|
Çevre ve
Orman Bakanlığından:
BÜYÜK ENDÜSTRİYEL KAZALARIN KONTROLÜ
HAKKINDA
YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, tehlikeli maddeler bulunduran
kuruluşlarda büyük endüstriyel kazaların önlenmesi ve muhtemel kazaların
insanlara ve çevreye olan zararlarının en aza indirilmesi amacıyla, yüksek
seviyede, etkili ve sürekli korumayı sağlamak için alınması gerekli
önlemler ile ilgili usul ve esasları belirler.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; mevcut, öngörülen veya
endüstriyel bir kimyasal prosesin kontrol kaybı
esnasında oluşacağı beklenen tehlikeli maddeleri, Ek I’in
Bölüm 1 ve Bölüm 2’sinde belirtilen sınır değerlere eşit veya üzerindeki
miktarlarda bulunduran alt ve üst seviyeli kuruluşlara uygulanır 9, 10, 11,
12, 13, 14 ve 15 inci maddeler sadece üst seviyeli kuruluşlara uygulanır.
İstisnalar
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;
a)
Askerî kuruluş, tesis ve depolara,
b)
İyonlaştırıcı radyasyon faaliyetlerine,
c)
Ek I Bölüm 1 ve Bölüm 2’de belirtilen miktarda ve cinste tehlikeli madde
bulundursalar dahi;
1)
Rıhtımlar ve iskelelerde yapılan yükleme ve boşaltma ile buralardan başka
nakliye vasıtalarına veya başka nakliye vasıtalarından buralara yapılan
taşıma dahil olmak üzere, tehlikeli maddelerin;
karayolu, demiryolu, kıta içi suyolu, deniz veya hava yoluyla taşınması ve
bunların taşınması sırasında bu Yönetmelikle kapsanan kuruluşların dışında
ara geçici depolanmasına,
2)
Tehlikeli maddelerin tesis sınırları dışında, pompalama istasyonları da dahil bir boru hattıyla taşınmasına,
ç)
Ek I’de belirtilen tehlikeli maddeler içeren
kimyasal ve ısıl işleme işlemlerine ve bu işlemlere ilişkin depolama hariç
olmak üzere, maden çıkartma endüstrilerinin madenlerdeki ve taş
ocaklarındaki veya sondaj kuyuları vasıtasıyla minerallerin aranması,
çıkarılması ve işlenmesi ile ilgili faaliyetlere,
d)
Denizdeki maden çıkarma endüstrilerinin; hidrokarbon içeren minerallerin
aranması, çıkarılması ve işlenmesi ile ilgili faaliyetlere,
e)
Özellikle minerallerin kimyasal ve ısıl işlemleri esnasında kullanılan, Ek I’de tanımlanan tehlikeli maddeleri içeren atık
havuzları ve barajları da dahil olmak üzere faaliyetteki
atık tasfiye tesisleri hariç, düzenli depolama sahalarına
uygulanmaz.
Dayanak
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelik; 9/8/1983
tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu, 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı Çevre
ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, 22/5/2003 tarihli
ve 4857 sayılı İş Kanunu, 9/1/1985 tarihli ve 3146 sayılı Çalışma ve Sosyal
Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, 22/5/2005
tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu, 15/5/1959 tarihli ve 7269
sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısı ile Alınacak Tedbirler ve
Yapılacak Yardımlara İlişkin Kanun, 14/2/1985 tarihli ve 3152 sayılı
İçişleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, 10/7/2004
tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile 3/7/2005 tarihli ve
5393 sayılı Belediye Kanunu hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 5 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında, aksi
öngörülmedikçe;
a)
Acil servis hizmetleri: Büyük endüstriyel kazalarda, kuruluşta ve civarında
zararın en aza indirilmesindeki kolluk güçleri, itfaiye, ambulans, sahil
güvenlik ve sivil savunma hizmetleri dahil sağlık
ve güvenlik hizmetlerini,
b)
Alt seviyeli kuruluş: Ek I, Bölüm 1 ve Bölüm 2’de verilen tehlikeli madde
listelerinde, Kolon 2’deki eşik değerlere eşit veya üzerinde, ancak Kolon
3’teki değerlerin altındaki miktarlarda tehlikeli madde bulunduran
kuruluşu,
c)
Büyük kaza: Herhangi bir kuruluşun işletilmesi esnasında, kontrolsüz
gelişmelerden kaynaklanan ve kuruluş içinde veya dışında çevre ve insan sağlığı
için anında veya daha sonra ciddi tehlikeye yol açabilen bir veya birden
fazla tehlikeli maddenin sebep olduğu büyük bir emisyon,
yangın veya patlama olayını,
ç)
Depolama: Tehlikeli maddenin, güvenli bir yerde, gerekli şartlar sağlanmış
olarak kontrol altında tutulması veya stokta bulundurulmasını,
d)
İşletmeci: Bir kuruluşun veya tesisin işletilmesinden sorumlu ve/veya
buradaki teknik işletme hakkında karar verici herhangi bir gerçek veya
tüzel kişiyi,
e)
Kuruluş: Aynı işletmecinin kontrolü altındaki ve sadece bir karayolu,
demiryolu veya kıta içi suyolu ile ayrılmış iki veya ikiden fazla alan bir
bütün olarak değerlendirilmek kaydıyla; aynı işletmecinin kontrolü altında
bulunan, ortak altyapı veya faaliyetler de dahil
olmak üzere, tehlikeli maddelerin bulunduğu, bir veya birden fazla tesisin
bulunduğu alanı,
f)
Risk: Belirli bir dönemde veya şartlar altında istenmeyen olayın ortaya
çıkma olasılığını,
g)
Tehlike: İnsan sağlığına ve/veya çevreye zarar verme potansiyeli olan
tehlikeli bir maddenin veya fiziki bir durumun doğasından gelen özelliği,
ğ)
Tehlikeli madde: Ek I, Bölüm 1, Kolon 1’de listelenen veya Ek I, Bölüm 2,
Kolon 1’de listelenen bir kategori içerisindeki hammadde, ürün, yan ürün,
artık veya ara madde olarak mevcut olan veya bir kaza sırasında oluşması
beklenen bir maddeyi, karışımı veya müstahzarı,
h)
Tesis: Tehlikeli maddelerin üretildiği, kullanıldığı, işlendiği veya
depolandığı bir kuruluş içerisindeki teknik birimi ve bu birimin işleyişi
için gerekli olan teçhizat, yapılar, boru tesisatı, iş ekipmanları
ile birime hizmet eden demiryolu rampa hatlarını, tersaneleri ve doldurma –
boşaltma rıhtımlarını, platformlarını, şamandıra sistemlerini, yüzen veya
sabit dalgakıranları, ambarları veya benzer yapıları,
ı)
Üst seviyeli kuruluş: Ek I, Bölüm 1 ve Bölüm 2’de verilen tehlikeli madde
listelerinde, Kolon 3’teki eşik değerlere eşit veya üzerindeki miktarlarda
tehlikeli madde bulunduran kuruluşu
ifade
eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Genel
Yükümlülükler
İşletmecinin yükümlülüğü
MADDE 6 – (1) İşletmeci, büyük kazaları önlemek ve
önlenemediği durumlarda bunların etkilerini çevre ve insanlara en az zarar
verecek şekilde sınırlamak için gerekli tüm tedbirleri almakla yükümlüdür.
Bildirimler
MADDE 7 – (1) Üst ve alt seviyeli bir kuruluşun işletmecisi, (a),
(b) ve (c) bentlerindeki süreleri dikkate alarak;
a)
Faaliyet halinde olan ve bu Yönetmelik kapsamına dahil
olan kuruluşlar için, yürürlük tarihini müteakip altı ay içerisinde,
b)
Tehlikeli maddelerin miktarındaki herhangi bir artış nedeniyle bu Yönetmelik
kapsamına dahil olan kuruluşlar için ya da bir
kuruluşun transfer, kira veya satış yoluyla el veya isim değiştirmesi
durumları olması halinde;
1)
Bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce ise; yürürlük tarihini müteakip altı
ay içerisinde,
2)
Bu Yönetmelik yürürlüğe girdikten sonra ise, değişiklik tarihini müteakip
on iş günü içerisinde,
c)
Diğer durumlarda, kuruluşun çalışmaya başlamasından önce
Çevre
ve Orman Bakanlığının internet sayfasındaki özel program paketini
kullanarak ikinci fıkradaki bilgileri içeren bir bildirim gönderir.
(2)
Birinci fıkrada düzenlenen bildirim, aşağıdaki bilgileri içerir:
a)
Kuruluşun adı, ticari unvanı ve tam adresi,
b)
Kuruluşun kayıtlı işyerinin tam adresi,
c)
Kuruluştan sorumlu kişinin adı ve unvanı,
ç)
Bulundurulan tehlikeli maddeleri veya tehlikeli maddeler kategorisini
tanımlamak için yeterli bilgi,
d)
Bulundurulan tehlikeli madde veya maddelerin miktarı ve fiziksel hali,
e)
Tesislerde veya depolama yerlerinde yürütülen veya yürütülecek faaliyetler,
f)
Kuruluşun yakın çevresinde bulunan ve büyük bir kazaya neden olabilecek
veya bunun sonuçlarını ağırlaştırabilecek unsurların detayları,
g)
Tüzel kişiler için Vergi Kimlik Numarası ve gerçek kişi için T.C. Kimlik
Numarası.
