|
Gıda,
Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:
ÇİFTLİK
HAYVANLARININ REFAHINA İLİŞKİN YÖNETMELİK
BİRİNCİ
BÖLÜM
Amaç,
Kapsam, Dayanak, Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin
amacı; ürün ve hizmetinden yararlanılan çiftlik hayvanlarının, gelişmesi,
uyumu ve evcilleşme durumları ile fizyolojik, etolojik ihtiyaçları ve
davranışları dikkate alınarak bakıldıkları ve yetiştirildikleri koşulların
asgari standartlarını belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu
Yönetmelik, çiftlik hayvanlarının refahlarının sağlanması ve hayvanların
gereksiz yere ağrı, acı çekmelerine veya yaralanmalarına yol açacak
koşulların önlenmesi için gerekli hükümleri kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, yabani ortamlarda yaşayan hayvanları,
yarışmalarda, gösterilerde, kültürel ya da sportif faaliyetlerde ya da
organizasyonlarda kullanılması amaçlanan hayvanları, deney ya da
laboratuvar hayvanlarını, herhangi bir omurgasız hayvanı, yumurtacı tavuk
sayısı 350 adetten az olan işletmeler ile damızlık yumurtacı tavuk yetiştiriciliği
yapan işletmelerde bulunan hayvanları kapsamaz.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu
Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki
Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu
Yönetmelikte geçen;
a) Alternatif sistem: Tüm kafessiz sistemleri,
b) Altlık: Tavukların fizyolojik ve etolojik
ihtiyaçlarını gidermelerine imkan veren ufalanabilir uygun bir materyali,
c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
ç) Bireysel bölme: Buzağıların bireysel olarak
yetiştirilmesi için ayrılan bölmeyi,
d) Buzağı: Sığır türünde altı aylığa kadar olan hayvanı,
e) Çiftlik hayvanı: Ürününden ve hizmetinden yararlanmak
üzere bakılan veya yetiştirilen hayvanı,
f) İl/ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık
müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,
g) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya
muhafaza edildiği herhangi bir kuruluşu,
ğ) Folluk: Zemini ağ şeklinde telden yapılmamış, tek
veya bir grup tavuğun yumurtlaması için hazırlanmış ayrı bir alan veya
bölmeleri,
h) Hayvan sahibi veya bakıcısı: Hayvanların mülkiyetini
haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmekle
görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,
ı) Kullanılabilir alan: En az 30 cm genişliğinde ve baş
üstü boşluk alanı en az 45 cm olan ve zemin eğimi % 14’ü geçmeyen alanı
(Folluk alanları kullanılabilir alanlar olarak değerlendirilemezler.),
i) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan
Bakanlık personeli veteriner hekimi,
j) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli
veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere
Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,
k) Yetkili otorite: İl/ilçe müdürlüğünü,
l) Yumurtacı tavuk: Kuluçka amacıyla olmayan;
yumurtaların ticari üretimi için yetiştirilen ve yumurtlama olgunluğuna
ulaşmış Gallus gallus türündeki kanatlıları,
m) Zenginleştirilmiş kafes sistemi: Zenginleştirilmiş
kafes sistemleri ile ilgili uygulanacak hükümlerde geçen ve bir altlık
alanı, follukları ve tünekleri tarif eden bir kafes sistemini,
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
Genel
Hükümler
Uygulama
esasları
MADDE 5 – (1)
Bakanlık, hayvanların refahının sağlanması ve gereksiz yere acı ve ızdırap
çekmelerine ya da yaralanmalarına neden olacak koşulların önlenmesi için
gerekli hükümleri belirler.
(2) Çiftlik hayvanlarının, gelişme evresi ile
fizyolojik, etolojik ihtiyaçları ve davranışları dikkate alınarak yetiştirildikleri
veya bakıldıkları koşullar, bu Yönetmelikte belirlenen hükümlere uygun
olarak sağlanır.
