Başbakanlık

Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğünce Yayımlanır

 Kuruluş : 7 Ekim 1920

14 Kasım 2001

ÇARŞAMBA

Sayı : 24583

Å ÖNCEKİ

SONRAKİ

Æ

YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

 

Bakanlığa Vekâlet Etme İşlemi

— Devlet Bakanı Prof. Dr. Şükrü S.GÜREL’e, Devlet Bakanı Fikret ÜNLܒnün Vekâlet Etmesine Dair Tezkere

 

Bakanlar Kurulu Kararı

2001/3170     Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Karar

 

Yönetmelikler

— Hazine Müsteşarlığı Hazine Kontrolörleri Kurulu Yönetmeliğinin Değiştirilmesine İlişkin Yönetmelik

— Masa Tenisi Hakem Yönetmeliğinin 40 ıncı Maddesinin Değiştirilmesine Dair Yönetmelik

— Masa Tenisi Yarışma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Adalet Bakanlığı Memur Sınav-Atama ve Nakil Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Güzellik ve Estetik Amaçlı Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik

— Türkiye Barolar Birliği Baro Hakem Kurulu Yönetmeliği

— Türkiye Barolar Birliği Adli Yardım Yönetmeliği

— Türkiye Barolar Birliği Reklam Yasağı Yönetmeliği

— Osmangazi Üniversitesi Lisansüstü Eğitim, Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinin 16 ve 19 uncu Maddelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

 

Tebliğler

— 2000/467 Sayılı Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Bakanlar Kurulu Kararı Uygulama Esasları Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (No: 2001/28)

— Bursa Valiliği Mahalli Çevre Kurulu Kararı (No: 10)

— Zonguldak Valiliği Mahalli Çevre Kurulu Kararı (No: 10)

 

YARGI BÖLÜMÜ

 

Yargıtay Kararları

— Yargıtay 18. ve 20. Hukuk Dairelerine Ait 4 Adet Karar


 

 

İLAN BÖLÜMÜ

 

İlanları görmek için tıklayınız

 

 

YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

Bakanlığa Vekâlet Etme İşlemi

T.C.

 

BAŞBAKANLIK

 

Personel ve Prensipler

13 Kasım 2001

Genel Müdürlüğü

 

B.02.0.PPG.0.12-305-18596

 

CUMHURBAŞKANLIĞI YÜCE KATINA

Görüşmelerde bulunmak üzere, 14 Kasım 2001 tarihinden itibaren Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ve Almanya’ya gidecek olan Devlet Bakanı Prof. Dr. Şükrü S. GÜREL’in dönüşüne kadar; Devlet Bakanlığına, Devlet Bakanı Fikret ÜNLܒnün vekâlet etmesini yüksek tasviplerine saygıyla arz ederim.

Bülent ECEVİT

Başbakan   

—————

T.C.

 

CUMHURBAŞKANLIĞI

13 Kasım 2001

B.01.0.KKB.01-06-203-2001-773

 

BAŞBAKANLIĞA

İLGİ : 13 Kasım 2001 gün ve B.02.0.PPG.0.12-305-18596 sayılı yazınız.

Görüşmelerde bulunmak üzere, 14 Kasım 2001 tarihinden itibaren Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ve Almanya’ya gidecek olan Devlet Bakanı Prof. Dr. Şükrü S. GÜREL’in dönüşüne kadar; Devlet Bakanlığına, Devlet Bakanı Fikret ÜNLܒnün vekâlet etmesi uygundur.

Bilgilerini rica ederim.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı


Bakanlar Kurulu Kararı

Karar Sayısı : 2001/3170

Ekli “Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Karar”ın yürürlüğe konulması; Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın 10/10/2001 tarihli ve 3692 sayılı yazısı üzerine, Bakanlar Kurulu’nca 15/10/2001 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Bülent ECEVİT

 

 

 

Başbakan

 

 

 

D. BAHÇELİ

H. H. ÖZKAN

M. YILMAZ

K. DERVİŞ

Devlet Bak. ve Başb. Yrd.

Devlet Bak. ve Başb. Yrd.

Devlet Bak. ve Başb. Yrd.

Devlet Bakanı

Prof. Dr. T. TOSKAY

M. KEÇECİLER

Prof. Dr. Ş. S. GÜREL

F. BAL

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

N. ARSEVEN

M. YILMAZ

Prof. Dr. R. MİRZAOĞLU

Dr. Y. KARAKOYUNLU

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

H. GEMİCİ

Prof. Dr. Ş. ÜŞENMEZ

E. S. GAYDALI

F. ÜNLÜ

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

Prof. Dr. A.ÇAY

R. ÖNAL

Prof. Dr. H. S. TÜRK

S. ÇAKMAKOĞLU

Devlet Bakanı

Devlet Bakanı

Adalet Bakanı

Millî Savunma Bakanı

R. K. YÜCELEN

İ. CEM

S. ORAL

F. ÜNLÜ

İçişleri Bakanı

Dışişleri Bakanı

Maliye Bakanı

Millî Eğitim Bakanı V.

Prof. Dr. A. AKCAN

Doç. Dr.O. DURMUŞ

O. VURAL

Prof. Dr. H.Y. GÖKALP

Bayındırlık ve İskân Bakanı

Sağlık Bakanı

Ulaştırma Bakanı

Tarım ve Köyişleri Bakanı

Y. OKUYAN

A. K. TANRIKULU

Z. ÇAKAN

M. İ. TALAY

Çalışma ve Sos. Güv. Bakanı

Sanayi ve Ticaret Bakanı

Enerji ve Tabii Kay. Bakanı

Kültür Bakanı

M. TAŞAR

Prof. Dr. N. ÇAĞAN

F. AYTEKİN

 

Turizm Bakanı

Orman Bakanı

Çevre Bakanı

 

 

Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Karar

Madde 1 — 23/3/2000 tarihli ve 2000/467 sayılı Kararnamenin eki Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Kararın 2 nci maddesine (d) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki (e) bendi eklenmiştir.

“e) Çift cidarlı kazana, pastörizatör veya UHT sistemine sahip, süt ürünleri imal eden süt işleme tesislerine süt satan süt üreticilerine, beher litre süt için 10.000 TL. süt teşvik primi ödenir. Aynı vasıftaki işletmelere süt satan soy kütüğüne kayıtlı işletmelere ise beher litre süt için 20.000 TL. süt teşvik primi ödenir.

Süt teşvik primi mahalli tarım teşkilatlarınca uygunluğu onaylanmış (fatura, müstahsil makbuzu v.b.) satış belgelerine istinaden T.C. Ziraat Bankası’nca ödenir.”

Madde 2 — Aynı Karara aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“Geçici Madde 2 — Bu Karar kapsamında 2001 mali yılı bütçesinde hayvancılık ödeneğinde yer alan meblağ ile sınırlı kalmak kaydıyla, 2001 mali yılına mahsus olmak üzere; sığır ve manda besiciliği yapan yetiştiricilere erkek hayvan başına miktar ve kriterleri Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nca çıkarılacak tebliğ ile belirlenecek miktar üzerinden besi teşviki doğrudan ödenir.”

Madde 3 — Bu Kararın 1 inci maddesi 1/1/2002 tarihinde, diğer maddeleri ise yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 4 — Bu Kararı Hazine Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Bakan ile Tarım ve Köyişleri Bakanı birlikte yürütür.

Sayfa Başı


Yönetmelikler

Devlet Bakanlığından :

Hazine Müsteşarlığı Hazine Kontrolörleri Kurulu Yönetmeliğinin Değiştirilmesine İlişkin Yönetmelik

MADDE 1 — 10/6/1995 tarihli ve 22309 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Müsteşarlığı Hazine Kontrolörleri Kurulu Yönetmeliğinin 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ilk cümlesindeki “on iki” ibaresi “dokuz”, (c) bendinin (1) no.lu alt bendindeki “on sekiz” ibaresi ise “on iki” olarak değiştirilmiştir.

Yürürlük

MADDE2 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Devlet Bakanı yürütür.

—— • ——

Devlet Bakanlığından :

Masa Tenisi Hakem Yönetmeliğinin 40 ıncı Maddesinin Değiştirilmesine Dair Yönetmelik

MADDE 1 — 16/1/1994 tarihli ve 21820 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Masa Tenisi Hakem Yönetmeliğinin değişik 40 ıncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 40 — Merkez, İl ve İlçe Hakem Kurulları hakemleri denetlemekle görevlidir.

Hakemler görevli oldukları sürece;

a) Aday, İl ve Milli Hakemler: Yaz sezonunda; hardal rengi, sol göğüste cepli, kısa kollu yakalı t-shırt, kahve rengi pantolon (bayan hakemler pantolon yerine diz boyu etek giyebilirler), spor ayakkabı, kış sezonunda; hardal rengi, sol göğüste cepli, uzun kollu kalın t-shırt veya sweat-shırt, kahverengi pantolon, spor ayakkabı,

b) Uluslararası Hakemler: Beyaz gömlek, kahverengi kravat, hardal rengi kruvaze ceket, kahverengi pantolon (bayan hakemler pantolon yerine diz boyu etek giyebilirler), kahverengi ayakkabı,

c) Merkez Hakem Kurulu Üyeleri: Uluslar arası hakem kıyafetinin aynısını giymek zorundadır.

Federasyon, yarışmalarda kıyafet birliğinin sağlanması için gerekli tedbirleri alır.”

Yürürlük

MADDE2 — Bu Yönetmelik 1/10/2001 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Gençlik ve Spor Genel Müdürü yürütür.

—— • ——

Devlet Bakanlığından :

Masa Tenisi Yarışma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

MADDE 1 — 11/11/1997 tarihli ve 23167 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Masa Tenisi Yarışma Yönetmeliğinin 4 üncü maddesine aşağıdaki tanım eklenmiştir.

"Kupa: Tescilli kuruluşların veya lisanslı sporcuların bir buluşmada karşılaşıp sıralandıkları il veya ülkenin unvan turnuvasını,"

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 11 — İllerde düzenlenecek tüm özel yarışmalar, yarışmanın yapıldığı il müdürlüğünden gerekli iznin alınması ile yapılır. Bu yarışmanın denetimi, yarışmanın yapıldığı ilin temsilcisine, yönetimi ise yarışmayı düzenleyenlere ait olacaktır. İller arasında ve uluslar arası yurt içi ve yurt dışında düzenlenen her türlü özel yarışmalar Federasyonun iznine tabidir.

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesine (e) bendi eklenmiş ve değişik son fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"e) Veteranlar: 31 Aralık ve öncesinde doğmuş olmak kaydıyla 40 yaş ve üstü olan sporculardır."

"Minik kategoride yer alan sporcular, büyükler kategorisinde yarışamazlar."

MADDE 4 — Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Ferdi lisanslar ancak ferdi yarışmalarda geçerlidir."

MADDE 5 — Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 18 — Zorunlu nedenlerle, yarışma tarihi veya yeri Federasyonca değiştirilebilir. Bu değişiklik yarışmacılara, yarışma tarihinden en az 7 gün önce bildirilir."

MADDE 6 — Aynı Yönetmeliğin 21 inci maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"a) Federasyon yarışmalarında, yarışma başhakemi ve yarışma için gerekli hakem sayısı Merkez Hakem Kurulu tarafından belirlenir. Yarışmada görev yapacak hakemler, yapılacak hakem klasman sınavı sonucuna göre oluşturulacak hakem klasmanından ismen Merkez Hakem Kurulu tarafından davet edilir."

MADDE 7 — Aynı Yönetmeliğin değişik 23 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 23 — Takım ve ferdi yarışmalarda kuralar; Federasyon maçları için yarışma tarihinden bir gün önce yarışmanın yapılacağı ilde, yarışmaya katılacak kulüp ve/veya sporcuların temsilcilerinin katılımı ile Federasyon Yarışma Jürisi tarafından, il yarışmaları için yarışma tarihinden l gün önce il müdürlüğünde İl Yarışma Jürisi tarafından çekilir."

MADDE 8 — Aynı Yönetmeliğin 26 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 26 — Sporcuların, yöneticilerin ve antrenörlerin olumsuz fiilleri durumunda yarışma sorumlu yönetmeni tarafından düzenlenen rapor Federasyona gönderilir. Federasyon bu raporu, 7/1/1993 tarihli ve 21458 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Amatör Spor Dalları Ceza Yönetmeliği hükümlerine göre işlem yapılmak üzere Ceza Kuruluna sevk eder."

MADDE 9 — Aynı Yönetmeliğin 27 nci maddesinin son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Takım maçlarında, sadece iki yabancı uyruklu sporcu yer alabilir.”

MADDE 10 — Aynı Yönetmeliğin değişik 28 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 28 — Klasman turnuvaları; her yarışma sezonu il ve ilçelerde en az iki defa minikler, yıldızlar, gençler, büyükler ve veteranlar kategorisinde düzenlenir.

Minikler, yıldızlar, gençler, veteranlar Türkiye şampiyonalarına ve büyükler Türkiye kupasına klasman turnuvalarını ve il birinciliklerini yapmış illerin tescilli kuruluşları ve sporcuları Federasyonca belirlenen kontenjan dahilinde ve aynı kulüpten en fazla iki takım olmak kaydıyla katılabilirler. İki takım halinde katılacak takımlar takım sporcu listesini kura öncesi yarışma jürisine verirler.

Federasyon; bir sezon önce yapılan Türkiye şampiyonalarında ve Türkiye kupasında ilk dört dereceye giren tescilli kuruluş ve lisanslı sporcular ile, minikler, yıldızlar, gençler veya A Milli Takım aday kadrolarına seçilmiş ferdi sporcuları kontenjan dışında olsalar bile Türkiye şampiyonalarına ve Türkiye kupasına davet edebilir.

