Başbakanlık

Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğünce Yayımlanır

 Kuruluş : 7 Ekim 1920

9 Nisan 2002

SALI

Sayı : 24721

Å ÖNCEKİ

SONRAKİ

Æ

YASAMA BÖLÜMÜ

 

Kanunlar

4748 Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun

4749 Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun

4750 Her Türlü Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Uluslararası Sözleşmenin Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun

4751 Vergi Usul Kanunu, Emlâk Vergisi Kanunu ve Harçlar Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun

 

YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

 

Cezanın Kaldırılması Kararı

— Hükümlü Gülseven ÖZTÜRK’ün Cezasının Kaldırılması Hakkında Karar (No: 2002/18)

 

Yönetmelikler

— Kocaeli Üniversitesi Önlisans-Lisans Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliği

— Kocaeli Üniversitesi Yaz Okulu Yönetmeliği

— Kocaeli Üniversitesi Çift Anadal Programı (ÇAP) Yönetmeliği


YASAMA BÖLÜMÜ

Kanunlar

 

Çeşitli Kanunlarda Değişiklik

Yapılmasına İlişkin Kanun

 

 

Kanun No. 4748

Kabul Tarihi : 26.3.2002

MADDE 1. — 10.6.1949 tarihli ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanununun 29 uncu maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

Kaymakamlığa sadece mülkî idare amirliği hizmetleri sınıfından olanlar vekâlet edebilir.

MADDE 2. — A) 15.7.1950 tarihli ve 5680 sayılı Basın Kanununun Ek 1 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünün, millî güvenliğin, kamu düzeninin ve genel ahlâkın korunması, suç işlenmesinin önlenmesi ile Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun ve Anayasanın 174 üncü maddesi kapsamında yer alan inkılâp kanunları aleyhine işlenen suçlar için, tedbir yoluyla soruşturma safhasında Cumhuriyet savcılığının talebi üzerine sulh ceza hakimince, kovuşturma safhasında görevli mahkemece her türlü basılmış eserin dağıtımının önlenmesine veya toplatılmasına karar verilebilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bu eserlerin dağıtımının önlenmesine veya toplatılmasına, doğrudan doğruya Cumhuriyet savcılığınca yazılı olarak karar verilebilir. Bu halde Cumhuriyet savcısı kararını en geç yirmi dört saat içinde yetkili sulh ceza hâkiminin onayına sunar. Sulh ceza hâkimi kırksekiz saat içinde kararını açıklar; aksi halde Cumhuriyet savcılığının kararı kendiliğinden hükümsüz sayılır.

Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü, Cumhuriyetin temel ilkeleri ve millî güvenlik aleyhinde işlenmiş bir suçtan mahkûmiyet halinde, faillerden bir veya birkaçına ait olmaları şartıyla suçu ihtiva eden mevkute veya mevkute sayılmayan basılmış eserlerin basımında kullanılan makineler ile diğer basım aletlerinin müsaderesine de karar verilir.

B) Basın Kanununun Ek 2 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Basın yoluyla işlenen ve Ek 1 inci maddede yazılı suçlardan mahkûmiyet hallerinde, suç teşkil eden yazının yayımlandığı mevkutenin bir günden onbeş güne kadar kapatılmasına da mahkemece karar verilebilir.

Birinci fıkraya göre kapatılmasına karar verilen mevkutenin yayınına kapatılma süresinde devam edenler veya o mevkutenin açıkça devamı niteliğini taşıyan yeni mevkute çıkaranlar bir aydan üç aya kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar.

MADDE 3. — 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 13 üncü maddesine birinci fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

İşkence ya da zalimane, gayri insanî veya haysiyet kırıcı muamele suçları nedeniyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince verilen kararlar sonucunda Devletçe ödenen tazminatlardan dolayı sorumlu personele rücu edilmesi hakkında da yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır.

MADDE 4. — A) 22.4.1983 tarihli ve 2820 sayılı Siyasî Partiler Kanununun 101 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi, yukarıdaki fıkranın (a) ve (b) bentlerinde sayılan hallerde temelli kapatma yerine, dava konusu fiillerin ağırlığına göre ilgili siyasî partinin almakta olduğu son yıllık Devlet yardımı miktarının yarısından az olmamak kaydıyla, bu yardımdan kısmen veya tamamen yoksun bırakılmasına, yardımın tamamı ödenmişse aynı miktarın Hazineye iadesine karar verebilir.

B) Siyasî Partiler Kanununun 102 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde; ikinci fıkrasında geçen "Cumhuriyet Başsavcılığı" ibareleri, "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı" olarak değiştirilmiştir.

Siyasî partilerin faaliyetlerinin izlenmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istediği bilgi ve belgeleri bildirilen süre içinde vermeyen siyasî partiye Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ikinci bir yazı tebliğ olunur. Bu yazıda, bildirilen süre içinde cevap verilmediği ve istek yerine getirilmediği takdirde o siyasî partinin kapatılması ya da Devlet yardımından kısmen veya tamamen yoksun bırakılması için dava açılabileceği de belirtilir. Bu tebliğde bildirilecek süre içinde yine istek yerine getirilmez veya cevap verilmezse Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı o siyasî partinin kapatılması ya da Devlet yardımından kısmen veya tamamen yoksun bırakılması için Anayasa Mahkemesinde re’sen dava açabilir.

Siyasî parti, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde istem yazısında belirtilen hususu yerine getirmediği takdirde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasa Mahkemesinde o siyasî partinin kapatılması ya da Devlet yardımından kısmen veya tamamen yoksun bırakılması için dava açar. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamenin tebliğinden itibaren otuz gün içinde ilgili siyasî parti tarafından söz konusu parti organı, merci veya kurulun işten el çektirilmesi ve parti üyesi veya üyelerin partiden kesin olarak çıkarılmaları halinde, o partinin kapatılması ya da Devlet yardımından kısmen veya tamamen yoksun bırakılması için açılan dava düşer. Aksi takdirde Anayasa Mahkemesi, dosya üzerinde inceleme yaparak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının ve siyasî parti temsilcilerinin sözlü açıklamalarını, gerekli gördüğü hallerde diğer ilgilileri ve konu üzerinde bilgisi olanları da dinlemek suretiyle açılmış bulunan davayı karara bağlar.

C) Siyasî Partiler Kanununun 103 üncü maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

Bir siyasî parti, bu nitelikteki fiiller o partinin üyelerince yoğun bir şekilde işlendiği ve bu durum o partinin büyük kongre veya genel başkan veya merkez karar veya yönetim organları veya Türkiye Büyük Millet Meclisindeki grup genel kurulu veya grup yönetim kurulunca zımnen veya açıkça benimsendiği yahut bu fiiller doğrudan doğruya anılan parti organlarınca kararlılık içinde işlendiği takdirde, söz konusu fiillerin odağı haline gelmiş sayılır.

MADDE 5. — A) 6.10.1983 tarihli ve 2908 sayılı Dernekler Kanununun 4 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 4. — Fiil ehliyetine sahip ve onsekiz yaşını doldurmuş olan herkes, önceden izin almaksızın dernek kurma hakkına sahiptir.

Ancak;

1. Türk Silâhlı Kuvvetleri ile genel ve özel kolluk kuvvetleri mensupları ve özel kanunlarında dernek kuramayacakları belirtilen memur statüsündeki kamu hizmeti görevlileri,

2. Affa uğramış olsalar bile;

a) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitabının birinci babında yazılı suçlardan biriyle mahkûm olanlar,

b) Basit ve nitelikli zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflâs gibi yüz kızartıcı suçlar, istimal ve istihlâk kaçakçılığı dışında kalan kaçakçılık suçları ve resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma suçlarından biriyle mahkûm olanlar,

c) Türk Ceza Kanununun 316, 317 ve 318 inci maddelerinde yazılı suçlardan biriyle mahkûm olanlar,

Sürekli olarak,

3. a) Türk Ceza Kanununun 312 nci maddesinin ikinci fıkrasında yazılı suçtan mahkûm olanlar hükmün kesinleştiği,

b) Kurulması yasaklanmış dernekleri kuranlar ve yönetenler ile dernekler için yasaklanmış faaliyetlerde bulunmaları sebebiyle mahkemece kapatılmasına karar verilen derneklerin yöneticileri kapatma kararının kesinleştiği,

Tarihten itibaren beş yıl süre ile,

Dernek kuramazlar.

B) Dernekler Kanununun 5 inci maddesinin (6) numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

6. Türkiye Cumhuriyeti ülkesi üzerinde ırk, din, mezhep, kültür veya dil farklılığı veya bunlara dayanarak azınlık yaratmak ya da herhangi bir bölgenin veya ırkın veya sınıfın veya belli bir din veya mezhepten olanların diğerlerine hâkim veya diğerlerinden imtiyazlı olmasını sağlamak,

C) Dernekler Kanununun 6 ncı maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bazı ad ve işaretleri kullanma yasağı

Madde 6. — Derneklerin, mevcut veya kapatılmış bir siyasî partinin, bir sendikanın veya üst kuruluşun, bu Kanun hükümlerine göre mahkemece kapatılmasına karar verilen bir dernek veya üst kuruluşun adını, amblemini, rumuzunu, rozetini ve benzeri işaretleri ya da daha önce kurulmuş Türk devletlerine ait topluma mal olmuş bayrak, amblem ve flamaları kullanmaları yasaktır.

Dernekler, resmî işlemlerinde Türkçe kullanırlar.

D) Dernekler Kanununun 34 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Federasyonlar, kuruluş amaçları aynı olan en az beş derneğin; konfederasyonlar, kuruluş amaçları aynı olan en az üç federasyonun, amaçlarını gerçekleştirmek üzere üye sıfatıyla bir araya gelmeleri suretiyle kurulur.

Federasyon ve konfederasyonlara ilişkin diğer hususlar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır.

Federasyonların üye sayısının beşten ve konfederasyonların üye sayısının üçten aşağı düştüğü ve bu durum üç ay içinde giderilmediği takdirde haklarında 51 inci maddede yazılı kendiliğinden dağılma hükümleri uygulanır.

E) Dernekler Kanununun 38 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 38. — Yükseköğretim kurumlarında kayıtlı öğrenciler, ancak eğitim, öğretim, çalışma, moral, beslenme, dinlenme ihtiyaçlarının karşılanması, beden ve ruh sağlığının geliştirilmesi ve öğrencilerin bu konularda kurum idaresi veya diğer kuruluşlar nezdinde temsil edilmesi amaçlarıyla öğrenci derneği kurabilirler.

F) Dernekler Kanununun 43 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 43. — Dernekler, en az yedi gün önceden merkezlerinin bulunduğu ve faaliyetin düzenleneceği illerin valiliklerine bildirimde bulunmak şartıyla yabancı ülkelerdeki dernek veya kuruluşların üyelerini Türkiye’ye davet edebilir ya da yabancı dernek veya kuruluşların davetlerine uyarak üyelerini veya dernek üyesi olma hakkına sahip üçüncü kişileri yurt dışına gönderebilirler. Bildirimde, davetin amacı, tarihi, yeri, ilgili dernek veya kuruluşun adı ve adresi ile katılacak üyelere veya temsilcilere ait bilgiler bulunur.

MADDE 6. — A) 6.10.1983 tarihli ve 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 9 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 9. — Bu Kanuna göre yapılacak toplantılar, fiil ehliyetine sahip ve onsekiz yaşını doldurmuş, en az yedi kişiden oluşan bir düzenleme kurulu tarafından düzenlenir. Bu kurul, kendi aralarından birini başkan seçer. Diplomatik dokunulmazlıkları bulunan kişiler, düzenleme kurulu başkan veya üyesi olamazlar.

Tüzel kişilerin toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenlemeleri, yetkili organlarının kararına bağlıdır.

B) Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 17 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 17. — Bölge valisi, vali veya kaymakam, millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlığın ve genel ahlâkın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla belirli bir toplantıyı yasaklayabilir veya iki ayı aşmamak üzere erteleyebilir.

C) Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bölge valisi, millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlığın ve genel ahlâkın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla bölgeye dahil illerin birinde veya birkaçında ya da bir ilin bir veya birkaç ilçesinde bütün toplantıları üç ayı geçmemek üzere erteleyebilir.

MADDE 7. — Aşağıdaki kanun hükümleri yürürlükten kaldırılmıştır:

A) Basın Kanununun 16 ncı maddesinin beşinci fıkrası,

B) 10.3.1983 tarihli ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanununun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi,

C) 16.6.1983 tarihli ve 2845 sayılı Devlet Güvenlik Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun 16 ncı maddesinin son fıkrası,

D) Dernekler Kanununun 7, 11 ve 12 nci maddeleri,

E) Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 21 inci maddesi.

MADDE 8. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 9. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

8/4/2002

—— • ——

Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin

Düzenlenmesi Hakkında Kanun

 

(Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun

ile Hazine Müsteşarlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığı Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanunda ve Belediyelere ve İl Özel İdarelerine Genel Bütçe

Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun)

 

 

Kanun No. 4749

Kabul Tarihi : 28.3.2002

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1. — Bu Kanunun amacı; ülkenin kalkınma hedeflerini dikkate alarak, piyasalarda güven ve istikrarı koruyarak ve makro ekonomik dengeleri gözeterek, Devletin iç ve dış borçlanmasına, hibe almasına, borç ve hibe vermesine, nakit yönetiminin maliye ve para politikaları ile koordineli bir şekilde yürütülmesine, verilecek garantilerin, bu borçlanma ve garantilerden doğan finansal alacaklar ile Devlet iç ve Devlet dış borcunun etkin bir şekilde yönetimine ve izlenmesine, Hazine Müsteşarlığı ile 2 nci maddede yer alan kuruluşlar arasındaki malî ilişkilerin düzenlenmesine ve bu hususlar dahil olmak üzere Müsteşarlık tarafından üstlenilen her türlü malî yükümlülüğün geri ödenmesi, ilgili bütçe hesaplarına kaydedilmesi ve raporlanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2. — Bu Kanun; genel, katma ve özerk bütçeli kurum ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüslerini, özel hukuk hükümlerine tâbi olmakla beraber sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait olan kuruluşları, fonları, kamu bankalarını, yatırım ve kalkınma bankalarını, büyükşehir belediyelerini, belediyeleri ve bunlara bağlı kuruluşlar ile sair yerel yönetim kuruluşlarını, yap-işlet-devret, yap-işlet ve işletme hakkı devri ve benzeri finansman modelleri çerçevesinde gerçekleştirilmesi öngörülen projeler kapsamında ödeme yükümlülükleri Hazine Müsteşarlığınca garanti edilen kuruluşları ve hibelerle sınırlı olmak kaydıyla sivil toplum örgütlerini kapsar.