(3)
İşletmeci;
a)
Beyan edilen tehlikeli maddelerin miktarında kuruluşun seviyesini
etkileyecek bir değişiklik olması,
b)
Beyan edilen tehlikeli maddelerin niteliğinde veya fiziki şeklinde
değişiklik olması,
c)
Uygulanan proseslerde değişiklik olması,
ç)
Çevre ve Orman Bakanlığına veya Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına
verilen bilgilerde herhangi bir değişiklik olması,
d)
Kuruluşun faaliyetine son vermesi
hallerinde on iş günü içerisinde bildirimini günceller.
(4)Yapılacak
bildirimlere dair iş ve işlemler, Çevre ve Orman Bakanlığınca yayınlanacak
bir rehber ile belirlenir.
(5)
İşletmeci, birinci fıkra uyarınca gönderilen bildirimi, ayrıca Çevre ve
Orman Bakanlığının resmi internet sitesinde kurulan elektronik sistem
yoluyla da yapar.
Büyük kaza önleme politikası
MADDE 8 – (1) Alt seviyeli kuruluşların işletmecileri, büyük
kazaların önlenmesi ile ilgili politikasını belirten bir büyük kaza önleme
politikası belgesini, bu Yönetmeliğin yürürlük tarihine kadar hazırlar ve
bunu muhafaza eder. Bu politika, uygun araçlar, yapılar ve yönetim
sistemleri kullanılarak, çevre ve insanlar için yüksek seviyede bir koruma
sağlayacak şekilde belirlenir.
(2)
Büyük kaza önleme politikası belgesi hazırlanırken Ek III’te
belirtilen ilkeler dikkate alınır.
(3)
Büyük Kaza Önleme Politika Belgesi;
a)
Faaliyet halinde olan ve bu Yönetmelik kapsamına dahil
olan kuruluşlar için, yürürlük tarihine kadar,
b)
Kuruluşların mevcut tehlikeli maddelerin miktarındaki herhangi bir artış
nedeniyle bu Yönetmelik kapsamına dahil olması
durumunda;
1)
Tehlikeli maddelerin miktarındaki artış yürürlük tarihinden önce ise,
yürürlük tarihini müteakip altı ay içerisinde,
2)
Tehlikeli maddelerin miktarındaki artış yürürlük tarihinden sonra ise,
kapsama dahil olduğu tarihi müteakiben altı ay
içerisinde,
c)
Diğer durumlarda faaliyete geçmeden önce
hazırlanır.
(4)
İşletmeci, tesiste veya kuruluşta, depolamada, kullanılan proseste büyük kazaların önlenmesi ile ilgili önemli yan
etkileri olabilecek, mevcut tehlikeli maddelerin niteliğinin veya
miktarının değişmesi hâlinde, büyük kaza önleme politikası belgesinde
gerekli değişiklikleri yapar.
(5)
İşletmeci hazırlamış olduğu büyük kaza önleme politikası belgesinde
belirtilen politikayı uygular.
(6)
Bu madde, bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesine tabi olan kuruluşlara uygulanmaz.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Güvenlik Raporu
Güvenlik raporu
MADDE 9 – (1) Üst seviyeli bir kuruluşun işletmecisi, asgari
olarak Ek II’nin 1 inci ve 2 nci
maddesinde belirtilen bilgileri içermek kaydıyla beşinci fıkra uyarınca
çıkarılacak rehberi dikkate alarak bir güvenlik raporu hazırlar veya
hazırlatır.
(2)
İşletmeci güvenlik raporunu;
a)
Faaliyet halinde olan ve bu Yönetmelik kapsamına dahil
olan kuruluşlar için, yürürlük tarihine kadar,
b)
Kuruluşların mevcut tehlikeli maddelerin miktarındaki herhangi bir artış
nedeniyle bu Yönetmelik kapsamına dahil olması
durumunda;
1)
Tehlikeli maddelerin miktarındaki artış yürürlük tarihinden önce ise,
yürürlük tarihini müteakip bir yıl içerisinde,
2)
Tehlikeli maddelerin miktarındaki artış yürürlük tarihinden sonra ise,
kapsama dahil olduğu tarihi müteakip bir yıl
içerisinde,
c)
Diğer durumlarda faaliyete geçmeden önce
tesiste bulunan tehlikeli maddelerin güncel envanterini
de içerecek şekilde hazırlar ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş
Teftiş Kurulu Başkanlığına gönderir.
ç)
Yeni kurulacak kuruluşun işletmecisi, raporun incelenmesi sonuçlanıncaya
kadar, kuruluşu işletmeye almaz.
(3)
İşletmeci;
a)
Bir güvenlik raporuna dahil edilmesi istenen
bilgilerin tümü veya bir kısmı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına
gönderilen başka herhangi bir rapor gereğince kullanılıyorsa, o bilgiye
atıf yapabilir.
b)
Güvenlik raporunun incelenmesi safhasında Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığınca yazılı olarak, ilâve bilgi talep edilmesi halinde gerekli
bilgiyi sağlar.
(4)
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, kuruluşun güvenlik raporunu almasını
müteakiben iki ay içerisinde güvenlik raporunun değerlendirme sonucuyla
ilgili olarak;
a)
Değerlendirme sonucu olumlu ise, onaylanmış güvenlik raporunun son halini;
kuruluş belediye ve mücavir alanları içinde ise ilgili belediyeye, mücavir
alanlar dışında ise ilgili il özel idaresine ve işletmeciye gönderir.
Ayrıca, bu durumu Çevre ve Orman Bakanlığına ve Başbakanlık Afet ve Acil
Durum Yönetimi Başkanlığına bildirir.
b)
Değerlendirme sonucu olumsuz ise, kuruluşla ilgili gerekli yasal işlemi
başlatır ve bu durumu Çevre ve Orman Bakanlığına, Başbakanlık Afet ve Acil
Durum Yönetimi Başkanlığına, kuruluş belediye ve mücavir alanları içinde
ise ilgili belediyeye, mücavir alanlar dışında ise ilgili il özel idaresine
bildirir.
(5)
Çevre ve Orman Bakanlığı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, güvenlik
raporu ve acil durum planları hakkında rehber hazırlar.
Güvenlik raporunun gözden
geçirilmesi ve güncellenmesi
MADDE 10 – (1) Güvenlik raporu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığınca onaylandığı takdirde, işletmeci bu raporu:
a)
Ek II’nin (1.1)
maddesinde belirtilen güvenlik yönetim sisteminde bir değişiklik yapılması,
güvenlik konularında yeni teknik gelişmelerin olması veya kazaya ramak
kalma da dâhil olmak üzere, kaza analizleri ve tehlikelerin
değerlendirilmesi sonucunda, işletmecinin inisiyatifiyle veya Çalışma ve
Sosyal Güvenlik Bakanlığının gerek görmesi durumunda, en az beş yılda bir
gözden geçirir.
b)
Bu gözden geçirme sonucunda güvenlik raporunda değişiklik yapılması
gerektiği takdirde, işletmeci, bu değişikliği gecikmeksizin yapar ve
değişiklik bilgilerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına gönderir.
Güvenlik raporundaki değişikliklerle ilgili olarak 9 uncu madde uyarınca
işlem yapılır.
(2)
İşletmeci, Güvenlik raporunun, birinci fıkra uyarınca gözden geçirilmiş,
fakat değiştirilmemiş olması halinde, Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığına bu durumu bildirir.
(3) İşletmeci, tesiste veya
kuruluşta, depolamayı, kullanılan prosesi veya
mevcut tehlikeli maddelerin niteliğini veya miktarını değiştirmeyi
tasarlaması halinde, bu tür değiştirme öncesinde, hazırlanan güvenlik
raporunu gözden geçirir ve gerekli değişiklikleri yaparak güncellenen
bilgiyi Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına gönderir. Güvenlik
raporundaki değişikliklerle ilgili olarak 9 uncu madde uyarınca işlem
yapılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Acil Durum
Planları
Dahili
acil durum planı
MADDE 11 – (1) Üst seviyeli bir kuruluşun işletmecisi, asgari
olarak Ek IV, Kısım 1 ve Kısım 2’de belirtilen bilgileri içermek kaydıyla,
9 uncu maddenin beşinci fıkrasında belirtilen rehberi dikkate alarak bir dahili acil durum planı hazırlar veya hazırlatır.
(2)
İşletmeci;
a)
Faaliyet halinde olan ve bu Yönetmelik kapsamına dahil
olan kuruluşlar için, yürürlük tarihine kadar,
b)
Kuruluşların mevcut tehlikeli maddelerin miktarındaki herhangi bir artış
nedeniyle Yönetmelik kapsamına dahil olması
durumunda;
1)
Mevcut tehlikeli maddelerin miktarındaki artış yürürlük tarihinden önce ise,
yürürlük tarihini müteakip bir yıl içerisinde,
2)
Mevcut tehlikeli maddelerin miktarındaki artış yürürlük tarihinden sonra
ise, kapsama dahil olduğu tarihi müteakip bir yıl
içerisinde,
c)
Diğer durumlarda faaliyete geçmeden önce
dahili acil durum planını hazırlar ve Çevre ve Orman
Bakanlığına, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına, Başbakanlık Afet ve
Acil Durum Yönetimi Başkanlığına, kuruluş belediye ve mücavir alanları
içerisinde ise ilgili belediyeye, mücavir alanlar dışında ise ilgili il
özel idaresine gönderir.
ç)
Bu Yönetmelik ile 21/10/2006 tarihli ve 26326
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı
Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini
Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliği kapsamında kalan kuruluşların
bu çerçevede hazırlayacakları Acil Müdahale Planı yeterli kabul edilir. Bu
planın birer nüshası Çevre ve Orman Bakanlığına, Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığına, Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığına, kuruluş
belediye ve mücavir alanları içinde ise ilgili belediyeye, mücavir alanlar
dışında ise ilgili il özel idaresine gönderilir. Planın uygulanması ve üst
planlarla koordinasyonu adı geçen uygulama Yönetmeliği çerçevesinde
yapılır.
