Başbakanlık

Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğünce Yayımlanır

 Kuruluş : 7 Ekim 1920

29 Haziran 2004

SALI

Sayı : 25507

 

Å ÖNCEKİ

SONRAKİ

Æ

YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

 

Yönetmelikler

— Millî Savunma Bakanlığı Akaryakıt İkmal ve NATO POL Tesisleri İşletme Başkanlığı Ünitelerinde ve Boru Hattı İşletmelerinde Petrol Ürünlerinde Uygulanacak Fire Yönetmeliğinin 8 inci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Su Ürünleri Yetiştiriciliği Yönetmeliği

— Yeditepe Üniversitesi Yaz Öğretimi Yönetmeliği

 

Tebliğler

— İl Özel İdareleri ve Belediyeler Uzlaşma Tebliği (Sıra No: 1)

— Mülki İdare Amirleri Atama, Değerlendirme ve Yerdeğiştirme Yönetmeliğinin Eki Cetvelde Değişiklik Yapılması Hakkında Tebliğ (No: 2004/1)

— Dış Ticaret Sermaye Şirketleri Statüsüne İlişkin Tebliğde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (İhracat: 2004/8)

— Tekirdağ İlinde Sokakta Yaşayan ve Sokakta Çalıştırılan Çocukların Korunması ve Suç İşlenmesinin Önlenmesine Dair Karar (No: 2004/1)

— Karabük İli Sınırları İçerisinde Orman Yangınlarının Önlenmesi Hakkında Karar (No: 2004/1)


YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

Yönetmelikler

Millî Savunma Bakanlığından:

Millî Savunma Bakanlığı Akaryakıt İkmal ve NATO POL Tesisleri İşletme Başkanlığı Ünitelerinde ve Boru Hattı İşletmelerinde Petrol Ürünlerinde Uygulanacak Fire Yönetmeliğinin 8 inci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

MADDE 1 — 30 Kasım 2002 tarihli ve 24952 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Savunma Bakanlığı Akaryakıt İkmal ve NATO POL Tesisleri İşletme Başkanlığı Ünitelerinde ve Boru Hattı İşletmelerinde Petrol Ürünlerine Uygulanacak Fire Yönetmeliğinin 8 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 8 — Firelerin tespiti ve maksimum fire nispetleri aşağıda gösterilmiştir:

a) Bekleme Firesi : Petrol ürünlerinin, içinde bulunduğu tank ve muhtelif kapların cinsi, evsafı, kapasitesi, kısmen veya tamamen dolu olması, bulunduğu yerin sıcaklığı ve rakımı gibi faktörlerin etkisi ile yakıtın cinsi ve bekleme süresine tabi olarak meydana gelen firelerdir. Bu fireler yakıtın yoğunluğuna, uçucu madde içeriğine ve tankların yer altı ve yer üstü olması gibi nedenlere bağlı olarak değişiklik göstermektedir.

1) Tanklarda Bekleme Firesi :

(a) Yerüstü Tanklarında Akaryakıt Bekleme Fire Oranları :

Yakıt Cinsleri

Günlük

Haftalık

Aylık

Yıllık

F-57, JP-4 ve 100/130 Avgas

0,00017

0,0007

0,0017

0,01

Süper Benzin, Kurşunsuz Benzin

0,00017

0,0007

0,0017

0.01

F-54, JP-8, JP-5, F-76, Motorin

0,000085

0,00034

0,00085

0,005

F-77 ve Fuel Oil çeşitleri

0,00005

0,0002

0,0005

0,003

(b) Yeraltı Tanklarında Akaryakıt Bekleme Fire Oranları :

Yakıt Cinsleri

Günlük

Haftalık

Aylık

Yıllık

F-57, JP-4 ve 100/130 Avgas

0,00005

0,0002

0,0005

0,003

Süper ve Kurşunsuz Benzin

0,00005

0,0002

0,0005

0,003

F-54, JP-8, F-76, Motorin

0,000035

0,00015

0,00035

0,002

F-77 ve Fuel Oil Çeşitleri

0,00001

0,00004

0,0001

0,0006

2) Boruda Bekleme Firesi (Senelik Olarak) :

Pipe-Line Sisteminde işletme yapılan borularda ayrıca boru bekleme firesi düşünülmemekle beraber bir yıl süre ile işletmenin dışında kalmış hareket görmeyen borularda senelik olarak uygulanır.

F-57, JP-4, 100/130

0.0020

(ONBİNDEYİRMİ)

Süper ve Kurşunsuz Benzin

0.0020

(ONBİNDEYİRMİ)

F-54, JP-8, JP-5, F-76, Motorin

0,0015

(ONBİNDEONBEŞ)

F-77 ve Fuel Oil Çeşitleri

0,0010

(ONBİNDEON)

3) Gemi, Duba, Sarnıçlı Vagon ve Tankerlerde Bekleme Firesi :

Yerüstü tanklarındaki bekleme oranları uygulanır.

4) Diğer Kaplarda Bekleme Firesi (Senelik Olarak) :

Tecrübe ile sağlam oldukları tesbit edilmiş varillerde bekleme firesi, bir yıllık süre zarfında olabileceği kabul edilmiştir.

 

Açık Arazide

Sundurmada

F-57, JP-4, 100/130

0.0073

0.0030

 

(ONBİNDEYETMİŞÜÇ)

(ONBİNDEOTUZ)

Süper ve Kurşunsuz Benzin

0.0073

0.0030

 

(ONBİNDEYETMİŞÜÇ)

(ONBİNDEOTUZ)

F-54, JP-8, JP-5, F-76, F-77,

 

 

Motorin ve Fuel Oil Çeşitleri

0,0030

0,0010

 

(ONBİNDEOTUZ)

(ONBİNDEON)

Bekleme Firelerinin Tesbiti :

1) Hareket görmeyen tanklarda, açılış ve kapanış ölçüleri arasındaki fark bekleme firesidir.

2) Yakıt alınan tanklarda, bekleme firesi, nakil firesiyle birlikte mütalâa edilir.

3) Satış ve sevk yapılan tanklarda bekleme firesi, dolum firesi içinde mütalâa edilir.

4) Hem yakıt alınan hem de yakıt satışı yapılan tanklarda, depolarda tank kifayetsizliği yüzünden, zarurî olarak bir tanka yakıt kabul edilirken aynı zamanda satış yapmak mecburiyeti olursa, bu takdirde bekleme firesi, nakil ve dolum firesiyle birlikte mütalâa edilir.

b) Yol Firesi (Nakil Firesi) :

Petrol ürünlerinin bir üniteden çıkıp diğer bir üniteye taşınmaları hâlinde fireye tesir eden faktörler sebebiyle sevk edilen miktar ile diğer üniteye giren miktar arasında meydana gelen farka, "Yol Firesi" denir.

1) Boru İle Nakil Firesi :

Borunun çapına göre değişik değerler arz eder. Buna göre tespit edilen miktarlar en çok şu şekildedir.

 

4" Boru

6" Boru

8" Boru ve Üzeri

F-57, JP-4, 100/130

0.0030

0.0040

0.0050

 

(ONBİNDEOTUZ)

(ONBİNDEKIRK)

(ONBİNDEELLİ)

Süper, Kurşunsuz Benzin

0.0030

0.0040

0.0050

 

(ONBİNDEOTUZ)

(ONBİNDEKIRK)

(ONBİNDEELLİ)

JP-8, JP-5, F-54,

 

 

 

F-76, Motorin

0,0020

0,0025

0,0035

 

(ONBİNDEYİRMİ)

(ONBİNDEYİRMİBEŞ)

(ONBİNDEOTUZBEŞ)

Boru ile nakil firesi olarak kabul edilen yukarıdaki değerlere; boruda bekleme, taşıma ve yakıtın mal alan üniteye boşalması süresince sıcaklık ve kesafet farklarından meydana gelecek kayıtlar dahildir. Boru hattı uzunluğu nedeniyle iki tank çiftliği arasında denge tankı olarak çalışan birim var ise ve yakıt giriş ve çıkışı olmasına rağmen bu ünite fire- fazlalık fişi düzenlemiyorsa, malı veren ünite boru hattı nakil firesi olarak yukarıda belirtilen fire oranlarını iki kat olarak uygular.

2) Sarnıçlı Vagon ve Tankerle Nakliye Yol Firesi:

Bu fireye taşıma süresi ile taşıma aracının boşaltma kayıpları dahil edilerek aşağıdaki brüt değerler tespit edilmiştir.

F-57, JP-4, 100/130

0.0050

(ONBİNDEELLİ)

Süper ve Kurşunsuz Benzin

0.0050

(ONBİNDEELLİ)

F-54, JP-5, JP-8, F-76, Motorin

0.0025

(ONBİNDEYİRMİBEŞ)

F-77 ve Fuel Oil Çeşitleri

0.0020

(ONBİNDEYİRMİ)

3) Rafinerilerden (FOB) Teslim Alınarak, Gemi ve Dubalarla Yapılan Nakliyatta Yol Firesi:

Bu fireye dolum, taşıma süresince bekleme ile boşaltma kayıpları dahildir. Buna göre tesbit edilen azamî fire hadleri aşağıda belirtilmiştir:

(a) Uluslararası Taşımacılıkta:

Tüm yakıtlar için yol firesi 0.005 (Binde beş) olarak uygulanır.

(b) Yurtiçi Taşımacılığında:

 

 

F-57, 100/130

0.0040

(ONBİNDEKIRK)

Süper ve Kurşunsuz Benzin

0.0040

(ONBİNDEKIRK)

JP-4, JP-5, JP-8

0.0035

(ONBİNDEOTUZBEŞ)

F-76, F-54, MOTORİN

0.0025

(ONBİNDEYİRMİBEŞ)

F-77 ve FUEL OİL

0.0020

(ONBİNDEYİRMİ)

c) Transfer Firesi:

Aynı ünite dahilinde petrol ürünlerinin bir tanktan diğer tanka yapılan transferleri nedeniyle meydana gelen kayıplardır. Bu kayıplar için kabul edilen değerler aşağıda belirtilmiştir:

F-57, JP-4, 100/130

0.0015

(ONBİNDEONBEŞ)

Süper ve Kurşunsuz Benzin

0.0015

(ONBİNDEONBEŞ)

F-54, JP-5, JP-8, F-76, MOTORİN

0.0005

(ONBİNDEBEŞ)

Transfer Firesinin Tespiti

Terminallerde, Tank Çiftliklerinde, Depolarda, Meydanlarda yeni gelecek yakıt için yer hazırlamak, arızalı bir tankı boşaltmak, temizlik, ve saire sebeplerle yakıtların bir tanktan diğer bir tanka transferi gerekebilir. Ancak, transfer esnasında bir fire meydana gelebileceğinden plansız ve maksatsız transferlerden daima kaçınılmalıdır.