Türkiye kupasında ilk iki sırayı alan erkek ve bayan takımlar bir sonraki sezon süper ligde yarışma hakkını kazanırlar.

Şampiyonalar; erkek takım-bayan takım, tek erkek-tek bayan çift erkek-çift bayan ve karma yarışmalarını da kapsar.

Aynı kulübün iki oyuncusu mümkün olan en son turda karşılaşacak şekilde fikstüre yerleştirilir. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmayan sporcular takım yarışmaları dışındaki yarışmalara katılamazlar.

Büyükler kategorisinde Türkiye kupasının ilk altı takımı (ETTU’nun davet ettiği takım sayısı kadar) Nancy Evans Avrupa kupası yarışmalarına, davetli takımlardan sonraki iki takım Balkan kulüpler ligine katılır."

MADDE 11 — Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesinin değişik dördüncü ve beşinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Kulüpler her bir ligde sadece bir takım ile temsil edilirler."

"Süper lig şampiyonu olan kulüpler Türkiye Şampiyonu unvanını kazanır ve Avrupa Şampiyonlar ligi yarışmalarına katılırlar."

MADDE 12 — Aynı Yönetmeliğin 31 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 31 — En İyi Onikiler yarışmaları, Türkiye’nin en iyi oniki bayan ve oniki erkek sporcusu arasında lig usulü ile oynanır. Federasyon bu yarışmalara büyükler klasmanından en az sekiz sporcu ile ümitler ve gençler arasından Milli takımlar aday kadrolarında yer alabilecek dört sporcu dahil eder.

Sıralama, Uluslar Arası Masa Tenisi Oyun Kurallarına göre yapılır. Derece alanlar kupa ve madalya ile ödüllendirilir.

Federasyon, En İyi Onikiler yarışmasını minik, yıldız ve genç kategorilerinde de düzenleyebilir.

Federasyon, En İyi Onikiler yarışmalarını takımlar bazında da özel turnuvalar olarak düzenleyebilir.

Federasyon bu yarışmaları sezon içerisinde en az iki defa düzenler."

MADDE 13 — Aynı Yönetmeliğin değişik 32 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"İl klasman yarışmaları; her yarışma sezonunda il genelindeki tüm tescilli kuruluşlar ve lisanslı sporcuların katılıp, her biri minikler, yıldızlar, gençler, büyükler ve veteranlar kategorisinde ayrı ayrı il klasmanını oluşturduğu en az iki turnuvadan ibarettir. Bunlar, klasman ve il birinciliği turnuvalarıdır."

"İl takımları ve lisanslı sporcular bu klasmanlara ve Federasyonca belirlenen kontenjana göre Türkiye şampiyonalarına, Türkiye kupasına ve bunların grup maçlarına katılırlar."

MADDE 14 — Aynı Yönetmeliğin 36 ncı maddesinin (d) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 15 — Aynı Yönetmeliğin 39 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 39 — Federasyon faaliyetleri içine alınan veteran yarışmaları, Federasyonun Veteran Talimatı esaslarına göre Türkiye şampiyonaları ve uluslar arası yarışmalar Federasyonca, il birincilikleri ise il temsilciliği tarafından düzenlenir."

Yürürlük

MADDE 16 — Bu Yönetmelik 1/10/2001 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 — Bu Yönetmelik hükümlerini Gençlik ve Spor Genel Müdürü yürütür.

—— • ——

Adalet Bakanlığından :

Adalet Bakanlığı Memur Sınav-Atama ve Nakil Yönetmeliği’nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

MADDE 1 — 15/10/1991 tarihli ve 21022 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Adalet Bakanlığı Memur Sınav-Atama ve Nakil Yönetmeliğinin değişik 9 uncu maddesinin son fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

"Bu sınav, gerektiğinde konusunda uzman resmî kurum ve kuruluşlara yaptırılabilir."

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin değişik 10 uncu maddesinin (B) Özel Şartlar bendinin (7) nci alt bendi ile (18/a) alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"7 – a) Adalet yüksek okulu, meslek yüksek okullarının adalet bölümü, adalet meslek lisesi veya ticaret meslek lisesi mezunu olmak, cezaevi kâtipliği için bu okulların yanı sıra hukuk fakülteleri ile en az dört yıllık lisans eğitimi veren fakülte ve yüksekokulların iktisat, işletme, maliye, kamu yönetimi, sosyoloji, psikoloji, sosyal hizmetler ve eğitim bilimleri bölümlerinden mezun olup, Millî Eğitim Bakanlığınca onaylanmış daktilo veya bilgisayar sertifikasına sahip bulunmak,

b) Erkek adaylar için son başvuru tarihi itibariyle askerlik hizmetini tamamlamış olmak veya atanacağı görevi yürütmesine engel olmayacak derecede askerliğe elverişli bulunmamak."

"18-a) Cezaevi tabipleri hariç, erkek adaylar için son başvuru tarihi itibariyle askerlik hizmetini tamamlamış olmak veya atanacağı görevi yürütmesine engel olmayacak derecede askerliğe elverişli bulunmamak,"

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin değişik 37 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 37 — Devlet memurlarının naklen atamaları her zaman yapılabilir. Ancak ataması Bakanlıkça yapılan ceza infaz kurumları ve tutukevleri personelinin naklen atama kararnamesi yılın Mayıs ayında ve gerek duyulan diğer zamanlarda çıkarılır.

Ceza infaz kurumları ve tutukevleri personeli,

a) Atandığı yerde göreve başladığı tarihten itibaren en az iki yıl görev yapması,

b) Son iki yıllık sicil raporlarının iyi olması veya son beş yıla kadar olan sicil raporları ortalamasının olumsuz notu bulunmamak ve en fazla bir orta notu bulunmak şartıyla en az 80 olması ve varsa müfettiş ve kontrolör hal kâğıtlarının zayıf olmaması,

c) Son görev yerindeki eylemi ile ilgili olarak son iki yıl içerisinde uyarma dışında herhangi bir disiplin cezası almamış bulunması,

d) Son görev yerindeki eylemi ile ilgili olarak son iki yıl içerisinde taksirli suçlar dışında paraya çevrilmiş veya tecil edilmiş olsa bile hükümlülüğü ile adlî ve idarî soruşturması veya ceza davasının bulunmaması,

e) Atanmak istediği cezaevinde durumuna uygun boş kadro ve ihtiyaç bulunması,

şartıyla kendi isteği ile naklen atanma talebinde bulunabilir.

Aylıksız izin alınmak suretiyle geçirilen süreler ve sağlık raporları toplamının üç aydan fazlası süreden sayılmaz.

Zorunlu hâllerde yukarıdaki şartlar aranmadan naklen tayin yapılabilir."

MADDE 4 — Aynı Yönetmeliğin değişik 43 üncü maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Bu maddeye göre hizmet gereği naklen ataması yapılanlar,

a) Atandığı yerde göreve başladığı tarihten itibaren en az üç yıl görev yapması,

b) Yeni görev yerindeki son üç yıla ait sicil raporları ile varsa müfettiş ve kontrolör hâl kağıtlarının iyi olması,

c) Son görev yerindeki eylemi ile ilgili olarak son üç yıl içerisinde uyarma dışında herhangi bir disiplin cezası almamış bulunması,

d) Son görev yerindeki eylemi ile ilgili olarak son üç yıl içerisinde taksirli suçlar dışında paraya çevrilmiş veya tecil edilmiş olsa bile hükümlülüğü ile adlî ve idarî soruşturması veya ceza davasının bulunmaması,

e) Atanmak istediği yerde durumuna uygun boş kadro ve ihtiyaç bulunması,

şartıyla kendi isteği ile naklen atanma talebinde bulunabilir. Ancak aylıksız izin alınmak suretiyle geçirilen süreler ve sağlık raporları toplamının üç aydan fazlası süreden sayılmaz."

MADDE 5 — Aynı Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin (a) bendinin (5) numaralı alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"5 — Son beş yıla kadar olan sicil raporları ile varsa hâl kağıtları,"

MADDE 6 — Aynı Yönetmeliğin 10/4/2000 tarihli ve 24016 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklikle yürürlükten kaldırılan 49 uncu maddesi başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.

"Can Güvenliği Nedeniyle Naklen Atama

Madde 49 — Görevli bulunduğu yerde çalışmaya devam etmesi hayatî yönden ciddî tehlike oluşturan memurun başka bir yere naklen ataması yapılabilir.

Can güvenliği nedeniyle naklen atama taleplerine, atamaları adalet komisyonlarınca yapılan memurlar için bu Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin (a) bendinde, atamaları Bakanlıkça yapılan memurlar için 46 ncı maddesinde gösterilen belgelerin yanı sıra görev yaptığı yerde çalışmasının hayatî yönden ciddî tehlike oluşturduğuna dair;

Cezaevi personeli için cezaevi müdürü, cezaevinden sorumlu Cumhuriyet savcısı ile Cumhuriyet başsavcısının gerekçeli yazısı,

Ataması adalet komisyonunca yapılan adliye personeli için adalet komisyonu, ataması Bakanlıkça yapılan personel için ilgisine göre Cumhuriyet başsavcısı veya okul müdürünün gerekçeli yazısı,

Ayrıca, zabıta araştırması sonucu ve varsa bu konudaki adlî ve idarî soruşturmaları ile diğer bilgi ve belgeler eklenir.

Gerektiğinde bu konuda ilgili Genel Müdürlükçe araştırma yaptırılabilir."

Yürürlük

MADDE 7 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 8 — Bu Yönetmelik hükümlerini Adalet Bakanı yürütür.

—— • ——

Sağlık Bakanlığından :

Güzellik ve Estetik Amaçlı Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik

BİRİNCİ KISIM

Genel Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; genel sağlığın korunması için insanların güzellik ve estetik amaçlı olarak başvurdukları sağlık kuruluşlarının açılmasına, faaliyetlerine ve denetlenmesine dair usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik; güzellik ve estetik amaçlı olarak özel ve tüzel kişilerce bağımsız işyerleri olarak veya otel, okul, hipermarket, özel hastane, tatil köyü ve sair kuruluşlar bünyesinde açılan sağlık kuruluşlarının çalışma şartlarını, işleyişini ve çalışan personeli ve diğer ilgilileri kapsar.

Hukuki Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik; 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu, 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 43 üncü maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun 9 uncu maddesinin (c) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen deyimlerden;

a) Bakanlık : Sağlık Bakanlığını,

b) Genel Müdürlük : Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

c) Müdürlük : İl Sağlık Müdürlüğünü,

d) Sağlık kuruluşu : Güzellik ve estetik amaçlı olarak açılan ve cilt bakımı, kalıcı makyaj ve benzeri hizmetlerin verildiği gerçek ve tüzel kişilere ait yerleri,

e) Tabip : 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanuna göre Türkiye’de mesleğini icra etme hak ve yetkisine sahip olan bütün tabipleri ve Tababet Uzmanlık Tüzüğü’ne göre konu ile ilgili uzmanlık eğitimi görmüş tabibi,

f) Güzellik uzmanı : Hizmet verdiği sahada eğitim gördüğüne dair diplomaya veya Milli Eğitim Bakanlığı tarafından yetki verilen kurslardan alınmış kurs belgesine sahip olan kişiyi,

g) Çalışma izin belgesi : Güzellik ve estetik amaçlı sağlık kuruluşlarının açılabilmesi için bu Yönetmelik hükümlerine göre müdürlük tarafından düzenlenen belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Sağlık Kuruluşunun Türleri ve Açılma İzni

Sağlık Kuruluşu Türleri

Madde 5 — Bu sağlık kuruluşları faaliyet alanları, hizmet altyapı özellikleri ile hizmet veren personelin niteliğine göre merkez ve salonlar olmak üzere iki gruba ayrılırlar.

a) Merkezler: Bünyesinde konu ile ilgili sertifikası bulunan en az bir tabip, istenildiği takdirde bir güzellik uzmanı bulunduran ve Yönetmelik ekinde belirtilen malzemelerin bulunduğu ve müdahalelerin yapıldığı özel sağlık kuruluşlarıdır.

b) Salonlar: Bünyesinde en az bir güzellik uzmanı bulunduran ve Yönetmelik ekinde belirtilen malzemelerin bulunduğu ve müdahalelerin yapıldığı özel sağlık kuruluşlarıdır.

Açılma İzni

Madde 6 — Bu Yönetmelikte belirtilen sağlık kuruluşları Türk vatandaşı olan gerçek kişiler ve Türk tabiyetinde bulunan özel hukuk tüzel kişilerce, müdürlükçe verilecek çalışma izin belgesine dayanarak açılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Başvuru ve Açılma İzni İşlemleri

Başvuru İçin Gereken Belgeler

Madde 7 — Sağlık kuruluşunu açacakların bizzat veya mesul müdürleri vasıtasıyla müdürlüğe bir dilekçe ile başvurmaları gerekir.

