|
Bayındırlık ve İskân
Bakanlığından:
BİNALARDA ISI YALITIMI YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Dayanak
Amaç
ve kapsam
MADDE
1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı;
binalardaki ısı kayıplarının azaltılmasına, enerji tasarrufu sağlanmasına
ve uygulamaya dair usul ve esasları düzenlemektir.
(2) Bu Yönetmelik, 10/7/2004
tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu kapsamındaki
belediyeler dahil olmak üzere, bütün yerleşim birimlerindeki binalarda
uygulanır.
(3)
Münferit olarak inşa edilen ve ısıtılmasına gerek duyulmayan depo,
cephanelik, ardiye, ahır, ağıl ve benzeri binalarda bu Yönetmelik
hükümlerinin uygulanması zorunlu değildir.
(4)
180 sayılı Bayındırlık ve İskân Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri
Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin 32 nci maddesi kapsamına giren kamu
kurum ve kuruluşları, il özel idareleri ve belediyeler, bu Yönetmeliğe
uymak ve bu Yönetmeliği uygulamakla yükümlüdürler.
Dayanak
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 13/12/1983 tarihli ve 180
sayılı Bayındırlık ve İskân Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki
Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi
ile 30/A maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
İKİNCİ
BÖLÜM
Projelendirme
Genel Esasları
Isı bölgeleri
MADDE 3 – (1) Türkiyede binalarda ısı yalıtımı uygulamaları
bakımından oluşturulan dört bölgede yer alan il ve ilçeler EK 1-A'da
listede ve EK 1-B'de harita üzerinde gösterilmiştir. Listede yer almayan
belediyeler, bağlı oldukları ilçe değerlerini esas alır.
(2)
Birinci bölgede yapılacak olan binalarda, merkezi klima sistemi uygulanacak
ise, bu binalarda yapılacak olan ısı yalıtımı projesinde, EK-2/C’de yer
alan tabloda tavsiye edilen "U" değerlerinden, ikinci bölge için
olan "U" değerleri geçerli olur.
Yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı
MADDE 4 – (1) Binalar, ısı kayıpları bakımından çevre şartlarına
ve ihtiyaçlarına uygun olarak yalıtılır. Binaların hesaplanan yıllık ısıtma
enerjisi ihtiyacı, EK 2-A ve EK 2-B’de bölgelere göre verilen yıllık ısıtma
enerjisi sınır değerlerini aşamaz.
İç sıcaklık değerleri
MADDE 5 – (1) Farklı amaçlarla kullanılan binalar için TS
825 hesaplamalarında kullanılacak aylık ortalama iç sıcaklık değerleri [0i
(°C)], aşağıdaki tablodan alınır.
|
|
Istılacak binanın türü
|
Sıcaklığı (°C)
|
|
1
|
Konutlar
|
19
|
|
2
|
Yönetim binaları
|
|
3
|
İş ve hizmet binaları
|
|
4
|
Otel, motel ve lokantalar
|
20
|
|
5
|
Öğretim binaları
|
|
6
|
Tiyatro ve konser salonları
|
|
7
|
Kışlalar
|
|
8
|
Ceza ve tutuk evleri
|
|
9
|
Müze ve galeriler
|
|
10
|
Hava limanları
|
|
11
|
Hastaneler
|
22
|
|
12
|
Yüzme havuzları
|
26
|
|
13
|
İmalat ve atölye mahalleri
|
16
|
Isı
geçirgenlik katsayıları
MADDE
6 – (1) Isı yalıtımı hesabı
yapılan yeni binalarda, ısıtılan hacimleri ayıran duvar, döşeme ve/veya
taban ile tavan ve/veya çatılar için alınacak "U" değerlerinin EK
2-C de yer alan tablodaki tavsiye edilen değerlerden büyük olmaması tercih
edilir. Ancak bunlardan herhangi biri veya birkaçının, EK 2-C’de yer alan
tablodaki tavsiye edilen değerlerden % 25 daha büyük olması durumunda,
binanın ısı balansının korunması amacıyla, diğer "U"
değerlerinden bir ya da birkaçı için seçilecek olan değerler, EK 2-C de yer
alan tablodaki tavsiye edilen değerlerin % 25’inden daha küçük olamaz.
Ancak bu durumda yapılacak olan hesaplamalar neticesinde hesaplanan (Q)
Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacının, EK-2/A ve B’de verilen (Q’)
Sınırlandırılan Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacından küçük olduğu (Q’>Q)
gösterilmelidir.