(3) Yetkili otorite, bu Yönetmelik hükümlerine
uyulmasını sağlamak için denetim yapmaya ve yaptırmaya yetkilidir. Söz konusu
denetimler, farklı amaçlar için yapılan kontroller sırasında da
yürütülebilir. Her yıl yetkili otorite tarafından toplanan EK – 1’de yer
alan bilgiler yıllık rapor haline getirilerek Bakanlığa gönderilir.
Personel
MADDE 6 – (1) Çiftlik
hayvanlarının bakımı, uygun kabiliyet, bilgi ve mesleki yeterliliğe sahip
yeterli sayıda personel tarafından gerçekleştirilir.
(2) Bakanlık, hayvanların bakımından sorumlu olan bakıcı
ile işletme sorumlularına hayvan refahı konularında eğitim kursları
verilmesini temin eder.
Kontrol
MADDE 7 – (1) Hayvan
sahibi veya bakıcısı tarafından sıklıkla dikkat edilmesinin gerekli olduğu
yetiştirme sistemlerinde barındırılan çiftlik hayvanları, refahlarının
sağlanması için, günde en az bir kere kontrol edilir. Bunun dışındaki sistemlerde
bakılan ve yetiştirilen çiftlik hayvanları ise herhangi bir mental veya
fiziksel acıdan kaynaklanan olumsuzluğun önlenmesi için yeterli olacak
aralıklarla kontrol edilir.
(2) Çiftlik hayvanları için, herhangi bir zamanda
kontrol edilebilmelerine imkan tanıyan sabit ya da taşınabilir yeterli
düzeyde aydınlatma sağlanır.
(3) Hasta ya da yaralı olabilecek herhangi bir çiftlik
hayvanının gecikmeksizin uygun bir şekilde bakımı yapılır ve söz konusu
bakıma cevap vermeyen herhangi bir hayvan ile ilgili olarak, bir an evvel,
veteriner hekime başvurulur. Gerekli olması durumunda, hasta ya da yaralı
hayvanlar kuru, rahat altlığı olan uygun bir ayrı bölmede izole edilir.
Kayıtların
tutulması
MADDE 8 – (1)
Çiftlik hayvanlarının sahipleri ya da bakıcıları, çiftlik hayvanlarının
bulunduğu işletmelerde hayvanlara uygulanan tüm tedavi ile her kontrolde
tespit edilen ölüm sayılarına ilişkin kayıtlar tutar.
(2) Söz konusu kayıtlar en az beş yıl saklanır, denetim
sırasında veya yetkili kurumlarca talep edilmesi durumunda kullanıma açık
tutulur.
Hareket
özgürlüğü
MADDE 9 – (1)
Çiftlik hayvanlarının hareket özgürlüğü, hayvanın türünü dikkate alarak ve
edinilen tecrübeye ve bilimsel bilgilere uygun olarak, hayvanda gereksiz
yere acı veya yaralanmaya neden olacak şekilde kısıtlanmaz.
(2) Çiftlik hayvanlarının devamlı veya düzenli
aralıklarla bağlanması ya da hareketinin kısıtlanmasının söz konusu olduğu
durumlarda, hayvanın fizyolojik ve etolojik ihtiyaçlarına uygun yeterli bir
alan sağlanır.
İşletmeler
ve işletme içi düzenlemeler
MADDE 10 – (1)
İşletmelerin inşası için kullanılan malzeme ve özellikle hayvanların
temasta bulunabileceği donanımı içeren bölmeler hayvanlara zarar vermeyecek
şekilde ve tam olarak temizlenmeye ve dezenfekte edilmeye elverişli olur.
(2) Çiftlik hayvanlarının yaşadığı bölümler herhangi bir
zorluk olmadan yatabileceği, dinlenebileceği, ayağa kalkabileceği, dışkı ve
idrar yapabileceği bir şekilde inşa edilir.
(3) Çiftlik hayvanlarının bulunduğu işletmeler, alet ve
donanım çapraz bulaşmayı ve hastalık taşıyıcı organizmaların oluşmasını
engellemek amacıyla, düzgün bir şekilde temizlenip dezenfekte edilir.