Bir tanktan diğer bir tanka transfere geçirmeden önce her iki tankın ölçüleri alınarak içlerindeki yakıt miktarı tespit edilir.

Transfer işlemi bittikten ve ölçü alma süre beklenildikten sonra her iki tankın ölçüleri alınır. Boşaltılan tanktan çıkan miktar ile doldurulan tanka giren miktar arasındaki fire (var ise) transfer firesi olup, bunun için bir çıkış fişi tanzim edilir.

Transferin yapılma sebepleri ve bu hususta varsa Başkanlıktan, Bölgeden veya İşletme Müdürlüğünden alınan emrin tarihi ve numarası veya transfer emrini veren şahsın görevi, adı ve soyadı çıkış fişine veya ölçü defterine yazılır. Zaruret halinde emir beklenmeden transfer yapılır, zaruret üst makamlara rapor edilir.

d) Dolum Firesi:

Petrol ürünlerinin gemi veya duba, sarnıçlı vagon, tanker ve benzeri kaplara doldurulması esnasında meydana gelen kayıplara "Dolum Firesi" denir.

Gemi, Duba, Sarnıçlı Vagon, Tanker ve Benzeri Kaplarda Dolum Fire Nispetleri:

 

Kara Dolum

Gemi Dolum

F-57, JP-4, 100/130

0.0020 (ONBİNDEYİRMİ)

0.0030 (ONBİNDEOTUZ)

Süper, Kurşunsuz Benzin

0.0020 (ONBİNDEYİRMİ)

0.0030 (ONBİNDEOTUZ)

F-54, JP-5, JP-8,

 

 

F-76, MOTORİN

0.0015 (ONBİNDEONBEŞ)

0.0030 (ONBİNDEOTUZ)

F-77 ve FUEL OİL

0.0010 (ONBİNDEON)

0.0030 (ONBİNDEOTUZ)

Dolum Firesinin Tespiti:

Bir tanktan mal alınmaya başlanmadan önce mal alınacak tanktaki yakıt miktarı tespit edilir. Mal alınması bittikten sonra tekrar tanktaki yakıt miktarı tespit edilir. İki ölçü arasındaki fark tanktan çıkan miktardır. Bir de tartılarak veya ölçülerek kaplara konan yakıt miktarları toplanır. Tanktan çıkan yakıt ile verilen yakıt toplamları arasındaki fark dolum esnasında meydana gelen fire olup, buna "Dolum Firesi" denir. Bu fire, o günlük bekleme ve nakil firesini de ihtiva eder.

Bu firenin asgariye indirilmesi için gereken tedbirler alınmalıdır. Bilhassa; sarnıçlı vagon ve tankerlerin doldurulmasında boru ve hortumların kabın dibine kadar uzatılması sağlanmalıdır.

Sayaçtan geçirilmek suretiyle yapılan dolumlarda, ölçü işlemi firenin meydana gelmesinden evvel yapıldığından meydana gelen dolum firesi alıcıya aittir.

e) Pipe-Line (Boru Hattı) Karışım Firesi:

Aynı borudan ayrı cins petrol ürünlerinin nakli sırasında iki yakıtın birbirine temas ettiği yerde karışım meydana gelir ve bu iki cins yakıtın özelliğinden farklı bir özellik gösteren yakıta "Karışım Yakıt", miktarına ise "Karışım Firesi" denir.

Bu fire yakıtların nakledildiği boruların çapı ile doğru orantılı olup, pompaj sonucunda tespit edilebilir. Karışım yakıtlar toplama veya karışım tanklarına alınarak, verilecek talimat doğrultusunda hareket edilir."

Yürürlük

MADDE 2 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Savunma Bakanlığı Akaryakıt İkmal ve NATO POL Tesisleri İşletme Başkanı yürütür.

—— • ——

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

Su Ürünleri Yetiştiriciliği Yönetmeliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; ülkemiz su kaynakları potansiyelinin verimli şekilde kullanılması, su ürünleri yetiştiriciliğinde sürdürülebilirliğin sağlanması, çevrenin korunması ve kaliteli/güvenli gıda temini için, su ürünleri yetiştiriciliği ile ilgili yatırımların, planlı bir şekilde gerçekleştirilmesi ve üretim sırasında etkin denetimin sağlanmasıdır.

Kapsam

MADDE 2 — Bu Yönetmelik, denizlerde, iç sularda ve bunlara bağlantılı sularda yapılacak su ürünleri yetiştiriciliğine ilişkin tesislerin kurulma yerleri, müracaat şekli ve talebin değerlendirilmesi, ön izin, proje onayı (kesin izin), projenin iptal edilmesi, proje değişiklikleri, deneme üretimi, mecburi yer değişikliği, entegre tesis kurulması, proje devri, orkinos yetiştiriciliği (besiciliği), organik su ürünleri yetiştiriciliği, su ürünleri yetiştiricilik belgesi, yumurta, yavru ve damızlık materyal ithali, teknik eleman istihdamı, su ürünleri sağlığı, çevresel etki ve koruma ve denetimle ilgili hususları kapsar.

Hukuki Dayanak

MADDE 3 — Bu Yönetmelik, 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun değişik 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

Bakanlık Merkez Teşkilatı: (TÜGEM) Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,

İl Müdürlüğü: Bakanlık İl Müdürlüğünü,

Su Ürünleri: Denizlerde ve iç sularda bulunan bitkiler ile hayvanlar ve bunların yumurtalarını ( 4915 Sayılı Kara Avcılığı Kanununun kapsamına giren hayvanlar hariç),

Su Ürünleri Yetiştiriciliği: Yetiştiricilik tesislerinde, entansif, yarı entansif veya ekstansif şartlarda yapılan, su ürünlerini üretme ve/veya büyütme (besicilik) faaliyetini,

Yetiştiricilik Tesisi: Su ürünleri yetiştiriciliğinin yapıldığı yerleri,

İç Sular: Göller, suni göller, lagünler, baraj gölleri, bentler, regülatörler, kanallar, arklar, akarsular, mansaplar, üretme ve yetiştirme yerlerini,

Kuluçkahane: Su ürünleri damızlık materyallerinden yumurta ve yavru materyaller elde etmek için kurulan tesisleri,

Üretme Havuzları: Su ürünleri yetiştiriciliği yapmak amacıyla, toprak, beton ve ağ havuzlar ile plastik veya benzeri malzemeden yapılan tank ve benzer üniteleri,

Ağ Havuz (Ağ Kafes): Denizlerde ve iç sularda su ürünleri yetiştiriciliği yapmak amacıyla ahşap, demir veya plastik malzemeler ile ağ kullanılarak yapılan üniteleri,

Entansif Yetiştiricilik: Tamamen dıştan yemlemeye dayalı yoğun yetiştiriciliği,

Yarı Entansif Yetiştiricilik: Gübreleme ve tamamlayıcı yemlemeye dayalı yetiştiriciliği,

Ekstansif Yetiştiricilik: Suyun doğal verimliliğine dayanan, stok kontrolü yapılan düşük üretimli yetiştiriciliği,

Proje: Yetiştiriciliği yapılacak türü, su ürünleri tesislerinin yerini, mahiyetini, mali yönünü, mimari çizim ve inşaat hesaplarını, keşif metraj cetvellerini, yetiştiricilik tekniğini ve üretim planını, kamu kurum ve kuruluşlarından alınmış belgeler ile kurulacak işletmeye ait her türlü belge ve bilgilerin bütününü,

Müteşebbis: Su ürünleri yetiştiricilik tesisi kurmak isteyen, kuran ve işleten gerçek ve tüzel kişiliği,

Açık Deniz Yetiştiriciliği (Off-shore): Denizlerde, kapalı koy ve körfezlerin dışında, su derinliği asgari kırk metre olan yerlerde, uygun teknolojiler kullanılarak, ağ kafeslerde yapılan su ürünleri yetiştiriciliğini,

Filtrasyon Sistemi: Değişik tipte filtreler kullanılarak, yetiştiricilik faaliyetlerinde kullanılan suda oluşan atıkların tutulduğu sistemleri,

Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi: Su ürünleri üretim faaliyetinde bulunan yetiştiricilere Bakanlık merkez teşkilatınca verilen belgeyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Tesislerin Kurulma Yerleri ve Aranacak Şartlar

Tesislerin Kurulma Yerleri ve Aranacak Şartlar

MADDE 5 — Su ürünleri yetiştiriciliği amacıyla kurulacak tesis yerlerine ilişkin genel hususlar aşağıda belirtilmiştir:

a) Karada, bir su kaynağı üzerinde birden fazla tesis kurulması ve bir tesisten çıkan suyu diğer tesislerin kullandığı durumlarda; Su Ürünleri Araştırma Enstitüleri, Su Ürünleri Üretme İstasyonları veya ilgili bilimsel kuruluşlardan, tesisler arasındaki mesafe ile su debisinin yeterli miktarda olduğunun ve suyun yetiştiriciliğe uygun olduğuna ilişkin raporun belgelenmesi şartıyla, tesisin üretim durumu da dikkate alınarak, İl Müdürlüğünün teklifi üzerine Bakanlık merkez teşkilatı tarafından belirlenir.

b) Karada kurulacak yetiştiricilik tesislerinde, tesislerin hijyenik açıdan birbirini menfi yönde etkilemesinin söz konusu olmadığı durumlarda (kullanılacak suyun ayrı bir kaynaktan sağlanması veya aynı su kaynağından ayrı bir kanalla alınması), su debisinin tesisler için yeterli miktarda olması halinde tesisler arasında mesafe şartı aranmaz.

c) İç su kaynaklarının verimli kullanılması amacıyla, 100 lt/sn ve daha az debiye sahip su kaynakları üzerinde kurulacak tesislerde, bu kaynağın tamamını üretimde kullanabilecek üretim kapasitesine sahip olması gerekir. Ancak, kurulacak tesis için öngörülen yeterli alan bulmanın mümkün olmadığı bölgelerde, İl Müdürlüğünün bu yönde görüş bildirmesi halinde bu şart aranmaz.

d) Baraj gölleri, göletler ve diğer iç su kaynaklarındaki yetiştiriciliğe tahsis edilecek su yüzeyi alanı ve diğer esaslar, Bakanlık merkez teşkilatı ve ilgili kurumlar tarafından ortaklaşa belirlenir.

e) Baraj göllerinde ağ kafeslerde su ürünleri işletmeleri arasındaki mesafe ikiyüzelli metreden az olmamak şartıyla, yetiştiriciliğe tahsis edilecek alan, proje kapasitesi, su derinliği, akıntı hızı gibi kriterler esas alınarak oluşturulan İl Müdürlüğü görüşü dikkate alınarak Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenir.

