|
Çevre ve Orman Bakanlığından:
ÖMRÜNÜ TAMAMLAMIŞ ARAÇLARIN KONTROLÜ
HAKKINDA
YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Genel İlkeler
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; çevre ve insan
sağlığının korunması için araçlardan kaynaklanan atıkların oluşumunu
engellemek, ömrünü tamamlamış araçlar ve bunlara ait parçaların yeniden kullanım,
geri dönüşüm ve geri kazanım işlemleri ile bertaraf edilecek atık miktarını
azaltmak, ekonomik operatörlerin ve geçici depolama alanlarının tabi
olacakları standartları ve yükümlülükleri belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; 18/7/1997 tarihli ve 23053
mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik
Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin 2.1 ve 3.1
numaralı alt bentlerinde belirtilen M1, N1 kategorisindeki araçları,
motosiklet ve motorlu bisiklet haricindeki üç tekerlekli araçları, bu
kategorilerdeki ömrünü tamamlamış araçlar ile bunlara ait aksam parçaları
ve malzemeleri kapsar.
(2)
Türk Silahlı Kuvvetleri envanterinde kayıtlı bulunan araçlar Makina ve
Kimya Endüstrisi Kurumuna teslim edilir. 30/5/1985 tarihli ve 3212 sayılı
Silahlı Kuvvetler İhtiyaç Fazlası Mal ve Hizmetlerinin Satış, Hibe, Devir
ve Elden Çıkarılması; Diğer Devletler Adına Yurt Dışı ve Yurt İçi Alımların
Yapılması ve Eğitim Görecek Yabancı Personel Hakkında Kanun, 17/12/1937 tarihli
ve 3284 sayılı Bazı Maden Hurdalarının Dışarı Çıkarılmasının Yasak Edilmesi
ve Satın Alınması Hakkında Kanun ile 20/3/1971 tarihli ve 7/2156 sayılı
Bakanlar Kurulu Kararı kapsamındaki uygulama esasları saklı kalmak
kaydıyla, Türk Silahlı Kuvvetleri ve bu kuruma ait araçlar bu Yönetmeliğin
12, 13, 16, 18 ve 20 nci maddelerinden muaftır.
(3)
28/6/2009 tarihli ve 27272 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Motorlu
Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliği eki Ek XII A’ya göre onay almış
araçlar, bu Yönetmeliğin 16, 18, 19 ve 20 nci maddelerinden, söz konusu
Yönetmelik eki Ek XI’de belirtilen Özel Amaçlı Araçlar bu Yönetmeliğin 16
ncı maddesinden, 1970 yılı ve öncesinde üretilmiş araçlar bu Yönetmeliğin
16 ve18 inci maddelerinden muaftır.
(4)
23/12/2004 tarihli ve 25679 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İki veya Üç
Tekerlekli Motorlu Araçların Tip Onayı Yönetmeliği kapsamında yer alan
motosiklet ve motorlu bisiklet haricindeki üç tekerlekli araçlara bu Yönetmeliğin
12, 13, 14 ve 15 inci maddeleri uygulanır.