(3)
İşletmeci, dahili acil durum planının hazırlanması
konusunda:
a)
En az altı ay belirli süreli çalışan kişiler de dahil
olmak üzere, kuruluş içinde çalışan kişilerin görüşünü alır,
b)
15 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen alanda yer alan tesis
yetkililerinin görüşünü alır,
c)
Çevre ve Orman Bakanlığına, acil servis hizmetlerini yürüten birimlere,
kuruluşun bulunduğu il özel idaresine ve belediyeye, kuruluşun Organize
Sanayi Bölgesi içinde yer alması durumunda Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğüne
danışır.
Harici acil durum planı
MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik kapsamına giren üst seviyeli
kuruluşlarla ilgili olarak, belediye ve mücavir alanı içinde belediye,
mücavir alanı dışında ise il özel idaresi, Ek IV, Kısım 1 ve Kısım 3’te
belirtilen bilgilerden az olmamak şartı ile, 9
uncu maddenin beşinci fıkrasında belirtilen rehberi dikkate alarak bir
harici acil durum planı hazırlar veya hazırlatır.
(2)
Harici acil durum planı, Çevre ve Orman Bakanlığının, belediye ve mücavir
alanları için belediyeleri, mücavir alanlar dışında ise il özel idareleri
sınırları dahilindeki kuruluşlar hakkında,
bildirim ve kayıt sistemine gelen bilgiler çerçevesinde, bu kuruluşları
kapsayacak bir harici acil durum planı hazırlama gereğini yazılı olarak
bildirmesini müteakip altı ay içerisinde hazırlanır.
(3)
İşletmeci, belediye veya il özel idaresinin harici acil durum planının
hazırlanması için isteyebileceği herhangi bir ek bilgiyi, talep edilen süre
içerisinde sağlar.
(4)
İl özel idaresi ve belediye, harici acil durum planının hazırlanması konusunda:
a)
İşletmecilerle görüş alışverişinde bulunur,
b)
Çevre ve Orman Bakanlığına, acil servis hizmeti yürüten birimlere, Organize
Sanayi Bölgesi Müdürlüklerine, komşu illerin il özel idarelerine ve/veya
belediyelere danışır.
(5)
Belediye ve mücavir alanları içinde yer alan kuruluşlar için belediye,
mücavir alanların dışında kalan kuruluşlar için il özel idaresi, yukarıda
belirtilen bilgilerin alınmasından ve gerekli istişarenin yapılmasından
sonra bir harici acil durum planı taslağı hazırlar. Harici acil durum planı
taslağı, kamunun bilgilenmesi, katkı ve görüşlerini verebilmesi için en az
otuz gün süreyle kamunun erişimine açık hâle getirilir.
(6) Belediye ve mücavir alanları içinde yer alan kuruluşlar
için belediye, mücavir alanların dışında kalan kuruluşlar için il özel
idaresi dördüncü ve beşinci fıkralar uyarınca alınan görüşleri de dikkate
alarak harici acil durum planına son şeklini verir ve bu planın birer
nüshasını Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığına ve Çevre ve
Orman Bakanlığına gönderir.
Acil durum planlarının gözden
geçirilmesi ve tatbik edilmesi
MADDE 13 – (1) İşletmeci, üç yılı aşmayan aralıklarla dahili acil durum planını gözden geçirir, gerektiğinde
revize eder, günceller, planı tatbik eder ve acil servis hizmetleri yürüten
birimlerin yeterli düzeyde tatbikata katılmasını sağlamak için gerekli
çalışmaları yapar.
(2)
Üç yılı aşmayan aralıklarla, belediye ve mücavir alanları içinde yer alan
kuruluşlar için belediye, mücavir alanların dışında kalan kuruluşlar için
il özel idaresi, harici acil durum planını gözden geçirir ve gerektiğinde
güncelleyerek, planın tatbikatını, işletmeci ve acil servis hizmetleri
yürüten birimlerle işbirliği hâlinde yapar.
Acil durum planlarının
uygulanması
MADDE
14 – (1) Bu Yönetmelik gereği dahili acil durum planını hazırlamış olan işletmeci,
büyük bir kaza veya niteliği itibariyle büyük bir kazaya yol açması
beklenebilecek kontrolsüz bir olay meydana geldiği zaman, bu planı gecikmeksizin
uygular. Dahili acil durum planının yetersiz
kaldığı durumlarda, il özel idaresi veya ilgili belediye, hazırladığı
harici acil durum planını gecikmeksizin uygular.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Bilgi Edinme
Kamunun bilgilendirilmesi
MADDE 15 – (1) 9 uncu maddenin uygulandığı kuruluşun
işletmecisi, il özel idaresi veya belediye tarafından, işletmeciye,
kuruluşunda meydana gelebilecek büyük bir kazadan, kişi ve kuruluşların
etkilenmesinin ihtimal dahilinde olduğunun
bildirildiği bir alanda olması muhtemel kazaları, kuruluştaki güvenlik
tedbirleri ve büyük bir kaza durumunda yapılması gerekenler hakkında tüm
kişilere, kamu ve özel sektör kuruluşlarına, en uygun yöntemleri kullanarak
düzenli olarak bilgi verir.
(2)
İşletmeci birinci fıkrada belirtilen bilgiyi kamuya açık hale getirir.
(3)
Birinci fıkrada belirtilen bilgi, Ek V’te
belirtilen bilgilerden az olmamak şartı ile yedinci fıkrada belirtilen
rehber dikkate alınarak hazırlanan bilgileri ihtiva eder.
(4)
İşletmeci, birinci fıkra uyarınca sağlanması istenen bilgiyi hazırlamada,
kuruluşun bulunduğu yerdeki il özel idaresine veya belediyeye ve uygun
gördüğü diğer kişilere danışır. Bu bilginin doğruluğu, yeterliliği ve
şeklinden işletmeci sorumlu olur.
(5)
İşletmeci üç yılı aşmayan aralıklarla, 8 inci
maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen hususlarda bir değişiklik olması
durumunda, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen bilgileri gözden
geçirir, gerektiği takdirde günceller.
(6)
İşletmeci, dahili acil durum planının kuruluş için
hazırlanmasını müteakip otuz gün içerisinde bu maddenin birinci fıkrasında
belirtilen ilgililerin bilgilendirilmesini sağlar. Ayrıca, bu maddenin
birinci fıkrasında belirtilen bilgilerin beş yılı aşmayan aralıklarla veya
bilgiler bu maddenin beşinci fıkrası uyarınca güncellendiğinde işletmeci
tarafından yeniden bilgilendirme sağlanır.
(7)
Çevre ve Orman Bakanlığı, kamunun bilgilendirilmesi hakkında rehber
hazırlar.
Büyük bir kaza sonrasında
işletmeci tarafından sağlanması gereken bilgiler
MADDE 16 – (1) İşletmeci, kuruluşta büyük bir kaza meydana
geldiği takdirde, mümkün olan en kısa sürede en uygun araçları kullanarak
aşağıdakileri yerine getirir:
a) Belediye ve mücavir alanları içinde yer alan kuruluşlar için
belediye, mücavir alanların dışında kalan kuruluşlar için il özel idaresi
başta olmak üzere, Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığını,
Çevre ve Orman Bakanlığını ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını bu
kazadan derhal haberdar eder ve kaza ile ilgili aşağıdaki bilgileri sağlar:
1)
Kazanın oluşumu ve gelişim seyri,
2)
İlgili tehlikeli maddeler ve miktarları,
3)
Kazanın insan ve çevre üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi için
gerekli olan mevcut veriler,
4)
Alınan acil durum önlemleri.
b)
Bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen kurumları, aşağıda
öngörülenler hakkında bilgilendirir:
1)
Kazanın orta ve uzun dönemdeki etkilerinin hafifletilmesi,
2)
Bu tür bir kazanın tekrarlanmasının önlenmesi.
c)
İşletmeci, daha ileri bir araştırma ile bu maddenin birinci fıkrasının (a)
bendinde belirtilen bilgiyi veya bu tür bilgiden çıkarılan sonuçları
değiştiren ek bulgular elde etmesi durumunda, bu bilgiyi günceller.
Domino etkisi
MADDE 17 – (1) Belediye ve mücavir alanları içinde yer
alan kuruluşlar için belediye, mücavir alanların dışında kalan kuruluşlar
için il özel idaresi, işletmeciler tarafından 9 uncu madde uyarınca,
gönderilen güvenlik raporlarındaki bilgileri ve 12 nci
maddenin ikinci fıkrası uyarınca gönderilen bilgileri kullanarak,
kuruluşların konumu ve bulundurduğu tehlikeli maddeler nedeniyle büyük kaza
ihtimalinin veya sonuçlarının artabilecek olması durumunu dikkate alarak,
kuruluşları veya kuruluş gruplarını tayin eder.
(2)
Belediye ve mücavir alanları içinde yer alan kuruluşlar için belediye,
mücavir alanların dışında kalan kuruluşlar için il özel idaresi, bu
maddenin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen bir gruptaki kuruluşların
işletmecilerine aynı grup içindeki diğer kuruluşların isim ve adreslerini
bildirir.
(3)
Bu maddenin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen bir gruptaki herhangi bir
kuruluşun işletmecisi;
a)
Gruptaki diğer kuruluşların işletmecilerine büyük kaza önleme politikası
belgelerindeki, güvenlik yönetim sistemlerindeki, güvenlik raporlarındaki
ve dahili acil durum planlarındaki büyük bir
kazanın oluşturacağı tüm tehlikelerin doğasının ve büyüklüğünün dikkate
alınmasını sağlayacak şekilde uygun bilgi alışverişini sağlar,
b)
12 nci maddenin üçüncü fıkrası ve 15 inci
maddenin birinci fıkrası çerçevesinde kendi yükümlülüklerini yerine
getirmeleri için diğer kuruluşların işletmecileriyle işbirliği yapar.