Dışkı, idrar ve yem artıkları ile saçılmış yemler kokuyu asgariye
indirgemek, sinek veya kemirgenler için cazip olmasını engellemek amacıyla
gerekli sıklıklarda temizlenir.
(4) Çiftlik hayvanlarının emniyeti için yapılan işletme
içi düzenlemeler ve tesisatlar, hayvanlarda yaralanmaya veya acı
çekmelerine sebep olabilecek herhangi bir keskin kenar ya da çıkıntılar
olmayacak şekilde inşa edilir. Zemin sert, düz ve dayanıklı yüzeyden
yapılmış ve yaralanmaları engellemek üzere, kaygan olmayacak şekilde,
hayvanların boyutu ve ağırlığına uygun olmak zorundadır. Yatma alanının
rahat ve temiz olması gerekir. Hayvanların tür ve yaşlarına uygun altlıklar
temin edilir.
(5) İşletme binaların yalıtım, ısıtma ve havalandırması;
hava dolaşımı, toz seviyeleri, sıcaklık, göreceli hava rutubeti ve gaz
konsantrasyonları hayvanlar için zararlı olmayan sınırlar içerisinde
tutulur.
(6) İşletme binalarında barındırılan hayvanlar, sürekli
karanlık ya da yapay aydınlatmada, yeterli dinlenme süresi verilmeden
bulundurulamaz. Davranış ve fizyolojik ihtiyaçlarını karşılamak üzere,
farklı iklim şartları için uygun doğal ya da suni aydınlatmaya imkan
tanıyan tertibat düzenlenir. Mevcut doğal ışığın hayvanın fizyolojik ve
etolojik ihtiyaçlarının karşılanmasında yetersiz olması durumunda, en
azından doğal ışık süresine eşdeğer bir süre için uygun olan 8 saatlik suni
aydınlatma sağlanır.
İşletme
binalarında barındırılmayan çiftlik hayvanları
MADDE 11 – (1)
İşletme binalarında barındırılmayan çiftlik hayvanları mümkün ve gerekli
olması durumunda, olumsuz hava koşullarından, yırtıcı hayvanlardan ve
sağlıkları için risk teşkil eden unsurlardan korunur ve günde en az bir
kere kontrol edilir.
Otomatik ya
da mekanik donanımlar
MADDE 12 – (1)
Çiftlik hayvanlarının sağlığı ve refahı için gerekli olan tüm otomatik ve
mekanik donanımlar günde en az bir kere kontrol edilir. Sorunların tespit
edilmesi durumunda, bunlar derhal giderilir, hayvanların sağlığının ve
refahının güvenceye alınması için sorun giderilene kadar, özellikle
alternatif besleme metotları kullanılarak ve yeterli bir ortam sağlanmak
üzere, uygun önlemler alınır.
(2) Yapay bir havalandırma sisteminin kullanıldığı
durumlarda; sistemin bozulması durumunda, hayvanların sağlığının ve
refahının korunması için yeterli düzeyde havanın yenilenmesini temin edecek
bir destekleyici sistem kurulur ve bozulma ile ilgili olarak hayvanların
bakıcısını uyarmak üzere bir alarm sistemi temin edilir. Alarm sistemi
düzenli aralıklarla test edilir.
Yem, su ve
diğer maddeler
MADDE 13 – (1)
Çiftlik hayvanları sağlıklarının sürdürülmesi ve besin ihtiyaçlarının
karşılanması için yeterli miktarlarda ve yaşlarına, ağırlıklarına,
davranışlarına ve fizyolojik ihtiyaçlarına göre uyarlanmış uygun bir yemle
beslenir. Hiç bir hayvana gereksiz yere acı çekmelerine ya da
yaralanmalarına yol açabilecek şekilde ve her türlü maddeyi ihtiva eden
gıdalar ya da sıvı verilmez.
(2) Tüm hayvanların, fizyolojik ihtiyaçlarına uygun olan
aralıklarda yeme erişebilme imkanı sağlanır.
(3) Tüm hayvanların yeterli miktarlarda, taze suya
erişimi sağlanarak günlük sıvı alımı ihtiyaçları giderilir.