Proje
zorunluluğu
MADDE
7 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri
uyarınca TS 825 Standardında belirtilen hesap metoduna göre yetkili makina
mühendisi tarafından mimari proje sistem detaylarına uygun olarak
hazırlanan "ısı yalıtımı projesi" imar mevzuatı gereğince yapı
ruhsatı verilmesi safhasında ısıtma/soğutma tesisat projesi ile birlikte
ilgili idarelerce istenir.
Özel
durumlar
MADDE
8 – (1) Belediye sınırları ve
mücavir alanlar içindeki mevcut binalarda, ısı yalıtımı yapılacaksa, TS
825'de belirtilen hesap metodu kullanılarak binanın ısı yalıtımı projesi
hazırlanmalıdır. Bunun dışındaki özel durumlar için dikkat edilecek
hususlar aşağıdaki gibidir.
a) Belediye hudutları ve
mücavir alan sınırları dışında, köy nüfusuna kayıtlı ve köyde sürekli
oturanların köy yerleşik alanları civarında ve mezralarda 2 kat'a kadar
olan ve toplam döşeme alanı 100
m2'den küçük (dış havaya açık balkon, teras,
merdiven, geçit, aydınlık ve benzerleri hariç olmak üzere) yeni binalar ile
bu alanlardaki mevcut binalarda;
1) Yapı bileşenlerinin, ısı
geçirgenlik katsayılarının (U) EK 2/C'deki tavsiye edilen "U"
değerlerine eşit veya daha küçük olması,
2) Toplam pencere alanının, ısı
kaybeden dış duvar alanının %12'sine eşit veya daha küçük olması
şartlarını sağlayan
konstrüksiyonlar ve detayların mimari projede gösterilmesi halinde, 7'nci
maddede belirtilen "Isı Yalıtımı Projesi" yapılması şartı
aranmaz. Bu durumda, yukarıdaki şartların sağlandığını gösteren bir
"Isı Yalıtımı Raporu" düzenlenmesi yeterlidir. Ancak, herhangi
bir "U" değerinin EK 2/C'deki tavsiye edilen "U" değerlerinden
daha büyük olması halinde, bu binalar için ısı yalıtımı projesi hazırlanır.
b) Binanın ısı kaybeden düşey
dış yüzeyleri toplam alanının % 60’ı ve üzerindeki oranlarda camlama
yapılan binalarda, pencere sisteminin ısı geçirgenlik katsayısının (Up) 2,1
W/m2K veya bundan daha düşük değerde tasarımlanması ve diğer ısı kaybeden
bölümlerinin ısı geçirgenlik katsayılarının EK 2/C’deki tavsiye edilen
"U" değerlerinden % 25 daha küçük olmasının sağlanması halinde,
bu binalar standarda uygun kabul edilir.
Bu tür cam yüzeyi fazla olan
binalar için ısı yalıtımı projesi ve hesaplamalar aynen yapılmalı ve bu
hesaplamalar içerisinde, yukarıdaki belirtilen şartların yerine getirildiği
ayrıca gösterilmelidir. Bununla birlikte, yaz aylarındaki istenmeyen güneş
enerjisi kazançları da tasarım sırasında dikkate alınır.
c) Çok katlı olarak inşa
edilecek ve bağımsız veya merkezi sistemle ısıtılacak olan binalardaki
bağımsız bölümlerin ara döşemeleri ile komşu duvarları; ısıtılmayan iç
hacimlere bitişik taban ve duvar gibi düşünülerek, Isı geçirgenlik direnci
en az R=0,8 m2K/ W olacak şekilde hesaplanır ve yalıtılır. Bu hesaplama,
binanın iç ısı alışverişi kapsamında değerlendirileceğinden ısıtma enerjisi
ihtiyacı (Q) hesaplamalarında dikkate alınmaz.
ç) Merkezi sistem ile ısıtılan
binalardaki sıcak akışkanı ileten ana dağıtım (tesisat) boruları ve
kolonlar, ekonomik yalıtım kalınlığı hesaplanarak uygun şekilde yalıtılır.
d) Kolon kalınlıklarının
hesaplanmasında kolonun bağlı bulunduğu kiriş ile birleştiği yerdeki betonarme
kiriş kalınlığı aynı zamanda kolon kalınlığı olarak alınır ve kolon
kalınlığının kiriş kalınlığından daha fazla olması dikkate alınmaz.
e) Dış yüzeylerde yer alan
bütün betonarme elemanlar (kolon, kiriş, hatıl ve perde duvar) yalıtılır.