Dilekçeye ekli dosyada;

a) Sağlık kuruluşunun faaliyet göstereceği adres,

b) Sağlık kuruluşunun yerleşim planını gösterir 1/100 ölçekli mimar tarafından onaylı krokisi,

c) Sağlık kuruluşu bir şirket tarafından açılacak ise ticaret sicili gazetesinin ve şirket ortaklarının son durumunu gösteren yetkili mercilerden alınan belgenin bir örneği,

d) Sağlık kuruluşunda Yönetmelik ekinde belirtilen bulundurulması zorunlu araç, gereç ve malzemelerin asgari nitelik ve miktarlarını gösteren mesul müdür tarafından düzenlenen liste,

e) Sağlık kuruluşunda çalışan tüm personelin kuruluşta icra edeceği işe göre diplomalarının, kurs belgelerinin ve nüfus cüzdanlarının suretleri ve iki adet vesikalık fotoğrafları,

f) Çalışan tabiplerin diploma veya varsa uzmanlık belgelerinin birer örnekleri ile ikişer adet vesikalık fotoğrafları,

g) Sağlık kuruluşu bünyesinde bulundurulacak elektroterapi cihazları, ultrasound, pasif jimnastik, lifting cihazları, laser epilasyon cihazları vb. cihazların sahip oldukları yerli üretim için T.S.E. belgesi, ithal cihazlar için o ülkede kullanılıp satıldığına dair ilgili sağlık otoritelerince onaylı sağlık sertifikalarının orijinal belgeleri ile Türkçe tercümelerinin birer örneklerinin,

bulundurulması şarttır.

Başvurunun Değerlendirilmesi

Madde 8 — 7 nci maddeye göre yapılan başvuru öncelikle dosya üzerinde incelenir. Başvuru dosyasında eksiklik yoksa, sağlık kuruluşlarının kuruluş ve faaliyetlerinin Yönetmeliğe uygun olup olmadığının incelenmesi ve denetlenmesi için müdürlük tarafından görevlendirilen birisi tabip olmak üzere en az iki kişiden oluşan denetim ekibi tarafından, sağlık kuruluşu yerinde incelenir. İnceleme sonucunda Yönetmelik hükümlerine uygunluğu tespit edilen kuruluşlara bu Yönetmelik Ek-3’teki Personel Çalışma Belgesi, Ek-2’deki Mesul Müdürlük Belgesi ve kuruluşa ait Ek-1’deki Çalışma İzin Belgesi düzenlenir.

Bu Yönetmelik kapsamındaki sağlık kuruluşlarını açmış ve işletenlerce şube niteliğinde ikinci bir sağlık kuruluşunun açılmak istenmesi durumunda veya faaliyet gösterdiği adresin değişmesi durumunda 7 nci maddede belirtilen evraklar ile başvuru aynen tekrarlanır.

İKİNCİ KISIM

Kuruluş Alt Yapı Standartları

BİRİNCİ BÖLÜM

Personel Standartları

Mesul Müdür

Madde 9 — Sağlık kuruluşunda faaliyet gösterdiği sürede bir mesul müdür bulunur. Mesul müdür merkezlerde tabip, salonlarda ise güzellik uzmanı olmak zorundadır. Mesul müdür sadece bir sağlık kuruluşunda mesul müdürlük görevini üstlenebilir. Mesul müdür hem idari hem de uygulanan işlemlerden uygulayıcılarla birlikte sorumludur.

Mesul müdürün görevleri ve sorumlulukları şunlardır:

a) Açılış ve işleyiş ile ilgili her türlü izin işlemlerini yürütmek,

b) İşleyişte tanımlanmış alt yapı ve hizmet kalite standartlarının korunması ve sürdürülmesini sağlamak,

c) Sağlık kuruluşunun işleyişinde alt yapı, personel, malzeme yapısında meydana gelen tüm değişiklikleri zamanında müdürlüğe bildirmek,

d) Sağlık kuruluşunda görevine son verilen veya ayrılan sağlık personelinin çalışma izin belgelerini en geç bir hafta içerisinde müdürlüğe iade etmek,

e) Sağlık kuruluşunun çalışma saatleri içerisinde hizmetlerini düzenli ve sürekli olarak yürütmek ve yürütülmesini sağlamak,

f) Sağlık kuruluşu adına ilgili belgeleri onaylamak,

g) Tanımlanan düzenlemelerin ilgililer tarafından yerine getirilmesini sağlamak üzere gerekli iç denetimleri yürütmek,

h) Denetim sırasında yetkililere gereken bilgi ve belgeleri sunmak ve denetime yardımcı olmak,

i) Sağlık mevzuatında belirtilen ve yetkililerce tanımlanacak diğer görevleri yerine getirmek,

j) Uygulanan işlemler sırasında oluşan tıbbi atıkların usulüne uygun imhasını sağlamak,

k) Sağlık kuruluşunda bulundurulan cihaz ve malzemelerin sterilizasyonunun sağlanmasından sorumlu olmak,

l) Çalışan personelin bulaşıcı hastalıklar yönünden periyodik olarak muayenelerini yaptırmak.

Tabip ve Güzellik Uzmanı

Madde 10 — Bir tabip ancak bir merkezde çalışabilir. Merkezlerde faaliyet gösteren tabipler uyguladıkları tıbbi işlemlerden ve oluşabilecek komplikasyonlardan, hasta kayıtlarının düzenli tutulmasından ve işleyişte görülen aksaklıkları mesul müdüre bildirmekten sorumludur.

Güzellik uzmanı; yetkili oldukları uygulamalardan, bu uygulamalardan oluşabilecek olan komplikasyonlardan, başvuran kişilerin kayıtlarının düzenli tutulmasından ve işleyişte görülen aksaklıkları mesul müdüre bildirmekten sorumludur.

Diğer Personel

Madde 11 — Bu sağlık kuruluşlarının türlerine göre bulundurulacak personelin asgari nitelik ve miktarı bu Yönetmeliğin Ek-6’sındaki listede gösterilmiştir.

İKİNCİ BÖLÜM

Fizik Altyapı Standartları

Bina

Madde 12 — Sağlık kuruluşları betonarme, çelik karkas ve benzeri binalarda ve hijyenik koşullarda kurulur. Tüm birimleri uygun sıcaklıkta tutabilecek merkezi ısıtma sistemi bulundurulur. Tüm birimlerde usulüne uygun olarak havalandırma ve aydınlatma sağlanır.

Bulundurulması Zorunlu Asgari Birimler

Madde 13 — Sağlık kuruluşunda aşağıda belirtilen nitelikleri haiz bölümler bulunur.

a) Bekleme salonu; asgari 20 metrekare yüzölçümünde,

b) Soyunma odası,

c) Yeteri sayıda duş ve tuvalet,

d) Arşiv birimi,

e) Sterilizasyon birimi.

Ayrıca her biri asgari (3) metrekare yüzölçümlerinde olan ve cilt bakım, epilasyon/depilasyon, zayıflama, manikür pedikür, sarkma ve kırışıklıklar ve sair amaçlar için kullanılacak uygulama birimleri bulundurulur.

Diğer Özellikler

Madde 14 — Sağlık kuruluşlarının odaları hizmeti alacak kişi ve uygulayıcı açısından 13 üncü maddede belirtilen genişlikte olmalıdır. Uygulama üniteleri ve birimleri ayrı birimler halinde rahat çalışma imkanını haiz olmalıdır. Su ile çalışma ortamlarının olduğu birimlerin zemini kolay temizlenebilir malzeme ile kaplanır. Bu kuruluşlarda devamlı akar şekilde sıcak su tertibatı ve ihtiyacı karşılayacak sayıda duş ve tuvalet bulundurulur.

Birim ve odaların kapısında birimin adı, odaların duvarında birimde çalışan personelin Personel Çalışma İzin Belgelerinin aslı, varsa diploma ve kurs belgelerinin aslı asılı bulunur. Birimler arası bölmeler sabit beton, alçıpan veya benzeri malzemeler ile yapılmış olmalıdır.

Bekleme Salonunda Bulundurulacak Tabela ve Listeler

Madde 15 — Sağlık kuruluşuna ait Çalışma İzin Belgesinin aslı, Mesul Müdürlük Belgesinin aslı, kuruluşta tüm çalışanların isimlerinin ve görevlerinin yazılı olduğu bir tabela, uygulanan yöntemlerin ücretlerini gösterir fiyat listesi ve sağlık kuruluşu ile ilgili şikayetlerin yapılabileceği müdürlük telefonlarının bulunduğu liste başvuran kişilerce kolayca okunabilecek uygun bir yerine asılır.

Tabela

Madde 16 — Sağlık kuruluşu türlerine göre tabelalarında ve kullanılan basılı materyallerindeki isimlendirmede, bu Yönetmelik hükümlerince tanımlanan "............... Güzellik Merkezi" veya " ........... Güzellik Salonu" unvanı yer alır.

Ayrıca sağlık kuruluşlarında yapılacak uygulamalar başlıklar halinde ve çalışan hekim ve/veya güzellik uzmanının isimleri bu tabelada belirtilebilir.

Sterilizasyon

Madde 17 — Sağlık kuruluşlarında uygulanacak olan müdahalelerde kullanılan tıbbi malzemelerin Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine göre imhası ve kullanılan tıbbi malzemelerin sterilizasyonu, bulaşıcı hastalıkların bertarafı amacıyla günümüz şartlarına uygun teknik donanıma sahip cihazlarla yapılmalıdır.

Araç, Gereç ve Malzeme

Madde 18 — Bu sağlık kuruluşlarında bulundurulması zorunlu tıbbi cihaz, araç, gereç ve malzemelerin birimlere göre asgari nitelik ve miktarı bu Yönetmeliğin Ek-4’ündeki listelerde gösterilmiştir.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Kuruluş İşleyişi

BİRİNCİ BÖLÜM

Kuruluş Çalışma Usul ve Esasları

Çalışma Usul ve Esasları

Madde 19 — Sağlık kuruluşlarının türlerine göre tabip ve güzellik uzmanları marifetiyle uygulayabilecekleri müdahaleler Ek-5’te belirtilmiştir.

Bu sağlık kuruluşlarında çalışacak olan kişilerin Türk vatandaşı olması ve daha önce faaliyeti ile ilgili yüz kızartıcı ceza almamış olması gerekmektedir.

Sağlık kuruluşları faaliyet göstermek istedikleri gün ve saatleri müdürlüğe bildirmek zorundadır. Bu gün ve saatler dışında faaliyette bulunmak istediklerinde müdürlükten izin almak zorundadırlar.

İKİNCİ BÖLÜM

Kayıt ve Bildirim Sistemi

Kayıt Sistemi

Madde 20 — Tedavi için başvuran her kişinin kimlik bilgileri, yapılan müdahalenin adı ve öneriler Ek-7’de belirtilen özellikleri taşıyan Protokol Defterine kayıt edilir. Ayrıca tabipler yapılan müdahaleler sonrasında gerekli durumlarda kişiye reçete yazabilir.

Arşiv

Madde 21 — Sağlık kuruluşlarına başvuran kişilere yapılan müdahale ve uygulamalar hastalara ait dosya veya kartlara işlenir. Bu bilgiler ilgili arşivde muhafaza edilir.

DÖRDÜNCÜ KISIM

Çeşitli ve Son Hükümler

BİRİNCİ BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Denetim

Madde 22 — Sağlık kuruluşları Müdürlük tarafından oluşturulan ekipler tarafından düzenli olarak denetlenir. Şikayet, soruşturma ve Bakanlık merkez teşkilâtının veya Müdürlüğün talebi üzerine yapılacak olağan dışı denetimler hariç olmak üzere, olağan denetimler en az dört ayda bir yapılır. Denetimlerde bu Yönetmeliğin Ek-9’undaki Denetleme Formu kullanılır. Bu formdan iki nüsha düzenlenerek bir nüshası sağlık kuruluşuna bırakılır. Denetim ile ilgili bulgular ve sonuçlar, bu Yönetmeliğin Ek-8’indeki Müdürlüğe ait Teftiş ve Denetim Defterine yazılır.

Denetimler, denetim işlemi için görevlendirilen biri tabip olmak kaydıyla en az iki sağlık personeli tarafından gerçekleştirilir. Olağan denetimler, mümkün olduğu kadar mesai saatleri içerisinde ve düzenli aralıklarla gerçekleştirilir.

Denetimlerde tespit edilen eksiklikler için, Denetim Formu’nda eksikliğin giderilmesi için verilecek süre sütununda belirlenen süreler verilir. Bu süre içerisinde, belirlenen eksikliğini gidermediği tespit edilen sağlık kuruluşuna, Denetim Formu’nda eksikliğin devamında verilecek faaliyet durdurma süresinde belirlenen süre boyunca faaliyet durdurması uygulanır. Bu şekilde faaliyeti geçici olarak durdurulan sağlık kuruluşunun verilen süre sonunda; süresiz durdurulanın ise, üç ay içerisinde eksikliklerini gidermediği tespit edildiği takdirde sağlık kuruluşunun çalışma izin belgesi geçersiz sayılarak iptal edilir.

Denetimlerde bir sağlık kuruluşunda denetim formundaki birden çok eksikliğin aynı anda tespit edildiği durumlarda, eksikliklerin giderilmesi için tanınacak süre veya eksiklikler giderilmediğinde uygulanacak faaliyeti durdurma süresi olarak, süresi en uzun olan hüküm için belirlenen süre uygulanır.

Devir

Madde 23 — Bu Yönetmelik'te belirtilen sağlık kuruluşlarının devredilmesi halinde, devralanlar, işbu Yönetmelik hükümlerine ve ilgili diğer mevzuata uymak zorundadır. Aynı zamanda denetim esnasında eksik ve aksaklıklardan dolayı devralan, devredenin sorumluluklarını da almış sayılır. Bu yüzden, önceden devredene verilen süre devralana da verilmiş sayılarak ek bir süre verilmez.