f) Deniz ve iç sularda ağ kafeslerde üretime tahsis edilecek alan, rotasyona imkan verecek şekilde, kafeslerin işgal ettiği alanın iki katından az olamaz. Gerektiğinde kafeslerin yerinin il müdürlüğünce değiştirilmesi sağlanır.

g) Denizde ve iç sularda, her türlü can ve mal emniyetinin temini bakımından, ağ kafeslerin kurulduğu saha ile kuluçkahanelerin denizden su alım ve deşarj sistemleri şamandıra ve çakar şamandıralar kullanılarak belirlenir. Denizde seyir emniyeti yönünden, IALA (Uluslararası Fener Otoriteleri Birliği) standartlarında, gece ve gündüz mania işaretleri ile gösterilir. İşaretlemede kullanılan şamandıra ve çakar şamandıralar kiralanan alanın dışına taşamaz.

h) Denizlerde, çevre düzeni planı çalışmaları sonucunda su ürünleri yetiştiriciliğine ayrılan alanlarındaki, yetiştiricilik tesisleri arasındaki mesafe, proje kapasitesi, su derinliği, akıntı hızı ve yetiştiricilik teknikleri ile bu konudaki İl Müdürlüğünün görüşü dikkate alınarak Bakanlık merkez teşkilatı tarafından belirlenir. Çevre düzeni planı çalışması yapılmayan alanlarda, iki orkinos yetiştiriciliği (besiciliği) işletmesi arasındaki mesafe ile denizlerde ağ kafes işletmeleri ve orkinos yetiştiriciliği (besiciliği) işletmeleri arasındaki mesafe iki kilometreden; denizlerde ağ kafes yetiştiricilik tesislerinde bir kilometreden az olmamak üzere, proje kapasitesi, su derinliği, akıntı hızı gibi kriterler esas alınarak oluşturulan il müdürlüğü görüşü dikkate alınarak Bakanlık merkez teşkilatı tarafından belirlenir.

i) Kuluçkahaneler ile diğer su ürünleri işletmeleri ve iki kuluçkahane arasındaki mesafe, tesislerin proje kapasiteleri, su alım ve deşarj sistemleri ve üretim teknikleri esas alınarak Su Ürünleri Araştırma Enstitüleri, Su Ürünleri Üretme İstasyonları veya ilgili bilimsel kuruluşlarca hazırlanacak rapor ve İl Müdürlüğü görüşü dikkate alınarak Bakanlık merkez teşkilatı tarafından tespit edilir.

j) Su ürünleri yetiştiriciliği yapılacak alanların verimli kullanımının sağlanması için, su ürünleri yetiştiriciliği projelerinin minimum kapasiteleri Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenir.

k) Ağ kafeslerde su ürünleri yetiştiriciliği yapılacak alanlarda, soğuk su balıkları yetiştiriciliğinde, 20°C’nin üzerindeki su sıcaklık periyodu ile donma varsa, donmanın başlangıç ve bitiş tarihleri dikkate alınarak üretim planlaması yapılır.

l) Açık deniz (Off-shore) yetiştiriciliği, denizlerde, kapalı koy ve körfezlerin dışında, su derinliği asgari kırk metre olan yerlerde uygun teknolojiler kullanılarak yapılır. Ancak, proje kapasitesi, su derinliği, akıntı hızı ve yetiştiricilik tekniğinin uygun olduğu durumlarda ise Bakanlık merkez teşkilatının görüşü alınarak, derinliği kırk metreye ulaşmayan sahalarda da açık deniz yetiştiriciliğine izin verilebilir.

m) Denizlerde ağ kafeslerde su ürünleri yetiştiriciliği için ihtiyaç duyulan kara alanlarının büyüklüğü, Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya il müdürlüğü tarafından belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yetiştiricilik Tesislerinin Kuruluşu, İzin, Onay ve Proje İşlemleri

Müracaat

MADDE 6 — Su ürünleri yetiştiriciliği yapmak amacıyla yapılan müracaatların, değerlendirilmesinde uygulanacak usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Su ürünleri yetiştiricilik tesisi kurmak isteyen müteşebbisler Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya il müdürlüğünden izin almak zorundadırlar.

b) Su ürünleri yetiştiriciliği yapmak isteyen müteşebbisler, dilekçelerine (Ek-1), üzerinde tesisin kurulacağı yerin işaretlendiği 1/25.000 ölçekli saha haritasını da ekleyerek; yetiştiricilik tesisinin kurulacağı yerdeki İl Müdürlüğüne müracaat ederler. İl Müdürlüğünce, on beş gün içerisinde, oluşturulacak bir teknik ekip tarafından mahallinde inceleme yapılır. Yetiştiricilik tesisinde kullanılacak su kaynağından veya üretim sahalarından usulüne uygun olarak su numunesi alınması ve gerekli analizlerin müteşebbis tarafından yaptırılması temin edilir. Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenecek su kalite kriterlerinin, su yüzeyinin, arazinin ve diğer kriterlerin (su derinliği, tesisler arası mesafe, yetiştiricilik teknikleri ve çevresel etkiler) yetiştiricilik açısından uygun bulunması halinde, bütün iç su ve deniz işletmeleri ile kuluçkahanesi bulunan iç su tesisleri için, "Ön Etüd Raporu" (Ek-2); kuluçkahaneli deniz ürünleri projeleri ile ilgili müracaatlarda ise Ek-2’ye ilave olarak, kuluçkahane için, ayrıca "Kuluçkahane Ön Etüd Raporu" (Ek-3) düzenlenir. Müstakil bütün kuluçkahaneler için ise, sadece Kuluçkahane Ön Etüd Raporu (Ek-3) düzenlenir. İl Müdürlüğünce, kurulması planlanan tesis ile ilgili olarak, tesisin yerinin, su kaynağının, varsa diğer tesislerin yol ve yerleşim durumunun ve bunlarla ilgili mesafelerin gösterildiği kroki hazırlanarak ön etüt raporuna eklenir.

İl Müdürlüğü, ön izin için gerekli olan, müteşebbisin müracaat dilekçesi ile tesisin kurulacağı yerin işaretlendiği 1/25.000 ölçekli harita, su ürünleri yetiştiriciliği ön etüt raporu, su tahlil sonuç raporu, kroki ve müteşebbis tarafından temin edilmesi gereken diğer belgelerle birlikte (Ek-4), uygun görüşünü de belirterek, Bakanlık merkez teşkilatından ön izin talebinde bulunur.

c) İl Müdürlüğünce, ön izin belgelerini (Ek-4) temin etmesi için müteşebbise müracaat tarihinden itibaren sekiz ay süre verilir. Bu sürede gerekli belgelerin tamamlanmaması halinde, müteşebbisin müracaatı işlemden kaldırılır. Müteşebbisin gerekçeli talebinin uygun görülmesi halinde İl Müdürlüğünce, bu süre bir defaya mahsus olmak üzere dört ay uzatılır ve Bakanlık merkez teşkilatına bilgi verilir.

d) Denizlerde ve iç sularda, aynı alanda yetiştiricilik yapmak amacıyla, birden fazla müracaatın bulunması halinde, ilk müracaat sonuçlanıncaya kadar, diğer müracaatlar değerlendirilmek üzere bekletilir. İlk müracaatın gerçekleşmemesi halinde diğer müracaatlar, müracaat sırasına göre değerlendirmeye alınır.

e) Baraj göllerinde ağ kafeslerde yetiştiricilik için yapılan müracaat, o baraj gölü için yapılan ilk müracaat ise; Bakanlık merkez teşkilatı tarafından, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün görüşü alınır ve işlemler bu doğrultuda yürütülür.

Ön İzin

MADDE 7 — Su ürünleri yetiştiricilik tesisinin kurulması amacıyla verilen ön izin ile ilgili genel hükümler aşağıda açıklanmıştır:

a) 6 ncı maddedeki işlemlerin tamamlanması halinde müteşebbise, projesini hazırlamak üzere Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğü tarafından on iki ay süreli ön izin verilir. Bu süre içerisinde, projesini hazırlayıp İl Müdürlüğüne teslim etmeyen müteşebbisin ön izni, İl Müdürlüğünün teklifi üzerine Bakanlık merkez teşkilatınca iptal edilir. Müteşebbisin gerekçeli talebinin İl Müdürlüğünün uygun görüşüyle Bakanlık merkez teşkilatına bildirilmesi ve bu talebin Bakanlık merkez teşkilatı tarafından uygun bulunması halinde, bu süre bir defaya mahsus olmak üzere altı ay uzatılır. Ancak, ilgili kurum ve kuruluşlardan kaynaklanan sebeplerden dolayı belgelerini zamanında tamamlayamayan müteşebbise, Bakanlık merkez teşkilatınca altı ay daha ek süre verilir. Bir müteşebbise verilecek toplam ek süre on iki ayı aşamaz.

b) Ön izin alan veya ön izin alma aşamasında olan müteşebbisler daha önceki müracaatlarında değişiklik yapmak istediklerinde, İl Müdürlüğüne dilekçe ile (Ek-5) müracaat ederler. Bundan sonraki işlemler, 6 ncı ve 7 nci maddelerde belirtilen esaslara uygun olarak yürütülür. Talep edilen değişikliğin özelliği göz önünde tutularak, önceden müteşebbis tarafından ikmal edilmiş ve halen geçerli olan belgeler müteşebbisten tekrar talep edilmez. Ancak, müracaat tarihi olarak ilk müracaat tarihi esas alınır.

c) Ön izin almak için müracaatı bulunan ve işlemleri devam eden müteşebbisler ile ön izin almış müteşebbisler bu haklarını bir başka müteşebbise devredemezler.