Dolgu duvarlar ise, hesap sonuçlarına göre gerekiyorsa yalıtılır.
Projede
bulunması istenilen belgeler
MADDE
9 – (1) Isı yalıtımı projesinde
aşağıda belirtilen bilgiler bulunmalıdır.
a) Isı kayıpları, ısı
kazançları, kazanç/kayıp oranı, kazanç kullanım faktörü ve aylık ve yıllık
ısıtma enerjisi ihtiyacının büyüklükleri, TS 825'de verilen "Binanın
Özgül Isı Kaybı" ve "Yıllık Isıtma Enerjisi İhtiyacı"
çizelgelerindeki örneklerde olduğu gibi çizelgeler halinde verilir ve
hesaplanan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacının (Q), EK 2-B'deki
sınırlandırılan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı (Q’) formülünden elde
edilecek olan sınır değerden büyük olmadığı gösterilir.
b) Konutlar dışında farklı
amaçlarla kullanılan binalar için yapılacak hesaplamalarda, binadaki farklı
bölümler arasındaki sıcaklık farkı 4°K'den daha fazla ve bu binada birden
fazla bölüm için yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacı hesabı yapılacak ise, bu
bölümlerin sınırları şematik olarak çizilir, sınırların ölçüleri ve
bölümlerin sıcaklık değerleri üzerinde gösterilir.
c) Binanın ısı kaybeden
yüzeylerindeki dış duvar, tavan, taban/döşemelerde kullanılan malzemeler,
bu malzemelerin eleman içindeki sıralanışı ve kalınlıkları, duvar, tavan,
taban/döşeme elemanlarının alanları ve "U" değerleri belirtilir.
ç) Pencere sistemlerinde
kullanılan cam ve çerçevenin tipi, bütün yönler için ayrı ayrı pencere
alanları ve "U" değerleri ile çerçeve sistemi için gerekli olan
hava değişim sayısı (nh) belirtilir.
d) Duvar-pencere, duvar-tavan,
taban-döşeme-duvar birleşim yerlerine ait mimari proje kesit detayları
verilmelidir.
e) Havalandırma tipi ve mekanik
havalandırma sözkonusu ise, hesaplamalar ve sonuçları gösterilmelidir.
f) Isı yalıtımı projesinde,
binanın ısı kaybeden yüzeylerinde meydana gelebilecek olan yoğuşma TS
825-EK F’de belirtilen şekilde tahkik edilir.
g) Mevcut binaların tamamında
veya bağımsız bölümlerindeki yapılacak olan esaslı tamir, tadil ve
eklemelerdeki uygulama yapılacak olan bölümler için, TS 825’te verilen ısı
geçirgenlik katsayılarının EK-2/C’deki tavsiye edilen en yüksek
"U" değerlerine eşit ya da bu değerlerden daha küçük değerde
olması sağlanmalıdır.
ğ) TS 825’te belirtilen hesap
metodunun kullanılması sırasında gerekli olan bilgiler, (yoğuşma hesabı da
dâhil olmak üzere) TS 825 standardından (EK A - EK J) temin edilir.
h) Bitişik nizam olarak (sıra
evler, ikiz evler) projelendirilmiş olan binaların, ısıtma enerjisi
ihtiyacı (Q) hesabı yapılırken, komşu bina ile bitişik duvar olan bölümleri
de dış duvar gibi değerlendirilir ve hesaba katılır.
ı) Bu maddede belirtilmeyen
diğer hususlar hakkında TS 825 Mayıs 2008'e uyulur.
Isı
yalıtımı detayları
MADDE
10 – (1) Mimari proje
düzenlenirken, ısı yalıtımı detaylarının hazırlanmasında yol gösterici
olması amacıyla ısı yalıtımı detayları EK 4’te verilmiştir.
(2) Yapılacak hesaplar sonunda
bulunacak yapı malzemesi kalınlıklarına göre detaylar kesinleştirilir.
(3) Yapı ve yalıtım
malzemelerinin temasında (detayda) farklı "U" değerlerinden
kaynaklanan ısı köprülerinin meydana gelmemesi için, yalıtım sırasında gereken
tedbirler alınır.