Yönetmeliğin 6 ncı maddesi hükümlerine göre sağlık kuruluşu açma ve işletme hakkına sahip olanlardan devir alacak kişiler devir alacaklarına dair bir dilekçeyi müdürlüğe verir. Uygun görülmesi halinde devir eden kişi veya kişilerin devir etme isteğini belirten karşılıklı birer dilekçeleri ve 7 nci maddenin (a) ve gerektiğinde (c) bendlerinde belirtilen belgeler ile birlikte müdürlüğe onbeş gün içinde başvururlar ve gerekli izin belgelerini alırlar. Uygun görülmemesi halinde bu keyfiyet ilgililere en geç beş gün içinde yazı ile bildirilir.

Yasaklar

Madde 24 — Bu Yönetmelikte belirtilen sağlık kuruluşları ile kişiler Yönetmelik hükümlerine ve aşağıda belirlenen hususlara uymak zorundadırlar:

a) Çalışma izin belgesi almadan faaliyete geçilemez.

b) Hekim unvanı kazanmamış intern, stajyer öğrenciler ve uzmanlık eğitimi gören asistanlar, ilgili mevzuat hükümlerine göre gerekli izinleri olmayan Türk soylu yabancı hekimler sağlık kuruluşunda çalıştırılamaz.

c) Bir sağlık kuruluşunda çalışan hekim veya uzman hekim, güzellik uzmanları vb. diğer personeller bu Yönetmelik kapsamındaki başka bir sağlık kuruluşunda çalışamaz ve çalıştırılamaz.

d) Sağlık kuruluşunda çalışan güzellik uzmanları başvuran kişilere hiçbir surette deri içine enjeksiyonla müdahalede bulunamaz.

e) Sağlık kuruluşu bir şirket ise, şirketin faaliyetine giren diğer işleri sağlık kuruluşunda yapılamaz.

f) Bu sağlık kuruluşlarında Bakanlık tarafından üretim ve ithal izni verilen mamuller dışında hiçbir ilaç, kozmetik bulundurulamaz, kullanılamaz ve satılamaz.

g) Sağlık kuruluşunun bünyesinde olmayan faaliyetler ve fiyatlar konusunda reklam verilemez.

h) Sağlık kuruluşu, şubesinin tabelâsında, şubede verilecek hizmetler dışında asıl adresteki hizmetleri belirtemez.

i) Sağlık kuruluşunda, staj yapma dahil olmak üzere, her ne surette olursa olsun, sağlık mesleği ile ilgili öğrenim gören öğrenci bulunamaz ve çalıştırılamaz.

j) Sağlık kuruluşunda herhangi bir faaliyet alanının veya birimin, yetkisi olmayan kişiler tarafından kullanımı yasaktır.

k) Sağlık kuruluşları, vatandaşın yanlış algılamaları ve haksız rekabetin önlenmesi amacıyla; resmi sağlık kuruluşlarınca kullanılan isimleri ticarî isim olarak kullanamaz ve tabelâlarında belirtemezler.

l) Tescilli isimler; tescilin sahibinin yazılı izni bulunmadan sağlık kuruluşları tarafından kullanılamazlar.

Reklam, Tanıtım ve Bilgilendirme

Madde 25 — Sağlık kuruluşları ve çalışanları; kuruluşları, kuruluşlarının sundukları hizmet, uyguladıkları yöntemler ya da kullandıkları her türlü cihaz ve benzeri araçlar ile ilgili olarak kitle iletişim araçları, elektronik ortam, görsel işitsel araçlar, yazılı materyaller veya benzeri nitelikte doğrudan ve dolaylı olarak tüketici konumundaki kitleye yönelik reklam, tanıtım veya bilgilendirme yapabilir; hizmet türlerini, kullandıkları cihazları, yaptıkları uygulamaları reklam materyallerinde ve tabelalarında belirtebilirler.

Sağlık kuruluşları ve çalışanları, reklam, tanıtım, bilgilendirme niteliğindeki her türlü faaliyetleri için Müdürlükten izin almak zorundadır. Yaptıkları uygulamalara ait kullandıkları resimlerden dolayı doğabilecek anlaşmazlıklarda sorumluluk sağlık kuruluşuna aittir.

Cezai Müeyyideler

Madde 26 — Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında Türk Ceza Kanununun 526 ncı maddesine göre işlem yapılır.

Bu Yönetmelikte belirlenen usûl ve esaslara uymayanlar ile yasaklara aykırı hareket edenlere bu Yönetmelikte öngörülen müeyyideler uygulanır; bunlar, cezaî ve hukukî sorumlulukları bakımından genel hükümlere tabidir.

İKİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten Kaldırılan Hükümler

Madde 27 — Sağlık kuruluşları ile ilgili olarak daha evvel yayımlanarak yürürlüğe konulan İl Hıfzıssıhha Kurulu Kararları yürürlükten kaldırılmıştır.

Mevcut Sağlık Kuruluşları

Geçici Madde 1 — Bu Yönetmelik kapsamına giren ve Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce faaliyete geçmiş olan sağlık kuruluşları, bu Yönetmelik yürürlüğe girdikten sonra en geç altı ay içerisinde, fiziki yüzölçümleri hariç olmak kaydıyla, bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilir. Yapılan denetimler sonucunda bu mükellefiyeti yerine getirmediği anlaşılanlar, eksikliklerini ve aykırılıklarını giderinceye kadar Valilikçe faaliyetten men edilir.

Yürürlük

Madde 28 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 29 — Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

—— • ——

Türkiye Barolar Birliğinden :

Türkiye Barolar Birliği Baro Hakem Kurulu Yönetmeliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç Kapsam ve Dayanak

Amaç ve Kapsam

Madde 1 — Bu Yönetmelik, Baro çevresinde kurulması öngörülen Baro Hakem Kurulunun, avukat üyelerinin seçimi, görevleri, yetkisi, çalışma yöntemi ve esasları, üyelerin reddi veya çekinmesi, başkan ve üyelere ödenecek ücretin belirlenmesi amacıyla düzenlenmiştir.

Hukuki Dayanak

Madde 2 — Bu Yönetmelik 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 167 nci maddesi hükmü uyarınca düzenlenmiştir.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Kuruluş, Görev ve Yetki

Hakem Kurulunun Kuruluşu

Madde 3 — Kurul, Baronun bulunduğu yargı çevresinin en kıdemli asliye hukuk hakimi ile o Baro yönetim kurulunca seçilen iki avukat üyeden oluşur. Asliye hukuk hakimi kurulun başkanıdır.

Kurulun avukat olan üyelerinin, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 90 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında belirtilen yönetim kurulu üyeliğine seçilme yeterliliği ile seçilme engelinin bulunmaması gerekir.

Türkiye Barolar Birliğinin ve Baroların başkanlık, yönetim, disiplin ile denetim kurullarında görev alanlar hakem kurulu üyesi olamazlar. Ancak, hakem kuruluna atanacak üye bulunamadığı takdirde, Baro organlarında görev alanlar arasından da hakem kuruluna atama yapılabilir.

Üyelerin, yukarıda belirtilen görevlerden herhangi birine seçilmeleri halinde, seçilen üye, bu iki görevden birisini tercih etmek zorundadır. Üyenin, seçimi takip eden on gün içerisinde söz konusu tercih hakkını kullanmaması halinde, hakem kurulundaki görevi kendiliğinden sona erer.

Kurul avukat üyeliklerinden birinin herhangi bir nedenle boşalması halinde, Baro yönetim kurulu, görevi bu suretle sona eren üyenin yerine, on gün içinde yeni bir üye seçer.

Üyenin ret, çekinme, sağlık ve bu gibi nedenlerle görevini fiilen veya hukuken geçici olarak yerine getirmesinin olanaksızlığı veya görevin gereği gibi ve zamanında yapılamaması halinde; kurulun iş durumuna göre ikiden az olmamak ve asıl üye yerine görev yapmak üzere yeteri kadar yedek üye de Baro yönetim kurulu tarafından asıl üyelerle birlikte seçilir. Yedek üyeler de, asıl üyelerin seçilme şartlarına ve görev sürelerine bağlıdır.

Seçilen üyelerin görev süresi üç yıl olup, süresi sona eren asıl ve yedek üye yeniden seçilebilir. Üç yıllık sürenin bitmesinden önce asıl veya yedek üyeliklerden herhangi birisinde boşalma olduğu takdirde, yeni üye, yeri boşalan üyenin süresini tamamlar.

Hakem Kurulu Yazı İşleri

Madde 4 — Her Baro bünyesinde, kurulun işlemlerini takip etmek ve gerekli yazışmaları yapmak üzere, yeterli sayıda elemandan oluşturulan bir yazı işleri bürosu kurulur.

Yazı işleri bürosunun gider vs. masraflarını karşılamak üzere, hakem kurulu ücretinin % 10’u ilgili Baroya gelir kaydedilir.

Görevi

Madde 5 — Hakem Kurulu;

a) 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 167 nci maddesinde belirtilen avukatlık sözleşmelerinden ve avukatlık ücretinden kaynaklanan her türlü anlaşmazlıkları,

b) 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 44 üncü maddesinin (B/b) bendinde sözü edilen avukatların birlikte çalışmalarından kaynaklanan her türlü uyuşmazlıkları,

c) Avukatlık ortaklığında ortakların kendi aralarında ve ortaklıkla ilgili her türlü uyuşmazlıkları,

d) Ortaklık pay devir ve intikalinde bedele ilişkin olarak üçüncü kişilerle aralarında çıkacak anlaşmazlıkları çözmek ve avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu durumlarda da; ücret anlaşmazlıklarını incelemek ve ücreti belirlemekle görevlidir.

Yetki

Madde 6 — Bu Yönetmelik kapsamındaki uyuşmazlıkların çözümünde yetkili kurul, uyuşmazlığa konu hukuki yardımın yapıldığı yer Barosu hakem kuruludur. Ancak;

a – Hukuki yardımın birden çok Baro bölgesinde yapılmış olması halinde;

1) Uyuşmazlık konusu hukuki yardımlardan bir tanesi; avukatın kayıtlı olduğu Baro bölgesinde yapılmış ise, diğer hukuki yardımlar yönünden de, avukatın kayıtlı olduğu Baro bölgesinde görevli olan kurul yetkilidir.

2) Bunun dışındaki hallerde, uyuşmazlık konusu hukuki yardımlardan herhangi birisinin yapıldığı yer Baro bölgesinde görevli kurul, diğer uyuşmazlık konusu hukuki yardımlar yönünden de yetkilidir.

b – 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 44 üncü maddesinde düzenlenen "Avukatların birlikte çalışmalarından veya avukatlık ortaklığı biçiminde çalışmalarında ortakların kendi aralarında ve ortaklıkla ilgili her türlü uyuşmazlıklar ile ortaklık pay devir ve intikalinde bedele ilişkin olarak üçüncü şahıslarla aralarında çıkacak anlaşmazlıklardan" kaynaklanan ve aynı maddenin (B/b) bendinde belirtilen uyuşmazlıklarda ise yetkili kurul, avukatlık ortaklığının kayıtlı olduğu yer kuruludur.

Hakem Kurulu Ücreti

Madde 7 — Hakem kurulu ücreti, kurulda davanın açılmış sayıldığı tarihte yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesinde gösterilen ücrettir.

Anlaşmazlığın davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleri ile tahkikat başlamadan sona ermesi halinde, hakem ücretinin yarısı; tahkikatın başlamasından sonra sona ermesi halinde ise hakem ücretinin tamamı ödenir.

Yedek üyenin katılımında; yedek üyenin ücreti kurulu tarafından kararlaştırılır.

Hakemlerin Reddi

Madde 8 — Kurulun başkan ve üyeleri, 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 29 uncu maddesinde gösterilen sebeplerle reddedilebilir.

Hakemin reddi isteminin, ret sebebinin öğrenildiği tarihten itibaren en geç beş gün içinde yapılması gerekir.

Hakemin reddi istemi, dilekçe ile yapılır. Bu dilekçede ret isteğinin dayandığı durum ve olaylarla delillerin açıkça gösterilmesi ve varsa belgelerin de dilekçeye eklenmesi gerekir.

Ret isteğinden vazgeçmek hükümsüzdür.

Vekilin, hakemin reddi isteminde bulunabilmesi için vekaletnamesinde yetki bulunması gerekir.

Hakemin reddi istemi, reddi istenen hakem veya hakemler katılmaksızın, yedek üye veya üyelerin katılımı ile üyesi olduğu kurulu tarafından incelenir. Reddi istenen hakem veya hakemlerin katılmaması halinde yedek üyelerle de kurul oluşturulamaz ise, ret istemi, o yer Barosuna en yakın yer Baro bölgesinde görevli hakem kurulu tarafından incelenir. Kurulun tümüyle reddi mümkün değildir.

Hakemi reddeden taraf, dilekçesini karşı tarafa tebliğ ettirir. Karşı taraf, beş gün içinde cevap verebilir. Bu süre geçtikten sonra, ret dilekçesi, varsa karşı tarafın cevabı ve ekleri, dosya ile birlikte reddi istenen hakeme verilir.

Hakem beş gün içinde dosyayı inceler ve ret sebeplerinin yerinde olup olmadığı hakkındaki düşüncesini yazı ile bildirir. Kurul yazı işleri, dosyayı ret istemini inceleyecek yetkili kurula derhal verir veya gönderir.

Ret talebini inceleyen kurul, bu konuda gösterilen delilleri serbestçe takdir ederek gerekli kararı verir. Kurul, güven unsurunu gözeterek ret sebebinin muhtemel olması halinde dahi isteği kabul edebilir.

Ret sebepleri hakkında yemin teklif olunamaz.

Hakemin çekinmeye davet edilmesi, hakemin reddi hükmündedir.

Hakemin reddi istemi;

a) Ret isteği zamanında yapılmamışsa,

b) Ret sebebi veya inandırıcı delil gösterilmemişse,

c) Ret isteminin davayı uzatmak amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa.