Tanımlar

MADDE 3. — Bu Kanunda yer alan;

Bakan: Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanı,

Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

Müsteşar: Hazine Müsteşarını,

Borç servisi: Devlet iç borcu ve Devlet dış borcundan doğan anapara ve faiz ödemeleri ile bu borçlara ilişkin iskonto giderleri ile ücret ve diğer ödemeleri,

Devlet borcu: Türkiye Cumhuriyeti adına Müsteşarlığın borçlu sıfatı ile taraf olduğu ya da üstlendiği her türlü malî yükümlülükleri,

Devlet dış borcu: Müsteşarlık tarafından herhangi bir dış finansman kaynağından belirli bir itfa plânına göre geri ödenmek üzere sağlanan finansman imkânları ile Hazine garantileri kapsamında Müsteşarlık tarafından üstlenilen her türlü malî yükümlülükleri,

Devlet iç borcu: Müsteşarlık tarafından yurt içinde ihraç olunan Devlet iç borçlanma senetleri, Hazinenin geçici nakit ihtiyacını karşılamak için yurt içi piyasalardan yaptığı borçlanmalar ve senede bağlı olup olmadığına bakılmaksızın Müsteşarlık tarafından üstlenilen her türlü malî yükümlülükleri,

Devlet iç borçlanma senetleri: Müsteşarlık tarafından yurt içinde ihraç edilen borçlanma senetlerini,

Devlet tahvili: İhraç edildikleri tarih itibarıyla bir yıl (364 gün) ve daha uzun vadeli Devlet iç borçlanma senetlerini,

Dış borcun devri: Müsteşarlık tarafından herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan dış finansman imkânlarının ekonominin çeşitli sektörlerinde gelişmeyi sağlamak ve/veya finansman ihtiyacını karşılamak üzere genel ve katma bütçe dışındaki kamu kurum ve kuruluşları ile bankalara, anlaşmanın malî şartları ile birlikte, asıl borçlusu bu kuruluşlar olmak kaydıyla aktarılmasını,

Dış borcun ikrazı: Müsteşarlık tarafından herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan dış finansman imkânlarının ekonominin çeşitli sektörlerinde gelişmeyi sağlamak ve/veya finansman ihtiyacını karşılamak üzere genel ve katma bütçe dışındaki kamu kurum ve kuruluşları ile yatırım ve kalkınma bankalarına gerektiğinde anlaşmanın malî şartlarına bağlı kalmaksızın aktarılmasını,

Dış borcun tahsisi: Müsteşarlık tarafından herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan dış finansman imkânlarının ekonominin çeşitli sektörlerinde gelişmeyi sağlamak ve/veya finansman ihtiyacını karşılamak üzere, genel ve katma bütçeli kamu kurum ve kuruluşlarına anlaşmadaki amaca sadık kalınarak kullandırılmasını,

Dış finansman: Herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan Devlet dış borcu, garantili imkân ve hibe veya münferiden bunların her birini,

Dış finansman kaynağı: Dış finansman sağlayan yabancı ülkeler, ülkelerce oluşturulan birlikler, resmî finansman fonları, uluslararası ve bölgesel kuruluşlar ile uluslararası sermaye ve finansman piyasalarında faaliyet gösteren yatırım bankaları da dahil olmak üzere bankalar, satıcı veya alıcı kredisi sağlayan kuruluşlar ile firmalar veya münferiden bunların her birini,

Dış imkân: Bu Kanun kapsamında yer alan kuruluşların kendi adına herhangi bir dış finansman kaynağından Hazine garantileri olmaksızın sağladıkları finansman imkânı ve hibeyi,

Garanti ücreti: Hazine garantileri nedeniyle lehine garanti verilen taraftan verilecek her garanti için bir defaya mahsus olmak kaydıyla alınan ücreti,

Garantili imkân: Bu Kanun kapsamında yer alan kuruluşlara sağlanan Hazine geri ödeme garantisi, Hazine yatırım garantisi ve Hazine ülke garantisini,

Genel giderler: Devlet borcunun yürütülmesi ve yönetilmesi için yapılan kayıt ve tescil giderleri, kredi derecelendirme kuruluşlarına ödenen ücretler, avukatlık ücreti, müşavirlik ücreti, kur farkları, komisyon ödemeleri, Devlet iç borçlanma senetleri basım ve ilan giderleri ile benzeri tüm masraf ve giderleri,

Hazine alacağı: Herhangi bir dış finansman kaynağından temin edilen finansman imkânları için verilen Hazine garantileri veya bu imkânların ikrazı suretiyle kullandırılması ya da bunlar dışında olmakla birlikte ilgili mevzuattan kaynaklanan işlemler nedeniyle doğan ve Hazine tarafından üstlenilen her türlü ödemeye ve/veya Hazine tarafından ikrazen ihraç edilen Devlet iç borçlanma senetlerine ilişkin olarak ortaya çıkan alacağı,

Hazine bonosu: İhraç edildikleri tarih itibarıyla vadeleri bir yıldan kısa olan (364 güne kadar) Devlet iç borçlanma senetlerini,

Hazine garantileri: Hazine geri ödeme garantisi, Hazine yatırım garantisi, Hazine karşı garantisi ve Hazine ülke garantisi veya münferiden her birini,

Hazine geri ödeme garantisi: Kamu iktisadi teşebbüsleri, özel hukuk hükümlerine tâbi olmakla beraber sermayelerinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait olan kuruluşlar, fonlar, kamu bankaları, yatırım ve kalkınma bankaları, büyükşehir belediyeleri, belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşlar ile sair yerel yönetim kuruluşları lehine bu kuruluşların dış finansman kaynağından sağladıkları dış borçlarının geri ödenmesi hususunda verilen garantileri,

Hazine yatırım garantisi: Yap-işlet-devret, yap-işlet ve işletme hakkı devri ve benzeri finansman modelleri kapsamında ilgili mevzuat hükümlerine dayanan ve bunlarla sınırlı olmak üzere verilen garantileri,

Hazine karşı garantisi: Herhangi bir dış finansman kaynağının ihdas ettiği garanti programları çerçevesinde kamu iktisadi teşebbüsleri, özel hukuk hükümlerine tâbi olmakla beraber sermayelerinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait olan kuruluşlar, fonlar, kamu bankaları, yatırım ve kalkınma bankaları, büyükşehir belediyeleri, belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşlar ile sair yerel yönetim kuruluşlarının borçlu sıfatıyla uluslararası piyasalardan temin edecekleri finansman imkânları için bir dış finansman kaynağı tarafından verilen garantiye karşı verilen garantiler ile herhangi bir dış finansman kaynağının ihdas ettiği garanti programları çerçevesinde yap-işlet-devret, yap-işlet ve işletme hakkı devri ile benzeri finansman modelleri kapsamında gerçekleştirilecek projelerle ilgili olarak, mevzuatta öngörülen Hazine garantileri ile sınırlı olmak ve şartları Müsteşarlık tarafından müzakere edilmek üzere, bir dış finansman kaynağı tarafından verilen garantiye karşı verilen garantileri,

Hazine ülke garantisi: Yabancı ülkelerin herhangi bir dış finansman kaynağından sağlayacakları finansmanın geri ödenmesi hususunda verilen garantileri,

Hazine saymanlığı: Müsteşarlık Devlet Borçları, İç Ödemeler ve Dış Ödemeler Saymanlıklarının her birini,

Hibe: Herhangi bir dış finansman kaynağından geri ödeme yükümlülüğü olmaksızın Türkiye Cumhuriyetinin aldığı aynî ve/veya nakdî malî yardım ile Türkiye Cumhuriyetinin yabancı ülkelere verdiği nakdî malî yardımı,

İhraç tutarı: Her bir menkul kıymetin satış fiyatı ile nominal tutarının çarpılması suretiyle hesaplanan değeri,

İkraz ücreti: Dış borcun ikrazı nedeniyle ikraz edilen taraftan ikraz edilen tutar üzerinden bir defaya mahsus olmak kaydıyla alınan ücreti,

Nakit Devlet iç borçlanma senetleri: Karşılığında Hazineye nakit imkânı sağlayan Devlet iç borçlanma senetlerini,

Net borç kullanımı: Yıl içinde yapılan iç ve dış borçlanmalardan yıl içinde vadesi gelen anapara ödemelerinin düşülmesi ile elde edilen tutarı,

Özel tertip Devlet iç borçlanma senetleri: İlgili yıl bütçe kanunu ve ilgili mevzuat çerçevesinde ihraç edilmiş olan ve karşılığında herhangi bir nakit girişi sağlanmayan Devlet iç borçlanma senetlerini,

Para piyasası nakit işlemleri: Hazinenin kısa vadeli nakit ihtiyacını karşılamak üzere Devlet iç borçlanma senedi çıkarmaksızın yapılan azami otuz gün vadeli borçlanmalar ile kısa vadeli Hazine nakit fazlasını değerlendirmek üzere yapılan azami otuz gün süreli işlemleri,

Piyasa yapıcılığı: Devlet iç borçlanma senetleri ihalelerinde ve söz konusu senetlerin ikincil piyasa işlemlerinde etkinliğin artırılması amacıyla önceden belirlenen kriterlere göre seçilmiş bankalara Müsteşarlık tarafından bazı hak ve görevler verilmesini içeren sistemi,

Piyasa yapıcısı: Devlet iç borçlanma senetleri ihalelerinde ve söz konusu senetlerin ikincil piyasa işlemlerinde etkinliğin artırılması amacıyla önceden belirlenen kriterlere göre seçilmiş bankayı,

Program kredisi: Müsteşarlık tarafından ülkenin makro ekonomik programları çerçevesinde, doğrudan veya Hazine garantisi altında, kamunun finansman ihtiyacının karşılanması amacıyla herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan finansman imkânını,

Proje: Yıllık yatırım programlarında yer alan projeler, milli savunma projeleri ile yap-işlet-devret, yap-işlet, işletme hakkı devri ve benzeri finansman modelleri çerçevesinde gerçekleştirilen projeleri,

Proje kredisi: Projelerin gerçekleşmesi için herhangi bir dış finansman kaynağından sağlanan finansman imkânını,

Risk hesabı: Bu Kanunun ilgili hükümleri çerçevesinde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdinde oluşturulan hesabı,

Sivil toplum örgütü: Devlet teşkilatı içinde yer almayan, kendi idari ve malî bağımsızlığı olan, kamu yararına hizmet verdiği Bakanlar Kurulu kararı ile tespit edilen ve kâr amacı gütmeyen hükmi şahsiyeti haiz kuruluşları,

Takas: Devlet borcuna ilişkin nakit akışlarının, taraflardan birisi Müsteşarlık olmak kaydıyla, iki taraf arasında doğrudan veya dolaylı olarak değişimine imkân tanıyan finansal aracı,

Türev ürün: Devlet borcunun etkin bir şekilde idare edilebilmesi ve risk yönetimi amacıyla yurt içi veya uluslararası sermaye piyasalarında kullanılan her türlü finansal aracı,

İfade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Yetki

Yetki

MADDE 4. — Türkiye Cumhuriyeti adına Devlet iç borcu ve Devlet dış borcu almaya, Hazine geri ödeme garantisi, Hazine karşı garantisi vermeye ve verilen garantilerin şartlarında değişiklik yapmaya, hibe almaya, dış finansman imkânlarını dış borcun devri, dış borcun ikrazı, dış borcun tahsisi yoluyla kullandırmaya ve yeni malî yükümlülük yaratmaya, bu borç ve yükümlülükler ile bunlardan kaynaklanan Hazine alacaklarını yönetmeye Bakan yetkilidir.

Bakan bu yetkisini ve bu Kanun ile kendisine verilen görevlerin yerine getirilmesine ilişkin yetkilerinden uygun gördüklerini ilgili bütçe yılında geçerli olmak üzere Müsteşarlığa devredebilir. Yetki devri, Bakanın sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Ülkelerce oluşturulan birlikler, uluslararası ve bölgesel kuruluşlar ile akdedilen ekonomik ve malî anlaşmalar kapsamında doğan ekonomik ve malî nitelikteki hak ve yetkileri kullanmaya Bakan yetkilidir.

Hazine yatırım garantisi ve Hazine ülke garantisi vermeye ve verilen garantilerin şartlarında değişiklik yapmaya; hibe ve borç vermeye Müsteşarlığın görüşü ve Bakanın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Müsteşarlık, 2 nci maddede yer alan kuruluşların Hazinenin herhangi bir suretle ilgili anlaşmalara taraf olmaksızın yaptığı borçlanmalarından hiç bir şekilde sorumlu tutulamaz.

Dış borcun ikrazı yoluyla kullandırılan dış finansman imkânlarının koşullarını belirlemeye ve bu imkândan yapılması gereken geri ödemeleri hesaben ikraz veya krediye dönüştürmeye Bakan yetkilidir. Buna ilişkin işlemler Müsteşarlık tarafından yapılır.

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Limit

Borçlanma ve garanti limiti

MADDE 5. — Malî yıl içinde 1 inci maddede belirtilen ilkeler ve malî sürdürülebilirlik de dikkate alınarak yılı bütçe kanununda belirtilen başlangıç ödenekleri toplamı ile tahmin edilen gelirler arasındaki fark miktarı kadar net borç kullanımı yapılabilir.

Borç yönetiminin ihtiyaçları ve gelişimi dikkate alınarak, bu limit yıl içinde en fazla yüzde beş oranında artırılabilir. Bu miktarın da yeterli olmadığı durumlarda, ilâve yüzde beşlik bir tutar, ancak Müsteşarlığın görüşü ve Bakanın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararı ile artırılabilir. Bütçenin denk olması durumunda da borçlanma, anapara ödemesinin en fazla yüzde beşine kadar artırılabilir. Borçlanma limiti değiştirilemez.

Vadesinde nakden ödenenler hariç, çeşitli kanunlara dayanılarak ikrazen ihraç olunan özel tertip Devlet iç borçlanma senetleri bu limitin hesaplanmasında dikkate alınmaz. Malî yıl içerisinde ikrazen ihraç edilecek özel tertip Devlet iç borçlanma senetlerinin limiti her yıl bütçe kanunlarıyla belirlenir.

Malî yıl içinde sağlanacak garantili imkânın limiti, her yıl bütçe kanunlarıyla belirlenir.

 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İç ve Dış Borçlanma

İç borçlanma

MADDE 6. — Çıkarılacak Devlet iç borçlanma senetlerinin çeşitlerine, satış yöntemlerine, faiz koşullarına, vadelerine, basım ve ödemelerine ilişkin her türlü esasları ve bunlara ilişkin diğer şartları belirlemeye Bakan yetkilidir.

İkrazen ihraç edilenler hariç olmak üzere, özel tertip Devlet iç borçlanma senetleri, ancak karşılığında ilgili yıl bütçe kanununda yeterli ödenek olması kaydıyla ihraç edilir. Yıl içinde ortaya çıkan ve önceden öngörülmeyen gelişmeler için özel tertip Devlet iç borçlanma senetleri ise ancak ödenek kalemleri arasında aktarma yapılarak, ihraç edilebilir.

Özel tertip Devlet iç borçlanma senetlerinin ikrazen ihraç edilmesi durumunda düzenlenecek ikraz anlaşmasının vade, faiz ve diğer şartları Bakan tarafından belirlenir. İkrazen verilen senetlerden kaynaklanan Hazine alacaklarının ilgili mevzuat çerçevesinde silinmesi halinde bu tutarlar yılı bütçesine ödenek konmak kaydıyla bütçeye gider olarak kaydedilir.

Devlet iç borçlanma senetlerinin basım giderleri, satışa katılacak finansal kuruluşlara ödenecek komisyon ve banka muameleleri vergileri ile satışa katılan finansal kuruluşların satış işlemleri dolayısıyla yapacakları her türlü gider, vergi, resim ve harçların Hazine tarafından finansal kuruluşlara geri ödenmesinde ve senetlerin basımında veya kaydi olarak ihracında uygulanacak şekil ve esaslar, Müsteşarlık ile Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası arasında 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunu hükümleri uygulanmaksızın akdedilecek malî servis anlaşması ile tespit edilir.

Dış borçlanma

MADDE 7. — Türkiye Cumhuriyeti adına herhangi bir dış finansman kaynağından Devlet dış borcu sağlamaya ve malî dış koşulları da dahil olmak üzere şartlarını tespit etmeye ve bu şartlar çerçevesinde malî yükümlülük altına girmeye Bakan yetkilidir. Söz konusu Devlet dış borcuna ilişkin anlaşmalar ve ilgili dokümanlara dair her türlü hazırlık, temas ve müzakereler Müsteşarlık tarafından yürütülür ve sonuçlandırılır.

Tahvil ihracı ile ilgili anlaşmalar dışında Türkiye Cumhuriyetinin borçlu sıfatıyla taraf olduğu anlaşmalar, anlaşmada daha sonraki bir tarih kararlaştırılmamışsa, imzalandıkları tarih itibarıyla Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe girer. Tahvil ihracı ile ilgili anlaşmalar, anlaşmada daha sonraki bir tarih kararlaştırılmamışsa imzalandıkları tarih itibarıyla yürürlüğe girer.

Türkiye Cumhuriyetinin borçlu sıfatı ile taraf olduğu anlaşmaların şartlarında değişiklik yapmaya Bakan yetkilidir.

Müsteşarlık, dış finansman kaynağından sağlanan dış finansman imkânlarını genel ve katma bütçe dışındaki kamu kurum ve kuruluşları ile yatırım ve kalkınma bankalarına bir ikraz anlaşmasıyla aktarabilir. Dış borcun ikrazı halinde ilgili kurumlardan, ikraz edilen tutar üzerinden, bir defaya mahsus olmak üzere, binde beş oranında ikraz ücreti alınır. Bu oranı beş katına kadar artırmaya Bakan yetkilidir.

İkili işbirliği protokolleri çerçevesinde sağlanan dış finansman ile gerçekleştirilecek projelerin protokol ve finansman anlaşmalarında Kamu İhale Kanunu hükümleri dışında rekabet esasına dayalı olmak kaydıyla farklı ihale usul ve esaslarının uygulanacağının öngörülebilmesi için, protokol imzalanmadan önce Maliye Bakanlığı, Hazine Müsteşarlığı ve Devlet Plânlama Teşkilâtı Müsteşarlığının uygun görüşlerinin, protokol imzalandıktan sonra ise Bakanlar Kurulu kararının alınması zorunludur.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Hazine Garantileri

Hazine garantileri ve garantisiz borçlar için izin alınması

MADDE 8. — Hazine garantileri sağlanmasına ve sağlanan Hazine garantilerinin şartlarında değişiklik yapılmasına ilişkin her türlü hazırlık, temas ve müzakereler Müsteşarlık tarafından yürütülür ve sonuçlandırılır.

Hazine garantilerine ilişkin anlaşmalar ve bunların şartlarında değişiklik yapılmasına ilişkin anlaşmalar aksine bir hüküm bulunmadığı sürece imzalandıkları tarih itibarıyla yürürlüğe girer.

Hazine geri ödeme garantisi ve Hazine yatırım garantisi ile lehine garanti sağlanan taraftan verilecek her garanti için bir defaya mahsus olmak kaydıyla garanti edilen tutarın yüzde birine kadar garanti ücreti alınır.