(4) Teknolojik gelişmelere göre
standartlarda yer alacak yeni malzemeler de detaylarda kullanılabilir.
Mimari
uygulama projesi
MADDE
11 – (1) Mimari uygulama projesi;
sistem detaylarını, nokta detaylarını ve çatı-duvar, duvar-pencere ve
taban-döşeme-duvar bileşim detaylarını ihtiva etmelidir. Isı yalıtımı
projesi, mimari uygulama projesindeki detaylarda belirtilen malzemeler ve
kalınlıklarına (yalıtım malzemesi hariç) göre hazırlanmalıdır.
Isı
ihtiyacı kimlik belgesi
MADDE
12 – (1) EK 3'te örneği verilen
"Isı İhtiyacı Kimlik Belgesi", yetkili ısı yalıtımı projecisi ve
uygulamayı yapan makina mühendisleri tarafından doldurulup imzalandıktan ve
Belediye veya Valilik tarafından onaylandıktan sonra yapı kullanma izin belgesine
eklenmelidir. Bu belge, bina yöneticisinin dosyasında bulundurulur ve bir
kopyası da bina girişine asılır.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Kaloriferli Binalara Dair Uygulama
Esasları
Kazan
daireleri
MADDE
13 – (1) Kazan dairesi yapımında
aşağıdaki hususlara uyulur:
a) Kazan dairelerinin
boyutları, yakıt cinsine göre belirlenir.
b) Kazan daireleri, bir adet
bina içine ve bir adet direkt bina dışına açılan, olmak üzere iki adet
kapısı olacak şekilde düzenlenmelidir.
c) Kazan dairesinin kapıları
yanmaz malzemeden yapılır ve doğrudan merdiven boşluğuna açılmamalıdır.
Koku, sızıntı ve yangın halinde, dumanın bina içine girmesini engellemek
üzere arada küçük bir giriş odası yapılır ve bu odanın kapıları sızdırmaz
özellikte olur ve alta eşik konulmalıdır.
ç) Kazanların önü ve arkası ile
sağ ve sol yanında, her türlü bakım onarım ve müdahalenin yapılmasına imkan
sağlayacak açıklık bulunur.
d) Kazan dairesinde, yakıt
türüne göre gereken temiz havayı temin etmek ve egzoz havasını atmak üzere
uygun havalandırma sağlanır.
e) Kazan dairesinin dış
duvarının olması veya ısı merkezinin ayrı bir binada bulunması halinde,
doğal havalandırmanın sağlanabilmesi için kazan dairesi taban alanının en
az 1/12’si kadar dış duvarlara pencere konulur.
f) Temiz hava giriş menfezi
zemin düzeyinde ve Egzoz (pis hava atma) bacası ağzının ise tavan düzeyinde
olması sağlanır.
g) Katı ve sıvı yakıt
kullanılan tesiste taze hava giriş menfezi kesiti, duman bacası kesitinin %
50’sinden az olmamak üzere 50 kW (43000 kcal/h)’a kadar 300 cm2, sonraki
her kW için 2,5 cm2 ilave edilerek bulunur. Egzoz bacası kesiti ise duman
bacası kesitinin % 25'i kadar olmalıdır.
ğ) Gaz yakıtlı kazanlarda temiz
hava giriş menfezi, duman bacası ve egzoz bacası kesitleri gaz firmaları ve
ilgili gaz dağıtım kuruluşlarının istediği usul ve hesap değerlerine göre
belirlenir. Kazan dairelerinde doğal havalandırma yapılamayan hallerde
cebri havalandırma uygulanır. Bu durumda;
1) Sıvı yakıtta bu havalandırma
kapasitesi kazanın her kW'ı için 0,5 m3/h olmalı.
2) Cebri havalandırmalı sıvı yakıtlı
kazan dairelerinde;
Vantilatör kapasitesi = (Brülör
fan kapasitesi + aspiratör kapasitesi) x 1,1
olmalı ve fanın brülör ile aynı
anda birlikte çalışması sağlanmalıdır.
3) Katı yakıt kullanılan teshin
merkezlerinde mutlaka doğal havalandırma yapılır.