Proje Onayı

MADDE 8 — Su ürünleri yetiştiricilik tesis projelerinin onayı ile ilgili genel hükümler aşağıda açıklanmıştır:

a) Su ürünleri yetiştiricilik tesisi kurmak isteyen ve ön izin alan müteşebbisler, tesise ilişkin projelerini Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğüne onaylatmak zorundadırlar.

b) Proje hazırlanırken, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından belirlenen proje hazırlama talimatı ve dispozisyonu esas alınır. Proje hazırlamaya yetkili gerçek ve tüzel kişiler tarafından hazırlanan uygulama projesinin keşif-metraj cetvelleri, ait olduğu yılın, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birim fiyatlarıyla, bu fiyatlar açıklanmamış ise, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nın açıklayacağı artırım oranı dikkate alınarak hesaplanır. Proje beş nüsha olarak, onaylanmak üzere İl Müdürlüğüne teslim edilir. Müteşebbisler, her bir proje nüshasına, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından İl Müdürlüklerine gönderilen, proje konusu ile ilgili şartnamenin noter onaylı bir suretini eklemek zorundadırlar.

c) Su ürünleri yetiştiricilik tesisleri projelerinin onayında "Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği"nin ilgili hükümlerine uygunluk şartı aranır ve bu şartın sağlandığına dair belge projeye eklenir.

d) Denizlerde ve iç sularda uygulanacak yetiştiricilik projelerinin onay mercileri Bakanlık merkez teşkilatınca hazırlanacak genelgeler ile belirlenir.

e) Onay yetkisi İl Müdürlüğünde olan projeler onaylandıktan sonra, projenin bir nüshası il müdürlüğünde kalır. Bir nüshası onayı müteakip on beş gün içinde Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir. İl müdürlüğünce onaylanan projeler için kiralama söz konusu ise, kiralama teklifi bir nüsha proje ile birlikte, ilgili kuruluşa yapılır ve sonucundan Bakanlık merkez teşkilatına bilgi verilir. Onaylanmış projenin diğer iki nüshası ise müteşebbise verilir.

f) Onay yetkisi Bakanlık merkez teşkilatında olan projeler, Bakanlık merkez teşkilatına gönderilmeden önce İl Müdürlüğü tarafından incelenir ve varsa eksikleri tamamlatılır. Beş nüsha olarak düzenlenen proje, İl Müdürlüğünün görüş yazısı ile birlikte onay için Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

g) Onay yetkisi Bakanlık merkez teşkilatında olan projeler onaylandıktan sonra, bir nüshası Bakanlık merkez teşkilatında kalır. Onaylanan proje için kiralama söz konusu ise, projenin bir nüshası kiralama için ilgili kuruluşa yapılacak müracaat sırasında kullanılmak, iki nüshası müteşebbise verilmek ve bir nüshası da İl Müdürlüğü arşivinde muhafaza edilmek üzere dört nüsha proje il müdürlüğüne gönderilir.

Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi

MADDE 9 — Su ürünleri yetiştiricilik tesislerine yetiştiricilik belgesi verilmesinde uygulanacak usul ve esaslar aşağıda açıklanmıştır:

a) Su ürünleri yetiştiricilik tesisleri, kiralama işlemlerini tamamlayıp üretime geçtikten sonraki bir ay içerisinde, "Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi" almak için İl Müdürlüğüne müracaat edilmek zorundadır. İl müdürlüğü, tesis sahibinin müracaatından sonraki on beş gün içerisinde gerekli incelemeleri yaparak, düzenleyecekleri "Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi’’ (Ek-6/a ve b) ekinde, Bakanlık merkez teşkilatınca hazırlanacak olan, denetim raporu ile birlikte, onay için Bakanlık merkez teşkilatına gönderir.

b) "Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi" her tesis için bir adet tanzim edilir. Onaylanan asıl belge müteşebbise verilir; tasdikli birer fotokopisi Bakanlık merkez teşkilatı ve İl Müdürlüğünde dosyalanır.

c) Söz konusu belge, tesisin idari binasında kolaylıkla görebilecek bir yerde asılı durur.

d) Proje değişikliği, proje devri, isim değişikliği ve benzeri durumlarda, yetiştiricilik belgesi iptal edilerek yeni duruma uygun Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi’nin düzenlenmesi için; proje ile ilgili olarak, kiralama yapılan kuruluştan da devir işlemleri sonuçlandırıldıktan sonra, daha önceki "Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi" nin aslı iptal edilmek ve yeni duruma uygun olarak düzenlenmiş "Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesi’’ (Ek-6/a ve b) onaylanmak üzere, "Denetim Raporu" ile birlikte Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

e) Herhangi bir nedenle faaliyetlerine son verilen su ürünleri yetiştiricilik tesislerinin Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgeleri, iptal edilmek üzere İl Müdürlükleri tarafından Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

f) Herhangi bir nedenle üretime ara verecek olan müteşebbisler, ara verme gerekçesini ve süresini belirten dilekçelerine yetiştiricilik belgesinin aslına eklemek suretiyle İl Müdürlüğüne müracaat ederler. Bu tesislere ait yetiştiricilik belgelerinin asılları, söz konusu tesis yeniden üretime başlayıncaya kadar İl Müdürlüklerinde muhafaza altında tutulur. Söz konusu durumla ilgili olarak İl Müdürlükleri tarafından Bakanlık merkez teşkilatına bilgi verilir.

g) Müteşebbisler, daha önce Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğü tarafından verilen yetiştiricilik belgelerini, yenileri ile değiştirmek için bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içerisinde il müdürlüğüne müracaat ederler.

h) Müteşebbisler, Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgelerini, üç yılda bir İl Müdürlüklerine vize ettirmek zorundadırlar.

Projenin İptal Edilmesi

MADDE 10 — Su ürünleri yetiştiricilik tesis projelerinin iptalini gerektiren genel hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Kurulacak tesis ile ilgili olarak, tamamlanması gereken kiralama işlemlerinden, en son tamamlanan kiralama işlemi ile ilgili kiralama tarihi başlangıç kabul edilerek, termin planında öngörülen sürenin bitimini takip eden bir yıl içerisinde, yatırımını tamamlayıp üretime geçmeyen müteşebbisin projesi iptal edilir. Müteşebbisin gerekçeli talebi ve bu talebin Bakanlık merkez teşkilatınca uygun bulunması halinde, bu süre bir defaya mahsus olmak üzere bir yıl uzatılır. Sürenin aşılması durumunda, onayı il müdürlüğünce yapılan projelerin iptali İl Müdürlüğünce yapılır ve Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir. Onayı Bakanlık merkez teşkilatınca yapılan projelerin iptali ise, İl Müdürlüğünün teklifi üzerine Bakanlık merkez teşkilatınca yapılır.

b) Yetiştiriciliği olumsuz etkileyebilecek nitelikte, sonradan oluşan veya varlığı sonradan anlaşılan çevresel, fiziksel ve kimyasal etkenler veya doğal afetler nedeniyle (a) bendinde belirtilen sürenin aşılması proje iptal nedeni olarak kabul edilmez. Bu durumda, müteşebbise altı aylık karar verme süresi tanınır ve altı ay sonunda müteşebbis tarafından, kısıtlayıcı durumu ortadan kaldırıcı faaliyet yürütmek veya yer değişikliği gibi çözüme yönelik bir teklif gelmemesi durumunda proje iptal edilir. Bu kısıtlayıcı durumu ortadan kaldırmaya yönelik bir faaliyet teklifi gelmesi ve bu önerilen bu faaliyetin uygun bulunması halinde, teklif edilen uygulama için yeterli olacak ek süre verilir. Altı aylık karar verme süresi içinde, müteşebbis projede değişiklik önerisinde bulunursa, bu Yönetmeliğin 11 inci maddesindeki hükümler uygulanır. Bu madde kapsamına giren projelerle ilgili karar merci, projeyi onaylayan mercidir.

c) Su ürünleri avlak sahalarının yetiştiricilik veya ıslah amacıyla projeli olarak kiralanması halinde; proje iptali için, termin planında her bir yıl için yapılacağı taahhüt edilen yatırımların, o yılın üzerinden bir yıl geçmesine rağmen gerekçesiz olarak yerine getirilmemesi ve bu durumun İl Müdürlüğünce bir raporla tespit edilerek Bakanlık merkez teşkilatına bildirilmesi durumunda, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından proje iptal edilir.

d) Müteşebbisin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle kira sözleşmesi feshedilen tesislerin projeleri de iptal edilir. Onayı İl Müdürlüğünce yapılan projelerin iptali İl Müdürlüğünce yapılır ve Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir. Onayı Bakanlık merkez teşkilatınca yapılan projelerin iptali ise, İl Müdürlüğünün teklifi üzerine Bakanlık merkez teşkilatınca yapılır.

Proje Değişiklikleri

MADDE 11 — Su ürünleri yetiştiricilik tesis projelerinde değişiklik yapılması durumunda uygulanacak usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Projelerinde, tür değişikliği, kapasite artırımı/azaltılması, alan artırımı/azaltılması, ek ünite kurmak ve yer değişikliği yapmak isteyen müteşebbisler, tesislerin bulunduğu İl Müdürlüğüne dilekçe (Ek-7) ile müracaat ederler. Bu müracaatlarla ilgili olarak, 6 ncı, 7 nci ve 8 inci maddelerde belirtilen esaslara uygun olarak işlem yapılır.

b) Talep edilen değişikliğin özelliği göz önünde tutularak, önceden müteşebbis tarafından ikmal edilmiş ve halen geçerli olan belgeler müteşebbisten tekrar talep edilmez.

c) Değişiklik taleplerinden tür değişikliği için yeni proje; ek ünite kurulması ve kapasite artırımı/azaltılması için revize proje istenir. Alan artırımı/azaltılması ve yer değişikliği için herhangi bir proje istenmeyip, seyr-ü sefer ve kiralama ile ilgili belgeler ile yeni yerleşim planı ikmal edilir. Kapasite artırımı/azaltılması ile alan artırımı/azaltılmasının birlikte söz konusu olması durumlarda ise, hem revize proje, hem de seyr-ü sefer ve kiralama ile ilgili belgeler istenir.

d) Müteşebbisler, su ürünleri yetiştiriciliği tesislerinin kuruluşu sırasında veya üretime geçtikten sonra proje değişikliklerine konu değişikler haricinde, onaylı projelerinin esasını bozmayacak nitelikteki her değişiklikle ilgili olarak (kafes/havuz şekli, kafes/havuz büyüklüğü, kafes/havuz sayısı, yetiştiriciliği yapılacak su ürünlerinin biyolojik özellikleri ve üretim teknikleri benzer olan tür değişiklerinde) izin almak ve yeni duruma uygun vaziyet planını onaylatmak zorundadırlar. Bu değişikliklerle ilgili izin ve onay merci, projeyi onaylayan mercidir.

Mecburi Yer Değişikliği

MADDE 12 — Çevre Düzeni Plan Çalışmaları uygulamaları veya hukuki, teknik, güvenlik ve benzeri zorunlu sebepler nedeniyle, mevcut bir yetiştiricilik tesisinin yer değişikliği konusundaki zorunluluğun Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğü tarafından müteşebbise tebliğ edilmesi halinde, müteşebbis, tesislerinin taşınacağı yerdeki İl Müdürlüğüne dilekçe (Ek-8) ile müracaat eder. Bu müracaatlar, projelerde yer değişikliği kapsamında değerlendirilir ve işlemler 11 inci maddedeki esaslara uygun olarak yapılır.