(4)
Belediye ve mücavir alanları içinde yer alan kuruluşlar için belediye,
mücavir alanların dışında kalan kuruluşlar için il özel idaresi, Çevre ve
Orman Bakanlığına bu maddenin birinci fıkrası uyarınca belirlenmiş kuruluş
veya kuruluş grupları hakkında bilgi verir.
Bildirim ve kayıt sistemi
MADDE 18 – (1) Çevre ve Orman Bakanlığı, aşağıdaki bilgileri
içeren bir kayıt sistemi kurar ve bu kayıt sisteminin devamlılığını sağlar:
a)
7 nci maddeye göre yapılan bildirimler,
b)
11 inci ve 12 nci maddelere göre gönderilen acil
durum planları,
c)
16 ncı madde uyarınca gönderilen kaza bilgileri,
ç)
17 nci maddenin birinci fıkrası ile tayin edilen
kuruluşları veya kuruluş grupları.
(2)
Çevre ve Orman Bakanlığı, bir kuruluşun bu Yönetmelik kapsamından çıktığı
tarihten itibaren beş yıl sonra bu kuruluşla ilgili kayıtlı bilgileri
silebilir.
(3)
Kayıt sistemindeki herhangi bir açıklamanın silinmesi halinde, kayıtlarda
bu açıklamanın varlığına dair bir ifadeye yer verilir.
(4)
Kayıt herhangi bir formda tutulabilir. Çevre ve Orman Bakanlığı, tutulan
kayıtların gerektiğinde halkın erişimine açık olmasını sağlar.
Gizlilik
MADDE 19 – (1) Herhangi bir kuruluşa ait bilgi, gizli
nitelikte olduğu sürece işletmecinin rızası olmadan 18 inci maddede
belirtilen kayıtta yer almaz.
a)
Bilgi, Çevre ve Orman Bakanlığına başvurulması halinde, bakanlık tarafından
ticari veya kişisel olarak gizli olduğuna (b) bendi çerçevesinde karar
verilmedikçe, ticari veya kişisel olarak gizli değildir.
b)
İşletmeci tarafından Çevre ve Orman Bakanlığına sağlanan bilginin, kendisi
veya başka bir kişi için, ticari veya kişisel gizliliği olduğu gerekçesiyle
kayıttan çıkartılması için başvurması durumunda, Çevre ve Orman Bakanlığı
bu bilginin gizli olup olmadığına karar verir. Karar verilirken millî
savunma, kamu güvenliği, ticarî ve endüstriyel sırlar ve kişisel bilgiler
gibi kriterler yanında, bilginin açık olmasının
işletmecinin ticarî menfaatlerine makul olmayan derecede zarar verme
ihtimali de göz önünde bulundurulur.
c)
Başvuru alındıktan sonra otuz iş günü içerisinde (b) bendine göre bir karar
verilir. Çevre ve Orman Bakanlığı, bu süre içerisinde bir karar vermezse,
bu bilginin ticari veya kişisel olarak gizli olduğuna karar verilmiş gibi
hareket edilir.
ç)
Kayıttan çıkarılan bilgi, çıkarılmasını sağlayan karar ile başlayan beş
yıllık sürenin bitiminde, ticari olarak gizli olması sona ermiş addedilir.
İşletmeci, bunun hâlâ ticari olarak gizli olduğu gerekçesiyle kayıt dışında
kalması için Çevre ve Orman Bakanlığına başvurabilir. Çevre ve Orman
Bakanlığı nihaî kararı verir.
Denetimler
MADDE 20 – (1) Çevre ve Orman Bakanlığı ile Çalışma ve Sosyal
Güvenlik Bakanlığı, bu Yönetmelik kapsamına giren kuruluşların denetimini,
eşgüdümlü olarak hazırlanan bir denetim planına göre gerçekleştirir.
Denetime ilişkin düzenlemeler aşağıdaki koşulları sağlar:
a)
Tüm kuruluşları kapsayacak şekilde bir denetim programı olmasını,
b)
Programın, 9 uncu maddenin kapsadığı her bir kuruluşta, yılda en az bir
defa saha denetimini sağlayacak şekilde olmasını,
c)
Her denetimi takiben bir rapor hazırlanmasını.
(2)
Birinci fıkrada belirtilen denetimler, güvenlik raporu veya işletmeci
tarafından teslim edilen herhangi başka bir raporun alınmasına bağlı
değildir. Bu gibi denetimler, özellikle;
a)
İşletmecinin büyük kazaları önlemek için, kuruluşta yürütülen tüm
faaliyetlerle ilgili uygun önlemleri aldığını gösterebilmesini,
b)
İşletmecinin, kuruluşun hem içinde hem de dışında önemli kazaların
sonuçlarını en aza indirmek için uygun yöntemleri sağladığını
gösterebilmesini,
c)
Güvenlik raporundaki veya işletmeci tarafından Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığına teslim edilen herhangi başka bir rapordaki veri ve bilgilerin,
kuruluş özelliklerini yeterli olarak yansıtmasını,
ç)
15 inci madde uyarınca kamuya bilgi verilmesini
sağlamak amacıyla bir kuruluşta kullanılan sistemlerin
incelenmesi için yeterlidir.
(3)
Çevre ve Orman Bakanlığı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, bir
kuruluştaki büyük bir kazadan haberdar olması durumunda, kendi mevzuatı
açısından;
a)
Acil durum planlarının uygulanıp uygulanmadığını denetler,
b)
Kazanın analizini yapar ve bu amaçla denetleme, araştırma veya diğer
yollarla gerekli bilgiyi toplar,
c)
İşletmecinin gerekli iyileştirici tedbirleri almasını ister,
ç)
Gelecekte benzer kazaların önlenmesi için alınması gereken tedbirler
hususunda tavsiyelerde bulunur.
(4)
Çevre ve Orman Bakanlığı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,
denetimler ile ilgili bir tebliğ yayınlar.
İdari tedbirler
MADDE 21 – (1) İşletmeci tarafından büyük kazaların önlenmesi
ve zararların azaltılması için alınan önlemlerin yetersiz olduğunun tespiti
durumunda, Çevre ve Orman Bakanlığı ve/veya Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığı, kuruluşu veya tesisi kapatır veya ilgili bölümlerin
işletilmesini durdurur.
(2)
İşletmeci tarafından güvenlik raporunun ve dahili
acil durum planının süresinde teslim edilmediği durumda, Çevre ve Orman
Bakanlığı ve/veya Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, kuruluşu veya
tesisi kapatır veya ilgili bölümlerin işletilmesini durdurur.
(3)
Kapatma veya durdurma kararı, nedenleri ve alınması gereken tedbirlerle
birlikte işletmeciye bildirilir.
Yaptırımlar
MADDE 22 – (1) Diğer durumlarda, 2872 sayılı Çevre Kanunu ve
4857 sayılı İş Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 23 – (1) Bu Yönetmeliğin;
a)
7 nci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü ve
beşinci fıkraları yayımı tarihinde,
b)
Diğer hükümleri yayımı tarihinden iki yıl sonra yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 24 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman
Bakanı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı müştereken yürütür.
Ek I
Bu Yönetmeliğin
uygulandığı Tehlikeli Maddeler
Giriş
1. Ek I, Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesine göre,
herhangi bir kuruluşta tehlikeli maddelerin bulunduğu durumda uygulanır ve Yönetmeliğin
ilgili maddelerinin uygulanmasını belirler.
2. Karışımlar ve müstahzarlar, yüzde oranı veya bir
açıklamanın özellikle verilmemiş olması halinde, Bölüm 2, Not 1'de verilmiş
olan Yönetmelikte yer alan özelliklerine göre belirlenmiş konsantrasyon sınırları içerisinde kalmaları şartıyla,
saf maddelerle aynı koşullara tabi olurlar.
3. Bölüm 1 ve Bölüm 2’de belirtilmiş olan niteleyici
miktarlar, her bir kuruluş için geçerlidir.
4. Yönetmeliğin ilgili maddelerinin uygulanmasında göz
önüne alınan miktarlar herhangi bir zamanda, mevcut olan veya olması
muhtemel en yüksek miktarlardır. Bir kuruluşta, yalnızca ilgili niteleyici
miktarın % 2’sine eşit veya daha az miktarda bulunan tehlikeli maddeler, kuruluşun
başka bir yerindeki büyük bir kazaya neden olma ihtimali olmayan herhangi
bir yerde bulunması hâlinde, mevcut toplam miktarın hesaplanmasında ihmal
edilir.
5. Tehlikeli maddelerin veya tehlikeli madde
kategorilerinin eklenmesi ile ilgili olarak Bölüm 2, Not 4'te verilen kurallar,
uygun olduğu durumda geçerli olur.
6. Bu Yönetmeliğin amaçları doğrultusunda bir gaz, 20 °C’lik bir sıcaklığa ve 101,3 kPa’a
eşit veya bundan büyük mutlak buhar basıncına sahip olan herhangi bir maddedir.
7. Bu Yönetmeliğin amaçları doğrultusunda bir sıvı, 20
°C’lik bir sıcaklıkta ve 101,3 kPa standart basınçta bir gaz olarak tanımlanmayan ve
katı halde bulunmayan herhangi bir maddedir.
Bölüm 1:
Adlandırılmış Maddeler
Bu bölümde yer alan bir
maddenin veya madde grubunun, aynı zamanda Bölüm 2'de yer alması halinde,
bu bölümde verilmiş olan niteleyici miktarlar kullanılmalıdır.