(5)
Bu Yönetmelik araçların kullanım ömürleri süresince ne şekilde bakım
gördüklerine veya onarıldıklarına ve bu işlemler sırasında değiştirilen
aksam parçaların ve yedek parçaların ilgili mevzuata uygun olup olmadığına
bakılmaksızın, özellikle güvenlik standartları, hava emisyonları, gürültü
kontrolü ile toprak ve suyun korunmasıyla ilgili ulusal mevzuat hükümleri
saklı kalmak kaydıyla uygulanır.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 1/5/2003 tarihli ve 4856 sayılı
Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 9 uncu
maddesi ile 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu hükümlerine
dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a)
Aksam parça: Bir araca üretimi esnasında dâhil edilen herhangi bir parçayı
veya parçalar bütününü,
b)
Araç: Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliği kapsamında yer
alan, sürücü dışında en fazla 8 kişilik oturma yeri olan, yolcu taşımaya
yönelik motorlu araçları (M1), azami ağırlığı 3500 kilogramı aşmayan motorlu
yük taşıma araçlarını (N1) ve İki veya Üç Tekerlekli Motorlu Araçların Tip
Onayı Yönetmeliği kapsamında yer alan, motosiklet ve motorlu bisiklet
haricindeki üç tekerlekli araçları,
c)
Araç sahibi: 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa
göre araç hurdaya ayrılmadan önceki en son sahibini,
ç)
Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
d)
Bertaraf: 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Atık
Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik eki EK II A’da yer alan
işlemlerden herhangi birini,
e)
Ekonomik operatör: Araçların ve bunların parça ve malzemelerinin üretici,
dağıtıcı ve ithalatçıları ile ömrünü tamamlamış araçların toplama, sökme,
kesme, parçalama, geri kazanma, geri dönüştürme işlemlerinden herhangi
birini yapanları,
f)
Enerji geri kazanımı: Yanabilir atıkların doğrudan veya diğer atıklarla
yakılmasıyla elde edilen ısının enerji üretimi amacıyla kullanılmasını,
g)
Geçici depolama alanı: Ek-1’e uygun olarak, ömrünü tamamlamış araçların
arındırıldığı, söküldüğü ve işleme tesisine gönderilinceye kadar geçici
olarak bekletildiği ve 15 inci maddeye göre çevre izin ve lisansı alınmış
alanları,
ğ)
Geri dönüşüm: Enerji olarak geri kazanımı hariç, orijinal kullanım veya
diğer amaçlar için atık malzemelerin bir üretim sürecinde yeniden işleme
tabi tutulmasını,
h)
Geri kazanım: Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik eki EK II
B’de yer alan işlemlerden herhangi birini,
ı)
İşleme: Ömrünü tamamlamış araçların bir tesise teslim edildikten sonra
arındırılması, sökülmesi, kesilmesi, parçalanması, parçalama sonrası oluşan
atıkların geri kazanıma veya bertarafa hazırlanması için yapılan her türlü
faaliyet ile ömrünü tamamlamış araçlar ve bunlara ait aksam parçaların geri
kazanımı veya bertarafı öncesi gerçekleştirilecek diğer işlemleri,
i)
İşleme tesisi: İşleme tanımı kapsamında yer alan kesme, parçalama,
parçalama sonrası oluşan atıkların geri kazanıma veya bertarafa
hazırlanması, ömrünü tamamlamış araçlar ve bunlara ait aksam parçaların
geri kazanımı veya bertarafı öncesi gerçekleştirilecek faaliyetlerden
birini veya bir kaçını gerçekleştiren ve 15 inci maddeye göre çevre izin ve
lisansı alınmış tesisleri,
j)
Negatif piyasa değeri: İşleme tanımı kapsamında yer alan faaliyetler
sonucunda ömrünü tamamlamış araçlardan bir katma değer elde edilememesi
nedeniyle ortaya çıkan maliyetleri,
k)
Ömrünü tamamlamış araç (ÖTA): Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin
Yönetmelikte yer alan atık tanımına uygun aracı,
l)
ÖTA teslim yeri: Kayıttan düşme ve bertaraf formu temin edilerek ömrünü
tamamlamış aracın kayıttan düşme işlemlerinin tamamlandığı yeri,
m)
Önleme: Ömrünü tamamlamış araçlar ile bu araçlardan kaynaklanan madde ve
malzemelerin miktarını ve çevreye olan zararlı etkilerini azaltmayı
amaçlayan tedbirleri,
n)
Parçalayıcı: Doğrudan tekrar kullanılabilir metal hurda elde etmek amacı da
dahil olmak üzere, ömrünü tamamlamış araçları parçalara ayırmaya veya küçük
parçalar haline getirmeye yarayan her türlü ekipmanı,
o)
Söküm bilgisi: Ömrünü tamamlamış araçların çevreye zarar vermeyecek şekilde
işleme tabi tutulması amacıyla, araç ve parça üreticileri tarafından
hazırlanan ve işleme tesislerinin, el kitapçığı olarak veya elektronik
ortamda ulaşabilecekleri bilgileri,
ö)
Tehlikeli madde: 26/12/2008 tarihli ve 27092 mükerrer sayılı Resmi
Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Maddeler ve Müstahzarların
Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmelik eki
Ek 2’de yer alan maddelerden herhangi birini,
p)
Üretici: Aracı üreten veya ticari amaçla ithal eden gerçek ve tüzel
kişileri,
r)
Yeniden kullanım: Ömrünü tamamlamış araçlara ait parçaların ilk üretim
amacına uygun ve herhangi bir tehlike yaratmamak şartıyla kullanılmaları
için yürütülen her türlü faaliyeti,
ifade
eder.