Deneme Üretimi

MADDE 13 — Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde uygulanacak deneme üretimleri ile ilgili genel hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Mevcut tesislerinin bir bölümünde deneme üretimi yapmak isteyen müteşebbisler, tesisin bulunduğu İl Müdürlüğüne ekinde yapılacak deneme üretimi ile ilgili, amaç, gerekçe, materyal, metod ve süreyi de ihtiva eden detaylı bir raporun yer aldığı dilekçe ile müracaat ederler. Söz konusu müracaatlar, İl Müdürlüğünün de görüşü belirtilerek Bakanlık merkez teşkilatına iletilir. Deneme üretimlerine izin verme yetkisi Bakanlık merkez teşkilatına aittir.

b) Hiç tesisi olmadığı halde deneme üretimi yapmak isteyen müteşebbisler, deneme tesislerinin kurulacağı yerdeki İl Müdürlüğüne dilekçe (Ek-9) ile müracaat ederler. Bu müracaatlarla ilgili olarak, 6, 7 ve 8 inci maddelerde belirtilen esaslara uygun olarak işlem yapılır. Ancak, tesisle ilgili proje hazırlanırken, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından hazırlanacak proje dispozisyonu esas alınır.

Proje Devri

MADDE 14 — Su ürünleri yetiştiricilik tesis ve projelerinin devir işlemlerinde uygulanacak usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:

a) Su ürünleri tesislerini gerçek veya tüzel kişilere devretmek isteyen müteşebbisler, tesislerinin bulunduğu yerdeki İl Müdürlüğüne, Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenecek belgeleri ikmal ederek dilekçe (Ek-10) ile müracaat ederler.

b) Projesi Bakanlık merkez teşkilatı tarafından onaylanmış projelerin devir işlemleri ile ilgili teklifler, İl Müdürlükleri tarafından Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir. Bakanlık merkez teşkilatının uygun görüşü alınarak İl Müdürlüğü tarafından kiralama ile ilgili kuruluşa iletilen proje devirleri ile ilgili işlem, ilgili kuruluşun onayından sonra tamamlanmış olur ve sonuç İl Müdürlüğünce Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir. Projesi İl Müdürlüğü tarafından onaylanmış olan projelerin devir işlemleri ile ilgili teklifler, İl Müdürlüğünün uygun görüşü ile Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir. Bu teklifler, Bakanlık merkez teşkilatı tarafından da uygun bulunması halinde, İl Müdürlüklerince ilgili kuruluşa gönderilir. Devir işlemi gerçekleştikten sonra, konu ile ilgili olarak Bakanlık merkez teşkilatına bilgi verilir.

c) Projeyi devralan gerçek veya tüzel kişiler, şartnamenin noter onaylı bir suretini İl Müdürlüğüne teslim ederler. Şartnamenin bir kopyası İl Müdürlüğü tarafından Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Diğer Yetiştiricilik Tesislerinde Aranacak Şartlar

Orkinos Yetiştiriciliği

MADDE 15 — Orkinos yetiştiriciliği (besiciliği) tesislerinin kuruluşu ve işletilmesi ile ilgili işlemler, bu Yönetmeliğe ve 23/3/2003 tarihli ve 25057 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2003/9 nolu "Orkinos Balığı (Thunnus thynnus) Avcılığı ve Yetiştiriciliği (Besiciliği) Hakkında Tebliğ"e ve bu çerçevede Bakanlık tarafından yayımlanan diğer talimatlara uygun olarak yürütülür.

Organik Su Ürünleri Yetiştiriciliği

MADDE 16 — Organik su ürünleri yetiştiriciliği projeleri ile ilgili işlemler bu Yönetmeliğin ilgili maddelerine uygun olarak yürütülür. Üretimle ilgili olarak ise, organik tarımın esasları ve uygulanmasına ilişkin yürürlükte olan mevzuat esaslarına uyulur.

Entegre Tesis Kurulması

MADDE 17 — İçinde su ürünleri yetiştiricilik tesisi ve bununla bağlantılı diğer bir faaliyeti de barındıran entegre su ürünleri projelerinin, sadece su ürünleri yetiştiriciliği ile ilgili bölümü değerlendirmeye alınır ve bu müracaatlarla ilgili olarak 6 ncı, 7 nci ve 8 inci maddelerde belirtilen esaslara uygun olarak işlem yapılır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Yumurta,Yavru ve Damızlık Materyali İthali

Yumurta, Yavru ve Damızlık Su Ürünlerinin İthalinde Aranacak Şartlar

MADDE 18 — Su ürünleri yetiştiriciliğinde kullanılan yumurta, yavru ve damızlık su ürünlerinin ithalinde aranacak şartlar aşağıda belirtilmiştir:

a) Su ürünleri yetiştiriciliğinde kullanılan yumurta, yavru ve damızlık materyalin ithali Bakanlık merkez teşkilatı ve/veya İl Müdürlüğünün iznine bağlı olup, ithalat işlemiyle ilgili ikmal edilmesi gereken belgeler Bakanlık merkez teşkilatınca belirlenir.

b) Su ürünleri yetiştiricilik tesisleri için yumurta, yavru ve damızlık materyal ithal edecek olan müteşebbisler, yetiştiricilik tesisinin bulunduğu ildeki İl Müdürlüğüne dilekçe ile müracaat ederler (Ek-11). İl Müdürlüğünce, talep edilen yumurta, yavru ve damızlık materyali ile ilgili olarak ihtiyaç belgesi (Ek-12) düzenlenir. Daha sonra, müteşebbis dilekçesi, hazırlanan ihtiyaç belgesi ve söz konusu ithal işlemi ile ilgili diğer belgeler Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir. Bakanlık merkez teşkilatı tarafından uygun görülen ithalat talepleriyle ilgili olarak, kontrol belgesi düzenlenir ve onaylanır. Düzenlenen Kontrol Belgesi ile birlikte, birer suret menşei belgesi, sağlık belgesi ve proforma fatura, ithal materyalinin teslim alınacağı gümrüğün bulunduğu ildeki İl Müdürlüğüne gönderilir.

ALTINCI BÖLÜM

Teknik Personel İstihdamı

Su Ürünleri Yetiştiricilik Tesislerinde Teknik Personel İstihdamı

MADDE 19 — Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde teknik personel istihdamına ilişkin hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde, üretim kapasitelerine göre, su ürünleri konusunda eğitim veren en az dört yıllık fakülte mezunu teknik personel istihdam edilir.

Tesislerde istihdam edilecek teknik personelin sayısı üretim kapasiteleri göz önünde bulundurularak, Bakanlık merkez teşkilatınca hazırlanacak genelgeler ile belirlenir. İstihdam edilen teknik personelden bir tanesi " Teknik Sorumlu Müdür " olarak görevlendirilir.

b) Kuluçkahanelerde ise, kapasiteye bakılmaksızın en az bir teknik personel istihdam edilir ve " Teknik Sorumlu Müdür " olarak görevlendirilir.

c) Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde veya kuluçkahanelerde, tesisin sahibinin bu maddenin (a) bendinde özellikleri bildirilen teknik personelin şartlarını haiz olması halinde, bu müteşebbisin kendisi teknik personel olarak kabul edilir.

d) Halihazırda faaliyette olan su ürünleri yetiştiricilik tesisleri ve kuluçkahaneler, teknik personel istihdamı ve teknik sorumlu müdür atamaları ilgili uygulamalarını altı ay içerisinde İl Müdürlüğüne "Teknik Sorumlu Müdür Atama ve Teknik Personel İstihdam Formu" (Ek-13) doldurarak bildirirler.

e) Yeni kurulacak su ürünleri yetiştiricilik tesisleri ve kuluçkahaneler, teknik personel istihdamı ve teknik sorumlu müdür atanması ile ilgili yükümlülüklerini, Su Ürünleri Yetiştiricilik Belgesine müracaatları esnasında yerine getirirler.

f) Teknik personel istihdamına esas kabul edilen üretim kapasitesi olarak, üretime yeni başlayan işletmeler için, yetiştiricilik belgesi tanziminden önce düzenlenen; halihazırda üretimde olan işletmeler için ise her yıl periyodik olarak düzenlenen denetim raporlarından, o işletmeye ait olan en son denetim raporundaki üretim miktarı esas alınır. Bundan sonraki yıllarda ise, teknik personel istihdamına esas kabul edilen üretim kapasitesi olarak, her yıl periyodik olarak düzenlenen denetim raporlarındaki üretim miktarı esas alınır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Su Ürünleri Sağlığı

Su Ürünleri Sağlığının Korunması İçin Alınacak Tedbirler

MADDE 20 — Su ürünleri yetiştiriciliğinde su ürünleri sağlığının korunması için alınacak tedbirler aşağıda belirtilmiştir:

a) Bakanlık, su ürünleri yetiştiriciliğinin yapıldığı su alanlarının ve su ürünleri sağlığının korunması için her türlü tedbiri almaya ve aldırtmaya yetkilidir.

b) İşletmelerdeki ölü balıklar düzenli olarak toplanıp yakılır veya kireçli çukurlara gömülerek imha edilir.

c) Müteşebbisler yetiştiricilik tesislerinde bir hastalık kuşkusu veya bulgusu ortaya çıktığında bu durumu en kısa zamanda tesisin bulunduğu İl Müdürlüğüne bir dilekçe ile bildirmek zorundadır.

d) Hastalık ihbarı alındığında, yetiştiricilik tesisi İl Müdürlüklerince izlemeye alınır. Tesiste bulunan canlı veya ölü su ürünleri ile hastalıkları yayma ihtimali olan her türlü araç, gereç, alet ve ekipmanın ve personelin tesise giriş ve çıkışı il müdürlüğü yetkililerinin iznine tabi olup; İl Müdürlükleri, hastalık ihbarı alınan tesislerden gerekli numunelerin alınarak, muayene ve test edilmek üzere ilgili laboratuvara gönderilmesini sağlar ve hastalığın bulaşma ihtimali bulunan diğer işletmelerin gerekli tedbirleri almalarını temin eder.

e) Hastalık karadaki yetiştiricilik tesislerinde gerçekleşmiş ise, bütün havuzlar temizleme ve dezenfeksiyon işlemleri için tahliye edilir. Klinik hastalık belirtisi gösteren tüm yumurtalar, balıklar veya diğer su ürünleri İl Müdürlüğü yetkililerinin gözetiminde ve yine yetkililer tarafından önerilecek yöntemle yok edilir.

f) Balıkların, yumurtaların, gametlerin veya diğer su ürünlerinin uzaklaştırılmasından veya bertaraf edilmesinden sonra, havuzlar, donanımlar ve hastalık bulaşması olası her türlü malzeme, alet ve ekipman, hastalığın ortaya çıkmasına, yayılmasına veya sağ kalmasına yol açabilecek her türlü riski ortadan kaldıracak şekilde, İl Müdürlüğü yetkililerince önerilecek şekilde temizlenir, dezenfekte edilir.