Adlandırılmış Maddeler Listesi
|
Kolon 1
|
Kolon 2
|
Kolon3
|
|
|
Tehlikeli Maddeler
|
Aşağıdaki Yönetmelik
maddelerinin uygulanması ile ilgili niteleyici miktar (ton)
|
|
|
Madde 7 ve 8
|
Madde 9
|
|
Amonyum
nitrat (bakınız not 1)
|
5000
|
10000
|
|
|
Amonyum
nitrat (bakınız not 2)
|
1250
|
5000
|
|
|
Amonyum
nitrat (bakınız not 3)
|
350
|
2500
|
|
|
Amonyum
nitrat (bakınız not 4)
|
10
|
50
|
|
|
Potasyum
nitrat (bakınız not 5)
|
5000
|
10000
|
|
|
Potasyum
nitrat (bakınız not 6)
|
1250
|
5000
|
|
|
Arsenik pentaoksit,
arsenik (V) asit ve/veya tuzları
|
1
|
2
|
|
|
Arsenik trioksit,
arsenik (III) asit ve/veya tuzları
|
-
|
0,1
|
|
|
Brom
|
20
|
100
|
|
|
Klor
|
10
|
25
|
|
|
Solunabilir toz halindeki Nikel
bileşikleri (nikelmonoksit,
nikeldioksit, nikel sülfat, trinikeldisülfat,
dinikeltrioksit
|
-
|
1
|
|
|
Etilenimin
|
10
|
20
|
|
|
Flor
|
10
|
20
|
|
|
Formaldehit
(konsantrasyon ≥ % 90)
|
5
|
50
|
|
|
Hidrojen
|
5
|
50
|
|
|
Hidrojen
klorür (sıvılaştırılmış gaz)
|
25
|
250
|
|
|
Kurşun
alkilleri
|
5
|
50
|
|
|
Sıvılaştırılmış çok kolay alevlenir
gazlar (LPG dahil) ve doğalgaz
|
50
|
200
|
|
|
Asetilen
|
5
|
50
|
|
|
Etilen
oksit
|
5
|
50
|
|
|
Propilen oksit
|
5
|
50
|
|
|
Metanol
|
500
|
5000
|
|
|
4,4-metilenbis (2- kloranilin)
ve/veya tuzları, toz halinde
|
-
|
0,01
|
|
|
Metilizosiyanat
|
-
|
0,15
|
|
|
Oksijen
|
200
|
2000
|
|
|
Toluendiizosiyanat
|
10
|
100
|
|
|
Karbonildiklorür (fosgen)
|
0,3
|
0,75
|
|
|
Arseniktrihidrür (arsin)
|
0,2
|
1
|
|
|
Fosfortrihidrür (fosfin)
|
0,2
|
1
|
|
|
Sülfür(Kükürt)diklorür
|
1
|
1
|
|
|
Sülfür(Kükürt)trioksit
|
15
|
75
|
|
|
TCDD eşdeğeri cinsinden hesaplanan
Poliklorodibenzofuranlar ve poliklorodibenzodioksinler
(TCDD dahil)
|
-
|
0,001
|
|
|
Ağırlık olarak % 5’in üstündeki konsantrasyonlarda aşağıdaki KANSEROJENLER:
4-Aminobifenil
ve/veya tuzları, benzotriklorür,benzidin ve/veya tuzları, bis(klorometil)eter, klorometilmetileter, 1,2-dibromoetan,
dietilsülfat, dimetilsülfat,
dimetilkarbamol klorür, 1,2-dibrom-3-klorpropan, 1,2-dimetilhidrazin,
dimetilnitrozamin, hekzametilfosforiktriamit,
hidrazin, 2-naftilamin
ve/veya tuzları, 4-nitrodifenil, ve 1,3-propansulton
|
0,5
|
2
|
|
|
Petrol ürünleri:
(a) benzin ve naftalar,
(b) kerosenler
(jet yakıtları dahil),
(c) gaz yağları (dizel yakıtlar,
ev ısıtma yağları ve gaz yağ karışımları dahil)
|
2500
|
25000
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Notlar
1.
Amonyum nitrat (5000/10000): kendiliğinden bozunma
özelliğine sahip olan gübreler
Aşağıdaki durumlar için geçerlidir:
Amonyum nitrattan kaynaklanan azot
içeriği, aşağıdaki gibi olan amonyum nitrat bazlı
bileşik/kompozit gübrelerde (Fosfat ve/veya potasyum
ile amonyum nitrat içeren bileşik/kompozit
gübrelerde):
-
Ağırlıkça
%15,75(1) ve %24,50(2) arasında olan ve toplam yanıcı/organik
maddelerin %0,4’ünden fazla olmayan veya 18/03/2004
tarihli ve 25406 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tarımda Kullanılan
Kimyevi Gübrelere Dair Yönetmelik’te yer alan yüksek
oranda azot ihtiva eden amonyum nitrat gübreleri için patlama dayanım
testindeki gereksinimleri sağlayan,
-
Ağırlıkça
%15,75(3)veya daha az
olan ve sınırlandırılmamış yanıcı maddeler
-
“Birleşmiş Milletler Trough
Testi”ne göre kendiliğinden bozunma özelliğine sahip maddeler (Bakınız: Birleşmiş
Milletler Tehlikeli Maddelerin Taşınmasına Dair Tavsiyeler, Testler ve
Kriterler El Kitabı, Bölüm III, Alt Kısım 38.2).
2.
Amonyum nitrat (1 250/5 000): gübre kalitesinde
Amonyum nitrattan kaynaklanan azot içeriği,
aşağıdaki gibi olan amonyum nitrat bazlı gübrelere
ve amonyum nitrat bazlı bileşik/kompozit
gübrelere uygulanır:
-
Amonyum
nitratın dolomit, kireçtaşı ve/veya kalsiyum karbonat ile en az %90’lık bir
saflık oranı ile karışımları hariç, ağırlıkça %24,5’ten fazla olan,
-
Amonyum nitrat
ve amonyum sülfat karışımları için ağırlıkça % 15,75’ten fazla olan,
-
Amonyum
nitratın dolomit, kireçtaşı ve/veya kalsiyum karbonat ile en az %90’lık bir
saflık oranı ile karışımları için, ağırlıkça %28’den(4) fazla
olan.
3.
Amonyum nitrat (350/2500): teknik kalitede
Aşağıdaki durumlarda uygulanır:
-
Amonyum nitrattan
kaynaklanan azot içeriği, aşağıdaki gibi olan amonyum nitrat ve amonyum
nitrat müstahzarları,
-
Ağırlıkça
%24,5 ve %28 arasında olan ve %0,4’ten fazla yanıcı madde içermeyen,
-
Ağırlıkça
%28’den fazla olan ve %0,2’den fazla yanıcı madde içermeyen,
-
İçeriğinde
amonyum nitrat konsantrasyonu ağırlıkça %80’den
fazla olan sulu amonyum nitrat çözeltileri.
4.
Amonyum nitrat (10/50): Standart dışı ve patlama
testine uymayan materyal ve gübreler
Aşağıdaki durumlarda uygulanır:
-
Üretim
sürecinde atılan maddelere ve Not 2 ve 3’de belirtilen şartlarla, artık
uyum içinde olmadıklarından dolayı yeniden çalışılması, geri kazanımı ya da
güvenli kullanım için arıtım amacıyla, son kullanıcıdan bir imalatçıya, geçici
depolama ya da yeniden işleme tesisine geri gönderilmekte olan ya da
gönderilmiş olan ve Not 2 ve 3’te bahsi geçen amonyum nitrat, amonyum nitrat
preparatları, saf amonyum nitrat bazlı gübreler ve
amonyum nitrat bazlı bileşik/kompozit gübreler,
-
18/03/2004
tarihli ve 25406 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tarımda Kullanılan
Kimyevi Gübrelere Dair Yönetmelik’te yer alan
yüksek oranda azot ihtiva eden amonyum nitrat gübreleri için patlama
dayanım testinin gereklilikleri yerine getirmeyen ve Not 1, Paragraf 1’de ve Not 2’de
bahsi geçen gübreler.
5.
Potasyum nitrat (5 000/10 000):
Filizli /tanecikli halde potasyum
nitrat içeren kompozit potasyum-nitrat bazlı gübrelere uygulanır.
6.
Potasyum nitrat (1 250/5 000):
Kristal halde potasyum nitrat içeren
kompozit potasyum-nitrat bazlı
gübrelere uygulanır.
7.
Poliklorodibenzofuranlar ve Poliklorodibenzodioksinler
Poliklorodibenzofuranların
ve Poliklorodibenzodioksinlerin miktarları,
aşağıdaki faktörler kullanılarak hesaplanır:
Söz Konusu
Türler İçin Uluslararası Toksik Eşdeğer
Faktörleri (UTEF) (NATO/CCMS)
|
Söz Konusu Türler İçin Uluslararası
Toksik Eşdeğer Faktörler (UTEF) (NATO/CCMS)
|
|
2,3,7,8-TCDD
|
1
|
2,3,7,8-TCDF
|
0,1
|
|
1,2,3,7,8-PeCDD
|
0,5
|
2,3,4,7,8-PeCDF
|
0,5
|
|
.
|
.
|
1,2,3,7,8-PeCDF
|
0,05
|
|
.
|
.
|
.
|
.
|
|
1,2,3,4,7,8-HxCDD
|
0,1
|
.
|
.
|
|
1,2,3,6,7,8-HxCDD
|
0,1
|
1,2,3,4,7,8-HxCDF
|
0,1
|
|
1,2,3,7,8,9-HxCDD
|
0,1
|
1,2,3,7,8,9-HxCDF
|
0,1
|
|
.
|
.
|
1,2,3,6,7,8-HxCDF
|
0,1
|
|
1,2,3,4,6,7,8-HpCDD
|
0,01
|
2,3,4,6,7,8-HxCDF
|
0,1
|
|
.
|
.
|
.
|
.
|
|
OCDD
|
0,001
|
1,2,3,4,6,7,8-HpCDF
|
0,01
|
|
.
|
.
|
1,2,3,4,7,8,9-HpCDF
|
0,01
|
|
.
|
.
|
.
|
.
|
|
.
|
.
|
OCDF
|
0,001
|
|
(T = tetra, Pe = penta, Hx = hekza, Hp = hepta, O = okta)
|
__________________
Ağırlıkça % 15,75’lik azot ihtiva eden amonyum nitrat, %
45’lik amonyum nitrata tekabül eder.