Dış finansman ile gerçekleştirilecek projelerin yatırım programındaki yeri ve önceliği hususunda Devlet Plânlama Teşkilâtı Müsteşarlığının görüşü alınır. Projeler için sağlanacak Hazine geri ödeme garantisi ile Hazine yatırım garantisinin verilmesine ilişkin olarak garanti ücretinin belirlenmesi, garantinin değerlendirilmesi, bütçeleştirilmesi, riskin sınırlandırılması ve paylaşımı ile garantiye ilişkin bilgilerin kamuoyuna açıklanması ve Hazine yatırım garantisi kapsamında garanti edilen tutarın tespit edilmesi de dahil olmak üzere bu hususlara ilişkin esas ve usuller Müsteşarlık tarafından hazırlanacak bir yönetmelikle belirlenir.

İl özel idareleri, büyükşehir belediyeleri ve belediyeler, kendilerine ait tüzel kişilerin ve/veya kendilerine bağlı müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlar ile kendilerinin ve/veya kendilerine ait tüzel kişilerle kendilerine bağlı tüzel kişiliği haiz kuruluşların sermayesinin yarıdan fazlasına sahip olduğu özel idare şirketleri ile belediye iktisadi kuruluşlarının dış finansman kaynağından Hazine garantisi altında sağladıkları dış finansman imkânlarına ilişkin her türlü yükümlülüklerden ve bu yükümlülüklerin aksatılması neticesinde doğmuş olan ve doğabilecek Hazine alacaklarının geri ödenmesinden müteselsilen sorumludurlar. Bu kapsamda akdedilen dış kredi anlaşmalarından ortaya çıkan her türlü geri ödeme yükümlülüğü tamamlanıncaya kadar borçlu kuruluş, borcun geri ödenmesi süresince meydana gelebilecek her türlü idari değişikliklere ve yeni görevlendirmelere bağlı olmaksızın, borcun geri ödenmesinden sorumludur.

Kredi borçlusu kuruluşlar, Hazine garantisi altında sağlanan dış kredilere ilişkin geri ödemeler için gereken tutarı yılı bütçelerinde yatırım harcamalarına kıyasla öncelikli olarak ayırmakla mükelleftirler.

Dış borçların ödenmesinde aksamaya sebebiyet verdiği tespit edilenlere bu aksamadan doğan zarar ölçüsünde rücû olunur.

Hazine, kamu ve/veya özel kurum ve kuruluşlarının yurt içi piyasalardan yapacağı borçlanmalarda garanti veya kefalet veremez.

Bu Kanunun 1 inci ve 2 nci maddeleri çerçevesinde belirlenen esaslara uygun olarak Hazine garantileri kısmen veya tamamen verilebilir.

Kamu bankaları ile yatırım ve kalkınma bankaları tarafından sağlanacak bir yıla kadar (bir yıl dahil) vadeli her türlü dış imkân hariç olmak üzere bu Kanunun 2 nci maddesinde belirtilen kuruluşların Hazine garantileri olmaksızın herhangi bir dış finansman kaynağından sağlayacağı her türlü dış imkân ile söz konusu kuruluşların diğer kurum ve kuruluşlar lehine verecekleri garantiler Müsteşarlığın iznine tâbidir. Bu iznin verilmesi Hazine garantisi sağlandığı anlamına gelmez. İzin verilmesine ilişkin esaslar hazırlanacak bir yönetmelikle düzenlenir.

ALTINCI BÖLÜM

Hibe

Hibe

MADDE 9. — Avrupa Birliğinden sağlanacak hibeler hariç olmak üzere, Türkiye Cumhuriyeti adına herhangi bir dış finansman kaynağından hibe almaya, bununla ilgili anlaşmaları yapmaya ve bu anlaşmaların esas ve şartlarını belirlemeye, sağlanan bu hibeleri bu Kanunun 2 nci maddesinde yer alan kurum ve kuruluşlara kullandırmaya Bakan yetkilidir. Söz konusu hibe anlaşmaları ile ilgili her türlü hazırlık, temas ve müzakereler Müsteşarlık tarafından yürütülür ve sonuçlandırılır. Söz konusu anlaşmalar, anlaşmada aksine hüküm bulunmamak kaydıyla, imza tarihinden itibaren yürürlüğe girer. Hibe anlaşmalarında değişiklik yapmaya Bakan yetkilidir.

Türkiye Cumhuriyeti adına yabancı ülkeler, yabancı ülkelerin kuruluşları, uluslararası kuruluşlar ve oluşturulacak uluslararası yardım konsorsiyumlarına nakdî hibe vermeye, Dışişleri Bakanlığı ile Hazine Müsteşarlığının uygun görüşü alınmak kaydıyla ilgili Bakanın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Söz konusu hibe tutarları Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanır. Ekonomik ve malî işbirliği kapsamındaki hibe anlaşmalarına ilişkin hazırlık, temas ve müzakereler Müsteşarlık tarafından yürütülür ve Dışişleri Bakanlığı ile istişare edilerek sonuçlandırılır. Bunun dışında kalan hibe anlaşmalarına ilişkin hazırlık, temas ve müzakereler ise Devletin malî imkânları ile uyum sağlamak amacıyla Müsteşarlığın görüşünün alınması kaydıyla ilgili kuruluşlar tarafından yürütülerek sonuçlandırılır. Hibe vermeye ilişkin anlaşmalar Bakanlar Kurulu kararı ile anlaşmada aksine bir hüküm bulunmamak kaydıyla imza tarihi itibarıyla yürürlüğe girer. Savunma ve güvenlik amaçlı hibeler hakkında bu fıkra hükümleri uygulanmaz.

YEDİNCİ BÖLÜM

Hazine Alacakları

Borç verilmesi

MADDE 10. — Türkiye Cumhuriyeti adına, yabancı ülkeler, yabancı ülkelerin kuruluşları, uluslararası kuruluşlar ve oluşturulacak uluslararası yardım konsorsiyumlarına borç vermeye, bu borcun esas ve şartlarını belirlemeye, verilen borçların yeniden yapılandırılmasına, Müsteşarlığın görüşü ve Bakanın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu kapsamda verilecek borç tutarları Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanır. Bu borçlara dair anlaşmalara ilişkin her türlü hazırlık, temas ve müzakereler Müsteşarlık tarafından yürütülür ve sonuçlandırılır. Borç vermeye ilişkin anlaşmalar Bakanlar Kurulu kararı ile anlaşmada aksine bir hüküm bulunmamak kaydıyla imza tarihi itibarıyla yürürlüğe girer.

Türkiye İhracat Kredi Bankası Anonim Şirketinin Yüksek Danışma ve Kredileri Yönlendirme Kurulu tarafından onaylanan yıllık programında yer alan yabancı ülkelere ve bu ülkelerdeki kuruluşlara açılacak iki yıl veya daha uzun vadeli mal ve/veya hizmet satış sözleşmeleri veya bu tür sözleşmelerle eş değer finansal kiralama işlemleri ile ilgili resmî destekli ihracat kredilerinin esaslarını ve finansal hükümlerini düzenlemeye Bakan yetkilidir.

Türkiye İhracat Kredi Bankası Anonim Şirketinin Yüksek Danışma ve Kredileri Yönlendirme Kurulu tarafından onaylanan yıllık programında yer almayan ülkelerde ve OECD uzlaşması hükümlerine uygun olmayan, ancak ülkemizin çıkarları açısından özel önem arz eden projelerin kredilendirilmesine ilişkin anlaşmalar Müsteşarlığın uygun görüşü ve Bakanın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından onaylanır.

Türkiye İhracat Kredi Bankası Anonim Şirketinin yabancı ülkelere ve bu ülkelerdeki kuruluşlara verdiği kredilerin üç yıl veya daha uzun vadeli olarak yeniden yapılandırılmasına ilişkin anlaşmalar Müsteşarlığın uygun görüşü ve Bakanın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından onaylanır. Bu kredilerin üç yıldan daha az süreyle yeniden yapılandırılmasına ilişkin esasları ve finansman hükümlerini düzenlemeye Bakan yetkilidir.

Türkiye İhracat Kredi Bankası Anonim Şirketinin kredi, sigorta ve garanti faaliyetleri nedeni ile yüklendiği işlemlerden doğabilecek politik riskleri garanti etmeye ve bu risklerden doğabilecek zararları ödemeye Bakan yetkilidir.

Hazine alacaklarının tahsili ve idaresi

MADDE 11. — Dış borcun ikrazı suretiyle kullandırılan kredilerden, ikrazen ihraç edilmiş olan Devlet iç borçlanma senetlerinden ikraz edilen kuruluşlarca vadesinde Müsteşarlığa ödenmeyen kısımlar ve Hazine garantilerinden Müsteşarlıkça üstlenmeler ve Türkiye Cumhuriyeti adına, yabancı ülkeler, yabancı ülkelerin kuruluşları, uluslararası kuruluşlar ve oluşturulacak uluslararası yardım konsorsiyumlarına verilen borçlar neticesinde doğan alacakların şartlarının belirlenmesine, tahsiline, takibine ve her türlü finansal tekniğin kullanılması suretiyle idaresine Bakan yetkilidir.

Dış borcun ikrazı suretiyle kullandırılan kredilerden, ikraz edilen kuruluşlarca vadesinde Müsteşarlığa ödenmeyen kısımlar ve Hazine garantilerinden Müsteşarlıkça üstlenmeler neticesinde doğan alacaklar ile ikrazen ihraç edilmiş olan Devlet iç borçlanma senetlerinin borçlu tarafından ödenmemesi durumunda, bu tür alacaklar için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.

Vadesinde ödenmeyen Hazine alacaklarına 6183 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde gecikme zammı uygulanır.

Hazine garantileri kapsamında yapılan işlemler, dış borcun ikrazı suretiyle kullandırılan kaynaklar ile bu Kanun kapsamında oluşan Hazine alacakları nedeniyle bu Kanunun 2 nci maddesinde sayılan kuruluşların hesap, bilgi ve belgelerini denetlemeye Müsteşarlık yetkilidir.

Genel ve katma bütçe dışı kuruluşlara genel bütçeden yapılacak aktarmalarda, Hazine alacaklarının kaynakta tahsilatına ilgisine göre Bakan veya Maliye Bakanı yetkilidir.

Doğal afet halleri nedeniyle getirilecek istisnalar hariç olmak üzere, büyükşehir belediyeleri, belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşlar tarafından gerçekleştirilen projeler için Müsteşarlığın garantisi altında sağlanan veya dış borcun ikrazı suretiyle kullandırılan krediler çerçevesinde ilgili belediye veya bağlı kuruluşun geri ödeme yükümlülüklerini karşılamak üzere gelirlerinin bir kısmının aktarılması amacıyla, proje uygulayıcı kuruluşun yetkili organlarının kararı ile bir Dış Borç Ödeme Hesabı oluşturulur. Dış Borç Ödeme Hesabı oluşturulmasına ilişkin yetkili organın kararı kesin olup belediye veya bağlı kuruluşun yönetim değişikliği veya başka bir kararı ile iptal edilemez veya gelirleri azaltacak şekilde değiştirilemez. Dış Borç Ödeme Hesabı oluşturulması ve işleyişine ilişkin esas ve usuller bir yönetmelik ile düzenlenir.

Türkiye İhracat Kredi Bankası Anonim Şirketi tarafından verilen krediler Hazine alacağı kapsamında takip edilmez.

 

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Nakit, Borç ve Risk Yönetimi

Nakit, borç ve risk yönetimi

MADDE 12. — Makroekonomik dengeleri gözeterek maliye ve para politikaları ile uyumlu bir şekilde nakit akışlarının yönetilmesi ve en düşük maliyeti sağlayacak en uygun borçlanma düzeyinin benimsenmesi amacıyla mevcut riskler çerçevesinde gerekirse borç yapısının değiştirilmesi için işlemler yapılması ve bunun için gerekli alt yapının güçlendirilmesine, Türkiye Cumhuriyeti adına Bakanın verdiği yetki çerçevesinde, Müsteşarlık yetkilidir. Nakit akışlarının yönetiminin gerektirdiği faiz ödemeleri, borç ve risk yönetimi kapsamındaki finansal tekniklerin kullanılmasından kaynaklanan ödemeler Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanır.

Müsteşarlık, piyasa yapıcılığı sistemini kurmaya, sistemin işleyiş esaslarını belirlemeye ve işleyişi ile ilgili her türlü tedbiri almaya veya sistemi kaldırmaya yetkilidir.

Konsolide bütçe ödemelerini zamanında yapabilmek, nakit akımları arasındaki dönemsel farklılıkların ödemeler üzerindeki olumsuz etkilerini önlemek amacıyla, kısa dönemli nakit ihtiyacını karşılamak için para piyasalarında nakit işlem yapmaya ve/veya yaptırmaya, Hazine hesaplarında oluşacak nakit fazlalıklarını değerlendirmek amacıyla Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası aracılığıyla nemalandırılmasını teminen işlem yaptırmaya Bakan yetkilidir. Söz konusu kısa vadeli yükümlülüklerin toplamı, ilgili yıl bütçe başlangıç ödenekleri toplamının yüzde birini geçemez. Nemalandırılacak tutar bu fıkra kapsamında belirtilen limiti aşamaz. Nemalandırmaya ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlık ile Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası arasında müştereken tespit olunur.

Hazinenin Devlet dış borcu kapsamında ortaya çıkan yükümlülüklerinin uluslararası sermaye piyasalarında mevcut muhtelif finansal araçlar vasıtasıyla yönetimi amacıyla, takas dahil her türlü türev ürüne ilişkin anlaşma yapmaya Bakan yetkilidir. Söz konusu anlaşmalar, anlaşmada aksine hüküm yoksa imzalandıkları tarih itibarıyla yürürlüğe girer. Bu anlaşmalara ilişkin temas ve müzakereler Müsteşarlık tarafından yürütülür ve sonuçlandırılır.

Borç ve risk yönetimi amacıyla daha önce ihraç olunan Devlet İç Borçlanma Senetleri işlemiş faizleri ödenerek veya piyasa koşullarından geri alınabilir, başka senetlerle değiştirilebilir veya gerektiğinde söz konusu senetlerin anaparaları ödenmeksizin sadece işlemiş faiz tutarları kupon ödeme tarihinden önce erken itfaya tâbi tutulabilir. Ayrıca bu amaçla, takas dahil olmak üzere her türlü türev ürüne ilişkin finansal araçlar kullanılabilir.

Risk hesabı

MADDE 13. — Hazine garantileri kapsamında Müsteşarlık tarafından ödenen bütün tutarlar ile risk yönetimi kapsamında önceden öngörülmesi mümkün bulunmayan ödemeler, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası nezdinde oluşturulan Müsteşarlığa ait risk hesabından karşılanır. Hesaptan, bu Kanunda belirtilen haller dışında kullanım yapılamaz.

Risk hesabının kaynakları şunlardır:

a) İkraz ücretleri.

b) Garanti ücretleri.

c) Hesaptan yapılan ödemeler karşılığında ilgili kuruluşlardan yapılan geri ödemeler ve gecikme zammı dahil tahsil edilen her türlü ödemeler.

d) Bu maddenin son fıkrasına göre sağlanan nemalar.

e) Bütçe Kanunlarıyla risk hesabına aktarılmak üzere öngörülen ödenekler.

Yılı bütçesine bu amaçla konulan ödenek bir başka tertibe aktarılamaz. Yılı bütçesinde risk hesabına aktarılması öngörülen ödeneklerin yetersiz olması halinde ilgili tertibe ödenek aktarmaya Maliye Bakanı yetkilidir.

Hesaptaki tutarlar günlük bazda nemalandırılır. Nemalandırmanın koşulları Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası tarafından belirlenir.

 

DOKUZUNCU BÖLÜM

Devlet Borçlarının Bütçeleştirilmesi

 

Devlet borçlarının bütçeleştirilmesi, muhasebeleştirilmesi ve raporlanması

MADDE 14. — Malî yıl içinde, türev ürünler dahil olmak üzere, ödenecek Devlet iç ve dış borç anapara ödemeleri ile iç ve dış borçlanma tutarlarını, Hazinenin kısa vadeli nakit ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla para piyasalarından yapacağı borçlanma tutarlarını bütçe dışında özel hesaplarda izlemeye Bakan yetkilidir.

Her ne suretle olursa olsun, türev ürünler de dahil, yapılmış olan borçlardan doğan Devlet iç ve dış borç faizleri ile iskonto giderleri, genel giderler ile Hazinenin kısa vadeli nakit ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla para piyasalarından yapacağı borçlanma faizleri bu amaçla bütçeye yeterli miktarda konulacak ödeneklerle karşılanır. Bu ödeneklerden bütçenin diğer kalemlerine hiçbir şekilde aktarma yapılamaz.

Devlet borcunun muhasebesi ile ilgili esas ve usuller Maliye Bakanlığı ve Müsteşarlık tarafından hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.

Kullanıcı ve borçlu bütün kamu kurum ve kuruluşları, Müsteşarlığın sahip olduğu iç ve dış yükümlülüklerin muhasebe kayıtlarına doğru ve zamanında aktarılmasını teminen, ikraz ve tahsis edilen kredilere ve sağlanan Hazine garantilerine ilişkin gerçekleşme bilgilerini ve Müsteşarlığın ihtiyaç duyduğu diğer bilgi ve belgeleri, kredi kullanımına aracılık eden kurum ve kuruluşlar da söz konusu kredilere ilişkin olarak temini talep edilen her türlü bilgiyi talep edilen süreler içinde ve talep edilen şartlarda Müsteşarlığa vermekle yükümlüdür.