Genel ilkeler
MADDE 5 – (1) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin
Yönetmelik hükümleri saklı kalmak kaydıyla ömrünü tamamlamış araçların
kontrolüne ilişkin esaslar şunlardır;
a)
Ömrünü tamamlamış araçların ithalatı yasaktır.
b)
Geri dönüşüm uygulamalarını yaygınlaştırmak için araçlarda geri
dönüştürülmüş malzeme kullanımı arttırılır.
c)
Yeni araçların ve bunlara ait malzeme ve parçaların tasarım ve üretimi,
araç ömrünü tamamladıktan sonra sökümünü, yeniden kullanımını, geri
kazanımını ve geri dönüşümünü kolaylaştıracak şekilde yapılır.
İKİNCİ BÖLÜM
Görev, Yetki ve
Yükümlülükler
Bakanlığın görev ve yetkileri
MADDE 6 – (1) Bakanlık;
a)
15 inci maddeye göre çevre izin ve lisansı vermekle,
b)
20 nci madde gereğince hazırlanan raporları değerlendirmek ve buna ilişkin
bir veri tabanı oluşturmakla,
c)
Ekonomik operatörleri denetlemek ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırılık
tespit edilmesi halinde gerekli cezai işlemleri uygulamakla,
ç)
İşleme tesisleri ile geçici depolama alanlarını denetlemek ve bu Yönetmelik
hükümlerine aykırılık tespit edilmesi halinde gerekli cezai işlemleri
uygulamakla,
görevli
ve yetkilidir.
(2)
Birinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen görevler il çevre ve orman
müdürlüklerince yerine getirilir.
Araç sahibinin yükümlülükleri
MADDE 7 – (1) Araç sahibi, ömrünü tamamlamış aracını ÖTA
teslim yerleri, geçici depolama alanları ya da işleme tesislerine 12 nci
maddeye uygun olarak teslim etmek ve 13 üncü maddeye göre aracı teslim
alandan araca ait onaylı araç kayıttan düşme ve bertaraf formunu almakla
yükümlüdür.
Ekonomik operatörlerin yükümlülükleri
MADDE 8 – (1) Ekonomik operatörler;
a)
Tehlikeli madde kullanım yasaklarına uymakla,
b)
Gerekli kodlama, rapor verme, lisans ve tip onayı yükümlülüklerini yerine
getirmekle,
c)
ÖTA toplama sistemini kurmak veya bir toplama sistemi içinde yer almakla,
ç)
Toplanan ÖTA’ların işlenmesini, yeniden kullanımını, geri kazanımını ve
geri dönüşümünü belirlenen oranlarda yapmak veya yaptırmakla,
yükümlüdür.
Sigorta şirketlerinin yükümlülükleri
MADDE 9 – (1) Sigorta şirketleri;
a)
Sigorta poliçeleri uyarınca onarımı ekonomik olarak mümkün olmayıp tam
hasar ile bedeli araç sahibine ödenmiş araçları lisanslı geçici depolama
alanına ya da lisanslı işleme tesisine 13 üncü maddeye uygun olarak teslim
etmekle,
b)
Tam hasar halindeki araç için takdir edilen bedel üzerinde ihtilaf olması
halinde aracı bekletmeden lisanslı geçici depolama alanına ya da lisanslı
işleme tesisine çektirmekle,
c)
Tam hasar kararı verilerek kayıttan düşürülen araçları Ek 3’te yer alan
formu esas alarak Bakanlığa yıllık olarak bildirmekle,
ç)
Sigorta poliçeleri uyarınca onarım sırasında değiştirilen parçaları,
3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu uyarınca faaliyet
göstermeye yetkili sigorta eksperleri tarafından hazırlanan hasar onarım
raporuna istinaden lisanslı geçici depolama alanına ya da lisanslı işleme
tesisine teslim etmekle,
yükümlüdür.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Araçlarda
Tehlikeli Madde Kullanımının Yasaklanması ve İşaretlenmesi
Tehlikeli maddelerin kullanımının
yasaklanması
MADDE 10 – (1) Geri dönüşümü kolaylaştırmak, tehlikeli
maddelerin çevreye yayılmasını önlemek ve bertaraf edilecek tehlikeli atık
miktarını azaltmak amacıyla araçlarda tehlikeli madde kullanımı sınırlandırılır
ve ileriye dönük tasarımlarda tehlikeli madde kullanımı asgari düzeye
indirilir.