(4) Ağırlıkça
% 28’lik azot ihtiva eden amonyum nitrat, % 80’lik amonyum nitrata tekabül
eder.
Bölüm
2: Bölüm 1’de Adlandırılmamış Madde ve Müstahzar Kategorileri
|
Kolon 1
|
Kolon 2
|
Kolon 3
|
|
Tehlikeli Madde
Kategorileri
|
Aşağıdaki Yönetmelik
maddelerinin uygulanması ile ilgili olarak Madde 5'te tanımlanan
tehlikeli maddelerin niteleyici miktarı (ton)
|
|
Madde 7 ve 8
|
Madde 9
|
|
1. ÇOK
TOKSİK
|
5
|
20
|
|
2.
TOKSİK
|
50
|
200
|
|
3.
OKSİTLEYİCİ
|
50
|
200
|
|
4. PATLAYICI (Not 2’ye bakınız)
(Maddenin, müstahzarın veya ürünün, UN/ADR Bölüm 1.4 kategorisine girdiği durumlarda)
|
50
|
200
|
|
5. PATLAYICI (Not 2’ye bakınız)
Maddenin, müstahzarın veya ürünün, UN/ADR’nin
1.1, 1.2, 1.3, 1.5 veya 1.6 bölümlerinden ya da risk
tanımlarından R2 veya R3’ten herhangi birisine girdiği durumlarda
|
10
|
50
|
|
6. ALEVLENİR (Not 3 (a)'da
verilmiş olan tanıma uyan)
|
5000
|
50000
|
|
7a.KOLAY ALEVLENİR (maddenin veya
müstahzarın, Not 3 (b) (I)'de verilmiş olan tanıma uyan)
|
50
|
200
|
|
7b.KOLAY ALEVLENİR sıvılar (maddenin
veya müstahzarın, Not 3 (b) (2)'de verilmiş olan tanıma uyan)
|
5000
|
50000
|
|
8. ÇOK KOLAY ALEVLENİR (maddenin veya
müstahzarın, Not 3 (c)'de verilmiş olan tanıma uyan)
|
10
|
50
|
|
9. ÇEVRE İÇİN TEHLİKELİ risk tanımları
|
|
|
|
i) R50: “Sudaki organizmalar için çok toksiktir”
(R50/53 dahil)
|
100
|
200
|
|
ii)
R51/53: “Sudaki organizmalar için toksik, su
ortamında uzun süreli olumsuz etkilere neden olabilir”
|
200
|
500
|
|
10. Yukarıda verilen risk tanımlarının
dışında kalan DİGER SINIFLANDIRMALAR:
|
|
|
|
(i) R14: "Su ile şiddetli
reaksiyon verir" (R14/15 dahil)
|
100
|
500
|
|
(ii)
R29: "Su ile temasında toksik gaz
çıkarır"
|
50
|
200
|
Notlar
1.
Maddeler ve
müstahzarlar, aşağıdaki yönetmeliğe göre sınıflandırılmıştır:
- 26 Aralık 2008 tarihli
ve 27092 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanan Tehlikeli Maddelerin ve
Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmelik’e göre tehlikeli olarak sınıflandırılmamış,
ancak yine de bir kuruluştaki mevcut olan veya mevcut olabilecek ve kuruluştaki
mevcut koşullar altında büyük kaza potansiyeli açısından eşdeğer
özelliklere sahip olan veya olabilecek maddeler veya müstahzarların olması
durumunda, aynı yönetmeliğin ilgili maddesiyle uyumlu olarak geçici
sınıflandırma prosedürleri uygulanır.
Birden fazla
sınıflandırmaya tabi tutulacak özellikte olan maddelerin veya
müstahzarların olması durumunda, Yönetmeliğin amacı bakımından en düşük
niteleyici miktarlar uygulanır. Ancak, Not 4’teki kuralın uygulanması için,
kullanılan niteleyici miktar her zaman ilgili sınıflandırmaya tekabül eden
miktardır.
2.
"Patlayıcı
madde";
- Çarpma, sürtünme, açık
alev veya diğer tutuşturma kaynakları ile patlama riski olan bir madde veya
müstahzar (risk tanımı R2),
- Çarpma, sürtünme, açık
alev veya diğer tutuşturma kaynakları ile patlama riski yüksek olan bir
madde veya müstahzar (risk tanımı R3), ya da
- Ülkemizin de 06.12.2005
tarihinde 26015 sayılı resmi gazetede yayınladığı kanun ile taraf olduğu 30
Eylül 1957 tarihli “Tehlikeli Maddelerin Karayolu ile Uluslararası Taşınması
Hakkında Avrupa Sözleşmesi”ndeki (UN/ADR) Sınıf 1’de yer alan madde, müstahzar
veya eşyadır.
Patlayıcı tanımına, Yönetmeliğin
amacı bakımından, kendiliğinden gerçekleşebilen ekzotermik kimyasal reaksiyonlar
yoluyla, ısı, ışık, ses, gaz veya duman ya da bu etkilerin bir bileşimini
ürettiği belirtilen maddeler (ya da madde karışımları) olarak tanımlanan piroteknikler de dahildir. Bir
madde veya müstahzarın hem UN/ADR’ye göre hem de
R2 veya R3 olarak sınıflandırıldığı durumlarda, UN/ADR sınıflandırmasına
öncelik verilir.
UN/ADR Sınıf 1’deki madde
veya eşyalar, UN/ADR sınıflandırma sistemiyle uyumlu bir şekilde 1.1’den 1.6’ya kadar olan kısımların herhangi birinde
sınıflandırılmıştır. İlgili kısımlar aşağıda verilmiştir:
Kısım 1.1:
“Kütlesel patlama tehlikesi olan maddeler veya eşyalar (kütlesel patlama,
bir anda kütlenin hemen hemen tamamının etkilendiği
patlamadır.)”
Kısım 1.2:
“Kütlesel patlama tehlikesi içermeyen, ancak şarapnel tesiri olan maddeler
veya eşyalar.”
Kısım 1.3:
“Bir yangın tehlikesi ve ufak çaplı patlama tehlikesi veya ufak çaplı şarapnel
tesirinden birisini ya da her ikisini içeren, ancak kütlesel patlama
tehlikesi arz etmeyen maddeler veya eşyalar:
(a) önemli miktarda radyant ısı yayan yanma,
(b) ufak çaplı patlamaya veya
şarapnel tesirine ya da her ikisine de yol açarak birbirini izleyen yanmalar.”
Kısım 1.4:
“Taşıma sırasında ateşleyicilerle veya tutuşturucularla temas halindeyken,
düşük risk arz eden maddeler veya eşyalar. Etkiler büyük ölçüde ambalaj ile
sınırlı olup, büyük boyuttaki ve aralıktaki parçaların saçılması beklenmemektedir.
Harici bir yangın, ambalajın hemen hemen tüm
içeriğinin anında patlamasına sebep olmayacaktır.”
Kısım 1.5:
“Normal taşıma koşulları altında, tutuşma veya yanmadan patlamaya geçme ve
kütlesel patlama tehlikesi ihtimali çok düşük olan çok duyarsız maddeler. Bu
maddeler, asgarî gereklilik olarak, harici yangın testinde patlamayacaktır.”
Kısım 1.6:
“Kütlesel patlama tehlikesi olmayan aşırı duyarsız eşyalar. Bu eşyalar,
sadece aşırı duyarsız patlayıcı maddeler içermekte ve ihmal edilebilecek
derecede kaza ile tutuşma veya yayılma olasılığı göstermektedir. Risk, tek
bir eşyanın patlaması ile sınırlıdır.”
Bu tanıma, ayrıca eşyalarda
bulunan patlayıcı veya piroteknik maddeler veya
müstahzarlar da dahil edilmiştir. Eşyaların patlayıcı
veya piroteknik maddeler veya müstahzarlar içermesi
durumunda, bu madde veya müstahzarın miktarı biliniyorsa, bu miktar, bu Yönetmeliğin
amacı bakımından göz önünde tutulacaktır. Miktar bilinmiyorsa, bu Yönetmeliğin
amacı bakımından, eşyanın tamamı patlayıcı olarak değerlendirilecektir.
3.
6, 7, ve 8 inci sınıflarda yer alan "alevlenir", ‘’kolay
alevlenir", “çok kolay alevlenir” ifadeleri aşağıdaki anlamları taşır:
(a)
Alevlenir
sıvılar:
Parlama
noktası 21 °C
(21 °C
dahil) – 55 °C (55 °C dahil)
arasında olan, yanmayı destekleyen maddeler ve müstahzarlar (risk tanımı
R10);
(b)
Kolay
alevlenir sıvılar:
1.