Hakem Kurulu tarafından reddedilir. Ret kararına karşı, ancak asıl hükümle birlikte temyiz yoluna başvurulabilir.

Hakemlerin Çekinmesi

Madde 9 — Hakemler, 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 28 inci maddesindeki sebeplerin varlığı halinde davaya bakmaktan yasaklı olup, bu durumda kendiliğinden davaya bakmaktan çekinmek zorundadırlar.

18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 30, 31, 32, 36 ncı maddeleri ile 36/A maddesinin hükümleri, olaya uygunlukları ölçüsünde hakemlerin çekinmesi ve reddi hallerinde de aynen uygulanır.

Ret veya çekinme sonucu hakem kurulunun yedek üyelerle de oluşturulamaması durumunda, uyuşmazlığı incelemeye yetkili olan kurul; en yakın yer Baro bölgesinde görevli hakem kuruludur.

Tebligat

Madde 10 — Kurulda görülmekte olan dava ve işlerde 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 56 ncı maddesi ile 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü hükümleri uygulanmakla birlikte; taraflar diledikleri takdirde tebligat işlemlerinde faks, teleks, iadeli taahhütlü ve acele posta servisi gibi araçlarla da birbirlerine tebligat yapılmasını kuruldan isteyebilirler.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yargılama Usulü

Dava Açılması

Madde 11 — Kurulda dava, dilekçe ile açılır.

Dava dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Tarafların ve varsa kanuni temsilci veya vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,

b) Açık bir biçimde davanın konusu,

c) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün olayların sıra numarası altında açık özetleri ve delillerin nelerden ibaret olduğu,

d) Hukuki sebeplerin özeti,

e) Açık bir biçimde talep sonucu,

f) Karşı tarafın hangi sürede cevap verebileceği,

g) Davacının veya varsa kanuni temsilci yahut vekilinin imzası.

Davacı, elinde bulunan delilleri dava dilekçesine ekler. Dilekçenin ve eklerinin, davalı sayısından bir fazla düzenlenmiş olması gerekir.

Davacı dava dilekçesine ayrıca, hakem ücretinin yarısını ödediğine ilişkin alındı örneğini ekler ve gerekli giderleri öder.

Davanın Açılma Zamanı

Madde 12 — Davanın açılma zamanı, dava dilekçesinin Baro başkanlığına verildiği tarihtir.

Dilekçe, kurulun yetki alanı dışındaki herhangi bir baro başkanlığına da verilebilir. Bu durumlarda dava, başvurulan baronun haberleşme defterine dilekçenin kaydedildiği tarihte açılmış sayılır.

Davacı 7 nci maddede belirtilen hakem ücretinin yarısını ve giderleri ödediğine ilişkin makbuzu dilekçesine eklemek zorundadır, aksi halde bu makbuz ibraz edilinceye kadar dilekçesi işleme konmaz. Bir ay içerisinde, hakem ücretinin yarısının ve giderlerin ödendiğine ilişkin makbuzun ibraz edilmemesi halinde dava açılmamış sayılır.

İlk İtirazlar

Madde 13 — İlk itirazlar, aşağıda gösterilen hallerden ibarettir.

a) Türkiye’de ikametgahı bulunmayanlardan teminat talebi,

b) Yetki itirazı,

c) Açılan davanın, bir başka kurulda görülmekte olduğu iddiası,

d) Davetiyede noksanlıklar bulunması veya tebligatın usulüne uygun olmadığı iddiası,

e) Karşılık davanın kabule şayan olmadığı iddiası.

Davanın başlangıcında ilk itirazların hepsinin birlikte bildirilmesi gerekir.

İlk itirazlara ilişkin karar, asıl davayı görmeye yetkili kurul tarafından öncelikle verilir.

Esasa Cevap

Madde 14 — Davalı ilk itirazları ile birlikte; esas dava hakkındaki cevabını, varsa karşı delillerini, dava dilekçesinin kendisine tebliğ tarihinden itibaren on gün içinde karşı tarafa tebliğ edilmek üzere kurul yazı işlerine verir. Davacı veya kurul tarafından bu süreden farklı bir süre tanınması halinde bu süre dikkate alınır.

Davaya cevap dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Tarafların veya varsa kanuni temsilci veya vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,

b) Açık bir biçimde savunması,

c) Davacı tarafından bildirilmiş olayların her biri hakkında cevapları,

d) Davalının veya varsa kanuni temsilci yahut vekilinin imzası.

Cevap dilekçesi ile davalının elinde bulunan belgelerin asılları veya örneklerinin karşı taraf sayısından bir fazlasının cevap dilekçesine eklenerek kurula verilmesi gereklidir.

Davalı, cevap dilekçesinde karşılık dava da dahil olmak üzere bütün iddia ve savunmaları ile sebeplerini bildirmeye mecburdur.

Karşılık Dava

Madde 15 — Davalı, karşılık davasını, esas davaya süresi içerisinde vereceği cevap dilekçesinde bildirmek suretiyle açabilir.

Hangi davaların karşılık dava olarak nitelendirilmesi gerektiği hususunda 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 204 üncü maddesindeki hükümler uygulanır.

Karşılık davaya ilişkin olarak ortaya çıkabilecek hususlarda 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 205-208 inci maddeleri hükümleri burada da uygulanır.

Tahkikat

Madde 16 — Kurul, tahkikatı kural olarak dosya üzerinden yapar. Ancak tanık dinlenmesi, keşif ve bilirkişi incelemesi gibi hallerle, kurulun gerek duyduğu durumlarda tahkikatın duruşmalı yapılmasına karar verilebilir.

Duruşma yapılmasına karar verildiği takdirde, bu husus taraflara elverişli vasıtalarla duruşmadan on gün öncesine kadar bildirilir. Taraflardan birisi kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın bildirilen günde duruşma yer ve saatinde bulunmazsa, duruşma ve tahkikat yokluğunda yapılır. Taraflara uyarılı tebligat yapılmış ise duruşmaya, gelenin katılımıyla devam olunur. Duruşma, Baroların bu işe tahsis ettiği yerde yapılır.

Kurul, öncelikle tarafları sulha davet eder.

Kurul, kendisine yapılan başvurular ve ekleri üzerinde öninceleme yapar. Tensip zaptı ile tahkikatın kurul üyelerinden hangisi tarafından yürütüleceğini kararlaştırır. Tahkikatla görevlendirilen üye 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 182, 183, 184, 196, 197, 209, 211 ve 212 nci maddelerinde belirtilen işlemleri tek başına yapabilir.

Kurul çalışmalarında yapılan işlemler bir tutanakla tespit edilir ve tutanak; kurul başkanı ve üyeleri ile varsa tutanak düzenlemekle görevli yazı işleri elemanı tarafından imzalanır. Tutanak düzenleme görevi üyelerden birisine de verilebilir.

Tutanak düzenlenmesi esası, tahkikatın bir üyeye verilmesi halinde de aynen uygulanır.

Kurul ücret sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkları, davanın açıldığı tarihten itibaren altı ay içinde sonuçlandırır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Deliller ve İkamesi

Delillerin İkamesi

Madde 17 — Kurulda görülmekte olan davalarda, nelerin delil niteliğinde olduğu, bunların ikamesi ve usulüne ilişkin hususlarda 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 236-374 üncü maddeleri, olaylara uygunluğu oranında kurulda açılan davalarda da uygulanır.

Delillerin serbestçe takdiri, 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun belirlediği hükümler çerçevesinde kurula aittir.

Kurul, gerekli gördüğü takdirde tarafların gösterdikleri tanıkları dinleyebileceği gibi taraflardan gelen yemin teklifi ile resen verilecek yeminlerin ifasına da karar verebilir.

Kurulun yargı çevresi dışında tanık dinlemesi, yemin, keşif, bilirkişi incelemesi gibi konularda 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda yer alan ilgili hükümler uygulanır. Anılan işlemlerin yapılacağı yerde kurul var ise bu kurul, işlemleri yapmaya yetkili ve görevlidir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Tahkikatın Sona Ermesi ve Karar

Karar

Madde 18 — Tarafların son diyecekleri için bir duruşma günü belirlenmişse, duruşmanın sonunda tahkikatın bittiği taraflara sözlü olarak bildirilir ve kararın gerekçesi yazılmamış ise kararın özeti taraflara duyurulur.

Kurul, tahkikatın ve yargılamanın sona ermesinden sonra kısa karara uygun gerekçeli kararını on gün içinde yazmak zorundadır.

Kararların İnfazı

Madde 19 — Kurulun verdiği kararların infazında 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 38 inci maddesi hükmü uygulanır.

Hakem Kurulu, haklı ve gerektirici nedenlerin bulunması halinde ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir kararları verebilir.

ALTINCI BÖLÜM

Kanun Yolları

Temyiz

Madde 20 — Kurul tarafından verilen hükümlere karşı, tarafların, kararın kendilerine tebliği tarihinden itibaren on beş gün içerisinde temyiz hakkı vardır.

Temyiz talebi dilekçe ile yapılır.

Temyiz dilekçesinin neleri içermesi gerektiği konusunda 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435 inci maddesi hükmü, kurul kararlarının temyiz edilmesinde de uygulanır.

Temyiz dilekçesi, kararı veren kurulun Baro başkanlığına verilebileceği gibi bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen Baro başkanlıklarına da verilebilir.

Temyiz isteğinin ne zaman yapılmış sayılacağına ilişkin 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434 üncü maddesi kurul kararlarının temyizinde de uygulanır.

18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa göre kesin olan hüküm ve kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz İncelemesi

Madde 21 — Yargıtay, temyiz incelemesini dosya üzerinden yapar.

İncelemenin duruşmalı yapılmasıyla ilgili 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438 inci maddesi hükmü, kurul kararlarının incelenmesinde de uygulanır.

Kararların Bozulması

Madde 22 — Kurulun vermiş olduğu kararlar, ancak aşağıdaki hallerde Yargıtayca bozulur:

a) Talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmesi,

b) Kurulun görevine ve yetkisine girmeyen konularda bir karar verilmiş olması,

c) Kurulun, iki tarafın iddialarından her biri hakkında karar vermemesi.

Yargılamanın Yenilenmesi

Madde 23 — Kurul kararları aleyhine 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 445-454 üncü maddeleri hükümlerine göre yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulabilir.

Uygulanacak Hükümler

Madde 24 — Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu ile Avukatlık Kanunu Yönetmeliği, Meslek Kuralları ve 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 527, 529, 532 nci maddesi, 533 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 536 ncı maddesi dışında kalan diğer hükümleri ile Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin olaya uygun düşen hükümleri uygulanır.

Yürürlük

Madde 25 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 26 — Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu yürütür.

—— • ——

Türkiye Barolar Birliğinden :

Türkiye Barolar Birliği Adli Yardım Yönetmeliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç Kapsam ve Dayanak

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 176-181 inci maddeleri uyarınca, adli yardımla ilgili usul ve esasları düzenlemektir.

Adli yardımın amacı, bireylerin hak arama özgürlüklerinin önündeki engelleri aşmak ve hak arama özgürlüğünün kullanımında eşitliği sağlamak üzere, avukatlık ücretini ve yargılama giderlerini karşılama olanağı bulunmayanların avukatlık hizmetlerinden yararlandırılmasıdır.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 180 inci maddesi uyarınca Türkiye Barolar Birliği hesabına aktarılan paraların, Barolar arasında dağıtımı ve kullanılması ile Adli Yardım Bürosunun kuruluşunu, görev ve yetkilerini, görevlendirilecek avukatların ve ücretlerinin belirlenmesini, işleyişini ve denetimini kapsar.

Hukuki Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 176-181 inci maddeleri uyarınca düzenlenmiştir.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Adli Yardım Bürosu ve Temsilcisi

Madde 4 — Her Baro merkezinde, Baro yönetim kurulu tarafından belirlenip görevlendirilecek, yeterli sayıda avukattan oluşan bir Adli Yardım Bürosu kurulur. Baro yönetim kurulu ayrıca, baro merkezi dışında, avukat sayısı beşten fazla olan her yargı çevresinde bir avukatı, Adli Yardım Bürosu Temsilcisi olarak görevlendirebilir. Gerektiğinde, yeteri kadar Temsilci Yardımcısı da görevlendirilir.

Adli Yardım Bürosu ve Temsilcileri, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununda öngörülen görevler ile Baro yönetim kurullarının Avukatlık Kanunu ve Yönetmelikler çerçevesinde vereceği görevleri yerine getirirler.

Adli Yardım Bürosu ve Temsilcileri, işlerini adli yardımdan sorumlu Baro yönetim kurulu üyesinin sorumluluğunda ve denetiminde yürütürler.

Adli Yardım Bürosu ve Temsilcilerine, hizmetin yürütülebilmesi için adli yardım ödeneğinden karşılanmak üzere yeterli mekan, büro donanımı ve personeli sağlanır.

Barolar, stajyer avukatlara, Adli Yardım Bürosu ve Temsilciliklerinde eğitim amacıyla geçici süreli görevler verebilirler.

Adli Yardım İstemi

Madde 5 — Adli yardım istemi, hizmetin görüleceği yer Adli Yardım Bürosuna ve Temsilciliklerine yapılır. Başvurularda, Adli Yardım Başvuru Formu doldurulur ve Adli Yardım Esas Defterine kaydedilir.

Adli Yardım Bürosu ve Temsilcilikleri, istem sahibinden gerekli bilgi ve belgeleri ister, istemin haklılığı konusunda uygun bulacağı araştırmayı yapar, gerektiğinde karar verir. Bu araştırmada, kamu ve özel kurum ve kuruluşları, Adli Yardım Bürosuna ve Temsilciliklerine yardımcı olurlar.