(2)
Piyasaya sürülen araçlar ile bunlara ait malzeme ve parçalarda Ek-2’de
listelenmiş muafiyetler haricinde kurşun, civa, kadmiyum, artı altı
değerlikli krom kullanılması yasaktır.
Tehlikeli maddelerin işaretlenmesi
MADDE 11 – (1) Ek 2’de yer alan parça ve malzemeler 10 uncu
maddede belirtilen yasaklamadan muaftır. Ek 2’de işaretlenmiş olan parça ve
malzemeler etiketlenerek tanınır hale getirilir ve bunların araç üzerindeki
yerleri söküm bilgisinde gösterilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Ömrünü Tamamlamış Araçların Toplanması, Araç
Kayıttan Düşme ve
Bertaraf
Formunun Kullanılması
Ömrünü tamamlamış araçların toplanması
MADDE 12 – (1) Ekonomik operatörler, ömrünü tamamlamış araçlar
ile araçların bakım ve onarımından kaynaklanan yedek parçaların
toplanmasını sağlamak amacıyla araç teslim yerlerini ve geçici depolama
alanlarını kurarlar.
(2)
ÖTA teslim yerleri araç yoğunluğuna bağlı olarak yeterli sayıda ve araç
sahibinin kolaylıkla ulaşabileceği mesafelerde tesis edilir. ÖTA teslim
yeri bulunmayan veya yetersiz olan illerde bu yerler araç üreticileri
tarafından oluşturulur. Bu yerler için Ek-1’de yer alan şartlar aranmaz.
Teslim yerinde on adetten fazla araç bekletilemez ve bekletme süresi altmış
günü geçemez. Ekonomik operatörler teslim yerlerini ilgililerin kolaylıkla
erişebileceği şekilde duyurur.
(3)
Üreticiler, negatif piyasa değeri olan ömrünü tamamlamış araçları araç
sahibinden bir bedel talep etmeden teslim alır.
(4)
Üçüncü fıkrada yer alan bedelsiz geri alma zorunluluğu aşağıdaki nedenlerle
ortadan kalkar;
a)
Mevcut aracın, Karayolları Trafik Kanununa göre tescil işleminin yapılmamış
olması,
b)
Aracın; şanzıman, diferansiyel, katalizatör, motor, elektronik kontrol üniteleri,
lastik, üstyapı gibi önemli parçalarının bulunmaması,
c)
Araca ait olmayan atık veya hurda malzemenin bulunması,
ç)
Aracın bu Yönetmeliğin kapsamı dışındaki bir araç sınıfına dönüştürülmesi.
Araç teslimi, araç kayıttan düşme ve
bertaraf formu
MADDE 13 – (1) Aracın; araç sahibince araç teslim yeri,
lisanslı işleme tesisleri ya da lisanslı geçici depolama alanlarına teslimi
sırasında aşağıdaki belgeler ibraz edilir;
a)
Kayıtlarında haciz, rehin, tedbir gibi şerhlerin bulunmadığına dair trafik
tescil kuruluşlarından alınmış belge,
b)
Trafikten çekilmiş araçlar hariç, ilgili vergi dairesinden alınmış, motorlu
araçlar vergisi ile bu vergiye ilişkin gecikme zammı, gecikme faizi, vergi
cezası, trafik idari para cezası, geçiş ücreti ve idari para cezası borcu
bulunmadığına dair ilişik kesme belgesi.