Proje kredilerinden kullanılacak tutarlar için ilgili yıl bütçesinde kullanıcı kuruluşun talebine bağlı olarak kredi anlaşmalarında öngörülen kullanım dönemleri ve tutarlar göz önünde bulundurularak yeterli ödenek tahsis edilir.

İkraz ve tahsis edilen krediler ve sağlanan Hazine garantileri kapsamında konsolide bütçeye tâbi kullanıcı kuruluşlarca yapılacak her türlü yatırım harcaması, yılı bütçesinin ilgili tertipleriyle ilişkilendirilir. Bu kapsamda, genel ve katma bütçeli kuruluşlar tarafından proje kredisi olarak kullanılacak her türlü imkânın, kullanımdan önce bütçeleştirilmesi esastır. Ayrıca, konsolide bütçe dışındaki kuruluşlar tarafından proje kredisi olarak kullanılacak her türlü imkânın kullanımdan önce kuruluşların kendi bütçeleri ve muhasebe sistemleri içinde ödenek ve gider kaydedilmesi esastır.

Dış borcun ikrazı ve ikrazen ihraç edilmiş olan Devlet iç borçlanma senetleri suretiyle kullandırılan finansman imkânları, ikraz edilen tarafından kredilerden Müsteşarlığa ödenen taksitler ile gecikme faiz ve cezaları bütçeye gelir kaydolunur.

Herhangi bir dış finansman kaynağından 2 nci maddede yer alan kuruluşlar için sağlanan dış finansman imkânlarından tüm kullanımlar dış borç kaydı yapılmak üzere, Müsteşarlığa bildirilir. Dış borç kaydı yapılan tutarlara ilişkin bilgiler Müsteşarlıkça Maliye Bakanlığına bildirilir. Dış borç kaydının yapılmasına ilişkin esas ve usuller Müsteşarlık tarafından belirlenir. Bu kullanımların bütçeleştirilmesine ve muhasebeleştirilmesine ilişkin esas ve usuller ise Maliye Bakanlığı ve Müsteşarlık tarafından birlikte belirlenir.

Dış borcun tahsisi yoluyla kullandırılan dış finansman imkânlarının borç servisi Müsteşarlık tarafından yapılır.

Müsteşarlıkça bu Kanun kapsamında herhangi bir dış finansman veya türev ürüne ilişkin olarak yapılan anlaşmaların yürürlüğe girmesini sağlayacak kanuni düzenlemelerin tamamlanmasına kadar, anlaşmalar gereğince peşin ödenmesi gereken komisyon, ücret, garanti ücreti ve benzeri giderler bütçeden mahsup edilecek ödemeler hesabı ile ilişkilendirilerek Müsteşarlık tarafından yapılabilir.

Vadesinde ödenmediği takdirde gecikme faizi doğuracak Devlet iç borcu ve Devlet dış borcu ile ilgili ödeneğin yetersiz kalması halinde ödemeler bütçeden mahsup edilecek ödemeler hesabı ile ilişkilendirilerek Müsteşarlık tarafından yapılabilir.

Uluslararası sermaye piyasalarında gerçekleştirilen tahvil ihraçlarına ilişkin komisyon, ücret ve masraflar, yılı bütçe ödenekleriyle ilişkilendirilmek suretiyle tahvil ihracına ilişkin anlaşma hükümleri çerçevesinde ihraç tutarından mahsup edilerek ödenebilir.

Genel ve katma bütçeli kuruluşlarca kullanılmak üzere sağlanan aynî ve nakdî hibe tutarlarını özel gelir ve özel ödenek olarak kaydettirmeye Müsteşarlığın teklifi üzerine Maliye Bakanı yetkilidir.

Müsteşarlıkça dış finansman kaynağından sağlanan Devlet dış borcu ile ilgili ve buna dair borçlanma anlaşmaları ile borç ve risk yönetimi amacıyla gerçekleştirilen her türlü anlaşmada öngörülen bütün ödeme ve işlemler ile Müsteşarlık tarafından sağlanan hibelerden karşılanmak üzere ithal edilen malzeme ve ekipman için yılı bütçesinde iç para ve vergi karşılıkları olarak yeterli ödenek konur ve bu ödeneklerden bütçenin diğer kalemlerine hiç bir şekilde aktarma yapılamaz.

Müsteşarlıkça yabancı ülkelere, bu ülkelerdeki kurum ve kuruluşlara, uluslararası kuruluşlara sağlanan danışmanlık hizmetlerinden elde edilecek gelirlerle, yasal hakları Müsteşarlığa ait olup da yabancı ülkelere, bu ülkelerdeki kurum ve kuruluşlarla uluslararası kuruluşlara ücreti karşılığında kullandırılan ve/veya satılan yazılım ve benzeri varlıklardan elde edilecek gelirler Maliye Bakanlığı tarafından bütçeye özel gelir, Müsteşarlık bütçesine özel ödenek kaydedilir.

Devlet borcu ve Hazine garantilerinin uygulama sonuçları Müsteşarlıkça hazırlanarak ilgili yıl kesin hesap cetveli ile birlikte Hazine genel hesabına dahil edilmek üzere Maliye Bakanlığına gönderilir. İlgili bütçe yılı içinde sağlanan iç ve dış finansman imkânları, sağlanan Hazine garantileri, Risk Hesabı, alınan ve verilen hibeler, dış borcun devri, dış borcun ikrazı ve dış borcun tahsisine ilişkin bilgilerle finans piyasalarına ve borç yönetimine ilişkin değerlendirmelerin yer aldığı Kamu Borç Yönetimi Raporu üçer aylık dönemler itibariyle Plân ve Bütçe Komisyonuna havale edilmek üzere Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına, Bakanlar Kuruluna sunulmak üzere Başbakanlığa, Maliye Bakanlığına, Sayıştay Başkanlığına ve Devlet Plânlama Teşkilâtı Müsteşarlığına gönderilir. Bakan, Türkiye Büyük Millet Meclisi Plân ve Bütçe Komisyonunu özel gündemle yapılacak toplantı ile yılda bir defadan az olmamak üzere bilgilendirir. Ayrıca, Komisyon gerekli görmesi halinde ilâve bilgilendirme toplantısı talep edebilir.

 

ONUNCU BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Vergi, resim, harç ve fon istisnası

MADDE 15. — Müsteşarlıkça ihraç edilen Devlet iç borçlanma senetlerinin faiz ve anapara ödemeleri ile 6 ncı maddenin son fıkrasında yer alan malî servis anlaşmasında yer alacak ödemeler ve bunların dışında kalan diğer Devlet iç borçları ile ilgili gider, işlemler ve kâğıtlar, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu hükümleri saklı olmak koşulu ile her türlü vergi, resim, harç ve fondan istisnadır.

Müsteşarlık tarafından borçlu sıfatıyla veya Hazine garantileri ile sağlanan;

a) Program kredisi ve proje kredilerinin temini, ikrazı, devri, tadili veya uzatılmasına ilişkin işlemler ve kâğıtlar,

b) Uluslararası sermaye piyasalarında kullanılan finansman araçları ile yapılacak borçlanma anlaşmalarında öngörülen ödemeler, işlemler ve kâğıtlar ve bu piyasalarda ihraç edilen menkul kıymetler,

c) Devlet dış borçlarının uluslararası sermaye piyasalarında kullanılan türev ürünler dahil olmak üzere her türlü finansal araçlar vasıtasıyla yönetilmesine veya yeniden yapılandırılmasına ilişkin anlaşmalarda öngörülen işlemler ve kâğıtlar,

Her türlü vergi, resim, harç ve fondan istisnadır.

Bu Kanun kapsamında sağlanan hibeler ile Avrupa Birliğinden sağlanan hibelerin temini, devri, tadili ve kullanımına ilişkin işlem ve kâğıtlar da yukarıdaki istisnalardan yararlanır.

Düzenleme yapma ve danışmanlık hizmetleri

MADDE 16. — Bu Kanun kapsamında yer alan borçlanma ve garanti limiti, iç ve dış borçlanma, dış borcun devir, ikraz ve tahsisi, hibe alma ve verme, Hazine garantileri, garantisiz kamu borçlarına izin verilmesi, Hazine alacakları, nakit, borç ve risk yönetimi, risk hesabının işleyişi, uluslararası kredili ihaleye çıkma ve özel ihale usulleri ile sair konuların uygulanmasına yönelik esas ve usuller çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenir.

Bu Kanun kapsamında yer alan hususlara ilişkin her türlü değişiklik, ancak bu Kanuna hüküm eklemek veya bu Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle yapılabilir. Diğer kanunlarda bu Kanunda yer alan hususlara ilişkin olarak yapılan düzenlemeler, bu Kanun uygulamaları açısından geçersizdir.

Müsteşarlığı bu Kanun hükümleri dışında olup da nakit ya da nakit dışı yükümlülük altına sokabilecek her türlü düzenlemede Müsteşarlığın uygun görüşü aranır.

Müsteşarlık nakit, borç ve risk yönetimine yönelik olarak yabancı ülkelere, bu ülkelerdeki kurum ve kuruluşlara, uluslararası kuruluşlara bir ücret karşılığı veya ücret alınmaksızın danışmanlık hizmeti sağlayabilir. Bu kapsamda yasal hakları Müsteşarlığa ait bulunan yazılım, lisans ve benzeri varlıklar, Müsteşarlıkça ücreti karşılığı kullandırılabilir, satılabilir veya hibe edilebilir.

Değiştirilen, yürürlükten kaldırılan ve uygulanmayacak hükümler

MADDE 17. — A) 20.12.1994 tarihli ve 4059 sayılı Hazine Müsteşarlığı ile Dış Ticaret Müsteşarlığı Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin (a) fıkrasında yer alan "yönetmek ve nemalandırmak" ifadesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki ibare eklenmiştir.

kamu borç portföyü, Hazine garantileri ve Hazine alacakları ile ilgili her türlü analiz ve risk değerlendirmesini yapmak, ilgili diğer Müsteşarlık birimleriyle işbirliği içinde borçlanma politika, ilke ve stratejilerini belirlemek, uzun vadeli ve yıllık borçlanma programlarını hazırlamak, risk yönetimi kapsamında alınacak tedbirleri tespit etmek, uygulamayı değerlendirmek ve raporlamak,

B) 5.5.1969 tarihli ve 1173 sayılı Milletlerarası Münasebetlerin Yürütülmesi ve Koordinasyonu Hakkında Kanun ile 31.5.1963 tarihli ve 244 sayılı Milletlerarası Andlaşmaların Yapılması, Yürürlüğü ve Yayınlanması ile Bazı Andlaşmaların Yapılması İçin Bakanlar Kuruluna Yetki Verilmesi Hakkında Kanun ile Bakü-Tiflis-Ceyhan Boru Hattı Projesi tahtında imzalanacak anlaşmalara ilişkin hükümler hariç olmak üzere ilgili yılı bütçe kanunlarının bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.

2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı Belediyelere ve İl Özel İdarelerine Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanunun ek 4 üncü maddesinin (2) numaralı bendinde yer alan "ile Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanın onayı ile ülkenin dış kredi itibarı gözetilerek Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından alacaklısına ödenen diğer dış kredi ödemelerinden doğan borçları" ibaresi yürürlükten kaldırılmış ve aynı maddeye aşağıdaki bent eklenmiştir.

6. (1) ve (2) numaralı bentlere göre kesinti yapılması, borcun yasal yollardan takibini ve tahsilini engellemez.

 

ONBİRİNCİ BÖLÜM

Geçici ve Son Hükümler

 

GEÇİCİ MADDE 1. — Bu Kanunun 12 nci maddesi ile getirilen uygulamalar ve risk yönetimine yönelik teknik alt yapının oluşturulması için gerekli düzenlemeler 31.12.2002 tarihine kadar Müsteşarlık tarafından tamamlanır.

Bu Kanunun 14 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan kullanımların bütçeleştirme ve muhasebeleştirilmesine ilişkin esas ve usuller bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde hazırlanacak yönetmelik ile yürürlüğe konulur.

GEÇİCİ MADDE 2. — Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce kamu kurum ve kuruluşlarının yurt içi piyasalardan yaptığı Hazine garantisine ve/veya kefaletine haiz borçlanmaların üstlenilmesi durumunda doğan alacaklar, kamusal hizmet ve ilişkilerden doğmuş sayılır ve bu alacakların şartlarının belirlenmesine, tahsiline, takibine ve her türlü finansal tekniğin kullanılması suretiyle idaresine Bakan yetkilidir.

GEÇİCİ MADDE 3. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla mevcut bulunan Hazine alacakları karşılığında hesaplanan gecikme faiz ve cezalarının miktarları, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren dördüncü ayın sonuna kadar ilgilisine bildirilir. Bu bildirimde bildirimin tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde borçlunun uzlaşma talebinde bulunabileceği belirtilir. Bu süre içinde uzlaşma talebinde bulunan kurum ve kuruluşlara uzlaşma komisyonu tarafından uzlaşma görüşmesinin yapılacağı gün bildirilir. Bu süre iki ayı geçemez. Uzlaşma için ilgilinin en üst seviyeden yetkili mercii vasıtasıyla ve yazı ile Müsteşarlığa başvurması şarttır.

Uzlaşma komisyonu Bakan tarafından Hazine alacaklarının idaresi, takibi, tahsili ve denetimiyle ilgili görevli personel arasından tayin edilen bir başkan ve üç üye ile Maliye Bakanlığı, Devlet Plânlama Teşkilâtı Müsteşarlığı ve Sayıştay Başkanlığının birer temsilcisinden oluşur. Komisyon oy çokluğuyla karar verir. Komisyonun uzlaşabileceği miktarın alt sınırı ve vade yapısının genel esasları Bakan tarafından belirlenir ve uzlaşma görüşmesinden önce komisyona yazılı olarak bildirilir. Uzlaşma müzakereleri ilk görüşmenin başladığı günü takiben en geç on iş günü içerisinde neticelendirilir. Uzlaşmanın sağlanması halinde, durum tarafların imzalayacağı bir tutanakla tespit olunur ve Bakan onayını takiben alacağın yeni şartlar çerçevesinde yapılandırılması sağlanır. Söz konusu süre içinde uzlaşmanın vaki olmaması halinde, durum taraflarca imzalanan bir tutanakla tespit edilir ve Hazine alacağının 6183 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde takip ve tahsili için gerekli işlemler başlatılır. Uzlaşmanın sağlanamaması halinde aynı alacaklar için yeni bir uzlaşma talebinde bulunulamaz.

Uzlaşılan tutarlara ilişkin yükümlülüklerin borçlu tarafından vadesinde yerine getirilmemesi halinde uzlaşma yapılmamış sayılır ve Hazine alacağı 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir.

Uzlaşma başvuru süresi içinde uzlaşma talebinde bulunmayan kurum ve kuruluşlardan olan Hazine alacağının 6183 sayılı Kanun çerçevesinde tahsil ve takibi için gerekli işlemler başlatılır.

GEÇİCİ MADDE 4. — Marmara ve Düzce depremleri sonrası, deprem bölgelerinde acil yardım ve yeniden yapılandırma, rehabilitasyon projelerinin finansmanı amacıyla, Dünya Bankası, Avrupa Yatırım Bankası, Avrupa Konseyi Kalkınma Bankası, İslam Kalkınma Bankası, Körfez İşbirliği Konseyi ülkelerinin ilgili finans kuruluşlarından ve aynı amaçla yabancı ülke hükümetleri ile, yabancı ülkelerin kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlardan, Türkiye Cumhuriyeti'nin borçlu sıfatıyla sağladığı ve bu amaç için sağlanacak kredileri genel ve katma bütçeli kuruluşlar dışında kalan kamu kurum ve kuruluşlarına karşılıksız tahsis etmeye Hazine Müsteşarlığı'nın bağlı bulunduğu Bakan yetkilidir.

GEÇİCİ MADDE 5. — Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce "Devir Anlaşması", "İkraz Anlaşması" veya benzer nitelikte anlaşmalar düzenlenerek ikraz edilmek suretiyle kullandırılan krediler nedeniyle doğmuş ve doğacak olan Hazine alacakları hakkında bu Kanunun 11 inci maddesi hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 18. — Bu Kanunun;

a) 5 inci maddesi, 6 ncı maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 8 inci maddenin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 9 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 13 üncü maddesi ile 14 üncü maddesinin beşinci, altıncı, onüçüncü ve onaltıncı fıkraları 1.1.2003 tarihinde,

b) 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 1.1.2004 tarihinde,

c) Diğer maddeleri yayımı tarihinde,

Yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 19. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

8/4/2002

—— • ——

 

Her Türlü Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılmasına İlişkin

Uluslararası Sözleşmenin Onaylanmasının Uygun

Bulunduğu Hakkında Kanun

 

 

Kanun No. 4750

Kabul Tarihi : 3.4.2002

MADDE 1. — 13 Ekim 1972 tarihinde New York’ta imzalanan "Her Türlü Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Uluslararası Sözleşme"nin ilişik beyanların yapılması ve çekincenin konulması suretiyle onaylanması uygun bulunmuştur.