g) Hastalık riskinin ortadan kalktığı ve gerekli önlemlerin uygulandığı İl Müdürlüğünce belirlenmeden ve tesise bildirilmeden yetiştiricilik tesisinin faaliyetine izin verilmez.

h) Hastalık soruşturması, alınan önlemler, uygulamalar ve sonuçları, İl Müdürlüğünce rapor halinde Bakanlık merkez teşkilatına bildirilir.

i) Kuluçkahanelerde ve su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde kullanılan her türlü ilaç ve benzeri kimyasal maddeler, veteriner hekim reçetesine bağlı olarak kullanılır. Gerekli görüldüğü takdirde, majistral reçete ile ilaç kullanımı da yapılabilir. Tesiste kullanılan ilaçların reçetelerinin birer örneği mutlaka muhafaza edilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çevresel Etki ve Koruma

Çevresel Etki ve Koruma ile İlgili Alınacak Önlemler

MADDE 21 — Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinde çevresel etki ve koruma ile ilgili alınacak önlemler aşağıda belirtilmiştir:

a) Su ürünleri yetiştiricilik tesisleri projelerinde "Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği"nin ilgili hükümlerine uygunluk şartı aranır.

b) Müteşebbisler, su ürünleri yetiştiricilik tesislerinin kuruluş ve işletme aşamasında çevreyi koruyacak tedbirleri almak zorundadır. Bu çerçevede, tesis atıkları bulundukları su ortamına verilmez; suyun kalitesini bozacak, çevreye, insan ve su ürünleri sağlığına zarar verecek her türlü materyal ile malzeme kullanılmaz.

c) Su ürünleri yetiştiricilik faaliyetleri sürdürülürken görsel kirliliğe yol açmayacak her türlü önlem alınır. Bu çerçevede, özellikle, yetiştiricilikte kullanılan yemlerin torbaları ve diğer atıklar düzenli bir şekilde tesislerden uzaklaştırılır. Ayrıca, karadaki yapılar bulundukları ortamla uyumlu bir şekilde dizayn edilir ve dış cepheleri bulundukları ortama uygun şekilde boyanır.

d) Yetiştiricilik tesislerinde üretilen türün doğaya kaçmasını önlemek için gerekli tedbirler alınır.

e) Karadaki su ürünleri yetiştiricilik tesisleri ile kuluçkahanelerde alıcı ortama bırakılan sular, Su Ürünleri Yönetmeliğinde bildirilen değerlere uygun olmak zorunda olup, tesislerde bu şartları sağlayacak nitelikte arıtma sistemleri kurulur.

f) Halihazırda arıtma sistemi bulunmayan işletmeler, yerleşim planlarında gerekli değişikliği yaparak, bu ünitelerin yer aldığı ve teknik özelliklerinin de belirtildiği yeni yerleşim planlarını onaylatmak üzere ilgili İl Müdürlüklerine teslim etmek zorundadırlar. Söz konusu değişiklikler ile ilgili onay merci de, projeyi onaylayan mercidir. Söz konusu tesisler, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içerisinde bu yükümlülüğü yerine getirmek zorundadırlar.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Denetim

Su Ürünleri Yetiştiricilik Tesislerinin Denetlenmesi

MADDE 22 — Su ürünleri yetiştiricilik tesislerinin denetlenmesine ilişkin hükümler aşağıda belirtilmiştir:

a) İl Müdürlüğü yetkilileri su ürünleri yetiştiricilik tesislerini bu Yönetmelik ve ilgili mevzuatlar çerçevesinde denetler.

b) Yetiştiricilik tesislerinde rutin denetimler, İl Müdürlüklerince, her yılın Nisan, Mayıs ve Haziran aylarında, kuluçkahaneler için ise, Mart ayında yapılır ve denetim raporu düzenlenir. Denetim raporları, kuluçkahaneler için, en geç Nisan ayı, yetiştiricilik tesisleri için ise, Temmuz ayı sonuna kadar Bakanlık merkez teşkilatına gönderilir.

c) Denetim raporlarının bir nüshasının denetim ve kontrolün yapıldığı tesise verilmesi zorunludur.

d) Bu Yönetmelik hükümleri ile bu Yönetmeliğin atıfta bulunduğu diğer mevzuata aykırı yetiştiricilik yapan tesisler ve bunlar tarafından üretilen ürünler için 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun ilgili maddeleri ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

ONUNCU BÖLÜM

Yürürlülük ve Yürütme

Tebliğ, Genelge Hazırlanması

MADDE 23 — Bakanlık merkez teşkilatı, bu Yönetmeliğin uygulamasını sağlamak, kolaylaştırmak, tamamlamak ya da açıklamak maksadıyla tebliğ, genelge ve talimat çıkarmaya yetkilidir.

Yönetmelikte Yer Almayan Hususlar

MADDE 24 — Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre işlem yapılır.

Yürürlük

MADDE 25 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 26 — Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

 

EKLER İÇİN TIKLAYINIZ

 

—— • ——

Yeditepe Üniversitesinden:

Yeditepe Üniversitesi Yaz Öğretimi Yönetmeliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, Yeditepe Üniversitesinde güz ve bahar eğitim-öğretim yarı yılları dışında kalan yaz aylarında yapılacak eğitim-öğretim programında uygulanacak usul ve esasları belirlemek ve;

a) Öğrencilerin akademik programlarında oluşan düzensizliklerini gidermek,

b) Çok sayıda öğrenci tarafından alınan derslerdeki öğrenci sayısını azaltmak,

c) Diğer üniversitelerin öğrencilerine Yeditepe Üniversitesindeki dersleri izleme olanağı tanımak,

d) Kendilerinden ancak yaz aylarında yararlanılabilecek Üniversite dışındaki akademik kadronun Üniversiteye katkısını sağlamak,

e) Yeditepe Üniversitesinin eğitim-öğretim olanaklarının yaz aylarında da değerlendirilmesine imkan sağlamak,

f) Öğrencilerin normal dönemde alıp başarısız oldukları dersleri yaz aylarında yeniden almalarına olanak sağlamaktır.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, Yeditepe Üniversitesinde önlisans ve lisans düzeylerde yapılacak yaz eğitim-öğretimi ile ilgili hükümleri kapsar.

Hukuki Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, Yeditepe Üniversitesi Önlisans ve Lisans Eğitim, Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinin 27 nci maddesi ile Yükseköğretim Kurulu mevzuatı ve ilgili kanun hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

İKİNCİ BÖLÜM

Yaz Eğitim-Öğretiminin Tanımı ve Esasları

Tanım

Madde 4 — Yaz öğretimi, Yeditepe Üniversitesi Önlisans ve Lisans Eğitim, Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinin 27 nci maddesinde tanımlanan, eğitim-öğretim güz ve bahar dönemi dışında kalan ve yaz ayları içinde uygulanan eğitim ve öğretim programıdır. Bahar yarı yıl sonu sınavlarının tamamlanmasından itibaren en az iki hafta ara verildikten sonra yedi hafta içinde tamamlanacak eğitim-öğretim dönemidir.

Yaz Eğitim-Öğretiminin Açılması

Madde 5 — Yaz eğitim-öğretimi Üniversite Senatosu kararıyla açılır. Bu dönem final sınavları haricinde yedi hafta olup her ders için normal dönemde yapılan toplam ders saati kadar ders yapılır.

Yaz eğitim-öğretiminin açılabilmesi için başvurması gereken en az öğrenci sayısı ilgili dekanlıklar, enstitü ve yüksekokul müdürlüklerince saptanır. Bu sayılar, önlisans ve lisans öğretiminde beşten, lisansüstü öğretimde ise üçten az olamaz.

Kesin kayıt sonucu yaz eğitim-öğretiminde sunulan derslere kaydolan öğrenci sayısı bu sayıların altında ise dersler açılmaz. Öğrenci sayısı teorik derslerde otuzu, uygulamalı derslerde ise yirmiyi aşmadıkça, aynı ders için yeni bir sınıf oluşturulmaz.

Yaz Eğitim-Öğretimin Belirlenmesi

Madde 6 — Yaz eğitim-öğretiminde sunulacak lisans dersleri, bu derslerin verildiği bölüm, fakülte ve yüksekokullarca; lisansüstü eğitim-öğretim dersleri ise ilgili enstitü anabilim dallarınca belirlenir. Yaz eğitim-öğretimi bu bilgiler esas alınarak hazırlanır.

Kanunda öngörülen zorunlu dersler yaz programına alınamaz. Üniversitenin normal eğitim-öğretim programlarında yer alan derslerin, verilmesi gereken dönemlerde açılmayıp yaz öğretimi dönemine ertelenmesi mümkün değildir.

Yaz Eğitim-Öğretimine Başvuru Yöntemi

Madde 7 — Yaz eğitim-öğretimine başvuracak öğrenci, ön kayıt ve kesin kayıt işlemlerini akademik takvimde belirlenen tarihler arasında yapar. Bir öğrenci yaz eğitim-öğretiminde normal olarak toplam 2 ders alabilir. Bu rakam ilgili Yönetim Kurulu kararıyla 3’e çıkarılabilir.

Üniversite ile ilişiği kesilen öğrenciler yaz eğitim-öğretimine başvuramazlar. İlişik kesme işleminden önce ön kayıt yapılmış ise, bu kayıt işlemi iptal edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Notların Değerlendirmesi, Yürürlük ve Yürütme

Notların Değerlendirmesi

Madde 8 — Yaz eğitim-öğretiminde alınan derslere ait notlar 9/6/2000 tarih ve 24074 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yeditepe Üniversitesi Önlisans ve Lisans Eğitim, Öğretim ve Sınav Yönetmeliği hükümlerine göre değerlendirilir.

Yaz eğitim-öğretimi derslerinden alınan notlar, transkripde bu adla açılacak bir bölümde gösterilir ve bu notlar genel not ortalamasının hesabına katılır.

Yaz eğitim-öğretimine devam ederek yeterli kredi notunu tamamlayanlar bu dönemde mezun olabilirler. Sınamalı öğrenciler yaz eğitim-öğretiminde bulundukları dönemden sonraki dönemlere ait ders alamazlar.

Yürürlük

Madde 9 — Bu Yönetmelik 2003-2004 eğitim-öğretim yılından geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 10 — Bu Yönetmelik hükümlerini Yeditepe Üniversitesi Rektörü yürütür.