4) Gaz yakıtlı kazan
dairelerinde havalandırma seçimi, gaz firmaları ile gaz dağıtım
kuruluşlarının kriterlerine göre yapılır. Sadece emiş veya egzoz yapılan
yarı cebri havalandırmalı kazan dairelerinde negatif basınç oluşacağından
bu tür sistemler uygulanmaz.
h) Kazan dairesinde farklı
yakıtlı kazanlar var ise, en yüksek değerdeki baca ve havalandırma
kriterleri esas alınır.
ı) Soğuk bölgelerde ve sürekli
kullanılmayan kazan dairelerinde donmaya karşı tedbir olarak havalandırma
panjurlarını otomatik kapayan donanım yapılır.
i) Kazan dairesi yüksekliği TS 2192' ye göre hesaplanır.
j) Kazan kullanıcılarının
kullanılan yakıt cinsine göre eğitimleri yaptırılarak
sertifikalandırılmaları sağlanır.
k) Sıvı veya gaz yakıt
kullanılan kazan olması durumunda, gerekli tedbirleri almak koşuluyla,
kazan daireleri çatıda tesis edilebilir. Bu durumda;
1) Statik hesaplarda kazan
dairesi etkisi dikkate alınmalıdır. (Yaklaşık 1000-2000 kg/m2)
2) Çatının altında ve yanındaki
mahallere rahatsızlık verebilecek etkileri aktarmamak için yeterli ses
yalıtımı uygulanmalıdır. Kazanların altına titreşim izoleli kaide
yapılmalıdır.
3) Kazan dairesinden çıkış için
uygun merdiven yapılmalıdır. Kapı ve pencereler kaçış yönünde, kilitsiz ve
kolay açılabilecek şekilde düzenlenmelidir.
4) Yakıt boru hattı, doğal
havalandırmalı, kolay müdahale edilebilen bir dikey tesisat kanalı veya
merdiven boşluğunda duvara yakın olacak şekilde düzenlenmelidir.
5) Havalandırma ve diğer
hususlardaki kriterler, bodrum katındaki kazan daireleri ile aynı
olmalıdır.
Bacalar
MADDE
14 – (1) Bacaların yapımında
aşağıdaki hususlara uyulur:
a) Her kazan için standardına
uygun ayrı bir baca yapılır. Ancak, gaz yakıtlı kazan bacalarında, gaz
firmaları veya gaz dağıtım kuruluşlarınca önerilen kriterlere göre ortak
baca uygulanabilir.
b) Kazan bacalarına, şofben,
kombi, kat kaloriferi ve jeneratör gibi başka cihaz bacalarının bağlantısı
yapılmaz.
c) Bacalar, mümkünse bina
içinde olmalıdır. Zorunlu hallerde, bacanın bina dışında yapılması halinde,
soğumaması için gerekli ısı yalıtımı ve dış koruması yapılmalıdır.
ç) Katı ve sıvı yakıtlı
kazanlarda bacalar dolu tuğla (içi sıvalı) veya ateş tuğlası ile, gaz
yakıtlı kazanlarda ise baca ısıya, yoğuşma etkilerine dayanıklı
malzemelerden ve uygun üretim teknikleri ile yapılmalıdır. Metal bacalarda
yanma sesinin yukarılara iletilmemesi için gerekli tedbirler alınmalı ve
baca topraklaması yapılmalıdır.
d) Bacaların en altında bir
temizleme kapağı bulunmalıdır.
e) Gaz yakıtlı kazanlarda,
temizleme kapağına ek olarak drenaj düzeni yapılır.
f) Bacalar, yanlarındaki bina
ve engellerden etkilenmeyecek şekilde tesis edilir; bu engellerin en üst
noktasından veya münferit binalarda mahya kotundan en az 1 m yükseklikte olur ve
üzerine şapka yapılır.
g) Bacalar, mümkün olduğunca
dik yapılmalı, zorunlu hallerde ise yatayla en az 60° açıda tek sapmaya
izin verilmelidir.
ğ) Duman kanalları, çelik
malzemeden yapılır ve izole edilir. Gaz yakıtlı kazanlarda paslanmaz çelik
tercih edilir. Kanallar, kolayca temizlenecek şekilde düzenlenir ve gaz
analizi için üzerinde ölçüm delikleri bırakılır. Duman kanallarının yatay
uzunluğu dikey bacanın 1/4’ünden daha fazla olmaz; kanal ana bacaya direkt
ve % 5’lik yükselen eğimle bağlanır, 2 adet 45°’lik dirsekten fazla sapma
olmaz ve 90°’lik dirsek kesinlikle kullanılamaz.
h) Baca ve duman kanallarında
uygun yalıtım malzemeleri kullanılır.