MADDE 2. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

8/4/2002

 

—— • ——

 

Vergi Usul Kanunu, Emlâk Vergisi Kanunu ve Harçlar

Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun

 

 

Kanun No. 4751

Kabul Tarihi : 3.4.2002

MADDE 1. — A) 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 49 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Mükerrer Madde 49. - a) Maliye ve Bayındırlık ve İskan bakanlıkları 1319 sayılı Emlâk Vergisi Kanununun 29 uncu maddesi hükmü ile aynı Kanunun 31 inci maddesi uyarınca hazırlanan tüzük hükümlerine göre bina metrekare normal inşaat maliyet bedellerini, uygulanacağı yıldan dört ay önce müştereken tespit ve Resmî Gazete ile ilân eder.

Türkiye Ticaret, Sanayi, Deniz Ticaret Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği bu bedellere karşı Resmî Gazete ile ilânını izleyen onbeş gün içinde Danıştayda dava açabilir.

b) Takdir komisyonlarının arsalara ve araziye ait asgari ölçüde birim değer tespitine ilişkin dört yılda bir yapacakları takdirler, tarh ve tahakkuk işleminin (Emlâk Vergisi Kanununun 33 üncü maddesinin (8) numaralı fıkrasına göre yapılacak takdirler dahil) yapılacağı sürenin başlangıcından en az altı ay önce karara bağlanarak, arsalara ait olanlar takdirin ilgili bulunduğu il ve ilçe merkezlerindeki ticaret odalarına, ziraat odalarına ve ilgili mahalle ve köy muhtarlıkları ile belediyelere, araziye ait olanlar il merkezlerindeki ticaret ve ziraat odalarına ve belediyelere imza karşılığında verilir.

Büyükşehir belediyesi bulunan illerde takdir komisyonu kararları, vali veya vekalet vereceği memurun başkanlığında, defterdar veya vekalet vereceği memur, vali tarafından görevlendirilecek tapu sicil müdürü ile ticaret odası, serbest muhasebeci mali müşavirler odası ve esnaf ve sanatkârlar odaları birliğince görevlendirilecek birer üyeden oluşan merkez komisyonuna imza karşılığında verilir. Merkez komisyonu kendilerine tebliğ edilen kararları onbeş gün içinde inceler ve inceleme sonucu belirlenen değerleri ilgili takdir komisyonuna geri gönderir. Merkez komisyonunca farklı değer belirlenmesi halinde bu değerler ilgili takdir komisyonlarınca yeniden takdir yapılmak suretiyle dikkate alınır.

Takdir komisyonlarının bu kararlarına karşı kendilerine karar tebliğ edilen daire, kurum, teşekküller ve ilgili mahalle ve köy muhtarlıkları onbeş gün içinde ilgili vergi mahkemesi nezdinde dava açabilirler. Vergi mahkemelerince verilecek kararlar aleyhine onbeş gün içinde Danıştaya başvurulabilir.

Kesinleşen asgari ölçüde arsa ve arazi birim değerleri, ilgili belediyelerde ve muhtarlıklarda uygun bir yere asılmak suretiyle tarh ve tahakkukun yapıldığı yılın başından Mayıs ayı sonuna kadar ilân edilir.

Bakanlar Kurulu bu fıkrada yer alan dört yıllık süreyi sekiz yıla kadar artırmaya veya iki yıla kadar indirmeye yetkilidir.

c) Yukarıdaki fıkralara göre, Danıştay ve vergi mahkemelerinde dava açılması halinde, davalının onbeş gün içinde vereceği tek savunma ile dosya tekemmül etmiş sayılır. Danıştay ve vergi mahkemelerince bu davalar, dosyanın tekemmül ettiği tarihten itibaren en geç bir ay içinde karara bağlanır.

d) (a) ve (b) fıkralarındaki bina metrekare normal inşaat maliyet bedelleri ile arsalara ve araziye ait asgari ölçüde birim değer tespitlerine ilişkin süreleri gerektiği ölçüde kısaltmaya Maliye Bakanlığı yetkilidir.

B) 213 sayılı Kanunun 268 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 268. – Vergi değeri, bina ve arazinin Emlâk Vergisi Kanununun 29 uncu maddesine göre tespit edilen değeridir.

MADDE 2. — A) 29.7.1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlâk Vergisi Kanununun 9 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bina vergisi mükellefiyeti;

a) 33 üncü maddenin (1) ilâ (7) numaralı fıkralarında yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde bu değişikliklerin vuku bulduğu, aynı maddenin (8) numaralı fıkrasında yazılı halde ise bu duruma bağlı olarak takdir işleminin yapıldığı tarihi,

b) Dört yılda bir yapılan takdir işlemlerinde takdir işleminin yapıldığı tarihi,

c) Muafiyetin sukut ettiği tarihi,

Takip eden bütçe yılından itibaren başlar.

B) 1319 sayılı Kanunun 11 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 11. – Bina vergisi, ilgili belediye tarafından;

a) Dört yılda bir defa olmak üzere takdir işlemlerinin yapıldığı yılı takip eden bütçe yılının Ocak ve Şubat aylarında,

b) 33 üncü maddenin (1) ilâ (7) numaralı fıkralarında yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerle bildirim verilmesi icabeden hallerde, vergi değerini tadil eden sebeplerin meydana geldiği bütçe yılını takip eden yılın Ocak ayı içinde, vergi değerini tadil eden sebep yılın son üç ayı içinde vuku bulmuş ve bildirim, vergi değerini tadil eden sebebin meydana geldiği bütçe yılını takip eden yılda verilmiş ise bildirimin verildiği tarihte,

c) 33 üncü maddenin (8) numaralı fıkrasında yazılı hallerde, takdir işlemlerinin yapıldığı bütçe yılını takip eden yılın Ocak ve Şubat aylarında,

29 uncu maddeye göre hesaplanan vergi değeri esas alınarak yıllık olarak tarh olunur. Bildirim posta ile gönderilmiş ise vergi, bildirim verme süresinin son gününü takip eden yedi gün içinde tarh olunur. Bu suretle tarh olunan vergiler, tarh edilen tarihte tahakkuk etmiş sayılır ve mükellefe bir yazı ile bildirilir.

Yapılan tarh ve tahakkuku takip eden yıllarda, 29 uncu maddeye göre tespit edilen vergi değeri üzerinden hesaplanan bina vergisi, her bütçe yılının başından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılır.

Bir il veya ilçe hududu içerisinde birden fazla belediye olması halinde, belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunan binaya ait bina vergisini tarha yetkili olacak belediye, ilgili valiler tarafından belirlenir.

C) 1319 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Arazi vergisi mükellefiyeti;

a) 33 üncü maddenin (1) ilâ (7) numaralı fıkralarında yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde bu değişikliklerin vuku bulduğu tarihi, aynı maddenin (8) numaralı fıkrasında yazılı halde ise bu duruma bağlı olarak takdir işleminin yapıldığı tarihi,

b) Dört yılda bir yapılan takdir işlemlerinde takdir işleminin yapıldığı tarihi,

c) Muafiyetin sukut ettiği tarihi,

Takip eden bütçe yılından itibaren başlar.

D) 1319 sayılı Kanunun 21 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 21. – Arazi vergisi, ilgili belediye tarafından;

a) Dört yılda bir defa olmak üzere takdir işlemlerinin yapıldığı yılı takip eden yılın Ocak ve Şubat aylarında,

b) 33 üncü maddenin (1) ilâ (7) numaralı fıkralarında yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerle bildirim verilmesi icabeden hallerde, vergi değerini tadil eden sebeplerin meydana geldiği bütçe yılını takip eden yılın Ocak ayı içinde, vergi değerini tadil eden sebep bütçe yılının son üç ayı içinde vuku bulmuş ve bildirim, vergi değerini tadil eden sebebin meydana geldiği bütçe yılını takip eden yılda verilmiş ise bildirimin verildiği tarihte,

c) 33 üncü maddenin (8) numaralı fıkrasında yazılı hallerde, takdir işlemlerinin yapıldığı bütçe yılını takip eden yılın Ocak ve Şubat aylarında,

29 uncu maddeye göre hesaplanan vergi değeri esas alınarak yıllık olarak tarh olunur. Bildirim posta ile gönderilmiş ise vergi, bildirim verme süresinin son gününü takip eden yedi gün içinde tarh olunur. Bu suretle tarh olunan vergiler, tarh edilen tarihte tahakkuk etmiş sayılır ve mükellefe bir yazı ile bildirilir.

Yapılan tarh ve tahakkuku takip eden yıllarda, 29 uncu maddeye göre tespit edilen vergi değeri üzerinden hesaplanan arazi vergisi, her bütçe yılının başından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılır.

Bir il veya ilçe sınırları içerisinde birden fazla belediye olması halinde, belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunan araziye ait arazi vergisini tarha yetkili olacak belediye, ilgili valiler tarafından belirlenir.

E) 1319 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bildirim verme ve süresi:

Madde 23. – Bu Kanunun 33 üncü maddesinde (8 numaralı fıkra hariç) yazılı vergi değerini tadil eden nedenlerin bulunması halinde (geçici ve daimi muafiyetten faydalanılması hali dahil) emlâk vergisi bildirimi verilmesi zorunludur. Devlete ait arazi için bildirim verilmez.

Bildirimler;

a) Yeni inşa edilen binalar için, inşaatın sona erdiği veya inşaatın sona ermesinden evvel kısmen kullanılmaya başlanmış ise her kısmın kullanılmasına başlandığı bütçe yılı içerisinde,

b) Bu Kanunun 33 üncü maddesinde (8 numaralı fıkra hariç) yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde, değişikliğin vuku bulduğu bütçe yılı içerisinde,

Emlâkın bulunduğu yerdeki ilgili belediyeye verilir.

Yukarıdaki fıkralarda yazılı haller bütçe yılının son üç ayı içinde vuku bulduğu takdirde bildirim, olayın vuku bulduğu tarihten itibaren üç ay içinde verilir. Elbirliği mülkiyetinde mükellefler müşterek imzalı bir bildirim verebilecekleri gibi, münferiden de bildirim verebilirler. Paylı mülkiyet halinde ise bildirim münferiden verilir.

Elbirliği mülkiyetinde münferiden bildirim verildiği takdirde, gayrimenkule ait vergi değeri üzerinden hissedarların adedine göre ayrı ayrı tarh ve tahakkuk yapılır.

Bildirimlerin şekli ve kapsamı Maliye Bakanlığınca belirlenir.

F) 1319 sayılı Kanunun 29 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 29. – Vergi değeri;

a) Arsa ve araziler için, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun asgari ölçüde birim değer tespitine ilişkin hükümlerine göre takdir komisyonlarınca arsalar için her mahalle ve arsa sayılacak parsellenmemiş arazide her köy için cadde, sokak veya değer bakımından farklı bölgeler (turistik bölgelerdeki cadde, sokak veya değer bakımından farklı olanlar ilgili valilerce tespit edilecek pafta, ada veya parseller), arazide her il veya ilçe için arazinin cinsi (kıraç, taban, sulak) itibarıyla takdir olunan birim değerlere göre,

b) Binalar için, Maliye ve Bayındırlık ve İskan bakanlıklarınca müştereken tespit ve ilân edilecek bina metrekare normal inşaat maliyetleri ile (a) bendinde belirtilen esaslara göre bulunacak arsa veya arsa payı değeri esas alınarak 31 inci madde uyarınca hazırlanmış bulunan tüzük hükümlerinden yararlanılmak suretiyle,

Hesaplanan bedeldir.

Vergi değeri, mükellefiyetin başlangıç yılını takip eden yıldan itibaren her yıl, bir önceki yıl vergi değerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca aynı yıl için tespit edilen yeniden değerleme oranının yarısı nispetinde artırılması suretiyle bulunur.

33 üncü maddeye (8 numaralı fıkra hariç) göre mükellefiyet tesisi gereken hallerde vergi değerinin hesaplanmasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 49 uncu maddesinin (b) fıkrasına göre belirlenen arsa ve arazi birim değerleri, takdir işleminin yapıldığı yılı takip eden ikinci yıldan başlamak suretiyle her yıl, bir önceki yıl birim değerinin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca aynı yıl için tespit edilen yeniden değerleme oranının yarısı nispetinde artırılması suretiyle dikkate alınır.

Vergi değerinin hesabında on milyon liraya kadar olan kesirler dikkate alınmaz.

Bakanlar Kurulu, bu maddede belirtilen artış oranını sıfıra kadar indirmeye veya yeniden değerleme oranına kadar artırmaya yetkilidir. Bakanlar Kurulu bu yetkisini, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 95 inci maddesi uyarınca belirlenen belediye grupları itibarıyla farklı oranlar tespit etmek suretiyle de kullanabilir.

G) 1319 sayılı Kanunun 32 nci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bildirim verilmemesi halinde yapılacak işlemler:

Madde 32. – Bildirimin süresinde verilmemesi halinde, vergi idarece tarh edilir. İdarece tarhiyatta her yıla ilişkin vergi değeri, 29 uncu madde hükmü dikkate alınarak hesaplanır.

MADDE 3. — 1319 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

EK MADDE 2. – a) Emlâk vergisi mükellefleri tarafından en son verilmiş bulunan emlâk vergisi beyannameleri belediyelerce muhafaza edilir ve bu Kanuna göre ilgili belediyelerce yapılacak tarhiyat sırasında, bina veya araziye ilişkin olarak bu beyannamelerde yer alan bilgiler dikkate alınır.

b) Köylerde bulunan bina ve araziye ilişkin olarak 1998 yılı genel beyan döneminde muhtarlar tarafından doldurulup belediyelere teslim edilen köy kıymet beyanı defterleri ilgili belediyelerce muhafaza edilir. Köy kıymet beyanı defterlerinde kayıtlı bina ve arazilerin vergi değerlerinin tespiti gereken hallerde belediyeler, 29 uncu maddeye göre gerekli tespiti yapar ve ilgililere bildirir.

MADDE 4. — 1319 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.

GEÇİCİ MADDE 20. – a) Emlâk vergisi mükellefleri, 2001 yılı bina, arsa ve arazi vergisi tarhına esas olan vergi matrahlarının aynı yıla ait yeniden değerleme oranında artırılması sonucu bulunacak tutarlar üzerinden, 8 ve 18 inci maddelerde yazılı vergi oranlarına göre hesaplanan tutarın yarısı kadar tahakkuk ettirilecek emlâk vergisini, 2002 yılına ait bina, arsa ve arazi vergisinin birinci taksiti olarak, aynı yılın Mart, Nisan ve Mayıs ayları içinde öderler.

2001 yılında ortaya çıkan ve vergi değerini tadil eden nedenlerle mükellefiyeti 2002 yılında başlayan mükellefler ise 1998 yılı genel beyan dönemine ilişkin olarak asgari ölçüde takdir olunan arsa ve arazi birim metrekare değerleri ile 2001 yılına ait bina metrekare normal inşaat maliyet bedeli dikkate alınarak bulunan asgari beyan değerinin 2001 yılına ait yeniden değerleme oranında artırılmış tutarları üzerinden, 8 ve 18 inci maddelerde yazılı vergi oranlarına göre hesaplanan tutarın yarısı kadar tahakkuk ettirilecek emlâk vergisini, 2002 yılına ait emlâk vergisinin birinci taksiti olarak aynı yılın Mart, Nisan ve Mayıs ayları içinde öderler.

b) 2002 yılında yapılacak genel beyana esas olmak üzere 2001 yılında yapılmış olan arsa ve arazilere ait asgari ölçüde birim değer tespitlerine ilişkin takdir kararları, takdir komisyonlarınca bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren otuz gün içinde incelenerek, arsa ve arazilerin takdir işleminin yapıldığı tarihteki asgari ölçüde birim değerleri yeniden takdir edilmek suretiyle karara bağlanır. Bu kararlar hakkında, Büyükşehir belediyesi bulunan illerde 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 49 uncu maddesinin (b) fıkrasının ikinci bendi hükmü uygulanır.

Takdir kararlarından; arsalara ait olanlar, takdirin ilgili bulunduğu il ve ilçe merkezlerindeki ticaret odalarına, ziraat odalarına ve ilgili mahalle ve köy muhtarlıkları ile belediyelere, araziye ait olanlar ise il merkezlerindeki ticaret ve ziraat odaları ile belediyelere imza karşılığında verilir. Kendilerine karar tebliğ edilmiş bulunan daire, kurum, teşekkül ve ilgili mahalle ve köy muhtarlıkları otuz gün içinde ilgili vergi mahkemesi nezdinde dava açabilirler. Vergi mahkemeleri nezdinde açılan davalar hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 49 uncu maddesinin (b) ve (c) fıkraları uygulanır.

c) 2002 yılına ait emlâk vergisi, mükellefler tarafından belediyelere en son verilmiş bulunan emlâk vergisi beyannamelerinde yer alan bilgiler ile 2002 yılı genel beyan dönemi için (b) fıkrasına göre takdir komisyonlarınca tespit edilerek kesinleşen arsa ve arazi birim metrekare değerleri ve bu yıla ait bina metrekare normal inşaat maliyet bedelleri dikkate alınarak 29 uncu maddeye göre bulunan vergi değeri üzerinden, ilgili belediyelerce 2002 yılının Kasım ayı içinde hesaplanan vergiden, (a) fıkrasına göre birinci taksit olarak tahakkuk ettirilen vergi mahsup edilerek, kalan kısım 2002 yılının Kasım ayı içinde tarh edilir ve ikinci taksit olarak ödenir. 2002 yılı için hesaplanan emlâk vergisi, birinci taksit olarak tahakkuk ettirilen vergiden az ise aradaki fark, verginin ödenmiş olması halinde mükellefin diğer vergi borçlarına mahsup edilir, vergi borcunun bulunmaması halinde ise mükellefe red ve iade olunur. Vergi ödenmemişse tahakkuktan terkin edilir.