Sayfa Başı


Tebliğler

İçişleri Bakanlığından :

İl Özel İdareleri ve Belediyeler Uzlaşma Tebliği

(Sıra No : 1)

İl özel idareleri ve belediyeler tarafından uygulanan 213 sayılı Vergi Usul Kanununda yer alan tarhiyat sonrası uzlaşmaya ilişkin usul ve esaslar, Bakanlığımızca 01.08.2003 gün ve 25186 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Mahalli İdareler Uzlaşma Yönetmeliğiyle belirlenmiştir.

Anılan Yönetmelik, esas itibariyle il özel idareleri ve belediyelerin vergi, resim ve harçlar ile bunlara ilişkin olarak kesilecek vergi ziyaı cezalarına ilişkin tarhiyat sonrası uzlaşması düzenlenmiştir.

Vergi Usul Kanununun değişik Ek 1 inci maddesi ile bu Kanuna dayanılarak çıkarılan Mahalli İdareler Uzlaşma Yönetmeliği’nin 5 inci maddesinde; il özel idareleri ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlardan hangilerinde uzlaşma yoluna gidilebileceği ve uzlaşma komisyonlarının uzlaşabilecekleri vergi, resim ve harç miktarının üst sınırının tayini hususunda Bakanlığımız yetkili kılınmıştır.

Bu yetkiye dayanılarak uzlaşma kapsamına girecek vergi, resim ve harçlar ile uzlaşma komisyonlarının yetkileri aşağıdaki şekilde tespit olunmuştur.

I. Uzlaşmanın Kapsamı

Uzlaşmanın kapsamına il özel idareleri ve belediyelerce ikmalen, re’sen veya idarece tarh ve tebliğ edilen vergi, resim ve harç asıllarına ilişkin olarak özel kanunlarında belirtilen kanuni hadlerin altına düşmemek kaydıyla vergi asılları ile bunlara ilişkin olarak kesilecek vergi ziyaı cezaları girmektedir.

Yine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 344 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca kesilecek vergi ziyaı cezaları uzlaşma konusu olabilecek, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca kesilecek vergi ziyaı cezaları ile 352 nci maddeye göre kesilen usulsüzlük cezaları ise uzlaşma kapsamında değerlendirilmeyecektir.

Ayrıca, kanuni süresi içinde yapılan beyan üzerinden, tarh ve tahakkuk ettirilen vergi, resim ve harçlar ile tahakkuku tahsile bağlı bulunan vergi, resim ve harçlar üzerinde uzlaşma yapılması mümkün değildir.

Bu bağlamda il özel idareleri ile belediyelerin uzlaşma kapsamına giren gelirleri şunlardır:

A) İl özel idareleri gelirleri

1. Taş Ocakları Harç ve Resimleri,

2. Bina İnşaat ve Yapı Kullanma İzni Harcı,

3. Maden Suları Resim ve Temettü Payları.

B) Belediye gelirleri

1. 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu uyarınca tahsil edilen bina ve arazi vergileri,

2. 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu uyarınca tahsilatı doğrudan belediyeler tarafından yapılan gelirlerden;

a) Vergiler

1. İlan ve Reklam Vergisi,

2. Haberleşme Vergisi,

3. Eğlence Vergisi,

4. Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisi,

5. Yangın Sigortası Vergisi,

6. Çevre Temizlik Vergisi,

b) Harçlar

1. İşgal Harcı,

2. Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcı,

3. Kaynak Suları Harcı,

4. Tellallık Harcı,

5. Hayvan Kesimi Muayene ve Denetleme Harcı,

6. Ölçü ve Tartı Aletleri Muayene Harcı,

7. Bina İnşaat Harcı,

8. Çeşitli harçlar:

a) Kayıt ve Suret Harcı,

b) İmar ile ilgili harçlar;

- Parselasyon Harcı,

- İfraz ve Tevhit Harcı,

- İşyeri Açma İzin Harcı,

- Muayene, Ruhsat ve Rapor Harcı,

- Sağlık Belgesi Harcı.

Ayrıca, yeni bir tebliğe gerek kalmaksızın başka kanunlarda il özel idareleri ve belediye geliri olarak kabul edilecek ve bu idarelerce tarh ve tahakkuk edilecek diğer vergi, resim ve harç asıllarına ilişkin olarak özel kanunlarında belirtilen kanuni hadlerin altına düşmemek kaydıyla vergi asılları ile bunlara ilişkin olarak kesilecek vergi ziyaı cezalarında da uzlaşmaya gidilebilecektir.

II. Uzlaşma Komisyonlarının Yetkileri

Vergi Usul Kanununun değişik Ek 1 inci maddesi ile Mahalli İdareler Uzlaşma Yönetmeliği’nin 5 inci maddesinde; uzlaşma komisyonlarının uzlaşabilecekleri vergi, resim ve harç miktarının üst sınırının tayini hususunda Bakanlığımız yetkili kılınmıştır.

Bakanlığımız, kendisine tanınan bu yetkinin uzlaşma komisyonlarınca kullanılmasını uygun görmüştür. Bu nedenle, il özel idareleri ve belediyelerce ikmalen, re’sen veya idarece tarh ve tebliğ edilen vergi, resim ve harç asıllarına ilişkin olarak özel kanunlarında belirtilen kanuni hadlerin altına düşmemek kaydıyla vergi asılları ile bunlara ilişkin olarak kesilecek vergi ziyaı cezaları konusunda uzlaşmaya uzlaşma komisyonları yetkilidir.

III. Uzlaşmada Göz önünde Tutulacak Hususlar

1. Uzlaşma talebinin, mükellef veya ceza muhatabı tarafından bizzat veya resmi vekaletnamesini haiz vekili; tüzel kişiler, küçükler, kısıtlılarla vakıflar veya cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde bunların kanuni temsilcileri tarafından yetkili uzlaşma komisyonuna yapılması gerekir.

Uzlaşma komisyonları, bir yargı organı olmayıp, kesilmiş olan cezada uyuşmak üzere yetkili kılınmış idareyi temsil eden kuruluşlardır. Bu nedenle, uzlaşma komisyonuna başvurma ve görüşmelere katılma konusunda mükellef veya ceza muhatabı adına hareket edecek kişinin avukat olması şart değildir. Bu kişilerin Noterlik Kanununun 60 ıncı maddesi uyarınca düzenlenen ve mükellef adına salınan vergi ve kesilen ceza miktarında uzlaşmaya yetkili oldukları şerhini taşıyan resmi vekaletnameye sahip olmaları yeterli bulunmaktadır.

2. Uzlaşma talebinin, vergi/ceza ihbarnamesinin mükellefe tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 30 gün içinde yapılması şarttır.

3. Uzlaşma müessesesinin konuluş amaçları göz önünde bulundurularak, uygulamaya işlerlik kazandırılması için uzlaşma talepleri;

- Talebin uygun şekilde ve süresi içinde yapılıp yapılmadığı,

- Uzlaşmanın komisyon yetkisi içinde bulunup bulunmadığı,

yönlerinden incelenir.

Bu inceleme sonucunda, uzlaşma talebinin süresi içinde ve usulüne uygun şekilde yapılmadığının tespiti halinde, talep reddedilecektir.

Uzlaşma talebinin süresinde ve usulüne uygun şekilde yapıldığının ve komisyonun yetkisi içinde bulunduğunun anlaşılması halinde, uzlaşma ile ilgili olarak yapılacak görüşmelere bizzat katılması veya resmi vekaletini haiz vekilini bulundurması hususu, görüşmenin tarihi, yapılacağı yer ve saati komisyon sekreteryası tarafından yazı ile en az 15 gün önceden mükellefe bildirilir. Mükellefin istemesi üzerine onbeş günlük süreye bağlı kalınmaksızın daha önceki bir tarih uzlaşma günü olarak belirlenebilir.

Uzlaşma davetiyesi muhatabına Vergi Usul Kanununun tebliğ hükümlerine göre tebliğ edilir. Tebliğ tarihini ve imzayı içeren alındı belgesi uzlaşma dosyasına konulur.

Mükellefin veya resmi vekaletini haiz vekilinin uzlaşma davetiyesinde belirtilen yer, tarih ve saatte toplantıya katılması halinde, uzlaşma görüşmelerine başlanır.

Mükellef, uzlaşma görüşmelerinde bağlı olduğu meslek odasından bir temsilci veya 1.6.1989 gün ve 3568 sayılı Kanun’a göre kurulan meslek odasından bir meslek mensubunu da bulundurabilir. Bu kişiler uzlaşma komisyonu toplantısına, uzlaşma ile ilgili tutanaklara imza koymaksızın, sadece görüşlerini açıklamak üzere katılabilirler.

Yapılan görüşme sonucunda uzlaşma sağlandığı takdirde, uzlaşma komisyonu durumu üç nüsha olarak düzenlenen tutanakla tespit eder. Bu tutanağın üç nüshası da komisyon başkan ve üyeleri ile mükellef veya vekili tarafından imzalanır.

Bu tutanağın bir nüshası mükellef veya vekiline derhal verilir. Bir nüshası gerekli işlem yapılmak üzere hesap işleri servisine aynı gün intikal ettirilir. Bir nüshası da uzlaşma komisyonunda oluşan dosyalarda saklanır. Tutanağın alt kısmında bir yere (Bu tutanağın bir nüshasını uzlaşma komisyonunda ..../..../..... tarihinde aldım.) ibaresi ve mükellef veya vekilinin adı ve soyadı yazıldıktan sonra imzası karşılığında tebliğ edilerek, tebliğ işlemi gerçekleştirilir.

Uzlaşma sağlanamadığı takdirde (mükellef veya vekilinin uzlaşma komisyonunun davetine icabet etmemesi, komisyona geldiği halde uzlaşma tutanağını imzalamaması veya ihtirazi kayıtla imzalamak istemesi halinde uzlaşma sağlanamamış sayılır.) komisyonca bu husus belirtilmek üzere üç nüsha tutanak düzenlenecektir. Tutanağın bir nüshası mükellefe verilecektir. Mükellefin uzlaşma davetine icabet etmemesi veya tutanağı almaktan imtina etmesi halinde, tutanağın bir örneği tebliğ edilmek üzere mükellefin bildirdiği adresine, iki örneği de hesap işleri servisine gönderilecektir.

Uzlaşmanın sağlanamaması halinde, vergi ve ceza için yeniden uzlaşma talebinde bulunulamayacaktır.

Uzlaşmanın vaki olmaması halinde (komisyon teklifinin mükellefçe kabul edilmediği durumda), komisyon nihai teklifini tutanağa geçirecektir. Mükellef dava açma süresinin son günü akşamına kadar komisyonun nihai teklifini kabul ettiğini bir dilekçe ile hesap işleri servisine bildirdiği takdirde, bu tarih itibariyle uzlaşma vaki olmuş sayılacak ve buna göre işlem tesis edilecektir.