(4) Beslenme ve içme suyu donanımı, gıdanın ve suyun
kontamine olmasını engelleyecek ve hayvanlar arasındaki rekabetin zararlı
etkilerini asgariye indirgeyecek şekilde tasarlanır, inşa edilir ve
yerleştirilir.
(5) Tedavi, koruma ya da zooteknik tedavi amacıyla
Bakanlıkça kullanımına izin verilen maddeler dışında, hayvanlara bilimsel
çalışmalar ya da edinilen tecrübe ile söz konusu maddenin etkisinin
hayvanın sağlığı ya da refahına zararlı olmadığı gösterilmedikçe herhangi
bir başka madde uygulanmaz.
Yasak
müdahaleler
MADDE 14 – (1) Tedavi
amaçlı olmayan müdahaleler yasaktır.
(2) Yetkili otorite, tüy yolma veya kanibalizmin
engellenmesinin diğer yöntemlerle mümkün olmadığı durumlarda, eğitimli
personel tarafından yapılması şartıyla on günden küçük olan Gallus gallus
türü yumurtacı tavuk amaçlı civcivlerin gagalarının kesilmesine izin verir.
Üreme
usulleri
MADDE 15 – (1)
Çiftlik hayvanlarında acı ya da yaralanmaya neden olan ya da neden olması
muhtemel üreme prosedürleri uygulanmaz.
(2) Bir hayvan genotipi ve fenotipi gereği sağlığına ve
refahına zarar verilmemesi şartıyla bakılabilir veya yetiştirilebilir.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Yumurtacı
Tavukların Korunması ile İlgili Hükümler
Kayıt ve
işletme numarası
MADDE 16 – (1)
Bakanlık, tüm yetiştirme sistemlerindeki işletmelerin kayıt altına
alınmasını ve insan tüketimi için pazara sürülen yumurtaların
izlenebilirliği için her birine ayırt edici numara verilmesini temin eder.
Denetim
MADDE 17 – (1) Farklı
amaçlar için yapılan kontroller sırasında yürütülecek denetimler, her yıl
kullanılan farklı yetiştiricilik sistemlerini istatistiki olarak temsil
eden örnekleri kapsar.
Gürültü
seviyesi
MADDE 18 – (1)
Gürültü seviyesi asgariye indirilir. Sürekli ya da ani gürültülerden
kaçınılır. Havalandırma fanları, yem makineleri ya da diğer ekipman mümkün
olan en az gürültüyü oluşturacak şekilde inşa edilir, yerleştirilir,
çalıştırılır ve bakımı yapılır.
Aydınlatma
MADDE 19 – (1) Tüm
binalarda, tavukların birbirlerini görmelerine, açıkça görsel olarak
etraflarını araştırabilmelerine ve doğal davranışlarına imkan tanıyacak
yeterlilikte aydınlatma seviyesi sağlanır. Doğal aydınlatmanın olması
durumunda, kümeste pencereler ışığın eşit bir şekilde dağıtılmasına imkan
verecek şekilde düzenlenir.
(2) Adaptasyonun ilk günlerinden sonra, aydınlatma
saatleri sağlık ve davranışsal problemleri engelleyecek şekilde ayarlanır.
Aynı zamanda aydınlatma saatleri 24 saatlik bir ritmi takip eder ve
yaklaşık bir günün 8 saatinden az olmamak üzere, tavukların
dinlenebilmeleri, immundepresyon ve göz anomalilerinin engellenmesi için
yeterli bir süre için kesintisiz karanlık sağlanır. Işıklar kapatıldığında,
tavuklara rahatsızlık vermeden ve yaralanmaya neden olmadan yerleşmelerine
imkan tanıyan yeterli bir süre için bir alacakaranlık sağlanır.
Temizlik ve
dezenfeksiyon
MADDE 20 – (1) Kümes
bölümleri, ekipman ve aletler düzenli aralıklarla ve boşaltmadan sonra yeni
bir tavuk grubunun girmesinden önce tamamen temizlenir ve dezenfekte
edilir. Kafeslerin dolu olduğu durumlarda, yüzeyler ve tüm ekipman
yeterince temiz tutulur.