Herhangi bir
enerji uygulaması olmadan, ortam sıcaklığında havayla temasında ısınabilen
ve sonuç olarak alevlenen madde ve müstahzarlar (risk tanımı R17),
-Parlama
noktası 55 °C'nin
altında olan ve yüksek basınç veya yüksek sıcaklık gibi özel işlem
koşullarında büyük kaza tehlikeleri oluşturabilecek, basınç altında sıvı
halde kalan maddeler ve müstahzarlar,
2. Parlama noktası 21 °C'nin altında olan ve çok kolay alevlenir olmayan
maddeler ve müstahzarlar (risk tanımı R11);
(c)
Çok kolay
alevlenir gazlar ve sıvılar:
1. 0 oC'nin altında, parlama noktasına ve normal
basınç altında 35 oC’ye eşit ya da daha düşük kaynama noktasına
(ya da bir kaynama aralığının bulunması durumunda kaynamanın başladığı sıcaklık)
sahip olan sıvı madde ve müstahzarlar (risk tanımı R12)
2. Ortam
sıcaklığı ve basıncında havayla temas halinde alevlenebilir gaz veya süper
kritik halde bulunan gazlar (risk tanımı R12)
3. Kaynama noktalarının
üzerindeki bir sıcaklıkta bulundurulan, alevlenir veya kolay alevlenir sıvı
maddeler ve müstahzarlar.
4. Kuruluşta
bulunan madde veya müstahzarlardan hiçbirinin, ilgili niteleyici miktara
eşit veya bunun üzerinde olmadığı durumda, kuruluşun bu Yönetmelik kapsamına
girip girmediğinin belirlenmesi amacıyla aşağıdaki kural uygulanacaktır:
q1/QU1
+ q2/QU2 + q3/QU3 + q4/QU4
+ q5/QU5 +... ≥ 1
qx:
Bölüm 1 veya 2’de yer alan tehlikeli maddelerin veya madde kategorilerinin miktarı.
QUX
: Madde veya madde kategorisi için Bölüm 1 veya 2’de Kolon 3’teki
ilgili niteleyici miktar.
Yukarıdaki toplamın 1’e
eşit veya 1’den büyük olması durumunda, kuruluş bu Yönetmeliğe tabi
olacaktır.
Yönetmeliğin 9, 11 ve 15 inci
maddeleri hariç, aşağıdaki toplamın 1’e eşit ya da 1’den büyük olması
durumunda, bu Yönetmelik uygulanacaktır:
q1/QL1
+ q2/QL2 + q3/QL3 + q4/QL4
+ q5/QL5 +... ≥ 1
qx:
Bölüm 1 veya 2’de yer alan tehlikeli maddelerin veya madde kategorilerinin
miktarı.
QLX
: Madde veya madde kategorisi için Bölüm 1 veya 2’de Kolon 2’teki
ilgili niteleyici miktar.
Bu
kural, toksisite, alevlenirlik ve eko-toksisite ile ilgili tehlikelerin tamamının değerlendirilmesi
için kullanılacaktır. Dolayısıyla aşağıdaki durumlar için üç defa uygulanacaktır:
(a)
Bölüm 1’de
adlandırılan ve toksik veya çok toksik olarak sınıflandırılan madde ve müstahzarlarla
birlikte, Bölüm 2’deki 1 inci ve 2 nci
kategorilere giren madde ve müstahzarların eklenmesi,
(b)
Bölüm 1’de
adlandırılan ve oksitleyici, patlayıcı, alevlenir, kolay alevlenir veya çok
kolay alevlenir olarak sınıflandırılan madde ve müstahzarlar ile birlikte,
Bölüm 2’deki 3, 4, 5, 6, 7a, 7b veya 8’inci kategorilere giren madde ve
müstahzarların eklenmesi,
(c)
Bölüm 1’de
adlandırılan ve çevre için tehlikeli olarak sınıflandırılan (R50 (R50/53 dahil) veya R51/53) madde ve müstahzarlar ile birlikte,
Bölüm 2’deki 9(i) veya 9(ii) kategorilerine giren
madde ve müstahzarların eklenmesi.
(a), (b) veya (c) ile elde edilen toplamlardan herhangi birisinin
1’e eşit veya 1’den büyük olması durumunda, bu Yönetmeliğin ilgili
hükümleri uygulanacaktır.
Ek II
Güvenlik Raporu’nDa Bulunması
gereken asgarî bilgiler
1. Güvenlik Raporlarının Amaçları
1.1 Büyük
kaza önleme politika belgesinin ve bunun uygulanması için güvenlik yönetim
sisteminin Ek III'te verilmiş olan bilgilere göre
yürürlüğe konduğunun gösterilmesi,
1.2 Büyük kaza tehlikelerinin tanımlandığının
ve bu tür kazaların önlenmesi, insan ve çevre üzerindeki etkilerinin en aza
indirilmesi için gerekli önlemlerin alındığının gösterilmesi,
1.3 Kuruluş
içerisindeki büyük kaza tehlikeleri ile ilişkili olan tesisin tümünün ve
depolama tesisinin, bunların işletimi ile ilgili iş ekipmanının
ve altyapının tasarımına, inşaatına, işletilmesine ve bakımına ilişkin
yeterli güvenliğin ve güvenilirliğin sağlandığının gösterilmesi,
1.4 Büyük
bir kaza durumunda gerekli önlemlerin alınması için dahili
acil durum planlarının hazırlandığının ve harici planın hazırlanması için
yetkililere gerekli bilginin sağlandığının gösterilmesi,
1.5 Mevcut
kuruluşların etrafında yeni faaliyetlere ya da mevcut tesislerin genişlemelerinin
konumlandırılmasına dair kararların verilmesi için yetkililere gerekli
bilginin sağlanması.
2. Büyük kazaların önlenmesi ile ilgili olarak
kuruluşun yönetim sistemi ve organizasyonu hakkında bilgi:
Bu bilgi
Ek III'te belirtilen unsurları kapsayacaktır.
3. Kuruluşun çevresi hakkında bilgi:
3.1 Kuruluşun yerleştiği alan ve çevresinin coğrafi
konumu, meteorolojik, jeolojik, hidrografik koşulları ve gerektiğinde geçmişi
de dahil olmak üzere kuruluşun tanıtılması,
3.2 Kuruluşun büyük bir kaza tehdidi ortaya
koyabilecek olan tesislerinin ve diğer faaliyetlerinin tanımlanması,
3.3 Büyük bir kazanın meydana gelebileceği
alanların açıklanması.
4.
Tesisin
tanıtımı:
4.1 Önerilen önleyici tedbirlerle birlikte kuruluşun,
güvenlik, büyük kaza risk kaynakları ve büyük bir kazanın meydana gelmesine
yol açabilecek koşullar bakımından önemli olan kısımlarının ana
faaliyetlerine ve ürünlerine ilişkin açıklama,
4.2 Proseslerin, özellikle işletim yöntemlerinin
açıklanması,
4.3 Tehlikeli maddelerin tanımlanması,
4.3.1 Tehlikeli maddelerin envanteri;
a) Tehlikeli
maddelerin kimyasal ismine, CAS numarasına ve IUPAC adlandırma sistemine
göre tanımlanması,
b) Tehlikeli
maddelerin bulunan veya bulunması muhtemel en yüksek miktarı.
4.3.2 Tehlikeli maddelerin fiziki, kimyasal, toksikolojik özellikleri ve insan ve çevre üzerinde hem
anında hem de daha sonra ortaya çıkabilecek etkileri,
4.3.3 Tehlikeli maddelerin normal kullanım şartlarında
veya öngörülebilen kaza koşulları altında fiziksel ve kimyasal davranışı.
5.
Kaza risklerinin
analizi ve önleme yöntemlerinin tanımlanması:
5.1 Muhtemel büyük kaza senaryolarının ve bunların olabilirliğinin
veya bunların meydana gelebileceği koşulların, bu senaryolardan her birini
tetikleyebilecek olayların, tesis içinde veya dışındaki nedenlerinin bir
özeti ile birlikte, detaylı biçimde açıklanması,
5.2 Yönetmeliğin 15 ve 19 uncu maddeleri göz önünde
bulundurularak, kuruluştan
kaynaklanabilecek büyük kazalardan etkilenmesi muhtemel alanları gösteren
haritalar, görüntüler veya uygun olduğu durumda benzer tanımlamaları
içeren, tanımlanmış büyük kazaların sonuçlarının, boyutunun ve şiddetinin
değerlendirilmesi, 5.3Tesislerin güvenliği için kullanılan ekipmana ve teknik parametrelere ilişkin açıklama.
6. Bir kazanın sonuçlarının sınırlandırılması için
uygulanacak koruma ve müdahale önlemleri:
6.1 Büyük
kazaların sonuçlarının sınırlandırılması için, tesis içerisinde kurulan ekipmana ilişkin açıklama,
6.2 Uyarı ve
müdahale organizasyonu,
6.3 Hareket
ettirilebilir dahili veya harici her türlü kaynağa
ilişkin açıklama,
6.4 Bu
maddenin a, b ve c bentlerinde açıklanan hususların, dahili
acil durum planının hazırlanması için gerekli olan özeti.
Ek ııı
YÖNETİM SİSTEMİ İLE
İLGİLİ OLARAK YÖNETMELİĞİN 8 VE 9’UNCU MADDELERİNDE BELİRTİLEN PRENSİPLER
VE BİLGİLER İLE BÜYÜK ENDÜSTRİYEL KAZALARIN ÖNLENMESİNE YÖNELİK İŞLETMENİN
ORGANİZASYONU
İşletme
sahibince hazırlanan büyük kaza önleme politikasının ve güvenlik yönetim
sisteminin uygulanması amacıyla, aşağıdaki hususlara dikkat edilecektir:
Büyük kaza önleme
politikası belgesinde belirtilen gereksinimler, işletme tarafından sunulan
büyük kaza tehlikeleri ile orantılı olmalıdır.