Belirlenen uzlaşma günü bildirildikten sonra komisyonun o gün toplanamayacağının anlaşılması halinde, yeni bir uzlaşma günü belirlenerek mükellefe bildirilecektir.

Uzlaşma müzakeresinin belirlenen günde sonuçlandırılamaması veya daha ayrıntılı bir inceleme ya da araştırma yapılmasını gerektirmesi halinde, uzlaşma görüşmesi ya aynı gün belirlenen ya da sonradan belirlenerek mükellefe bildirilecek bir başka tarihe ertelenebilir. Bu durum, komisyon başkan ve üyeleri tarafından imzalanan bir tutanakla tespit olunacak ve bu tutanak uzlaşma dosyasında saklanacaktır.

4. Tüzel kişiliği haiz şahıs ortaklarında uzlaşma yapılırken tüm ortakları kapsamına almasına dikkat edilecektir.

Bilindiği gibi, bu tür ortaklıklarda tarhiyat ortaklık faaliyetinden doğmakla birlikte vergiler ortaklar, cezalar tüzel kişilik adına salındığından, ortakların tamamının hem cezada hem de kendi adlarına salınan vergilerde uzlaşma talebinde bulunmaları halinde, bu talepleri kabul edilecektir. Ancak, ortaklardan birinin veya birkaçının yurtdışında bulunması ya da yurt içinde bulunmakla birlikte adreslerinin tespit olunamaması gibi zorunlu hallerde, uzlaşmanın tüm ortakları kapsaması prensibinin dışına çıkarılarak uzlaşma talepleri kabul edilecektir.

5. Uzlaşma konusunda bu Tebliğ’de belirtilmeyen ve tereddüte düşülen diğer hususlar hakkında Vergi Usul Kanununun uzlaşmaya ilişkin hükümleri ve Mahalli İdareler Uzlaşma Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

6. 5 Aralık 1987 gün ve 19655 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 seri nolu "İl Özel İdareleri ile Belediye Gelirleri Uzlaşma Genel Tebliği" yürürlükten kaldırılmıştır.

Tebliğ olunur.

—— • ——

İçişleri Bakanlığından:

Mülki İdare Amirleri Atama, Değerlendirme ve Yerdeğiştirme Yönetmeliğinin Eki Cetvelde Değişiklik Yapılması Hakkında Tebliğ

(Tebliğ No: 2004/1)

Madde 1 —Bakanlar Kurulunun 86/10782 sayılı kararı ile kabul edilen ve 16 Temmuz 1986 gün ve 19166 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Mülki İdare Amirleri Atama Değerlendirme ve Yerdeğiştirme Yönetmeliğinin 33 üncü maddesi gereğince,İlçelerin sınıflarını düzenleyen (EK:11) cetveli aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

İli :

İlçesi :

Eski Sınıfı:

Yeni Sınıfı:

OSMANİYE

Kadirli

1

2

Madde 2 — Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 3 —Bu Tebliğ hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

—— • ——

Dış Ticaret Müsteşarlığından:

Dış Ticaret Sermaye Şirketleri Statüsüne İlişkin Tebliğde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ

(İhracat: 2004/8)

MADDE 1 —22/12/1995 tarihli ve 95/7623 sayılı İhracat Rejimi Kararı’nın 3 üncü maddesinin (k) bendine istinaden hazırlanan ve 20/12/2003 tarihli ve 25322 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dış Ticaret Sermaye Şirketleri Statüsüne İlişkin Tebliğin (İhracat 2003/14) Geçici 1 inci maddesinin ilk fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri yürürlükten kaldırılmış ve anılan fıkradan sonra gelmek üzere aşağıda belirtilen fıkra eklenmiştir.

“Ödenmiş sermayesi en az 1 trilyon TL olan ve başvuru tarihi itibariyle 12 ay geriye gitmek suretiyle gümrük beyannamesi bazında en az (FOB) 50 milyon ABD doları veya eş değerdeki fiili ihracatı (transit ve bedelsiz ihracat hariç) gerçekleştirmiş olması.”

MADDE 2 —1 inci madde hükmünden yararlanmak isteyen firmaların, işbu Tebliğin yürürlüğe girmesini müteakip Dış Ticaret Müsteşarlığı’na (İhracat Genel Müdürlüğü) müracaat etmeleri gerekmektedir.

MADDE 3 —Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 —Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın bağlı bulunduğu Bakan yürütür.

—— • ——

Tekirdağ Valiliğinden:

Sokakta Yaşayan ve Sokakta Çalıştırılan Çocukların Korunması ve Suç İşlenmesinin Önlenmesine Dair Karar

Karar Tarihi : 09/06/2004

Karar No : 2004/1

Tekirdağ il sınırları içerisinde sokakta yaşayan, çalıştırılan veya dilenmek zorunda bırakılan çocukların korunması ile suç işlenmesinin önlenmesi amacı ile, 5442 sayılı İl İdaresi Kanununun 11/C maddesi gereğince aşağıdaki tedbirler alınmıştır.

Madde 1 —Sokak, cadde, meydan, gar, otogar, durak, tarihi ve kültürel mekanlar, ibadethaneler ve müştemilatı, metruk yapılar, inşaatlar, bankaların ATM’leri, köprü altları gibi yerler barınmak amacı ile kullanılmayacaktır.

Madde 2 — 18 yaş altındaki reşit olmayan çocuklar; gemi, tren, otobüs gibi toplu taşıma araçlarında nikah salonlarında veya bar, diskotek gibi eğlence merkezlerinde, cadde ve sokakların kaldırımlarında veya akan trafik içinde, umuma açık ve benzeri yerlerde çalıştırılmayacaktır.

Reşit olmayan bu küçüklerden herhangi bir eşya, mal (kağıt mendil, simit, pet su, çiçek ve benzeri) veya hizmet satın alınmayacaktır.

222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu gereğince İlköğretim çağındaki çocukların okula devamı sağlanacaktır.

Bu hususların gerçekleştirilmesi veya takibi veli veya vasi veya aile Başkanlığınca sağlanacaktır.

Madde 3 —Her ne suretle olursa olsun bali-tiner, derbi gibi yapıştırıcı ve boya çözücü olarak kullanılan kimyevi, uyuşturucu ve psikotrop maddelerin amacı dışında kullanılması bu maddelerin 18 yaş altı reşit olmayan çocuklara satışı ve satın alınması yasaklanmıştır.

Faaliyetleri gereği bu tür maddeleri kullanan esnaflarla kişisel kullanım amacı ile bulunduran ergin kişiler 18 yaş altı reşit olmayan çocukların zarar görmemesi için gerekli tedbirleri almak zorundadır.

Madde 4 — 18 yaşından küçük çocuklardan (Reşit olmayan) yukarıdaki maddelerde zikredilen yasakları ihlal edenler yetki verilen kamu görevlileri ve gönüllü kuruluş mensupları tarafından barınma, iaşe, sağlık ve güvenlik gibi beşeri ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanması amacı ile kanuni yakınlarına teslim edilmelerine veya tedavilerinin sağlanmasına veya sosyal hizmet mevzuatının ön gördüğü prosedürün tamamlanıp korunma altına alınmalarına kadar İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne bağlı merkezlerde koruma altında bulundurulacaktır.

Yukarıda belirtilen hususlar İlçe Kaymakamlıklarının, Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün görev ve sorumluluğunda ilgili tüm kuruluşlar (Mahalli İdareler,Emniyet,Jandarma, Sağlık gibi) ve gönüllü kuruluşların mahallin en büyük mülki idare amirinin verdiği yetki belgesine haiz mensuplarının veya oluşturacakları heyetler vasıtası ile yerine getirilerek takip ve denetlenmesi sağlanacaktır.

Madde 5 —Bu Karara uymayanlar hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 526 ncı maddesine göre cezai işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Başsavcılıklarına tevdi edilecektir.

Madde 6 —Bu Karar yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 7 —Bu Kararı Tekirdağ Valisi yürütür.

—— • ——

Karabük Valiliğinden:

Orman Yangınlarının Önlenmesi Hakkında Karar

Karar Tarihi : 03.05.2004

Karar No : 2004/1

Bakanlar Kurulunun 10/9/1976 gün ve 7/12520 sayılı Kararı gereğince oluşturulan Orman Yangınları ile Mücadele Komisyonu 3/5/2004 tarihinde toplanarak aşağıdaki kararları almıştır.

1 —Karabük-Eskipazar-Ovacık, Karabük-Eflani, Karabük-Safranbolu-Bartın karayollarının her iki tarafındaki alanlar da dahil olmak üzere tüm ormanlık alanlara giriş çıkışlar 15/5/2004 tarihinden 31/10/2004 tarihine kadar Orman Kanununun 74 üncü maddesi gereği yasaklanmıştır.

2 —Devlet ormanlarında tespit edilen konaklama yerleri dışında ateş yakmak, ormana bitişik ve 4 Km mesafe dahilinde bulunan köylerde anız ve benzeri bitki örtüsü yakmak yasaklanmıştır.

3 — Araçlardan sigara ve ateş atılması yasaktır. Bu konuda trafik görevlileri sürücüleri uyaracaktır.

4 —Vatandaşlar piknik alanı olarak ayrılmış alanlarda pikniklerini yapabileceklerdir. Piknik sahasında görevli elemanlar yangın konusunda gerekli tedbirleri alacaklardır.

5 —Herhangi bir yangın anında vatandaşlar, resmi ve özel kuruluşlar en yakın orman teşkilatına veya ücretsiz 177 Orman Yangını ihbar telefonuna haber vereceklerdir.

6 —Piknik yerlerinde saat 20.00 den sonra piknik yapılmayacaktır. Görevlilerce kontroller yapılacaktır.

7 — Devlet demiryolları ve karayolları tarafından yangına hassas ormanlardan geçen demiryolu ve karayolu kenarlarında bulunan ot ve benzeri örtüler yangın mevsiminden önce temizlenecektir.

8 —KEDAŞ yetkilileri tarafından ormandan geçen enerji nakil hatlarının ve güzergahının yangın sezonundan önce bakımları mutlaka yapılacaktır.

Orman yangınlarının çıkmaması ve çıktığında en kısa sürede söndürülmesi amacıyla 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu ile 6831 sayılı Orman Kanununun ilgili maddeleri gereği kararlaştırılan bu önlem ve düzenlemelere uymayanlar hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 526 ve 383 üncü maddeleri hükümlerince yasal işlem yapılacaktır.

9 — Bu Karar yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

10 — Bu Kararı Karabük Valisi yürütür.

Sayfa Başı