(2)
Ömrünü tamamlamış araçların trafik kaydının silindiğinin ve çevreyle uyumlu
olarak bertaraf edildiğinin belgelenebilmesi için, Ek-3’te örneği yer alan
“Araç Kayıttan Düşme ve Bertaraf Formu” kullanılır. Bu form, seri
numaraları Bakanlıktan alınmak suretiyle ekonomik operatörler tarafından
bastırılır ve araç teslim yerleri ile lisanslı geçici depolama alanları
tarafından araç sahibine bir bedel alınmadan verilir.
(3)
Araç kayıttan düşme ve bertaraf formu beyaz, pembe, yeşil ve mavi renkler
olmak üzere dört nüshadan oluşur ve aşağıdaki şekilde kullanılır;
a)
Formun (A) kısmı aracı teslim alan tarafından doldurulur.
b)
Formun (B) kısmı araç sahibi tarafından doldurulur.
c)
Araç, araç sahibinin müracaatı üzerine Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 39
uncu maddesi hükümlerine uygun olarak hurdaya ayrılır. Hurdaya ayırma
işlemi sırasında “Araç Kayıttan Düşme ve Bertaraf Formu”nun ibrazı
zorunludur. Hurdaya ayırma işlemi tamamlandıktan sonra formun (C) kısmı
onaylanır. Onaylanan formun pembe nüshası işlemi yapan trafik tescil
kuruluşunda kalır, beyaz, yeşil ve mavi nüshalar araç sahibine teslim
edilir.
(4)
Beyaz nüsha ile birlikte aracın hurdaya ayrıldığına ilişkin araç tescil
belgesi araç sahibinde kalır. Mavi ve yeşil nüsha aracı teslim alana
verilir. Yeşil nüsha geçici depolama alanında kalır. Mavi nüsha araç ile
birlikte işleme tesisine gönderilir. Mavi nüshalar işleme tesisince 20 nci
maddede belirtilen belgelerle birlikte yıl sonunda toplu halde Bakanlığa
gönderilir.
(5)
İşleme tesisleri tarafından, araca ait motor bloğunun satışının yapılması
halinde, bu satışa ilişkin düzenlenen faturanın ekine “Araç Kayıttan Düşme
ve Bertaraf Formu”nun ilgili tesis tarafından tasdiklenmiş bir örneği eklenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
İşleme
Tesislerince Uyulması Gereken Hususlar ile Çevre İzin ve Lisansı
İşleme tesislerince uyulması gereken
hususlar
MADDE 14 – (1) İşleme tesisleri aşağıdaki hususlara uygun
olarak faaliyet gösterir;
a)
Ek-1’de belirtilen teknik şartlar ve uygulama koşulları sağlanır.
b)
İşleme tesislerinde oluşan atıkların tehlikeli atıklarla kirlenmemesi için,
ömrünü tamamlamış araçlar tehlikeli madde ve parçalarından arındırılıp
sökülmeden işleme tesislerine gönderilmez.
c)
Söküm ve depolama işlemleri, araç parçalarının yeniden kullanımı, geri
kazanımı ve geri dönüşümüne uygun olarak yapılır. Bu amaçla tekrar
kullanılacak, geri kazanılacak ve geri dönüştürülecek parçalar için ayrı
depolama alanları oluşturulur.
ç)
Ömrünü tamamlamış araçlardan kaynaklanan çevresel etkilerin en aza
indirilmesi için, aracın parçalanması, parçalama sonrası oluşan atıkların
geri kazanıma veya bertarafa hazırlanması için yapılan her türlü faaliyet
öncesi tüm aksam parçalar araç üreticisinin söküm bilgisine uygun olarak
araçtan çıkarılır. Bu parçalardan Ek-2’de işaretlenmiş olan kurşun, civa,
kadmiyum, artı altı değerlikli krom içerenler, içerdikleri yasaklı
maddelere göre ayrı konteynerlerde toplanır.
d)
Geçici depolama alanlarına kabul edilen ömrünü tamamlamış araçlar, Ek-1’e göre
azami otuz iş günü içinde arındırılır.
Çevre izin ve lisansı
MADDE 15 – (1) Özel veya herhangi bir kamu kurumuna ait işleme
ve geçici depolama alanları Ek-1’de yer alan teknik kriterlere uygun olarak
kurulur ve işletilir. Bu faaliyetler için 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı
Resmi Gazete’de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve
Lisanslar Hakkında Yönetmelik kapsamında çevre izin ve lisansı alınması
zorunludur.