(2) Dışkılar gerekli olduğu ölçüde sık sık
uzaklaştırılır ve ölen tavuklar her gün uzaklaştırılarak usulüne uygun
şekilde imha edilir.
Kafesler
MADDE 21 – (1)
Kafesler tavukların kaçmasını önleyecek şekilde tasarlanır.
(2) İki ya da daha fazla katlı kafeslerden oluşan
yerleşimlerde, tüm kafeslerin zorluk çekilmeden kontrol edilmesine ve
tavukların çıkartılmasının kolaylaştırılmasına imkan tanıyan önlemler
alınır veya buna uygun araçlarla donatılır.
(3) Kafes kapakları yetişkin bir tavuğun gereksiz yere
acı çekmesine ya da yaralanmasına neden olmayacak şekilde çıkarılmasına
imkan verecek boyutlarda ve tasarımda yapılır.
İlave
sistemler
MADDE 22 – (1)
Yumurtacı tavuk sahipleri ya da bakıcıları ilave olarak aşağıda bahsi geçen
sistemlerin her birine özel olan şartları uygular. Bu sistemler;
a) Alternatif sistemler için uygulanacak hükümler,
b) Zenginleştirilmemiş kafes sistemleri ile ilgili
uygulanacak hükümler,
c) Zenginleştirilmiş kafes sistemleri ile ilgili
uygulanacak hükümler.
Alternatif
sistemler için uygulanacak hükümler
MADDE 23 – (1) Bu
bölümde bahsi geçen tüm üretim sistemleri en az aşağıda verilen koşulları
sağlayacak şekilde tasarlanır.
a) Her tavuk için en az 10 cm ayrılması şartıyla ya
doğrusal bir yemlik ya da her tavuk için asgari 4 cm ayrılması şartıyla
dairesel yemlik,
b) Her tavuk için en az 2,5 cm ayrılması şartıyla ya
doğrusal suluk ya da her tavuk için asgari 1 cm ayrılması şartıyla dairesel
suluklar, buna ilaveten, damlama aletlerinin ya da su kaplarının
kullanılması durumunda, her 10 tavuk için en az bir damlama aleti ya da su
kabı ayrılır. Her tavuğun erişimi kapsamında en az iki su kabı ya da
damlama aletinin olması gerekir.
c) Her yedi tavuk için en az bir folluk temin edilir.
Grup folluklarının kullanılması durumunda, azami 120 tavuk için en az 1 m2 folluk alanı ayrılır.
ç) Her tavuk için en az 15 cm keskin kenarı olmayan
yeterli sayıda tünek ayrılır. Tünekler altlığın üzerine yerleştirilmez ve
tünekler arasındaki yatay mesafe en az 30 cm ve tünek ile duvar arasındaki yatay mesafe de en
az 20 cm dir.
d) Altlıklı alan her tavuk için en az 250 cm2’dir ve
zemin yüzeyinin en az üçtebiri altlıklıdır.
(2) Tesisin zeminleri her ayağın pençelerinin öne bakan
bölümlerini destekleyecek şekilde inşa edilir.
(3) Bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında ortaya
konulan hükümlere ilaveten,
a) Farklı seviyeler arasında yumurtacı tavukların
serbestçe hareket edebildiği büyütme sistemlerinin kullanıldığı durumlarda;
1) Dört kattan daha fazla kat olamaz.
2) Katlar arası boşluk en az 45 cm olur.
3) Sulama ve yemleme tertibatı tüm tavukların erişiminin
olabileceği bir şekilde dağıtılır.
4) Katlar, aşağıdaki katlara damlaların düşmesini
engelleyecek bir şekilde düzenlenir.
b) Yumurtacı tavukların açık dolaşıma erişiminin olması
durumunda;
1) Dış alana doğrudan geçiş veren birkaç adet çıkış
deliği olur. Bu deliklerin boyutları en az 35 cm yükseklikte ve 40 cm
genişliğindedir ve binanın tüm uzunluğu boyunca yerleştirilir. Her
halükarda, 1.000 tavuktan oluşan bir grup için 200 cm büyüklüğünde toplam
çıkış sağlanır.