Adli yardım isteminin reddi halinde istemde bulunan; tebliğden itibaren on gün içinde yazılı veya sözlü olarak Baro başkanına başvurabilir. Baro başkanı yedi gün içinde karar verir, bu karar kesindir.

Adli Yardımın Yapılışı

Madde 6 — a) Adli yardım isteminin kabulü halinde, durum bir tutanakla tespit edilir. İstem sahibinden, işin sonunda maddi bir yarar elde etmesi halinde, avukata ödenen para ile elde edilecek maddi yararın %5’ini Baroya ödeyeceğine; adli yardım isteminin haksız olduğunun sonradan anlaşılması halinde, görevlendirilen avukata ödenen ücretin iki katı ve yapılmış masrafları yasal faizleri ile geri vereceğine ilişkin taahhütname alınır.

Yargılama giderlerini karşılayamayacaklar için 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 465-472 nci maddeleri gereğince adli müzaheret talebinde bulunulur. Bu talebin reddi halinde ilgilisi, avukatlık ücreti dışındaki diğer yargılama giderlerini karşılamak durumundadır. Aksi halde, adli yardım istemi reddedilebilir.

Ancak, yargılama giderlerinin karşılanmayacağının açıkça anlaşılması ve adli yardım talebinde bulunanın haklılığı açısından kesin veya kuvvetli bir kanı oluşması halinde, Adli Yardım Bürosunun veya Adli Yardım Temsilcisinin önerisi üzerine Baro yönetim kurulu kararıyla adli yardım fonundan karşılanır.

Davanın reddi halinde iade olunacak harç, adli yardım fonuna aktarılır.

b) Adli yardım isteminin kabulüyle, gerekli iş ve işlemleri yapmak ve yürütmek üzere bir veya birkaç avukat görevlendirilir. Görev yazısının bir örneği de istem sahibine verilir ve gerekli bilgi, belge ve vekaletname ile birlikte görevlendirilen avukata başvurması istenir. Görevlendirilen avukat, görevlendirme yazısının, işe ve ilgiliye ait bilgi, belge ve vekaletnamenin, adli müzaharet istemi reddedilmiş ise iş için zorunlu masraf avansının kendisine ulaşması ile avukatlık hizmetlerini yerine getirmek yükümlülüğü altına girer.

Görevlendirilen avukatın yükümlülüğü, istek sahibinin hizmetin görülebilmesi için gerekli belge ve bilgiler ile avukatlık ücreti dışındaki zorunlu yargılama giderlerini vermemesi veya vekaletname vermekten kaçınması ile sona erer. Görevlendirilen avukat, bu durumu gecikmeden, kendisini görevlendiren Adli Yardım Bürosuna ya da Temsilciliğine bildirir.

c) Görevlendirmede, avukatların mesleki faaliyet alanlarına ilişkin beyanları dikkate alınır.

d) Görevlendirilen avukat, bu işi yapmaktan haklı bir nedenle çekilmek isterse, görevin kendisine bildirildiği tarihten itibaren on beş gün içinde, o işin tarifede belirlenen ücretini Baroya ödeyerek görevden çekilebilir.

e) Görevlendirilen avukat, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu hükümlerine göre işi sonuna kadar takip etmekle yükümlüdür. Bağlantı ve ilişki bulunsa bile başka dava ve icra takipleri veya benzeri hukuksal işlemler, görev konusu iş kapsamında kabul edilmez.

f) Adli Yardım Bürosu ve Temsilcilikleri, görevlendirilen avukatın hizmeti yerine getirmesi ile ilgili aşamaları izler. Avukat, işin hangi aşamasında olursa olsun, kendisinden istenen bilgi ve belgeleri vermek zorundadır. Hizmetin sonunda da, bu konudaki raporunu ve hizmetin sona erdiğini gösterir belgeleri Adli Yardım Bürosuna ya da Temsilciliğine iletir.

Ödenecek Ücret

Madde 7 — Adli yardımla görevlendirilen avukata, görevlendirmeye konu iş için asgari ücret tarifesinde gösterilen ücret verilir. Aynı iş için birden fazla avukatın görevlendirilmesi halinde, aynı ücret her birine ayrı ayrı tahakkuk ettirilir. Görevlendirilen avukatın, işe başladığını belgelediğinde, ücretinin ödenek durumu da dikkate alınarak peşin ödenmesi esastır.

Adli yardım görevini haklı nedenler dışında tamamlamayan avukat, aldığı ücretin iki katını Baroya ödemekle yükümlüdür.

Adli Yardım Bürosunun Gelirleri

Madde 8 — Adli Yardım Bürosunun gelirleri şunlardır:

a) Türkiye Barolar Birliğinden Baroya gönderilecek adli yardım ödeneği,

b) Kamu ve özel kurum ve kuruluşlarından, il veya belediye bütçelerinden Baroya yapılan yardımlar,

c) Bu amaçla yapılan her türlü bağışlar,

d) Adli yardım görevlerinden çekilen ve haklı neden olmaksızın hizmeti sonuçlandırmayan avukatlardan geri alınan ücretler,

e) Taahhütname gereği ilgiliden alınan paralar,

f) Adli yardımla görevlendirilen avukatın aldığı vekalet ücretinin %10’u ile adli yardımdan yararlanan ilgili lehine ilamda belirlenen harca esas değerin %5’i .

Adli Yardım Bürosunun Giderleri

Madde 9 — Adli Yardım Bürosunun giderleri şunlardır:

a) Adli yardımla görevlendirilecek avukatlara ödenecek ücretler ve zorunlu yol giderleri,

b) Büro personelinin ücretleri,

c) Büro donanımı, kırtasiye, kira ve diğer giderler.

Adli yardım paraları, münhasıran adli yardım hizmetlerinde kullanılır ve Baro bütçesinin ayrı bölümlerinde gösterilir. Bu bölümden kalan gelir fazlası, bir sonraki yıla aynı fasılda aynen aktarılır.

Adli Yardım Parasının Barolara Dağıtımı

Madde 10 — Türkiye Barolar Birliği, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 180 inci maddesi uyarınca tahsil edilen parayı bütçesinin adli yardım faslına aktararak, bankada açacağı ayrı bir hesapta toplar. Bu hesapta toplanan paranın %25’i Türkiye Barolar Birliğinin adli yardım giderleri ve Adli Yardım Dengeleme Fonu için ayrılır, kalanı Barolara gönderilir.

Her Baroya beş temel puan verilir. Verilen beş temel puana;

a) Her (25) üye avukat için (1) puan,

b) Her (50 000) nüfus için (1) puan,

c) Kalkınmada öncelikli yöre Barolarına (3) puan,

eklenerek Adli Yardım Ödenek Puanı saptanır.

Puanlamada 0.5’in altındaki küsuratlar dikkate alınmaz, bunu aşan küsuratlar ise (1) puana tamamlanır.

Barolara gönderilecek adli yardım payı aşağıdaki şekilde hesaplanır:

                                                      TBB Toplam Adli Yardım Parası X 0.75 X Baro Adli Yardım Ödenek Puanı

Baro Adli Yardım Ödeneği = -------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                                                Tüm Baroların Adli Yardım Puanları Toplamı

Yıl içinde Barolara gönderilmiş olan ödenekler, yıl sonunda Barolara ayrı ayrı bildirilir.

Barolar, kendi paylarına düşen adli yardım ödeneğinin yıl içinde bitmesi halinde, Adli Yardım Bürosunun gerçekleşen harcamalarını, ödeneğin gerekçesini ve bekleyen işleri içeren rapor ile Türkiye Barolar Birliği Adli Yardım Dengeleme Fonundan ek ödenek isteyebilirler. Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu tarafından, istemin uygun bulunması halinde ek ödenek gönderilir.

Barolara gönderilen ödenek yıl içinde kullanılmaz ise, bir sonraki yıla aktarılır. Devam eden yılda da harcanmayan ödenek, yeni yıl ödeneğinden mahsup edilir.

Barolar her yılın sonunda Adli Yardım Yıl Sonu Raporu düzenleyerek Türkiye Barolar Birliğine gönderirler. Türkiye Barolar Birliği’ndeki kayıtlar ile bu raporlar esas alınarak hesap mutabakatları sağlanır.

Barolara tahsis edilen ödenek, dört taksit halinde ödenir. Barolar kendilerine tahsis edilen ilk ödemeden sonra üçer aylık rapor düzenler ve Türkiye Barolar Birliğine gönderir.

Raporların ve harcamaların Yönetmeliğe uygunluğu tespit edildikten sonra bir sonraki ödeme yapılır. Takip eden diğer ödemelerde de aynı usul uygulanır.

Adli Yardım Bürolarının Denetimi

Madde 11 — Baro yönetim kurulu, Adli Yardım Bürosu ve Temsilciliklerinin çalışmalarını her zaman denetleyebilir. Adli Yardım Bürosu, Temsilciliklerini de kapsayan çalışmalarını, her yıl sonu düzenleyeceği bir raporla Baro yönetim kuruluna bildirir.

Geçici Madde 1 — Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden itibaren bir ay içinde, Baro yönetim kurulları, Adli Yardım Bürosu ile gerekiyorsa Temsilciliklerinde görev alacak avukatları görevlendirirler ve Adli Yardım Bürolarının kuruluşunun tamamlandığını, Türkiye Barolar Birliğine yazı ile bildirirler. Kuruluşunu bildirmeyen barolara ödenek gönderilmez.

Yürürlük

Madde 12 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 13 — Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu yürütür.

—— • ——

Türkiye Barolar Birliğinden :

Türkiye Barolar Birliği Reklam Yasağı Yönetmeliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Dayanak

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; bu Yönetmelik kapsamında olanların iş elde etmek için reklam sayılabilecek her türlü girişim ve eylemde bulunmalarının önlenmesidir. Avukatların mesleklerini özen, doğruluk ve onur içinde yerine getirmelerini, avukatlık sıfatının gerektirdiği saygı ve güvene yakışır şekilde hareket etmelerini, yargılama faaliyetindeki yerlerini ve işlevlerini olumsuzlaştıracak ve yargının görünümünü bozacak davranışlardan kaçınılmasını sağlamaktır.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik; Avukatları, Avukatlık Ortaklarını, Avukatlık Bürolarını, Avukat Stajyerlerini, Dava Vekillerini ve Avukatın sorumluluğu altındaki büro çalışanlarını kapsar.

Bu Yönetmelik kapsamında olanlar; salt ün kazanmaya yönelik her tür girişim ve eylemlerden kaçınmak, iş elde etmek için reklam sayılabilecek hiç bir girişim ve eylemde bulunmamak, üçüncü kişilerin reklam sayılabilecek bu tür eylem ve davranışlarına izin vermemek, kişilerin bu tür davranışlarına engel olmak için gerekli önlemleri almakla yükümlüdürler.

Hukuki Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 55 nci maddesi gereğince hazırlanmıştır.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Büro

Madde 4 — Mesleki faaliyetlerin yürütüldüğü büro; bu amaca elverişli ve mesleğin saygınlığına yaraşır nitelikte olmalıdır.

Tabela

Madde 5 — Tabelada; avukatlık unvanı ile ad ve soyadı, varsa akademik unvan, büronun bulunduğu kat ve büro/daire numarası yer alabilir. Tabelada bu Yönetmelikte belirlenenlerin dışında unvan, deyim, şekil, amblem ile Türkçe dışında yabancı dillerde ifade ve sair şekiller, işaret, resim, fotoğraf ve benzerlerine yer verilemez.

Aynı büroda birlikte çalışma halinde, avukatlardan birinin veya bir kaçının adı ve soyadı yanında "Avukatlık Bürosu" ibaresinin ve Avukatlık Ortaklığı halinde de; Ortaklık Sözleşmesinde belirtilen ortaklığın adı ve unvanı yanında "Avukatlık Ortaklığı" ibaresinin de yer alması zorunludur.

Tabela, fiziki imkansızlık dışında, büronun bulunduğu binanın giriş kapısının yanına, giriş holü veya koridoruna, büro giriş kapılarının yanına asılabilir.

Bina cephelerine, büro balkon ve pencerelerine birden fazla tabela asılamaz, benzeri yazılar yazılamaz. Tabela yerine ışıklı pano kullanılamaz, tabela ışık verici donanımla süslenemez. Tabelalarda en çok iki renk kullanılabilir.

Tabela (70 cm x 100 cm) boyutunu geçemez.

Basılı Evrak

Madde 6 — Başlıklı kağıtlar, kartvizitler ve diğer basılı evrak, reklam niteliği taşıyacak aşırılıkta olamaz.

Başlıklı kağıtlarda, kartvizitlerde ve diğer basılı evrakta; sadece avukatlık unvanı, varsa akademik unvan, adı ve soyadı, adres, telefon- faks numaraları, internet ve e-posta adresleri ile bağlı bulunulan; Baro ve Türkiye Barolar Birliği sicil numaraları, vergi dairesi ile vergi sicil numarası yer alabilir.

Birlikte çalışma halinde; "Avukatlık Bürosu" ibaresi, avukatlık ortaklığı halinde "Avukatlık Ortaklığı" ibaresi ve ortaklıkta yer alan avukatların ad ve soyadlarının yer alması da zorunludur.

Ortaklığa mensup avukatların, başlıklı kağıtlarında, kartvizitlerinde ve diğer basılı kağıtlarında; büro ya da ortaklığın adı yanında, kendi ad ve soyadlarını da kullanmaları zorunludur.