(2)
İşleme tesislerinin TS EN ISO 14001 çevre yönetim sistemine sahip olması
zorunludur. Tesisler lisans aldıktan sonra bir yıl içinde çevre yönetim
sistemini kurmak ve Bakanlığa belgelemekle yükümlüdür.
ALTINCI BÖLÜM
Yeniden Kullanım-Geri Kazanım ve Yeniden
Kullanım-Geri Dönüşüm Oranları
ve Tip Onayının
Alınması
Yeniden kulanım-geri kazanım ve yeniden
kullanım-geri dönüşüm oranları
MADDE 16 – (1) Ömrünü tamamlamış araçlardan çıkarılan
parçalar, araç güvenliği ve çevre standartlarını karşılamaları durumunda
yeniden kullanılır. Yeniden kullanılamayan parçalar çevresel açıdan uygunsa
geri dönüştürülür veya geri kazanılır. Bu faaliyetler hava emisyonları,
gürültü kontrolü gibi çevresel gerekliliklere uygun olarak yapılır. Bu
amaçla aşağıdaki esaslara ekonomik operatörlerce uyulur;
a)
Ömrünü tamamlamış araçlarda yeniden kullanım ve geri kazanım oranları
ortalama araç ağırlığının en az % 85’i; yeniden kullanım ve geri dönüşüm
oranları ise ortalama araç ağırlığının en az % 80’i olmalıdır.
b)
1/1/1980 tarihinden önce üretilmiş olan araçlarda yeniden kullanım-geri
kazanım oranı ortalama araç ağırlığının %75’inden, yeniden kullanım-geri
dönüşüm oranı ise ortalama araç ağırlığının %70’inden az olamaz.
c)
1/1/2020 tarihinden itibaren ömrünü tamamlamış araçlarda yeniden
kullanım-geri kazanım oranları ortalama araç ağırlığının en az % 95’ine;
yeniden kullanım-geri dönüşüm oranları ise ortalama araç ağırlığının en az
% 85’ine çıkarılır.
Tip onayının alınması
MADDE 17 – (1) Yeni araç tasarımlarında; yeniden kullanım,
geri dönüşüm ve geri kazanım oranlarına ilişkin esaslar Sanayi ve Ticaret
Bakanlığı tarafından belirlenir. Bu esaslara dayalı olarak üreticiler
Sanayi ve Ticaret Bakanlığından tip onayı alırlar.
(2)
Münferit tip onaylarının 28/11/2008 tarihli ve 27068 sayılı Resmi Gazete’de
yayımlanan Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik kapsamında
alınması zorunludur.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son
Hükümler
Malzeme kodlama standartları ve söküm
bilgisinin hazırlanması
MADDE 18 – (1) Geri kazanıma ve yeniden kullanıma uygun
malzemelerin kolay ayırt edilebilmesi için belirtilen standartlara göre
araç parça ve malzeme tedarikçileri tarafından kodlama yapılır. Bu amaçla;
a)
Araçlardaki 100 gramdan daha ağır olan plastik malzemeler için, TS EN ISO
1043-1, TS EN ISO 1043-2 ve TS EN ISO 11469 standartları,
b)
Araçlardaki 200 gramdan daha ağır olan kauçuk malzemeler için, TS 1531 ISO
1629 standardı
uygulanır.
(2)
İşleme tesisleri tarafından 16 ncı maddede belirtilen oranlara
ulaşılabilmesi için üreticiler, tip onayı aldıkları her tip yeni aracın
söküm bilgisini aracın piyasaya sürülmesinden en geç altı ay içerisinde
işleme tesislerine sağlar. Söküm bilgisinde plastik, demir, demir dışı
metaller, kauçuk gibi farklı türdeki parça ve malzemeler ile tehlikeli maddelerin
araçtaki yerleri açık olarak belirtilir.