Bu madde hükmüne göre tarh olunan vergiler mükellefe tebliğ olunmaz ve tahakkuk eden vergiler mükellefe bir yazı ile bildirilir.

Bu maddenin yürürlük tarihinden önce 2002 yılı genel beyan dönemi ile ilgili olarak emlâk vergisi beyannamesi vermek suretiyle adlarına vergi tahakkuk ettirilen mükelleflerin vergileri, bu madde hükmüne göre tahakkuk ettirilecek vergiler dikkate alınarak düzeltilir.

Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.

GEÇİCİ MADDE 21. – 1.1.2002 tarihinden önceki dönemlerde meydana gelen vergiyi doğuran olaylar nedeniyle bu tarihe kadar mükellefiyetini tesis ettirmemiş bulunan bina ve arazi vergisi mükelleflerinin bildirimde bulunmak suretiyle mükellefiyetlerini tesis ettirmeleri ve 1998-2001 yıllarına ilişkin olarak idarece tarh ve tahakkuk ettirilecek vergilerini her yıl için ayrı ayrı % 50 fazlasıyla 2002 yılı Mayıs ayı sonuna kadar ödemeleri halinde, 1998 yılından önceki vergilendirme dönemlerine ait emlâk vergileri aranmaz, 1998-2001 yıllarına ilişkin olarak yapılan tarhiyatlar hakkında vergi cezası kesilmez ve gecikme faizi uygulanmaz. Bu maddede belirtilen süre içinde bildirim vermeyen ve ödemelerini tam yapmayan mükellefler bu madde hükmünden yararlanamazlar.

MADDE 5. — 2.7.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 63. – Bu Kanunda sözü edilen "kayıtlı değer" veya "emlâk vergisi değeri" deyimi; 1319 sayılı Emlâk Vergisi Kanununun 29 uncu maddesine göre belirlenen vergi değerini ifade eder.

Tapu ve kadastro harcı, vergi değeri ile mükellef tarafından beyan edilmiş olan değerlerden yüksek olanı üzerinden hesaplanır.

Mükelleflerin vergi değerinden daha düşük beyanda bulunmaları halinde, harcın hesabında vergi değeri esas alınır. Aradaki farka isabet eden harç, 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre hesaplanan vergi ziyaı cezası % 25 oranında uygulanmak suretiyle ikmalen tarh edilir.

Harcın hesabında on milyon liraya kadar olan matrah kesirleri dikkate alınmaz.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları tespite Maliye Bakanlığı yetkilidir.

MADDE 6. — A) 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 74 üncü maddesinin (b) ve (c) fıkralarında yer alan "20 nci maddesinin ikinci fıkrası" ibareleri "29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi" şeklinde,

B) 1319 sayılı Emlâk Vergisi Kanununun;

a) 3 ve 13 üncü maddelerinin ikinci fıkralarında yer alan "müşterek mülkiyet" ibarelerinin "paylı mülkiyet", "iştirak halinde mülkiyette" ibarelerinin "elbirliği mülkiyette" şeklinde,

b) 40 ıncı maddesinde yer alan "Beyan dışı" ibaresi "Bildirim dışı", "beyan edilmediğinin" ibaresi "bildirim dışı bırakıldığının" şeklinde,

C) 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (4) sayılı tarifenin:

I - Tapu işlemleri başlıklı bölümünün;

a) (13.a) bendinin üçüncü paragrafında yer alan "Emlâk Vergisi Beyannamesinin" ibaresi "Emlâk Vergisi Bildiriminin" şeklinde,

b) (20.a) bendinde yer alan ''gayrimenkulün devir ve iktisap bedelinden" ibaresi ''gayrimenkulün beyan edilen devir ve iktisap bedelinden'' şeklinde,

II - Kadastro ve tapulama işlemleri başlıklı bölümünün sonunda yer alan "emlâk vergisi beyannamesi verilmesini gerektirenlerin 1319 sayılı Emlâk Vergisi Kanununun 27 nci maddesinde yazılı ek süre'' ibaresi ''emlâk vergisi bildirimi verilmesini gerektirenlerin 1319 sayılı Emlâk Vergisi Kanununda yazılı bildirim verme süresi'' şeklinde,

Değiştirilmiştir.

MADDE 7. — a) 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 352 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (1) numaralı bendinin sonunda yer alan parantez içi hükmü,

b) 1319 sayılı Emlâk Vergisi Kanununun 10, 20, 24, 25, 26, 27, 28 ve 36 ncı maddeleri,

Yürürlükten kaldırılmıştır.

GEÇİCİ MADDE 1. – 2001 Mali Yılı Bütçe Kanunu ile Belediyeler Fonu adına ayrılan ve emanet hesaplarına alınan bütçe ödeneği, İller Bankasının 2001 yılı Ocak ilâ Haziran aylarına ait olmak üzere altı aylık dönem içinde tahakkuk eden mülga Belediyeler Fonu borcuna mahsup edilir.

Ankara, Mersin ve İzmit Büyükşehir Belediyelerinin İller Bankasına olan borçları, 27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Büyükşehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun gereğince bu belediyeler adına her ay tahakkuk eden paylardan Bakanlar Kurulunca tespit edilecek esaslar dahilinde kesilerek İller Bankasının mülga belediyeler fonuna olan borcuna mahsuben Hazine hesaplarına intikal ettirilir.

Bu mahsup işlemlerinden sonra kalan borç İller Bankasınca bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aydan başlamak üzere oniki ayda eşit taksitler halinde Hazine hesaplarına aktarılır.

İller Bankasının bu borcuna faiz uygulanmaz.

MADDE 8. — Bu Kanunun;

a) 1 inci maddesinin (B) fıkrası, 2 nci maddesinin (A), (C) ve (F) fıkraları ile 5 inci maddesi ve 6 ncı maddesinin (C) fıkrasının (I) numaralı bendinin (b) alt bendi 1.1.2002 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,

b) Diğer hükümleri yayımı tarihinde,

Yürürlüğe girer.

MADDE 9. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

8/4/2002

Sayfa Başı


 YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

 

 

Sayfa Başı


Yönetmelikler

 

Kocaeli Üniversitesinden :

Kocaeli Üniversitesi Önlisans-Lisans Eğitim-Öğretim ve

Sınav Yönetmeliği

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

 

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; Tıp, Güzel Sanatlar ve Hukuk Fakülteleri dışında Kocaeli Üniversitesine (KOÜ) bağlı fakülte, yüksekokul ve meslek yüksekokullarında ön lisans ve lisans düzeyinde tüm eğitim-öğretim faaliyetleri ile öğrenci işlerinde uygulanacak ortak esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, Yükseköğretim Kanunu ve Yükseköğretim Kurulunun çerçeve ilke ve kararlarına göre Üniversitede uygulanan ön lisans ve lisans eğitim-öğretim programlarının nasıl düzenleneceğine, sınav ve değerlendirmelerin nasıl yapılacağına, öğrenci kabulüne, diploma ve unvanlara, devamlı ve geçici ayrılma işlemlerine, staj, bitirme çalışması ve diğer öğretim çalışmaları ile akademik danışmanlık işlemlerine ilişkin ortak hükümleri kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 44 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 —Kanun: 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu ile bu Kanunun ek ve değişikliklerini ifade eder.

Eğitim-Öğretim Planı: Eğitim-öğretim süresince, Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi, Türk Dili ve Yabancı Dil zorunlu dersleri ile, Yükseköğretim Kurulunun ilgili program için tespit ettiği asgari eğitim-öğretim çalışmalarını içeren ve Üniversite Senatosunca kabul edilen ortak ilkelere dayanılarak ilgili kurullarca onaylanan eğitim-öğretim çalışmalarının tümüdür.

Eğitim-Öğretim Çalışmaları: Fakülte, yüksekokul ve meslek yüksekokullarının özelliklerine göre teorik dersler, uygulamalı dersler, seminer ve meslek çalışmaları, staj, laboratuar ve saha çalışmaları, ödev, proje, bitirme çalışmaları ve benzeri çalışmalardır.

Eğitim-Öğretim Yılı: Bir eğitim-öğretim yılı, güz ve bahar yarıyıllarından oluşur.

Yaz Okulu: İlgili kurulların önerisi ve Senatonun onayı ile açılan güz ve bahar yarıyıllarına ek olarak yoğun eğitimi amaçlayan 7 haftalık eğitim-öğretim süresidir.

Çift Anadal Programı: Öğrencinin bir eğitim-öğretim programının yanında ve aynı anda aynı fakülte içinde veya dışında başka bir eğitim-öğretim programına devam etmesine olanak veren programdır.

Yabancı Dil Destekli Eğitim-Öğretim: Fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokullarının öğretim planlarında görülen faaliyetlerden bir kısmının yabancı dilde yapıldığı eğitim-öğretimdir.

Diploma

Madde 5 — Öğrenimlerini başarıyla tamamlayan öğrencilere, mezun oldukları fakülte veya yüksekokul, bölüm, meslek yüksekokulu ve program adlarını belirten KOÜ diploması verilir. Mezunlara verilecek unvanlar bir yönerge ile belirlenir. Diplomalara mezuniyet tarihi, diploma numarası ve güz/bahar dönemi de yazılır.

Öğrenci İşleri

Madde 6 — Öğrencilerin her türlü işlemleri, Öğrenci İşleri Daire Başkanlığının sorumluluğunda ve koordinasyonunda ilgili fakülte, yüksekokul ve meslek yüksekokulu öğrenci işleri büroları tarafından yapılır.

Öğrenim Harcı

Madde 7 — Öğrenim harcı, (öğrenci katkı payı) Bakanlar Kurulu ve Yükseköğretim Kurulunca saptanan ilkelere göre alınır.

 

İKİNCİ BÖLÜM

Kayıt Olma

 

Giriş Esasları ve Kesin Kayıt

Madde 8 — Kocaeli Üniversitesinde öğrenim görmeye hak kazanan öğrenciler, Rektörlükçe duyurulan süre içinde kayıt yaptırmak zorundadırlar. Süresi içinde kayıt yaptırmayan aday öğrenci, bu haktan vazgeçmiş sayılır. Kesin kaydını yaptıran, Kocaeli Üniversitesinin öğrencisi olur. Her öğrenciye bir kimlik kartı verilir ve öğrenci, yasaların verdiği tüm öğrencilik haklarından yararlanır.

Üniversiteye kayıtla ilgili bütün işler Öğrenci İşleri Daire Başkanlığı tarafından yürütülür.

Madde 9 — Adayın Üniversiteye kesin kaydının yapılabilmesi için, kayıt sırasında vereceği belgeler ve uygulanacak esaslar Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM) ve Üniversite Yönetim Kurulunca saptanır.

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yatay ve Dikey Geçişler

 

Yatay Geçiş

Madde 10 — a) Yurtiçi ya da yurtdışındaki bir yükseköğretim kurumundan Kocaeli Üniversitesinin eşdeğer öğretim programı uygulayan bir bölüm veya programına geçmek isteyen öğrenciler, "Yükseköğretim Kurumları Yatay Geçiş Esaslarına İlişkin Yönetmelik" esaslarına uygun olmak koşulu ile fakülte ya da yüksekokulun ayıracağı kontenjanlar dahilinde, öğretim planlarındaki farklılıklar dikkate alınarak, ilgili yönetim kurulunca intibak yapılarak kaydedilirler. Kontenjanlar ve başvuru süreleri, akademik yıl başlamadan en az 1 ay önce Rektörlük tarafından duyurulur.

b) Üniversite içi yatay geçişler, KOÜ Yatay Geçiş Yönergesi Esasları çerçevesinde ayrı kontenjan belirlenerek yapılır.

c) Avrupa Kredi Transfer Sistemine (ECTS) dahil üniversiteler arasında yapılacak öğrenci geçişi, Yükseköğretim Kurulunun belirlediği esaslar ve ilgili diğer mevzuat doğrultusunda uygulanır.

Dikey Geçiş

Madde 11 — Dikey geçiş için "Meslek Yüksekokulları ve Açık Öğretim Ön Lisans Programları Mezunlarının Lisans Öğrenimine Devamları Hakkında Yönetmelik" esasları uygulanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Eğitim-Öğretim

 

Eğitim-Öğretim Süresi

Madde 12 — Eğitim-öğretim süresi, fakülte ve yüksekokullarda 8 yarıyıl, meslek yüksekokullarında 4 yarıyıldır.

Fakülte ve yüksekokul öğrencileri, öğrenimlerini en çok 7 (yedi) eğitim-öğretim yılında başarmak zorundadır. Yabancı dil hazırlık ve destek öğrenimine ayrılan süreler öğretim süresinin dışındadır. Meslek yüksekokul öğrencileri, öğrenimlerini en çok 4 (dört) eğitim-öğretim yılında başarmak zorundadır.

Madde 13 — Bir eğitim-öğretim yılı, güz ve bahar yarıyıllarından oluşur. Senatonun belirlediği esaslar çerçevesinde, Üniversite Yönetim Kurulu kararı ile yaz okulu açılabilir. Yaz okulu uygulama esasları ayrı bir yönetmelik ile belirlenir. Eğitim-öğretimle ilgili akademik takvim Senato tarafından saptanır. Her yarıyıl, 2 haftası 2 ara sınava ait olmak üzere, toplam 16 haftadır. Ara sınav haftalarında ders yapılmaz.

Öğretim Planları

Madde 14 — Eğitim-öğretim; bölüm veya program kurullarının önerisi, fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokul kurullarının kararı ve Üniversite Senatosunun onayı ile kesinleşen öğretim planlarına göre, bu planlardaki sıra izlenerek yapılır. 4 üncü maddede belirtilen her eğitim öğretim çalışmasının saati, öğretim planlarında ayrı ayrı belirtilir.

Dersler

Madde 15 — Öğretim planlarında yer alan, 4 üncü maddede belirtilen her eğitim öğretim çalışmasının süresi 1 yarıyıldır.

Madde 16 — Dersler zorunlu ya da seçmelidir. Zorunlu dersler, öğrencinin yazılmak zorunda olduğu derslerdir. Seçmeli dersler, bölüm ya da program başkanlığınca belirlenen dersler arasından seçilerek alınacak derslerdir. Öğrenci, başarısız kaldığı seçmeli dersi tekrar edebileceği gibi bu derslerin yerine, varsa, başka seçmeli dersi de seçebilir. Öğrenci, başarısız kaldığı derslerin tekrarında belirlenen sınava girme koşullarını yerine getirmek zorundadır.

Seçmeli bir dersten kalan bir öğrenci, bu dersin açılmaması halinde açılacak ve kendisinin seçeceği farklı bir derse her koşulda devam etmek zorundadır.

Madde 17 — Günlük ders saati ve sayısı, Üniversite Yönetim Kurulu tarafından belirlenir. Gerektiğinde hafta sonları da ders yapılabilir.

Madde 18 — Türkçe, Yabancı Dil, Güzel Sanatlar ve Beden Eğitimi derslerinin yapılış şekli ile öğrencinin bu derslerden muafiyetine ilişkin esaslar Üniversite Senatosunca saptanır.

Ön Koşul

Madde 19 — Bir derse devam edebilmek için, daha önce alınıp başarı sağlanması gereken dersler, bu ders için önkoşul olarak kabul edilebilir. Herhangi bir dersin önkoşulu olan ders veya dersler, öğretim planında belirtilir.

Staj

Madde 20 — Staj esasları; fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokul kurullarınca hazırlanır ve Senatonun onayı ile uygulanır.

Kayıt Yenileme

Madde 21 — Öğrenciler, akademik takvimde belirlenip duyurulan günlerde kayıtlarını yenilemek zorundadırlar. Özürü nedeni ile süresi içinde kaydını yaptırmayanlar veya yaptıramayacak durumda olanlar; ilgili fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokulu öğrenci bürosuna yarıyılın ilk haftası içinde dilekçe ile başvururlar. Özürleri ilgili yönetim kurullarınca kabul edilenler kayıt yaptırabilirler. Öğrencinin kabul edilen bir özürü yoksa, kayıtsız geçirilen süre öğrenim süresinden sayılır ve öğrenci bu süre içinde öğrenim harcını yatırmak zorundadır. Öğrenci katkı payını süresi içinde ödemeyen öğrencilerin kayıtları yapılmaz ve yenilenmez.