Başlıklı kağıtlarda, kartvizitlerde ve diğer basılı kağıtta avukat unvanı ve akademik unvan dışında; emekli yargıç, emekli savcı, emekli noter, hukuk uzmanı, marka- patent vekili, sigorta uzmanı, bilirkişi, bakan, milletvekili ve benzeri sıfatlar kullanılamayacağı gibi kamu kurum ve kuruluşu ile özel kurum ve kuruluşlardaki, siyasi partilerdeki geçmiş ve mevcut görevler belirtilemez. Barolar ve Türkiye Barolar Birliği organlarında geçmişte görev alan avukatlar bu unvanlarını kullanamazlar. Halen görevli olanlar bu unvanlarını; ancak bu görevin ifasında ve bu görevleri ile sınırlı olmak kaydıyla kullanabilirler.

Başlıklı kağıtlarda, kartvizitlerde ve diğer basılı evrakta; avukatın veya Avukatlık Ortaklığının ad ve unvanını belirtme amacını aşan her türlü yazı, deyim, resim, kayıtlı bulunduğu Baro veya Türkiye Barolar Birliği amblemi dışında amblem ve şekiller yer alamaz.

Avukatlık hizmeti, hiçbir unvan altında marka tesciline konu olamaz; bu yolda başvuruda bulunulamaz.

Telefon Rehberi

Madde 7 — Telefon rehberinin "Meslekler" kısmına adres yazdırılabilir. Bunun dışında alfabetik sırada dizilmiş olmak ve diğer avukatlardan, avukat bürolarından ve avukatlık ortaklıklarından ayırt edici her hangi bir ifade, sembol, işaret vs. kullanmamak koşulu ile; adı, soyadı, büro adresi, internet adresi, e-posta adresi ve iletişim kodlarını yayınlatabilirler.

Medya İlişkileri

Madde 8 — Bu Yönetmelik kapsamında olanlar; adres değişikliğini, büro açılışını ve altı ayı aşan ara vermeden sonra yeniden mesleğe dönüşünü; Avukatlık ortaklığına katılışını ve ortaklıktan çıkışını, "reklam niteliğini taşımayacak şekilde" gazete ve sair yazılı basın yolu ile duyurabilirler.

Bu Yönetmelik kapsamında olanlar, yaşamları, kazançları, mesleki faaliyeti hakkında "reklam niteliğinde" yayınlarda bulunamaz, devam eden veya eskiden ilgilendiği dava hakkında; dava ile özdeşleşip tarafların sözcüsü gibi demeç ve bilgi veremezler, radyo ve televizyonda konuşamazlar, görüntü veremezler, internet ortamında bilgi veremez, açıklama yapamazlar.

Bu Yönetmelik kapsamında olanlar; gazete, dergi, radyo ve televizyonda röportaj, sohbet, konuşma, tartışma ve benzeri programlara katıldıklarında; reklam sayılabilecek her türlü davranıştan, avukatlık mesleğini zedeleyici her türlü açıklamadan kaçınmak zorundadırlar.

Avukat unvanı kullanılarak yazılı, işitsel ve görsel iletişim araçlarında yönetmen, düzenleyici, danışman vesair sıfatlar ile dizi, sürekli yayın, süreli ya da süresiz programlar hazırlanamaz, sunulamaz, yönetilemez; hazırlanmasına, sunulmasına ve yönetilmesine katılınamaz.

Bu Yönetmelik kapsamında olanlar; gerek mahkemede temsil görevini yerine getirmede, gerek yazılı basın, radyo, televizyon ile ilişkisinde kendisini veya üzerinde çalışmakta olduğu hukuki işi reklam olabilecek nitelikte ön plana çıkaramazlar.

Avukatlık Ortaklığının tescil ya da sona ermesi ya da ortaklardan birinin ayrılması ilan yolu ile duyurulabilir.

İnternet

Madde 9 — Her avukat, internet dahil, teknolojinin ve bilimin olanak tanıdığı her tür ortamda avukatlık mesleğinin onur ve kurallarına, avukatlık unvanının gerektirdiği saygı ve güvene, Türkiye Barolar Birliği tarafından belirlenecek "Avukatlık Meslek Kuralları"na aykırı olmayacak şekilde kendisini ifade etme hakkına sahiptir.

Avukatın faaliyetlerini ve bürosunu tanıtacak şekilde internet sayfası açma hakkı, öncelikle üyesi bulunduğu Baro ve Türkiye Barolar Birliğine aittir. Bu Yönetmelik kapsamında olanlar, bağlı bulunduğu Baroya önceden bildirmek kaydıyla sadece aşağıdaki hususları içerecek şekilde bir internet sayfası açabilir ve bu sayfada mesleki makalesini ve bilimsel çalışmalarını yayınlayabilir.

Barolar ve Türkiye Barolar Birliği; avukatın internet sayfasında;

a) Bu Yönetmelik kapsamında olanların adı, soyadı ve unvanı,

b) Baro sicil numaraları,

c) Türkiye Barolar Birliği sicil numaraları,

d) Mesleğe başlama tarihleri,

e) Büro adresi,

f) Telefon ve faks numaraları,

g) Mezun olduğu/oldukları üniversite,

h) Fotoğrafı/Fotoğrafları,

ı) E-Posta adresi/adresleri ve buna ait mail formu,

j) Varsa akademik unvanı/unvanları,

k)Varsa bildiği/bildikleri yabancı dil hususlarının yer almasını sağlar.

Avukatın açacağı internet sayfasının adresi sadece avukatlara özgü bir adres türü tesis edilene kadar (http://www.isimsoyisim.gen.tr) ya da (http://www.ortaklıkunvanı.gen.tr) şeklinde olmak zorundadır.

Avukat, bir başka internet uzantısı ile (com., net., org., vb) internet sayfası açamaz.

Avukat, internette varolan bir başka internet adresi atında ya da üstünde internet sayfası açamaz.

Avukat, internet sayfasını sadece genel içerikli arama motorlarına kayıt ettirebilir.

Bu Yönetmelik kapsamında olanlar; iş sağlama amacına yönelik ve meslektaşlarıyla haksız rekabete yol açacak şekilde özel amaçlı arama motorlarına, rehberlerine, listelerine, veri tabanlarına ve benzerlerine kayıt olamazlar ve kayıt edilmelerine rıza gösteremezler.

Avukat, internet sayfasının, sadece avukatların bulunmasına yönelik özel amaçlı arama motorlarına kayıt ederken anahtar kelime (keyword) olarak; "adı ve soyadı ya da ortaklık unvanı", "bulunduğu şehir ve adı ve unvan" dışında bir sözcük ya da tanıtım tümcesi kullanamaz.

Avukat, internet kullanıcılarını kendi sitesine yönlendirecek internet kısa yolları kullanılmasına izin veremez ve reklam yapamaz.

İşbirliği

Madde 10 — Bu Yönetmelik kapsamında olanlar, ülke içinde işbirliği yaptıkları ve başka kentlerdeki avukatları, Ortak Avukat Bürolarını ve Avukatlık Ortaklıklarını; "İrtibat Bürosu" ve benzeri tanımlarla, işbirliğini genelleştirecek ve süreklilik kazandıracak biçimde açıklayamazlar, duyuramazlar.

Yönetmelik Hükümlerine Aykırılık

Madde 11 — Bu Yönetmelik hükümlerine aykırılık tespiti halinde barolar tarafından resen soruşturma açılır.

Yürürlük

Madde 12 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 13 — Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu yürütür.

—— • ——

Osmangazi Üniversitesinden :

Osmangazi Üniversitesi Lisansüstü Eğitim, Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinin 16 ve 19 uncu Maddelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

MADDE 1 — 21/5/1997 tarihli ve 22995 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Osmangazi Üniversitesi Lisansüstü Eğitim, Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinin 16 ncı maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Kredili derslerini ve dönem projesini başarıyla tamamlayan tezsiz yüksek lisans öğrencisine “Yüksek Lisans Diploması” verilir.”

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Doktora programına başvurabilmek için; adayların bir yüksek lisans derecesine, hazırlık sınıfları hariç en az 10 yarıyıl süreli Tıp, Diş Hekimliği ve Veteriner Fakülteleri diplomasına, Eczacılık ve Fen Fakültesi mezunlarından belirtilen şartı yerine getirenler ile, Sağlık Bakanlığınca düzenlenen esaslara göre bir laboratuvar dalında kazanılan uzmanlık yetkisine sahip olmaları gerekir.”

Yürürlük

MADDE 3 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 4 — Bu Yönetmelik hükümlerini Osmangazi Üniversitesi Rektörü yürütür.

Sayfa Başı


Tebliğler

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

2000/467 Sayılı Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Bakanlar Kurulu Kararı Uygulama Esasları Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Tebliğ No: 2001/28 )

Madde 1 — 2/6/2000 tarihli ve 24067 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2000/22 nolu 2000/467 Sayılı Hayvancılığın Desteklenmesi Hakkında Bakanlar Kurulu Kararı Uygulama Esasları Tebliği’ne 12 nci maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki 13 üncü madde ile geçici 2 nci madde eklenmiş ve müteakip maddeler buna göre teselsül ettirilmiştir.

"Madde 13 — Sığır ve manda besiciliğinin teşviki aşağıdaki esaslara göre belirlenir.

a) Tarım ve Köyişleri Bakanlığı elemanlarınca 15/12/2001 tarihine kadar, 4 Haziran 2000 tarihli ve 24069 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Geviş Getiren Büyükbaş Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesine Dair Yönetmelik hükümlerine göre tescil ve kayıt işlemleri tamamlanmış erkek besi materyali bulunduğu tespit edilen besi işletmelerine, besi materyali başına 2001 Mali Yılı Bütçesinde hayvancılık ödeneğinde yer alan meblağın, desteklemeden istifade edecek besi hayvanı sayısına bölünmesi ile bulunan miktar üzerinden doğrudan destekleme ödemesi yapılır.

b) Beside bulunan hayvanların (sığır, manda) tamamı erkek olmak üzere, en az 150 kg canlı ağırlıkta olacaktır.

c) İl tarım müdürlüğünce uygun görülen İşletmelerdeki en az 10 baş, en fazla 50 başa kadar olan besi materyalleri bu destekten yararlanır.

d) Her işletme bu desteklemeden dönemi içerisinde bir defa yararlanır. Ancak, aynı ahır olmamak şartı ile aynı parselde veya aynı avluda bulunan birden fazla ahırda ayrı ayrı şahıslarca kiralama yolu ile besicilik yapılması ve bunun belgelendirilmesi halinde kişilerin birinci dereceden akraba olması dikkate alınmadan desteklemeden yararlandırılır.

e) İl ve ilçe tarım müdürlüklerince mükerrer ödemelerin önlenmesi için, besi hayvanları kulak küpesi takılarak tutanağa bağlanır. Tutanağın bir sureti de besiciye verilir. Destekleme ödemeleri, bu tutanağa göre düzenlenecek "Büyükbaş Besi Teşviki Hakediş Belgesi" ne istinaden T.C. Ziraat Bankası’nca doğrudan ödenir."

"Geçici Madde 2 — 13 üncü maddede sözü edilen sığır ve manda besiciliği ile ilgili desteklemeler 31/12/2001 tarihinde sona erer."

Madde 2 — Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 3 — Bu Tebliğ hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

—— • ——

Bursa Valiliğinden :

Mahalli Çevre Kurulu Kararı

Karar No : 10

Karar Tarihi : 11.10.2001

İl Mahalli Çevre Kurulu 11/10/2001 tarihinde Vali Yardımcısı Bekir TOKSOY başkanlığında toplanarak aşağıdaki kararları almıştır.

1 — a) 31/3/2001 tarih ve 04 nolu İl Mahalli Çevre Kurulu Kararı ile doğalgaz hattının geçtiği yerlerde bulunan resmi ve özel kuruluşlara ait konut, işyeri, sosyal tesisler vb.de doğalgaz bağlantılarının yaptırılmasına karar verilmiş olup, abonelik işlemlerinin tamamlanabilmesi ve Bursa Doğalgaz İşletme Müdürlüğü’nün ilave projelerinin hayata geçirilebilmesi için son olarak 1/10/2002 tarihine kadar süre verilmesine,

b) Söz konusu verilen tarihten itibaren doğalgazın geçtiği bu yerlerde doğalgaz dışında başka bir yakıtın kullanılmamasına,

c) İlgili kamu kuruluşlarınca işlemlerin takip edilmesine,

2 — İletişim çağı olarak ifade edilen günümüzde artan haberleşme gereksinmelerinin karşılanmasında, telefon, faks, Internet vb. gereçlerin iletim hatlarının binaların dışından örümcek ağına benzer biçimde taşınmalarının yarattığı görsel kirliliğin yanında haberleşme hakkının engellenmesinin önlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle, Çevre Bakanlığı Çevre Kirliliğini Önleme ve Kontrol Genel Müdürlüğü’nün 6/6/2001 tarihli ve 2238-6884 sayılı yazıları esas alınarak;

a) Binaların içinde gerekli iletim alt yapısının olmaması nedeni ile dıştan taşınan iletim hatlarının zaman içinde önlenmesi için tüm Belediye Başkanlıklarına, Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü’ne, Türk Telekom Başmüdürlüğü’ne yazılı bildirimde bulunulmasına,

b) Yeni yapılan binalara iskan verilmeden önce haberleşme hakkını engellemeyecek, görüntü kirliliği yaratmayacak biçimde iletim ağının kurulup kurulmadığının Türk Telekomca belirlenmesi koşulunun getirilmesi için belediyelerce, ilgili mevzuatlarda gerekli düzenlemelerin yapılmasına,

c) Eski binalarda haberleşme ağlarındaki gerekli alt yapıların oluşturulması için ilgililere Türk Telekomca belirlenen makul sürelerin verilmesine,

3 — a) İlimizde şehircilik ve kent estetiği bakımından görsel kirlilik oluşturan; reklam tabelası, bez pankart, afiş, ilan vs.nin tespiti halinde, Büyükşehir Belediye Başkanlığınca, 1580 sayılı Belediyeler Kanunu, 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkâmı Cezaiye Hakkında Kanun ve buna ek olarak çıkartılan 151 sayılı Kanun, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile Büyükşehir Belediyesi Zabıta Yönetmeliği’nin ilgili maddelerine göre ilgili Belediye Başkanlığınca işlem yapılarak, Türk Ceza Kanununun 536 ncı maddesi doğrultusunda yetkili mercilere işlem yapılmak üzere bildirimde bulunulmasına,

b) Yol kenarlarına reklam amacıyla konulan levhalarla ilgili olarak “Karayolu Trafik Güvenliği’nin Sağlanması Yönünden, Yolun Yapısında Yapılacak Her Türlü Çalışmalarda Alınacak Tedbirler ile Karayolu Dışında, Kenarında veya Üzerindeki Diğer Levhalar, Işıklar ve İşaretlemeler Hakkında Yönetmelik’’ hükümleri doğrultusunda belediye sınırları içinde ilgili Belediye Başkanlıkları, belediye sınırları dışında yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluş tarafından işlem yapılmasına,

c) Hafriyat toprağı üreticileri ve/veya taşıyıcılarının, topraklarını belediyelerin gösterdiği yerlerin dışına döktüklerinin tespiti halinde, 2872 sayılı Çevre Kanununa bağlı olarak çıkartılan Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği esasları çerçevesinde gönderilecek olan tutanak ve zabıt varakalarına cezai işlem uygulanmasına,

Oy birliği ile karar verilmiştir.

