kalmak kaydı ile KANUN YARARINA BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine 4/12/2001 günü oybirliğiyle karar verildi.

—— • —— 

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinden :

 

Esas

: 2001/10139

 

Karar

: 2001/9362

 

Mahkemesi

: Serik Kadastro Mahkemesi

 

Tarihi

: 14/3/1995

 

Numarası

: 1990/850-1995/7

 

Davacı

: Ahmet Döndürür

 

Davalı

: Hazine-Orman Yönetimi

 Taraflar arasında görülen orman tahdidine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda davanın açılmamış sayılması yolunda kurulup, temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen hükmün H.U.M.Y.’nın 427. maddesi gereğince kanun yararına bozulması Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5/11/2001 tarih ve Hukuk 153664 sayılı yazıları ile istenilmekle, dosya içerisindeki tüm belgeler incelenerek, gereği düşünüldü:

 

– KARAR –

 

Davacı, orman kadastro çalışmalarında orman sahası olarak tesbit edilen taşınmazın kadimden beri kendi mülkiyeti ve zilyetliği altında bulunduğunu iddia ile tesbitinin iptalini istemiş, mahkemece H.U.M.Y.’nın 409/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

3402 Sayılı Yasanın 25/1. maddesinde kadastro mahkemesinin, özel yasalarca kendisine verilen işlere bakacağı; 6831 Sayılı Yasanın değişik 11/1. maddesinde de sınırlama ve 2/B uygulamasından doğan davaların kadastro mahkemelerinde; kadastro mahkemesi olmayan yerlerde ise, kadastro davalarında bakmakla görevli genel mahkemede bakılacağı hükme bağlanmıştır. 3402 Sayılı Yasanın 33/1. maddesinde dava ayrımı yapılmaksızın, bu yasadaki usul ve esasların uygulanacağı vurgulanmış olup; 29/1. maddesinde de “kadastro mahkemesinde gelmeyen tarafın yokluğunda duruşma yapılır. Taraflardan hiç biri gelmez ise dosya işlemden kaldırılmaz” hükmüne yer verilmiştir. Orman kadastrosu da bir kadastro işidir. 6831 Sayılı Orman Yasası ve bunu değiştiren tüm orman yasalarında yer alan özel hükümler saklı olup; esas alınmak koşulu ile 3402 Sayılı Yasadaki yargılama usul hükümlerine tabidir.

Mahkemece, taraflar gelmese dahi, işin esasının görülüp, toplanması mümkün olan deliller toplanıp incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, davacının gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılıp; H.U.M.Y.’nın 409. maddesi gereğince, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; H.U.M.Y.’nın 427/6. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulüne ve Serik Kadastro Mahkemesince verilen ve temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen 14/3/1995 tarih ve 1990/850 E.-1995/7 K. sayılı hükmün hukuki neticesi saklı kalmak kaydı ile KANUN YARARINA BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine 4/12/2001 günü oybirliğiyle karar verildi.

Sayfa Başı