ı) Yüksek binaların
bacalarında, genleşme ve bacanın kendini taşıması için gerekli tedbirler
alınır.
i) Baca kesiti zorunlu
olmadıkça dairesel olması gerekir.
Radyatörler
MADDE
15 – (1) Dış duvarlara monte
edilen radyatörlerin arkasına, üzeri yansıtıcı levha veya film kaplanmış
yalıtım panelleri konulur.
Otomatik
kontrol
MADDE
16 – (1) Yakıt tasarrufu için sıvı
ve gaz yakıtlı kazanlarda otomatik kontrol sistemi tercih edilir. Gaz
firmaları ve ilgili gaz dağıtım kuruluşlarınca belirlenen esaslara göre,
ayrıca gaz kaçak kontrol sistemi tesis edilir.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Çeşitli
ve Son Hükümler
Yapı
ve yalıtım malzemelerinin standarda uygunluğu
MADDE
17 – (1) Yapı ve yalıtım
malzemelerinin ısıl iletkenlik hesap değerleri TS 825 EK - E’de verilmiş
olup, Isı yalıtımı projesi burada verilen değerlere göre hesaplanır. Bina
yapımında kullanılacak yapı ve yalıtım malzemeleri için 8/9/2002 tarihli ve
24870 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı Malzemeleri Yönetmeliği
çerçevesinde, yapı ve yalıtım malzemelerinin CE veya G uygunluk işareti ve
uygunluk beyanı veya belgesi olması zorunludur.
(2) Birinci fıkra hükümleri
çerçevesinde beyan edilen ısıl iletkenlik hesap değerlerinin TS 825
EK-E’deki değerlerden daha küçük olması ve bu değerin hesaplamalarda
kullanılmak istenmesi halinde, bu tür malzemelerin değerleri için aynı
hesap yöntemi kullanılır. Bu tür malzemelerin, beyan edilen ısıl iletkenlik
hesap değerlerinin hesaplamalarda kullanılabilmesi için, Bayındırlık ve
İskân Bakanlığınca bu amaç için özel olarak görevlendirilmiş bir kuruluş
tarafından, malzemenin beyan edilen ısıl iletkenlik hesap değerlerinin
belgelendirilmesi şarttır. Eğer bu belgelendirme yapılmamışsa,
hesaplamalarda, söz konusu malzemenin beyan edilen ısıl iletkenlik hesap
değeri yerine TS 825 EK-E ’deki değerler alınır. Bu kuruluşun çalışma usul
ve esasları Bayındırlık ve İskân Bakanlığınca belirlenir.
Isı
yalıtımı denetimi
MADDE
18 – (1) İnşaatın her safhasında
ısı yalıtımı ile ilgili denetimler 29/6/2001 tarihli ve 4708 sayılı Yapı
Denetim Hakkında Kanun kapsamındaki illerde, yapı denetim kuruluşları ile
beraber belediye sınırları ve mücavir alanlarda belediyeler; belediye ve
mücavir alan sınırları dışında il özel idareleri ve ruhsat verme yetkisine
sahip diğer idarelerce yapılır.
(2) Binanın ısı yalıtımının
kontrolü ile ilgili teknik sorumlu; inşaatın taban, döşeme, duvar ve tavan
yapımı safhalarında uygulanan yalıtımın, projede verilen detaylara
uygunluğunun kontrolünü yaparak, belediye veya il özel idarelerine rapor
verir.
Yürürlükten
kaldırılan yönetmelik
MADDE
19 – (1) 8/5/2000 tarihli ve 24043
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Binalarda Isı Yalıtım Yönetmeliği
yürürlükten kaldırılmıştır.
Yapım
işi ihalesi ilan edilmiş olan kamu binaları ve yapı ruhsatı alınmış özel
binalar
GEÇİCİ
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin
yürürlüğe giriş tarihinden önce yapım işi ihalesi ilan edilmiş olan kamu
binaları ve yapı ruhsatı alınmış özel binalar hakkında bu Yönetmelik
hükümleri uygulanmaz.
Yürürlük
MADDE
20 – (1) Bu Yönetmelik 1/11/2008
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE
21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini
Bayındırlık ve İskân Bakanı yürütür.
Ekleri için
tıklayınız
|