Tebliğ olunur.

—— • ——

Zonguldak Valiliğinden :

Mahalli Çevre Kurulu Kararı

Karar No : 10

Karar Tarihi : 9/10/2001

İlimiz Mahalli Çevre Kurulu; 9/10/2001 tarihinde Vali İsmet METİN başkanlığında toplanarak aşağıdaki kararları almıştır.

1 — İlimiz Kozlu Beldesinde DLH İnşaatı Genel Müdürlüğünce yapılmakta olan “Kozlu Balıkçı Barınağı” yerinin Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği ve Çevre Düzeni Plan Kararları uyarınca değerlendirilmesi ile ilgili olarak daha önceden alınmış bulunulan 2/11/2000 tarih ve 09 nolu, 22/3/2001 tarih ve 03 nolu Mahalli Çevre Kurulu kararlarının iptal edilmesi ile çevre düzeni planında değişiklik yapılmasından sarfı nazar edilmesine,

2 — 2002 Yılı içerisinde yapılacak motorlu taşıt egzoz gazı emisyon ölçümlerinden 6.000.000.-TL, bir önceki yılda emisyon ölçümü yaptırmayanlardan 12.000.000.-TL. emisyon pulu bedeli alınmasına,

Alınan kararların ilgili idarelere bildirilmesine ve kararların uygulatılmasına,

Oybirliği ile karar verilmiştir.

Tebliğ olunur.

Sayfa Başı


YARGI BÖLÜMÜ

Yargıtay Kararları

Yargıtay 18. Hukuk Dairesinden :

Esas No : 2001/8915

Karar No : 2001/9225

Davacı İsmail Karagöz ile davalı Nüfus Müdürlüğü aralarındaki dava hakkında Gerede Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31.5.2000 günlü ve 1999/233–2000/103 sayılı kararın temyiz edilmemekle kesinleşmesi ve yürürlükteki kanuna aykırı olduğu iddiasıyla C. Başsavcılığının 7.9.2001 gün ve Hukuk 1100743 sayılı yazılarıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulmasının istenmesi üzerine gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Türk Medeni Kanununun 26.maddesi, haklı sebebin varlığı halinde ismin değişmesine ve bu değişikliğin nüfus siciline kaydedilmesine imkan vermekte ise de; birinci fıkradaki ifadeden bunu isteme hakkının ilgili kişiye ait olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ölü olduğu belirlenen annenin isminin değiştirilmesine ilişkin davanın aktif husumet ehliyeti yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle C. Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.’nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın C. Başsavcılığına gönderilmesine, 22.10.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi.

—— • ——

Yargıtay 18. Hukuk Dairesinden :

Esas No : 2001/8916

Karar No : 2001/9228

Davacı Betül Önel ile davalı Nüfus Müdürlüğü aralarındaki dava hakkında Baskil Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29.11.2000 Günlü ve 2000/154-154 sayılı kararın temyiz edilmemekle kesinleşmesi ve yürürlükteki kanuna aykırı olduğu iddiasıyla C. Başsavcılığının 7.9.2001 gün ve Hukuk 1102331 sayılı yazılarıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulmasının istenmesi üzerine gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Nüfus Kanununun 46.maddesi hükmüne göre, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine (ad ve soyadı değişikliği davaları dahil) ilişkin davalarda Cumhuriyet Savcısı ile nüfus başmemuru veya memurunun bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Mahkemenin oluşumuna ilişkin bu yasa hükmü dikkate alınmadan nüfus idaresi temsilcisi yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle C. Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427.maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine, 22.10.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi.

—— • ——

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinden :

Esas

: 2001/7779

Karar

: 2001/7091

Mahkemesi

: Serik Kadastro Mahkemesi

Tarihi

: 4/2/1993

Numarası

: 1990/846-1993/15

Davacı

: Vasfi Ünal

Davalı

: Hazine Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, H.U.M.Y.’nın 409/5. maddesi hükmüne göre davanın açılmamış sayılması yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Adalet Bakanlığının gösterdiği lüzum üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından H.U.M.Y.nın 427/6. maddesi hükümlerine göre istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Vasfi Ünal, 10.10.1990 tarihli dilekçesi ile Gebiz beldesi Kadirgürü mevkiinde sınırlarını belirttiği tahmini beş dönüm yüzölçümündeki taşınmazının, yörede 1990 yılında yapılıp 20.04.1990 ila 20.10.1990 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulamasında orman olarak sınırlanıp, IX poligon numarası ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait orman sınırlaması ve 2/B madde uygulamasının iptalini istemiştir. Mahkemece, 03.11.1992 tarihli oturuma davacı tarafın gelmediği ve gelen davalıların da davayı takip etmeyeceklerini bildirmeleri üzerine davanın H.U.M.Y.’nın 409/1. madde hükmüne göre işlemden kaldırıldığı, 04.02.1993 tarihinde de aynı yasanın 409/5. madde hükmüne göre açılmamış sayılmasına karar verildiği; kararın, davalı Hazineye 10.04.2000, Orman Yönetimine 11.04.2000, davacı vekiline 10.04.2000 tarihinde tebliğ edilip, 12.05.2001 tarihinde kesinleşme şerhi verildiği, bundan sonra Adalet Bakanlığının 02.07.2001 gün ve 7-102-2001 Sayılı Yazısı ile bildirdiği lüzum üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.09.2001 gün ve H-1100741 Sayılı Yazısı ile H.Y.U.Y.’nın 427/6. maddesine göre, yasa yararına bozma istemi ile temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmaz, yörede 1954 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olduğu gerekçesi ile tapulama dışı bırakılmış, 1990 yılında birlikte yapılan orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonuçları 20.04.1990 ila 20.10.1990 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 6 aylık hak düşürücü sürede açılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

3402 Sayılı Yasanın 25/1. maddesinde kadastro mahkemesinin "...özel kanunlarca kendisine verilen işlere..." bakacağı, 3373 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde, orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin işlemlere karşı 6 aylık hak düşürücü sürede açılan davaların kadastro mahkemesinde, kadastro mahkemesi olmayan yerlerde de kadastro davalarına bakmakla görevlendirilen genel mahkemede bakılacağı hükümleri düzenlenmiştir. Yine 3402 Sayılı Yasanın 29/1. maddesinde "kadastro mahkemesinde gelmeyen tarafın yokluğunda duruşma yapılır. Tarafların hiçbiri gelmez ise dosya işlemden kaldırılmaz. Hakim toplanması mümkün olan delilleri inceler ve 30’uncu madde hükmünce işi karara bağlar" aynı maddenin 3. fıkrasında ise, "bu yasanın tatbikinde ayrıca açıklık bulunmayan hallerde basit yargılama usulü uygulanır" konusunda hükümler mevcuttur.

Somut olayda; kadastro mahkemesinde 6 aylık yasal süre içinde orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkin dava kadastro mahkemesinde açıldığına ve bu mahkemede uygulanması gereken usul hükümleri 3402 sayılı kadastro yasasında anılan hükümler olduğuna göre davacı tarafın özürsüz olarak gelmediği ve gelen tarafın da davayı takip etmeyeceğini bildirdiği gerekçesiyle, dava dosyasının işlemden kaldırılmasına ve bundan sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Adalet Bakanlığının gösterdiği lüzum üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz isteminin KABULÜNE, H.Y.U.Y.’nın 427/7. maddesi gereğince hükmün hukuki neticelerini kaldırmamak üzere yasa yararına BOZULMASINA, 427/8. maddesi gereğince bozma kararının bir örneğinin, Adalet Bakanlığına gönderilmesine 04/10/2001 günü oybirliği ile karar verildi.

—— • ——

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinden :

Esas

: 2001/7780

Karar

: 2001/7092

Mahkemesi

: Serik Kadastro Mahkemesi

Tarihi

: 4/2/1993

Numarası

: 1990/844-1993/16

Davacı

: Vasfi Ünal

Davalı

: Hazine-Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı-Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda, H.U.M.Y.’nın 409/5. maddesi hükmüne göre davanın açılmamış sayılması yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Adalet Bakanlığının gösterdiği lüzum üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından H.U.M.Y.nın 427/6 maddesi hükümlerine göre istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Vasfi Ünal, 10.10.1990 tarihli dilekçesi ile Gebiz beldesi Kadirgürü mevkiinde sınırlarını belirttiği tahmini yirmi dönüm yüzölçümündeki taşınmazının, yörede 1990 yılında yapılıp 20.04.1990 ila 20.10.1990 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulamasında orman olarak sınırlanıp, VIII poligon numarası ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait orman sınırlaması ve 2/B madde uygulamasının iptalini istemiştir. Mahkemece, 03.11.1992 tarihli oturuma davacı tarafın gelmediği ve gelen davalıların da davayı takip etmeyeceklerini bildirmeleri üzerine davanın H.U.M.Y.’nın 409/1. madde hükmüne göre işlemden kaldırıldığı, 04.02.1993 tarihinde de aynı yasanın 409/5. madde hükmüne göre açılmamış sayılmasına karar verildiği; kararın, davalı Hazineye 10.04.2000, Orman Yönetimine 11.04.2000, davacı vekiline 10.04.2000 tarihinde tebliğ edilip, 11.05.2000 tarihinde kesinleşme şerhi verildiği, bundan sonra Adalet Bakanlığının 02.07.2001 gün ve 7-103-2001 Sayılı Yazısı ile bildirdiği lüzum üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.09.2001 gün ve H-1100744 Sayılı Yazısı ile H.Y.U.Y.’nın 427/6. maddesine göre, yasa yararına bozma istemi ile temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmaz, yörede 1954 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olduğu gerekçesi ile tapulama dışı bırakılmış, 1990 yılında birlikte yapılan orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonuçları 20.04.1990 ila 20.10.1990 tarih-leri arasında ilan edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 6 aylık hak düşürücü sürede açılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

3402 Sayılı Yasanın 25/1. maddesinde kadastro mahkemesinin "...özel kanunlarca kendisine verilen işlere..." bakacağı, 3373 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde, orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin işlemlere karşı 6 aylık hak düşürücü sürede açılan davaların kadastro mahkemesinde, kadastro mahkemesi olmayan yerlerde de kadastro davalarına bakmakla görevlendirilen genel mahkemede bakılacağı hükümleri düzenlenmiştir. Yine 3402 Sayılı Yasanın 29/1. maddesinde "kadastro mahkemesinde gelmeyen tarafın yokluğunda duruşma yapılır. Tarafların hiçbiri gelmez ise dosya işlemden kaldırılmaz. Hakim toplanması mümkün olan delilleri inceler ve 30’uncu madde hükmünce işi karara bağlar" aynı maddenin 3. fıkrasında ise, "bu yasanın tatbikinde ayrıca açıklık bulunmayan hallerde basit yargılama usulü uygulanır" konusunda hükümler mevcuttur.

Somut olayda; kadastro mahkemesinde 6 aylık yasal süre içinde orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkin dava kadastro mahkemesinde açıldığına ve bu mahkemede uygulanması gereken usul hükümleri 3402 sayılı kadastro yasasında anılan hükümler olduğuna göre davacı tarafın özürsüz olarak gelmediği ve gelen tarafın da davayı takip etmeyeceğini bildirdiği gerekçesiyle, dava dosyasının işlemden kaldırılmasına ve bundan sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Adalet Bakanlığının gösterdiği lüzum üzeri-ne, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz isteminin KABULÜNE, H.Y.U.Y.’nın 427/7. maddesi gereğince hükmün hukuki neticelerini kaldırmamak üzere yasa yararına BOZULMASINA, 427/8. maddesi gereğince bozma kararının bir örneğinin, Adalet Bakanlığına gönderilmesine 04/10/2001 günü oybirliği ile karar verildi.

Sayfa Başı