Akademik Danışmanlık

Madde 22 — Her öğrenciye Üniversiteye girişinden itibaren ilişkisi kesilinceye kadar geçen sürede, kayıt, eğitim-öğretim çalışmaları ve öğrencinin Üniversite yaşamı ile ilgili sorunlarında kendisine yardımcı olmak üzere, bölüm veya program başkanlıklarınca bir öğretim elemanı danışman olarak seçilir. Danışmanlık hizmetinin gereği gibi yürütülmesini sağlamak üzere bölüm veya program başkanınca denetim yapılır.

Madde 23 — Akademik danışmanlığın etkin bir şekilde yürütülmesi, öğrencinin öğrenim durumunun izlenmesi ve kontrolünün sağlanması amacıyla, her öğrenci için bir öğrenim durumu izleme dosyası tutulur. Üç nüsha olarak düzenlenen bu belgenin biri, akademik danışmanda; ikincisi, ilgili bölüm veya program başkanlığında ve üçüncüsü öğrenci işleri bürosunda korunur.

Derse Yazılma

Madde 24 — Bölüm veya program başkanlıklarınca, tüm öğrenciler için bir öğretim elemanı danışman olarak seçilir. Öğrenci, devam edeceği dersleri sorumlu olduğu öğretim planına uygun olarak ve danışmanının önerileri doğrultusunda seçer. Ders alma formu ile harç makbuzunu ilgili fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokulu öğrenci bürolarına teslim eden öğrenci, kayıt işlemlerini tamamlamış olur. Öğrencilerin seçebileceği haftalık ders saati sayısının üst sınırı Üniversite Senatosunca belirlenir. İlk kez alınacak dersler ile tekrar edilen derslerin toplam saati bu sayıyı aşamaz. Derse yazılma sırasında çakışma olması halinde, önceki yarıyıllara ait dersler alınmalıdır. Öğrenciler, yarıyılın ilk üç haftası içinde kayıtlı olduğu derslerin bir kısmını veya tamamını danışmanlarının onayı ile bırakabilirler. Hazırlık sınıfına ve birinci sınıfa yeni kayıt olan öğrenciler, güz ve bahar yarıyılı derslerinin tamamını, derse yazılmalarına gerek kalmaksızın alırlar.

Devam Koşulu

Madde 25 — Öğrenci, ilk kez yazıldığı derslerin teorik kısmının en az % 70’ine, diğer öğretim türlerinin de en az % 80’ine devam etmek zorundadır. İlk tekrarda devam zorunluluğu yoktur. Ancak daha sonraki ders tekrarlarında devam zorunludur. Bir dersin teorik kısmı ile buna bağlı olan laboratuar veya uygulamasının birinden devamsız olan öğrenci, dersin tümünden devamsız sayılır. Öğrencilerin derse devamları, sorumlu öğretim elemanı tarafından yoklamalarla imza karşılığı tespit edilir.

Ara Sınav

Madde 26 — Her yarıyılda birer hafta süreli olmak üzere 2 ara sınav yapılır. Ara sınav tarihleri; yarıyılın başladığı ilk 15 gün içinde, bölüm ya da program başkanlığı tarafından dekanlık, yüksekokul veya meslek yüksekokul müdürlüğünün onayı alınarak duyurulur. Ara sınavlara katılmayan öğrencilere özür sınavı hakkı verilmez. Ancak; kaza, birinci derece yakınının ölümü, tam donanımlı hastaneden alınacak sağlık kurulu raporu, doğal afet vb. durumlarda ara sınavların bitiminden itibaren en geç bir hafta içinde başvurulması halinde, ilgili yönetim kurulu kararı ile özür sınavı açılabilir. Özür sınavı, yarıyılın son haftasında yapılır ve o ana kadar okutulan konuları kapsar. Aynı yarıyıl dersleri için, bir günde 3’ten fazla ara sınav yapılamaz. Hafta sonları ara sınav yapılabilir. Staj, proje ve bitirme çalışması için ara sınav yapılmaz.

Yarıyıl İçi Notu

Madde 27 — Yarıyıl içi notu, her dersin ilgili öğretim elemanının ve ilgili bölüm kurul kararı veya program başkanlığının onayı ile yarıyıl başında ilan ettiği yarıyıl içi başarı değerlendirme formunda belirtilen koşullara göre hesaplanır.

Yarıyıl Sonu Sınavına Girebilme

Madde 28 — Öğrencinin bir dersin ya da uygulamalı çalışmanın yarıyıl sonu sınavına girebilmesi için;

a) Kaydını yaptırmış ve derse yazılma işlemlerini tamamlamış,

b) Öğrenim harcını verilen süreler içinde yatırmış,

c) Her yarıyıl başında, dersin ilgili öğretim elemanı tarafından yarıyıl içi başarı değerlendirme formunda belirtilen ve bölüm veya program başkanlıklarınca ilan edilen koşulları yerine getirmiş,

d) Derse devam koşulunu yerine getirmiş

Olması gerekir.

Yukarıdaki koşullardan herhangi birini yerine getirmeyen öğrenci, ilgili dersin sınavına giremez ve bu dersi tekrarlamak zorundadır.

Bir dersin yarıyıl sonu sınavına girebilme koşullarını yerine getiren ve getirmeyen öğrencilerin listesi, dersin öğretim elemanı tarafından yarıyılın bitiminde, ilgili bölüm ve program başkanlıklarına ilan edilmek üzere verilir.

Madde 29 — Bir ders için kazanılmış sınava giriş hakkı, sadece o yarıyılı kapsar. Yarıyıl sonu sınavında başarısız kalınması ve dersin tekrarlanması halinde, sınava giriş hakkı 25 inci maddedeki koşullar saklı kalmak üzere yeniden alınmalıdır.

Sınav Dönemleri

Madde 30 — Derslerin ve uygulamalı çalışmaların sınavları, Üniversite Senatosu tarafından saptanan tarihler arasında, bölümlerce hazırlanan sınav programlarına göre yapılır.

Sınavların Yapılışı

Madde 31 — Sınavlar; yazılı, sözlü veya hem yazılı hem sözlü yapılabilir. Sınavların yapılış şekli, bölüm veya program başkanlıklarınca yarıyılın ilk 2 haftası içinde öğrencilere duyurulur. Böyle bir duyuru yapılmazsa, sınavlar yazılı olarak yapılır. Proje sınavı, proje yöneticisi tarafından sözlü olarak yapılır.

Madde 32 — Sınavlar, o dersi veren öğretim elemanı tarafından yapılır. Dersi veren öğretim elemanı izinli veya mazeretli olduğu takdirde sınav, bölüm veya program başkanının görevlendireceği konuya yakın öğretim üyesi veya öğretim elemanlarınca yapılır.

Başarı Notu

Madde 33 — Yarıyıl sonu sınav notu en az 50 olmak koşuluyla, bir dersin başarı notu; yarıyıl içi notunun % 50’si ile yarıyıl sonu sınav notunun % 50’si toplanarak belirlenir. Bir dersten başarılı sayılabilmek için, 100 tam not üzerinden en az 50 alınması gerekmektedir. 50 ve üzerindeki notların harfli sistemde ifade edilebilmesi için, sadece 50 ve üzerindeki notlara bağıl not sistemi uygulanarak aşağıda verilen tabloya göre başarı durumu harfli sistemde ilan edilir.

Harfli sistemde

Başarı Notu

Katsayısı

Başarı Derecesi

 

A

4,00

Mükemmel

 

B

3,50

Pekiyi

 

C

3,00

İyi

 

D

2,50

Orta

 

E

2,00

Geçer

 

F

0,00

Başarısız

 

V

0,00

Devamsız

Sınav Sonuçlarının İlanı

Madde 34 — Sınav sonuçları, sınavı izleyen ilk 7 (yedi) gün içinde bölüm ya da program başkanının onayı ile başarı yüzdesi ve tarihi yazılarak ilan edilir. Sınav sonuçlarının ve ders başarı değerlendirme formunun aslı; fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokulu öğrenci işleri bürosunda saklanır. Birer nüshası, bölüm veya program başkanlığında ve birer nüshası da öğretim elemanında kalır.

Sınav Kağıtlarının Korunması

Madde 35 — Sınav kağıtları bölüm veya program başkanlıklarınca 2 yıl saklanır.

Sınav Sonuçlarına İtiraz

Madde 36 — Öğrenci; sınav sonuçlarının duyurulmasından itibaren 1 hafta içinde bağlı olduğu fakülte dekanlığına, yüksekokul veya meslek yüksekokul müdürlüğüne bir dilekçe ile başvurarak, sınav kağıdının yeniden incelenmesini isteyebilir. Dekanlık veya müdürlük, maddi bir hata yapılıp yapılmadığının saptanması için sınav kağıdını ilgili bölüm veya program başkanı aracılığıyla dersin sorumlu öğretim elemanına inceletir. Öğrenci itirazının devamı halinde; ilgili fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokulu yönetim kurulu kararı ile ilgili öğretim elemanının da içinde bulunduğu bir komisyona diğer sınav kağıtlarıyla karşılaştırmalı olarak yeniden inceleme yaptırılır. Not değişiklikleri; fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokulu yönetim kurulu kararı ile kesinleşir.

Kredi-Saat

Madde 37 — a) Teorik dersler ile ayrı ders niteliğindeki uygulama, proje ve laboratuar çalışmalarının bir haftadaki 1 saati, 1 kredi saat olarak,

b) Bir teorik derse bağlı uygulama, proje ve laboratuarların bir haftadaki 2 saati, 1 kredi-saat olarak,

c) Bitirme çalışmasının bir haftadaki 1 saati, 2 kredi-saat olarak alınır.

Onur Öğrencileri

Madde 38 — Her yarıyıl sonunda en az normal ders yükü ile o yarıyılın not ortalaması 3,00 – 3,50 olan öğrenciler, Onur Öğrencisi ve 3,51- 4,00 arasındaki öğrenciler, Yüksek Onur Öğrencisi sayılırlar. Bu öğrencilerin listesi, dekanlıklar veya müdürlükler tarafından her yarıyıl sonunda ilan edilir. Öğrencilerin başarı belgeleri, dekanlıklar veya müdürlükler tarafından kendilerine verilir.

 

BEŞİNCİ BÖLÜM

Bitirme Çalışmasına İlişkin Esaslar

 

Madde 39 — Bitirme çalışması, öğrencinin istenen mesleki bilgi ve beceri düzeyine eriştiğini gösteren çalışmadır.

İlgili yönetim kurulunun önerisi üzerine Senato, hangi bölümlerde bitirme çalışması yapılacağını karara bağlar.

Madde 40 — Bitirme çalışmasını alabilmek için öğrencinin lisans düzeyinde ilk dört yarıyılın tüm derslerinden (Genel kültür dersleri, Yabancı Dil, Türkçe, Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi hariç) başarılı olması gerekir.

Bitirme çalışmalarını yönetecek öğretim elemanları, bölüm başkanlığınca belirlenerek, en geç yarıyılın üçüncü haftası sonuna kadar ilan edilir. Bitirme çalışması, metin kısımları bilgisayarla A4 ebadındaki kağıda yazılmış, ekleri standart boyutlara uygun olarak hazırlanmış ve ciltlenmiş 4 nüsha halinde ilgili bölüm başkanlığına teslim edilir.

Bitirme çalışması, öğrencinin normal eğitim-öğretim planındaki 8’inci yarıyıl ya da onu izleyen yarıyılların en geç son gününe kadar teslim edilir.

Bitirme çalışması sınavı, biri çalışmanın yöneticisi olmak üzere üç kişilik jüri önünde sözlü olarak yapılır. Diğer jüri üyeleri yöneticinin görüşü alınarak bölüm başkanı tarafından seçilir. Bitirme çalışması sınavından iki hafta önce, jüri üyelerine bitirme çalışmasının birer nüshası gönderilir. Bir nüshası bölüm başkanlığında arşivlenir.

Bitirme çalışması sınavına girebilmek için, o bölümdeki son yarıyıldan öncesine ait bütün derslerin başarılmış olması ve çalışmanın yöneticisi tarafından kabul edilmiş olması gerekir.

Bitirme çalışması sınavları, yarıyıl sonu sınavlarının bitimini takip eden iki hafta içinde yapılır. Sınav tarihi gün ve saat olarak dekanlıkça ilan edilir.

Bitirme çalışmasının başarı notu, en az "D" olmalıdır.

Beklemeli öğrenciler, bitirme çalışmasını almaya hak kazandıklarında güz yarıyılı başında konuyu alıp aynı yarıyılın sonunda sınava girebilirler.

 

ALTINCI BÖLÜM

Öğrenimi Bitirme ve İlişik Kesme

 

Başarı Derecesi

Madde 41 — Öğrencinin mezuniyet başarı derecesi, öğreniminin tümü için hesaplanan ağırlıklı ortalama ile belirtilir. Ağırlıklı ortalama, öğretim planında gösterilen ders ve uygulamalardan elde edilen başarı notu ile ders veya uygulama kredi saatlerinin çarpımından elde edilecek sayıların toplamının kredi saatler toplamına bölünmesiyle hesaplanır. Başarı derecesi, 4,00 üzerinden değerlendirilir. Değerlendirme sonuçları, virgülden sonra iki basamak olmak üzere verilir.

Öğrenimi Bitirme

Madde 42 — Bağlı olduğu bölümün öğretim planında gösterilen zorunlu derslerle, bölümün ön gördüğü toplam krediyi sağlayacak şekilde seçmeli dersleri alan ve başaran öğrenci; yönetmelikte belirtilen çalışmaları (staj dahil) tamamlamışsa öğrenimini bitirmiş sayılır. Kendisine 5 inci maddede sözü edilen diploma ile birlikte; aldıkları dersleri, yaptıkları çalışmaları, başarı notlarını, yabancı dil destekli öğretime katılıp katılmadığını ve mezuniyet başarı derecesini ve YÖK’ün belirlediği diğer bilgileri gösteren birer diploma eki verilir. Onur ve yüksek onur öğrencilerine diploma ile birlikte bu durumunu gösteren özel bir belge de verilir.

İzinli Sayılma

Madde 43 — Öğrenciye, öğrenimini uzun süre engelleyecek önemli bir hastalık veya geçerli bir nedene dayanılarak fakülte, yüksekokul veya meslek yüksekokulu yönetim kurulu kararı ile bir defada bir veya 2 yarıyıl izin verilebilir. Bu tür istekler, ilk ara sınavların başlangıç tarihinden önce yapılmalıdır. Bu şekilde izin alan bir öğrenci, öğrenimine devam edemez. İzinli sayıldığı yarıyılda herhangi bir derse yazılamaz ve izinli olduğu yarıyılı izleyen sınav dönemindeki sınavlara giremez. İzinli sayıldığı sürede öğrenim harcı ödeyip ödemeyeceği, ilgili Kanun ve yönetmeliklerle belirlenir.

İlişik Kesme

Madde 44 — a) Öğrenim harcını Kanunda belirtilen sürede üst üste 2 yarıyıl yatırmayan ve kaydını yenilemeyen,

b) Öğrenimlerini süresi içinde tamamlamayan,

c) Üniversiteden çıkarılma cezası alan,

d) Kendi isteği ile kaydını sildiren,

e) Hastalık nedeniyle 2 yıl izin verilen; ancak bu süre sonunda sağlık kurulu raporu ile öğrenimlerine devam edemeyeceği anlaşılan öğrencilerin Üniversite ile ilişikleri, ilgili Yönetim Kurulu kararı ile kesilir.

Ek Öğrenim Süresi

Madde 45 — Öğrenimlerini süresi içinde tamamlayamayan öğrencilere, bu süreler sonunda; kayıtlı oldukları öğretim programından mezun olabilmeleri için başarısız oldukları bütün derslerden 2 ek sınav hakkı verilir. Bu sınavlar sonunda, başarısız ders sayısını 5 derse indirenlere bu 5 ders için 3 yarıyıl; ek sınavları almadan 5 derse kadar başarısız olan öğrencilere 4 yarıyıl; 3 veya daha az dersten başarısız olanlara ise başarısız oldukları derslerden açılacak sınavlara sınırsız girme hakkı tanınır. Bu durumdaki öğrencilerde uygulamalı ve daha önce alınmamış dersler dışındaki derslere devam şartı aranmaz. Açılacak sınavlara üst üste veya aralıklı olarak toplam 3 eğitim-öğretim yılı girmeyen öğrenci, sınırsız sınav hakkından vazgeçmiş sayılır ve bu haktan yararlanamaz. Sınırsız hak kullanma durumunda olan öğrenciler, öğrenci katkı payını ödemeye devam ederler; ancak sınav hakkı dışındaki diğer öğrencilik haklarından yararlanamazlar. 28 inci maddedeki koşulları yerine getiren bir öğrenci, mezuniyeti için tek dersi kalmış ise tek ders sınavına girebilir. Bu sınav her yarıyıl başında açılır.

 

YEDİNCİ BÖLÜM

İkinci Eğitim-Öğretim

 

Madde 46 —İkinci eğitim-öğretim, hafta içinde normal öğretimin bitimini izleyen saatlerde yapılan eğitimdir, gerektiğinde hafta sonları da yapılabilir.

Bu öğretimde stajlar, eğitim-öğretim sırasında yapılabilir.