2) Açık dolaşım alanları aşağıdaki gibidir:
a) Her m2 ye
düşen tavuk sayısına uygun bir büyüklükte ve herhangi bir ciddi toprak
kontaminasyonunu engellemek üzere uygun bir zemin yapısındadır.
b) Sert hava koşullarından ve yırtıcı hayvanlardan
korunması sağlanır ve tavukların her zaman suya erişimi sağlanır.
(4) Her m2 kullanılabilir alan için sürü yoğunluğu
dokuz tavuğu geçmez. Ancak, kullanılabilir alanın, kullanılabilir zemin
yüzeyine eşit olması durumunda, bu Yönetmeliğin yayım tarihinden önce
kurulmuş işletmeler için kullanılabilir her m2 alan için besi yoğunluğu on iki tavuk
olabilir.
Zenginleştirilmemiş
kafes sistemleri ile ilgili uygulanacak hükümler
MADDE 24 – (1) Bu
bölümde bahsi geçen tüm kafes sistemleri en az aşağıda verilen koşulları
karşılar:
a) Her bir yumurtacı tavuk için, en azından yatay şekilde
ölçülen 550 cm2 lik serbest kullanım
alanı temin edilir. Bu alan, sabit veya sabit olmayan ekipmanla
kısıtlanmaz.
b) Kısıtlama olmadan kullanılabilecek bir yemlik temin
edilir. Yemliğin uzunluğu en az kafesteki tavuk sayısı X 10 cm dir.
c) Damlama aletlerinin veya su kaplarının temin
edilmediği durumlarda, her kafeste (b) bendinde bahsi geçen yemlik ile aynı
uzunlukta olan sürekli bir suluğun sağlanması gerekir. Sulama noktaları
tesis edildiğinde her bir tavuğun ulaşabileceği en az iki damlama aleti ya
da en az iki su kabı temin edilir.
ç) Kafesler, kafes alanının en az % 65’inin üzerinde, en
az 40 cm yüksekliğinde olup hiç bir
noktada 35 cm’ den daha alçak olamaz.
d) Kafeslerin zeminleri her ayağın öne bakan bölümlerini
destekleyecek şekilde inşa edilir. Zemin eğimi % 14 veya 8°’yi geçmez.
Dikdörtgen gözenekli tellerin dışında zeminler kullanılması durumunda, daha
yüksek eğimlere izin verilebilir.
e) Kafeslere, uygun tırnak aşındırıcı araçlar
yerleştirilir.
Zenginleştirilmiş
kafes sistemleri ile ilgili uygulanacak hükümler
MADDE 25 – (1) Bu
bölümde bahsi geçen tüm kafesler en az aşağıda belirtilen koşulları
karşılar:
a) Yumurtacı tavuklara aşağıdaki imkanlar sağlanır.
1) Her tavuk için ayrılan en az 750 cm2 kafes alanının 600 cm2’si
kullanılabilir alan olur. Kafeslerde kullanım alanı dışındaki alanlar en az
20 cm yüksekliğinde olup hiçbir kafesin toplam alanı 2000 cm2’den
az olamaz,
2) Bir folluk,
3) Gagalama ve eşelenmenin mümkün olduğu altlık,
4) Her tavuk için en az 15 cm uzunluğunda uygun tünekler,
temin edilir.
b) Kısıtlama olmadan kullanabilecekleri bir yemlik temin
edilir. Yemliğin uzunluğu en az kafesteki tavuk sayısı X 12 cm dir.
c) Her kafeste grup büyüklüğüne uygun bir içme suyu
sistemi olur. Damlama aleti ya da su kapları kullanıldığında, her tavuğun
erişebileceği en az iki damlama aleti ya da en az iki su kabı temin edilir.