(3)
Ticari ve endüstriyel sırlar saklı kalmak kaydıyla parça üreticileri,
yeniden kullanılabilir parçaların sökümü, depolanması ve teste tabi
tutulması ile ilgili yeterli bilgiyi geçici depolama alanlarının ve işleme
tesislerinin talep etmesi halinde vermekle yükümlüdür.
Bilgilendirme
MADDE 19 – (1) Üreticiler; geri kazanım ve geri dönüşüm
açısından araç tasarım bilgileri ile ömrünü tamamlamış araçların çevreyle
uyumlu arındırma ve söküm bilgilerini araçların tanıtım kitapçıklarında
bulundurur.
Rapor verme yükümlülüğü
MADDE 20 – (1) Ekonomik operatörler 16 ncı madde kapsamında
yeniden kullanım-geri kazanım ve yeniden kullanım-geri dönüşüm oranlarına
ilişkin Ek-4’te yer alan tabloları her yıl şubat ayı sonuna kadar Bakanlığa
göndermekle yükümlüdür.
(2)
Üreticiler, yıllık olarak iç piyasaya sürülen, ihraç ve ithal edilen
miktarlar ile 8 inci maddedeki yükümlülüklerine ilişkin faaliyetlerini
içeren bir raporu her yıl şubat ayı sonuna kadar Bakanlığa verir.
Taşıma
MADDE 21 – (1) Ömrünü tamamlamış araçların taşınması,
31/3/2007 tarihli ve 26479 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tehlikeli
Maddelerin Karayoluyla Taşınması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre
yürütülür.
Geri kazanım, geri dönüşüm, enerji geri
kazanımı ve bertaraf
MADDE 22 – (1) Ömrünü tamamlamış araçların işlenmesi sonucu
ortaya çıkan malzeme, parça ve atıkların yeniden kullanımı, geri dönüşümü,
geri kazanımı ve bertarafı Ek-1’in 5 inci maddesinde sıralanan mevzuata
uygun olarak yapılır.
(2)
Parçalama işlemi sırasında oluşan atıkların sınıflandırılması için, LAGA PN
98 standardı veya eşdeğer standartlara göre numune alınır. Bu atıklarda PCB
tayini DIN 38414-20 standardına, hidrokarbon muhteviyatı ise TS EN 14039
standardına uygun olarak yapılır.
Yönetmeliğe aykırılık
MADDE 23 – (1) Bu Yönetmeliğe aykırılığın tespiti halinde,
2872 sayılı Çevre Kanununun 15 inci maddesi ile 20 nci maddesinin birinci
fıkrasının (g), (r), (s), (u) ve (v) bentleri ve 23 üncü maddesi
doğrultusunda işlem yapılır.
İhracat ve transit geçiş
MADDE 24 – (1) Ömrünü
tamamlamış araçların ihracatı ve transit geçişinde, 14/3/2005 tarihli ve
25755 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü
Yönetmeliği hükümleri uygulanır.
Mevcut işleme tesislerine lisans
verilmesi
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Mevcut işleme tesisleri bu Yönetmeliğin yayım
tarihini takip eden on iki ay içinde 15 inci maddenin birinci fıkrasına
göre lisans almakla yükümlüdür.
Yürürlük
MADDE 25 – (1) Bu Yönetmeliğin;
a)
9 uncu maddesi, M1 kategorisindeki araçlar için 10 uncu maddesinin ikinci
fıkrası, 12 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 13, 19 ve 21
inci maddeleri yönetmeliğin yayım tarihini takip eden on ikinci ayın
sonunda,
b)
M1 kategorisindeki araçlar için 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) ve
(b) bentleri ile 18 ve 20 nci maddeleri Yönetmeliğin yayım tarihini takip
eden yirmi dördüncü ayın sonunda,
c)
15 inci maddesinin ikinci fıkrası, N1 kategorisindeki araçlar ile
motosiklet ve motorlu bisikletler haricindeki diğer üç tekerlekli araçlar
için 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 16 ncı maddesinin birinci
fıkrasının (a) ve (b) bentleri Yönetmeliğin yayım tarihini takip eden otuz
altıncı ayın sonunda,
d)
Diğer maddeleri ise yayımı tarihinde,
yürürlüğe
girer.
Yürütme
MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı
yürütür.
Yönetmelik eklerini görmek için tıklayınız
|