1.
Büyük kaza önleme politikası yazılı olarak
hazırlanacak ve işletme sahibinin tüm amaçlarını ve büyük kaza
tehlikelerinin kontrolü ile ilgili eylem prensiplerini içerecektir.
2.
Güvenlik yönetim sistemi, büyük kaza
önleme politikasının belirlenmesi ve uygulanması için gerekli olan
organizasyon yapısını, sorumlulukları, uygulamaları, prosedürleri,
süreçleri ve kaynakları da içine alan genel yönetim sisteminin bir parçasını
içerecektir.
3.
Aşağıdaki konular, güvenlik yönetim
sistemi tarafından belirlenecektir:
3.1 Organizasyon ve personel:
Organizasyonun bütün kademelerinde büyük tehlikelerin önlenmesinde yer alan
personelin görev ve sorumlulukları. Kuruluşta çalışanların tümü için
gerekli olan eğitimin sağlanması.
3.2 Büyük kazaların belirlenmesi ve değerlendirilmesi: Normal ve
normal olmayan işlemlerden kaynaklanan büyük tehlikelerin, sistematik bir
şekilde belirlenmesi için prosedürlerin
benimsenmesi ve uygulanması ve bu tehlikelerin olasılığı ve şiddetinin
değerlendirilmesi.
3.3 İşletim kontrolü: Tesisin bakımı, süreçler, ekipman
ve geçici kesintileri de içine alan, güvenli işletme için prosedür ve
talimatların benimsenmesi ve uygulanması.
3.4 Değişimin yönetimi: Yapılacak değişikliklerin planlanması ya da
yeni tesislerin, süreçlerin ya da depolama faaliyetlerinin tasarımı için prosedürlerin benimsenmesi ve uygulanması.
3.5 Acil durumlar için planlama: Sistematik analiz ile önceden
tespit edilebilecek acil durumların belirlenmesi, acil durum planlarının
hazırlanması, test edilmesi ve gözden geçirilmesi, bu tür acil durumlara cevap
verilebilmesi ve ilgili personel için özel eğitim sağlanması amacıyla, prosedürlerin benimsenmesi ve uygulanması. Bu tür eğitimler,
kuruluşta çalışan bütün personele verilecektir.
3.6 Performansın izlenmesi: Hazırlanan büyük kaza önleme politikası
ve güvenlik yönetim sistemi ile belirlenen hedeflerle uyum sağlanmasının
değerlendirmesi için prosedürlerin benimsenmesi ve
uygulanması, uyum sağlanmaması durumunda, düzeltici faaliyetlerin
araştırılması ve bu önlemlerin alınması için mekanizmalar oluşturulması.
Prosedürler, tam anlamıyla gerçekleşmemiş büyük kazaların raporlanması için
gereken işletme sistemini ve özellikle de önleyici önlemlerin başarısızlığa
uğraması ve bunlardan çıkarılan dersler ışığında araştırılıp izlenmesini de
kapsayacaktır.
3.7 Denetleme ve inceleme: Büyük
kaza önleme politikasının ve güvenlik yönetim sisteminin etkinliği ve uygunluğunun,
periyodik ve sistematik bir şekilde değerlendirilmesi için prosedürler benimsenecek ve uygulanacak politika ve
güvenlik yönetim sisteminin performansı, dokümante
edilerek incelenecek ve üst yönetimce gözden geçirilerek güncellenecektir.
Ek IV
ACİL DURUM
PLANLARINDA BULUNMASI GEREKEN HUSUSLAR
Kısım 1: Acil durum
planlarının amaçları
1.
Kaza
sonrası etkileri en aza indirmek, insanlara, çevreye ve mala gelecek zararı
sınırlandırmak için, olayları ve gelişmeleri kontrol etmek.
2.
İnsan ve
çevreyi önemli kazaların etkilerinden korumak için, gereken önlemleri belirlemek
ve uygulamak.
3.
Kamuya, acil servis hizmetlerine veya bölgedeki
ilgili mercilere, gerekli bilgiyi zamanında iletmek.
4.
Önemli bir
kaza sonrasında, çevrenin restorasyonunu ve temizlenmesini
sağlamak.
5.
Harici
acil durum planlarına göre önemli acil durumlarda, sivil savunmayla işbirliğini
geliştirme ihtiyacını dikkate almak.
6.
İşletmecilerce,
acil durum araç ve gereçleri ve insan gücü sınırlı olan sanayi yörelerinde;
büyük kaza durumunda, komşu kuruluşlarla karşılıklı yardımlaşmanın sağlanması
için girişimlerde bulunmak.
Kısım 2: Dahili acil durum planında yer alacak bilgiler
1.
Acil durum
prosedürlerini belirlemeye yetkili kişiler ile
tesisteki acil durumların etkilerini azaltıcı/düzeltici faaliyetlerden
sorumlu olan ve koordine eden kişilerin isim ya da unvanları.
2.
Harici acil
durum planından sorumlu yetkililer ile irtibat kurulmasından sorumlu
kişinin isim ya da unvanı.
3.
Büyük bir
kazaya yol açabilecek derecede öneme haiz, öngörülebilen koşullar veya
olaylar için, koşulları veya durumları kontrol etmek ve bunların
sonuçlarını en aza indirmek amacıyla, yürütülecek faaliyetlerin güvenlik ekipmanı ve mevcut kaynakları da içeren tanımı.
4.
Acil durum
uyarılarının nasıl verileceğini ve bir uyarı durumunda, tesisteki kişilerin
yapması gerekenleri de kapsayan ve bu kişilerin maruz kalabileceği risklerin
azaltılmasına yönelik düzenlemeler.
5.
Harici
acil durum planını hazırlamaktan sorumlu yetkililere, kaza ile ilgili erken
uyarı ve bu uyarıda verilmesi gerekli bilginin içeriği ve gelişmelere bağlı
olarak elde edilen daha detaylı bilginin iletilmesi için yapılacak gerekli
düzenlemeler.
6.
Tesisteki
personelin, acil durumlarda yapması gereken görevleri konusunda eğitimleri ve
bu eğitimlerin gerektiğinde acil servis hizmetleriyle koordine edilmesi
için gerekli düzenlemeler.
7.
Acil
durumların tesis dışı etkilerini azaltıcı/düzeltici faaliyetler için sağlanacak
yardımlara ilişkin düzenlemeler.
Kısım 3: Harici acil
durum planında yer alacak bilgiler
1.
Acil durum
prosedürlerini belirlemeye yetkili kişiler ile
tesis dışındaki faaliyetlerden sorumlu olan ve koordine eden kişilerin isim
ya da unvanları.
2.
Acil durum
uyarılarının alınmasına, alarmların ve bunların uygulanmasına ilişkin prosedürlerin hazırlanmasına yönelik düzenlemeler.
3.
Harici
acil durum planının uygulanması için, gerekli kaynakların koordine
edilmesine ilişkin düzenlemeler.
4.
Acil
durumların tesis içi etkilerini azaltıcı/düzeltici faaliyetler için,
sağlanacak yardımlara ilişkin düzenlemeler.
5.
Acil
durumların tesis dışı etkilerini azaltıcı/düzeltici faaliyetler için
düzenlemeler.
6.
Kaza ile
ilgili halka gerekli bilginin sağlanması ve halkın bu durumda yapması
gerekenlere ilişkin düzenlemeler.
Ek V
MADDE 15 UYARINCA KAMUYA VERİLECEK BİLGİNİN İÇERİĞİ
1.
İşletmecinin adı ve kuruluşun adresi.
2.
Bilgiyi veren kişinin adı ve görev unvanı.
3.
Kuruluşun, bu Yönetmeliğe
tabi olduğunun ve 7’nci maddede değinilen bildirim veya 9 uncu maddede
değinilen güvenlik raporunun yetkililere teslim edildiğinin doğrulanması.
4.
Kuruluşta
yürütülen faaliyetlerin kolay anlaşılabilir şekilde açıklaması.
5.
Kuruluşta
bulunan ve büyük bir kazaya yol açabilecek maddelerin ve müstahzarların,
bilinen adlarının veya Ek I, Bölüm 2’de yer almaları durumunda, grup
isimleri veya genel tehlike sınıflandırmasının, tehlike özelliklerini
gösteren işaretleri ile birlikte verilmesi.
6.
İnsan ve çevre
üzerindeki potansiyel etkileri de dahil olmak
üzere, büyük endüstriyel kazaların doğası ile ilgili genel bilgi.
7.
Büyük bir kaza
anında, etkilenmesi muhtemel kişilerin nasıl uyarılacağı ve bilgilendirilmesinin
nasıl sürdürüleceğine dair yeterli bilgi.
8.
Büyük bir kaza
anında, etkilenmesi muhtemel kişilerin yapması gereken davranışlar ve
uyması gerekli hususlar ile ilgili yeterli bilgi.
9.
İşletmecinin,
büyük endüstriyel kazalarla başa çıkmak ve bunların etkilerini en aza
indirmek için, özellikle acil servis hizmetleriyle irtibata geçmek de dahil olmak üzere, tesisteki yeterli düzenlemeleri
yapmakla yükümlü olduğunun doğrulanması.
10.
Büyük
endüstriyel kazanın, tesis dışındaki etkileriyle başa çıkmak için hazırlanan
harici acil durum planına yapılan atıf. Bu atıf, bir kaza durumunda, acil
servis hizmetlerinden gelen talimat ve isteklere yönelik işbirliği yapılması
tavsiyelerini içerecektir.
11.
Ulusal
mevzuatta belirlenmiş olan gizlilik ilkeleri göz önünde bulundurularak, ilave
bilginin nereden elde edilebileceğine dair detaylar.
|