Verilecek çıkış belgesi ve diplomalarda "İkinci Öğretim" ibaresine yer verilmez.

Madde 47 — İkinci eğitim-öğretimde, birinci eğitim-öğretimdeki esaslar geçerlidir.

Madde 48 — İkinci eğitim-öğretim, isteğe bağlı ve paralıdır. Bu öğretimde öğrenim gören öğrenciler, öğretim programlarından normal öğretim programlarına yatay geçiş yapamazlar. Ancak hazırlık sınıfı hariç, bulundukları sınıfın bütün derslerini vermek ve ilk % 10’a girmek koşuluyla, bir üst sınıfa geçmiş olan öğrenciler; üst sınıfta o yıl için normal öğretim öğrencilerinin ödeyecekleri öğrenci katkı payı kadar miktarı, öğrenim ücreti olarak öderler ya da bu öğrenciler; kontenjanlar dahilinde ikinci öğretim öğrencilerinin ödeyecekleri öğrenci katkı payı kadar miktarı ödemek koşulu ile, normal eğitim-öğretim programına yatay geçiş yapabilirler. Normal öğretim öğrencileri, ikinci öğretime yatay geçiş yapabilirler. Bu yatay geçişler de, normal öğretimde uygulanan mevzuat hükümlerine tabidir. Ancak geçiş yapan bu öğrenciler, ikinci öğretim için ön görülen ücreti ödemek zorundadırlar. Öğrenim ücretleri, peşin olarak ya da biri kayıt veya kayıt yenileme sırasında, diğeri Şubat ayında olmak üzere, 2 eşit taksitte Üniversite adına milli bankalardan birinde açılacak hesaba yatırılır. Öğrenim ücretlerinin birinci taksitini ödemeyenlerin kayıtları yapılmaz ve yenilenmez. İkinci taksitlerini ödemeyen öğrencilere ise 1 aylık ek süre tanınır, bu süre içerisinde de öğretim ücretini yasal faiziyle birlikte ödemeyen öğrencinin Yüksek Öğrenim Kurumu ile ilişkisi kesilir.

Madde 49 — İkinci öğretim öğrencileri, normal öğretim öğrencilerinin her türlü haklarından yararlanır.

 

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Değişik Hükümler

 

Yabancı Dil Destekli Eğitim-Öğretim

Madde 50 —Yabancı Dil Destekli Eğitim-Öğretim ile ilgili esaslar bir yönetmelikle belirlenir.

Çift Anadal Programı

Madde 51 — Bir bölümün öğrencileri; lisans öğrenimleri boyunca, aynı fakülte içinde veya dışında asıl bölümüne konu bakımından yakın olan başka bir lisans öğrenimini, aynı zamanda takip edebilir. Çift Anadal Programı ile ilgili hususlar, "Çift Anadal Programı ( ÇAP) Yönetmeliği" ile belirlenir.

Yaz Okulu

Madde 52 — Yaz okulu ile ilgili uygulamalar Yaz Okulu Yönetmeliğine göre yapılır.

Öğrenime Yeniden Devam Etme

Madde 53 — 44 üncü maddenin (a), (d) ve (e) bentlerine göre Üniversite ile ilişikleri kesilen öğrenciler:

a) İlişiklerinin kesildiği eğitim-öğretim yarıyılında öğrenime devam etmek için başvurduklarında, tüm öğrenim harcını yatırdıkları takdirde, devam etmedikleri yarıyıl öğretim sürelerine sayılmak suretiyle bir sonraki yarıyılda,

b) İlişiklerinin kesildiği tarihten itibaren 4 (dört) eğitim-öğretim yılı içinde başvurduklarında, erkek öğrenci ise askerliğini yapmış olmak veya muaf olduklarını belgelemek koşuluyla, başvurdukları yıl geçerli olan öğretim planına intibakları yapılarak öğrenimlerine devam etmek üzere yeniden kaydedilirler. Bu öğrencilerin öğrenim süreleri, 12 nci maddedeki öğrenim süresini aşamaz.

Ön Lisans Diploması

Madde 54 — Fakültesinden ilişiğinin kesilmesi durumuna gelen, ilk 4 yarıyıla ait öğrenim planında bulunan zorunlu ve seçmeli dersleri alan ve başaran öğrencilere Ön Lisans diploması verilir. Bu haktan Türk Ceza Kanununun "Devletin Şahsiyetine Karşı İşlenen Cürümler" ile ilgili maddesine göre hüküm giyenler ile bu Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin (c) bendine göre Üniversite ile ilişiği kesilenler yararlanamaz.

 

DOKUZUNCU BÖLÜM

Yürürlükten Kaldırma -Yürürlük-Yürütme

 

Yürürlükten Kaldırılan Hükümler

Madde 55 — 16/8/1993 tarihli ve 21670 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kocaeli Üniversitesi Lisans-Önlisans Eğitim Öğretim ve Sınav Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

Madde 56 — Bu Yönetmelik, 2002-2003 eğitim-öğretim yılından geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 57 — Bu Yönetmelik hükümlerini, Kocaeli Üniversitesi Rektörü yürütür.

—— • ——

Kocaeli Üniversitesinden :

Kocaeli Üniversitesi Yaz Okulu Yönetmeliği

 

Tanım ve Amaç

Madde 1 — Yaz okulu; güz ve bahar yarıyılları dışında kalan yaz tatili ayları içerisinde uygulanan ve Üniversitenin eğitim-öğretim olanaklarının yaz aylarında da değerlendirerek, eğitim–öğretimin toplam verimliliğini artırmayı amaçlayan, diğer üniversitelerin öğrencilerine de KOܒdeki dersleri izleyebilme olanağı sağlayan, alt yarıyıllardan verilememiş dersleri alarak mezuniyet süresinin uzamasını önleme fırsatı yaratan, başarılı öğrencilerin zamanından önce mezuniyetlerine olanak tanıyan bir eğitim–öğretim programıdır.

Yaz Okulu ile İlgili Esaslar

Madde 2 — KOܒnün ön lisans, lisans ve lisansüstü programlarında yer alan tüm derslerin ilgili olduğu güz ve bahar yarıyıllarında açılması zorunludur. Bu derslerin açılması, yaz okulu programına ertelenemez.

Madde 3 — Yaz okulunun kayıt, öğretim ve sınav tarihleri, Üniversite Senatosu tarafından belirlenir. Yaz okulunda açılan her ders için, normal yarıyıllarda yapılan toplam ders saati kadar ders yapılır. Yaz okulu süresi, toplam 7 haftadır ve 2 ara sınav, ilgili öğretim üyesinin belirlediği tarihlerde hafta sonu yapılır.

Madde 4 — Yaz okulu, her yıl Üniversite Yönetim Kurulu tarafından seçilen ve üç öğretim üyesinden oluşan "Yaz Okulu Koordinasyon Kurulu" tarafından düzenlenir.

Madde 5 — Yaz okulunda bir dersin açılabilmesi için:

a) O dersin ilgili öğretim üyesinin kendi bölüm başkanlığına yazılı olarak bildirimde bulunması gereklidir. Aynı dersi açmak isteyen öğretim üyesi sayısı birden fazla ise, dersi verecek öğretim üyesi, ilgili bölüm başkanı tarafından belirlenir.

b) Yaz okulunda bir dersin açılabilmesi için, o derse kayıtlı öğrenci sayısı ön lisans ve lisans programında en az 20, lisansüstü programında en az 5 olmalıdır. Bir derse kayıt yaptıran öğrenci sayısı 40 ve daha fazla ise, bu dersin paralel şubesi açılabilir.

Zorunlu hallerde, bu sayılar ilgili yönetim kurullarınca azaltılabilir.

c) Bir dersin açılabilmesi için yeterli sayıda öğrencinin kayıt yaptırması; fakat dersi açacak öğretim üyesi müracaatı olmaması halinde, ilgili yasalar çerçevesinde diğer üniversite öğretim üyeleri görevlendirilebilir.

Madde 6 — Yaz Okulunda açılacak dersler, dersleri verecek öğretim üyeleri ile ilgili fakülte ve yüksekokullarda bölüm; meslek yüksekokullarında program; enstitülerde anabilim dalı başkanlıklarının olumlu görüşü ve fakülte, yüksekokul, meslek yüksekokulu ve enstitü yönetim kurullarının onayı ile "Yaz Okulu Koordinasyon Kurulu" tarafından belirlenir ve ilgili birimlerde ilan edilir. Öğrenciler, yaz okulu kayıt haftası içerisinde bu derslere kayıt olurlar. Kaydolan öğrenci sayısına göre, dersin açılıp açılmayacağı hususunda 5 inci madde hükümleri geçerlidir.

Madde 7 — Yaz Okulunda öğrenci, alt yarıyıllara ait hiç almadığı, (bitirme çalışması hariç) alıp da sınava girme hakkı elde edemediği, alıp da başarısız kaldığı veya ağırlıklı genel not ortalamasını yükseltmek amacı ile, daha önce başarmış olduğu bir dersi de alabilir. Başarılan derse ait en yüksek başarı notu geçerlidir. Yaz okulu programında "Bitirme Çalışması" verilmez.

Alt yarıyıllardaki bütün derslerini başarmış ve genel not ortalaması 3,00 ve daha yüksek olan öğrenciler, üst yarıyıllara ait önkoşulsuz derslerle, önkoşulunu yerine getirmişlerse, önkoşullu dersleri de alabilirler.

Madde 8 — Yaz Okulunda, öğrenci 12 birim saati aşmamak koşulu ile en fazla 3 ders alabilir.

Madde 9 — Yaz Okulunda açılan derslerin değerlendirmesi ve başarı durumunun tespiti, güz ve bahar yarıyılında açılan dersler gibidir. Yaz okulunda açılmış bir dersin yıl içi başarı değerlendirme koşullarında değişiklik yapılamaz.

Madde 10 — Yaz Okulu sınav döneminde, kazanılmış ek sınav hakları kullanılamaz. Sınırsız sınav hakkını elde etmiş öğrenciler, isterlerse diğer öğrenciler ile aynı koşullarda yaz okuluna devam edebilirler.

Madde 11 — Önceki yarıyıl sonu itibarıyla, ilişiği kesilme durumuna gelen öğrencilerin yaz okuluna kaydı yapılamaz.

Madde 12 — Yaz Okulu sonunda mezuniyet durumuna gelen öğrencilere çıkış belgeleri verilir; ancak sıralamaları verilmez. Bu öğrencilerin mezuniyet sıralaması, takip eden güz yarıyılı sonu mezunları ile birlikte değerlendirilerek tespit edilir.

Madde 13 — Yaz Okulunda geçen süre, eğitim–öğretim süresinden sayılmaz.

Madde 14 — Yaz Okulunda ders veren öğretim üyelerine, 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanununun 11 inci maddesi hükümleri uygulanır.

Madde 15 — Bu Yönetmelikte belirtilmeyen hususlarda, KOÜ Lisans–Önlisans Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliği ile KOÜ Lisansüstü Eğitim–Öğretim ve Sınav Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Madde 16 — Diğer üniversitelerden KOÜ Yaz Okuluna kayıt yaptıran öğrencilere, yaz okulunun süresini, aldıkları dersin adını, birim saatini ve başarı notunu gösteren bir belge verilir. Bu belge; fakültelerde dekan, yüksekokul ve meslek yüksekokullarında müdür tarafından imzalanır ve bir kopyası ilgili birimin arşivinde muhafaza edilir.

Madde 17 — Diğer üniversitelerde açılan yaz okullarında ders alan ve başarılı olan KOÜ öğrencilerinin belgeleri; ilgili fakülte, yüksekokul ve meslek yüksekokulu yönetim kurulları tarafından kabul edildikten sonra geçerli olabilir.

Yürürlük

Madde 18 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 19 — Bu Yönetmelik hükümlerini Kocaeli Üniversitesi Rektörü yürütür.

—— • ——

Kocaeli Üniversitesinden :

 

Kocaeli Üniversitesi Çift Anadal Programı

(ÇAP) Yönetmeliği

 

Amaç

Madde 1 — Çift Anadal Programının amacı; kendi bölümlerinde lisans programlarını yüksek başarı seviyesinde sürdüren öğrencilere, istedikleri takdirde ikinci bir dalda lisans diploması almak üzere öğrenim görme imkânı sağlamasıdır.

Madde 2 — İlgili bölümün önerisi, Fakülte Kurulu kararı ve Senatonun onayı ile söz konusu programın KOܒnün diğer programlarından hangileri ile ÇAP uygulaması yapacağı belirlenir.

Başvuru

Madde 3 — ÇAP programları, her akademik yılın başlangıcından 1 ay önce ilgili bölümlerin bağlı bulunduğu fakülteler tarafından kontenjanlar belirtilerek ilan edilir. Kontenjan, ilgili bölümün o yıl birinci sınıfa aldığı öğrenci sayısının % 5’inden az olamaz. Başvuru sayısı kontenjandan fazla olduğunda sıralamanın nasıl yapılacağı fakülte tarafından önceden belirlenir ve kontenjan ilanı ile birlikte öğrencilere duyurulur.

Madde 4 — Kendi lisans programından tüm derslerini almış ve başvuru sırasında ağırlıklı genel not ortalaması en az C (3,00 ) olan öğrenciler, en erken 3. yarıyıldan itibaren ÇAP programına başlayabilirler. ÇAP için başvurular, yarıyılın başlangıcından 3 hafta önce hem 1. ve hem de 2. anadal fakültelerine yazılı olarak yapılır. Yarıyılın başlangıcından 2 hafta önce başvurular değerlendirilir ve kabul edilen öğrenciler ilan edilir. Kabul edilen öğrenciler, normal kayıt haftası içerisinde her iki anadala birden kayıtlarını yaptırırlar.

Program

Madde 5 — ÇAP programları, ilgili bölümün önerisi ile fakülte kurulu tarafından 3 yıl için seçilecek ÇAP danışmanları tarafından izlenir.

Madde 6 — ÇAP programına kabul edilen öğrenciler için, her iki programın ÇAP danışmanları öğrencinin ÇAP programını hazırlarlar. Bu program, ilgili fakülte kurullarında görüşülerek onaylanır ve izleyen yarıyılda uygulanır.

Madde 7 — ÇAP programında; 1. ve 2. anadal programlarında aynı isim ve içerikte, fakat farklı kredide olup ÇAP danışmanlarınca eşdeğerliği kabul edilmemiş olan dersler varsa, öğrenciye kredisi fazla olan ders aldırılabilir. Bu durumdaki öğrenci bu dersi başardıktan sonra, diğer daldaki aynı isimli dersten muaf tutulur.

Madde 8 — ÇAP programına kayıtlı öğrencinin ikinci anadal programından alacağı derslerin toplam kredisi, ilgili programın toplam kredisinin en az % 35’i olmalıdır.

Madde 9 — Öğrencinin kendi bölümünün lisans programı ile Çift Anadal Programının ayrılığı esastır. Öğrencinin 1. anadaldan mezuniyeti, Çift Anadal Programından etkilenmez. 1. anadaldan mezun olan öğrenciye 1. anadal lisans diploması verilir.

Madde 10 — ÇAP programını izleyen öğrencilere, istedikleri takdirde, 1. anadal ve 2. anadal programları için ayrı ayrı "öğrenim belgesi" verilir. Her bir öğrenim belgesinde sadece öğrencinin o anadala ait aldığı dersler gösterilir. İkinci anadaldan alınacak olan öğrenim belgesinde, öğrencinin ÇAP programına başladığı anda muaf tutulduğu iki anadala ait ortak dersler gösterilmez.

Madde 11 — Öğrenci, ÇAP programını kendi isteği ve Fakülte Yönetim Kurulu kararı ile istediği zaman bırakabilir.

Süre

Madde 12 — Öğrencinin, Çift Anadal Programında, 1. ve 2. anadal programlarının tamamını 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 44 üncü maddesinde verilen azami ek sürelerde tamamlaması zorunludur.

Mezuniyet

Madde 13 — ÇAP programına katılan öğrenciler, isterlerse yaz okulundan daha önce hiç almadıkları dersleri alabilirler.

Madde 14 — ÇAP programında hem 1. anadal hem de 2. anadala ait bitirme çalışmaları ile farklı türdeki pratik çalışmaların yapılması zorunludur.

Madde 15 — ÇAP programı süresi içinde 1. anadaldan mezun olan öğrencinin öğrencilik işlemleri, 2. anadala ait fakülte tarafından yürütülür.

Madde 16 — Kendi bölümlerinden (1. anadaldan) mezuniyet hakkını elde eden ve ÇAP Programını süresi içinde başarı ile tamamlayan öğrenciye ayrıca 2. anadalı yaptığı Fakülte/Bölümün lisans diploması verilir.

Madde 17 — ÇAP programına katılan öğrenciler, 1. anadaldan mezun oluncaya kadar sadece bu anadala ait, mezun olduktan sonra ise sadece 2. anadala ait öğrenci katkı payını öderler.

Yürürlük

Madde 18 — Bu Yönetmelik, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 19 — Bu Yönetmelik hükümlerini Kocaeli Üniversitesi Rektörü yürütür.

Sayfa Başı