ç) Tavukların kontrolü ile kafeslere doldurulması ve
boşaltılması işlemlerini kolaylaştırmak için, kafes katları arasında en az
90 cm genişliğinde koridorlar olur ve kafeslerin tabanı ile bina zemini
arasında en az 35 cm genişliğinde bir boşluk bırakılır.
d) Kafeslere, uygun tırnak aşındırıcı araçlar
yerleştirilir.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Buzağıların
Korunması ile İlgili Standartlar
Beslenme
MADDE 26 – (1) Yeni
doğan buzağıların doğumdan hemen sonra ve/veya en geç ilk altı saat
içerisinde kolostrum almaları gerekir.
(2) Tüm buzağılar günde en az iki kere beslenir.
(3) Buzağıların gıdaları asgari 4,5 mmol/litre düzeyinde
ortalama kan hemoglobinini temin etmek üzere yeterli ölçüde demir ihtiva
eden ve iki haftadan büyük her buzağı için, yaşları sekiz ila yirminci
haftalar arasında iken, günlük miktarı en az 50 g dan 250 g’a arttırılacak
şekilde, lifli gıdadan oluşan bir günlük rasyon verilir. Buzağılara ağızlık
takılmaz.
(4) Buzağıların gruplar halinde barındırıldığı ve
otomatik bir besleme sistemi ile beslenmedikleri durumlarda, her buzağının
aynı anda gıdaya erişmesi temin edilir.
Elektrik
donanımı
MADDE 27 – (1)
Elektrikli çitlerin kullanılması veya ahırda diğer elektrik ekipmanının
bulundurulması halinde, donanım buzağılara elektrik şoku vermeyecek şekilde
düzenlenir.
Hayvanların
bağlanması
MADDE 28 – (1)
Hayvanlar yaralanmaya yol açmayacak, düzenli aralıklarla muayene edilebilecek
ve rahat bir sıkılığı temin edecek şekilde bağlanır. Her bağ, hayvanın
hareket etmesine olanak verecek, boğulma ve yaralanma riskini engelleyecek
şekilde tasarlanır.
Kurulmuş
veya yeni kurulacak olan işletmeler ile ilgili hususlar
MADDE 29 – (1) Sekiz
haftalıktan büyük olan buzağılar, sağlığı ya da davranışları nedeniyle
tedavi görmesinin gerekli olduğu bir veteriner hekim tarafından
onaylanmadıkça, bireysel bölmelerde barındırılmaz.
(2) Gruplar halinde barındırılan buzağılarda, her buzağı
için ayrılan kullanım alanı, canlı ağırlığı 150 kilogramdan düşük olan her
buzağı için en az 1,5 m2’ye, canlı ağırlığı 150 – 220 kilogram olan
buzağılar için en az 1,7 m2’ye ve canlı ağırlığı 220 kilogram ve daha
fazla olan buzağılar için en az 1,8 m2’ye eşittir. Ancak bu fıkranın hükümleri
aşağıdaki durumlarda uygulanmaz.
a) Altıdan daha az sayıda buzağısı olan işletmelerde,
b) Annelerini emmesi için tutulan buzağılarda.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Çeşitli ve
Son Hükümler
Saklı
hükümler
MADDE 30 – (1)
24/6/2004 tarihli ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu hükümleri
saklıdır.
İdari
yaptırımlar
MADDE 31 – (1) Bu
Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında 5996 sayılı Kanunun
ilgili hükümlerine göre idari yaptırımlar uygulanır.
Mevcut
işletmelere ilişkin geçici hükümler
GEÇİCİ
MADDE 1 – (1) Yönetmelik hükümleri kapsamında halihazırda
çalışmakta olan işletmelerde; 24 üncü maddede zenginleştirilmemiş kafes
sistemleri ile yapılan yetiştiricilikte uygulanacak hükümler başlığı
altında bahsi geçen büyütme kafeslerinin kullanımı 1/1/2015 tarihinden
itibaren yasaklanır.
Yürürlük
MADDE 32 – (1) Bu
Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 33 – (1) Bu
Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
Eki için tıklayınız.
|